Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

URDHERI I LARTE “SKENDERBEU” PER AUTORIN E ROMANIT”SKENDERBEU”

by

Presidenti Nishani nderon me Urdhrin “Gjergj Kastrioti Skënderbeu” personalitetin e shquar, akademik dhe politik, historianin dhe letrarin, Sabri Godo (Pas vdekjes)/

TIRANE, 12 dhjetor 2012/

Presidenti i Republikës, Bujar Nishani nderoi me Urdhrin “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”, personalitetin e shquar, historianin, shkrimtarin, akademikun dhe politikanin Sabri Godo (Pas vdekjes), me motivacionin: “Personalitetit të shquar të politikës dhe kulturës kombëtare, politikanit të urtë dhe vizionar me kontribut të çmuar në proceset demokratike; shkrimtarit e skenaristit që talentin e vuri në shërbim të popullit dhe vendit të tij”.

Në ceremoninë zyrtare të zhvilluar me këtë rast, në mjediset e Presidencës ishin të pranishëm familjarë, miq dhe bashkëpunëtorë të Sabri Godos. Duke përshëndetur pjesëmarrësit, Presidenti i Republikës u shpreh se është privilegj që në këto momente të rëndësishme të historisë së Shqipërisë dhe shqiptarëve të nderojmë një prej figurave të rëndësishme të historisë së Shqipërisë, Sabri Godo.

“Sot është një privilegj për të gjithë ne të vlerësojmë luftëtarin e luftës për çlirim. Sot për ne është një privilegj të nderojmë artistin dhe shkrimtarin Sabri Godo. Sot për ne është një mundësi për të ofruar nderim për patriotin Sabri Godo. Sot është një rast i mirë për të gjithë ne, por përmes nesh, jam i bindur çdo qytetari shqiptar dhe çdo shqiptari të ndershëm, për të ofruar nderim për politikanin antikomunist Sabri Godo. Sot për të gjithë ne është një moment i rëndësishëm për të vlerësuar dhe shprehur mirënjohjen për eruditin Sabri Godo, babain, bashkëshortin, mikun, shokun, bashkëluftëtarin, politikanin, në të gjitha aspektet. Ndaj ne kemi privilegjin ta shfrytëzojmë këtë moment dhe të gjitha këto kontribute të Sabri Godos t’i ngulisim në historinë moderne të Shqipërisë. Jam i bindur që ky akt i yni në nderim, në vlerësim dhe në kujtim të Sabri Godos është në fund të fundit një vlerësim dhe një borxh që qytetarët shqiptarë dhe çdo shqiptar i mirë dhe i ndershëm do të kishte kënaqësinë që ta jepte si kontribut”, – theksoi Kreu i Shtetit, duke e konsideruar veprën që la pas Sabri Godo, krenari jo vetëm për familjen e trashëgimtarët e tij, por për të gjithë shqiptarët.

Pas leximit të dekretit presidencial nga Sekretari i Përgjithshëm, Bardh Spahia, Urdhri i lartë “ Gjergj Kastrioti Skënderbeu” iu dorëzua nga Kryetari i Shtetit të bijës së Sabri Godos, e cila në shprehje të mirënjohjes për këtë nderim u shpreh se “Ky është një nder i madh që i bëhet babait tonë, sepse me këtë titull të lartë, ai përfundimisht vihet në radhën e njerëzve të shquar të Shqipërisë! Do të doja, do të kisha dëshirë që ai ta kishte marrë vetë këtë titull, por jam e sigurt që ai e ka ndjerë edhe më parë kujdesin tuaj dhe respektin tuaj. Kështu që në njëfarë mënyre jam e qetë. Të jesh bir dhe nip i një njeriu të shquar, nuk është edhe aq e thjeshtë, dhe nuk është një privilegj, sepse njeriu duhet të përpiqet shumë që të mbajë emrin, që të mbajë mbiemrin”.

KONSULLATA E KOSOVËS NË NY VLERSON ROLIN E BATALIONIT”ATLANTIKU” DHE NISI REGJISTRIMIN E DËSHMORËVE DHE VETERANËVE TË LUFTËS

by

NGA HALIL MULAJ/

 Konsullata e Republikës së Kosovës në Nju Jork organizoi një takim solemn me përfaqësuesit e Shoqatës së Batalionit Atlaniku, me rastin e fillimit të regjistrimit të deshmorëve, veteranëve dhe invalidëve të luftës së UÇK-së.
Ambasadori Bekim Sejdiu, Konsull i Pergjithshem ne New York, shprehu respektin e shtetit të Kosovës për ata djem dhe vajza që lanë SHBA-në për të luftuar për lirinë e Kosovës, si dhe ata që në forma të ndryshme kontribuan për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës.

    Ai potencoi se diaspora shqiptare në Amerikë është shëmbull më i mirë i kontributit të pazevëndësueshëm që diaspora jonë e madhe, anë e kënd botës, ka dhënë për liri dhe pavarësi. Ambasadori Sejdiu nënvizoi se fillimi i regjistrimit të veteranëve, invalidëve dhe dëshmorëve të UÇK-së koincidon me 100 vjetorin e pavarësisë së Republikës së Shqipërisë, si dhe me afrimin e 5 vjetorit të pavarësisë së Kosovës. Këto ngjarje i japin një dimension të posaçëm emocionues këtij regjistrimi.
Kryetari i Shoqatës Atlantiku, z.. Gani Shehu, falënderoi Konsullatën e Republikës së Kosovës për takimin. Ai u shpreh në dobi të vazhdimit të bashkëpunimit në mes të Konsullatës së Republikës së Kosovës dhe Shoqatës Atlaniku (duhet potencuar se ky nuk ishte takimi i parë në mes të Konsullatës dhe Shoqatës Atlaniku). Më tej,z. Shehu dhe të pranishëm të tjerë evokuan kujtime nga koha e luftës. Ata po ashtu informuan për veprimtarinë e Shoqatës, si dhe për kontaktet me vendlindjen.    
Gjatë takimit u bisedua edhe për zhvillimet e përgjithshme në Kosovë dhe vise të tjera ku jetojnë shqiptarët në Ballkan.
Në fund, Ambasadori Sejdiu dhe Konsulli Zajmi , ua shpërndanë të pranishmëve materialet për regjistrimin e veteranëve, invalidëve dhe dëshmorëve të UÇK-së.

NDERIM PËR MJEKUN DHE NJERIUN E MIRË, Prof. EMIL CIMBI

by

Nga: Sajmir Kadiu- drejtor drejtorie, në Ministrinë e Shëndetësisë-Tiranë/

Ne Foto: Prof.dr. Emil Cimbi gjatë punës…/

 Më datën 26 nëntor 2012, familja Cimbi, në Tiranë, humbi përgjithnjë njeriun e saj të dashur, Emilin; bashkëpunëtorët, mikun e tyre të pazëvendësueshëm;  pacientët e vegjël,  mjekun e aftë dhe të palodhur; kultura shqiptare një perfaqësues të rrallë, poliedrik dhe poliglot.Gjithmonë do ta kujtojmë Prof. Emilin,  ashtu siç ishte: burrë elegant dhe gjithmonë fisnik, në kuptim e plotë të fjalës; me një  buzëqeshje të sinqertë, që përbuzte çdo lloj autoritarizmi. Brenda saj kishte disa tinguj të çiltër, të qeshur e miqësor, nga ata që kanë vetëm fëmijët, të  cilët i trajtonte me aq dashuri, prindi e mjeku.Përkushtimi i tij ndaj detyrës, përmbante një “ilaç çudibërës”, që shkrinte çdo  pengesë, në lidhjet njerëzore. Ai sfidonte të gjitha  nyjet, ngërçet, ku ngecnin e gërshetoheshin aq shpesh, zgjidhjet e problemeve të vështira të mjekësisë.Ai ishte ithtar i të mundshmes, i pozitives, ndaj çdo sfide. Nuk ishte thjesht i mirë, por ishte mirësia vetë. Nuk ishte thjesht i zoti, kompentent, por ishte zotësia vetë dhe modestia vetë.

                                    ***

Prof. Dr. Emil Cimbi kishte lindur në Polican të Gjirokastrës, më 7 janar 1928. Mësimet e para i mori në vendindje, në gjuhën greke, ndërsa arsimin e mesëm e filloi në Liceun e Korcës, e vazhdoi në atë të Tiranës dhe e perfundoi në Gjimnazin e njohur të Shkodrës. Në vitin 1948, menjëherë pas marrjes së dëftesës së pjekurisë, iu dha bursa për të ndjekur studimet e larta në Fakultetin e Mjekësisë, në Bukuresht të Rumanise, të cilin e përfundoi shkëlqyeshëm, në vitin 1953.

Pas mbarimit të studimeve të larta,  dr.Emili u kthye në Shqipëri dhe shërbeu mjek, pranë Spitalit të Përgjithshem Civil të Tiranës, në pavionin e Pediatrisë, shef i të cilit ka qenë prof. Selaudin Bekteshi. Nga ky, ai mori mësimet e para të shërbimit mjekësor ndaj fëmijëve, fushë ku më pas do të shkëlqente, duke u bërë një nga figurat më të njohura të Pediatrisë, në Shqipëri.  Gjatë tërë jetës, dr. Emili u shqua për shkallën e lartë të profesionalizmit. Ai, gjithashtu, dallohej për vlerat njerëzore, me të cilat u shërbente të sëmurëve të vegjël.

Në vitin 1958, dr. Emil Cimbi u caktua në detyrën e drejtorit te Drejtorisë së Shërbimit Shëndetësor të Tiranës, ku shërbeu 5 vjet radhazi. Me dijet e tij të thella, në fushën e profilaksisë e të higjienës dhe një organizator i aftë, e kualifikoi dhe e forcoi shërbimin mjekësor, në të gjitha qendrat shëndetësore dhe ambulancat e kryeqytetit.Në vitin 1963, me kërkesën e tij, u rikthye në Spitalin e Fëmijëve të Tiranës. Me vullnetin dhe këmbënguljen e tij, iu fut me mish e me shpirt studimeve në këtë fushë dhe mjaft shpejt u bë një mjek pediatër shumë i formuar dhe i njohur, në Shqipëri. Për vlerat, që mbarte dr. Emili, prof. Bekteshi, në atë kohë drejtor i Pediatrisë, e mbante atë si kolegun dhe bashkëpunëtorin më të afërt, në zgjidhjen e shumë rasteve të ndërlikuara, te pacientët e vegjël.

Për meritat e tij, në vitin 1970,  dr. Emili u ftua të ishte pjesë e stafit të Institutit të sapohapur të Studimeve Pedagogjike. Aty punoi shtatë vjet, me profesionalizëm të lartë, bashkëpunëtor shkencor në fushën e higjienës mendore të nxënësve. Janë të shumta botimet shkencore dhe monografitë e tij, në këtë fushë. Për këtë gjë, dëshmon më së miri edhe skedari i Bibliotekës Kombëtare, në Tiranë. Në ato vite, ai dha një ndihmesë të vye në fushën e pedagogjisë dhe  psikologjisë. Botoi rregullisht edhe në shtypin arsimor e pedagogjik të kohës, si në “Revistën Pedagogjike” dhe gazetën “Mësuesi”. Shumë nga botimet e tij kanë qenë pjesë e rëndësishme e teksteve shkollorë.

Në vitin 1978, dr. Emili u emërua Drejtor i Përgjithshëm i Konsultoreve “Nëna dhe Fëmija”, në Shqipëri.  Me punën e palodhur të tij, e ktheu këtë institucion në një qendër  të rëndësishme kombëtare profilaktike-kurative, për nënat e reja.

Dr. Emil Cimbi  ka qenë për 15 vjet, pedagog i Katedrës së Pediatrisë, në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Tiranës. Aty dha ndihmesën e çmuar të tij në përgatitjen dhe aftësimin teorik e praktik të mjekëve të rinj, të cilët do të shërbenin, më pas, në atë fushë të mjekësisë.

Me punën e palodhur kërkimore e studimore, dr. Emili ka fituar tituj të rëndësishëm shkencorë, deri në atë “Profesor”. Gjatë jetës së tij,  ai ka qenë i përfshirë në shoqata të ndryshme shkencore.  Ndër të tjera, ishte nënkryetar i Shoqatës së Psikologëve të Shqipërisë, të cilën e drejtonte Akademiku Bedri Dedja, si dhe sekretar i Shoqates “Mjekësia, Letërsia, Arti”.

Në jetën e tij, dr. Emili ishte, gjithashtu, një letrar i njohur dhe i pasionuar, anëtar i denjë i “armatës së Çehovit”.  Prandaj, duke shfrytëzuar prirjet e tij letrare, ishte mjaft aktiv në këtë fushë të krijimtarisë. Ai ka qenë vazhdimisht i pranishëm në shtypin e kohës, me botime të tij, në gjini të ndryshme, si:  tregime, poezi e poema, të cilat më vonë i ka përmbledhur në vëllime më vete.

Dr. Emili njihet, gjithashtu, edhe si një përkthyes i talentuar. Janë të shumta shqipërimet e tij, nga disa gjuhë të botës. Për këtë gjë, e ndihmonte njohja e mirë e gjashtë gjuhëve të huaja (frengjisht, rumanisht, rusisht, greqisht, italisht, latinisht), duke e bërë atë një poliglot të kohës.

Pas zhvillimeve demokratike në Shqipëri të vitit 1990, falë vlerave, që ai përfaqësonte, u ftua të punonte në shërbimin diplomatik.  Në vitin 1992, u emërua Atashe Kulturor dhe Konsull i Shqipërisë, në Bukuresht të Rumanisë. Ndër të tjera, atje përvetësoi më tej artin e mjekësisë, të diagnostikimit dhe  mjekimit të sëmundjeve.  Dashurinë për atë qytet dhe për kulturen rumune  e shprehu pa rezerva, gjatë gjithë jetës së tij.  Disa vepra të autorëve rumunë u përkthyen në gjuhën shqipe, nga Profesor Emili.

Dashurinë e madhe për mjekësinë, dr.Emil Cimbi e kishte të pandarë  nga  dashuria për kulturën. Mahniteshim për njohuritë e tij të gjëra dhe të pafundme, që i vinin dhe nga leximet e shumta. Në një bisedë të lirë me të,  kalonin si në një paradë  personalitete të kultures dhe letersisë rumune,   si Iliade, Stanesku  Soresku, Ana Baldiana ose Jon Karamitro; të letërsisë greke, si Seferis ose Elitis;  asaj italiane, si Buxati ose Montale, e gjithe letërsia klasike frënge dhe ajo ruse, por edhe poetët amerikanë të shekullit 20-të, që nga Tomas Eliot e deri tek Alan Ginsberg.

Dr. Cimbi, në mjekësi e zgjodhi specialitet pediatrinë, jo rastësisht. Vdekshmëria foshnjore e ajo fëminore dhe e nënave përbënin  plagën më të rëndë të shëndetësisë sonë, në vitet ‘50-’60-të të shekullit të kaluar. Intelektual i formuar dhe me prirje të hapura perëndimore, ai e dinte mirë se shëndeti i fëmijëve është fusha e betejës mbizotëruese, për nderin ose turpin e shëndetësisë, madje, edhe të shoqërisë së një vendi.  Se është beteja për të ardhmen. Treguesit e tyre, në krahasim me vendet e zhvilluara, ishin katastrofikisht  shumë herë më të larta, në kohën, kur ai dhe kolegët e tij e nisën ëndrrën sfiduese. Ndërsa sot,  Shqipëria është futur në listën njëshifrore të këtij treguesi, duke e bërë realitet ëndrrën e prof.dr. Emil Cimbit dhe kolegëve të tij të shquar të mjekësisë, rilindës të vërtetë. Ata sakrifikuan një pjesë të madhe të jetës së tyre, për jetën e shëndetshme të ardhëmrisë së Kombit Shqiptar.

Nëqoftëse në këtë periudhë festive të 100-vjetorit të Pavarësisë jemi dëshmitarë të nderimit të atdhetarëve, që e themeluan shtetin e parë shqiptar, më 28 Nëntor 1912, njëkohësisht, duhet të nderojmë të gjithë mjekët e shquar, që u kujdesën për shëndetin  e popullsisë  shqiptare, duke filluar çdo gjë nga pothuajse zeroja. Këtë gjë e themi pa mëdyshje edhe për prof.dr. Emil Cimbin. Famën dhe emrin e mirë të tij nuk e përbëjnë vetëm librat, përkthimet, monografitë, publicistika, studimet psikologjke e pedagogjike, por në radhë të parë, jetët njerëzore të shpëtuara, sëmundjet e shëruara, foshnjat e lindura shendosh, lehonat e lumtura dhe të moshuarit e mjekuar me aftësi të lartë profesionale.

Dr. Emili ka qenë edhe një familjar shembullor, bashkëshort ideal, në krah të gruas së tij, Engjëllushes, që e donte dhe e respektonte aq shumë. Po kështu, ishte prind i dhembshur dhe i kujdesshëm për fëmijët e tij, Mondin dhe Irenën, duke iu përkushtuar atyre tërë jetën, që të bëheshin sa më të denjë për  familjen dhe shoqërinë shqiptare. Mbi të gjitha, ai ka qenë një gjysh i mrekullueshëm, për nipërit dhe mbesat e tij. U ka shërbyer atyre me përkushtimin e mjekut, pedagogut dhe gjyshit, që në lindje dhe në vegjëlinë e tyre. Dashurinë e pakufishme ndaj tyre, dr. Emili e ka hedhur në vargje, duke krijuar poema të mrekullueshme për Fionën, Frankën, Ralfin dhe Kristin, të cilët janë pjesë e botimeve të fundit të tij. Këto vargje, të thurura me dashuri nga gjysh Emili, do te mbeten një kujtim i pashlyer në zemrat  e tyre. Se janë dhe testament i gjyshit, që ata të ecin në gjurmët e tij dhe të bëhen njerëz me vlera, në shoqërinë tonë, ashtu siç ishte ai, deri në fundin e jetës.

Si të gjithë profesionistët e njerëzit fisnikë, ai zbatoi parimin, se “ai që jep, nuk mban mend, nuk përmend, nuk shënon, nuk kërkon, nuk pretendon”. Është detyra e atyre, që marrin dhe e shoqërisë, në tërësi, të nderohen e kujtohen, të jenë mirënjohës. Dhe, prof. dr. Emil Cimbi, ishte nga ata fisnikë, i cili do të nderohet e  kujtohet, përgjithmonë.

Tiranë, 11 dhjetor 2012

(Shkrimin e dërgoi për publikim, prof. Murat Gecaj)

 

SHOQATA CAMERIA PROTESTOI PARA SELISE SE KOMBEVE TE BASHKUARA NE NEW YORK

by

Të dielën e 9 dhjetorit në orën 4 pasdite, para Selisë së Kombeve të Bashkuara në 47 Street, Avenuja e parë, në sheshin e njohur per protesta, Dag Hammarskjold Plaza, Shoqata Camëria, me kryetar Endri Merxhushi, organizoi një miting- protestë  në Ditën Ndërkombëtare kundër  Genocidit. Moderatore e veprimtarisë ishte vatrania Nazo Veliu, me origjinë nga Camëria. Në ndihmë të shoqatës Camëria ishte dhe Shoqata e të rinjëve dhe te rejave ”Rrënjët Shqiptare”-Albanian Roots-  dhe “Forumi për Demokraci”. Në mesin pjesmarrësve kishte dhe vatranë.

Drejtuesja e aktivitetit u kërkoi pjesmarrësve që të mbanin një minut heshtje në kujtim të martirëve camë, mbi të cilët veproi pa mëshirë genocidi i përgjakshëm i Zervës. Folësit kërkuan që edhe Qeveria Greke të ndërgjegjësohet dhe ta njohë cështjen Came. Edhe pse duket se Qeveria Greke nuk ka ndërmend që tash për tash ta njohë genocidin e pashembullt të ushtruar ndaj një popullsie të mbrojtur, kerkesa shqiptare duhet te behet me e forte. Edhe pse shtypi grek këto ditë ka aluduar se do të vihet në axhendë cështja came, qeveria e Athines ka përgënjeshtruar shtypin. Ka qenë zëdhënësi i Ministrisë se Jashtme Greke, i cili në fundjavë tha një “JO” të prerë per njohje te ceshtjes came. Gregori Delavekuras, zëdhënësi i Minsitrisë së Jashtme Greke, eshte shprehur se: “Ministri i Jashtëm, Dimitris Avramopulos e bëri të qartë se në Greqi nuk ka asnjë çështje të tillë dhe kushdo që konsideron se ka një problem, mund të drejtohet në gjykatat greke”. Qeveria shqiptare nuk duhet të kërkojë thjesht kthimin e pronave, por  parasëgjithash, të njihet Genocidi, të tjerat zgjidhen zinxhir më pas.

Më pas folës të ndryshëm kanë kërkuar njohjen e genocidit cam dhe i kanë bërë thirrje Qeverisë Shqiptare, Parlamentit, politikanëve, që të luftojnë realisht për ta zgjidhur cështjen came. Po ashtu u kërkua që deputetët e Parlamentit Shqiptar të votojnë Rezolutën për Camërinë, e iniciuar nga dy deputetët camë, Shëptim Idrizi dhe Dashamir Tahiri. Folësit në radhë ishin: Endri Merxhushi,Ilir Hysa,  Galip Taho(I ardhur posacërisht nga Shqipëria),  Sali Bollati, Zef Balaj, Marko Kepi, Emin Egriu, Valbona Karanxha, Grid Rroji, Uk Lushi, Esat Rizaj dhe Fatos Daci. Rapsodi Tom Gjergji, i veshur me kostum cam, recitoi vargje per camerine, nderkohe qe nga altoporlanti shperndahej pervajshem kenga came” Vaj e mall per Camerine”.

Ne sens kritik mund te vleresohet pjesmarrja, e cila ishte simbolike për protesta të tilla (vetë, organizatorët përdorën në fjalimet e tyre një shifër pjesmarrjeje 50 deri në 60 vete), në fakt edhe koha ishte e papërshtatshme; ora e lajmeruar 4 pasdite,  fillimi i protestes 4 e 20,(ndërkohë që dielli perëndoi në 4 e 29 minuta), po t’i shtosh kësaj edhe qenien mbyllur të zyrave ne Seline e Kombet e Bashkuara, si ditë pushimi,- përfitimi për senisibilizim mbetet i diskutushëm. Koha parapergatitore e njoftimeve ishte e pamjaftushme. Me shume iu dha rendesi faktit se kush e organizonte aktivitetin se sa te percillej njoftime tek komuniteti. Nuk është hera e parë kur ne shqiptarët flasim vetë dhe dëgjojmë po vetë. Ndoshta protokollimi në Selinë e Kombeve të Bashkuara i një Rezolutë të inicuar nga organizatat e Bashkuara Shqiptare me mbështeteje nga personalitete shqiptaro-amerikane të njohura për publikun dhe politikën amerikane, do të kishte më shumë vlerë se sa një miting proteste pa efekte prapaveprues dhe nga personalitete amerikanë.

Korresp i Diellit. (Më gjërësisht do të lexoni në Diellin e printuar)

FESTIMI I 100 VJETORIT TE PAVARESISE PAGEZOI LINDJEN E DEGES SE RE NE JACKSONVILLE

by

NGA MIRGENA DEMNERI/

O Flamur gjak, o Flamur Shkabe,/

O vent’ e vater, o nene e babe…./

Fan Stilian Noli (Himni I Flamurit)/

Kush nuk i ka mbushur syte me plot te pakten nje here ne jeten e vet duke lexuar vargjet e rindasve shqiptare. Kush nuk ka qare te pakten nje here sepse eshte ndiher shume i pafuqishem per ta ndihmuar Shqiperine. Njeqind e dyzet shqiptaret e mbledhur nga shoqeria Vatra ne Jacksonville kishin njeqind arsye per te derdhur lot perpara flamurit, por vendosen te festonin ne vend qe te vajtonin. Ne fund te fundit, 28 nentori i 2012 shenon 100 vite Pavaresi. Dhe per shqipetaret qe kane shkruar historine me gjak bijsh e bijash, kjo dite shenon Rilindjen Kombetare ne kalendar.

Shkodrani Asllan Hysaj, nder me te urtet mes te pranishmeve ne restorantin “Mediterane”, ngriti flamurin ne shtize nderkohe qe tingulli i Himnit shoqeronte ritualin e shenjte. Per te shtuar emocionet dhe dhene udhe festimeve kryetari i deges se Vatres ne Jacksonville, Adriatik Spahiu, permendi vlerat qe na bejne ne shqiptaret nje komb. Sic jane deshira per te jetuar te lire, respekti per fete, idete dhe toleranca civile.

Federata Panshqiptare e Amerikes “Vatra” u themelua me 28 prill te 1912. Me 28 prill 2012 u festua ne New York me madheshti 100 vjetori i themelimit te saj. Atje, ne festen e 100 vjetorit te Vatres, ishte dhe Adriatik Spahiu me familjen dhe pat premtuar se shqiptaret e Jacksonville do ta kishin shpejt degen e Vatres. Dhe ja ne 100 vjetorin e Pvaresise, dega ka nise veprimtarine e saj me synimin qe te forcohet, te shtoje anetare dhe te rrise veprimtarite. Dega e Jacksonvill-it e themeluar me 18 nentor 2012, premton te ndjeke ne gjurmet e nismetareve te saj qe kane influencuar diplomacine nderkombetare ne mbeshtetje te interesat liridashese te kombit. Rilindasit, filozofet dhe poetet qe ia dedikuan vepren e tyre Shqiperise u sollen ne festime nepermjet recitimeve te poezive te tyre frymezuese. Naim Frasheri erdhi permes recitimit te Dr. Ali Lushnja nga Permeti. Gjergj Fishta erdhi permes recitimit te Enrik Baba nga Shkodra. Cajupi erdhi me poezine “Atdheu” permes ligjerimit te Juli Pollo nga Gjirokastra. Asdreni erdhi me “Himnin  Flamurit” permes korcarit Z. Nezmi Cuko. Vaso Pasha  erdhi me “O moj Shqypni”nga Matilda Moja. Filozofi Arshi Pipa u soll me passion nga Teuta Agovi me origjine kosovare dhe poeti I famshem cam Bilal Xhaferri zuri vend me “Baladen Came” nga recitimi i Z. Rexhep Laias. Faic Konica na kujtoi perms citimit te z. Vebi Musta se sa I vjeter eshte prejardhja e flamurit shqiptar. Gjergj Lacuku recitoi poezine e Gjergj Fishtes “Atdheu’ dhe koordinoi mbremjen. Festimet I nderuan me fjalime, edhe avokati Ardian Gjoka dhe Besim Hasani. Humoristi shkodran Z. Aleksander Ruci solli buzeqeshje me humorit e zgjedhur. Ashtu te bashkuar shqiptaret kenduan dhe kercyen kenge e melodi nga te gjithe trevat e Shqiperise duke deshmuar se I mbajne dhe I trashegojne traditat dhe e lena brez pas brezi. Ne festimin me sukses ndihmuan kontribuesit, Niko Bnega, Hasan Hakrama, Adratik, Spahiu, Ardjan Gjoka dhe Bukurosh Curre.

Cdo shqiptar ka qare te pakten nje here ne jete kur ka lexuar poezite plot pasion te rilindasve. Cdo njeri(1-ri) nga 140 shqiptaret e mbledhur per 100 vjetorin e pavaeresise do ta kujtoje diten qe vatra I mblodhi bashke, dhe shpresen qe iu ndezi per nje te ardhme me premtuese per Shqiperine.

“..Jepni, Nenen te shpetoni,

Komb e vatra te nderoni.

Mbahu, Neno, mos kij frike

Se ke djemte n’ Amerike..”

“Jepni per Nenen”  nga Fan Stilian Noli

***

Histori per degen e Vatres ne Jacksonville:

18 nentor 2012 mbledhja e pare per krijimin e Vatres

19 nentor 2012 mbledhja e pare e bordit drejtues,

Lista e bordit drejtues te  Deges vatra ne Jacksonville,

Kryetar I zgjedhur:         Adriatik Spahiu.

Anetare te Bordit:  Aferdita Laias, Gjergj Lacuku,  Ardian Gjoka, Bukurosh Curre((Per me shume do te lexoni ne DIELLIN e printuar)