L  O  U  I  S    A  R  A  G  ON(1897-1982)/

 Louis Aragon (Paris, 3 tetor, 1897 – Paris, 24 dhjetor 1982) ishte një poet francez dhe shkrimtar, anëtar i Académisë Goncourt./

 NUK EKZISTOJNË  DASHURI TË LUMTURA

Asgjë s’i përket njeriut, as edhe forca e tij

As dobësia as  zemra e tij

Dhe kur beson

Për të hapur krahët

hija e tij është ajo e një kryqi

Dhe kur ai beson se po shtrëngon lumturinë

e dërrmon atë

Jeta është një divorc i çuditshme, i dhimbshëm

Nuk ekzistojnë dashuri të lumtura

Jeta i ngjan atyre ushtarëve të çarmatosur

Që ishin përgatitur për një fat tjetër, ndryshe

Që mund t’u shërbejnë atyre që zgjohen në mëngjes

Atyre që në mbrëmje gjenden përtacë inertë

I thoni  këto fjalë

Jeta ime

Dhe mbani lotët

Nuk ka dashuri të lumtura

Dashuria ime e bukur

e shtrenjtëa dashuria imja

loti im

Unë të mbaj vetë si një zog të plagosur

Dhe ata pa kuptuar na shohin të kalojmë

Duke përsëritur  fjalët që kam thurur

Që për sytë e tu të mëdhenj

kaq shpejt vdiqën

Nuk ekzistojnë dashuri të lumtura

Nuk ekzistojnë dashuri që kanë dhimbje

Nuk ekzistojnë dashuritë që s’torturojnë

Nuk ekzistojnë dashuri që s’lënë shenjë

Dhe jo më shumë se për ty dashuria për atdheun

Nuk ekzistojnë dashuri që nuk ushqehen me lot

Nuk ekzistojnë dashuri të lumtura

Por është dashuria jonë e ne të dyve

THOMAS  STEARNS ELIOT (1888 – 1965)

Thomas Stearns Eliot (26 shtator1888 – 4 janar 1965), shkrimtar anglez, me prejardhje amerikane.

Është njëri ndër poetët më të njohur europian të shekullit të 20-të, fitues i shumë çmimeve, ndër to edhe të Çmimit Nobel për Letërsi më 1948 dhe i Goethes më 1954. Bartës i 16 doktoratave të nderit.

TEZE HELENA

Mis Helenë  Slingsby, tezja ime, mbetur  lëneshë

Banonte në një shtëpi të vogël pranë një sheshi elegant

Së cilësë i shërbenin katër shërbëtorë,

Si vdiq, gjeti qetësi në qiell,

Dhe qetësi në rrugë…

Sipërmarrësi i funeralit mbylli shpenzimet

dhe fshiu këmbët – e dinte se gjëra të tilla kishin ndodhur

dhe më parë. Qentë u siguruan për çdo gjë,

Por pak më vonë vdiq edhe papagalli.

Ora e Dresdenit vazhdoi tik-takun e saj mbi oxhak,

Dhe asistenti me livre u ul në tavolinën e ngrënies.

Me shërbëtoren e dytë mbi gju – me atë që

kur zonja qe gjallë, pati treguar një sjellje  shembëllore.

HERMAN HESSE(1877 – 1962)

Herman Hese (Calw, 2 korrik 1877 – Montagnola, 9 gusht, 1962) ishte një shkrimtar, poet, aforist, filozof, lindur në Gjermani, piktor zviceran, nderua me Çmimin Nobel për Letërsi në vitin 1946.

UNË  TË PYETA

Unë të pyeta pse sytë e tu

Mbeten në sytë e mi

si një elitë yjesh qiellor

në përmbytje të errët.

 

Më pe gjatë

siç sheh një fëmijë,

pastaj më the me butë:

të dua shumë, sepse je tepër i trishtë.

FËDOR IVANOVIČ TJUTČEV(1803 -1873)

Fyodor Tyutchev Russian (Stug 5 dhjetor, 1803 – Tsarskoye Selo, 27 korrik 1873) ishte një shkrimtar rus dhe poet.

HESHTJE!

Hesht, fsihu fshih dhe ëndrrat

dhe ndjenjat e tua;

të cilat në thellësi të shpirtit tend lindin

dhe kthehen në muzg

hesht si yjet natën:

soditi – dhe hesht.

A mund të zbulohet zemra vallë?

A do mund të të  kuptojë vallë një tjetër?

Do të të thotë me cilin jeton ti?

Mendimi i shprehur tashmë është gënjeshtër.

Torfa trazon burimin:

Ti  pi në të- dhe hesht.

 

Di të jetojsh vetëm dhe brenda vetvetes

fsheh një botë të tërë misterioze e mendime magjike,

si zhurma shurdhuese nga jashtë,

si rrezja ditore që shpërndahet:

dëgjo këngën e tyre – dhe hesht!…

COSTANTINO KAVAFIS(1863 – 1933)/

Konstantinos Petrou Kavafis, i njohur  në  Itali edhe si Costantino Kavafis (në greqi Κωνσταντίνος Καβάφης;Alesandri tëEgjipttit, 29  prill 1863 – në  Alesandri të Egjipttit, 29 prille 1933), ka qenë poet e gazetar grek.

PASHË KAQ NGULTAS

Ta pashë kaq ngultaz bukurinë

sa m’u mbush syri me të.

Linjat e trupit. Buzët e kuqe. Gjymtyrët sensuale.

Si nga statujat greke të rrëmbeva flokët:

edhe të pakrehur gjithnjë të bukur,

mënjanuar pak mbi ballin e bardhë.

Fytyra dashurie  siç i donte poezia ime …

netët e rinisë sime netëve,

në takimet e mia të fshehtazi …

 

Përktheu: Faslli Haliti