Intervistoi: Sokol Paja/
1. I nderuar z.John Goci, si lindi ideja për të kandiduar për Kongresin Amerikan në Distriktin 13? Cila është platforma elektorale? Pse duhet të të votojë elektorati?
Ideja për të kandiduar për Kongresin Amerikan filloi shumë herët në jetën time. Unë erdha në Amerikë në vitin 1979, si një fëmijë nëntëvjeçar, së bashku me familjen time nga Juniku i Kosovës. Duke u rritur në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, shpesh merrja pjesë në demonstrata ku kërkohej liri dhe drejtësi për popullin e Kosovës. Që në moshë të re, e kuptova sa të rëndësishëm janë anëtarët e Kongresit për t’u dhënë zë njerëzve, komuniteteve dhe kauzave që duhet të dëgjohen. Ajo përvojë mbolli tek unë bindjen se shërbimi publik ka rëndësi dhe se një ditë doja të shërbeja në atë nivel.
Interesi im për udhëheqje vazhdoi edhe gjatë shkollës. Në shkollë të mesme të ulët kandidova për përfaqësues të klasës, ndërsa në shkollë të mesme shërbeva si nënkryetar i klasës. Në vitin 2000 kandidova për Këshillin Bashkiak të Westland-it. E humba atë garë, por ajo u bë një nga përvojat më të rëndësishme të jetës sime, sepse një veteran i respektuar i politikës vuri re punën time të palodhur dhe më mësoi se si bëhet një fushatë.
Në vitin 2003 kandidova përsëri për Këshillin Bashkiak, por u detyrova ta ndërprisja fushatën pasi vëllai im i ndjerë, Skender Gocaj, oficer policie në Westland, humbi tragjikisht jetën në një aksident automobilistik. Në atë moment, nuk kisha më forcë shpirtërore për të vazhduar fushatën dhe e humba atë garë.
Por unë kurrë nuk hoqa dorë nga shërbimi publik. Në vitin 2008 u bëra shqiptari i parë i lindur në trojet shqiptare që u zgjodh në një detyrë publike jashtë Shqipërisë. Më vonë kandidova përsëri për bordin e shkollës, ndërsa në vitin 2012 kandidova për herë të parë për Kongres. E humba atë garë, por ëndrra nuk u shua kurrë.
Në këtë cikël zgjedhor vendosa të dal përsëri përpara, edhe pse kjo nënkuptonte hyrje të vonshme në garë dhe kandidim si kandidat “write-in”, një detyrë shumë e vështirë, sidomos pa një fushatë të financuar fuqishëm. Por unë e kuptoj se fitimi i një vendi në Kongres nuk është i lehtë. Kërkon përkushtim, sakrificë, këmbëngulje dhe besim.
Unë jam i përkushtuar ndaj kësaj gare dhe ndaj rrugës së gjatë përpara. Nëse nuk fitoj në këto zgjedhje, do të kandidoj përsëri. Do të vazhdoj të ndërtoj, të organizoj dhe të punoj derisa të fitoj, sepse për mua kjo nuk ka të bëjë me ambicie personale — ka të bëjë me shërbim, përfaqësim dhe dhënien e një zëri njerëzve.
Platforma ime e fushatës është e thjeshtë: njerëzit të parët, jo interesat e veçanta.
Uashingtoni është bërë shumë i kontrolluar nga paratë e mëdha, lobistët, korporatat dhe njerëzit e lidhur me politikën. Unë besoj se kemi nevojë për reformë në financimin e fushatave, më shumë transparencë dhe një qeveri që u përgjigjet familjeve punëtore, jo zërave më të pasur në dhomë.
Prioritetet e mia janë ta bëjmë pronësinë e shtëpisë më të përballueshme për punëtorët dhe familjet, të ulim varfërinë përmes vendeve të mira të punës dhe mundësive, të kontrollojmë borxhin kombëtar dhe të eliminojmë mashtrimin, shpërdorimin dhe abuzimin në qeveri. Këto prioritete mund t’i financojmë duke shkurtuar shpenzimet e panevojshme, duke ndalur çeqet e hapura për luftëra të huaja dhe duke i investuar ato dollarë këtu në vendin tonë.
Si shqiptaro-amerikan që erdha në këtë vend nga Kosova, e kuptoj rëndësinë e udhëheqjes së Amerikës dhe miqësisë së saj me popujt që e duan lirinë kudo në botë. Por Amerika duhet gjithashtu t’i vendosë familjet e veta punëtore në radhë të parë.
Votuesit duhet të më zgjedhin mua sepse nuk po kandidoj për ta mbrojtur sistemin, po kandidoj për ta ndryshuar atë. Unë vij nga jeta reale: si emigrant, biznesmen, pjesëtar i komunitetit dhe luftëtar për njerëzit punëtorë. Fushata ime ka të bëjë me rikthimin e besimit, vendosjen e njerëzve të parët dhe dhënien e një zëri të vërtetë familjeve në Uashington.
2. Cili është angazhimi juaj politik në Distriktin ku kandidon, fokusi juaj, pozicioni, nismat legjislative, partia politike që përfaqësoni, elektorati yt besnik dhe një thirrje shqiptarëve për të të mbështetur.
Angazhimi im politik në Distriktin e 13-të Kongresional të Michiganit vjen nga më shumë se 20 vite përfshirje në shërbim publik, punë komunitare dhe politikë lokale. Kam mbështetur kandidatë, kam organizuar aktivitete për mbledhje fondesh, kam qenë aktiv në çështjet politike të zonës së Detroitit dhe kam shërbyer si nënkryetar i bordit të shkollës, me përgjegjësi për rreth 15,000 nxënës dhe një buxhet prej 150 milionë dollarësh. Kjo përvojë më mësoi sa të rëndësishme janë udhëheqja, llogaridhënia dhe menaxhimi i përgjegjshëm i buxhetit kur vendimet e qeverisë ndikojnë në jetën dhe të ardhmen e njerëzve.
Unë jam Demokrat dhe kandidoj në zgjedhjet paraprake të Partisë Demokratike si kandidat “write-in” kundër Kongresmenit Shri Thanedar. E di që kjo është një garë e vështirë, sidomos pa një fushatë të financuar fuqishëm, por gjithashtu e di se njerëzit meritojnë të kenë një zgjedhje tjetër. Çdo ditë jam duke trokitur në dyer, duke takuar votues dhe duke bërë gjithçka që mundem për t’u treguar njerëzve se më 4 gusht kanë një alternativë tjetër.
Prioritetet e mia kryesore janë vendosja e njerëzve të parët, jo interesat e veçanta. Dua ta bëjmë pronësinë e shtëpisë më të përballueshme për familjet punëtore, ta ulim varfërinë përmes vendeve të punës dhe mundësive, ta kontrollojmë borxhin kombëtar, ta eliminojmë mashtrimin dhe shpërdorimin në qeveri, dhe ta reformojmë një sistem politik që është bërë tepër i kontrolluar nga paratë e mëdha dhe njerëzit e lidhur me pushtetin. Besoj gjithashtu se duhet të investojmë më shumë këtu në vendin tonë, në vend që të vazhdojmë të shkruajmë çeqe të hapura për luftëra të huaja.
Nismat e mia legjislative do të përfshinin më shumë transparencë në financimin e fushatave, mbikëqyrje më të fortë të shpenzimeve qeveritare, masa më të ashpra kundër mashtrimit dhe abuzimit, mbështetje për blerësit e shtëpive për herë të parë, investime në bizneset e vogla dhe politika që ndihmojnë familjet punëtore të ndërtojnë stabilitet dhe pasuri.
Mbështetësit e mi kryesorë janë njerëzit punëtorë, pronarët e bizneseve të vogla, familjet, emigrantët dhe anëtarët e komunitetit shqiptaro-amerikan që besojnë se kemi nevojë për përfaqësim të ndershëm dhe një zë më të fortë në Uashington. Distrikti i 13-të i Michiganit përfshin Detroitin dhe shumë komunitete përreth, me gati një milion njerëz. T’i arrish ata kërkon kohë, energji dhe burime. Reklamat televizive për momentin janë jashtë mundësive të fushatës sime, prandaj po e bëj këtë në mënyrën tradicionale, duke shkuar drejtpërdrejt te njerëzit.
Si shqiptaro-amerikan, unë mbaj gjithashtu një përkushtim të thellë ndaj çështjeve dhe kauzave shqiptare. Jam nderuar nga i ndjeri Senator Amerikan Carl Levin për shërbimin tim ndaj Amerikës gjatë Luftës së Kosovës, ku shërbeva si përkthyes për Gjeneralin Amerikan John Craddock. Vëllai im i ndjerë, Skender Gocaj, shërbeu me kontingjentin amerikan në misionin policor të Kombeve të Bashkuara pas luftës dhe ndihmoi në rindërtimin e forcës policore të Kosovës. Uniformat tona sot janë pjesë e një ekspozite muzeale në Kosovë që nderon ndërhyrjen e NATO-s dhe çlirimin e vendit. Kjo histori është shumë personale për mua dhe familjen time.
Mesazhi im për komunitetin shqiptar është i thjeshtë: kam nevojë për ndihmën tuaj. Kam një histori të fortë shqiptaro-amerikane dhe emigrante, por nuk mund ta tregoj këtë histori i vetëm. Kam nevojë për ndihmë për ta shpërndarë mesazhin tim, për të printuar materiale, për të trokitur në dyer, për të bërë telefonata dhe për t’u prezantuar me njerëzit e Detroitit dhe të gjithë distriktit. Shqiptarët gjithmonë kanë qëndruar për liri, punë të ndershme, familje dhe Amerikë. Tani po i kërkoj komunitetit tonë të qëndrojë me mua, që së bashku të bëjmë histori dhe t’i japim popullit tonë një zë më të fortë në Kongresin e Shteteve të Bashkuara.
3. Kandidimi politik, dhe rëndësia e pozicionit ku kandidon. Ku e mbështet suksesin e garës sate elektorale?
Unë kandidoj për Dhomën e Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara në Distriktin e 13-të të Michiganit si kandidat “write-in”. E di që të fitosh si “write-in” është shumë e vështirë, sidomos pa një buxhet të madh fushate, por besoj se njerëzit meritojnë një zgjedhje tjetër dhe një zë të vërtetë.
Ky është një nga pozicionet më të rëndësishme në botë. Si anëtar i Kongresit, do të kem mundësinë të propozoj ligje, të luftoj për burime federale për distriktin tonë dhe të jem zë për familjet punëtore, bizneset e vogla dhe komunitetet që shpesh ndihen të harruara nga Uashingtoni.
Shërbimi publik ka qenë pjesë e jetës sime për shumë vite. Sot shërbej edhe si President i Wayne Lions Club, ku misioni ynë është i thjeshtë: ne shërbejmë. Besoj gjithashtu se komuniteti shqiptaro-amerikan meriton një zë më të fortë në Kongres, sepse historia jonë, sakrifica jonë dhe kontributi ynë për Amerikën duhet të dëgjohen.
Shanset e mia varen nga puna e palodhur, mbështetja e njerëzve dhe mundësia për të mbledhur fonde. Kundërshtari im ka miliona dollarë për të shpenzuar, ndërsa unë nuk po përpiqem ta blej këtë garë, po punoj për çdo votë. Çdo ditë jam duke trokitur në dyer, duke takuar njerëz dhe duke ndërtuar një bazë për 4 gushtin, për nëntorin dhe për të ardhmen.
Unë jam realist për vështirësitë, por nuk jam i dorëzuar. Nëse nuk fitojmë këtë herë, do të vazhdoj të ndërtoj, të organizoj dhe të përgatitem për vitin 2028. Kjo nuk është vetëm një fushatë, është një angazhim afatgjatë për njerëzit e Distriktit të 13-të.
Mrekullitë ndodhin çdo ditë, por sa më shumë punon, aq më shumë fat krijon. Ju ftoj të ndiqni faqen time në Facebook, John Goci for Congress, për të parë ecurinë e fushatës dhe për t’u bërë pjesë e kësaj lëvizjeje.
4. Një shqiptar që kandidon për një pozicion kaq të rëndësishëm në Amerikë për të qenë zëri i fuqishëm qytetar, çfarë ndjesie keni?
Kjo më bën të ndihem i bekuar, mirënjohës dhe thellësisht i përulur. Unë e di kush jam dhe jam krenar që jam shqiptaro-amerikan. Jam rritur me një kuptim të fortë për historinë tonë, vuajtjet tona dhe përgjegjësinë tonë për të shërbyer. Gjyshi im i mençur më mësoi shumë mësime të jetës, ndërsa babai dhe nëna ime më mësuan për popullin tonë, sakrificat tona dhe rrugën e gjatë që shqiptarët kanë kaluar për liri, dinjitet dhe njohje.
Aktivizmi dhe shërbimi ishin pjesë e familjes sime. Unë u rrita duke kuptuar se të jesh shqiptar nuk do të thotë vetëm trashëgimi, do të thotë guxim, besnikëri, punë e ndershme dhe të ngrihesh për atë që është e drejtë.
Të kandidoj për një pozitë kaq të rëndësishme në Shtetet e Bashkuara dhe të kem mundësinë të jem një zë i fortë për njerëzit është një nder që nuk e marr lehtë. Unë e dua Amerikën dhe jam krenar për rrënjët e mia shqiptare. Flamuri shqiptar dhe flamuri amerikan që i mbaj të tatuazhuar në krahët e mi përfaqësojnë kush jam, nga vij dhe për çfarë po luftoj.
5. Kush është John Goci?
John Goci është një shqiptaro-amerikan, emigrant nga Juniku i Kosovës, biznesmen, udhëheqës komuniteti dhe shërbyes publik që beson në punë të ndershme, familje, liri dhe shërbim. Erdha në Amerikë në vitin 1979, si fëmijë nëntëvjeçar. Si shumë familje emigrante, nuk na u dha asgjë gati. U rrita duke mësuar vlerën e sakrificës, disiplinës dhe këmbënguljes.
Profesionalisht, kam qenë sipërmarrës, profesionist i pasurive të paluajtshme, ndërmjetës biznesesh dhe ndërtues komuniteti. Kam krijuar dhe drejtuar biznese, kam ndihmuar në hapjen e vendeve të punës dhe kam qenë i përfshirë në zhvillimin ekonomik lokal. Gjithashtu kam krijuar konceptin e Video Jukebox, shumë vite përpara se muzika digjitale të bëhej pjesë e jetës sonë të përditshme.
Në shërbim publik, kam shërbyer si nënkryetar i bordit të shkollës dhe sot shërbej si President i Wayne Lions Club, me misionin: ne shërbejmë. Kam qenë i përfshirë në politikën dhe çështjet komunitare të zonës së Detroitit për më shumë se 20 vite.
Jeta ime është formuar edhe nga trashëgimia shqiptare dhe shërbimi gjatë Luftës së Kosovës. Jam nderuar nga i ndjeri Senator Amerikan Carl Levin për shërbimin tim ndaj Amerikës dhe kam shërbyer si përkthyes për Gjeneralin Amerikan John Craddock.
Motoja ime është: mos u dorëzo kurrë, puno fort dhe sa më shumë punon, aq më shumë fat krijon.
Ajo që më bën unik është se vij nga jeta reale. Nuk jam politikan karriere. Kam ndërtuar biznese, kam kaluar sfida, kam shërbyer në komunitet dhe e kam jetuar ëndrrën amerikane si emigrant. Historia ime është shqiptare, amerikane dhe e rrënjosur në shërbim.
6. Cila është prejardhja juaj dhe historia familjare e emigrimit në Amerikë?
Historia e familjes sime është e rrënjosur në historinë shqiptare, traditën, sakrificën dhe rrugëtimin e emigrantit. Gjyshja ime ishte nga Tropoja dhe ishte kushërirë e parë me Hasan Biberajn, nga familja e respektuar Biberaj. Hasan Biberaj ndihmoi të hapte derën për udhëtimin e familjes sonë drejt Amerikës duke i dërguar vizën xhaxhait tim. Më pas, xhaxhai im erdhi në Shtetet e Bashkuara dhe më vonë ndihmoi që të sillte edhe familjen tonë këtu.
Familja e gjyshit tim vinte nga fisi i njohur i Kelmendit në Shqipërinë e Veriut dhe më vonë u vendos në Vuthaj. Babai im lindi në Junik të Kosovës, dhe aty filloi rrugëtimi i familjes sonë të ngushtë.
Ne erdhëm në Detroit në vitin 1979, në një periudhë shumë të vështirë ekonomike në Amerikë. Si shumë familje emigrante, erdhëm me shpresë, por asgjë nuk ishte e lehtë. Babai im nuk mundi të gjente punë për disa muaj. Më në fund, pranoi një punë si larës enësh, duke bërë çdo punë të ndershme që mundej për të siguruar familjen. Rreth një vit më vonë, me punë të palodhur dhe vendosmëri, ai hapi biznesin e tij.
Kjo është historia e familjes sime: punuam, sakrifikuam, luftuam dhe këmbëngulëm. Nuk harruam kurrë nga vinim, por gjithashtu e përqafuam Amerikën dhe mundësitë që ky vend na dha.
Sot, familja ime është një shembull krenar i ëndrrës së emigrantit. Vëllai im Shkelzen dhe motra ime Shkendija kanë ndërtuar familje të mrekullueshme dhe jetë të suksesshme si biznesmenë. Historia jonë nuk është histori privilegji — është histori besimi, familjeje, pune të ndershme dhe mosdorëzimi.