Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Një libër historie me teza te islamit radikal

by

Vështrim mbi librin “ Historia Osmane dhe Institucionet” të Prof. Dr. Mehmet Maksudoglu./
Nga Gezim ZILJA/
Vitet e fundit (2013) është hedhur në qarkullim libri i Prof.Dok. Mehmet Maksudoglu me titull “Historia Osmane dhe Institucionet”. Është një libër me 714 faqe, që ngjall interes sa i takon fakteve historike, i ndarë në tre pjesë dhe 17 kapituj. Pjesa e parë (1289-1453) pasqyron periudhën që nga themelimi i Devletit Osman dhe vazhdon deri në rënien (hapjen) e Kostandinopojës (Stambollit ) në vitin 1453. Pjesa e dytë (1453-1699) ka të bëjë me shtrirjen e Perandorisë (Devletit) Osman. Pjesa e tretë (1699-1922) është një studim i rënies graduale të perandorisë Osmane.
Pjesa e fundit merret me shtjellimin dhe përcaktimin e Institucioneve sociale si Vakëfi, Tarikati, Imaret, Kervansaraj, Hamami, Spitali, Arsimimi, Xhamia, Sibjan mektebi, Medreseja, Enderun. Pa pretendime të shumta si lexues do të ngre disa probleme lidhur me tezat argumentat dhe përfundimet e nxjerra në këtë libër.
Si një lexues i rregullt i librave historikë, veçanërisht atyre që kanë të bëjnë dhe me historinë e Shqipërisë, dëshiroj të shpreh mendimet e mia lidhur me librin e profesorit turk, duke e ilustruar me kundërshëmbuj që lidhen kryesisht me pushtimin osman. Tezat kryesore që hedh autori shpesh janë kontradiktore, nuk përputhen me historinë e vërtetë të pushtimeve turke në Ballkan dhe Evropë dhe në disa raste ka interpretime të gabuara të fakteve historike. Do të ndalem vetëm në tri çështje që kanë të bëjnë me fakte dhe interpretimet e zotit Maksudoglu, të ngritura në libër që për mendimin tim nuk qëndrojnë madje janë tepër të diskutueshme sepse justifikojnë luftërat që zhvillohen për xhihad, si luftëra që janë porosi e Allahut.

1. Perandori Osmane apo Devleti i mrekullueshëm.

Autori që ë fillim bën një arsyetim lidhur me përdorimin e termit “Perandori Osmane‘‘. Nuk është dakord me këtë emërtim pasi sipas tij nuk ka qenë perandori dhe në dokumentat osmane, korrespondencat zyrtare, traktatet e librat e asaj kohe nuk është përdorur titulli „Imparatoryye-i Osmaniyye‘‘ por Devlet-i Sublim Osman dhe Devleti i Mrekullueshëm.
Mehmet Maksudoglu shkruan:

Largimi nga ky emërtim (perandoria osmane.Shen im.) i përveçëm gjithsesi do të nënkuptonte një vlerësim subjektiv dhe më e pakta shfaqjen e një qëndrimi jomiqësor… Veçanërisht termi perandori nuk është i përshtatshëm për të gjithë strukturën social-politike osmane… Si racizmi ashtu dhe nacionalizmi ishin të panjohur për strukturën osmane… M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet.faqe 31.
Nëse shikojmë shpjegimin e fjalës perandori si ‘‘një shtet i përbërë nga shumë kombe ku pushteti është i trashëgueshëm dhe në krye ka një tiran (Sulltan apo Perandor) që vendos mbi këdo dhe kudo me dorë të hekurt‘‘, në rastin e Sulltanit dhe qeverisjes së tij pavarësisht nga emërtimet, pushteti absulut i tij dhe trashëgimia e fronit e justifikojnë plotësisht emërtimin Perandori Osmane. Gjithsesi ndryshimi i emërtimit nuk e ndryshon thelbin e shtetit osman si pushtet absolut i një njeriu të vetëm.
Sa i përket racizmit që nuk paska ekzistuar në Devletin osman, vetë autori më shumë se një herë thekson në libër se të krishterët kishin taksa më të rënda se muslimanët dhe një karrierë në perandorinë osmane, në administratë apo ushtri ishte e pamundur nëse nuk ishe mysliman ose nuk konvertoheshe në të tillë.
Le t‘i referohemi Tursun Beut, shkrimtarit më të rëndësishëm turk të kohës së vet dhe kronikanit zyrtar të Sulltan Mehmetit të II, pushtuesit të Kostandinopojës, Ballkanit dhe të Shqipërisë. Si kronikan pothuaj në të gjitha ekspeditat pushtuese, ai përshkruan me hollësi ngjarjet. Pavarësisht nga disa teprime të justifikuara për kohën, për fushatën e dytë të Sulltan Muratit në Shqipëri ai shkruan:
Kurse arsyeja e kësaj fushate të dytë në Shqipëri ishte se raca shqiptare është bërë e tillë që në karakterin e saj kanë hedhur rrënjë mosbindja, këmbëngulja, rrebelimi dhe arroganca. Dhe ajo çka për natyrë nuk zhduket dot nga peripecitë e jetës! Ata derra qenë nënshtruar dhe kishin pranuar zinxhirin vetëm nga tmerri prej kordhës gjakderdhëse të Sovranit. … Të gjithë djemtë e vashat e tyre u kapën dhe u bënë robër, ndërsa meshkujt e rritur u mblodhën dhe i lidhën me zinxhirë. Në çdo vendqëndrim në prani të sundimtarit u ekzekutuan me një të rënë të shpatës aq shumë të pafe sa qe e
pamundur të llogariteshin. Të shtyrë nga kjo frikë, të pafetë që kishin mbijetuar pranuan të bëheshin shtetas të shtruar osmanë dhe të paguanin xhizjenë. (Kronikat e Tursun Beut, Bot shqip. fq.152).
Pesëqind vjet më vonë profesori turk shkruan se racizmi dhe nacionalizmi ishin të panjohur për strukturën osmane madje siç do ta shohim më poshtë shton “ se njerëzit nën devletin osman ishin të lumtur“.
Natyrisht Sulltani, krijoi një sistem të mençur, për të zgjatur sundimin, dhe shfrytëzoi popullsitë vendase, duke u dhënë privilegje një pkese të saj, por gjithmonë nën kontrollin ose vasalitetin e Portës së Lartë. Shëmbulli më tipik i shfrytëzimit dhe racizmit në këtë drejtim është ushtria jeniçere. Ata përbëheshin nga ajka e rinisë së Krishterë të të gjithë Ballkanit, që grabiteshin qysh fëmijë dhe edukoheshin në kushte të ashpra si ushtarë besnikë të sulltanit, të kthyer tashmë në myslimanë. Në të gjithë vendet e pushtuara qindra e mijëra gra rrëmbeheshin, kryesisht të krishtera, shiteshin e bliheshin duke mbushur haremet e Sulltanit dhe të komandantëve të Perandorisë. A nuk ishte kjo një skllavëri?
Në gjithë faqet e librit rreket të shpjegohet se Devleti Osman, (Perandoria Osmane) iu është nënshtruar mësimeve të Islamit dhe si i tillë është i pagabueshëm. Lidhur me këtë problem ai shkruan ‘‘… Nëse ata (të krishterët shën.im) nuk do të kishin qenë të lumtur, nën sundimin osman ata do të kishin ngritur në kryengritje kundër tij, duke tërhequr kështu vëmendjen nga zhvillimi i xhihadit kundër të krishterëve të tjerë. Kjo tregon që administrata osmane ishte e drejtë dhe tolerante ndaj dhimmive të saj dhe ne tani kemi dëshmi të mjaftueshme për ta pranuar si të vërtetë se ata parapëlqenin sundimin osman në vend të atij të krishterë. .. M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet fq.169‘‘
Në të vërtetë historia e pjesës së pushtuar të Europës dhe Ballkanit është mbushur plot luftra e kryengritje, ku mizoria turke është mëshiruar në thënien e urtë që e kanë të gjithë popujt e gadishullit: ku shkel turku nuk mbin bar.
Çdo kryengritje e çfardo natyre që ishte kundër Sulltanit mbytej me zjarr e me hekur. Nuk kishte mëshirë për kundërshtarin, kështjellat rrafshoheshin, kundërshtarëve u priteshin ose u nguleshin kokat në hunj dhe e u rrëmbehej gjithë pasuria. Në librin e tij “Memorie“, botuar në vitin 1510, Gjon Muzaka shkruan:
“Sulltani hyri në këtë pjesë të Epirit dhe zoti Gjin Muzaka, mbeti përkundruall Vlorës të siguronte vendin që quhej Muzeqe dhe vise të tjera. Jo shumë kohë më pas Murati s’la mjet pa kërkuar që të gjente një mënyrë që të merrte drejtimin e Shqipërisë e vijonte të gjente shkak të ndërhynte e të bënte inkursione të ndryshme: të plaçkiste ata, dmth Shqipërinë dhe çdo ditë rrëmbente nga një numër të madh robërish dhe i kthente në skllevër. Muzaka, Memorie. U shkrua në vitin 1510 dhe u zbulua për herë të parë nga historiani i shquar gjerman Karl Hopfi (1832-1873 në bibliotekën Brankaçiane të Napolit më 1863. Bot shqip fq.83
Nga botimi i Institutit të Historisë, Gjergj Kastriot Skënderbeu dhe Lufta shqiptaro-turke e shek XV, viti 1967, fq. 109, citojmë pa koment:
Lufta e gjatë që u zhvillua midis shqiptarëve dhe turqve i shkaktuan Shqipërisë mjerime të mëdha. Masakrat në masë e pakësuan në një shkallë të konsiderueshme popullsinë. Një rrënim të plotë pësoi ekonomia e vendit. Veçanërisht ato krahina ku u zhvilluan luftime. Një përmbysje të madhe pësuan qytetet. Një pjesë etyre ishte braktisur qysh në fund të shek të XIV e në fillim të shek të XV, kur filluan sulmet turke. Të tjerë u rënuan kur ranë në duart e turqve popullsia e tyre u dëbua ose iku vetë për t‘i shpëtuar
skllavërisë.

2. Osmanët nuk ishin Pushtues.
Lidhur me pushtimet turke dhe luftërat e përgjakëshme që e shoqëruan atë autori shprehet:‘‘ Por Pushtimi nuk është i njejtë me Fet‘hin. Ndërkohë që pushtimi nënkupton nënështrim me dhunë, fet’hi i një vendi do të thotë fjalë për fjalë hapja e një vendi ndaj Islamit, jurisprudencës së tij (sheriatit) dhe vlerave, por pa i detyruar njerëzit në asnjë mënyrë të pranojnë Islamin. M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet Fq.36.
Ai shkon edhe më tej duke nxjerrë përfundimin e pasaktë:
Është e rëndësishme të theksojmë këtu se ushtria osmane ishte tepër e kujdesëshme për të mos i shkaktuar dëmtime të panevojshme popullit dhe pronës së tyre.. M. M. Historia Osmane dhe Institucionet.Fq.207
Dihet botërshit se ushtria osmane kishte dy shtylla mbështetëse: Islamin dhe plaçkitjen. Pas pushtimit të qyteteve pjesa më domethënëse për ushtrinë osmane ishte vjedhja, plaçkitja, dhe përvetësimi i pasurisë së popujve të mundur. Mjafton të lexohen kronikat e kohës lidhur me pushtimin e Kostandinopojës sesi u plaçkitën e u shkretuan ato vende, aq sa më vonë me urdhër të Sulltanit u organizua ripopullimi i saj ngaqë pjesa më e madhe e popullsisë u shkua nën tehun e shpatës ose u dëbua.
Profesori Maksudoglu gabon që në krye të herës ose për padituri ose qëllimisht. Nëse do të ishte ashtu si thotë ai, Devleti do të kishte një ushtri dishepujsh ose predikatorësh të fesë islame në trevat e banuara nga “të paudhët“ dhe “të pafetë“ siç quheshin padrejtësisht besimtarët e feve të tjera. Por në fillim ishte shpata, lufta, pushtimi ushtarak. Një shtet apo mbretëri pushtohej me forcën e ushtrisë së famshme osmane e njohur për ekzektimet, plaçkitjet dhe rrënimin e qyteteve. Po le të citojmë sërish kronikanin e famshëm, gjatë ekspeditave turke në Shqipëri:
Kronikat e Tursun Beut, faqe 149.
“Çdo çadër ishte mbushur me plaçkë të rrëmbyer. Atëherë u dha urdhëri të shtroheshin në bindje ata harbutë të pafe. Për këtë arsye në çdo vendqëndrim silleshin para sovranit fitimtar meshkujt e lidhur me zinxhirë që luftëtarët guximtarë e të shkathët të islamit me një të rënë të shpatësfap-fap i ekzekutonin . I bënë kështu ata njerëz që aq të etur e të dëshiruar qenë pas vdekjes të shijonin verën e rrënimit që derdhej prej shpatës së shndritshme. Pati ndalesa ku u shkuan në shpatë deri në tre mijë katë mijë shtatë mijë nga të pafetë. Prej kufomave të shumta lugina të thella tanimë ngjasonin si të ishin kodra. Prej gjakut të derdhur rrafshina të gjera tani ngjasonin si Amudarja (lumë në Persi. Shen.im) që rridhet.
A nuk është ky një pushtim me dhunë, ku gjaku i kundërshtarit rrjedh si lumë e luginat kthehen në kodra nga kufomat e të mundurve? Ç’kuptim ka fjala Fet’h ose hapje ndaj islamit, kur shpata dhe zjarri kanë shkatërruar gjithçka? Po le të shkojmë më tej. Citojmë:
“Nga perspektiva ekonomike pretendimi se shtrirja osmane drejt territoreve të tjera për të përfituar lëndën e parë për industrinë e tyre është i gabuar. Psh. Vajtja e tyre në Jemen nuk ishte për shkak të naftës por për t’i parandaluar fuqitë evropiane që t‘i afroheshin rajonit të Detit të Kuq dhe dy qyteteve të shenjta islame Mekës dhe Medinës. Me pak fjalë Devleti Osman nuk kishte për qëllim shfrytëzimin e popullsisë së territoreve të aneksuara prej tij. Në fakt tregëtia dhe industria ishin në duart e popujve jo myslimanë. M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet.fq31
Mund të ishte dhe ashtu si thotë historiani turk. Por dihet madje kjo pohohet disa herë në libër që tokat e pushtuara (hapje, fet’hi) shpalleshin prona të Devletit Osman, të Sulltanit dhe si sundimtar në to caktohej një ushtarak i lartë osman ose jo. Ai qeveriste si vasal i Sulltanit dhe duhet të paguante një shumë të madhe (haraç) në monedhat e kohës. Veç kësaj gjithë populli duhet t‘i paguante përfaqësuesit të Sulltani (spahiut) deri në pesëmbëdhjetë lloje taksash (haraç e xhelepe s’ka/ është vendi fukara/jetojmë me lakëra/ katër shtëpi me një ka, Këngë popullore e kohës së pushtimit osman.) dhe të nxirrte ushtarë çdo herë për fushatat e pafundme ushtarake të perandorisë.
Popullsia veç taksës që i shkonte direkt Sulltanit paguante taksa të tjera lokale. Në të gjithë perandorinë popujt e nënshtruar ishin të detyruar që në çdo luftë që zhvillonte sulltani të rekrutonin shpesh me forcë djem të rinj që linin kockat në territoret e pafundme të perandorisë në një luftë që nuk kishte kuptim për ta. ( O djema buzë burbuqe/Do vemi te Molla e Kuqe/Do na flasë yzbashi turçe/Moj Turqi a mbeç e shkretë/Qysh s’më le asnjë nga djemtë? Këngë nizamësh). Ku mund të flitet për lumturi e drejtësi të fshatarit shqiptar, bullgar, rumun, grek, serb nën sundimin osman? Mjafton të lexohet “Historia e Ballkanit‘‘ në vitet e sundimit osman të kujtdo autori, për të kuptuar absurditetin e këtij arsyetimi. Citojmë gjithashtu pa koment: Fan.S. Noli Vepra III, fq 295. Kritobuli (Critoboulos) nga Imbri (shek XV) Jeta e Mehmetit të II, Libri III, fq. 367,368
Atëherë Sulltani si përparoi më të tërë ushtrinë u derdh brenda vendit të tyre në kohën që gruri kishte filluar të lulëzonte duke i rënë anë e mabanë pjesës më të madhe të vendit prishi të mbjellat dhe mori me vete një plaçkë të madhe njerëzish dhe koesh të çdo lloji Pastaj shtiu në dorë kështjellat disa me sulm të tjerat me rrethim dhe i bëri rrafsh me tokën.Me një fjalë gjithë çgjeti në rrugën e tij e shkrtoi e grabiti e plaçkiti e rrënoi më së miri.
Bënë plaçkë shumë të madhe (rënia e kështjellës së Krujës) me skllevër burra gra e fëmijë me bagëti të çdo lloji shkurt me çdo lloj pasurie të tundëshme dhe të gjitha këto i zbritën poshtë në fushim.

3. Xhihadi si luftë e shenjtë e diktuar nga Allahu.

Teza e tretë, shumë e diskutueshme është, që lufta për xhihad (lufta e shënjtë) është një luftë e drejtë kudo dhe kurdo që ajo zhvillohet.
Autori shpjegon që është i natyrshëm dhe i drejtë pushtimi i tokave në Evropë pasi ato iu dedikuan qyteteve të shenjta të islamit. Ai shkruan:
Kur Tirjaki Hasan Pasha u rrethua në Kështjellën Kanixhe në vitin 1601nga Duka i Madh Ferdinand i Austrisë dhe nga një ushtri e madhe hungareze, komandanti i rrethuar i nxiti moralisht ushtarët e tij duke iu thënë: Kanixha dhe territori rrethues i saj janë kthyer në Vakëf, për qytetin e shenjtë Medine el-Munevvveres, që do të thotë se të ardhurat e përfituara nga ky vend do të shkonin për qytetin e Pejagamberit dhe se krijuesi nuk do të lejonte që kjo pjesë toke të binte në duart e jo besimtarëve. M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet. fq 48. Dhe më tej
Ekspasioni i osmanëve ishte domosdoshmëri e ‚‘besimit‘‘ ‚‘të qenët‘‘ një devlet që zbatonte Urdhëresat e shenjta mbi tokë.. Po aty. fq 195
Personalisht gjithçka e shkruar më sipër më ngjason mjaft me tezat e ekspasionit të fesë islame nga grupimet radikale në ditët e sotme. Meqënëse këto toka të Austro-Hungarisë, dhe shumë të tjera të pushtuara me luftë ishin toka shpallur vakëf nga Sulltani, ku jetonin njerëz që nuk kishin asnjë lidhje me islamin, që nuk ishin të pafe (ishin të krishterë, shen.im), ishte e mjaftueshme sipas Maksudoglu-së që të derdhej gjak e të mos i merrnin tokat dhe qytetet ata, që jetonin në tokat e tyre. Dhe më tej:
Një luftë e zakonshme mund të bëhet për shkaqe territoresh apo tregëtie, hakmarrjeje apo lavdie ushtarake- “të gjitha këto të mira të përkohëshme të kësaj bote‘‘ Një luftë e tillë është e dënueshme. Por një luftë xhihadi ndërrmeret në kushte të rrepta të caktuara nga rregullat e islamit, dhe vetëm në emër të çështjes së Allahut.. Të gjitha motivet e tjera të ulëta përjashtohen rreptësisht. M.Maksudoglu: Historia Osmane dhe Institucionet. fq.206.
Dhe meqënëse Allahu është i pagabueshëm del që lufta për xhihad në kundërshtim me çdo luftë tjetër ishte (është) një luftë e drejtë. Po cili është këtu ndryshimi me tezat e myslimanëve radikalë sot për luftën e shenjtë dhe vendosjen e Shtetit të Kalifatit në të gjithë botën? Nëse flitet për luftë të shenjtë dhe pushtime në emër të zgjerimit të fesë islame, cilët popuj dhe shtete do të ishin ata që do të pranonin të pushtoheshin se pëlqejnë islamin?
Nëse libri do të shkruhej për historinë e perandorisë osmane nuk do të ishte ndonjë gjë e re. Por nëse tezat për pushtimet osmane si hapës (Fet’h) të fesë islame do të merreshin si një vullnet i Zotit, kjo jo vetëm nuk është e vërtetë por është një teori mjaft e rrezikshme. Asnjë kombi nuk mund t’i imponohesh me shpatë dhe ta konsiderosh “te pafe‘‘, thjesht se nuk është i fesë myslimane.

PRESIDENTI BUJAR NISHANI URON KRISHTLINDJET

by

Presidenti Nishani u uron Krishtlindjet besimtarëve të krishterë shqiptarë kudo ku ndodhen/
Me anë të një mesazhi të bërë publik, Presidenti i Republikës, Sh.T.Z. Bujar Nishani u uron Festën e Krishtlindjeve të gjithë besimtarëve shqiptarë kudo ku ndodhen:
“Të dashur besimtarë të krishterë shqiptarë kudo ndodheni!
Në këtë prag Krishtlindjesh, besimtarët e krishterë në Shqipëri dhe kudo në botë janë duke u përgatitur për të festuar mrekullinë e lindjes së Jezu Krishtit.
Me rastin e Ditës së shenjtë të Krishtlindjes dëshiroj t’u shpreh të gjithëve urimet më të mira e më të përzemërta në këto çaste të lumtura! Dita simbol e lindjes së Krishtit rizgjon në zemrat e mbarë besimtarëve të krishterë ndjenjat e gëzimit e të shpresës për një të ardhme të ndritur, kur bashkojnë përpjekjet për të ngritur lart vlerat më sublime e më fisnike fetare dhe njerëzore.
Sonte urojmë familjarët, të afërmit, miqtë e të njohurit e krishterë ashtu siç kemi bërë prej shekujsh e në të njëjtën mënyrë që kemi trashëguar brez pas brezi si shqiptarë, duke kremtuar të gjithë së bashku festat e njëri-tjetrit në vazhdën e traditës sonë të vyer e të rrallë të harmonisë, tolerancës dhe bashkëjetesës fetare.
Në këtë ditë të bekuar, mendimi dhe lutjet tona shkojnë për njerëzit më me pak fat e në nevojë, të cilëve më shumë se kushdo u duhet ngrohtësi dhe dhembshuri njerëzore.
Le të përpiqemi t’ua lehtësojmë vuajtjet dhe mundimet të vetmuarve, të braktisurve, të pamundurve e të sëmurëve, për t’u dhënë shpresë dhe besim!
Le të kujdesemi më tepër për njëri-tjetrin, duke qenë prindër, fëmijë, miq, fqinjë dhe qytetarë të mirë, duke mbështetur e zhvilluar komunitetin ku secili prej nesh jeton dhe punon.
Këtë vit nën shkëlqimin e dritave të Krishtlindjeve shohim me dhimbje errësirën e akteve terroriste që tronditën Evropën, luftërat që shkatërruan Sirinë e largët, klithmat e emigrantëve që humben jetën deteve dhe oqeaneve; dhe shpresojmë e lutemi që paqja dhe mirësia të mbizotërojë zemrat e njerëzve kudo që janë.
Uroj që gjithë bota mbarë të bashkojë forcat, mendjet, shpirtrat e të bëjë përpjekje maksimale për të shpëtuar njerëzimin nga e keqja!
E gabuara dhe e keqja le të dështojnë dhe e drejta të triumfojë!
Gëzuar dhe për shumë vjet Krishtlindjet dhe jua uroj sa më të paqta e të mbara e në shëndet e harmoni të plotë të shpirtrave, zemrave dhe trupave!”

Protestat do të vazhdojnë deri në largimin e qeverisë së korrupsionit!

by

NGA LULZIM BASHA*/
Vëllezër dhe motra, Heronj të heshtur të vuajtjeve dhe mundimeve të këtyre dy viteve, heronjë zëlartë të kryengritjes së 8 dhjetorit të dytë, dua të përkulem me nderim të madh para jush; vrasësve të frikës, përmbysësve të terrorit psikologjik, kumtuesve të lajmit se shqiptarët ngrihen, se Shqipëria ngrihet! Sot është një ditë e rëndësishme për Shqipërinë dhe shqiptarët. Një javë më parë në 8 dhjetor ne kremtuam së bashku 25 vjetorin e lirisë. Ne i thamë së bashku qeverisë së Edi Ramës dhe Ilir Metës se liritë e fituara, se demokracinë, se të drejtën për të zgjedhur lirisht e pa frikë qeverinë nuk i dorëzojmë me asnjë kusht e me asnjë çmim. Ne i komunikuam së bashku me forcën e bashkimit të zemrave dhe mendjeve tona, vendimin e pakthyeshëm të qytetarëve shqiptarë, referendumin e shpirtit dhe mendjeve shqiptare që nuk ka qeveri ta ndalojë. Dhe vendimi është : Rama ik! Meta ik! Dy vite e kusur që kur kjo qeveri që sillet si bandë, apo më mirë të themi kjo bandë që i thotë vetes qeveri mori pushtetin, ekonomia e vendit, ekonomia kombëtare, ekonomia e çdo shqiptari pa dallim bindjesh politike ka rënë. Gjendja juaj dhe e çdo shqiptari, ajo që nuk gënjen kurrë është e para që i rrëzoi këta mashtrues, këta të dështuar. I rrëzoi sepse ekonomia e vendit tregoi qartë se në dy vite të keqqeverisjes së tyre u shkatërruan mijëra e mijëra vende pune e nuk u hap asnjë vend i ri pune. Se në këto dy vite mbi 70 mijë familje shqiptare humbën të drejtën e tyre ligjore për ndihmë ekonomike duke i drejtuar drejt një dëshpërimi të thellë, duke i drejtuar drejt një eksodi të madh. Në këto dy vite ekonomia, më e sinqerta, më e pagabueshmja, ajo që nuk gënjen kurrë e rrëzoi Edi Ramën, e rrëzoi Ilir Metën sepse tregoi se ranë investimet, ra kreditimi, ra punësimi, u rrit varfëria, u rrit papunësia, u rrit mjerimi. Dy vite të një krize ekonomike të paparë, dy vite të një varfërimi të përditshëm të shqiptarëve do të mjaftonin për të ngritur zërin së bashku për të thënë: Rama ik! Rama ik! Rama ik! Por nuk është vetëm kjo, përkeqësimi ekonomik, varfëria therëse në të gjitha vatrat e shqiptarëve nga Konispoli, Selenica, Mallakastra, në Vaun e Dejës, në Shkodër, në Kukës, në Dibër e këmbëkryq këtu në Tiranë kanë anën e vet të shëmtuar. Demokratët janë nxjerrë nga puna, demokratët janë pushuar në kundërshtim me ligjin. Socialistët e kanë të pamundur të gjejnë një vend pune pa paguar ryshfet sepse vendet e punës Edi Rama i ka rezervuar për trafikantët e drogës, për tutorët e prostitucionit dhe kriminelët e çfarëdollojshëm. Por nga ana tjetër një grusht njerëzish në këto dy vite kanë bërë prokopi, një grusht oligarkësh janë pasuruar më shpejt e më shumë se çdo shtresë tjetër shoqërore në këto 25 vite. Kush janë këta? Këta janë kokoshi 200 milionësh, Edi Rama kryeministri më i pasur i popullit më të varfër me shpurën e tij të ministrave hajdutë, Ilir Beqës krye hajdutit të shëndetësisë, Arben Ahmetajt hajdutit me çizme të ekonomisë, Damian Gjiknurit krye hajdutit të energjetikës, e mbi të gjitha të ministrit të Brendshëm, turpit të Shqipërisë në 100 vite shtet, krye trafikantit të drogës Saimir Tahiri. Korrupsion, trafik, drogë dhe askush nuk përgjigjet para ligjit. Në cilin vend të Europës, në cilin vend të civilizuar të botës kapet ministri i Brendshëm duke i vënë në dispozicion automjetin e tij trafikantëve të drogës dhe nuk pushohet menjëherë e të kapet zvarrë me pranga në duar e të shkojë prapa hekurave. Por jo në Shqipëri, në Shqipëri mentori i trafikantëve të drogës, krye taksisti i drogës urdhëron prangosjen, rrahjet barbare, kërbaçin, arrestimin e berberëve, e fermerëve sepse nuk kanë kupon për një kile qepë. Kjo është padrejtësia. Kjo është padrejtësia ulëritëse që mbledh sot shqiptarët këtu në këtë shesh dhe i mbledh me mendje e zemër rreth opozitës shqiptare, rreth Partisë Demokratike kudo që janë. Ky është Aparteidi, Aparteidi i Edi Ramës që tregon me gisht popullin e tij si hajdut kur vetë ka thyer çdo rekord hajdutërie e kusarie. Kush e pranon zëheshtur e sypërdhe një qeveri që vetë vjedh, një kryeministër që toleron vjedhjen sepse është përfituesi i vjedhjes; Kush toleron një qeveri me ministër të Brendshëm krye trafikant e miq me trafikantë të drogës nga njëra anë, e nga ana tjetër pranon që qytetarët e pamundur të shkojnë në qeli për një kupon, për një kile qepë nuk është naiv, nuk është i paditur, nuk është thjeshtë i pakurajo, por është bashkëfajtor. Kush shikon dy xhama të thyer nga dy gurë e dy protestues, e jo një popull të tere te revoltuar është bashkëfajtor. E le ta shohin edhe një herë që kjo është opozita, këta janë shqiptarët. Jo dhunës! Protestë paqësore deri në largimin e qeverisë, deri në shporrjen e saj. Një falënderim të veçantë kam për ata burra dhe gra në uniformë, shqiptarë edhe ata, të keqpaguar, edhe ata të përbuzur edhe ata nga njeriu që nuk meriton të jetë i pari i tyre. E sot në këtë shesh dua tju t’ju them se ne jemi me ju, Policinë e Shtetit, shtetit të së drejtës, policinë e shqiptarëve dhe jo të klikës brenda aty. Dhe se ne e dimë që edhe ju jeni me ne, jeni me ligjin dhe jo me të paligjshmit, jeni me shtetin e të drejtës dhe jo me shtetin e të padrejtës, jeni me popullin dhe jo me Edi Ramën. Ndaj i bëj thirrje sot çdo protestuesi demokrat apo jo, që në këtë protestë, dhjetëra e qindra të tjera që do të pasojnë deri në largimin e Edi Ramës të tregojmë qytetarinë tonë, të tregojmë se jemi ndryshe nga ata, duke mos prekur asnjë kapele dhe asnjë fije floku policisë tonë. Ne jemi të vendosur për të qëndruar deri në fund me forcën e mosbindjes civile që vetëm sa ka nisur, me forcën e këmbënguljes që karakterizon një popull europian dhe europian jemi, një popull fisnik, dhe fisnik jemi, një popull të pamposhtur dhe të pamposhtur jemi, derisa të rrëzojmë qeverinë e mjerimit ekonomik, qeverinë e korrupsionit, qeverinë e hajdutërisë, qeverinë e shtetit të padrejtës. Vëllezër e motra, Do të ishte fare normale që qeverisë t’i lihej 4 vjeçari. Edhe kur qeveria dështon opozita mund të bënte llogaritë e veta dhe të thoshte sa më i thellë zullumi aq më e thellë fitorja. Por ne nuk jemi këtu për interesin tonë të ngushtë politik sepse po të ishim të tillë do të ishim hipokritë, do të ishim po kaq të këqinj sa ata aty brenda. S’ka dyshim kemi edhe ne stokun tonë të gabimeve. Pa dyshim kemi patur edhe ne stokun tonë të faturës që e morëm dhe e pranuam në zgjedhjet e 23 qershorit 2013. Por ju garantoj sot këtu para jush, e para Zotit se Lulzim Basha ju kërkon një gjë: Nëse qeverisja që ju duhet të votoni si qytetarë të lirë, nëse qeverisja që ju do të sanksiononi me votën tuaj të lirë nuk ju përgjigjet, të vini ta rrëzoni si sot këtu! Ne ju thërrasim në këtë protestë e në protestat që do të vijojnë jo thjesht sepse qeveria dështoi. Jo thjesht e vetëm se nuk përmbushi premtimet e gënjeshtërta me të cilat erdhi në pushtet. Jo thjesht dhe vetëm se ka larguar 100 mijë shqiptarë vetëm në një vit dhe ka bërë që 1 në 2 shqiptarë të mendojnë largimin nga vendi si e vetmja alternativë. Jo thjesht se i ka varfëruar, se i ka goditur shqiptarët. Edhe pse kaq do të mjaftonte. Por jo vetëm për këtë. Jo thjesht sepse kanë vjedhur si një lukuni hajdutësh pronat dhe taksat tuaja, 400 milionë dollarë nga doganat dhe tatimet këtë vit, 800 milionë euro prokurime këtë vit, 600 milionë euro vetëm me një aferë iu kanë marrë shqiptarëve, vetëm me një dorë me aferën e vjedhjes së shekullit, me CEZ-in. Edhe kaq do të mjaftonte e do të tepronte, për një popull që respekton veten e tij, që të largonte një orë e më parë me protesta qeverinë. Por ne përballemi sot me shtetin e të padrejtës, shtetin kriminal. I pari që shkel Kushtetutën është Edi Rama. Njeriu që ka shkelur më shumë ligjet e vendit është Edi Rama dhe ministrat e tij. Njeriu që nuk zbaton vendimet e gjykatave është Edi Rama. Shteti i të padrejtës është shteti që dënon qytetarët për kundërvajtje por lartëson pushtetarët për Kushtetutën dhe ligjin. Kjo është kambana, kjo është thirrja! Kjo nuk mund të pranohet, këtë nuk e pranuan as afrikano jugorët! Ky është Aparteidi dhe këtë do ta rrëzojmë me çdo kusht! Demokracia i ka instrumentet, ka vullnetin suprem të qytetarëve si zgjidhja sovrane, si zgjidhja e zgjidhjeve. Por ja që Edi Rama dhe Ilir Meta në makutërinë e tyre kanë kujtuar se i kanë dalë përpara vullnetit tuaj duke kapur dhe shkatërruar zgjedhjet lokale. Duke asgjësuar votën e lirë pas provës gjenerale që bënë në Korçë dy vite përpara, ku u filmuan duke blerë votat. Këta mendojnë se edhe testin e fundit të llogarisë para popullit, zgjedhjet, votën tuaj do ta zhbëjnë. Ja pra pse kërkojmë sot dhe shtrojmë sot si imperativ veglën, instrumentin e fundit të sovranit, largimin e qeverisë që shkatërroi zgjedhjet, largimin e një orë e më parë të Ilir Metës dhe Edi Ramës. Largimin e një ore e më parë të Saimir Tahirit, rrëzimin e kësaj qeverie. Krijimin e një qeverie teknike, e cila do të përgatisë zgjedhje të lira e të ndershme, do të përgatisë terrenin për mos deformimin e vullnetit të qytetarëve. Sepse sot beteja nuk është mes PD dhe PS, apo LSI, kjo është beteja e gjithë shqiptarëve, demokratë e socialistë, toskë e gegë kundër këtij grupi kusarësh, kriminelësh e oligarkësh. Meritojnë demokratët dhe mbështetësit tanë një shans, por meritojnë edhe socialistët e ndershëm një shans për të thënë përsëri fjalën e tyre. Ne do t’ja japim dhe i kemi dalë zot dhe do t’i prijmë kësaj beteje deri në fitore. Në fund, do të jetë një popull i tërë që do të vendosë me mençurinë dhe kurajon e votës, e do të zgjedhë mes alternativave. Ndaj Partia Demokratike do të vazhdojë të shpalosë alternativën e saj të shpëtimit, të dinjitetit, të çlirimit të pozitivitetit, të dhënies fund të negativitetit, të çlirimit të entuziazmit në ekonomi për të hapur vende pune dhe vende pune me paga më të mira për të rinj e të reja, për të papunët, për të krijuar një klimë besimi për biznesin, një klimë të favorshme për fermerët, një klimë besimi për investimet e huaja. Alternativa jonë do të jetë edhe kërkesa jonë ndaj shqiptarëve për të rikthyer besimin tek vendi i tyre për të qëndruar këtu e për të ndërtuar këtu së bashku një jetë me standard europian për të gjithë shqiptarët, pa përjashtim. Ndaj kësaj ëndrre të brezit tim, kësaj ëndrrës time e jam i sigurt i çdo shqiptari, këtij qëllimi të madh për një demokraci të re, për një ekonomi të fortë, e për një të ardhme të sigurt i kemi borxh ngritjen në këmbë dhe qëndresën deri në largimin e qeverisë, deri në zgjedhjet e parakohshme. Beteja vazhdon. Me 8 dhjetor shkallmuam bunkerin. Sot e detyruam të tërhiqet me bisht ndër shalë duke tërhequr dekoratat e xhelatëve. Nesër do ta largojmë me fuqinë e bashkimit të zemrave tona! Shqiptarë e shqiptare ngrihuni! Shqipëria nuk mund të bjerë para padrejtësisë, nuk mund ta ulë kokën. Nuk e kanë bërë etërit tanë! Nuk e kanë bërë stërgjyshërit tanë! Nuk do ta bëjmë as ne. Shqipëria ngrihet, ngrihet e nuk rrëzohet! Zoti e bekoftë Shqipërinë !
*Fjalimi I mabjtur sot ne Proetsten para Parlamentit Shqiptar

Ta gëzojmë universitetin “Nënë Tereza” në Shkup

by

Nga Arben LLALLA/
Lajmi për hapjen e Universitetit Nënë Tereza në Shkup duhet pritur si diçka pozitive nga shqiptarët, por duhet kritikuar mënyra primitive e lajmit për hapjen e këtij universiteti.
Dëshira për të patur shqiptarët një universitet në gjuhën shqipe në Shkup, në kërthizën e shqiptarisë ka qenë e ka hershme, por ngjarjet historike dhe kushtet kishin imponuar anashkalimin e kësaj qendre shqiptare. Një grup intelektualësh dhe politikanësh shqiptar duke vërejtur se Shkupi tashmë ka nevojë më shumë se kurrë për tju rikthyer vendi i nderit që i takon si stacioni qendror i trekëndëshit kombëtar Tiranë-Prishtinë-Shkup, nxituan hapat për themelimin e universitetit në gjuhën shqipe “Nënë Tereza” në Shkup. Kjo ide për të hapur universitet në gjuhën shqipe vjen edhe si rrjedhojë për tju treguar Gruevskit dhe VMRO se projekti Shkupi 2014 është një mit i ndërtuar mbi një histori të vjedhur, të falsifikuar sepse Shkupi ka një histori të vërtetë të shkruar me gjak shqiptari.
Projekti për hapjen e Universitetit në gjuhën shqipe ju paraqit Ali Ahmetit i cili këtë ide e parashtrojë në BDI dhe më tej në qeverisë. Projekti është paraqitur në fillim të vitit 2015 dhe është punuar dalëngadalë me hapat e breshkës, por të sigurt. Projekti përfundimtar për universitetin “Nënë Tereza” përfundoj në qershor dhe kishte të gjithë mundësitë që të fillonte me punë në tetor 2015, por ekzistonte frika që ky projekt të keqpërdorej për propagandë në fushatën e zgjedhjeve të prillit 2016, prandaj grupi ideator i përbërë nga politikanë, intelektual dhe diplomatë shqiptar e të huaj vendosën që ky universitet të filloj me punë në shtator 2016. U hodh ideja që rektori të jetë një i huaj, jo shtetas i Maqedonisë me qëllimin e mirë që mos të ketë keqpërdorime në punësimet e profesorëve dhe administratorëve me librezë partie në pushtet.
Përplasje të ashpra ka patur midis përfaqësuesve të koalicionit VMRO dhe BDI, por zgjedhjet e detyrueshme të parakohshme të prillit 2016 e detyruan Nikolla Gruevskin të lëshojë pe për zyrtarizimit e universitetit në fjalë si dhe për bustin e Isa Boletinit në Saraj.
Prandaj nuk mendoj se nuk ka shqiptar që është kundër hapjes së Universitetit në gjuhën shqipe “Nënë Tereza” në Shkup, por janë kundër mënyrës së përvetësimit të këtij projekti nga ana e ndonjë ministri që ka diplomuar piratisht. Mendoj se zërat kundër të shprehur për hapjen e këtij Universitetit nuk janë për realizimin e këtij projekti, por ata kanë frik se do të keqpërdoret politikisht ky universitet ashtu siç janë keqpërdorur nga politika ditore hapja e USHT, shkollave, muzetë dhe institucionet e tjera kulturore në Maqedoni. Unë besoj se të gjithë shqiptarët e kanë pritur me gëzim themelimin e Universitetit “Nënë Tereza” në Shkup si një arritje politike dhe arsimore për shqiptarët në Maqedoni. Shpresojmë se dëshirat për keqpërdorimin politikisht të kësaj vatre të re shqiptare arsimore do të izolohen.
Tashmë Shkupit ku ndodhen përmendoret e Skënderbeut, Hasan Prishtinës, Isa Boletinit i shtohet edhe vatra më e re e arsimit shqip Universiteti “Nënë Tereza”. Pra, ta gëzojmë edhe këtë vepër, pavarësisht se kush e projektojë, kush çirret dhe kush e realizon, e rëndësishme është se aty do ligjërojnë profesorët shqiptar përpara studentëve që do të ndihen edhe më të nderuar në Shkupin shqiptar.

DEPARTAMENTI AMERIKAN I SHTETIT: Kufiri me Malin e zi, në pajtim me Kushtetutën e Kosovës

by

Pas rishikimit të hartave nga vitet 1940 e deri te të tashmet, duke përfshirë edhe atë të përdorura nga Komisioni për shënimin e kufirit, Departamenti i Shtetit ka ardhur në përfundim se kufiri i saposhënuar është në përputhje me kufirin e përcaktuar me Kushtetutën e vitit 1974. Kufijtë të cilët i kemi pasqyruar prej vitit 2008 përputhen në hollësi me kufirin e propozuar të vitit 2015/
– Deklaratë rreth raportit të demarkacionit të kufirit Kosovë – Mal i Zi/
PRISHTINË, 21 Dhjetor 2015/ Ambasada e SHBA në Prishtinë në faqen e saj zyrtae ka botuar sot këtë njoftim:
Departamenti Amerikan i Shtetit e ka shqyrtuar shënimin e hollësishëm të vijës kufitare të kufirit Kosovë – Mal i Zi të përgatitur nga Komisioni Shtetëror i Kosovës për Shënimin dhe Mirëmbajtjen e Kufirit Shtetëror. “Ne e kuptojmë se baza për punën e Komisionit për shënimin e kufirit ishte Kushtetuta e Jugosllavisë e vitit 1974, e cila e përcaktoi kufirin e Kosovës nga kufijtë administrativë të komunave, të cilat janë ndarë në zona kadastrale. Kjo bazë për shënimin e kufirit është përdorur edhe në Propozimin Gjithëpërfshirës për Zgjidhjen e Statusit të Kosovës të të Dërguarit të Posaçëm të Kombeve të Bashkuara Martti Ahtisaari në vitin 2007 dhe në Kushtetutën e Republikës së Kosovës të vitit 2008.
Pas rishikimit të hartave nga vitet 1940 e deri te të tashmet, duke përfshirë edhe atë të përdorura nga Komisioni për shënimin e kufirit, Departamenti i Shtetit ka ardhur në përfundim se kufiri i saposhënuar është në përputhje me kufirin e përcaktuar me Kushtetutën e vitit 1974. Kufijtë të cilët i kemi pasqyruar prej vitit 2008 përputhen në hollësi me kufirin e propozuar të vitit 2015. Ne vëmë në pah se përmbyllja e marrëveshjes për demarkacionin e kufirit është kusht i BE-së për liberalizimin e vizave dhe paraqet një hap të rëndësishëm në rrugën e Kosovës drejt integrimit evropian./b.j/