Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Vlora nën pushtetin e grabitqarëve dhe të varfërisë …Petullat e Kryeministrit

by

Nga Gezim ZILJA/ 

Kryeministri në piskun e vapës dhe të sezonit turistik me sejmenët e tij vizitoi ditë më parë punimet për rehabilitimin e segmentit rrugor Kulaçi i Skelës- Port (Kalata lindore) të kthyer në një kantier zhavori e gurësh.  Përmendi për të njëqindën herë Parkun Muzeal, që nuk ka asnjë lidhje me Shtëpinë Muze të Pavarësisë. Segmenti rrugor, Rrethrrotullimi Skelës (Kulaçi) – Port (Kalata Lindore) ishte për bukuri dhe  u rehabilitua me rastin e 100 vjetorit të Pavarësisë me rrugë të asfaltuara paralele, (hyrje-dalje) e trotuarë të gjerë shtruar me pllaka të kushtueshme. Midis rrugëve paralele u ndërtuan disa shatërvanë ku qindra banorë sidomos në verë, kalonin aty kohën ulur në stola, bordura dhe fëmijët luanin me skutera e biçikleta deri afër portit. Në qendër u vendos shtatorja e Isa Boletinit e punuar në bronz që të kujtonte se diku aty fshihej Shtëpiza Muze e Pavarësisë. Pamja e re pas rehabilitimit  përballoi me sukses festimet e 100 vjetorit të Pavarësisë. Tetë vjet më vonë (viti 2021) fadromat e buldozerët e Rilindjes shkatërrojnë  e shkallmojnë nga themeli çdo gjë ( nuk dihet se ku është zhdukur shtatorja e Isa Boletinit) dhe fillon ri-rehabilitimi sipas planit rilindas, duke hedhur në erë paratë e shpenzuara tetë vjet më parë. Kjo rrugë të çon në port, pronë e dhënë me PPP për tridhjetepesë vjet. 

Në vitin 2018 në kuadrin e rehabilitimit të bulevardit Vlorë-Skelë (Edhe ky i rehabilituar në 2012) shqepet e shkallmohet nga themeli gjithë pjesa: kthesa e Lungomares-Rrethrrotullimi i Skelës (Kulaçi), Vlorë. Kjo pjesë u zgjerua, u shtruan me pllaka të reja trotuarët, u asfaltua rruga, duke u ndarë në dy korsi të ngushta (shpikje e rilindjes) por nuk u prish lulishtja nga ana e Universitetit me emërin simbolik: Lulishtja e Shkrimtarëve, një vend i këndshëm plot pemë e gjelbërim. Pa kaluar dy vjetë për të tretën herë brenda tetë vjetësh gjithë segmenti Kulaç-Port, shkallmohet sërish dhe sot fadromat e buldozerët e rilindjes vazhdojnë të punojnë  në këtë segment, duke fshirë nga faqja e dheut shatërvanët, me mjediset shlodhëse, pjesën më të madhe të pemëve e lulishtes plot gjelbërim të Shkrimtarëve, duke e mbathur me hekur e beton. Në vend të shatërvaneve janë ndërtuar tre rrathë betoni (petullat e kryeministrit thonë vlonjatët) nga të cilët në atë të mesit  me diametër 50 m, po mbillen pemë vendi (pisha) që do të mbushen me zogj këngëtarë të ardhur nga pyjet e Kolumbisë e të Brazilit. Nga kthesa e lungomares deri të Kulaçi po shfaqen në gjatësinë rreth pesëdhjetë metra ca kollona betoni ( jo pavijone për të plotësuar Shtëpinë Muze) që thuhet se do të ekspozohen pikturat e kryeministrit. Vlonjatët ndërkohë i kanë quajtur: Koçekët e Rilindjes. Pyetja e parë është: Pse shkatërrojnë atë që vetë kanë ndërtuar e inauguruar gjatë tetë viteve me projekte “madhështore,” duke harxhuar miliona euro? Tre vjet më parë Kryeministri inauguroi Bulevardin, Vlorë-Skelë e mburrej e mburrej duke hequr zvarrë brekushet e stilit otoman. Sot kryeministri me po ato brekushe por me sejmenë nga kryeqyteti, shkallmon atë që u ndërtua e inaugurua prej tij, dhe vjen shikon punimet e reja që po kryhen. Shkurt për të njejtin segment Kulaç-Port (250m) janë shpenzuar 70 miljon lekë të reja (shifër e saktë) në vitin 2012, shumën për vitin 2018 nuk munda ta gjej, dhe tenderi i vitit 2020, plot ( shifër e saktë) 615 miljonë lekë të reja. Po të mendosh që Vlora thahet për një pikë ujë në verë, dhe lagjet e zonat e fshatrat përreth e mbartin ujin me gomarë e karro si dikur, këto prishje e ndreqje janë vepër kriminale. Nëse flasim për Kontroll të Lartë të Shtetit ky duhet menjëherë të hetojë për këtë batërdi. Dukuri të tilla qep-shqep duke shpërdoruar e vjedhur miliarda lekë kanë ndodhur dhe në Berat, Tiranë, Durrës e gjetkë.

 Meqënëse jemi te porti, vlonjatët duhet të kujtojnë se për modernizimin e tij në gjashtë vjet janë harxhuar plot 15 milion euro. Tashmë aty po bëhen gati të hapen gropat për grataçielat që do të pushtojnë sipërfaqen prej 5ha që është tokë publike!? Tragetet e anijet e pakta tregëtare ndërkaq do të ankorohen e përpunohen në kalatat e Zvërnecit ku shkarkohen anijet e karburanteve me benxol avionash, naftë, benzinë e gasoil në rezervuarët gjigandë. Në këto kalata është e ndaluar me ligj të  ankorohen anije të çdo lloji tjetër për vetë rrezikshmërinë që paraqesin lëndët djegëse. Tjetra është se në gjithë botën e qytetëruar tragetet nuk ankorohen jashtë qyteteve po brenda tyre në të ashtuquajturat skela të trageteve. Po rilindasve as u kërcet fare për ligje kombëtare e ndërkombëtare. Ata po e shndërrojnë sheshin e portit në “piazza pulita” e presin me padurim të fillojnë ndërtimet e parashikuara që do të sjellin miliarda fitime. Nuk u shkon mendja që gjithë kjo sipërfaqe publike të vihet në funksion të Shtëpisë Muze  dhe të ndërtohet një Park gjigand si dikur Parku Rinia, plot vepra arti, fusha të vogla sportive, gjelbërim e pemë pa kufi. KJO SIPËRFAQE është shpresa e fundit për qytetin PËR TË PASUR NJË PARK që të prehen e shëtisin të paktën pesë mijë qytetarë njëherësh. Madje në krah të Kalatës Perëndimore duhet të kthehen e ankorohen anijet e peshkimit, krenaria e Vlorës dikur, tashmë të degdisura 20 km larg portit; aty të ngrihet një merkato moderne peshku si e kanë gjithë qytetet-port. Në akuariumin midis dy kalatave  kurrë nuk kanë për tu ankoruar 400 veliera e jahte, për njëmijë arsye, veç nja dhjetë-pesëmbëdhjetë anije pasagjerësh të lodhura, që hiqen osh e branë muajt e verës në intenerarin Port- Karaburun- Sazan e kthim. Kryeministri shqiptar herë me brekushe turke e herë me tirqe jugu, viziton Vlorën duke e paraqitur si një nga sukseset më të mëdha të tij. Në Vlorë janë hedhur miliarda lekë dhe shifra e saktë asnjëherë nuk është deklaruar. Pas nëntë viteve, duke u mbështetur në të dhënat e Institutit të Statistikave, Vlora është qyteti me papunësinë më të madhe në Shqipëri dhe të ardhurat për frymë të qytetarëve janë më të ulta se tetë vjet më parë. Largimi jashtë shtetit ( emigrim quhet) po ashtu është më i larti në Shqipëri dhe me këto ritme qyteti po rrudhet, mpaket e  plaket dita-ditës. Investimet e rilindjes në këtë qytet jo vetëm që janë vjedhur në përmasa të frikshme por nuk kanë dhënë përfundimin që trumbetojnë rilindasit. Qytetarët beçanërisht rinia vlonjate po e braktisin çdo ditë këtë qytet të bekuar për bukuritë e tij, për shkak të varfërisë, papunësisë e pasigurisë. 

PS. Petullat e Kryeministrit

Fillimisht vlonjatët i quajtën “rrutullamet” e kryeministrit. Tashmë që u shumuan i quajnë petullat e kryeministrit. E para një rreth i madh betoni me diametër 10m vendosur mbi një shtyllë qëndron në ajër, midis dy pallateve në Skelë. Petulla e dytë po prej betoni e hekuri u ndërtua si pjesë e lungomares brenda në det në distance rreth 30 m larg nga bregu, ku dukej në 3D i parkuar një helikopter ngjyrë bizhdollani. Mirëpo petulla prej betoni në ujë  nuk ndërtohen nga njerëz të paditur ( ndryshe injorantë), mburravec, e të babëzitur për para. Pas një viti e gjysmë petulla (pista e elikopterëve) u zhduk nën ujë dhe detyrimisht paratë e shpenzuara shkuan për lesh. Në gjithë harkun që inxhinierët budallenjë ndërtuan shkallë sinusoidale, deti e ka mbushur dhe aty është formuar një plazh i vogël rëre rreth 5.000 m2 i frekuentueshëm, që zgjerohet në drejtim të kanalit të ujrave të zeza. Tre petullat e tjera janë në ndërtim e sipër….

Turbulencat politike shqetësim për qytetarët në Mal të Zi

by

Paknaqësitë e para të shumica parlamentare në lidhje me (mos)funksionimin e qeverisë aktuale në Mal të Zi vlerësohen si  turbulenca politike me pasoja për stabilitetin e qeverisjës pas rotacionit të pushtetit. Bashkëpunimi e jo rivaliteti në mes shumicës parlamentare favorizon qendrueshmërinë, ndërsa ata të cilët nuk janë të kënaqur me qeverinë aktuale duhet të nisin procedurën e ristrukturimit  apo të votëbesimit të saj në kuvend, si kudo në botën demokratike, duke dëshmuar guxim e jo demagogji politike

Nga Nail  Draga/

Pas rotacionit të pushtetit në sajë të zgjedhjeve të mbajtura me 30 gusht 2020, nga ditët e para të formimit të qeverisë së re pa pjesëmarjën e përfaqësuesëve të partive politike të shumicës parlamentare janë kriuar dyshime  në funksionimin optimal të saj. Një dyshim i tillë bazohej  në numrin e lartë të subjektëve politike me programe dhe të ideve të ndryshme të tyre në skenën politike në Mal të Zi. Dilemat mbesin në lidhje mbi arritjen e konsenzuesit  për çështje të rëndësishme  duke e ditur se ende dominojnë qasjet partiake e jo ato  shtetërore në favor të qytetarëve dhe të demokracisë parlamentare. 

Pikërisht, një qendrim i tillë u dëshmua me rastin e shkarkimit të ministrit të drejtësisë dhe të pakicave e të drejtave të njeriut si dhe me  miratimin e Rezolutës për gjenocidin në Srebrenicë, duke paraqitur krizë të dyfishtë(qeveritare dhe parlamentare) në anën e vet shumicës parlamentare, dukuri e panjohur deri më tash në Mal të Zi.

Shkarkimi i ministrtit dhe Rezoluta për Srebrenicën 

Ndonëse më herët kryeministri është deklaruar se kërkon shkarkimin e ministrit të drejtësisë dhe të pakicave, për shkak të deklaratës kundër gjenocidit në Srebrenicë, ishte çështje ditësh se kur do të vendoset në rend të ditës dhe votimi për rastin në fjalë. 

Ndonëse ishte paralajmëruar më herët, në Kuvendin e Malit të Zi, u miratu Rezoluta për gejnocidin në Srebrenicë me (17.6.2021) e mbeshtetur me 55 vota për 19 kundër dhe 7 të përmbajtur. Rezoluta në mes tjerash nënkupton, që parlamenti gjykon dhe pranon se në Srebrenicë në korrik të vitit 1995 ka ndodhur gjenoicidi ku janl likuiduar mbi 8000 boshnjakë. Po ashtu parashihet që 11 korriku të shpallet Dita e kujtesës për viktimat në Srebrenicë.

Në Mal të Zi, nuk ka ndodhur asgjë speciale, por është miratuar një rezolutë e cila është pranuar nga shtetët evropiane, që me të drejtë është vlerësuar si gjenocidi më i madh që ndodhur në Evropë pas Luftës së Dytë Botërore. Çdo mohim  i nji krimi të tillë paraqet skandal në botën demokratike dhe dëshmi e mos pranimit të një realiteti që ka ndodhur në vitin 1995. Vetëm ata të cilët janë të helmuar nga shovinizmi e kanë problem të pranojnë realitetin e ndodhur në një kohë jo shumë të largët.  

Ballafaqimi me të shkuarën obligim demokratik

Mosgadishmëria e elitave politike në Ballkan për  të mbyllur çështjet tragjike nga e kaluara është shumë shqetësuese, që vazhdon deri në ditët tona. Madje në skenë janë ende ata të cilët në forma të ndryshme kanë marrë pjesë në operacionet luftarake apo kanë qenë mbeshtetës së politikës së spastrimit etnik dhe të krimeve. Me një fjalë dihet botërisht se krime të luftës dhe gjenocid nuk ka pa politikë kriminale e gjenocidale. 

Por, në këtë aspekt vetëm individër kriminel e kanë të vështirë të gjykojnë krimet e politikës së kohës dhe të bashkëkombasve të tyre dhe të distancohen nga ato. Në këtë aspekt skenën politike në Mal të Zi veçohet Fronti Demokratik(DF), që është e djathtë ekstreme e cila është kundër parimeve demokratike  dhe si e tillë e dëmshme për demokracinë. 

Të mohohet jo vetëm  nga politikanët serbë një gjenocid i tillë që ka marrë edhe denimin nga gjykata ndërkombëtare në Hagë, ku përgjegjësitë kryesor kanë marrë denime kapitale, është hipokrizi dhe mosgadishmëri me u ballafaquar me realitetin. 

Ndërsa mos gadishmëria e politikëse së Serbisë me u ballfaquar me të kaluarën tragjike e kriminale paraqet shqetësim për stabilitetin në regjion. Por, nuk ka si të jetë ndryshe sepse në skenën politike në Serbi janë ata të cilët kanë qenë pjesëmarrës në ngjarjet kriminale dhe spastrimin etnik  si në Kroaci, BeH dhe së fundi në Kosovë. Madje reagimi nga politika zyrtare serbe kundër miratimit të Rezolutës për gjenocidin në Srebrenicë nga Kuvendi i Malit të Zi, dëshmon se politika serbe vazhdon të mbesë faktor destabilizimi në regjion.

Ne këtë aspekt duhet të kujtojmë gjermanet, të cilët  nuk i kanë mohuar krimet gjatë Luftës së Dytë Botërore, madje kanë kërkuar falje, duke qenë shëmbull për të tjerët! Por, në mungesë të pushtetit demokratik i udhëhequr  nga politika hegjemoniste reflektimi për  një fajle të tillë nga serbët ende mungon.

Qeveria e sulmuar nga pozita e opozita(!?)

Deri më tash kemi pasur rast të dëgjojmë akuza për pushtetin nga ana e opozitës, por kësaj here kemi prjashtime, se ajo sulmohet edhe nga pozita, pra shumica parlamentare duke qenë risi në skenën politike pluraliste në Mal të Zi. Në këtë aspekt dallohet Fronti Demokratik(DF), me deklarata e akuza të ndryshme kundër qeverisë aktuale e në veçanti kundër kryeministrit Z.Krivokapiq. Fjala është  fillimisht për  ndryshime në kabinetin qevertiar, ndërsa më pas duke kërkuar dorëheqjen e tij, duke theksuar se ai nuk ka mbeshtetjen e tyre. 

Në lidhje me këtë çështje nga subjektët politike të shumicës parlamenare me 24 qershor 2021 është mbajtur takimi i përbashkët, pa ndonjë rezultat por është cekur se do të vazhdohet javën tjetër për të gjetur kompromis në këtë drejtim. Madje ceket së nëse nuk ka zgjidhje, zgjedhjet janë opcioni i vetëm, që nuk është në favor të qytetarëve në Mal të Zi, të cilët me 30 gusht 2020, votuan për rotacionin e pushtetit.

Zgjidhje  apo zgjedhje

Stabiliteti politik në Mal të Zi varët nga të gjithë qytetarët por përgjegjësia kryesore bie mbi popujt shumicë përkatësisht te malazezët dhe serbët, andaj çdo tension qoftë ai edhe artificial i nxitur në mes tyre do të jetë me pasoja për qytetarët në këtë mjedis. Nga ana tjetër ish pozita tash opozita(DPS) duhet të pajtohet me fatin se ka humbur pushtetin pas tridhjetë viteve, dhe duhet të jetë konstruktive dhe mbeshtetëse e veprimeve ligjore në favor të qytetarëve dhe të stabilitetit në vend. 

Ndërsa moskordinimi në kuadër të shumicës parlamenatare  me paraqitje të turbulencave politike duhet arsyetuar në mungesë të përvojës politike dhe të ambicieve lideriste të përbërësëve të këtij koalicioni. Mos pjesëmarrja e personave politikë në qeverinë aktuale ka kriuar animozitete brenda shumicëa parlamentare, dukuri e panjohur deri më tash në pluralizëm në Mal të Zi. 

Pikërisht duke marrë parasysh situatën aktuale ekzistojnë ide të ndryshme si të tejkalohet ajo si me ndryshime në kabinetin qeveritar, apo me shkarkimin e kryeministrit, që do të thot shkuarja në zgjedhje të parakohshme parlamentare. Andaj si  zgjidhje mbetën bisedimet  dhe një marrëveshje e re e cila do jetë e pranueshme në favor të shumicës parlamentare. Ndërsa tentimi për qeveri të përkohshme, apo teknike me kohë të kufizuar deri në zgjedhje të parakohshme parlamentare  mbetet çështje e hapur në ditët vijuese për shumicën aktuale parlamentare. 

(Korrik 2021)

NACIONALIZMI SHQIPTAR ESHTE MBROJTES

by

Nacionalizmi shqiptar është nacionalizëm mbrojtës-shqiptarët nuk duhet të kenë frikë nga ai por duhet ta ujisin e ushqejnë sa ma mirë/

NGA NUE OROSHI/ Kohëve të fundit në botë e posaçërisht në Evropë, rrahen shpeshherë temat që kanë të bëjnë me nacionalizmin.Nacionalizmi nuk është i njëjtë tek të gjitha kombet dhe shtetët në përgjithësi.Ai ndryshon nga një komb tek kombi tjetër.Gjatë historisë kemi shumë lloje të nacionalizmave.Tek shtetet të cilat kanë sulmuar që të bëjnë zgjerimin e territoreve të tyre ata kanë pasur një nacionalizëm sulmues apo siç njihet në histori nacional-shofinizëm.Ky nacional-shofinizëm është përdorur shpeshherë në Evropën Juglindore nga fqinjet tanë të cilët u zgjeruan në favor të tokave shqiptare.Ky zgjerim në periudhën kohore 1876-1999 na shkaktoj një humbje të madhe të terrioreve shqiptare, si dhe Masakra të papara ku u vranë pleq, të rinj, gra e femijë të pafajshëm, faji i vetëm i tyre ishte se ishin shqiptar dhe që jetonin në tokën e tyre shekullore.Gjatë gjithë kësaj periudhe kohore çdo kryengritje shqiptare që ishte zhvilluar ishte kryengritje dhe luftë për mbrojtjen e trojeve shqiptare.Më këtë shihet çartë se çdo mobilizim që është bërë që të mbrohen tokat tona ka qenë mobilizim për të kryer një luftë mbrojtëse.Tentimi i fqinjëve tanë për ti zgjeruar kufijtë e tyre në kurriz të kufijëve të tokave shqiptare ka sjellur masakrat dhe gjenocidin serb,malazezë, grek dhe gjenocide të tjera në tokat shqiptare.Një lloj i gjenocidit i paparë deri më tani për shqiptarët ka qenë gjenocidi komunist.Ky lloj gjenocidi ishte gjenocidi më i tmerrshëm për shqiptarët.Ishte gjenocid i tmerrshëm për faktin se një pjesë e shqiptarëve që vetën e quanin komunist luftonin kundër ideve perëndimore shqiptare,kundër atdhetarizmit dhe nacionalizmit mbrojtës shqiptar, duke e vrarë dhe masakruar atë, për hirë të një ideologjie pansllaviste ruso-serbe.Edhe në këtë luftë shqiptarët e vërtetë dhe atdhetar bënë luftë mbrojtëse, por siç thuhët një shprehje popullore shqiptare se është më e dhimshme  për lisin që prihet dhe qahet nga pykat e veta.Ky ishte një bashkëpunim i hapur i komunistëve shqipfolës me armiqët shekullor të shqiptarëve.Edhe sot e asaj dite politikanët shqiptar në të gjitha trojet etnike shqiptare kanë një lloj frike nga nacionalizmi shqiptar.Atyre aq ju ka hyrë frika dhe frikësohen nga politikanët perëndimor saqë janë të gatshëm të heqin dorë edhe nga historia shqiptare vetëm e vetëm t´iu shkojnë për shtati disa ideve të majta internacionaliste që dorën në zemër nuk i pranon as Evropa demokratike.Çfarë duhet të bëjmë ne shqiptarët ,me nacionalizmin tonë mbrojtës.Atë duhet ta ujisim e ushqejmë, si dhe duhet t´iu bartim gjeneratave të ardhshme.Duhet të mësojmë rininë tonë nëpër shkolla se ne shqiptarët historikisht kemi bërë luftë mbrojtëse.E luftën mbrojtëse gjithmonë është e lejuar edhe nga drejtësia e cila në nenet e saj e ka të shkruar mbrojtjen e detyrueshme, por edhe nga njerëzia që thotë se dy duar janë për një kokë.Kështu që pavarsishtë rrethanavae politike shqiptarët duhet ta ruajnë, ujisin dhe mbrojnë me çdo kusht nacionalizmin mbrojtës shqiptar, i cili është një lloj nacionalizmi detyrues për të mbrojtur atdheun.Çdo përpjekje e klaneve sorosiane, klaneve vuçiçiane, apo klaneve erdogane për ta dobësuar nacionalizmin mbrojtës shqiptar janë të pa suksesshme.Janë të pasukseshme sepse çdo herë në krye të shqiptarizmit gjatë gjithë periudhave historike kanë dalur atdhetarët shqiptar që i kanë prirë kombit shqiptar në luftën e dritës.Lufta e dritës gjithmonë ka qenë pëngesë për luftën e territ dhe ka ngadhënjyer gjithmonë.Sepse ka qenë luftë e cila ka buruar nga gjiri i kushtrimit shqiptar për jetë a vdekje.

TRE KOMUNITETET FETARE MBËSHTESIN PARCELEN E KUJTESËS NË TIRANË

by

Shkruan: Dr. Besim NDREGJONI*/ Unionit  i të Burgosurve dhe të Përndjekurve Politikë të Shqipërisë ka marrë Misionin Kombëtar për ngritjen e “Parcelës Kombëtare të Kujtesës” në nderim të 4500 qytetarve shqiptar që diktatura enveriste  i pushkatoi dhe ju zhduki kufomat. Misioni e mbeshtet ngritjen e kësaj parcele  në moton:  “Për të mësuar të Vertetën”. “Për të kërkuar Drejtsi”. Për të ruajtur kujtesën”.  Me 23 qersor 2021 Kryetari i Këshillit ndërfetar, Kryegjyshi botëror Haxhi Dede Edmon Brahimaj, si dhe Perfaqësuesi i Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar Haxhi Bujar Spahia , drejtor i kabinetit zoti Demetja. Përfaqësuesi i Kryepeshkopit të kishës Autoqefale fort lumturine e tij Anastas Jaullatos, e përfaqësonte, Prifti i Adrenicës. Drejuesi i Unionit të Burgosuve Politikë të Shqipërisë i njohu Drejuesit e komuniteteve me këtë  mision si dhe bilancin e krimeve te diktaturës ndaj të tre besimeve fetare vetëm se ato besonin në Zot, dhe klerikët që edukonin komunitetet me besimin dhe dashurine njerzore, Ndaj klerikve të tre besimeve fetare u përdor diktati tortura  e xhelatëve që  donin me çdo kusht mos të lejonin besimin në  Zot. 

Shqiptarët  mbajnë  në  ndërgjegjen  e tyre  disa nga  gjërat  më dramatike  për një komb. Njëra pjesë  e kombit  u përndoq  se besonte në  të madhin zot, në mënyrë tragjike e të pamëshirshme ,  u përndoqën për bindje e tyre, u përndoqën për pasurinë e vënë  me djersën e tijë, për rangun dhe inteligjencën , për kodet e saj etike kombëtare, dhe u përndoq  për tre  breza . U përndoq vetëm se ishte e tillë. Kur një shoqëri nuk do të ballafaqohet me ndërgjegjen e vet për të bërë pastrimin e së keqes , ajo shoqëri do të vazhdoi të jetë  traumatike: E nesërmja  kushedi,  mund ta ketë më të errtë se të djeshmen. U mbushën  tridhjet vjet  që nuk janë gjetur eshtrat e 4500 shqiptarve të pushkatuarëve  me dhe pa gjygje nga diktatura enveriste, dhe që ju kan zhdukur dhe  kufomat. Tridhjet vite kërkim, përball heshtjes shtetërore. Dhe sot ata vazhdojnë të jenë të zhdukur dhe të harruar  nga kjo klasë politike. Fatkeqësisht dhe nga shoqëria civile, intelektual, gazetar, ndërgjegjësimi i shoqërisë shqiptare, ndaj krimeve të diktaturës ështe e nivelit zero. Ky ndërgjegjësim duhet të alarmoi të gjith institucjonet politike, fetare mediatike e shoqërore në vend. E në qoftë se heshtim, ne shkatrojmë të ardhmen e fëmive tanë. Me lejoni të  nderuar të  ju pasqyroi të  dhënat zyrtare të krimeve makabre të komunizmit enverist stalinisit shqiptar.            

STATISTIKA SHTETERORE E KRIMIT KOMUNISTE 45 VJECAR NE SHQIPERI

Të  ekzekutuar për motive politike 5037 burra dhe 450 gra 

Të   dënuar me burgosje politike  36.788 burra dhe 7367 gra

Të internuar per motive politike  50.217 burra dhe 10.792 gra

U dëbuan nga qytetet kryesore dhe nga zonat kufitare 11.536 familje

U pushkatuan apo vdiqën në burgjet shqiptare 64 shtetas të huaj

U burgosën 1215 burra dhe 38 gra  me kombësi jo shqiptare

95 shqiptarë kosovarë që ndodheshin në Shqipëri u pushkatuan

 U ekzekutuan dhe u burgosën klerikë katolik 120 veta 

 U ekzekutuan dhe u burgosën  klerikë bektashian 83 veta
U ekzekutuan dhe burgosën  klerikë mysliman  60 veta

 U ekzekutuan dhe burgosën klerikë ortodoksë 39 veta

U shkatruan dhe u mbyllën 2169 institucione fetare

Xhami 740, 

Kisha manastire ortodokse 608, 

Kisha manastire katolike 157

Teqe, tyrbe 530

4500 Të  pushkatuar me gjygj  dhe pa gjygj mbas 25 vitesh nuk u janë gjetur eshtrat…

Kampe e burgje u ngritën : Gjirokastër, Tepelenë, Vlorë,Korçë, Berat,Elbasan, Durrës,  Tiranë, Burrel, Shkodër, Peshkopi, Tepelena, Bulqiza, Spaci,  Qaf-Bari. 

Gjirokastër, Tepelenë, Vlorë,Korçë, Berat,Elbasan, Durrës,  Tiranë, Burrel, Shkodër, Peshkopi, Tepelena, Bulqiza, Spaci,  Qaf-Bari. 

C:\Users\user\Desktop\Takimi me komunitet fetare..jpg

Harresa është fenomeni  që nuk i shërben paqes, lirisë, por diktaturës!  Duhet ta pohoj me keqardhje se gjatë  30 viteve ndaj ketyre krimeve është  heshtur dhe më e keqja ka tentuar e vazhdojnë  të tentojn,  e shtrembërojn çeshtjen e viktimave të komunizmit,sipas interesit  dhe trillimeve të  çastit duke bërë premtime, por pa asnje vullnet as deshire,  për tu përballur  me të  kaluarën komuniste, as me krimet  e regjimit komunist të  Enver Hoxhës. Jemi mësuar me talljet , me genjeshtrat,  dhe me premtimet boshe, të  radhës nga përfaqesues  të  ndryshëm politikanve shqiptar, pozit e opozite, fatkeqësishte  garda e vjeter komuniste me mentalitetin e sundimit, ka mbizotrua për tre dekada  shqiptarët në  këtë  tranzicjon sa të  veshtire por dhe të  pështire nga ata që  Drejtuan  politiken e tranzicjonit. A mund të ndihen të  qetë shqiptaret ku 4500 shqiptare mysliman, katolik, ortodoks, bektashian, dhe kleriket e tyre mbasi jane pushkatuar u kan zhdukur kufomat, dhe këto kufoma jane hedhur në lumin e Drinit,  në Kir, në  Maliq, në Beden, në  Burrel, në  Gjirokastër,  në  Tepelene, 300 femije o—5 vjeç në  Spaç , në  Qaf Barit,  në  Bulqize, 4500 familje shqiptare ka 30 vite që  luten për ta, se nuk kan një  varr. Dhe politikanet shqiptar jane të  qete, respektoin xhelatët, ju japin pensione, maramendse, dhe të  martirizuarit, të  denuarit, familjet e tyre i kan degdisur nërpër botë. Fort të  nderuar,drejtues të komuniteteve, ardhja juaj sot këtu në këtë godine ku po i shihni fotot e tyre këtyre martirve jane foto dhe në ndergjegjen e atyre shqiptarve që i urrejne  martiret,  e ne familjaret e tyrje  urretjen e kthyem në paqe.  Por këta burra e gra, kërkojne nderimin e tyre, dhe është detyrë e patjersueshme e jona, që të ju ndërtojme parcelën kombëtare të kujtesëse, ku këta pishtare ti japin Tiranës dritën e martirizimit të  tyre, sot Gjergj  Fishta, dhe qindra klerike katolike, mysliman, ortodoksë,  nga Kiri , nga Vlocishti e Maliqi në  Korçe, Sulejman Vuciterrni me shoke thëret nga  nga Bedeni, Sazan Haderi, e qindra të tjere nga Bureli i tmerrshem, Xhelal  Koprenca nga Spaçi e mijëra ortodoksë, bektashi, nga vendete ku jan krye krime kan një  amanet, dhe thirrje: “Mos na harroni, u vrame se deshëm zot dhe lirine,”. Shteti nuk bëhet me mendsi komuniste, as me urretje ndaj te perndjekurve politike, Demokracia nuk zhvillohet me mentalitet komuniste,  dhe as liria nuk vendoset, me ligje  për kufizimin e lirise,  si për shembull  të lirise së shtypit,  ashtu siç  drejtsia nuk mund të  vendoset  nga ish prokuror gjykates të  komunizmit, prej të  cilëve  kan gisht në denimet e viktimave e pafajshme  të komunizmit, mandaj ,  dhe kur ata kan mbështetjen  e turpshme dhe pa rezerva  të  ambasadave me të mëdha perndimore. Ka ardhur koha që  Tirana zyrtare  të veproj në  anën e duhur të  historise,  të  bashkohet me botën e qyteruar perndimore, dhe të  përballen me krimet e komunizmit, me historine e turpshme  të regjimit  enverian. Cilën rrugë  do të ndjeki kombi shqiptar,  rrugën e vlerave njerzore,  e respektit  për jetët e njeriut të  lirise dhe demokracise,   apo rrugen  e  Everizmit! Përball kësaj heshtje vrastare 30 vjeçare  ne muarëm përsiper  misionit tonë  të  shenjtë -Për të mësuar të  vërteten,- Për të  kërkuar drejtsi, -Për të  ruajtur kujtesën. Dhe ky mision ka detyrën të  ngrej : Parcelën Kombëtare të  Kujteses në  nderim të   4500 shqiptarve të  vrarë  e të  zhdukur kufomat. Ndërtimi i Parcelës Kombëtare të  Kujtesës është  një vepër patriotike, një  obligim moral ndaj jetëve të humbura ështe një domosdoshmëri për  pajtim kombëtar, dhe  qetsim shpirtnor të  4500 familjarve të  tyre, Kujtese  për brezat që rriten !  Mbas ekspozes të  drejtuesit të Unionit, Kryetari i Këshillit ndӕrfetar të Shqipërisë Kryegjyshi Botërorë Haxhi Dede Edmond Brahimaj tha : Profeti Muhamet , ka thënë se kur të humb  varri ka humbur gjithçka , me humbjen e varrit , humb kombi. Këta burra dhe gra u vrane për liri, dhe se deshen Zotin, prandaj si Kryetari i Këshillit ndërfetar të Shqipërisë dhe Kryegjyshi Botrore të Bektashinjeve shqiptar, e mbeshtes dhe firmos për ngritjen sa ma pare të Parcelës Kombëtare të Kujtesës në Tiranë. Përfaqësuesi i Kishës autoqefale të Ortodokse shqiptare, tha: shifrat flasin vete , dhimbja eshte e madhe, këta shqiptar u vrane në menyrë makabre, ne e mbështesim këtë  mision dhe japim OK,  për të ndërtuar parcelen e pishtarve të lirise, Kurse përfaqesuesi i komunitetit mysliman, tha se është detyre e çdo qeverie , të mbështes, dhe të ngrihet parcela e kujtesës, Të përndjekurit politike jane shembulli ma i madh i dashurise njerzore, ata gjate këtij pluralizmi përçuan paqe tek shoqeria dhe jo urretje, kjo duhet të nderohet nga të gjithe faktorët e politikëse dhe shoqerisë në Shqiperi, e mbeshtesim plotsisht ngritjen e parcelës të kujtesëse në nderim  të  4500 shqiptarve që i pushkatuan dhe ju zhduken kufomat… 

C:\Users\user\Desktop\Kryegjyshi Botrore Haxhi Dede Edmond Brahimaj.jpg

    Kryetari i Këshillit  Ndërfetar të Shqipërisë

Kryegjishi Botërorë Haxhi Dede Edmond BRAHIMAJ                                         

C:\Users\user\Desktop\Pëfaqesuesi i komunitetit Mysliman shqiptar..jpg

  Përfaqësuesi i Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar

Drejtor i kabinetit Demetja.

.

C:\Users\user\Desktop\Pëfaqësuesi i Komunitetit Ortodoks shqiptar.jpg

Përfaqësuesi i Kryepeshkopit të Kishës Autoqefale fort lumturine e tij Anastas Jaullatos, 

 Prifti i Adrenicës 

 Të tre drejtuesit firmosën Ngritjen e Parcelës Kombëtare të Kujtesës në Tiranë mbas Universitetit  Politeknik përbal bulevardit deshmorët e kombit, ku do të  i tregoi brezave, të vërteten dhe do te ruaj kujtesen për brezat që do të rriten, , duke i dhëne Tiranës një  vlerë  kujtese me moton : Kujto të kaluarën –Ndërto të ardhmen!

  Dr. BESIM NDREGJONI

President i  Unionit Mbarkombëtar i të Burgosurve

 dhe të Përndjekurve politike të Shqipërisë. 

Skllavëri e re

by

Nga Astrit Lulushi/

Më mirë liri me rrezik sesa skllavëri me paqe. Fjalë të shkëlqyera nga një mendimtar i madh si Zhan Zhak Ruso. Për çfarë e ka fjalën? Qeveria sa do e mirë, nuk është zëvendësim për vetëkontrollin. Ndoshta është shkëmbim i rremë nuance fjalësh. Sepse liria me paqen janë në të njëjtën anë të peshores, skllavëria dhe rreziku në anën tjetër. Dhe shprehja do të ishte “Më mirë liri me rrezik sesa paqe me skllavëri”.
Në Francën e shekullit 18, kur shkroi filozofi, gjendja ishte pak-a-shumë si në Shqipërinë e sotme; njerëzit kërkonin dorëheqjan e mbretit, por ky nuk largohej. Francezët duruan sa duruan, derisa u hodhën në revolucion dhe ia prenë kokën pikërisht atëherë kur mbretit i ishte mbushur mendja të ikte nga frika. Por ishte vonë.
Pra, pyesni këdo ose studioni cilindo që është skllavëruar dhe do të mësoni se sa paqe ka në të. Ata që e kanë jetuar kohën e diktaturës e kanë në mendje “paqen” që ishte një lloj komunizmi në luftë në kohë paqeje e cila mbahej me peshën e rëndë të dhunës e frikës. Kjo ishte paqja që vazhdojmë të kemi. Edhe sot njerëzit nuk ndjehen të lirë kur vrasjet, krimi, paligjshmëria dhe frika përhapen nëpër rrugët e kombit deri në plazhe. Kjo është formë e re skllaverie, ku diktatura është zevendësuar me krimin i cili nuk është vënë thjesht pas parasë, por kërkon lirinë tuaj – si fituesi që i merr të gjitha.