Bujar Leskaj/
Sot mĂ« 3 Shtator 2026 ne kremtojmĂ« 106 vjetorin e LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s, kĂ«tĂ« betejĂ« dhe datĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme tĂ« historisĂ« sĂ« ShqipĂ«risĂ«. Kjo ditĂ« dhe datĂ« simbol i krenarisĂ« kombĂ«tare dhe gur themeli i ruajtjes sĂ« integritetit tĂ« shtetit shqiptar pas Shpalljes sĂ« PavarĂ«sisĂ«, krahas vlerĂ«simit tĂ« organizatorĂ«ve, luftĂ«tareve tĂ« saj dhe kontributit qĂ« ajo dha pĂ«r shtetin e ri shqiptar, duhet tĂ« na shĂ«rbejĂ« pĂ«r tĂ« parĂ« qartĂ« nĂ« tĂ« ardhmen evropiane tĂ« ShqipĂ«risĂ«, duke rritur pĂ«rgjegjshmĂ«rinĂ« jo vetĂ«m tĂ« forcave politike, por edhe tĂ« mbarĂ« opinionit shoqĂ«ror tĂ« vendit. QĂ« nĂ« fillimet e kĂ«tij shkrimi mĂ« duhet tĂ« theksoj se kĂ«tĂ« shĂ«rbim Lufta e VlorĂ«s mund tĂ« na kryejĂ« mĂ« mirĂ«, nĂ«se 3 shtatori, dita e pĂ«rfundimit triumfues tĂ« saj, shpallet FestĂ« KombĂ«tare, kĂ«rkesĂ« qĂ« prej disa viteshe shtrojnĂ« pĂ«rpara opinionit publik dhe Kuvendit intelektualĂ«t vlonjatĂ« (megjithatĂ« nuk Ă«shtĂ« ky qĂ«llimi kryesor i kĂ«tij shkrimi modest dhe nuk do trajtohen kĂ«tu argumentat e shumtĂ« pro kĂ«saj). NĂ« kĂ«tĂ« ditĂ« studjuesit, historianĂ«t, intelektualĂ«t, veteranĂ«t dhe tĂ« rinjtĂ« shqiptarĂ« kujtojnĂ« veçanĂ«risht luftĂ«tarĂ«t e 20-Ă«s, dĂ«shmorĂ«t e saj, drejtuesit politikĂ« tĂ« Komitetit Mbrojtja KombĂ«tare, me nĂ« krye patriotin Osman Haxhiun dhe kapedanĂ«t e kĂ«saj lufte, komandantĂ«t e çetave, etapat e saj dhe vlerĂ«simet qĂ« ndĂ«r vite u shkruan pĂ«r kĂ«tĂ« LuftĂ« â Epope.
Beteja për Vlorën (29 maj-3 shtator 1920) ishte një përballje krejt e pabarabartë e 4 mijë luftëtarëve shqiptarë të keq-armatosur, të ardhur nga të gjitha trevat shqiptare, por shumica lebër, të vetëorganizuar, pa mbështetje financiare dhe logjistike, me përjashtim të dashurisë dhe sakrificave të popullit të Vlorës, dhe mbi 22 mijë ushtarëve të rregullt, të armatosur deri në dhëmbë, të inkuadruar në dy divizione të një ushtrie ndër më modernet dhe të pajisurat e kohës, ushtrisë italiane. Lufta e Vlorës ngërthen një ngjarje historike të rëndësisë madhore kombëtare, e cila u tregua vendimtare për ekzistencen e metejshme dhe pavarësinë e plotë të shtetit të ri shqiptar, të formuar tetë vite më parë, por të gjymtuar nga pasojat e Traktatit të fshehtë të Londrës të 26 prillit 1915 dhe vënë në pikëpyetje nga ushtritë që përshkuan territorin shqiptar gjatë Luftës së Parë Botërore 1914-1918, një pjesë e të cilave vijuan të qëndronin edhe pas përfundimit të kësaj Lufte.Katër janë kulmet e historise së shtetit shqiptar, të cilat ngjyrosin krenarinë dhe identitetin tonë kombëtar: Pavarësia (28 Nëntor 1912), shpallur nga Babai i Kombit Ismail Qemal Vlora, Epopeja e Skënderbeut (1443-1468), Lidhja e Prizrenit (1878) dhe Lufta e Vlorës (1920).
Kjo e fundit pĂ«rbĂ«n vulĂ«n e pĂ«rgatitur me pushkĂ«t me gjalmĂ« tĂ« kĂ«tyre katĂ«r mijĂ« luftĂ«tarĂ«ve dhe me gjakun e qindra martirĂ«ve tĂ« rĂ«nĂ« nĂ« fushĂ«n e betejĂ«s, nĂ« emĂ«r tĂ« vullnetit tĂ« pathyeshĂ«m tĂ« popullit shqiptar pĂ«r tĂ« qenĂ« i pavarur nĂ« truallin e tij. Lufta e VlorĂ«s po ashtu pĂ«rbĂ«n kurorĂ«zimin nĂ« terren tĂ« vendimeve tĂ« Kongresit tĂ« LushnjĂ«s tĂ« 28-31 janarit 1920, pĂ«r tĂ« unifikuar dhe qeverisur vendin. Ajo garantoi mĂ«vetĂ«sine e shtetit me gjuhĂ«n mĂ« tĂ« kuptueshme pĂ«r kohĂ«n, atĂ« tĂ« rezistencĂ«s sĂ« armatosur. SĂ« bashku me vendimet e Kongresit tĂ« Lushnjes dhe qeverinĂ« qĂ« doli nga aktet e tij, Lufta e VlorĂ«s vlerĂ«sohet me tĂ« drejtĂ« jo vetĂ«m nga historianĂ«t shqiptarĂ«, por edhe ata tĂ« huaj, si shpallja e dytĂ« dhe pĂ«rfundimtare e pavarĂ«sisĂ« sĂ« ShqipĂ«risĂ«. Politikani, burri i shtetit, filozofi, shkrimtari dhe publicisti Midâhad Frasheri, nĂ« njĂ« krahasim mes dy âshpalljeveâte Pavaresise, e ka cilesuar si me poshte ne persiatjet e tij: âNjĂ« mijĂ« e nĂ«ntĂ«qind e dymbĂ«dhjeta mund tĂ« bĂ«hej edhe gjetkĂ«, nĂ« vend qĂ« tĂ« bĂ«hej nĂ« VlorĂ«, nĂ« çdo qytet tjetĂ«r, nĂ« tĂ« parin fshat, edhe nĂ« tĂ« fundit. Po njĂ« mijĂ« e nĂ«ntĂ«qind e njĂ«zeta nuk mund tĂ« bĂ«hej veçse nĂ« VlorĂ«, nĂ« kĂ«tĂ« baltĂ«, prej kĂ«tyre njerĂ«zve. DymbĂ«dhjeta hodhi njĂ« flakĂ«, se materializoi dĂ«shirĂ«n dhe idealin e njĂ« kombi, mbaroi njĂ« ide, i dha formĂ« mendjes. NjĂ«zeta i dha gjallim lĂ«ndĂ«s, e bĂ«ri me shpirt formĂ«n, e mbĂ«rtheu nĂ« zemra dhe nĂ« mendjeâ.
Ago Agaj, historiani i parĂ« dhe mĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m i LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s, prej veprĂ«s sĂ« tĂ« cilit janĂ« bazuar dhe frymĂ«zuar historianĂ«t e tjerĂ«, e cilĂ«sonte si âNjĂ« vepĂ«r tĂ« pashoqe qĂ« pas vdekjes tĂ« SkĂ«nderbeut e tĂ«hu, me atĂ« akt heroizmi e vetmohimi nĂ« vitin 1920, qĂ« mori mĂ« vonĂ« emrin: Lufta e VlorĂ«s. AutorĂ«t dhe aktorĂ«t e kĂ«saj vepre madhĂ«shtore si dhe vepra vetĂ« u harruan. Su zu nĂ« gojĂ« sikur tĂ« mos kishin jetuar e vepruar kurrĂ«, sikur tĂ« mos kishin derdhur aq mundim, gjak e lot, pĂ«r tĂ« ngrehur themelet e pavarĂ«sisĂ« dhe lirisĂ« sĂ« dytĂ« tĂ« atdheut tonĂ«, se atĂ« tĂ« parĂ«n e zuri nĂ«n vetĂ« Lufta e ParĂ« BotĂ«rore dhe lakmitĂ« e fqinjĂ«ve tanĂ« tĂ« mĂ«dhenj e tĂ« vegjĂ«l⊠Tri herĂ« nĂ« jetĂ«n time e kam ndier veten krenar qĂ« jam i vlonjat: PĂ«r shpalljen e pavarĂ«sisĂ«, PĂ«r LuftĂ«n e VlorĂ«s dhe mĂ« shumĂ« pĂ«r mirĂ« pritjen e muhaxhirĂ«ve tĂ« cilĂ«n se kam parĂ« mĂ« ngjetkĂ« nĂ« tĂ« gjitha fatkeqĂ«sitĂ« qĂ« i ranĂ« mĂ« vonĂ« kombit tonĂ« pĂ«rsipĂ«râ.
Prof. Dr. Muin Ăami e pĂ«rkufizon rĂ«ndĂ«sinĂ« e kĂ«saj lufte me kĂ«to fjalĂ«: âVendimet e Kongresit tĂ« LushnjĂ«s pĂ«r tĂ« mbrojtur me çdo kusht pavarĂ«sinĂ« dhe tĂ«rĂ«sinĂ« territoriale tĂ« vendit, i vuri nĂ« jetĂ« Lufta e armatosur e VlorĂ«s⊠Me fitoren e LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s, populli shqiptar shpĂ«toi vĂ«ndin nga njĂ« fund tepĂ«r tragjik, nga coptimi i tretĂ« i trojeve shqiptare⊠E drejta e kĂ«saj krenarie i takon nĂ« radhĂ« tĂ« parĂ« popullit tĂ« VlorĂ«s dhe tĂ« krahinĂ«s⊠Faktori i brĂ«ndshĂ«m luajti rolin vendimtar nĂ« rifitimin e pavarĂ«sisĂ« tĂ« shtetit shqiptar dhe tĂ« mbrojtjes tĂ« integritetit tĂ« tij territorialâ . Prof. Dr. Bardhosh Gaçe ka cilĂ«suar se : âNĂ« atĂ« luftĂ« ishin dy ushtri, tĂ« vĂ«na pĂ«rballĂ« njera tjetrĂ«s nĂ« vijĂ«n e frontit, ku njera sheh vendin e mbrojtjes sterenĂ«, tjetra ikĂ«n pĂ«r t`u fshehur nĂ«pĂ«r det. Mbi tĂ« gjitha populli pĂ«rballĂ« ushtrisĂ« sĂ« huaj vĂ« epĂ«rsinĂ« e moralit tĂ« tij tĂ« madh. KĂ«shtu, dalĂ«ngadalĂ« âtĂ« zot e vatanitâ, duan tĂ« vdesin âpĂ«r dheun e shenjtĂ«â.Lufta e VlorĂ«s ose kjo shpallje e dytĂ« e pavarĂ«sisĂ« bĂ«ri tĂ« mundur qĂ« mĂ« 17 dhjetor 1920, Lidhja e Kombeve ta njihte ShqipĂ«rinĂ« me kufijtĂ« qĂ« ka sot.Shmangja e coptimit tĂ« tretĂ« tĂ« ShqipĂ«risĂ«.
Konferenca e Paqes pas LuftĂ«s sĂ« ParĂ« BotĂ«rore filloi nĂ« janar 1919 nĂ« Paris. NĂ« vijim tĂ« punimeve tĂ« saj(zgjati njĂ« vit), Italia dhe Greqia, vende fituese tĂ« luftĂ«s, nĂ«nshkruan marrĂ«veshjen Tittoni â Venizelos (sipas mbiemrave tĂ« ministrit tĂ« jashtĂ«m italian Tommaso Tittoni dhe Kryeministrit grek Eleftherios Veniselos) mĂ« 29 korrik 1919. NĂ« bazĂ« tĂ« kĂ«saj marrĂ«veshje, Italia do tĂ« mbĂ«shteste nĂ« KonferencĂ«n e Paqes GreqinĂ«, pĂ«r tĂ« aneksuar Korçën e GjirokastrĂ«n, ndĂ«rsa Greqia do tĂ« pĂ«rkrahte aneksimin e VlorĂ«s dhe mandatin mbi pjesĂ«n e mbetur tĂ« shtetit shqiptar.NĂ«se do tĂ« realizoheshin marrĂ«veshja e fshehtĂ« e LondrĂ«s e vitit 2015 dhe marrĂ«veshja Tittoni-Venizelos katĂ«r vite mĂ« vonĂ«, nĂ« fillim tĂ« vitit 1920 ShqipĂ«ria do tĂ« rezultonte praktikisht e coptuar ndĂ«rmjet fqinjĂ«ve. Kjo do tĂ« pĂ«rbĂ«nte coptimin dhe asgjĂ«simin e tretĂ« historik tĂ« vendit, pas tĂ« parit ndodhur me vdekjen e SkĂ«nderbeut dhe tĂ« dytit gjatĂ« viteve tĂ« LuftĂ«s sĂ« ParĂ« BotĂ«rore. Sipas fjalĂ«ve tĂ« imzot Fan Nolit, âNĂ« janar 1920, njĂ« erĂ« zije dhe dĂ«shpĂ«rimi kish rĂ«nĂ« nĂ« tĂ« gjithĂ« anĂ«t e vĂ«ndit tonĂ«âŠ
Projektet e coptimit tĂ« ShqipĂ«risĂ«, redaktuar prej AliatĂ«ve, ishin njohur dhe pritej vetĂ«m njĂ« firmĂ« qĂ« tĂ« bĂ«hej njĂ« fakt definitiv. Firma qĂ« mungonte ishte ajo e Presidentit Uillson, firmĂ« qĂ« nuk u vu nĂ« atĂ« projekt aq tĂ« padrejtĂ«âŠâ.âSpartaâdhe âTermopiletâ shqiptare.Sipas patriotit Halim Xhelo, ndĂ«r organizatorĂ«t e LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s, drejtues i gazetave âPolitikaâ dhe âLiria KombĂ«tareâ nĂ« Paris,âNĂ« pati Greqia e moçme njĂ« SpartĂ« e njĂ« ThermopilĂ«, ShqipĂ«ria e re ka njĂ« LabĂ«ri e Qafat e Koçiutâ . Politikani i shquar Hasan Dosti cilĂ«sonte se:âIshte me tĂ« vĂ«rtetĂ« fat i madh i ShqipĂ«risĂ« qĂ« politika e krahinĂ«s sĂ« VlorĂ«s, e cila nga njĂ« rrjedhim ndĂ«rhyrje rrethanash tĂ« lumtura mori format e politikĂ«s tĂ« tĂ« gjithĂ« kombit, nĂ« kohĂ«n mĂ« dramatike, ndodhi tĂ« drejtohej prej burrave tĂ« paisur me shumĂ« zgjim, me virtytet civile mĂ« tĂ« mira, me shpirt therorie shembullore, e jo prej intelektualĂ«ve politikanĂ« e diplomatĂ« tĂ« profesionit tĂ« karierĂ«s.
Pra sjellja bujare dhe vullneti i zjarrtĂ« qĂ« kanĂ« treguar nĂ« ato rrethana tĂ« vĂ«shtira, ata bij tĂ« popullit, mĂ« bĂ«nĂ« tĂ« mbaj aq lartĂ« respektin ndaj tyre, sa mbaj lartĂ« adhurimin e therorisĂ« sĂ« atyre qĂ« kanĂ« rĂ«nĂ« nĂ« fushĂ«n e nderit â NdĂ«rsa At ShtjefĂ«n Gjeçovi, i ngarkuar nga KĂ«shilli KombĂ«tar pĂ«r tĂ« shkruar historinĂ« e luftĂ«s, do tĂ« shprehej: âNĂ« luftĂ« tĂ« VlonĂ«s luftoj besa e trimnija kundra fuqijet e dijet⊠Filluen luftĂ«n tĂ« pĂ«shtetun nĂ« shpresĂ« tĂ« ndihmĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ« e tĂ« bashkimit vĂ«llazĂ«ror, e patĂ«n sosĂ« a me mbetĂ« tĂ« gjithĂ« nĂ« lam tĂ« luftĂ«s ose me shpĂ«rthye dyert e hekurta e ledhet e çelikta tĂ« armiqve. HytĂ« ngathnjyes nĂ« VlonĂ« nĂ« atĂ« VlonĂ« kreshnike e cila kurdoherĂ« e ka pas dĂ«ftye veten se ndĂ«r deje i vlon gjaku fjesht shqiptarâ.Jehona e luftĂ«s heroike tĂ« shqiptarĂ«ve u ndje nĂ« EvropĂ« dhe mĂ« tej. Studjuesi i njohur italian Rino di Stefano nĂ« broshurĂ«n e tij âSa e hidhur Ă«shtĂ« ShqipĂ«ria (Comâe amara lâAlbania)-Fashikujt e Komisionit hetimor pĂ«r ndĂ«rhyrjen nĂ« ShqipĂ«ri 1914-1921â, shkruan se âQĂ«ndrime pro popullit shqiptar dhe VlorĂ«s pati nĂ« Parlamentin italian. Fitoret e luftĂ«tarĂ«ve tĂ« VlorĂ«s e tronditĂ«n qeverinĂ« italianeâ .Sipas Mehdi FrashĂ«rit, kryeministĂ«r i ShqipĂ«risĂ« nĂ« vitet 1935-1936: âLufta e VlorĂ«s kundĂ«r italianĂ«ve u prit me entuziazĂ«m nĂ« gjithĂ« anĂ«t e ShqipĂ«risĂ«.
Lufta e VlorĂ«s filloi me suksese tĂ« mĂ«dha, sa bĂ«ri bujĂ« nĂ« gjithĂ« EuropĂ«n⊠ItalianĂ«t e kuptuan gabimin e madh qĂ« kishin bĂ«rĂ« nĂ« çështjen shqiptare⊠Sipas shtypit tĂ« EuropĂ«s mendimi i pĂ«rgjithshĂ«m i botĂ«s sĂ« qytetĂ«ruar ishte kthyer nĂ« favor tĂ« shqiptarĂ«ve⊠Nga errĂ«sira e zezĂ« ku ndodhej çështja shqiptare, filloi tĂ« agonte njĂ« ditĂ« e shkĂ«lqyeshme. .. Shtypi i EuropĂ«s unanimisht kĂ«tĂ« e konsiderojĂ« si njĂ« sukses tĂ« madh tĂ« shqiptarĂ«ve, qĂ« u treguan tĂ« denjĂ« pĂ«r njĂ« pavarĂ«si tĂ« plotĂ«â.Dhe vĂ«rtet, sipas dĂ«shmive tĂ« shtypit italian tĂ« kohĂ«s , nĂ« jo pak raste gazetat pĂ«rparimtare tĂ« ItalisĂ« hodhĂ«n thirrjet: âNuk duam udhĂ«time ushtarake nĂ« ShqipĂ«ri!â, âNe kĂ«rkojmĂ« largimin e trupave italiane nga ShqipĂ«ria dhe njohjen e tĂ« drejtĂ«s sĂ« popullit shqiptar!â.MbĂ«shtetje tĂ« madhe lufta e VlorĂ«s mori nga gazetat dhe opinioni publik nĂ« BelgjikĂ«, FrancĂ«, AmerikĂ«, ZvicĂ«r, Jugosllavi, Greqi, Rumani, Bullgari, SpanjĂ«, Gjermani, Egjypt e deri nĂ« Japoni. Gazeta franceze âLa DĂ©mocratie Nouvelleâ nĂ« qershor 1920 e quante popullin shqiptar tĂ« panĂ«nshtruar, ndĂ«rsa gazeta tjetĂ«r franceze âLa Tribune RĂ©publicaineâ mĂ« 24 qershor 1920, shkruan se ngjarjet nĂ« VlorĂ« e kanĂ« nxjerrĂ« popullin shqiptarĂ« nĂ« rendin e ditĂ«s pĂ«r preokupimet evropiane.
Lufta e VlorĂ«s nĂ« jo pak vende evropiane shkaktoi ballafaqime tĂ« forta mes qeverive, opozitave dhe sindikatave. Ajo fitoi njĂ« dimension dhe solidaritet ndĂ«rkombĂ«tar, me mbĂ«shtetje tĂ« gjerĂ« evropiane. Dua ta mbyll kĂ«tĂ« shkrim me poetin tonĂ« tĂ« madh Ali Asllanin, i cili ngjarjet e epopesĂ« sĂ« LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s i pĂ«rjetoi si kurrĂ« ndonjĂ« ngjarje tjetĂ«r. Ato do tĂ« qenĂ« ditĂ« e net plot emocione tĂ« papĂ«rsĂ«ritshme, tĂ« cilat poeti do tâi pĂ«rndjente gati si nĂ« jerm. Ishte kjo atmosferĂ« e ndezur, qĂ« e bĂ«ri tĂ« shkruante marshin âVlora, Vlora, bjeri mĂ« tâu lumtĂ« doraâ, tĂ« cilin vĂ«rtet ia kĂ«rkoi shoqata patriotike âPĂ«rlindja e ShqipĂ«risĂ«â pĂ«r himn tĂ« saj, por, nĂ« fakt, fjalĂ«t i zienin prej kohĂ«sh brenda gjoksit tĂ« poetit, me vargjet e paharruara:
âVlora trime shqipĂ«tare
si rob jetën se do fare,
a do mbetet Shqipëri,
a do bëhet tym e hi!
Vlora, Vlora, Vlora, Vlora,
rroki armët, bëja forra!
Jam vlonjat e jam burrë,
sduron burri zgjedhë kurrë,
jam vlonjat e si vlonjat
di bëj luftë me të shtat!
Vlora, Vlora, Vlora, Vlora,
Bjeri, moj, tu lumtë dora!
Jam vlonjat dhe trim me besë,
rreth flamurit di të vdesë,
a me hir a me pahirë
doemos do rroj i lirĂ«!â
Ky marsh, me muzikĂ« tĂ« kompozitorit Thoma Nashi u luajt nĂ« Mitingun e Fitores nĂ« VlorĂ« nĂ« 3 Shtator 1920 nga Banda e âVatrĂ«sâ, e ardhur nga SHBA-tĂ« dhe qĂ« shĂ«rbeu si banda e ushtrisĂ« sĂ« LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s.
Sot 106 vjet më mbas ne përulemi me nderimet më të thella përpara dëshmorëve të Luftës së Vlorës, çetave nga çdo fshat i Lumit të Vlorës, nga Labëria dhe të gjitha krahinat e Shaipërisë, 12 anëtarëve te Komitetit Mbrojtja Kombëtare, me në krye Osman Haxhiun ose Osman Nurin siç i thoshte populli dhe anëtarët e tij Myqerem Hamzaraj, Duro Shaska, Ali Beqiri, Alem Mehmeti, Qazim Kokoshi, Murat Tërbaci, Beqir Sulo, Hazbi Cano, Hysni Shehu, Hamit Selmani, Sali Bedini, komandantëve të përgjithshëm të Trupave Kombëtare, Major Ahmet Lepenica dhe Qazim Koculi, kapedanit Sali Vranishti, heronjve, Zigur Lelo, Selam Musa Salaria, Kanan Maze, Sado Koshena, Mehmet Mallkeqi dhe dhjetëra komandantëve te tjerë, që dhanë jetën për Shqipërinë!
Me rastim e 50 vjetorit tĂ« LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s, luftĂ«tarĂ«t e saj u vlerĂ«suan nga regjimi i kohĂ«s, por me shumĂ« kufizime e mĂ«njanime pĂ«r arsye politike. Do tĂ« ishte demokracia dhe veçanĂ«risht presidentĂ«t e nderuar tĂ« RepublikĂ«s Bamir Topi, Bujar Nishani dhe Ilir Meta nĂ« 100 vjetorin e saj, qĂ« do tĂ« vendosnin nĂ« piedestalin mĂ« tĂ« lartĂ« tĂ« vlerĂ«simeve kombĂ«tare heronjtĂ«, drejtuesit, komandantet, dĂ«shmorĂ«t dhe figurat politike dhe shoqĂ«rore tĂ« kohĂ«s qĂ« mundĂ«suan kĂ«te LuftĂ« â Epope. PavarĂ«sisht sa mĂ« sipĂ«r, vlerĂ«simi duhet te vazhdoj! Gjithmone u jemi dhe i mbetemi borxh LuftĂ«s sĂ« VlorĂ«s 1920 dhe heronjve tĂ« saj!