Komunitet – Page 402 – Dielli

GJITONË TË MIRË, QË TË SHTOJNË JETËN

November 5, 2013 by dgreca

Nga Luan Çipi/

Banoj familjarisht në Bllokun nr.9 Tiranë, në Rrugën Mine Peza, në godinën 17, me nëntë kate, të ndërtuar vitet e “Tranzicionit”. Erdha këtu, pa i mbushur të 65 vitet dhe pas një jave, ende pa u rehatuar, mu desh të beja një ceremoni të thjeshte vitlindje, ku ftova vetëm vëllezërit dhe motrat e mia, shoqëruar me bashkëshortët, që për fat atëherë ishin të gjithë shëndosh e mirë. Apartamenti ynë është në katin e gjashtë dhe ditëlindjen e festuam duke u ngjitur me vështirësi shkallëve të pashtruara. Komshinjtë tanë të katit, erdhën pak muaj më vonë, njëri pas tjetrit, kur ndërtimi i godinës u kompletua, shkallët u plotësuan me pllaka e parmakë dhe u vu në përdorim ashensori. Tani, 15 vjet më vonë, kati ynë gjallon. Ne jemi bërë si një familje e madhe dhe në të katër apartamentet e katit tonë çdo gëzim, hidhërim, mandej dhe ngjarjet e rëndomta, përjetohen bashkërisht.

Familjet e katit tonë të gjashtë janë me origjinë nga rrethe të ndryshme të vendit: Më i moshuari, pas meje, është instrumentisti i laureuar në Çeki, pjesëtari i orkestrave prestigjioze të kryeqytetit, Përmetari i urtë e gazmor, Kristofor Qori, që i thërresin të gjithë shkurt, profesor Fori. Ai gjithë ditën këndon, fishkëllen dhe nxjerr britma gazmore. I shkurtër e topolak, i lëvizshëm më këmbë, po më shumë me biçikletë, kur shkonte në punë në Orkestrën e Radio Tiranës, apo në Orkestrën Simfonike; kur i duhej të merrej me nxënësit e tij muzikantë, të përhapur në lagjet e Tiranës për mësim solfezhi, që tek tuk i mban ende, edhe pse ka 5 vjet që ka dalë në pension. Banorët e pallatit e zgjodhën njëzëri Forin si Kryeplak dhe atij tashmë i është besuar administrimi dhe zgjidhja e problemeve të përbashkëta të 35 familjeve të Pallatit. Gruaja e tij, Silvana, me origjinë Kolonjare, është financiere dhe punon ende në një firmë të rëndësishme farmaceutike. “Vana”, po kaq e urtë dhe dashamirëse, pret e përcjell me shumë dashuri dhe është e gatshme për të ndihmuar këdo, jo vetëm motrat dhe vëllain e saj këtu në Tiranë, farefisin në Përmetin dhe Kolonjën e largët dhe për më tepër, familjarët e katit. Familja Silvana-Kristofor kanë dy vajza të martuara njëra me 3 djem dhe tjetra me 2 djem, po që janë larg, në Kosovë dhe në Amerikë. Ato, vajza të denja të prindërve të mirë, vijnë në Tiranë, ose shpesh ftojnë prindërit pranë familjeve të tyre, ndërsa disa herë në javë, bisedojnë e ndajnë halle e gëzime nëpërmjet telefonit dhe kompjuterit, në skajp, apo fejsbuk.

Pas Foros në moshë, vjenë Mani. Ky është gjitoni tjetër i artë, piloti i shquar, Shefi i Skuadriljes se Helikopterëve të Emergjencës Shëndetësore të Shqipërisë, nënkolonel Osman Kushta, me origjinë nga Quksi i Librazhdit, tani edhe ai pensionist. Ai ka dy djem të mrekullueshëm. Nuk e di arsyen e saktë, po unë prej kohësh kam pasur konsideratë të veçantë për aviatorët, si kontingjente elitare të zgjedhur midis bijve më të mirë të vendit, trima sypatrembur dhe njerëz të çiltër, të zgjuar dhe studioz. Respektin ma kanë shtuar me shkrimet dhe qëndrimet e tyre, dy miq interneti, pilotet shkrimtarë Riza Lahi dhe Agim Bacelli. Nuk e mendoja se në vitin 1999 do bëhesha komshi me pilotin Osman Kushta. Atë e kisha njohur para gati dy vjetësh, kur në breshërinë e automatikëve, uli Helikopterin e tij në qytetin e Selenicës (ku unë isha i punësuar), në një aksion emergjence. Më pas dëgjova ngjarje të rralla trimërie në shpëtim të viktimave nga inondatat, tërmetet dhe aksidentet. Osman Kushta, pak më i gjatë dhe më i ri se Kristofori, dallohet për fizikun e tij sportiv e të fuqishëm, po si karakter ka te njëjtat tipare: Gjithnjë dashamirës, i qeshur dhe optimist. Nga ana tjetër ai ka dhunti të veprimeve praktike, angazhohet gjerësisht në punët e familjes dhe për edukimin e dy djemve te tij dhe është lexues tepër i zellshëm i librave, i lundrimit në internet dhe njohës i disa gjuhëve. Gruaja e tij Sllavica është ekonomiste me shumë përvojë dhe ajo që na lidhi edhe me shume, është nëna e saj, vlonjatja Aliqi Kedhi. Aliqi dhe gruaja ime, Hanëmja, edhe ajo vlonjate, lidhen jo vetëm nga tre kafetë që pinë çdo ditë, po edhe nga kujtimet e shumta të përbashkëta, aq sa kur numërojnë lidhjet dhe njohjet e hershme, duket sikur përtërihen dhe gjenden bash në lagjet e hershme të Vlorës, Muradie, Vrenez, Varosh, Karabash dhe Çerekçi.

Kryefamiljari i trete i katit tonë është ekonomisti agrar, Sokol Hajro, me origjinë nga fshati Bashaj i rrethit të Kolonjës, (pinjoll i një familjeje patriote me tre dëshmorë të Luftës Nacional-Çlirimtare). Kur erdhi për banim në katin tonë ai dukej i afruar dhe buzagaz dhe sikur nuk e çorodiste pozicioni i deputetit. I tillë ngeli deri në fund dhe ne, pasi e njohëm edhe më mirë, nuk u çuditëm kur p.sh. morëm vesh, se qeskat tona të plehrave nga korridori i merrte ai, apo gruaja e tij dhe i hidhte në kazan te rruga, bashkë me të tijat. Kështu, ndofta edhe më e afruar dhe më entuziaste, ishte dhe bashkëshortja e tij, kolonjarja Arta edhe ajo ekonomiste, njohur dhe dashuruar me Sokolin, qysh në auditorët e Universitetit Bujqësor. Ata tani kanë dy fëmijë djalë dhe vajzë dhe jetojnë në harmoni e të gëzuar, të angazhuar suksesshëm si menaxher e financier në firma private prestigjioze.

Marrëdhëniet me gjitonët u bënë aq të afërta, sa shpejt dyert mbaheshin hapur dhe vizitat bëheshin pa telefonata dhe njoftime paraprake. Filluam të këmbejmë pije dhe ushqime dhe të bëhemi pjesëtar në çdo ngjarje familjare. Për mua dhe gruan time, duke i pasur fëmijët tanë të tre të larguar në emigracion në Kanada, Amerikë e Holandë, pa asnjë nip dhe asnjë mbesë pranë, gjitonët tanë na kthyen gëzimin dhe optimizmin dhe na përtërinë jetën.

Ja se ç’më ndodhi me rastin e Vitit te Ri, në datën 2 Janar 2013. Pasi dëgjova trokitjet në portë dhe e hapa shpejt atë, pash se ishin dy çiftet gazmore të familjeve Kushta dhe Hajro, gjitonët tanë më të afërt. Përshëndeta i gëzuar mysafiret dhe i ftova në dhomën e pritjes: Ata, u futën në shtëpinë tonë, së bashku me atmosferën e tyre gazmore dhe nisën nga përshëndetjet me urime për Vitin e Ri, duke na pyetur për shëndetin dhe se si e kaluam mbrëmjen e vitit të vjetër dhe ditën e parë te vitit të ri. Ata e dinin fare mirë se ishim vetëm, unë dhe ime shoqe, Hanëmja, në shtëpi dhe se dy vajzat tona dhe djali me familjet e tyre, janë emigrantë dhe larg nesh: në Kanada, Amerikë e Holandë. Pasi ndërruam përshëndetjet dhe urimet dhe pasi konsuamuam qerasjet e rastit dhe me këto kaloi do kohë, me që ishte vaktë darke, unë u propozova miqve të shtronim tavolinën dhe të kalonim bashkërisht disa orë. I konsideroja këta gjitonë të mirë si bijtë tanë, në kushtet që ata tanët, ishin tepër larg. Miqtë nuk pranuan dhe u ngritën për të dalë. Njeri prej tyre, kolonjari Sokol Hajro, aty për aty mori një vendim të shpejtë, nga ato që burojnë shpesh prej shpirtit të tij bujar dhe tha si me komandë: “Ejani të katër nga unë, se e kam qengjin gati e të pjekur për merak, ndërsa kam dhe çdo gjë tjetër të nevojshme, për një darkë të bollshme, si pastërma Korçe, sallata, ullinj dhe fasule pllaqi, si dhe me tepri raki Skrapari, verë Përmeti dhe birrë Gjermanie.

– Shko Arta, porositi prerë, Sokol Hajrua, gruan e tij dhe na fto për darkë edhe çiftin tjetër të katit, Kristoforin e Silvanën, që kështu të bëhemi bashkë e të gëzojmë të gjithë!

Në atë natën e dytë të Vitit të Ri 2013, në katin e gjashtë të ndërtesës me nëntë kate të Bllokut Nëntë të Kryeqytetit u bënë bashkë komshinjtë: Sokol dhe Arta Hajro, nga Kolonja, Osman Kushta nga Quksi i Librazhdit, Sllavica Kushta (Fero) nga Vlora, Luan e Haneme Çipi nga Vlora dhe Kristofor e Silvana Qori, respektivisht nga Përmeti dhe Kolonja, banues në Tiranë në të njëjtin kat, prej gati 15 vjetësh. Dhe thonë se “në Tiranën Metropol nuk e njeh gjitoni-gjitonin?!”. Ja që ndodh edhe kështu: Jo vetëm që e njeh nga afër, po ndajnë bashkë të mirë e të keqe. Kjo, në këtë rast nuk është ngjarja e parë dhe e vetme, po e përsëritur në dhjetëra herë. Në këtë rast secili zgjodhi pijen e preferuar, mbushi gotën plot dhe seleksionoi asortimentet e preferuara të mezeve dhe gjellëve të sjella aty nga të katër familjet solidare. Pa, nisën dollitë, shëndetet dhe mirësitë. Koli, i zoti i shtëpisë, u vendos në rolin e dollibashit, si të ishte “për midis Kolonjës”. Nuk u përjashtua nga kujtesa askush: Prindër të gjallë e të vdekur dhe fëmijët aty pranë, apo të mërguar. Radha kaloi te të gjithë, me dolli, sipas traditës Shqiptare. Pastaj nisi kënga Kolonjare, Përmetare e Vlonjate, Korçare e Shkodrane, Labe e qytetare. Po sa bukur harmonizoheshin zërat. Sokol Hajrua takoi të ishte një tenor i intonuar dhe njohës i mirë i këngëve Kolonjare e Korçare, Kristofori, dihet e njihet si muzikant profesionist, ndërsa piloti Osman Kushta, i rritur për midis një shoqërie vitale fluturuesish, u shfaq i harmonizuar në të gjitha meloditë e deri hedhës merakli i këngëve Labe. Nuk ngelën jashtë këngës dhe ahengut edhe gratë tona gazmore e zëëmbla.

Kaluan orët shpejt deri në mesnatë dhe kjo darkë e gëzueshme për ne do ngelet e pashlyerën kujtesë, me besimin se ditë më të mira do vijnë dhe se Tirana jonë e bukur dhe mbarë Shqipëria, në këtë Vit të Ri, do bëhen edhe më kompakte (bëhej iluzion për zgjedhjet e ardhshme parlamentare).

Po, kulmi i mirësjelljes dhe i gjitonisë brilante, që u bë edhe shkak i këtij reportazhi, ishte pritja në këto ditë të fund Tetorit 2013, kur ne, “Çifti Çipi”, u kthyem pas pushimeve të gjata verore nga qyteti i Vlorës dhe na u desh të “përballonim” surpriza dhe ngjarje fare të papritura, përkëdhelëse dhe humane, që na shtuan vitet e jetës së pleqërisë së vonuar: Përjashtuar gëzimit dhe entuziazmit mikpritës të shprehur nga të tre familjet komshije, ato kishin menduar dhe realizuan veprime konkrete, të denja për një motër, vëlla, apo trashëgimtar:

Koli dhe Arta na dhuruan mobiliet e një dhome komplet, (se ata e rinovuan të tyre), Mani dhe Sllava e patinuan dhe e lyen me bojëra cilësisht dhe bukur dhomën tonë dhe Vana me Foron na sollën, (sipas rekomandimit mjekësor për moshën e tretë) vaksinat antigrip.

Dhe, unë që e kam pasion kompjuterin dhe lundroj disa orë në ditë internetit, e quajta detyrë t’u njihja juve, lexues të dashur dhe bijë e nipër, me gjitonët e mi, me ata që të shtojnë vitet e pleqërisë së lumtur, si t’i kisha vëllezër gjaku, duke u ngelur atyre mirënjohës ndër breza.

Tiranë, më 5 Nëntor 2013

CB 11 diversifies

October 28, 2013 by dgreca

Photo by Kirsten Sanchez-Community Board 11 staff Chris Kirka and Bharati Kemraj with district manager Jeremy Warneke./

By Kirsten Sanchez/*

As district demographics continue to change in Community Board 11, so has its staff.

For the first time in the history of CB 11—covering Morris Park, Allerton, Van Nest, Pelham Parkway and Pelham Gardens—two immigrants have joined its staff.

Albanian born Chris Kirka and Guyana native Bharati Kemraj joined the board last year as community associates.

Kirka, 42, was born in Albania in 1970, and came to the U.S. in 1991.

After graduating from Lehman College in the Bronx as a political science major, he worked for Borough Presidents Fernando Ferrer and Adolfo Carrion for nine years before moving onto the U.S. Census Bureau.

In addition to Albanian, Kirka also speaks Spanish and Italian—a major asset in the diverse area the board covers.

“The demographics that CB 11 covers has changed over the last 20 to 30 years,” Kirka said. “There has been a big influx of Albanians that have come and basically concentrated in this area. I think the diversifying of the board staff enables us to help more of the community.”

Kemraj, 30, came to the U.S. from Guyana when she was seven.

As a daughter of a Hindu priest, Kemraj said she feels she brings a unique perspective as a staff member of CB 11.

“Our board is very diverse, so having a diverse staff really represents our district,” said Kemraj, who speaks Creole and a little bit of Hindi. “I think the fact that each of us is from a different background makes the community looks up to us and the fact we all speak different languages helps the community too.”

The board’s district manager, Jeremy Warneke, said although Kirka and Kemraj were not hired because they are immigrants, it is definitely a true reflection of the district and how it has changed, as all staff that previously worked for the board were of Italian and Jewish decent.

“I think it’s great, it’s what we need here,” Warneke said. “And although we did not hire them for this reason, it is certainly beneficial.”

The new hires come at an interesting time, as there has been a major influx of Albanians in the Morris Park area as well as an Albanian assemblyman elected, Warneke also noted.

“In many ways this is unique,” Warneke said. “The district hasn’t always been as large as it is, it never used to include many areas it now does. The district was much smaller prior to 1975. According to the 1970 census, 96.6 percent of the district was white, I am sure you can imagine those numbers are much different today.”(The Bronx Times)

LETRA NE VATER- KËRKOJMË TË DHËNA PËR PITI CICI, ANËTAR I BANDËS “VATRA”

October 22, 2013 by dgreca

Më quajnë Aleksandra Toro. Të më falni nëse po ju shqetësoj, por kisha nevojë t’ iu bëj një pyetje. Ju lutem, mund të më ndihmoni për një adresë emaili të Shoqërisë “Vatra” të Worcesterit – it Mass. Gjyshi im Mihal Cici është i interesuar të ketë një lidhje online, pasi i ati, Piti Cici, ka qenë pjesë e bandës “Vatra”në Worcesterit – it Mass. Unë nuk po mundem të gjej dot adresën e emailit të kësaj shoqërie. I ati gjyshit Piti Cici ka qenë pjesë e Bandës “Vatra”. Intersohemi për këtë Shoqëri pasi babai i gjyshit ka pasur pashaport amerikane, dhe ne duam të ndjekim procedurat që edhe gjyshi të marrë pashaportën amerikane. Për shkak të regjimit të atërshëm në Shqipëri gjyshit nuk iu lejua të mbante pashaportën amerikane dhe nuk e ka më. Gjyshi është 86 vjeç, dhe ai do të gëzojë të drejtën për këtë pashaportë të cili regjjimi i atërshëm ia mohoi këtë të drejtë që i takonte. Do t’iu lutesha, të më ndihmonit me kë mund të kontaktoj që dhe ne të na plotësohet një e drejtë e mohuar.. ”

Me respekt, Aleksandra Toro

PËRGJIGJA E KRYETARIT TË VATRËS

Përshëndetje, Aleksandra!

Nuk është shqetsim aspak për mua kërkesa juaj. Këtë kërkesë ma pat bërë të njohur edhe z. Dalip Greca, editoi i gazetes “Dielli”, si dhe znj Merita B. McCormack, para ca kohe. Editori ka kërkuar në arkivin që ka “Vatra” në dispozicion sot, por nuk ka gjetur evidencë mbi sa kërkoni ju. Dega e Worcester-it nuk ekziston prej dekadash dhe nuk dihet në se arkivi lokal i asaj dege është i ruajtur nga ndonjë antar i vjetër i saj; pothuaj se të gjithë vatranët e vjetër të asaj kohe nuk jetojnë më. Mjerisht ndima më e madhe që mund të bëjmë ështe botimi në “Dielli” i kërkesës suaj, me shpresën se ndokush ka ndonjë informatë të dobishme.

Një pyetje: në shkrimin tuaj ju theksoni se “…..duam të ndjekim procedurat për të bërë gjyshi pashaportën se për shkak të regjimit të atërshëm në Shqipëri gjyshit nuk iu lejua të mbante pashaportën amerikane dhe nuk e ka më”. A do të thotë kjo së gjyshi e kishte një herë pasaportën amerikane?. Në se po, atëherë mund të kërkohet nga arkivat shtetërore amerikane me anë të Shërbimit Konsullar (Consular Service) të Ambasadës Amerikane në Tiranë.

Uroj të keni sukses në kërkesën tuaj dhe ju dëshiroj shëndet e të mira,

Kryetari i Vatrës

Gjon Buçaj.

NA SHKRUANi

Të nderuar lexues të interesuar për të afërmit tuaj që kanë qenë pjesë e Federatës Vatra, na shkruani në Emailin e Gazetës Dielli gazetadielli@gmail.com. Përgjigjet tuaja do të mund t’i lexoni edhe në Dielli online në adresën www.gazetadielli.com

URIMET MË TË MIRA PËR VALENTIN LUMAJ!

October 20, 2013 by dgreca

Nga Pjetër Jaku/

Vatranët e Degës së Michighanit, me datën 18 Tetor 2013, përkujtuan ditëlindjen e njërit prej veprimtarëve të kësaj Dege, Valentin Lumaj. E përcaktuar si një nga nismat më të mira të vatranve të Michiganit, përkujtimi i ditëlindjeve dhe rasteve të tjera, jo vetëm që kthehen në një festë, si një darkë e madhe familjare, por edhe shtrohen projekte për takime e aktivitete të tjera të kësaj dege, herë edhe bëhën analiza e jepen opinione, pa e prishur karakterin miqësor të tyre.

Përgaditjet e tyre janë për meritë të Kafe “Kuvendit”, ndërsa darka e mrekullueshme e kësaj nate ishte meritë e aktivistës më të re të Vatrës dhe mikes së “ Kuvendit”, Aida Gjergji.

Në këtë rast, festën e hapi Sekreatri i Degës së Vatrës, Mondi Rakaj, i cili shkurtimisht vuri në dukje miqësinë me Valin dhe rëndësinë e këtyre aktiviteteve kaq të mira e shumë domethënëse. Më pas, Valentinin e përshëndeti Alfosn Grishaj, i cili vuri theksin te veprimtaria e Valentinit në vitet e vështira të ndryshimeve dhe, veçanërisht si pjesëmarrës i demostratave të prillit 1991, kur Valentini ishte student. Julian Çefa nenvizoi se e kishte njohur vonë Valentinin dhe, pikërisht në 100 vjetorin e Vatrës në New York. Jam i bindur, – vazhdoi Juliani,- se kam njohur një njeri të mrekullueshëm dhe është nder që në radhët tona kemi njerëz të mirë si Valentini. Pokështu, Valentinin e përshëndetën edhe Nevrus Nazarko, Kujtim Qafa, Pal Rakaj e Luvigj Stërbyçi.

Valentini i përshëndeti të gjithë të pranishmit, duke e vlerësuar si një nder të madh që i bëhej për këtë rast. Të gjithë vatranët e kësaj dege i përshendes, pasi në të vërtetë po bëjnë punë të mira që kur janë krijuar. Poashtu, – vazhdoi Valentini, – një përshëndetje të veçantë kam për Dom Ndue Gjergjin, që krahas punëve të shumta që ka në famullinë e tij, gjeti kohën të vij në këtë mbrëmje, të cilen miqtë e mi e kanë organizuar kaq mirë.

Dom Ndue Gjergji në fjalën e tij e theksoi më të madhe rëndësinë e gjetjes së njerëzve të mirë si Valentini. Te tillë, – tha Dom, Ndoi, – jam i sigurtë se ka shumë në komunitetin tonë. Është meritë e Vatrës, organizatës më të madhe, e cila luajti rolin e shtetit të parë shqiptar, kur në Shqipëri ende nuk kishte trokitur Pavarësia, që e gjeti Valentinin dhe e bëri të saj, ashtu siç edhe ne e kemi bërë pjesën e trupit tonë të mirë.

Në muzikën e Bedri Rukaj dhe përcaktimin e projketeve të reja për të arthmen, mbrëmja kaloi në një atmosferë gazmore.

PRESIDENTI OBAMA, THIRRJE PER REFORMA TE THELLA TE IMIGRACIONIT

October 17, 2013 by dgreca

Presidenti Barack Obama bëri dje thirrje për një angazhim të ri dypartiak në përgjigje të sfidave kombëtare dhe sinjalizoi se do t’i bënte presion Kongresit për të miratuar reforma të thella për imigracionin./

Nga Michael Bowman/*
Më herët këtë vit Senati miratoi një sistem reformash në politikat amerikane të imigracionit. Projekt-ligji do të forconte kontrollin kufitar dhe do të ofronte një rrugë drejt shtetësisë për miliona imigrantë pa dokumenta.
Por kjo nismë ngeci në Dhomën e Përfaqësuesve, ku shumë anëtarë e konsiderojnë presionin për legalizim si amnisti për shkelësit e ligjit. Dje Presidenti Obama tha se reforma në imigracion mbetet përparësi:
“Duhet të mbarojmë detyrën e ndreqjes së sistemit defektoz të imigracionit. Shumica e amerikanëve mendojnë se ky është veprimi i duhur. Dokumenti pret miratimin e Dhomës së Përfaqësuesve”.
Megjithë vëmendjen ditët e fundit mbi përparësitë fiskale, aktivistët kanë vazhduar përpjekjet për të siguruar mbështetje publike dhe për presion mbi ligjvënësit. Nëse ligjvënësit duan të arrijnë sukses ata duhet të veprojnë brenda këtij viti, pasi tradicionalisht ligjvënësit ngurojnë të votojnë për tema të nxehta politike në vit zgjedhjesh. Zgjedhjet për Dhomën e Përfaqësuesve dhe një pjesë të Senatit zhvillohen vitin e ardhshëm. Aktivisti pro reformave Frank Sharry thotë se koha është shumë e rëndësishme.
“Mendoj se do të jetë me rëndësi kritike që Dhoma e Përfaqësuesve të fillojë ta shqyrtojë këtë çështje, ta hedhë në votë. Mendoj se është e rëndësishme që të veprohet këtë vit”.
Zoti Sharry shton se mbetet kohë e mjaftueshme deri në dhjetor, nëse ligjvënësit duan ta realizojnë këtë reformë.
Kundërshtarët e projektligjit të Senatit thonë se do të ballafaqohet me rezistencë të fortë në Dhomën e Përfaqësuesve. Kreu i Qendrës për Studime mbi Imigracionin me seli në Uashington, Mark Krikorian, thotë se ligjvënësit mund të shqyrtojnë një propozim që nuk ofron shtetësi për personat pa dokumenta të rregullta:
“Republikanët në Dhomën e Përfaqësuesve mund të jenë dakord t’u japin këtyre individëve viza pune, që i shndërrojnë ata në persona me dokumenta të ligjshëm, por pa të drejtën e shtetësisë”.
Aktivistët pro reformave, përfshirë Presidentin Obama, kanë kundërshtuar idenë e çdo propozimi që nuk përfshin rrugën drejt shtetësisë. Presidenti tha dje se projekt-ligji i Dhomës së Përfaqësuesve mund të ndryshojë nga ai i Senatit, por mjafton të fillojnë negociatat.
Pas komenteve të Presidentit, demokratët e Dhomës së Përfaqësuesve nxorën një deklaratë ku bënin thirrje për veprim. Por analisti Mark Krikorian thotë se republikanët e Dhomës kanë vizion tjetër për reformat në imigracion nga ato të demokratëve dhe konsensusi mund të jetë i vështirë.
Nëse nuk realizohen reformat në imigracion këtë vit, analistët thonë se zgjedhjet e vitit të ardhshëm për Kongres do të përcaktojnë fatin e reformave në 2015.(Kortezi VOA)