• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

A mundet demokracia shqiptare ta zgjidhë lëmshin e saj?

October 18, 2026 by s p

Analizë nga Rafael Floqi/

Ka momente në jetën e një demokracie kur pyetja nuk është më kush qeveris, por si qeveriset. Shqipëria po përballet me një provë të tillë. Protestat studentore, përplasjet me policinë dhe tensionet politike të tetorit 2026 kanë rikthyer një pyetje thelbësore: A është demokracia shqiptare në gjendje t’i zgjidhë kundërshtitë e veta përmes institucioneve, apo rruga po bëhet alternativa e vetme e qytetarëve të padëgjuar?

Kur studentët lënë auditorët dhe dalin në protesta, kur pakënaqësia përplaset me kordonët e policisë dhe kur dialogu zëvendësohet nga tensioni, problemi nuk është vetëm kush e nisi përplasjen. Problemi është përse institucionet nuk arritën ta parandalonin atë.

Ambasada amerikane në Tiranë reagoi sot fuqishëm për protestën.

Dhuna, trazirat, lëndimi fizik i të tjerëve dhe shkatërrimi i pronës nuk janë angazhim qytetar. U bëjmë thirrje të gjithë qytetarëve që zgjedhin të demonstrojnë ta ushtrojnë të drejtën e tyre për protestë në mënyrë paqësore, pa akte të dhunshme. U bëjmë thirrje të gjitha palëve për vetëpërmbajtje dhe qetësi.

Plumbat e gomës zjarret, pamjet e të rinjve të shoqëruar në komisariatet e Tiranës, të lidhur dhe të shtrirë përtokë, ngrenë shqetësime serioze për trajtimin e protestuesve. Brenda në spital kishte një numër të lartë të forcave operacionale të maskuar dhe pa uniformë dhe numër. Pse? Po tmerrojnë spitalin, teksa po ruajën protestuesit e dhunuar prej atyre. Prindërit e fëmijëve të dhunuar nga policët janë të acaruar me forcat e policisë të maskuar brenda spitalit.

Kongresmeni republikan amerikan Keith Self ka reaguar në mbështetje të protestave në Shqipëri, duke i cilësuar ato si shprehje të mosbesimit të qytetarëve ndaj politikanëve të korruptuar dhe shpërfilljes së shtetit të së drejtës.

Ai u ka bërë thirrje drejtuesve të Shqipërisë të dëgjojnë kërkesat për ndryshime thelbësore, që garantojnë mundësi ekonomike dhe stabilitet rajonal.

Çdo pretendim për përdorim të tepruar të forcës kërkon hetim të pavarur. Por njëkohësisht duhet pyetur: A po kërkojnë studentët reformimin e universiteteve, ndryshimin e qeverisjes, apo të dyja?

Kur pushteti përqendrohet, besimi dobësohet

Një nga problemet kryesore të demokracisë shqiptare mbetet përqendrimi i pushtetit dhe dobësimi i mekanizmave të kontrollit.

Qeveria mbështetet te mandati elektoral dhe vazhdimësia politike, ndërsa kritikët shohin dobësim të parlamentarizmit, mungesë transparence dhe personalizim të vendimmarrjes. Por demokracia nuk është vetëm e drejta për të fituar zgjedhjet. Është edhe detyrimi për të pranuar kontrollin, kritikën dhe kufizimin e pushtetit.

Në këtë boshllëk politik, SPAK-u është kthyer për shumë qytetarë në institucionin prej të cilit presin llogaridhënien e zyrtarëve të lartë. Megjithatë, drejtësia nuk mund të zëvendësojë parlamentin, opozitën apo mediat. Një demokraci nuk mund të funksionojë vetëm përmes arrestimeve. Edhe ekonomia ngre pyetje. Shqipëria ndërton kulla, hotele dhe resorte luksoze, por sa prej këtij zhvillimi përkthehet në paga më të mira, punësim dhe perspektivë për të rinjtë?

Debatet për investimet në Sazan dhe Zvërnec tregojnë se zhvillimi ekonomik nuk mund të ndahet nga transparenca dhe mbrojtja e interesit publik. Investimet duhen nxitur, por qytetarët kanë të drejtë të dinë kush përfiton dhe me çfarë kushtesh. Revoltë shqiptare apo kopje franceze? Protestat e fundit kanë sjellë krahasime me Francën. Barrikadat, zjarret dhe përplasjet me policinë kujtojnë skena të njohura nga protestat franceze. Por ngjashmëria e pamjeve nuk do të thotë se revolta shqiptare është një kopje e Parisit.

Franca ka traditën e saj të protestave studentore dhe sindikale. Shqipëria ka historinë e dhjetorit 1990 dhe të protestave studentore të vitit 2018. Problemet e studentëve shqiptarë janë reale: tarifa universitare, konvikte, cilësia e arsimit, papunësia dhe emigrimi. Këto nuk janë importe franceze. Megjithatë, rrjetet sociale mund të përhapin format e protestës, simbolikën dhe taktikat e përplasjes. Këtu qëndron dallimi vendimtar: shkaku i revoltës mund të jetë shqiptar, ndërsa forma e saj mund të jetë e huazuar.

Rreziku lind kur kërkesat konkrete humbasin në përplasjen politike. Nëse protesta fillon për përmirësimin e universiteteve dhe përfundon vetëm me kërkesën për rrëzimin e qeverisë, kush do t’u përgjigjet problemeve të studentëve?

Një lëvizje studentore fiton forcë kur ruan pavarësinë, qartësinë dhe karakterin e saj qytetar. A është anarkia zgjidhja? Mësimi që s’duhet harruar 1997

Përgjigjja duhet të jetë e qartë: Jo. Protesta është një e drejtë demokratike. Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë reforma, dorëheqje qeveritare, madje edhe zgjedhje të parakohshme. Por një autobus i djegur nuk përmirëson universitetet. Një biznes i shkatërruar nuk rrit pagat. Një institucion i dëmtuar nuk e bën drejtësinë më të pavarur. Nga ana tjetër, shteti nuk mund ta përdorë ruajtjen e rendit si justifikim për dhunë të tepruar. Policia duhet të mbrojë sigurinë publike, por edhe dinjitetin dhe të drejtat e protestuesve.

Dhuna e protestuesve dhe përdorimi i paligjshëm i forcës nga policia duhen gjykuar sipas ligjit, pa standarde të dyfishta. Demokracia nuk mbrohet as nga anarkia, as nga autoritarizmi. Shqipëria e ka provuar se çfarë ndodh kur humbja e besimit shndërrohet në shpërbërje të rendit shtetëror.

Në vitin 1997, shembja e firmave piramidale u pasua nga trazira, grabitja e depove të armëve, dobësimi i institucioneve dhe humbje tragjike njerëzore.

Sigurisht, Shqipëria e vitit 2026 nuk është ajo e vitit 1997. Nuk ka arsye të barazohen dy situata të ndryshme.

Por kujtesa historike na paralajmëron se destabilizimi mund të shkaktojë pasoja shumë më të rënda sesa kriza që e nisi. Viti 1997 nuk duhet përdorur për të frikësuar protestuesit, por për t’u kujtuar politikanëve përgjegjësinë që kanë për të mos e çuar vendin drejt përshkallëzimit. Anarkia nuk është zgjidhje për një demokraci që funksionon keq. Por as stabiliteti pa drejtësi nuk është demokraci.

Si mund të zgjidhet lëmshi shqiptar?

Dalja nga kjo situatë kërkon veprime konkrete.

Së pari, qeveria duhet të hapë dialog të drejtpërdrejtë me studentët, të publikojë çfarë ka realizuar nga premtimet e mëparshme dhe të paraqesë një program të matshëm për arsimin universitar.

Së dyti, çdo pretendim për dhunë policore duhet të hetohet në mënyrë të pavarur, ndërsa organizatorët e protestave duhet të distancohen nga aktet e dhunës.

Së treti, opozita duhet të paraqesë alternativa të besueshme dhe të mos e trajtojë pakënaqësinë studentore thjesht si instrument për përfitim politik.

Së katërti, duhen forcuar kontrolli parlamentar, transparenca e investimeve publike, reforma zgjedhore dhe pavarësia e mediave.

Dhe së fundi, drejtësia duhet të vazhdojë punën pa ndërhyrje politike, duke respektuar ligjin dhe prezumimin e pafajësisë.nZgjedhjet mund të ndryshojnë qeverinë, por nuk i zgjidhin automatikisht problemet e institucioneve. Shqipëria nuk ka nevojë të kopjojë Francën për të protestuar dhe as të përsërisë vitin 1997 për të ndryshuar.

Ajo ka nevojë për institucione që dëgjojnë, një qeveri që jep llogari, një opozitë që ofron alternativa dhe një shoqëri civile që mbron të drejtat pa pranuar dhunën.

Sepse një vend nuk bëhet më demokratik vetëm duke ndryshuar emrin e kryeministrit. Bëhet më demokratik kur ligji zbatohet njësoj për të gjithë, kur qytetari dëgjohet dhe kur pushteti pranon se nuk është i pakufizuar.

Zoti Kryeministër, është koha që përgjegjësia politike

Ajo që po ndodh në rrugët e Tiranës është shqetësuese jo vetëm për shkak të incidenteve të dhunshme, por mbi të gjitha për klimën e tensionit, zemërimit dhe mosbesimit që po krijohet mes qytetarëve dhe institucioneve të shtetit. Përshkallëzimi i kësaj gjendjeje nuk i shërben askujt dhe aq më pak Shqipërisë.

Mes protestuesve ka studentë, të rinj dhe qytetarë të zakonshëm, të cilët, pavarësisht bindjeve politike, kanë të drejtë të shprehin pakënaqësinë e tyre. Zemërimi i tyre nuk duhet nënvlerësuar, as të përgjithësohet si sjellje e dhunshme. Natyrisht, çdo akt dhune ndaj policisë apo institucioneve duhet dënuar, por përgjegjësia është individuale dhe nuk mund t’i ngarkohet një turme të tërë.

Nga ana tjetër, përdorimi i forcës policore duhet të jetë gjithmonë proporcional, i domosdoshëm dhe në përputhje me ligjin. Pamjet e përdorimit të gazit lotsjellës, ndërhyrjeve të forcave speciale dhe raportimet për protestues të lënduar kërkojnë sqarime dhe transparencë. Policia është aty për të garantuar rendin publik, por edhe për të mbrojtur qytetarët, përfshirë ata që protestojnë kundër qeverisë.

Zoti Rama, këta të rinj, edhe kur janë të zemëruar, nuk duhen parë si kundërshtarë të shtetit. Ata janë qytetarë të këtij vendi dhe e ardhmja e tij.

Nuk mund të mohohet se pas protestave ekziston një pakënaqësi më e gjerë shoqërore. Akuzat për korrupsion, mungesa e besimit tek institucionet dhe ndjenja se zëri qytetar nuk dëgjohet kanë krijuar një terren të ndjeshëm. Këto shqetësime nuk zgjidhen vetëm me masa policore. Ato kërkojnë përgjigje politike, llogaridhënie dhe dialog të sinqertë.

Asnjë protestë nuk duhet të shndërrohet në një përpjekje për të cenuar sigurinë e institucioneve. Por po aq e rëndësishme është që institucionet të mos e trajtojnë protestën si një kërcënim që duhet neutralizuar me çdo kusht.

A duhet të arrijmë deri te përplasjet e rënda për të kuptuar se dialogu është i domosdoshëm? A duhet të presim pasoja më të dhimbshme për të kërkuar një rrugëdalje politike?

Historia shqiptare, veçanërisht përvoja tragjike e vitit 1997, na kujton se humbja e besimit dhe përshkallëzimi i dhunës mund të sjellin pasoja që askush nuk i dëshiron. Nuk jemi në të njëjtat rrethana, por mësimi i asaj kohe mbetet i vlefshëm: tensionet duhen zgjidhur përpara se të dalin jashtë kontrollit.

Prandaj, sot nevojitet një mesazh i qartë nga drejtuesit e shtetit: përmbajtje nga forcat e rendit, hetim i paanshëm i çdo pretendimi për dhunë, respektim i së drejtës së protestës paqësore dhe gatishmëri për të dëgjuar shqetësimet e qytetarëve.

Forca e një qeverie demokratike nuk matet me numrin e forcave që vendos në rrugë, por me aftësinë për të ruajtur rendin pa humbur besimin e qytetarëve.

Shqipëria nuk ka nevojë për fitues dhe humbës në rrugët e saj. Ka nevojë për qetësi, drejtësi dhe një dialog që të mos lërë askënd jashtë. Ky nuk është një apel për dobësimin e shtetit. Është një apel për forcimin e tij përmes ligjit, përmbajtjes dhe respektit ndaj qytetarëve.

Lëmshi shqiptar nuk zgjidhet duke prerë fillin e demokracisë. Ai zgjidhet duke ndjekur fijet e përgjegjësisë, transparencës dhe ligjit. Dhe prova e vërtetë e demokracisë nuk është vetëm aftësia për t’i mbijetuar një revolte, por aftësia për të kuptuar shkaqet e saj dhe për t’i kthyer ato në ndryshim.

Sepse kur institucionet nuk dëgjojnë, rruga fillon të flasë. Por kur vetëm rruga flet, demokracia rrezikon të humbasë zërin e vet.

Filed Under: Ekonomi

PROTESTA DHE STUDENTËT!

October 17, 2026 by s p

Endrit Topalli/

E para: Studentët janë krenaria kombëtare! Janë dëshmia se Shqipnia ka ende të rinj që nuk pranojnë me ulë kokën përballë padrejtësisë, korrupsionit dhe arrogancës së pushtetit.

E dyta: Ka ardhë puna aty ku nuk mban ma ujë pilafi! 135 ditë protestë paqësore dhe askush nuk ua vuni veshin! Deri para katër ditësh, nëpër studiot televizive, dëgjonim të njëjtët analistë që thoshin se protestat paqësore nuk sjellin rezultat. Dhe ja ku erdhëm! Ndodhi ajo që pritej. Kur një popull nuk dëgjohet për kaq gjatë, pakënaqësia vetëm sa grumbullohet.

E treta: Historia na ka mësue se revolucionet dhe lëvizjet e mëdha qytetare kanë sjellë ndryshime rrënjësore. Asnjë sistem nuk asht i përjetshëm dhe asnjë pushtet nuk qëndron mbi vullnetin e popullit.

E katërta: Për pseudo-gazetarët dhe panelet televizive: MJAFT me pyetje idiote të tipit: “Cilat janë kërkesat tuaja?” A thue se 135 ditë protestë nuk kanë mjaftue për me i kuptue kërkesat e studentëve! Detyra e gazetarisë asht me kërkue llogari prej pushtetit, jo me i vendosë studentët në bankën e të akuzuarve.

E pesta: Studentë, mos bini pre e dezinformimit në rrjetet sociale! Propaganda, lajmet e rreme dhe përpjekjet për me ju përça janë kërcënime serioze për mbarëvajtjen dhe besueshmërinë e protestës suaj. Verifikoni informacionin dhe rueni unitetin!

E gjashta: Distancohuni nga individët e infiltruar dhe aktet e dhunes ndaj prones private dhe nga kushdo që përpiqet me e përdorë protestën për interesa personale apo politike. Mos lejoni që sakrifica juaj të manipulohet, të komprometohet apo të devijohet nga qëllimi i saj.

E shtata: Për Policinë e Shtetit: Ju jeni në shërbim të qytetarit, jo të pushtetarit! Uniforma nuk ju vendos mbi ligjin. Çdo akt dhune të paligjshme, çdo abuzim me autoritetin dhe çdo shkelje e të drejtave të qytetarëve duhet të sjellë përgjegjësi ligjore. Ju jeni shërbyes të popullit, jo pronarë të tij!

E teta: Studentë, mos u tërhiqni nga kërkesat tuaja për ndryshimin e këtij sistemi! Qëndroni të vendosur, të bashkuar dhe të palëkundur në protestën tuaj. Shqipnia ka nevojë për ndryshim të vërtetë, jo për riciklim të të njëjtave figura dhe të njëjtit mentalitet politik.

E nënta: Kryeministër, JEP DORËHEQJEN! Për mua, do të mbahesh mend si një ndër kryeministrat ma të korruptuar në historinë e Shqipnisë. Për hir të egos personale dhe mbajtjes së pushtetit, po sakrifikon të ardhmen e vendit tonë. Shqipnia nuk asht prona jote dhe pushteti nuk asht trashëgimi personale!

E dhjeta dhe e fundit: Për diasporën shqiptare në Amerikë dhe shoqatat që veprojnë këtu: Vazhdoni e flini gjumë! Vazhdoni me heshtjen tuaj ndërkohë që rinia shqiptare proteston për të ardhmen e vendit. Ah, se për pak harrova: Mos harroni me festue 28 Nandorin! Me flamuj, fotografi, darka gala e fjalime patriotike! Se me sa duket, patriotizmi për disa fillon e mbaron me një fotografi para flamurit kuqezi.

Atdheu nuk ka nevojë vetëm për patriotë të 28 Nandorit. Ka nevojë për njerëz që i dalin zot çdo ditë!

Studentët sot nuk po kërkojnë vetëm një të ardhme ma të mirë për veten. Ata po luftojnë për një Shqipni ku ligji të jetë mbi pushtetin, ku dinjiteti të mos blihet dhe ku e ardhmja të mos jetë privilegj i një pakice.

Rrnoftë Shqipnia!

Filed Under: Ekonomi

SHQIPËRIA NUK MUND TË MBETET PENG I PUSHTETIT: MERITOKRACI, LLOGARIDHËNIE DHE E ARDHME PËR RININË!

October 17, 2026 by s p

Prof. Dr. Pal Nikolli/

Rama, nëpërmjet përqendrimit absolut të pushtetit dhe shtrirjes së kontrollit edhe mbi institucionet e pavarura, deri te universitetet, mban përgjegjësi të rëndësishme politike për gjendjen e rëndë në të cilën ndodhet Shqipëria.

Dëmtimi i ekonomisë, degradimi i arsimit dhe i shëndetësisë, keqmenaxhimi i territorit, shkatërrimi i pyjeve, kullotave dhe zonave bregdetare janë ndër problemet më serioze me të cilat përballet vendi. Përqendrimi i vendimmarrjes dhe dobësimi i institucioneve të pavarura rrezikojnë funksionimin e shtetit të së drejtës dhe të demokracisë.

Shqipëria po përballet me varfëri, pabarazi dhe emigrim të vazhdueshëm. Të rinjtë po largohen në kërkim të një të ardhmeje më të mirë, ndërsa studiues dhe profesionistë shqiptarë po japin kontributin e tyre në universitete dhe institucione prestigjioze të botës. Ndërkohë, brenda vendit, shumë qytetarë ndihen të zhgënjyer nga mungesa e meritokracisë, favorizimi dhe promovimi i mediokritetit në dëm të aftësive dhe të profesionalizmit.

Ne zgjodhëm të qëndronim në Shqipëri, me bindjen se puna, dija, ndershmëria dhe merita do të vlerësoheshin. Shpresuam se përvoja, kontributi shkencor dhe aftësitë profesionale do të përbënin bazën e një shoqërie që u krijon mundësi të barabarta qytetarëve të saj. Por realiteti ka dëshmuar se kjo shpresë, në shumë raste, është zhgënjyer.

Ne nuk mund t’i lëmë fëmijët tanë të trashëgojnë një vend ku padrejtësia, mungesa e meritokracisë dhe emigrimi shihen si rrugëdalje. Ata meritojnë një Shqipëri ku arsimi të formojë qytetarë të ditur, universitetet të promovojnë dijen dhe integritetin, institucionet të jenë të pavarura dhe ligji të zbatohet njësoj për të gjithë.

Shqipëria ka nevojë për një ndryshim të thellë politik dhe institucional. Qeverisja duhet të japë llogari për vendimet dhe pasojat e tyre, ndërsa pushteti duhet t’u nënshtrohet ligjit, kontrollit demokratik dhe interesit publik.

Është koha që qytetarët, përmes mjeteve demokratike, votës së lirë dhe angazhimit qytetar, të kërkojnë llogaridhënie, meritokraci dhe një model qeverisjeje që vendos Shqipërinë dhe shqiptarët mbi interesat e pushtetit. E ardhmja e vendit nuk mund të mbetet peng i asnjë individi apo force politike. Shqipëria është e qytetarëve të saj dhe duhet t’u kthehet atyre! Rama duhet të largohet!

Filed Under: Ekonomi

Sindroma e Neronit dhe shpresa për një Nëntor të Tretë

October 16, 2026 by s p

Shqipëria ndodhet në një udhëkryq të rrezikshëm. Anija është përplasur me shkëmbin dhe po fut ujë ngado. Ndërkohë, kapiteni influencer po përgatit videomontazhin e radhës për rrjetet sociale.

Flakët në rrugët e Tiranës nuk janë thjesht një problem i rendit publik. Ato janë certifikata e vdekjes së një modeli qeverisës. Qeveria shqiptare po detyrohet të barrikadohet pas kordonëve policorë për t’u mbrojtur nga gjimnazistët dhe fëmijët e saj. Ajo e ka humbur legjitimitetin moral, pavarësisht se çfarë thonë numrat në Parlament.

Atë që politika nuk e bëri dot për vite të tëra, e bëri rinia brenda 24 orëve. Këta të rinj nuk dolën për rotacione të vjetra partiake. Ata dolën sepse ndihen të përjashtuar nga e ardhmja e tyre nga një sistem gllabërues. Ky sistem i mbrapshtë i ka mbyllur të gjitha valvulat e shkarkimit shoqëror.

Prandaj, shpërthimi është i pashmangshëm. Rinia po u tregon sot të dyja palëve se urrejtja ndaj këtij modeli gllabërues qeverisës është reale. Por, ajo nuk mund të kanalizohet më te rotacionet e vjetra partiake. Kjo është shkëputje përfundimtare e rinisë nga sistemi i kalbur politik. Sfida është nëse kjo revoltë do të prodhojë një alternativë të re apo do të përthithet sërish nga sistemi që kundërshton.

Në kulmin e krizës, Kryeministri pyet “Kush po e djeg Shqipërinë?” dhe nxiton të gjejë fajtorin te “duart e huaja”. Kjo shpërfaq tragjikisht një të vërtetë të frikshme: kemi një zot shtëpie të shurdhër dhe të verbër, tërësisht të shkëputur nga realiteti. Kërkimi i armiqve të jashtëm, ndërkohë që zjarri është ndezur nga vetë arroganca e pushtetit tënd, tregon mbylljen brenda në një flluskë që po çahet. Izolimi nga realiteti bën që pushteti të reagojë ndaj krizës duke mbrojtur vetveten, në vend që të korrigjojë shkaqet e saj.

Epoka e propagandës me kordele dhe e “spektaklit të zhvillimit” ka përfunduar. Ajo është grisur përfundimisht nga autopsia e SPAK-ut dhe revolta e rinisë në rrugë. Të krenohesh sot me drejtësinë, ndërkohë që ajo po tregon se si institucionet u kthyen në shërbim të sekserëve, është njëlloj si një arkitekt të krenohet me ambulancën që po nxjerr të mbijetuarit nga pallati i shembur, që ai vetë e ndërtoi keq.

Rreziku i vërtetë për Shqipërinë sot nuk është

thjesht rënia e një qeverie, por “Sindroma e Neronit”. Ajo është logjika e rrezikshme politike ku një pushtet, në rënie e sipër, preferon të shkatërrojë institucionet sesa t’i dorëzojë ato.

Kjo është ajo çfarë ndodh me institucionet kur pushteti e ngatërron mbijetesën e vet me interesin e shtetit. Kemi kaluar nga spektakli si mjet anestezik, te spektakli i hakmarrjes. Tentativat me arnime ligjore apo “barrikada letre” për të mbrojtur mëkatet politike, nuk e shpëtojnë dot rënien e Republikës.

Trashëgimia e një udhëheqësi nuk matet nga jetëgjatësia në karrige, por nga institucionet që lë pas. Nëse nuk bëhet një hap pas për t’u dhënë frymëmarrje institucioneve të pavarura, historia do të shkruajë për atë që dogji Shqipërinë, vetëm për të mbrojtur pushtetin e tij. Tranzicioni i vërtetë demokratik do të matet pikërisht tani: te mbijetesa e së mirës publike përballë inatit të pushtetit në ikje. Por përtej inatit, forca e kësaj rinie sot mbart shpresën se Shqipëria mund të jetë më në fund në pragun e një “Nëntori të Tretë”, të çlirimit të saj përfundimtar nga thonjtë e pistë që kanë kapur shtetin.

Dr. Evarist Beqiri

Filed Under: Ekonomi

Shqipëria është e shqiptarëve, jo e pushtetarëve!

October 16, 2026 by s p

Prof.dr. Pal Nikolli/

Zoti Rama, Shqipërinë dhe shqiptarët duhet t’i duash me vepra, jo me fjalë e propagandë! Duhej të kishe ndërtuar politika në shërbim të popullit dhe jo të oligarkëve e të të korruptuarve; në mbështetje të studentëve dhe të akademikëve të ndershëm, jo të plagjiaturës dhe të figurave të diskutueshme në krye të universiteteve; në shërbim të kulturës dhe dijes, jo të spektaklit dhe të pelivanëve të studiove televizive.

Pas më shumë se një dekade në pushtet, shqiptarët kanë të drejtë të kërkojnë llogari për arsimin e degraduar, shpopullimin, largimin e të rinjve, dobësimin e meritokracisë dhe humbjen e besimit te institucionet publike.

Dija, dinjiteti njerëzor, ndershmëria dhe patriotizmi nuk mund të flijohen për interesa pushteti! Kur njerëzit e aftë e të ndershëm ndihen të përjashtuar, ndërsa servilizmi dhe klientelizmi perceptohen si rrugë drejt karrierës, dëmtohet jo vetëm e tashmja, por edhe e ardhmja e vendit.

Shqipëria nuk ka nevojë për fjalime të bukura, propagandë dhe premtime të përsëritura. Ajo ka nevojë për institucione të pavarura, drejtësi, arsim cilësor, universitete meritokratike, mundësi reale për të rinjtë dhe politika që vendosin interesin publik mbi interesat private.

Pushteti nuk është pronë personale dhe as privilegj i përjetshëm. Ai është përgjegjësi ndaj qytetarëve!

Prandaj, zoti Rama, përballuni me përgjegjësitë politike që mbartni dhe me bilancin e qeverisjes suaj. Shqipëria ka nevojë për një ndryshim të thellë të mënyrës së qeverisjes, për rikthimin e meritokracisë dhe të dinjitetit institucional. Nëse nuk jeni në gjendje t’i garantoni këto, atëherë largimi juaj nga pushteti është një kërkesë legjitime politike dhe qytetare.

Shqipëria është e shqiptarëve, jo e pushtetarëve!

Filed Under: Ekonomi

  • « Previous Page
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • …
  • 255
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Kinematografia e Kosovës shkëlqen në Nju Jork
  • NGA UNITETI I ALFABETIT TE UNITETI I VIZIONIT
  • “Dyqani i helmeve”, një parabolë groteske mbi zbrazëtinë ekzistenciale
  • Rinia në shesh, intelektualët në dilemë dhe përgjegjësia morale e një kombi
  • LASGUSH PORADECI – POEZIA SI PIKTURË
  • Alfabeti dhe kokat e mendjes shqiptare
  • AT GJERGJ FISHTA DHE KONGRESI I ALFABETIT – KUR SHKRONJAT U BËNË BESË, GJUHË DHE BASHKIM KOMBËTAR
  • VOTUESIT AMERIKANË FOLËN — DEMOKRACIA KA NEVOJË PËR EKUILIBËR DHE KONTROLL TË PUSHTETEVE
  • PARIMI I NACIONALIZMIT SHQIPTAR
  • Shkrimtari dhe ndjenja e detyrimit moral ndaj shoqërisë
  • Vatra shpreh mirënjohje e falënderim për patriotin Jim Xhema, sponsori “Platinum” i Vatrës për festën e Flamurit Kombëtar më 27 Nëntor 2026 në New York
  • Kongresi i Manastirit
  • “MALLI I MËRGIMTARIT”, NJË URË KULTURORE MES ATDHEUT DHE DIASPORËS
  • Krimet serbe në Kosovë në dokumentet e Arkivit Presidencial të Bill Clintonit
  • Mbrojtja e krerëve të UÇK-së si çështje e së vërtetës historike, dinjitetit të luftës çlirimtare dhe interesit kombëtar

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT