• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

POETI FASLLI HALITI SJELL 15 POEZI NE SOFREN E DIELLIT

September 24, 2017 by dgreca

  F A S L L I  H A L I T I/

1-faslli-haliti-188x300 

  Viz. S.Kamberi “Artist i Popullit”/

 NDËRSA…./                                 

                                 Migjenit /      

1-migjeni

Ndërsa të tjerët mërmëritnin

Migjeni buçiste,

Zgjonte

Të përgjumurit

Ndizte vatrat e shuara.

Kur të tjerët qëndisnin mandilet

Migjeni qepte, arnonte  zhelet e mjerimit

Sapo feks agu gjer në rrezet e mbrame të perëndimit!

 Tetor,  2016

MË HËNGRËT TË GJALLË 

 Erdhi vdekja e uritur

Të më hante

Me uri 

Por më gjeti të tretur

Kockë 

Dhe lëkurë

Ç’të hante e zeza tek unë ?

 1998-2017

 S’PO SHOH ENDE        +

Dëgjoj të këndojnë

Gjelat

Mbi mur,

Mbi gardh

Për çdo natë,

Po dielli s’po lind.

Dita e re ende s’po zbardhë …!

 Korrik, 2016

 PLASËN BUBULLIMAT 

Plasën bubullimat qiejve

Duke bubulluar,

Megjithatë, 

Asnjë pikëz shiu

Mbi tokat e lënë djerrë

Mbi arat e pambjella, të palëruara  

Asnjë pikëz shiu s’bie mbi arat, mbi fushat,

Asnjë pikë shiu s’ua njomë buzët shkrumbuara…!

Korrik, 2016

QENKE BOSHATISUR…

Eh moj fushë,

Fushë,

Fushë,

Qenke zhuritur,

Të shoh gjithë frikë,

    Hambar buke ti i atdheut tim dikur,

Sot hambar kanabis, hashashi me narkotikë…!

     Gusht 2016

EDHE UNË

Kështu janë njerëzit e kësaj bote!

       S’ka njerëz

Pa cene,

Pa vese

Pa të meta,

S’ka

Njeri ëngjëll

S’ka njeri Zot,

Edhe unë njeri jam,

Njeri si çdo tjetër njeri,

Pse kërkoni që unë të jem engjëll, perëndi?

  Shtator 2016

 KAM QENË EDHE UNË… 

Kam qen dhe unë si ju deputet në kuvend,

Por nuk leha

Nuk kafshova

Nuk  rrëmbeva

Nuk u korruptova

Hyra me peshën time

Me  peshën që hyra dola…

*** 

Ju deputetët e kohës së korruptuar

Ju deputetët e kriminalizuar

Po vini bark mish, 

Pasuri…

Por

Shekspiri

Mirë e ka thënë,

Mirë e thotë edhe sot:

Si i pasuri dhe i varfëri,

Si i shëndoshi,

Si i dobti

Kockë 

Dhe lëkurë,

Dy gjellë për kribin janë” përsëri

Krimbi i Vetingut, do t’ju hajë

Me shije, me uri…

***

 Kam qen dhe unë si ju deputet në kuvend,

Por nuk leha

Nuk kafshova

Nuk  rrëmbeva

Nuk u korruptova

Hyra me peshën time

Me  peshën që hyra dola…  

Shtator 2016

SHOH   

Shoh

Ata

Që vjedhin,

Por jo ata që mbjellin!

  Prill, 2011

 MOS U MBAJ  

 Mos u mbaj engjëll…

Engjëll jam !

Engjëll linda, 

Engjëll u rrita,

Engjëll kam qenë,

Engjëll jam prapë !

Dhe engjëll do të jem!

Engjëll ?!

Si kështu, si?

Engjëll pa seks

Dhe ke një lagje me fëmi…?!

Dhjetor 2016

 KËSHTU DERI VONË

I binim

Pragut

Të dëgjonte dera

Dera nuk dëgjonte

I biem

Pragut  

Të dëgjojë dera

Dera nuk dëgjon prapë

Dhe ne mbetemi përjetësisht në prag…

 Mars , 2017

 PO  E ARDHMJA JONË

 E djeshmja

Juaja

E sotmja

Juaja 

E ardhmja

Juaja gjithashtu

Po jona ku qenka kështu ?

 CMIRËZIU

Spiuni

Është si qeni

E gjuan gjahun për tjetrin

Me  devotshmëri, besnikëri,

 Ti nuk je spiun, ti je cmirëzi.

Veҫ ti

Bëhëhesh 

Spiun i zoti

Veҫ si macja

Ti e zë gjahun për vete

E zë për veten tënde miun e zi.

Ti  s’je spiun, je më i keq, je cmirëzi.

 2005

 MË FRIKËSOHESHIN N ZOGJTË

 Në fëmijëri kam qenë terrorist,  kriminel

S’kam lën zog pa vrarë

S’kam lënë harabel.

Edhe sot më friken zogjtë

Edhe pse

I dekriminalizuar

Edhe pse s’jam më

Kriminel

Prapë

Më frikesohen zogjtë

       Jo zogjtë e urtë, por zogjtë rebelë…!

        31 mars, 2017

 VIZA  IME

 Po

Si deputet

Kam nxjerr viza

Viza për njerëz me halle

Jo viza për të ndjekur sportin 

Jo viza për koncerte, shfaqe teatrale.

Jo viza me euro,

Me dollarë

Viza fri

Për t’i shpëtuar verbimin syrit

Dhe jo t’i  nxjerrja sytë

Të dy.

Viza ime:

Vizë që të nxirrte

Nga halli e mjerimi,

Jo  vizë që të zhyste në mjerim, varfëri… 

Viza ime ishte vizë për hall, për fatkeqësi…

 Shtator,  2017

Ҫ’I KËRKOJI JEZUSIT

 Ҫ’i kërkoi

Krishtit 

Ai

Dhe ҫ’i tha

Jezuesi Krishti atij,

Atij që donte të ecte mbi ujë

Siҫ eci vetë Jezusi mbret, Perëndi?

Po

Mund

Të ecësh

Dhe ti si unë,   

Nëse beson si unë Jezusi në Qiell

Nëse beson si unë në Zot,

Nëse beson si pjos… 

Besoj!

Si s’besokam unë?

Mësuesi im! 

Dhe

Vuri

Këmbën e majtë

Dhe vuri këmbën e djathtë mbi ujë

Si mbi një asfalt blu ujor.

Plot

Siguri

Plot besim

U përpoq të ecë mbi ujë,

Por

Besimi

Nuk qe i plotë,

U zhyt në ujin e rimë të qelqtë 

Arriti në bregun tjetër jo me këmbë, por me not. .. 

Tirane, 2017

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: 15 Poezi, Faslli Haliti, Migjeni

Ferik Ferra-Natë ilire dhe të tjera

September 14, 2017 by dgreca

Cikël poetik nga poeti i shquar Ferik Ferra/

FerikFerra_portret

Natë ilire/

Mbi Tarabosh shuen muzgu flakë e hire,/

në terr përzihen të butat rreze hane,/

e mbi liqe veç nji lundricë ardiane/

heshtjen ia përkëdhel natës ilire./

 

Qyteti fle i ndem në myshqe e fire,

lëkundet mbi shpinë të ujnave, ia kande,

malet të ulen shesh mbi zaje e ranë

presin si  në andërr agimin e endire.

 

Rozafa përmbi ujna feks kësaj nate,

lëpin me vravshka valët e prarueme,

valët që çohen nalt si maja shpate.

Mandej ngadalë me duert e saj të irnueme,

të bardhët gjinj letshëm i qet prej tisit,

që t’ia thëthijnë me et pinjojt e fisit.

    Nina nana

 Nina nana djepin t’përkund hana,

rrezja e dritës mbi pallate e tbana,

jepi o mal hua petkun e borës,

jepi o gji ngadalë prekjen e dorës,

jepi o diell buzqeshjen tande n’maja,

jepi o lule ngjyrë e erë ndër vllaja,

jepi o zanë çurlikimin e bylbylit,

jepi o qiell në sy bishtin e yllit,

jepi o pyll të plotë shtatin e lisit,

jepi o tamel në shpirt trimnin e fisit,

jepi mendjen t’kthjelltë si ujë burimi,

jepi nusen t’veshun n’petk florini,

jepi zemren t’bardhë si shkuma e valës.

Ky asht, bir, në shpirt bekimi i nanës.

Xheni…

                             Për njëvjetorin/

Kur Xheni qesh, dy buzët e vogla i hapen,

dy sytë e saj të zi shkëlqejnë nga gazi

e duart e vogla turren drejt hapësirës,

që atë e ndajnë nga bota e saj e vogël.

I buzëqesh botës me një ëmbëlsi fëminore

e s’din se ajo botë është lëmsh me nyje,

ku gërshetohen leqet nëpër yje,

ku helmi e gazi në çdo çast përleshen,

ku thundra e lajka në çdo çast ndërrojnë veshjen,

se bota s’është qylym i butë me u shkelë,

po një mejdan nga kohë e lashtë e ngelur,

ku lufta s’pranë e lulet zor me u çelë

gjithmonë kan për ta pasë,

n’sa sytë e fytyta jote,

gjithnjë e lajnë me gaz.

Agimin që nuk e pe            

                   Nanës/

Qielli mbeti bosh, hana perëndoi,

duke shtye me ngut jastikun e rrezeve,

mbrenda kupës së natës yjet u përhumbën,

kushedi në ç’pelerinë engjëjsh vezullojnë në ar.

Çarçafi i bardhë i dritës u ngrit mbi male,

çastet s’i kapim dot me turravrapin e zemrës,

gjumi shtriu eshtnat e lodhuna nëpër vite,

e ftohta e zbardhëllimit ngjeth trup e petale.

 

Burbuçet e rrezeve çelin mbi lavën e agimit,

fryma ngeli e varun mbi çengelin e shpresës,

gurra e lotëve nis rrugën mbi kalldramin e heshtjes,

mbi sytë e tu, nanë, që për herë të parë rrinë mbyllun.

Vajz’ e valëve 

                         … tjetër vend më pret

Mbi gjoks gërshetat deri n’hark të belit,

bardhri e shkumës tretur selvisë shtat,

ballin e hanës deti ia mban lart,

brilanti i syve ngjyen rrezet e diellit.

 

Përpara shtrihen deri n’qiell hapsira,

drejt gurit valët vijnë e lidhen lak,

pret nimfa e bukur sipër gurit plak,

shëgës së buzëve lot e psherëtima.

 

Ai asht diku në qiell ose në det,

me dashurinë lënguar malleve,

kur vala të ngrijë vajzën e valëve,

n’mos qofsha unë është kënga që e pret.

Bubi Xhefri/

Para të zotit

bubi Xhefri

me rrypin e qafës në dhambë,

hidhet gjith gaz

mbi dy kambët e para

për të dalë jasht në kopsht

ku bredh,

një copë e lirisë së lidhun

me lëkurë të butë

e ngazëllimi

sa mezi mer frymë.

  *   *   *

1-anton-cefa

Dy kujtime:

Për nji tubëz “Diell të vështirë”*

Nga Anton Çefa/

    -Mikut tim të vjetër Ferikut-

Ishtë nji kohë e largët

e pakohë,

e fjala e pafjalë,

kur u ndamë.

Vitet e udhët s’na panë.

Lakmia jonë te fjala

Delir në gur të ashtit,

se kishte pritje koha

e vargjet tona ishin mbushë me pritje.

Na rreshkej etja n’gjak

për fluturim,

por s’kishte qiell,

kur u ndamë.

Vitet e udhët s’na panë.

Po koha e ban çudinë nji ditë,

harrimin s’ia len harrimit,

përmbi tryezë pa pritë  më hedh

nji tubëz me “Diell të vështirë”.

Ah, diell i vështirë,

sa të ashpër na i solle dimnat!

Tani që bornat mbulojnë krenat tonë

po i japim pak shkëlqim lakmisë së hershme

dhe fjalës që buloi në degë të pritjes.

*Titulli i nji vëllimi poetik, që Feriku më dërgoi si kujtim.

Udhave të Kolombit

Nga Ferik Ferra

–Mikut tim Anton Çefës-

Në mëndafshin e xhamit

ishuj jargavani rrëshqasin,

udhave t’Kolombit

nata prek dherat e kontinentit të ri,

ku ditë e vite do të zbardhin qiellin

fjalën e vargun në liri.

Larg mjegullat e atdheut

kthyer në qelq

vezullojnë në kujtime trëndafili,

mure, kopshte e agime,

rrugica me pluhur

e lule mbi arkapi

ngjeshur me ditët e rinisë e të fëminisë

ku duart e të afërmve e t’miqve

presin në kthimin e një dite.

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Anton Cefa, cikel poetik, Ferik Ferra, poeti i shquar

Në kujtim të poetit të papërsëritshëm Frederik Rreshpja

September 9, 2017 by dgreca

anton-cefa

(Përgatitur për botim nga Anton Çefa)

Frederik Rreshpja

Frederik RESHPJA/

Rapsodi/

Shqipëri, kur të dëgjojë kushtrimin tënd,

Portreti im u shpëradaftë në vjeshtë dhe në hënë,

Bronxi i vdekjes sime do të kthehet përsëri te mineralet

Ku vringëllijnë armët e Lirisë.

Tokë e dashur, ku prehen ështrat e martirëve

Dhe fle mermeri i perendive ilire,

Tokë e miteve dhe e kështjellave të pafundme,

Zërin tim bëj kurorë për ty, enise!

 

Fole e fluturimeve të mia

Që asnjë qiell tjetër i botës nuk i zë,

Zëri im bie në gjunjë para teje,

Enise, enise!

 

Fëminia

Aso kohe edhe ngjyrat ishin shpirtra.

Në fund të kopshtit banonte mitologjia

Në një olimp prej trëndafilash.

 

Këndonin lulet dhe tregonin legjenda.

O! Tërë trëndafilave të botës do t’i bie në gjunjë,

Por ato legjenda s’kam për t’i dëgjuar më kurrë.

Yjet bëheshin trishtila në dritare,

Ngjyer me magjinë e pyjeve të largët.

 

Por fluturuan ato yje cicëronjës,

Yje tjerë u ngritën mbi kubenë e kohës

Dhe olimpin e trëndafilave e humba përgjithnjë,

Si perenditë e rrëzuara ilire.

Ajkuna pas betejës

Me rubën e zezë mbi sy

Thur ngadalë

Nën mjegullën e hollë te yjeve, në një dekor guri

Elegjitë epike

Dhe era thërret me kuje nëpër shkëmbinj: Omer!

Dhe ortekë rrokullisën nga dhëmbja: Omer!

Dhe vjeshta shkul flokët e gjetheve: Omer!

Dhe rrufeja ikën duke shtrënguar plagët: Omer!

Dhe hëna bën vetvrasje nëpër përrenjtë malorë: Omer!

Shtyu tutje, bir! Bëmë vend në varr, o shpirt…

Poezia

Në atë shteg ku kaloj unë e ka kasollën vjeshta.

Bile gjitha stinët janë fqinj,

Një beng si stradivarius,

Më mëson mua folklorin e zogjve.

Kasolle prej hënë! Nën qiellin tërë shi

Pikë-pikë mbi çatinë e kaltër

Trishtimi i djalërisë…

Mbeti te xhami i plasur i dritares sate

Vështrimi im i thyer.

Unë vetëm u bëj nga një vizitë stinëve, o njerëz,

Kurse zemrën e kam te ju.

Rozafa e flijuar

Ule nga supet këtë qytet, memëzo!

Kështu lutej foshnja tek floknaja e gurit.

Tutje pas mjegullës, perënditë ilire

Dëgjonin ankthin e gurit: Imzot,

Si më këmbeve me një qytet,

Ti që s’më këmbeje as me zotat?

O Medaur!

Bekoje këtë qytet që lindi nga një grua,

Tani që ra hëna e syve të mi.

Mane

Mane, të varrosën në pyll:

Bari ka mbështjellë sytë e tu,

Vesa ka mbushur pikë pikë

Qytën e koburës së komitit.

Mane të varrosën në këngë:

Telat zgjaten përmbi ty.

Mane të varrosën në muzg:

Kali yt që u bë vjeshtë

Hëngri gjelbërimin e pyllit

Edhe befas u bë dimër.

Mane me ballin prej hëne,

Ke mbuluar qiell e tokë.

Bjeshkët e Namuna

Bjeshkët e Namuna,

Magji e gurtë, vizatuar me shqetësim.

Dhembja e një rapsodi të harruar

Rënkon brenda erës, diku.

Dhjetori pikon nëpër pishat

Që mbinë mbi rininë e Omerit.

Retë mbi hone

Tundin patërshanat e shiut,

Zbardhin në fund të përrenjve eshtrat e vetëtimave.

O, ku je tretur ti që bëre tërë këtë kob të zi

Veç për një puthje të lënë përgjysmë?

*   *   *

Poezi kushtuar Frederik Rreshpes

(Nga Anton Çefa)

Ike mbas dyersh mermeri

Ike mbas dyersh mermeri

e rrasash të ftohta,

i le muret e vetmisë së botës.

I heshtun në nji botë të huaj.

për ty mbajnë jazë

zogjtë e drujtë,

të qajnë lotët e hanës në netët e vjeshtës.

Do të kujtojnë kalldramet e Shkodrës

nën shinat qi s’pushojnë.

 

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Anton Cefa, Frederik Reshpja, ne kujtim, te Poetit te paperseritshem

FASLLI HALITI SJELL NE SOFREN E DIELLIT ETLEVA QERRETIN

August 26, 2017 by dgreca

Prezantim:Etleva Qerreti, është vajza e poetit dhe mikut tim, Elmaz Qerreti të cilën unë e kam ndihmuar, kur ajo që e  vogël nisi të mësojë italisht në kurset e hapura në vitin ’90 -të, jo vetëm në institucione sociale, por edhe në shtëpi private. Gjatë viteve të emigracionit në Itali Etleva duke e thelluar dhe përsosur italishten, filloi ta flasë shkëlqyeshëm atë, por edhe nisi të shkruajë poezi  italisht….

CIKËL POETIK ITALISHT- SHQIP NË PËRKTHIMIN E POETIT FASLLI HALTI/

1 Ok Etleva

CI VEDIAMO

Ci vediamo nel regno dei sogni

Dove la mente si lascia andare a un piacevole abbandono.

Li non ci sono limiti,

non esistono confini,

è tutto un incantesimo lontano dalla realtà.

SHIHEMI

Do  të të shohim në fushën e ëndrrave

Ku mendja e lë veten në një dorëzim të këndshëm.

Atje nuk ka kufizime,

Nuk ka kufij,

Është krejt një magji larg nga realiteti.

LO  SGUARDO  TRISTE 

Aveva lo sguardo triste
In una panca li seduto
Perso in un mare di pensieri
Pensava al suo amore perduto
Pensava com’erano felici
E i bei momenti che avevano visuto
Sì dimenticò della mia presenza
Era troppo preso nella sua sofferenza
La sua testa e il suo cuore erano altrove
Così mi allontanai in silenzio senza rumore.

3 qerreti

VËSHTRIM I TRISHTUAR

Ai e kishte vështrimin  të trishtuar

Ulur  atje në një stol

I përumbur në një det mendimesh

Mendonte për dashurinë e tij të humbur

Mendonte  sa të lumtur ishin

Dhe ҫastet e bukura  që kishin jetuar

Ai u përhumb prej pranisë sime

Ishte shumë i zënë me vuajtjen e tij

Kokën dhe zemrën  e kishte  diku gjetkë

Kështu që unë u largova në heshtje pa zhurmë.

TROVA IL SOLE

“Trova il sole dentro di te,

in modo che possa risplendere

ogni volta che la pioggia vorrà bagnare il tuo sorriso ”

GJEJ DIELLIN 

Gjej  diellin brenda vetes,

me kusht që të mund shkëlqejë

ҫdo herë që shiu do që të lagë buzëqeshjen tënde 

CADE LA PIOGGIA

Cade la pioggia violentemente

Sulla  mia anima fragile

E  lascia divine ferite.

Mi sento impotente

E  lascio fare con pugni serrati

E  occhi pieni di lacrime.

BIE SHI

Bie shi dhunshëm

Në  shpirtin tim të brishtë

Dhe lë plagë hyjnore.

Ndihem i pafuqishëm

Dhe  lejoj me  grushte të shtrënguara

Dhe me sytë plot lot.

CHIARORE DI LUNA,

Chiarore di luna,

lascia spazio a una nuova alba.

È un momento misterioso quanto magico,

Lasciamo lontani pensieri funesti

E  cattivi sogni.

È un nuovo giorno abbia inizio.

Nuovo giorno, nuova speranza.

SHKËLQIM HËNOR 

Shkëlqimi hënor

I lë hapësirë një agimi të ri.

Është një moment misterioz sa dhe magjik,

T ’i lejojmë mendimet e dhimbshme

Dhe ëndrrat e këqija.

Le të fillojë një ditë e re.

Një ditë e re, një shpresë e re.

5 ok Etleva

VAI TRANQUOILO

Vai tranquillo, non ti preoccupare.

È solo il mio cuore, tu lo puoi spezzare, usalo,

giocaci e pestalo come uno straccio vecchio e dopo lo puoi buttare.

Un giorno la vita ti ha messo a dura prova.

Coraggio non temere, non è la tua ora.

Tu sei un guerriero, non lasciarti andare.

È solo un’ ostacolo, continua a lottare.

Hai la carica giusta, sei il numero uno,

sei più forte della morte, non ti batte nessuno.

SHKO I QETË

Shko I qetë, mos u shqetëso.

Është vetëm zemra ime,

Ti mund ta thyesh,

Përdore,

Luaj Me të,

Shtrydhe  si një straҫio të vjetër

Dhe më pas edhe mund ta hedhësh.

Një ditë jeta të vuri në provëtë rëndë.

Guxim mos ki frikë, nuk është ora jote. Ti je luftëtar, mos E  lësho veten .

Është vetëm një pengesë, vazhdo të luftosh.

Ke energjinë E duhur, je numri një, je më i fortë se vdekja,

Nuk të mund askush.

 

QUANDO L’AMICIZIA

Quando l’amicizia ti attraversa il cuore

Ti  senti protetta da ogni dolore.

Con lei puoi parlare,

Ti  puoi confidare,

Ridere

E scherzare.

L’ amicizia vera ha tanto valore,

E’ senza interessi, soltanto cuore.

L’ amicizia vera è bella come un fiore

E  se non la curi, muore.

 

KUR MIQESIA

Kur miqësia përshkon zemrën,

Ndihesh e mbrojtur nga ҫdo dhimbje.

Me të mund të flasësh,

Mund t’i besosh,

Të qeshësh

Dhe të bësh shaka.

Miqësia e vërtetë ka shumë vlera,

Është pa interes, është vetëm zemër.

Miqësia e vërtetë është e bukur si një lule

Dhe nëse nuk kujdesesh për të, ajo vdes.

IL MIO SGUARDO CAMBIA

Il mio sguardo cambia

come cambia il tempo:
Dalla passione all’ira,

da una giornata di sole,

alla tempesta.

Ed io giro in questo folle variare,

resto sempre a contemplare l’infinito.

Sono quella che crede di guardare molto

profondo,

pensando di superare l’orizzonte.

SHIKIMI  IM  NDRYSHON

Shikimi im ndryshon

Siҫ ndryshon koha:

Nga pasioni në zemërim,

Nga një ditë me diell,

Në stuhinë.

Dhe unë endem në këtë turrmë ndryshuese,

qëndroj gjithmonë duke medituar për pafundësinë.

Jam  ajo që mendon se shikon  shumë thellë,

Duke menduar  të kapërcjë  horizontin.

3 ok Etleva

SPOGLIATI DI TUTTE LE OMBRE  

“Spogliati di tutte le ombre ,
lasciale cadere
Spogliati dei brutti pensieri,
e mostrami le tue ferite
senza vergogna e timore
Mostrami la tua fragilità,
le tue insicurezze , le tue paure
Fatti abbracciare, lasciati amare
Lasciati condurre dalle emozioni
Prendi la mia mano
non aver paura
Saremo solo io e te “”

ZHVISHU NGA  TË GJITHA HIJET,

Zhvishu nga  të gjitha hijet,

Lëri të bien

Zhvishu  nga mendimet e këqija,

Dhe tregomi plagët e tua

Pa turp dhe droje

Tregoma brishtësinë  tënde,

Pasiguritë e tua, frikërat e tua

Përqafomë, lëre veten të të dua

Le të udhëhiqni nga emocionet

Kape  dorën time

Mos kini frikë

Ne do të jemi vetëm unë dhe ti….

4 ok Qerreti et

SEMBRAVANO  DUE PAZZI 

In piena notte
Ridevano e scherzavano
Felici come non mai
Sussurravano poesie d’amore
Sotto la luna
Sembravano pazzi
Ma erano soltanto innamorati
Nel loro sguardo ardeva
Il desiderio e la passione
Che li travolse in un bacio senza fine.

DUKESHIN SI DY  TË ÇMENDUR

Ata dukeshin si dy të çmendur

Në mes të natës

Qeshnin e bënin shaka

Të gëzuar si kurrë më parë

Ata pëshpërisin poezi dashurie

Nën hënën

Dukeshin  të çmendur

Por ata ishin vetëm të dashuruar

Në shikimin e tyre digjej

Dëshira dhe pasioni

Që i mbështillte me një puthje të pafundme…

6 etleva me shokun

LUNA REGINA DELLA NOTTE

Luna regina della notte
Illumina il miei giorni tristi
Con la tua luce candida
Cancella ogni dubbio,
e incertezza dal mio cammino.
Regalami un raggio di luce
per i miei occhi senza gioia
E io rifiorirò

HËNË MBRETËRESHË  E NATËS

Hënë mbretëreshë e natës

Ndriço ditët e mia të trishtuara

Me dritën tënde të neontë

Fshi çdo dyshim

Dhe pasiguri nga rruga ime.

Më dhuro një rreze drite

Për sytë e mi pa gëzim

Dhe unë do të rilulëzoj…

Përktheu: Faslli Haliti

 

Filed Under: Sofra Poetike Tagged With: Faslli Haliti, poezine e Etleva Qerretit, sjell ne Sofren e Diellit

Faslli Haliti sjell Svetlov në Sofrën e Diellit

August 15, 2017 by dgreca

1-faslli-haliti-2

PERKTHEU:FASLLI HALITI/

GR

MIKHAIL ARKADYEVICH  SVETLOV  1903-1964/

   Svetlov ka lindur në një familje të varfër hebre’. Ka botuar që në vitin1917. Dy vjet më vonë, Svetlov botoi pëmbledhjen e tij të parë me poezi, “Binarët”. Tema kryesore e veprave të tij në 1920 ishte Lufta Civile ruse. Ndoshta poezia më e njohur e shkruar nga Svetlov, është “Grenada”, botuar në vitin 1926.

Granada është një qytet spanjoll, kryeqyteti i provincës së Andaluzisë. Ajo është shumë afër maleve të Sierra Nevadës, të vendosura në bashkimin e dy lumenjve: Darro, një kontribues i Genilit, dhe Genilit vetë.

GR2

GRANADA MAJÁ

  (Granada ime)

Marshojmë dhe ecim,

Luftëtar’ me nam,

Këngën Jabločkaja
valvitim nër dhëmbë.

Ah, këtë këngë

E ruan, o stepë,

Vetë malakita  

E barit të blertë.

Po një këngë tjetër

Të një toke zjarr

Dikush  na e solli    

Me vete mbi kalë.

Këndon ai dhe sheh

Këtu, atje, gjithҫka:

«Granada, Granada,

Granada majà!

Këtë këngë djali

Bukur e këndon…

Po vuajtjet iberike

I njeh, i kujton?

 

Hej Aleksandrovsk,

Kharkov më tregoni:

Në gjuhën spanjolle

Ka kohë që këndoni?

 

Ah Ukrainë më thuaj,

Mbi grurin e verdhë

Poeti Shevҫenko

Shtrihet si njëherë?

 

Pse këndon o mik

Për  qytetin, pra:

«Granada, Granada,

Granada majà?»

 

Heziton  djaloshi

Pastaj flet ngadalë:

– Granadën-tregon-

Në libër e kam parë.

 

Granada në Spanjë

Që herët ndërtuar –

Ka emër  të bukur

Emër të nderuar!      

 

Shtëpinë e lashë  

Që unë të luftoj

Tokat  vëllezëve

Bujq t’u dhuroj .

 

Do shkoj tek të mitë,

Në dashtë  Zotit là !

«Granada, Granada,

Granada majà!»                          

Vraponim, pra, ne

Të mësonim dyfish

Gjuhë krismash, –

Betejash  sigurisht.

 

Dielli lindte

Edhe perëndonte,

Edhe pse i lodhur

Kali vraponte,

 

Këngës Jabločko

Me harqe- rënkuese

I binin të gjithë

Violat vajtuese…

 

Po kënga ҫ’u bë,
Mbaroi tashmë:

«Granada, Granada,

Granada majà!»   

    Goditur në gjoks

U shemb, mbi tokë

Shoku yn’ i shtrnjtë

Shalën e la bosh.    

Dhe trupin i puthi

Me buzë drite hëna,

Ndaj nga buzët doli;

Vetëm fjala «Grana…»

 

Në tokë të largët,

Ku  djali rri tani

Me vete ka marrë

Këngëzën e tij.

 

Që aherë këngën

S’e dëgjon kush më:

«Granada, Granada,

Granada majà!».

Trimin  e vrarë

S’e pa reparti dot

Po kënga Jabločko

E e këndon të plotë.

 

Vetëm nga qielli,

Në agun-kadifè,

Një  rezë e vogël

Derdh lotët rrëke…

Por këngë të reja

Ngre sot jeta mëmë…

Djema,  s’ia vlen,

Ta qani një këngë.

 

Nuk ia vlen, s’ia vlen,

S’do t’ia vlejë më, pra …

Granada, Granada,

Granada maja!

(1926)

***

Një ditë poeti Semyon Kirsanov lexoi poezinë Granada. Ai e pëlqeui shumë, shkoi menjëherë te Majakovski dhe i dha tekstin e poezisë Granada. Disa ditë më vonë u zhvillua një mbrëmje nga Majakovski në Muzeun e Politeknikut. Dhoma ishte e mbushur plot e përplot. “Unë qëndroja në këmbë – do të tregonte – në vitin 1957 Svetlovi – isha i lodhur dhe shkova në shtëpi, pa pritur fundin e mbrëmjes. Një fqinj im i cili qëndroi deri në fund të mbrëmjes më tha: – Pse ike pa mbaruar mbrëmja? Majakovski recitoi përmendësh poezinë tënde Granada!

Më vonë ai e lexoi atë në shumë qytete. U bëmë miq. Një ditë Majakovski më tha me buzëqeshje: – Svetlov! Çfarëdo që shkruaj unë tani, nuk ka rëndësi, të gjithë më quanjnë “Re në pantallona”. Kam frikë se e njëjtë gjë do të ndodhë edhe me “Granadan” tuaj.

    Ishin fjalë profetike. Secili nga të njohurit e mi të rinj, menjëherë më thotë: – Ah po, Svetlov! Granada! Nga njëra anë ndiej kënaqësi, por nga ana tjetër është për të ardhur keq që pas 40 viteve të veprimtarisë sime letrare, unë identifikohem si autor i një poezie të vetme

 

Përktheu: Faslli Haliti

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Faslli Haliti, MIKHAIL ARKADYEVICH SVETLOV, perkthim

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 46
  • 47
  • 48
  • 49
  • 50
  • …
  • 133
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Nexhat Peshkëpia dhe “Noli si Poet Shqiptar…”
  • RINGJALLJA E BALADËS SI KUJTESË KULTURORE DHE NARRATIVË TRAGJIKE
  • Filatelia serbe si instrument i hegjemonisë dhe shovinizmit shtetëror
  • SHQIPTARËT NË HOLOKAUST PARA HEBRENJVE
  • Kujtesa e Luftës së Kosovës në Udhëkryqin e Historisë dhe Kohës – Studime nga Profesor Asistent Abit Hoxha
  • Jani Vreto dhe Rilindja Kombëtare Shqiptare
  • “Vatra Long Island” fton komunitetin në festën e Pavarësisë së Kosovës që organizohet më 15 shkurt 2026
  • Tradita Amerikane e “Groundhog Day”, -25°F dhe ngrohja globale që na gjeti me pallto leshi
  • “BORDI I PAQES”, NJË SPROVË PËR SHQIPTARËT NË NJË BOTË QË PO NDRYSHON
  • “Have You Listened to Radio Prishtina?”
  • Tribuni i lirisë, Major Abas Kupi u përkujtua në Krujë
  • KOMUNITETI KRAJAN NË NEW YORK MBAJTI MBLEDHJEN E ZHJEDHJEVE TË PËRGJITHSHME TË KRYESISË SË RE TË SHOQATËS “KRAJA”
  • Fan Noli, Federata Vatra dhe John F. Kennedy: Lidhjet e Diasporës Shqiptare me Politikën Amerikane dhe Demokracinë Globale
  • Today marks the 84th anniversary of the Voice of America
  • MËRGATA SHQIPTARE, NGA KUJTESË E SË KALUARËS NË SUBJEKT AKTIV

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT