Pse shqiptarët nuk revoltohen?

August 7, 2013 by dgreca

Shkruan: Faik KRASNIQI/

S’duhet harruar se shqiptarët ambientohen shumë shpejt me kushtet e mizërisë (fatkeqësisht) dhe, jo vetëm që s’u bie ndërmend të protestojnë, por as që mundohen të organizohen për të ndryshuar kushtet aty ku punojnë e jetojnë. Për mendimin tim, konstatimi i asaj të vërtete sot nuk është më i mjaftueshëm, ose më saktë nuk duhet të jetë.

Duhet vazhduar më tutje.

Çfarë duhet bërë?

Çfarë duhet bërë që ato nëna të thonë:

– Përse u dashka ta paguaj unë mungesën e energjisë së shtetit duke u sakrifikuar unë kurban…?

– Përse të rri jashtë orarit?

– Përse kam punuar gjithë jetën e jetës e akoma s’kam aq para sa të blej as ilaçet e mia?

– Përse…?

E ato i thonë të gjitha këto. Bile para pronarit i cili vë buzën në gaz, duke bërë ecejaket e tij po në këmbë, duke shtuar: “Edhe unë në punë jam rropatur si ju. E kini të lehtë t’jua rris pagën, po llogaritë e mia s’më dalin as mua …”!

E ato i thonë ato ankesa me zë. Nuk i thanë në rrugë? I ndanë me një të panjohur aty, ashtu siç i ndanë me sa të njohur e të panjohur çdo ditë.

Prandaj, unë si individ, nuk u mallëngjeva (mallëngjyer- ngashëryer (në fjalor), ndërsa mallëngjej- e prek thellë në zemër dikë duke i ngjallur një ndjenjë dhembshurie, keqardhje a mëshirë).

Mendoj, nëse një fjalë do ta përshkonte sado pak atë që mund të kem ndjerë e ndjej akoma, ka qenë dhe është fjala revoltë.

Në fjalorin tim jepet ky përkufizim:

Revoltë – zemërim ose ndjenjë pakënaqësie që shfaqet ose shprehet me forcë kundër dikujt a diçkaje. P.sh. revolta e shkrimtarit.

Tani e gjitha varet tek fjala “forcë”. Çfarë të nënkuptojmë me atë? Si e shpreha unë vallë atë “forcë”? A zgjodha rrugën e duhur? Apo thjesht u mjaftova me një justifikim: “Ja timen e bëra, për vete”! Me të drejtë pyetja do të ishte: Po çfarë bëre aman?

Përse ta shpreh me fjalë atë “revoltë” që u krijua brenda në shtypshkronjë? A thua se dua të mos humbasë diçka? A thua se dua të liroj vetveten nga gracka e diçkaje? A arritën fjalët ta shprehnin tamam “forcën” e revoltës?

Nëse po, ç’ndryshim të ketë? Vallë ku ta shohim tani atë forcë revolte të ndarë copa-copa në zemrat e disa individëve shqiptarë që jetojnë në katër cepat e botës e që janë mbledhur në një ekran kompjuteri për të bashkëndarë… Çfarë? A u bashkënda forca e revoltës?

Le të supozojmë për një moment sikur fjalët arritën të komunikojnë atë çfarë fshihej pas tyre; atë gjënë tejet të rëndë që e tërheqin akoma zvarrë në drejtime të ndryshme, të ngatërrueshme, anonime, joshëse, dykuptimëshe etj. Çfarë do të bëjmë atëherë ne me atë forcë?

Një përgjigje duket sikur imponon vetveten: Duhet shkuar më tutje! Shoqëria shqiptare nuk është memece. Po ta dëgjosh me vëmendje, aty zien revolta, e përderisa aty brenda zien revolta (e përderisa ne presim revoltën) do të thotë që jemi në rrugë të mbarë.

Por, në perëndim, ka domosdo një potencial “fuqie” që tregohet më i padurueshëm e më kërkues ndaj asaj “shoqërie shqiptare” me të cilin akoma identifikohet disi, diku… Ka gjithashtu mjetet për të mos i lënë fjalët të palosen mbi njëra-tjetrën e të kthehen vetëm në psherëtima…

Bashkimi i këtij potenciali të jashtëm me atë të brendshëm do të bëjë patjetër që forca e revoltës të shprehet në mënyrë më konstruktive, më frytdhënëse…

(Autori është publicist dhe redaktor në gazetën e përditshme ”Lajm”)

Dëmshpërblimi i ish të përndjekurve

August 5, 2013 by dgreca

Simon Mirakaj: Qeveria e majtë ta përfundojë brenda mandatit/

Në katër vjet mazhoranca e djathtë ka dhënë për dëmshpërblimin e ish të përndjekurve politikë më shumë se 100 milion dollarë. Ndërsa e lidh këtë me situatën buxhetore të shtetit, kreu i Insitutit të ish të Përndjekurve Politikë, Simon Miraka, thotë se pavarësisht se në qeveri vjen e majta në shtator, ka detyrimin ligjor që deri në 2017 të dëmshpërblejë. Ky është një borxh që shteti i ka kësaj kategorie dhe që ligji e imponon.

Mirakaj nuk shpreson që ligji i lustracionit të marrë ndonjeherë fuqi me qeverinë e majtë për sa kohë që e djathta nuk e bëri atë funksional në 8 vite pushtet.

Mirakaj flet me rezerva edhe për ligjin për dëmshpërblimin e ish të përndjekurve politikë që mbeti në sirtarët e Kuvendit që prej pranverës së vitit të shkuar. Megjithëse kanë kaluar 13 vite nga demokracia dhe shumë ish të përndjekur nuk kanë arritur kurre të marrin dëmshpërblimin për vuajtjet e regjimit komunist, Mirakaj thotë se dëmshpërblimi më i mirë do të ishte kthimi i pronave.

Ndërsa e vlerëson kreun e ri të PD, Lulzim Basha, Mirakaj thotë se do t’i kërkojë në takimin me të, ringritjen e Departamentit të ish të përndjekurve politikë në PD, që për 8 vite nuk ekzistoi.

Happy Birthday Mr. President Obama!

August 4, 2013 by dgreca

Dear President Obama,

Happy 52nd Birthday! I would like to convey my heartwarming birthday wishes to you. May this birthday bring you and the lovely Mrs. Michelle Obama happiness, prosperity and joy. I am proud of your great achievements thus far and your immense courage and dedication in fulfilling all of our dreams as American citizens.

I am thankful for the true American-Albanian friendship and your wonderful leadership in building peace and democracy in Albania and Kosovo, which has further strengthened this bond. Congratulations for bringing beautiful change in America and around the world. You and First Lady Michelle, are such an inspiration to me and I wish you both many birthdays to celebrate together.

Special greetings from my parents Neki and Suzana Babamusta who express their gratitude and appreciation to you and the great nation of United States. May God be with you and bless you in your honorable mission!

“Birthdays will give us Fresh Hope,

For a better future Birthdays will give us a fresh start,

For all our new endeavors!!

Birthdays give us new confidence

To face all the challenges ahead.

Wishing you a birthday that Give you.

Hope, Confidence on all your new endeavors!”

Sincerely,

Ermira Babamusta, Ph.D., New York

Deputeti Gerti Bogdani i PD: Ministri i Brendshem Tahiri, përfaqësuesit e krimit

August 3, 2013 by dgreca

Partia Demokratike me anë të një reagimi të saj nëpërmjet një deklarate për mediat nga selia blu,e ka quajtur emërimin e Saimir Tahirit si Ministër të Brendshëm në qeverinë e re të Edi Ramës, si një goditje për ligjin dhe shtetin ligjor.

“Emërimi i Sajmir Tahirit ështe goditja më domethënëse që i bëhet shtetit ligjor dhe institucioneve të zbatimit të ligjit, shpërblim i drejpërdrejtë i Edi Ramës për rolin e krimit në deformimin e votës në 23 Qershor.

Qeveria e re e shpallur nga Edi Rama, nuk do mund ti shërbejë qytetarëve shqiptarë, sepse anëtari i skuadrës, përgjegjës për rendin dhe sigurinë, në më shumë se një rast ka qënë përgjegjës për shkatërrimin dhe destabilizimin e tij. Nuk do mund ti shërbejë qytetarëve shqiptarë, sepse është person i cili në asnjë moment nuk u distancua apo kërkoi falje për kapjen në flagrancë në trafik të ilaçeve dhe as për evazionin fiskal të prindërve të tij’, u shprehBogdani.

Deputeti Gert Bogdani, ka theksuar se me emërimin e Tahirit si ministër i Brendshëm, përfaqësuesit e krimit rikthehen kërcënueshëm të veshur me imunitetit qeveritar.

Ai e ka akuzuar gjithashtu Tahirin si njeriu me lidhje të shkurtra me përfaqësues të trafiqeve dhe të pastrimit të parave.

Bogdani duke kujtuar se ai është ndoshta i vetmi ministër, pronar i një skafi, ka deklaruar se emërimi i tij si kreu i Ministrisë së Brendshme, është shpërblim i Ramës për krimin që deformoi votën e 23-Qershorit.

“Me emërimin e Saimir Tahirit si Ministër i Brendshëm, jo vetëm zhbëhen këto arritje, për më tepër, përfaqësuesit e krimit rikthehen kërcënueshëm tashmë të veshur me imunitet parlamentar dhe me ndërlidhësin e tyre në qeveri, jo më pak se në postin e ministrit të brendshëm, njeriun e lidhjeve të shkurtra me përfaqësues të njohur për INTERPOL-in dhe EUROPOL-in të trafiqeve, pastrimit të parave dhe atentateve ndaj uniformave të Policisë së Shtetit. Lidhje që e bëjnë të vetmin Ministër të Brendshëm në historinë e Shqipërisë dhe në mbarë Ballkanin, pronar të një skafi”, tha deputeti i PD-së.

Deputeti Gert Bogdani, ka theksuar se me emërimin e Tahirit si ministër i Brendshëm, përfaqësuesit e krimit rikthehen kërcënueshëm të veshur me imunitetit qeveritar.

Ai e ka akuzuar gjithashtu Tahirin si njeriu me lidhje të shkurtra me përfaqësues të trafiqeve dhe të pastrimit të parave.

BASHKIMI

July 29, 2013 by dgreca

– Përsiatje -/

Nga Pëllumb Kulla/

Fjalën “bashkim” ne e përdorim shumë. Një ditë më lindi dyshimi se unë e përdor atë pa ia ditur kuptimin. Befas u kujtova se këtë fjalë e kisha përdorur gjithë jetën. Dhe po gjithë jetën, nuk ia kisha ditur kuptimin e plotë. Në disa raste e kisha përdorur në shkrimet që botoja dhe në shumicën e herëve në kuvende, ku isha duartrokitur si njeri i gjerë, burrë i urtë e patriot i klasit të parë!Ditën që fillova të dyshoj se, megjithqë ishte fjalë shqipe, unë si shqiptar i thekur, i njohur me letrat e me gjuhën, prapëseprapë nuk ia dija kuptimin, vendosa të përpiqem që t’ia shkoqis domethënien e gjerë “bashkimit” dhe mendova se çfarë duhet bërë që të vihet në jetë ai.

Pas një periudhe të gjatë përpjekjesh e një vargu meditimesh, vura re se “bashkimi” nuk ishte fare gjë e lehtë. Është, dakord, një fjalë e bukur, festive, e ngrohtë, plot emocion, por gati e parealizueshme.

Bashkim – do të thotë të jetosh afër, të vëllazërohesh me një njeri a një grup njerëzish, me të cilët deri tani nuk ke qënë bashkë, nuk i ke dashur fare dhe, në të shumtat e rasteve, i ke urryer. Nuk është e lehtë.

Bashkim – na i thënkëshin pranimit të gabimeve, fajeve, mëkateve që ke bërë ndaj një tjetri. Nuk qënka kollaj.

Bashkim – do të thotë të falësh. Të falësh në thellësi të shpirtit dëmin që të kanë shkaktuar, gjakun që të kanë derdhur, shnderimet, vjedhjen që të kanë bërë. Të falësh mëkatarët që, të penduar thellësisht, të dalin përpara me kokë ulur e me lotë në sy. Nuk është fare e lehtë të falësh dhe zor të gjesh mëkatarë e sidomos të penduar! E sidomos në Shqipëri!

Bashkim, – do të thotë të shikosh prapa dhe përpara, të ndahesh nga ca grupime e të bësh një afrim tjetër të arsyeshëm, të urtë dhe më afër llojit tënd.

Bashkimi – është rasti, kur pas faljes së sinqertë je i zoti edhe të kapërdish.

Bashkim, – është një mënyrë të jetuari në harmoni me një njeri a me një grup njerëzish, që shndërrohet në një nevojë të jetuari, kundër një grupi tjetër, kundër shtetesh të tjera e kundër aleancash armiqësore, që nuk të duan as ty dhe as ata, me të cilët u bashkove dhe sidomos nuk duan t’ju shohin bashkë. E vështirë kjo gjë sidomos aty ku duhet më shumë, në viset shqiptare.

Bashkim, – do të thotë që, pas kësaj, të punosh ca më shumë se ai tjetri, njeriu me të cilin u bashkove. Do të thotë të luftosh ca më shumë se ai, të shpenzosh më shumë se ai dhe, në rast nevoje, të japësh jetën para se ta japë ai. A jemi ne të tillë?

Një njeri fal hasmin për gjakun e vëllait, babait a djalit të vetëm, paraqitet në kuvend, i shtrëngon dorën atij që i ka përvëluar shpirtin, përqafet me të dhe, në prani të njëqind burrave të përlotur që duartrokasin, zotohet që të ndërpresë urrejtjet dhe pusitë. Keni takuar njerëz të tillë? Shumë pak. Ju janë dukur të bukur? Të mahnitshëm, pasi kanë ngritur peshë një mal të tërë dhe ne s’kemi qënë veç soditës të mrekullisë.

Pra “bashkimi”, vëllezër, është një punë e vështirë. Gazetat e shkruajnë, se nuk dijnë ç’të thonë tjetër, politikanët e thonë për t’u dukur, shkrimtarët e shkruajnë për abetaret e librat e këndimit dhe palët kundërshtare në gjirin e një kombi e tellallosin për t’ua lënë kundërshtarëve doçin në derë, me demek “ne kemi bërë thirrje më shumë se ju”.

Dhe jo njëherë janë parë shqiptarë, që bashkim i thonë gabimisht ujdive për të përfituar, njerëz që urrejnë bashkatdhetarët më shumë se të huajt, njerëz që pasi janë prishur nisin ta urrejnë shokun e bashkëpuntorin më shumë se atë, që dikur e luftonin së bashku. Ka shqiptarë që në furrën e urrejtjes gatuajnë më shumë mëri të helmët për shqiptarë të tjerë se sa për pushtuesin, qoftë ky italian, grek, gjerman apo serb. Mjaft që të pranohet kjo e nuk është zor të rreshtohen këtu emra ballistësh, komunistësh, legalistësh, socialistësh, demokratësh, disidentësh, reformatorësh, kolaboracionistësh. Nuk është zor të gjesh emra brenda kufijve të Shqipërisë dhe viseve të saj përtej.

I zorshëm mbetet vetëm ai, BASHKIMI, që ne e përmendim, e shkruajmë dhe e lexojmë çdo ditë. Më kot…

Ju lutem e ju përgjërohem, miqtë e mi, mos e përdorni, mos e lodhni, a ndofta mos e ndotni më këtë element vendimtar për jetën e një kombi. Të punojmë që të piqet, ta shohim të mundur, ta shohim të afërt, që të vërsulemi për realizimin e tij.(Dielli-arkiv)