Opinion – Page 579 – Dielli

Se paku mos i thurni serenata Albin Kurtit

May 11, 2016 by dgreca

Nga Enver Bytyci/

Albin Kurti u shfaq ne sheshin e Shkupit. Njerez idiote e pa mend e quajne kete nje veprim kombetar te tij. Ne fakt efekti eshte antishqiptar, antikombetar. Sepse Gruevski ka shansin ta perdori pranine e Albin Kurtit ne Shkup si alibi nacionaliste, duke deformuar qellimin e vertete te protestave. Aq i duhet Gruevskit, t’i jape ngjyra nacionaliste protestave per t’i zhvleftesuar ato e per t’i terheq votat e maqedonesve, duke ua paraqit demin nacionalist te shtirur si rrezik kryesor per ta. Ose Albinit i ka hip ne mendje qe te nise “revolucionin boteror” e ta udheheqe ate, ne vijim te filozofise staliniste e enveriste. Protestat e Shkupit jane te qytetareve opozitare te Maqedonise, pra dhe te shqiptareve, te cilet kane njemije aresye me shume se maqedonasit per te protestuar kunder qeverisjes Gruevski-Ahmeti. Albin Kurti eshte produkt i shkolles se Edi Rames dhe Ali Ahmetit. Si i tille eshte shume e dyshimte dhe kunderproduktive pjesmarrja e tij ne protestat e Shkupit. Ishte krejt ndryshe pjesmarrja e Shpend Ahmetit ne nje ndeshje sportive te para disa koheve. Se paku mos i thurni serenata ketij njeriu destruktiv, qe vrapon te kape nje flamur kombetar ne ajer atehere kur nuk duhet, ose atehere kur i intereson njerit ose tjetrit kundershtar te Shqiptareve. Keta njerez qe thurin serenata per Albin Kurtin te njejten gje bene ne nentorin e vitit 2012, kur Kurti organizoi protestat e dhunshme ne Merdare. Megjithese ende nuk e dine efektin ose impaktin e atyre ptotestsve. Tri-kater dite para atyre protestave ne Merdare ne veriun e Mitrovices u vra nje ushtarak i KFOR-it austriak dhe u plagosen dy te tjere. Bota, Europa e denoi ashper kete akt te serbeve dhe mediat europiane bene pergjegjes Beogradin e strukturat e tij paralele ne Kosove. Albini, si cdo shqiptar, duhej ta shijonte kete perkeqesim te marredhenieve te Beogradit e serbeve me Europen e NATO-n. Po nuk qe e thene: Menjehere gjeti alibine e “reciprocitetit” me Serbine dhe mobilizoi fansat e tij per te bllokuar mallrat e kamionet serbe ne Merdare. Protesta perfundoi ne dhune. Jehona e saj u perhap ne Europe. Tashme nuk ishin me serbet vrases problemi i ekstremizmit ne Kosove, ishin shqiptaret. Nderroi menjehere trajektorja e shenjimit te se keqes. Shkaku ishte Albin Kurti. Une nuk kam mundur te zbuloj cfare impakti tjeter pati protesta e Merdares, aq me teper qe ajo perfundoi ne momentin qe shqiptaret u vune ne shenjester te kritikes se aleateve. Neser Albin Kurti mund te shkoje perseri ne Shkup. Mediet maqedonase, me shume se ato shqiptare, do ta shoqerojne kudo me kamera. Mund ta nxisin qe te marre mikrofonin e tribunes e te kerkoje federalizimin e Maqedonise. Te gjitha keto shkojne ne favorin e nacionalizmit te shfrenuar te Gruevskit. Mos ma jepni rastin qe me pas te shkruaj komentin tim “Albin Kurti, ky nacionalist maqedonas i tipit Gruevski”.

SHQIPTARI NGA AMERIKA

May 11, 2016 by dgreca

Nga Albert Z. ZHOLI/

E takuam në hollin e hotelit “La Mirage”. Miku im e kishte kushëri nga nëna. Shqiptaro-amerikani rridhte nga një familje me tradita patriotike. Dhe pse i lindur në Amerikë, ai e fliste shqipen si rilindës. Më solli ndër mend artistin e madh Sandër Prosi te “Udha e shkronjave”. Kish ardhur për punë tregëtie në Athinë, por kish interes të dinte për Shqipërinë. Fjala solli fjalën dhe biseda ndali te jeta e emigrantëve në Greqi.
-Jeni të organizuar këtu?-pyeti ai
-Kemi disa shoqata.
-Lëre, kuptova, si kudo ne shqiptarët. Por të paktën a e gjeni gjuhën?
E, herë e gjejmë, herë jo. Siç e thatë edhe vetë, kemi të gjithë dëshirën për të qenë kryetarë. Por kemi edhe njerëz që s’lenë fjalë pa thenë për të tjerët. Shpifin duke diskutuar se pse janë prishur 2000 dhrahmi për një aktivitet.
Dëgjo mor djalë, të donim njëri-tjetrin dhe punën më shumë se llafet, Shqipëria na mjaftonte e na tepëronte për të jetuar mirë. Por ja që kështu jemi… ju jetoni në Greqi, grekët i kini inat por jepu hakun. Lobi grek në Amerikë, kur është puna për të ndihmuar atdheun nuk i kursejnë paratë dhe nuk i zenë në gojë. Puna atdhetare, patriotike në megrim nuk matet me para. Ajo është e tejçmueshme. Ai që përgojon çdo inisjativë atdhetare në mërgim është i dyshimtë si njeri i asaj race, e i atij vendi. Bëni sa të mundëni për atdheun pa ka se kush iu a di për nder.

Greku pinte Metaksë, shqiptari-Skenderbeg, serbi- Shlivovicë, maqedonasi… Mastikë

May 10, 2016 by dgreca

Nga Fadil LUSHI/

POLITIKA, KJO LAVIRE HYJNORE!/Ky daja, një ditë sërish erdhi te zyra ime. Mu duk se rradakja a fiqiri i kishte dalë toptan nga terezia. Ishte bërë i tëri hundë e buzë. U ul në kolltuk, ashtu rehatshëm…, njësoj si ai mysafiri i paftuar që të vjen në “zijafet”. Ata që nuk e njohin nga afër, e konceptojnë si “derdimen”, por ama ai nuk është i tillë. Në fakt është një njeri që i ka të gjitha haberet sa u përket vakive këtejpari. E përshëndeta me gjysmë goje. Edhe ai ma ktheu njësoj dhe paksa si me inat. I parashtrova pyetjet: Ç’kemi? Si i ke punët dajo…? Kurse ai ma ktheu me çallëm dhe ashtu korçarçe: “Punët i kam xham fare!?” Nuk i besova. Duke ia paragjykuar përgjigjen, thash se si mundet një njeri, me gjithë atë “surrat të shëmtuar dhe paksa të shtrembëruar”, me gjithë atë ulërimë të gjatë, të dhembshme, të thekshme e me kokën rrëmujë, t’i ketë punët “xham fare”. Sikur kishte ardhur të më “bëjë me faj”. Vazhdova me pyetje: Me ç’sebep u duke këtejpari. Sikur “hazërxhevapin” e kishte në xhep. “Erdha të të tregoj se sot herët në sabah, te apartamenti im plasi poterja!” E pyeta se kush e filloi këtë potere dhe kush ishte kryeshamataxhiu… “Kush tjetër, pos meje. E nisa me dajeshën tënde!”. Po ç’të bëri kjo dajeshë e ngratë që me ty heq të zinjtë e ullirit! “Eh, ajo t’u pi çaj rusi, filloi të më lakojë ca broçkulla. Duke mos i duruar këto andralla të saj, fillimisht theva derën e dhomës, mandej dëmtova ashensorin dhe, së fundi, ua prisha gjumin gjumashëve dhe ca zonjave të rënda që hiqen pak shtatzëna!”. E ndërpreva duke i thënë: O shkurtoje, o mbylle këtë muhabet. “Jo ore, qerrata, kush je ti të më bësh urdhrin…, mu tani do ta ndez muhabetin për do çështje politike!” Hë, ç’më zuri belaja me dajën dhe me politikën ditore, me atë politikë, që ka humbur rrugën, shijen, freskinë dhe cilësitë…, politikës që i ka dalë boja…, që ka humbur vlerën nga përdorimi i tepruar dhe është bërë e mërzitshme nga përsëritja e shpeshtë në kohë dhe në vend të gabuar!

Ky daja, më dha urdhër të prerë: ”…, kësaj radhe, këtë shkarravinë, do e nisësh me kryeparin e shtetit në veçanti me vendimin e tij absurd dhe aspak juridik sa i takon abolimit të njerëzve në faj, mandej do të shkruash për ca politikanë të dovletit biblik që shtrihej diku në hapësirat e Gadishullit Ilirik (si thoshte poet Aliu nga Podrimja e Kosovës)…, do të shkruash për ca politikanë të cilët, sot e gjithë ditën e Allahut, më duken si ato çavot romë (çdo respekt për ta), që te semaforët përballë një ambasade atje diku në Topana të Shkupit, ushtrojnë zanatin e xhamlarësve të veturave…, do të shkruash për ata politikanë që nuk kanë apo nuk njohin kanun, për ata që nuk dinë se ç’është morali, për ata që nuk dinë për fukarenj dhe për fukarallëk…, do të shkruash për ca politikanë që dikur opingat e tyre i zëvendësuan me këpucë të kuqe dhe allafrënga…, do të shkarravisësh për politikanët e moderuar, të përdalë, politikanë të cilët duke ngatërruar rrugët krijuan ngatërresa mes miletit, shtetit dhe pushtetit…, për politikanët ziliqarë, për politikanët të cilëve u është shkurtuar e drejta e të menduarit ndryshe…, politikanë të cilët prodhojnë politika të mbrapshta që më pas i grumbullojnë dhe i sistemojnë bythëpraptas…, politikanë që prodhojnë megalomani, provincializëm dhe biçimsëz politikë…, për politikanët të cilëve nuk u mungon buka e gojës, për njerëz me halle ulëritëse, për politikanët që kanë rënë në hall me fëmijët e tyre, të cilët natën e kalojnë në kafeteritë prestigjioze dhe të shtrenjta të kryeqytetit, për politikanët të cilët deri pak kohë më parë ishin hem lypsarë, hem qibarë, hem kopukë, hem komunistë, hem nazeqarë që dikur qanin orë e çast dhe pa ndonjë shkak, hem qerosë e fodullë, hem të papërmbajtur e çallëmxhinj, kryekërrusur e të neveritshëm…, do të shkruash për politikanët individualistë, për ata që sot e gjithë ditën janë kryeustallarë të kështjellës së kusarisë, korrupsionit, krimit të organizuar, për pushtetarët që nuk e kanë frikë shtetin, për miletin gjegjësisht për taksapaguesit që i frikësohen pushtetit, për miletin që vuan nën kërbaçin e pushtetarëve jomeritorë…, do të shkruash edhe për ata politikanë të cilët nuk vjedhin vetëm pasurinë e prindërve dhe kalamajve të tyre…, do të shkruash në veçanti për ata politikanë, të cilët sot me gojën plot gjetën a morën guximin t’u thonë diplomatëve evropianë: sikter dhe ikni nga vendi ynë, ndërkaq agababës Amerikë, i thanë pezdeveng!?”. Të gjitha referimet e dajës i kuptova, përpos informacionit në lidhje me këpucët e kuqe dhe me zonjat e rënda që hiqen pak shtatzëna!???

Ky dajkoja, aq shumë më lodhi saqë u detyrova t’i them, ashtu troç, a mos vallë ke ngatërruar zyrën time, me atë të ofiqarit të gjendjes civile a edhe me atë të kryeimformatorit të ShIK-ut…, a mos vallë mua më ngatërrove me fallxhoren e Shutkës, a mos vallë ngatërrove zyrën time me supermarketin e bllokut tënd, pronari i të cilit shet kikirikë, a mos vallë zyrën time dhe të hiqimetit e ngatërrove me atë zyrën e komitetit dhe me postën e policisë, o ti dajko, a mos vallë zyrën time e ngatërrove me atë të qoftexhiut Yillmaz, aty në hyrje të Kapalli Çarshisë së Stanbollit…! Sikur dajkos, desha t’i them se hiç fare nuk më shkojnë shkrimet me porosi, qofshin ato dedikuar edhe politikanëve, dhe ca të tjerëve…, të cilët në emër të makiave-lizmit provincial, preferojnë po edhe mëtojnë ta pushtojnë pushtetin, qoftë edhe për Neronin e Debar Maallo-s, që me budallallëkun e tij, parapëlqen ta djegë Shkupin…, dhe të tjerat kasaba dhe katunde përreth tij…

Që unë ta humanizoj dhe emancipoj sadopak këtë shkrim, do ta përmbyll me një barsoletë ku protagonistë do të jenë popujt, të cilëve u kishte ra hiseja të jetojnë në një vend të mallkuar nga padishahu. Do të shkruaj për historinë e Gadishullit Ballkanik, për popujt të cilët në mënyrën e tyre i dalin zot gadishullit, ata që kërkojnë të drejtën e pronësisë. Dikur moti në një mejhane orientale, ishin tubuar ca njerëz, i pari ishte grek, i dyti shqiptar, i treti hiqej serb, i katërti maqedonas, i pesti bullgar dhe i gjashti turk me kod osman. Secili fliste në gjuhën e vet dhe njëkohësisht pinte rakinë e vet të flamosur (jo të gjithë pinin rakinë me terbie). Greku pinte Metaksë, shqiptari-Skenderbeg, serbi- Shlivovicë, maqedonasi pinte Mastikë, bullgari-Mustak dhe turku pinte Yeni raki të përzier me ujë. Toptan ishin bërë tapë, jo nga rakitë, sa nga nacionalizmi dhe folk a kiç-patriotizmi i tyre. Greku tha se Gadishulli Ballkanik është antik, shqiptari tha se është Ilirik, serbi tha “To je nashe”, maqedonasi tha se është Biblik, bullgari tha se është i Car Borisit, turku lëre që tha se Gadishulli është Otoman, por tha se të gjithë ju që i dilni zot këtij vendi, të tërë jeni minoritarë!

Në momentin që isha duke e përcjellë dajën, më ra telefoni, andej matanë u dëgjua zëri i ashpër i dajeshës, e cila më tha se a e ke dajën atypari… Unë iu përgjigja me pyetjen se ç’të duhet. “Mua nuk më duhet, u duhet lugëve të sofrës… dhe kalamajve të padëgjueshëm e zevzekë, të cilët kanë marrë në dorë shkrepësin… dhe po kam frikë se mos ia vënë flakën shtëpisë, hajt të mos them shtetit!?”. Atëherë daja iku me rrëmbim.

EDHE 5 MAJI I PRODUKTIT “KATOVICE” U FESTUA ME TE NJEJTIN POMPOZITET SI 5 MAJET E ENVERIT

May 8, 2016 by dgreca

Opinion nga Hakik MENA/

5 Maj, dita e cila u zyrtarizua dhe u përkujtua si e tillë me triumf proletar para ‘90-ës prej diktaturës sllavo-komuniste, fatkeqësisht vazhdon me te njetin popmpozitet. Edhe ky 5 Maj I 2016-tës, pothuajse me të njëjtën mënyrë, tendencë dhe pompozitet, e ka festuar edhe produkti “Katovician”, përgjegjës i tranzicionit të tejzgjatur të pas ’90-ës.

Por këta “dëshmorë” (nëse ka pasë të tillë ), për çfarë ideali luftuan vallë?!

Për pushtimin e shqiptarit nga sllavo-komunizmi?! Për vrasjen , zhdukjen dhe ndjekjen e elitës nacionaliste?! Për burgosjen dhe internimin e ajkës së familjeve patriote shqiptare?! Për krijimin e njeriut të ri socialist që deri në fillim të viteve ‘90, mendonin se thënia: “Vëllezërit kinezë dhe miqtë kosovarë”, është korrekte ?! Për të lënë fëmijët jetimë me baballarë gjallë, të cilët rrugëtonin me ditë të tëra për t’i takuar ata në burgjet e tmerrshme të Spaçit, Burrelit etj?! Për futjen e thikës mbas shpine Kosovës?! Për prerjen në besë të vëllezërve tanë shqiptarë në Kosovë ?! Për lejimin e ekzekutimit të 5000 vëllezërve tanë në Tivar?! Dhe më në fund për shpërfytyrimin e shqiptarit prej gjithçkaje që e identifikonte atë?!

Tani, nëse këta dëshmorë dhe shokët e tyre, u vranë e sakrifikuan për çfarë u parashtrua më sipër, atëherë jo vetëm që nuk janë dëshmorë, por përkundrazi tradhtarë! Dikush me vetëdije e dikush pa vetëdije! Ata mund të konsiderohen maksimumi si “dëshmorë të komunizmit”, megjithëse mjaft prej tyre nuk kanë pasë ide as se ç’ishte komunizmi. Në fund të fundit, për çfarë vlejti sakrifica e tyre? A u bë kombi shqiptar më i lirë, më i begatë e më i bashkuar? Apo u transformua në një burg të frikshëm, për 3 milion shqiptarë brenda skëterrës “enveriste” e njëherësh në një thertore etnike në mostrën me emrin Jugo-sllavi!

Historia 46-vjeçare e pushtetit komunist tregon se “dëshmorët” ishin njëlloj si shokët e tyre që mbijetuan deri në rrënimin e sistemit të kuqove në 1990, pra kriminelë, vrasës sadistë, persona të zhveshur nga çdo veti njerëzore. Në kuptimin politik, komunistët, partizanët, dëshmorët e tyre dhe veteranët më pas, janë fenomeni më regresiv që është shfaqur ndonjëherë në trojet mbarëshqiptare. Një bandë gjakatare që rrënoi themelet e kombit dhe që mbolli zi, dhunë, përçarje e skamje për gjysëm shekulli pa ndalur. Mjafton të lexosh deklaratat dhe kujtimet e shokëve të tyre të armëve, që e pësuan personalisht prej sistemit për të cilin luftuan dhe sakrifikuan, që të bindesh për këtë. Koha tregoi se sistemi komunist për të cilin luftuan e u vranë dëshmorët, ishte një regjim antinjerëzor, i cili nuk kurseu asnjë shqiptar. Prandaj një “ide” kriminale, një “ideal” vëllavrasës, një regjim gjakatar, që kreu gjenocid mbi shqiptarët, një sistem që mbolli veç zi, varfëri e uri masive, nuk ka sens logjik të nderohet apo propagandohet.

Për këto arsye, e shoh si një provokim të vazhdueshëm të ndjenjave të mbarë shqiptarëve nacionalistë, angazhimin e vetë shtetit për pompimin e një date dhe simbolike, e cila i ka sjellë kaq dëme e fatkeqësi këtij vendi.

***

Nuk ka ilustrim më të plotë për të dëshmuar natyrën vrasëse, kriminale dhe antishqiptare të luftës pushtuese sllavo-komuniste, se sa kjo vjershë (këngë) që po postoj më poshtë, e cila u dedikohet të parëve të familjes time Mena të Lurës. Në vitin 1945, njëmbëdhjetë burra të shtëpisë, rrokën armët e dolën në mal, sepse nuk u pajtuan me sistemin sllavo-komunist. Më i moshuari prej tyre, Selman Mena, ishte pothuajse 70 vjeç… Ata martirë të kombit nuk pranuan të nënshtrohen ndaj pushtetit antikombëtar komunist, por zgjodhën me vetëdije sakrificën me jetë e gjithçka, vetëm për të jetuar të lirë. Ideali i lirisë kombëtare, apo vetjake, është ajo çka e dallon rodin njerëzor nga çdo gjë tjetër.

Kështu, pas gati dy vitesh rezistence me armë në dorë kundër batalioneve të Sigurimit, Selmani (baba), Hasani, Tahiri, Lami, Selmani, Bajrami dhe Qazimi do të vriteshin në përpjekje.

Aliu, Isaja, Mexhiti dhe Ramizi do të provonin burgjet e tmerrshme të para të sllavokomunizmit, prej të cilëve, Aliu nuk arrin të dalë i gjallë. Dyshohet të jetë vrarë prej komandës së burgut. Isaja del, arratiset, e vritet në kufi. Mbijetojnë vetëm Mexhiti e Ramizi, të cilët do të provonin të gjitha vuajtjet e ferrit komunist .

Pra:

9 burra të nji familje të vrarë;

2 të mbijetuar, të cilët do të vuanin përkatësisht 15 dhe 10 vjet burg politik, pa llogaritë këtu internimet e tyre e të gjithë familjarëve!

Sot, për herë të parë po postoj të gjitha fotot e tyre në Facebook.

Pra, kur kujton raste të tilla të krimit komunist, mua si pjesëtar i nji familjeje të martirizuar siç thashë më sipër, vetvetiu më vjen t’u drejtohem autorëve të propagandës me “dëshmorë”, me këtë thirrje:

O ju derra shërbëtorë të sllavokomunizmit, o ju palaço, o ju kriminelë, o ju të paftyrë, o ju zhele, o ju morra të kuq, o ju fëmi zboristash, o ju bij të etërve… nuk po ju thotë kush të mos hani vidhni e zhyteni në llumin tuaj tradicional proletar, por të paktën tash mbas 70 vjetësh, mos çorodisni popullin me data të sajuara historie! Lejoni historianët e vërtetë, seriozë, profesionistë, të bëjnë punën e tyre e të ftillojnë popullin e shkatërruar, të trullosur dhe të çoroditur shqiptar, të vijë në vete! Mjaft me gënjeshtra e spekulime propagandistike të kohës së komunizmit, të cilat sot i gjen vetëm në Korenë e Veriut!

Në këtë kontekst, edhe një pyetje që desh e harrova për pak: Kta të PD-së ç’deshën vallë në këtë “festë”?!

Kjo vjershë (këngë) është shkruar në ditën, kur janë vrarë 4 pjesëtarët e parë të familjes Mena. Vjersha eshte marre prej librit “Kenge Popullore Te Ndaluara” me autot Z. Fatos Mero Rapaj.

NË DHJETOR DYZETEGJASHTË

Në dhjetor dyzetegjashtë,

u hap lajmi me çdo anë,

se komitat n’Mat kanë ra,

poshtë nën Lis vend kanë qânë,

aty një rrethim u paskan bamë;

Janë MENET, paskan thanë.

Krisi pushka anë e mbanë.

Selman Mena paska thanë;

pushka t’parin mu me m’marrë,

sak Selmanin e kanë vramë,

fjalën e fundit ai ka thanë:

“Mos dorëzoni or djem të gjallë”.

Kur ka thirrë Bajram Mena,

gjithë komunistve u ka hy tmerra.

Por, ç’po thotë e zeza gojë,

Plumbi trimin e përshkoi,

dhe prapë pushka nuk pushoi.

Luftoi sa gjaku i ka shterrue,

të gjithë vllaznit janë grumbullue,

mitralozët i kanë pushue,

dhe rrethimi pak asht largue.

Porsa pak u kanë lirue,

dy kamët Lamit ia kanë coptue,

Aliu shpejt ka dash me u çue:

Ju bre vllazën me m’lishue,

se besa e Zotit s’kam me u turpnue…

Dhe për mue mos hidhni lot,

veç shtrëngoni armët fort,

Ja kështu pra unë po ju thom,

Mati e njef trimninë tonë,

katër luftëtarë në Mat i lamë.

Filluen pyjet me gjelbrue,

ata t’shtatë që kanë shpëtue,

malli fort i ka mallzue,

në pllaje t’Lurës janë nis me shkue.

Se n’atë pyll nji vit ma parë,

t’njimbdhet bashkë kishin banue.

Mbas nji dite tu qendrue,

keqas shumë i kanë rrethue,

asnji i gjallë mos me shpëtue.

Nji thirrje u ba nga partizanë:

S’keni ka t’delni u kanë thanë.

Bajram Mena tha nji fjalë:

Nuk dorzohna asnji i gjallë,

veç me luftë e ballë për ballë.

Ali Mena trim drangue,

jashtë rrethimit paska qellue,

Roje larg paska qellue.

Kur asht kthye n’vend me pa,

partizanët n’kamb janë çue:

“S’ke ku shkon-i thanë-se je i rrethue”!!!

Pushka Aliut i asht ngatrrue,

me rrovole ka luftue,

shtegun shpejt ia kanë lirue.

Dhe me vllaznit kur asht bashkue,

kush asht vra e kush ka shptue.

Por Ramizi i ka thanë,

Tahirin vlla na e kanë vramë,

kur na dha neve komandë:

“Yrysht vllazën të gjithë në kambë,

komunistët me i ngranë me dhambë.”

U ba përleshje ballë për ballë,

gjer sa mbeti Tahiri i vramë.

Çfarë me thanë e me tregue

edhe njëherë janë betue,

dhe rrethimin e kanë shkatrrue.

Aty Qazimi asht plague,

Për të vdekun e kanë lishue,

Por ma vonë trimi asht çue,

Mal me mal paska kalue,

te Dodë Prenga ka qendrue.

TRAGJEDI E FAMILJES MENA

1) Selman Mena nga Lura, bajraktar, vritet i rrethuar në Janarin e vitit 1946, sëbashku me tre djemtë e tij: Hasanin, Lamin, dhe Manin.

2) Bajram Mena nga Lura, ish kapiten në gardën ushtarake të Mbretit Zog.

3) Ali Mena, i dënuar me burg të përjetshëm, më vonë helmohet nga organet e Sigurimit.

4) Ramiz Mena, nga bajraku i Lurës, dënuar dhe internuar nga pushteti komunist.

5) Tahir Mena, ish kapiten i Gardës mbretnore, komandat çete t’arratisurish, vritet në rrethim.

6) Qazim Mena, vritet i rrethuar në Pllajë të Lurës në maj të vitit 1947.

7) Dod Prenga, mik i Meneve dhe strehues i tyre, nga Kumbull Selita….

Problemi i Rilindjes është vetë Rilindja

May 6, 2016 by dgreca

Nga Jorida Tabaku /*

Indro Montanelli shprehej dikur se problemi i socializmit është vetë socializmi, pra ai shteti autoritar që do të fusë hundët në punët e gjithkujt. Për ta aktualizuar pak më tej këtë citim mund të them që problemi rilindjes është vetë rilindja, apo më saktëështë dëshira e saj për të varfëruar tëvarfrit duke rilindur bizneset e oborrit.Dhe kjo nuk është më një opinion por është një fakt, 90 milionë dollarë para të nxjerra nga arka e qeverisë për të shkuar në luksin e qeverisë në rregullime zyrash ndërsa gjysma e gjithë shqiptarëve marrin frymë me nën 5$ në ditë. Ku shqiptarëve borxhi publik u është rritur dhe shpenzimet për shërbime dhe infrastrukturë bien përditë e më shumë.

Investimet bien e ndërkohë taksat rriten në mënyrë progresive sa më i varfër aq më shumë taksa, në tre vjet taksat janë rritur me 450 milionë usd dhe çdo ngritje është trumbetuar si arritje e madhe, si lehtësi ndaj biznesit të huaj dhe në fund sigurisht si diçka që ndodh për herë të parë në këto 25 vite.Rezultati është i qartë, çmime më të shtrenjta, shqiptarë më të varfër, biznese që mbyllen dhe në fund investime të huaja 5.7% më të ulëta se sa vitin 2013.

Po ndërkohë jo të gjithë shqiptarët janë varfëruar, çdo të hënë që del buletini i prokurimeve publike lexon të bardhë mbi të zezë 11 kompani që fitojnë përherë tenderat.11 persona që janë vula, flamuri dhe stema e një ekipi të korruptuar qeveritar që po zhyt përditë e më shumë shqiptarët jo vetëm në varfëri por dhe në terror.

Por sikur të ishin veç kaq mëkatet tuaja.

Shqiptarët kanë 25 vjet që largohen nga Shqipëria, në përpjekje për të krijuar një jetë më të mirë por edhe si reagim i asaj çfarë qeveritë e ndryshme nuk kanë mundur të plotësojnë.Nuk ka ndodhur, aq më tepër në këtë 10 vjeçar, që qytetarët e këtij vendi të largohen në këto përmasa si këto tre vjet.Nuk ka ndodhur që ato të jenë kaq të bindur në korruptimin që kjo qeveri dhe kjo mazhorancë i ka bërë jo vetëm institucioneve shtetërore por edhe vetë shoqërisë.

Rilindja është qeveria që në këto tre vjet ka shpenzuar energjitë e saj për të korruptuar shoqërinë e këtij vendi, duke blerë mediat, duke blerë zërat opozitarë dhe mbi të gjitha duke sulmuar me ushtarët e bandave ato që i dalin jashtë rreshtit.Prandaj sot jemi ne të parët e Ballkanit sa i takon emigrimit në dyert e Europës, të zhgënjyer nga një gënjeshtër e ndërtuar bukur. Të demoralizuar nga një qeveri që ka korruptuar jo vetëm institucionet por që dëshiron të shkatërrojë edhe vetë shoqërinë.

E me gjithë këto , duket se nuk kemi parë asgjë akoma.Gjatë gjithë këtij tre vjeçari në qeverisje hija e juaj ka qenë krimi dhe kriminaliteti, të cilin e keni shtrirë nëçdo degë të shoqërisë.

Nuk ka pasur ndonjëherë në kujtesën time kaq shumë vrasje kriminale, nuk ka pasur ndonjëherë kaq shumë panik, shqiptarët i kanë harruar kohët kur ndodhnin grabitje rrugëve siç ndodh sot.Nuk ka ndodhur kurrë që deputeti të qëllojë me armë në komisariat e të vijë të votojë në kuvend, e nuk ka ndodhur kurrë si me këtë qeveri në dy raste, t’i fshihet edhe Interpolit të dhënat për sponsorizuesit e kësaj qeverie.Dhe e gjitha kjo ndodh sepse tashmë Shqipëria është peng i karteleve të mafias, që kanë uzurpuar edhe karrige të këtij kuvendi.

Të cilët nuk kanë frikë, se me shumë gjasë janë edhe ministrat hije të kësaj qeverie, që kanë autoritet dhe pushtet jo vetëm mbi shpirtrat dhe trupat e kësaj mazhorance por edhe mbi jetët e shqiptarëve.Ky është krimi më i madh! Pikërisht ky krim, qëështë instaluar brenda katër mureve të këtij parlamenti, për të cilin kjo opozitë ka luftuar dhe për shkak të kësaj beteje ajo është sulmuar, luftuar si e si që kjo qeveri të vrasë brenda shqiptarëve KURAJON, GUXIMIN dhe SHPRESËN.

Vetëm kështu kjo qeveri mund të jetë e lumtur!

Prandaj nuk është habi që jemi të fundit në listën e gjermanëve, amerikanëve madje edhe kinezëve të EXIM Bank për të investuar.Në një vend ku krimineli të vjedh pronën, ku mafia kërcënon akademikun apo akoma më keq kur jeta e një biznesmeni është në rrezik. Nuk ka më vend jo për biznese por as për qytetarë.

Dhe më e keqja nuk ka ardhur ende!

Prandaj nuk i bëjnë më përshtypje qeverisë as 68 mijë shqiptarët që largohen brenda vitit, as 2530 biznese që ulin qepenat e tyre sepse nuk e përballojnë dot çmendurinë fiskale të rilindjes dhe as 200 mijë shqiptarë që aplikojnë për të ikur nga ky vend.Kanë dështuar nëçdo reformë të ndërmarrë dhe kanë përkeqësuar raportet ndërkombëtare duke filluar nga Doing Bussiness, Freedom House, Raporti i DASH e kështu me radhë.Dhe fatkeqësia është se justifikimi i tyre për të gjitha dështimet mbetet gjithmonë qytetari, opozita, tjetri.A është faji i opozitës që eksportet kanë kurbë rënëse për vitin 2015? Apo është faji i opozitësqë Shqipëria ka renditjen më negative në rajon sa i takon investimeve të huaja?

A është faji i qytetarëve që papunësia ndër të rinjtëështë rritur? Që BSH vazhdon të ulë normën e interesit (ditën e djeshme e uli në 1.25%) ndërkohë që ekonomia nuk prodhon dhe nuk konsumon ndërsa qeveria flet për rritje punësimi?

Të gjitha këto nuk janë prej gabimeve tona…jo!Përkundrazi, ata që këndojnë si gjeli mbi pleh për reformën fiskale rilindase duhet të kuptojnë që janë fajtorë për atë që sot shohim.

Madje, ato të cilët të mbytur në këtë pisllëk që kanë ndërtuar këto 3 vjet përpiqen të kapen pas fijeve të barit duke sulmuar opozitën dhe atë alternativëçfarë ajo ofron, duhet më parë të përgjigjen për këtë shkatërrim që kanë sjellë.

Duhet të përgjigjen për shkretimin, varfërimin progresiv dhe mbi të gjitha tentativës për të zhdukur çdo institucion në këto 3 vjet.

Ne nuk besojmë se shqiptarët janë qorra apo dembela prandaj edhe do t’i japim atyre pushtetin i cili nuk do të jetë një e drejtë e një pakice që hiqet si shumicë.

Do të jemi garantues jo vetëm të lirisë së tregut, duke garantuar konkurrencën e ndershme në treg, por mbi të gjitha garantues të lirisë së qytetarëve nga banditët që sot kanë bekimin e qeverisë.

Dhe këtë do t’ua ofrojmë përmes forcimit të institucioneve kushtetuese, duke i rikthyer edhe këtij parlamenti integritetin që një qeveri e etur për pushtet ia poshtëroi.

Ndryshe nga pushtet mbajtësit e sotëm ne besojmë se liria edhe mundësia reale e individit për të zgjedhur është më e rëndësishme se sa dëshira për pushtet e një personi apo një klike.

Sepse ne besojmë se institucionet jetojnë më gjatë se sa njeriu apo se një parti politike dhe kjo është frika e kësaj qeverie, që një ditë këto institucione do të funksionojnë dhe do të ndëshkojnë këdo që ka gabuar.

Por, frika e kësaj qeverie është shqetësimi më i pakët i joni dhe i 2.8 milion shqiptarëve!

* Fjala e mbajtur ne seancen e djeshme parlamentare