Përktheu: Luket Hasaj/
Poezi nga Giovan Battista Marino
Poeti i madh napolitan Giovan Battista (Giambattista) Marino, autor i përshkrimeve të figurave heroike, në veprën e tij “La Galeria”, e botuar në vitin 1620, i ka kushtuar një poezi Gjergj Kastriotit:
Vetëm falë krahëve t’fuqishëm t’mi
me një Aleksandër t’ri krenohet Epiri
n’betejë luftëtari, egërsira n’gjueti
do ndiejë trimërinë time t’mahnitshme.
Vetë emri dhe f’tyra u kall lemeri’
barbarët të tmerruar marrin arratinë,
pa zhveshur shpatën, pa hedhur shigjet’
shpesh më shumë se dora, shikimi i vret.
Sonet nga Edmund Spenser
Edmund Spenser, një nga poetët më të shquar të gjuhës angleze, i njohur për kryeveprën e tij “Faerie Queene” (Mbretëresha e Zanave), një poemë epike që i thur lavde dinastisë së Tudorëve dhe Elizabetës I, shkroi një sonet për Skënderbeun që thuhet se është edhe krijimi i parë letrar për figurën e Gjergj Kastriotit në letërsinë angleze. Këtë sonet e solli në vitin 1596 Zachary Jones kur botoi në anglisht të përkthyer nga frëngjishtja veprën e Marin Barletit: “The History of George Castriot, surnamed Scanderbeg, King of Albania” (Historia e Gjergj Kastriotit, i mbiquajtur Skënderbe, Mbret i Arbërisë).
Pse mburret kot lashtësia kaq fort
me monumentet e moçme të burrave të mëdhenj,
dhe heronjve që me vepra lavdiplot’
mahnitën botën, edhe fëmijëve ua rrëfejnë?
Me zulmën e tyre të gjithë habiten,
statujat e tyre dhe kolosë madhështorë admirojnë,
harqe triumfi që ata ngritën,
piramidat vigane që qiejt kërcënojnë.
Ja ai që koha e mëvonshme n’dritë e qiti,
mes të mëdhenjve, krahas më t’madhit shkon
i madh në emër, pushtet e fuqi,
një fron triumfi meriton.
Kamxhik për turqit, gjëmë për armiq pa besë e fe,
për bëmat e tua flet ky libër, o Skënderbe.
Sonet nga Gabriele Faerno
Humanisti dhe shkrimtari italian i shek. XVI Gabriele Faerno, i njohur edhe me emrin e tij latin Faernus Cremonensis, i kushtoi një sonet Gjergj Kastriotit, me të cilin mbyllet jetëshkrimi i Kryeheroit tonë nga Paolo Xhovio te vepra e tij “Elogia virorum bellica virtute illustrium”:
Brenda varrit tënd o GJERGJ u mbyll
shkatërrimi i turqve, tmerri i otomanëve
dhe mbrojtja e Epirit,
por eshtrat dhe hiret e tua anembanë
në shumë vende u shpërndanë.
Gjymtyrët e tua o Hero nën dhé nuk prehen,
se turqit në varr s’i lanë;
Emri yt zulmëmadh aq shumë mori dhenë,
sa kur ike n’amshim,
trupin tënd, të thyer copë e grimë,
e ndanë armiqtë e tu, që të fitonin guxim.
Trimëria, që tjerëve u jep një varr përherë,
të la pa varr, e po ajo me ata armiq të egër
të dhuroi më shumë lavdi e nder.