Safet Hysenaj/

Me krenari duam të ndajmë një lajm të mrekullueshëm me komunitetin tonë dhe shqiptarët kudo që ndodhen!

Pas shumë pune, bashkëpunimi dhe përkushtimi, qyteti i Cleveland ka njohur zyrtarisht 28 Nëntorin si Ditën e Pavarësisë së Shqipërisë përmes një proklamatë të nënshkruar. Në shenjë nderimi, flamuri shqiptar do të ngrihet në City Hall të Cleveland-it, në qendër të qytetit — një moment historik për të gjithë shqiptarët në Cleveland.

Si kryetar shpreh mirënjohjen time më të thellë ndaj gjithë bordit të Shoqatës Shqiptaro-Amerikane të Cleveland për punën e palodhur, unitetin dhe mbështetjen për të sjellë ndryshime reale në komunitetin tonë. Një falënderim të përzemërt të gjithë shqiptarëve që jetojnë në Cleveland për kontributin e tyre atdhetar e komunitar.

Dëshiroj gjithashtu të falënderoj ish-Kryetarin Frank G. Jackson dhe bordin që punuan në atë kohë për të bërë Fierin qytet motër me Cleveland-in, një arritje që hapi rrugën për më shumë njohje kulturore.

Dhe sot, falënderojmë Kryetarin Justin M. Bibb për nënshkrimin e proklamatës që zyrtarizon 28 Nëntorin si Ditën e Pavarësisë së Shqipërisë në qytetin tonë Cleveland, Ohio.

Kjo arritje i përket të gjithë neve që punojmë e jetojnë në këtë qytet të mrekullueshëm. Së bashku vazhdojmë të ndërtojmë histori, krenari, identitet dhe një të ardhme më të ndritur për komunitetin shqiptar në Cleveland e më gjerë. Zoti e bekoftë kombin shqiptar, Zoti i bekoftë Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Photo: AI

I filed with the FEC on February 28, but I haven’t asked for a single donation until I knew we had a real path to win, and until I felt with certainty that the people of NY-14 were ready for a new direction.

I believe in earning trust before asking for support.

Now we’re here with a movement that’s united, focused, and ready to build a better future together as one community.

On December 4, we launch this journey. Let’s build the dream together!

#VoteForDiamant#NY14#JoinTheMovement

#Bronx#Queens#nyc#diamant

Age Ivezaj/

Romani “Kjo tokë ju pret” pasqyron me përpikmëri jetën dhe zakonet e Malësisë duke sjell një tablo të gjallë të një shoqërie tradicionale, ku nderi, besa dhe mikpritja janë parime themelore. Përmes zhvillimit te ngjarjeve, romani nxjerr në pah vlerat shoqërore dhe e pasqyron realitetit e kohës. Këto vlera paraqiten përmes veprimeve dhe komunikimin e personazheve. Ata përdorin fraza dhe shprehje që sot nuk dëgjohen më në të folurën e përditshme. Duket se autori ka pasur qëllim t’i përjetsoj duke mos lejuar që pluhuri i kohës ti mbuloj dhe ti lënë në harresë. Shprehjet e tilla i japin gjallëri dialogut dhe e bëjnëgjuhën e personazheve më te natyrshme dhe më të afërt me realitetine jetës në Malësi.

Përmes tyre, autori arrin të pasqyrojë mënyrën se si njerëzit mendojnë, veprojnë dhe komunikojnë, duke i dhënë veprës njëngjyrim autentik e popullor. Kështu, fjalëte përditshme bëhen mjet për të thelluar karakterin e personazheve dhe metodë për të pasuruar stilin e rrëfimit. NNë dialog ata shprehin respektin për zakonet e lashta dhe vlerat shpirtërore të trashëguara prej brezi në brez. Disa fjalë ose fraza kanë mbetur edhe si fjalë tëurta si shprehje apo gjest që mbart njëkuptim të thellë kulturor, që lidh të shkuarën me të tashmen.Në qendër të romanit “Kjo tokë ju pret” qëndron familja e Stakës, me tëshoqen Diellën dhe fëmijët e tyre. Kjo familje përfaqëson jetën e zakonshme malësore, të ndërtuar mbi punën, nderin dhe dashurinë për vendlindjen.

Përmes tyre pasqyrohet realitetin shoqëror, vështirësitëekonomike dhe sfidat me të cilat përballen. Në këtë roman autori,përshkruan plagën e rëndë të mërgimit dhe dashurinë familjare.Largimi nga atdheu dhe mallin për të afërmit janë tema që e prekin lexuesin.Nëpërmjet përjetimeve të personazheve, Luigj Juncaj tregon se,pavarësisht vështirësive, lidhja me familjen dhe dashuria për tokën amtare mbeten forcë që i japin kuptim jetës. Në romanin këtë autori i ka paraqitur pasojat e ndarjes së tokeve shqiptare nga kufiri shtetëror shqiptaro-shqiptar si një vijë të hekurt që ndau padrejtësisht një komb tëvetëm, pa njohur gjuhën e gjakun që ibashkon. Kufiri i padrejtë u bë plagë në zemrën e shumë familjeve malësore. Ajo vijë e hekurt ndau përgjysëm edhe zemrat e shumë familjeve. nënat nga familjet.Vajzat qëishtin të martuar në Malësi, jashtë shtetit amë, i rritën fëmijët vetëm me kujtime për dajat, pa i parë e as pa i njohur. Perdja e hekurt që ndau përgjysëm shqiptarët mbeti plagë e hapur që s’u mbyll kurrë.

Vata, djali i Stakës e Diellës është personazhi kryesor i romanit, ai ështënjë djalë i ri, plot gjallëri dhe ëndrra, i shtyrë nga dëshira për një jetë mëtë mirë, bënë plane me shokët e tij për tëshkuar në mërgim. Ai e sheh largimin si një mundësi shpëtimi nga varfëria dhe vështirësitë e jetës nëMalësi, pa e kuptuar plotësisht se çfarë e pret në atë udhëtim të pasigurt e të panjohur.Vata përfaqëson idealizmin e rinisë që guxon të ëndërrojë,por edhe naivitetin e atyre që nisen drejt një rruge të gjatë pa e ditur nëse ajo do t’i çojë drejt dritës apo humbjes. Ai bënë plane të fshehta, pa i treguar familjes, se do të shkojë me shokë në rrugën që shumë të rinj para tij e kishin marrur, rrugën e mërgimit për në lali pastaj në Amerkëku kanë emigruar pjesa me e madhe e malësorve. Edhe familja e tij kishin vënë re një ndyshim në sjelljet e Vatës derisa ai bënte pregaditjet për të shkuar në mërgim. Më në fund zbulohet plani se Vata me shoke do të arratisej drejt perendimit.

Diella nëna e Vatës, qëndron stoike,nuk e lut të birin të qëndroj në shtëpi, ajo pajtohet me shkuarjen e tij pavarësisht dashurisë që ka për të birin. Diella, në romanin “Kjo tokë ju pret”, përfaqëson gruan shqiptare besnike dhe të pathyeshme, nënën e devotshme me dashuri e saj e ka mbajtur gjallë familjen dhe shpresën,pavarësisht vështirësive dhe dhimbjeve që i ka sjell jeta. Përmes figurës së saj, autori lartëson rolin e gruas si shtyllë e qëndrueshmërisë dhe si burim drite e ngrohtësie në botën e ashpër të Malësisë. Ky moment bëhet pika me e ndjeshme në roman, që pasqyron ndarjen, mallin,pasigurinë dhe ndryshimin në jetën e familjes. Largimi i Vatës me shokënë drejtim të panjohur, për në mëgrim është pjesa më mallëngjyese e romanit.

Autori e përshkruan këtë rrugëtim në mënyre reale,duke na bërë të kuptojmë se pikerisht këtë rrugë të vështirë e plotë rreziqe e kanë marrë shumë të rinjë j shqiptarë në kërkim të një jete më të mirë.Vata dhe shokët e tij nisen për në drejtim të panjohur me shpresë se do t’ja dalin të kalojnë disa vija kufitare, por edhe të ndrojtur dhe tëpasigurtë se çka i pret atje. Kur më në fund të rinjët shqiptarë arrijnë nëItali, lexuesi ndien lehtësimi. Të rinjtë si Vata dhe shokët e tij, të rritur nëMalësi,me përvojë të kufizuar, shkojnë në metropole të mëdhaja botërore, por pa përgatitjen e duhur për t’u përballur me realitetin e ashpër që i preste atje. Vata kur arrin në Itali ka shpresa dhe ëndrra tëmedhaja për një jetë më të mirë, por tundimet e botës së huaj e bëjnëtë devijoj përkohësisht rrugën e drejtë, duke u përfshirë në lojën e bixhozit dhe në zakone që nuk përputhen me vlerat me të cilat ishte rritur.Kjo periudhë pasqyron pasigurinë dhe brishtësinë shpirtërore tënjë të riu që përballet me realitetin e panjohurar dhe tundimin për tu pasuruar shpejt.

Pas pak kohe Vata arrin të kuptojë gabimin e vet dhe të kthehet në rrugën e drejt. Në këtë mënyrë, autori përmes figurës sëVatës na jep një mesazh të qartë edukativ, njeriu mund të gabojë,por ajo që e nderon është aftësia për të pranuar gabimin dhe për t’i dhënëjetës drejtimin e duhur. Rasti i Vatës e bënë lexuesin të mendoj për fatin dhe tragjedinë e shumë të rinjve shqiptarë, që janë larguar nga vendlindja me shpresë për një jetë më të mire, që shpesh kanë devijuar nga qëllimi i emigrimit. Vdekja në aksident e shokut të Vatës i jep emigracionit një dimension tragjik, ashtu siç e kanë përjetuar shumëemigrantë shqiptarë në realitet. Ky moment tronditës në roman zbulonëanët e errëta të rrugëve të mërgimit, pasigurin rezikun dhe dhimbjen qëfshihet pas ëndrrës për një jetë më të mirë. Autori, përmes këtij episodi,sjell një reflektim të thellë mbi fatin e rinisë shqiptare që e ka kërkuar shpëtimin jashtë kufijve, por shpesh është ndeshur me tragjedi e zhgënjim.Përmes fatit të Vatës, romani shpalos temën universale tëmallitpër atdheun, mallin për familjen dhe vendlindjen, që ska largësi që mund ta shuajë.

Stili i romanit është i thjeshtë, emocional dhe realist,shpesh me përdorim të folmes autoktone të Malësisë, që i jep veprës afërsi me jetën e njerëzve të ketyre trevave. “Kjo tokë ju pret” është njëroman që lartëson vlerat e punës, ndershmërisë dhe dashurisë për vendlindjen dhe tokën që i pret të kthehen bijt e vet. Nëpërmjet gjuhës së ngrohtë, romani na kujton se njeriu mund të largohet nga vendi i vet, por familja dhe identiteti mbeten vlera themelore që nuk mund ti shuajnë asnje largësia. Si përfundim, mund të konstatojmë se nëromanin “Kjo tokë ju pret”, i Luigj Juncaj na kujton se,pavarësisht dhimbjes së ndarjes, mërgimit ose padrejtësive historike, lidhja me vendlindjen dhe me njerëzit tanë mbetet e pavdekshme.

Albanian Roots Media/

Kryetari i Bashkisë së Nju Jorkut, Eric Adams, organizoi një event të veçantë në nder të Organizatës Albanian Roots dhe komunitetit shqiptaro-amerikan, për të vlerësuar kontributin e jashtëzakonshëm që shqiptarët i kanë dhënë qytetit të Nju Jorkut, si dhe për të theksuar premtimet e mbajtura nga administrata e tij ndaj komunitetit.

Në këtë aktivitet morën pjesë edhe familja Rusi, përfaqësuar nga Sal Rusi, i cili së bashku me Marko Kepin dhe Bedrana Dukën mundësuan organizimin e Paradës së Parë të Albanian Roots në Nju Jork — një moment historik për komunitetin shqiptar në SHBA.

Eventi u hap nga z. Eli Rusi, i cili përshëndeti të pranishmit duke mirëpritur Valltarët e Albanian Roots me performancën tradicionale “Vallja e Dibres”. Pas prezantimit, Kryetari Adams u shpreh me mirënjohje për organizatën Albanian Roots dhe komunitetin shqiptaro-amerikan, duke theksuar se shqiptarët janë një forcë pozitive dhe një shtyllë e rëndësishme e zhvillimit të qytetit.

Në ngjarje ishin të pranishëm edhe Ambasadori i Shqipërisë në Shtetet e Bashkuara, z. Ervin Bushati, si dhe Ministrja për Punët e Jashtme, znj. Miriam Shyti. Atmosferën e pasuroi edhe pjesëmarrja e artistit të njohur shqiptar, Gëzim Nika, i cili u mirëprit ngrohtësisht nga të ftuarit.

Eventi shërbeu si një moment i rëndësishëm bashkimi, vlerësimi dhe reflektimi mbi rrugëtimin, arritjet dhe kontributin e komunitetit shqiptaro-amerikan në zemrën e qytetit më të madh në botë.

Photo Credit : Dritan Haxhija

Prof. Luigj Gjoka*/

Të dadhur vatranë të Long Island dhe nxënës të shkollës “ Gjergj Fishta”. Një vit më parë ndodhen dy ngjarje të rëndësishme për komunitetin shqiptar të Long Island, N Y. Siç tashmë është e njohur, Federata Pan- Shqiptare e Amerikës “Vatra” themeloi degën e saj në Long Island dhe inauguroi shkollën shqipe “Gjergj Fishta”. Gjatë këtij viti, kjo degë e Vatres, e drejtuar nga historiani Dr Paulin Marku dhe shkolla “ Gjergj Fishta” e drejtuar nga mësuesja, Fabiola Marku Gjinaj, të ndihmuar nga anëtarë dhe miq të Vatres, me përkushtim dhe pasion prej misionari, kanë realizuar një varg aktivitetesh kulturore në përkujtim të datave historike kombëtare, ku fëmijtë e mrekullueshëm të shkollës “Gjergj Fishta” këndonin këngë dhe kërcenin valle të zgjedhura nga gjithë viset shqiptare. Nuk mund të lemë pa përmendur edhe përkujtimin e 17 vjetorit të Pavarësisë së Kosovës, ditë në të cilën “Vatra” e Long Island kishte organizuar një aktivitet në nivelin e një simpoziumi shkencor, ku u mbajtën disa kumtesa të rëndësishme për etapat në të cilat shqiptarët e Kosovës kaluan deri sa ia arriten te fitorja e pavarësinë së mohuar në shekuj.

Pra, në këtë një vjetor, dega e re Vatres në Long Island vjen me rezultate të prekshme në qëllimin e saj për të informuar, festuar e argëtuar shqiptarçe, për të mos harruar rrënjët tona shqiptare, për të ruajtur krenarinë tonë kombëtare, duke i shërbyer në këtë mënyrë edhe gjeopolitikës së shqiptarëve dhe forcimit gjithnjë e më shumë të marrëdhënieve me ShBA. I keni parë këngëtarët e sportistët e famshëm shqitarë, që e theksojnë identitetin e tyre kombëtar shqiptar duke formuar simbolin e shqipomjës me gishtat e duarve, apo duke mbështjellë trupin me flamurin kombëtar në çdo rast suksesi. Disa e quajnë këtë shfaqje të nacionalizmit shqiptar. Jo, nuk është hiç e vërtetë; shqiptarët kanë luftuar për çlirim kombëtar dhe kurrë për të pushtuar territore të popujve të tjerë. Po, shiptarët janë patriotë, dhe nuk do të heqin dorë nga patrotizmi deri sa të ekzistojnë mbi dhe nacionalistë që pretendojnë të pushtojnë ose aneksojnë toka e territore shqiptare. Kjo botë është e bukur dhe interesante sepse është e larmishme.

Shqiptarët duhet t’i parqesin botës historinë e tyre të hershme Iliro – Dardane – Epirote, gjuhën e tyre të vjetër, kulturën e pasur burimore,etnografinë e veçantë etj, si dhe rolin e shqiptarëve të famshëm në perandoritë e mëdha dhe kudo nëpër botën e qytetruar. Diaspora shqiptare ka luajtur dhe luan një rol të rëndësishëm në përmirësimin e imazhit të shqiptarëve në botën e sotme, por edhe në lidhje me çeshtjen kombëtare dhe problemet që kanë të bëjnë me demokracinë dhe përsosjen e saj. “Vatra” e shqiptarëve të Amerikës njihet për rolin e saj historik në lidhje me çeshtjet e shqiptarëve në “Gadishullin Ilirik”. Nuk mund të thuhet i njëjti vlerësim i qendrueshëm për poltikanët shqiptarë të Ballkanit. I uroj suksese të mëtejehme degës së Vatres në Long Island dhe shkollës “Gjergj Fishta” në misionin e tyre kulturor, qytetar dhe patriotik.

*Fjalë përshëndetëse e dërguar me rastin e 1 vjetorit të themelimit të Vatrës “Long Island” dhe shkollës shqipe “Gjergj Fishta” – New York.