Albanian Montreal Press/
Ka një lidhje që as koha, as largësia dhe as oqeani nuk mund ta këpusin: lidhjen e njeriut me atdheun.
Sot, në sheshin Nënë Tereza në Montreal, takimi i komunitetit shqiptar në solidaritet me protestat civile në Tiranë mbart një mesazh që shkon përtej kufijve gjeografikë. Është shprehje e një ndërgjegjeje qytetare që nuk hesht vetëm sepse jeton larg vendlindjes.
Prej muajsh, protestat civile në Tiranë kanë ngritur pyetje që meritojnë përgjigje. Pyetje për demokracinë, përgjegjshmërinë e institucioneve, të drejtat e qytetarëve dhe të ardhmen e brezit të ri.
Pamjet dhe dëshmitë e tensioneve, përplasjeve dhe incidenteve të raportuara gjatë protestave ngrejnë shqetësime serioze. Ato kërkojnë transparencë, verifikim të pavarur dhe përgjegjësi ligjore për çdo shkelje të mundshme.
Sepse një shoqëri demokratike nuk matet vetëm nga mënyra se si organizon zgjedhjet, por edhe nga mënyra se si trajton qytetarin që ngre zërin kundër saj.
E drejta për të protestuar paqësisht nuk është privilegj që jepet nga pushteti. Është një e drejtë themelore e qytetarit.
Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e takimit të sotëm në Montreal.
Nuk është çështja se sa njerëz mblidhen në një shesh. Është çështja se çfarë përfaqëson prania e tyre.
Nuk është çështja e një partie politike, e një emri apo e një pushteti të caktuar. Është çështja e dinjitetit njerëzor dhe e një parimi që duhet të vlejë për çdo qeveri: qytetari ka të drejtë të kërkojë llogari, ndërsa shteti ka detyrimin ta dëgjojë dhe ta mbrojë.
Ne jetojmë në Kanada, në një vend ku kemi ndërtuar jetë të reja, kemi krijuar familje dhe kemi gjetur mundësi. Por përvoja jonë si emigrantë na kujton edhe çmimin njerëzor të largimit.