Eneida Jaçaj/
Nuk ka më kohë për heshtje! Kosovën na e vranë për herë të dytë…! Kësaj here, e goditur jo direkt nga dora kriminale e armikut shekullor, por nga Europa tradhtare, e cila synon të ruajë balancat dhe të rregullojë gjeopolitikën e botës për interesat e saj, në kurriz të popullit shqiptar të Kosovës dhe luftëtarëve të UÇK-së. Vendimi i Gjykatës së Hagës ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit është një vendim i turpshëm, jo i drejtë, dhe një goditje e rëndë për Kosovën. Si mund të mos ndihet i poshtëruar një popull kur sheh në Hagë të dënohen njerëzit që morën armët për çlirimin e vendit të tyre?! Si mund të dënohen patriotët shqiptarë që rrokën armët përballë pushtimit serb, ndërsa harrohet se lufta e Kosovës erdhi pas vitesh represioni dhe dhune ndaj shqiptarëve?! Ata që luftuan për lirinë e Kosovës janë pjesë e historisë së këtij vendi dhe sakrifica e popullit shqiptar të Kosovës nuk mund të fshihet nga një proces gjyqësor politik. Sot, për shumë shqiptarë, është sikur Kosova po vritet për herë të dytë.
Shqiptarët kudo që janë në Kosovë, Shqipëri, Europë dhe Shtetet e Bashkuara duhet të reagojnë në mënyrë paqësore dhe demokratike. Duhet të kërkojnë nga institucionet amerikane dhe evropiane që historia e Kosovës të mos trajtohet në mënyrë të njëanshme dhe që viktimat shqiptare të mos harrohen.
Dhe pyetja që nuk mund të heshtet është: po nënat shqiptare? Po fëmijët? Po familjet që humbën njerëzit e tyre? Kush mban përgjegjësi për ta? Kush përgjigjet për civilët shqiptarë të vrarë, për familjet e dëbuara nga shtëpitë e tyre dhe për ata që ende presin të mësojnë fatin e të afërmve të zhdukur? Ndërkohë, Serbia ende nuk ka bërë një përballje të plotë me të kaluarën e saj dhe me krimet e kryera gjatë luftës së Kosovës. Për shumë shqiptarë, mungesa e një ndjese dhe e një përgjegjësie të plotë nga Beogradi mbetet një plagë e hapur. Dhe këtu shtrohet një tjetër problem: sa mundësi ka Shqipëria, si një shtet relativisht i vogël, të përballet e vetme me presionet dhe interesat e fuqive më të mëdha? Shpesh, shtetet nuk udhëhiqen vetëm nga drejtësia historike, por edhe nga interesat e tyre strategjike. Për një vend të vogël si Shqipëria, kjo e bën shumë më të vështirë përballjen me qëndrimet e fuqive të mëdha dhe me llogaritë gjeopolitike në rajon. Edhe kur ekzistojnë pikëpamje se disa prej akuzave ndaj shqiptarëve nuk pasqyrojnë të gjithë historinë e luftës, shtetet e mëdha mund të kenë interesa më të gjera: ruajtjen e ekuilibrave në Ballkan, marrëdhëniet me Serbinë dhe, në një plan më të gjerë, raportet me Rusinë.
Shumë shqiptarë e shohin sot Europën si një Europë që u kërkon llogari shqiptarëve, ndërsa drejtësia për viktimat shqiptare vazhdon të mbetet e paplotë. Ky vendim nuk duhet të kthehet në një arsye për hakmarrje apo urrejtje. Por duhet të kthehet në një arsye për të kërkuar drejtësi me zë edhe më të fortë. Sepse drejtësia duhet të jetë për të gjithë. Askush nuk duhet të mbrojë një krim vetëm sepse është kryer nga një shqiptar. Por askush nuk duhet të harrojë krimet ndaj shqiptarëve vetëm sepse viktimat e tyre ishin shqiptarë. Nëse flasim për drejtësi, atëherë duhet të flasim për të gjitha viktimat e luftës së Kosovës. Ballkani nuk ka nevojë për një konflikt tjetër. Nuk ka nevojë për një tjetër tragjedi. Pikërisht për këtë arsye, institucionet ndërkombëtare duhet të jenë jashtëzakonisht të kujdesshme që vendimet e tyre të mos krijojnë hapësirë për tensione dhe provokime të reja. Kosova nuk kërkon hakmarrje. Kosova kërkon drejtësi. Dhe drejtësia nuk mund të ketë dy standarde. Historia e Kosovës nuk filloi në Hagë. Ajo histori është shkruar me dhimbjen e nënave, me lotët e fëmijëve, me gjakun e civilëve dhe me sakrificën e atyre që luftuan për lirinë.
Prandaj sot nuk duhet të heshtim.
Kosova ka vuajtur një herë nga lufta. Nuk duhet të lejojmë që harresa, padrejtësia dhe tensionet e reja të hapin rrugën për një tjetër tragjedi.