Politike – Page 500 – Dielli

LAJTHITJE E MINISTRIT APO KTHIM MBRAPA I SHTETIT ?

January 20, 2018 by dgreca

1-eugjen-merlika

Shkruar nga Eugjen Merlika/

Ndryshimi thelbёsor ndёrmjet shtetit ligjor dhe tё gjithё sistemeve tё tjera shtetёrore autoritare, nё tё cilёt institucionet janё shprehje e vullnetit tё njёshёve tё “kurorёzuar”, apo tё oligarkive tё ndryshme qё drejtojnё ecurinё e jetёs shtetёrore e shoqёrore, ёshtё hartimi i ligjeve dhe zbatimi i tyre, duke i njohur tё gjithё qytetarёve barazi para tyre. Nё tё parёt ligjet janё shprehje e njё vije politike qё fiton, nёpёrmjet zgjedhjeve tё rregullta, votbesimin e pjesёs mё tё madhe tё qytetarёve tё njё Vendi, vijё politike qё shpaloset pёrpara e qё sendёrtohet mbrapa nёpёrmjet ligjesh qё miratohen nga Kuvendi i tё zgjedhurvet tё popullit dhe aktesh nёnligjore qё hartohen nga ministritё pёrkatёse. Ndёrsa nё t’ashtuquajturit shtete tё demokracive “tё forta”, nё tё cilat pushteti ruhet pёr kohё relativisht tё gjata e, herё herё, kthehet nё tё trashёgueshёm pa marrё formёn zyrtare tё mbretёrisё, ligjet hartohen e zbatohen edhe atje, por ata mbeten gjithmonё krijesa tё brishta, tё paracaktuara tё zbatohen simbas rrethanave e mjediseve shoqёrore tё cilёve u referohen.

Kёshtu pёr shembull ndodhte nё Shqipёrinё komuniste, ku ligji kishte “karakter klasor” e zbatohej gjithnji nё vartёsi me objektin qё e pёsonte. Kjo ndodhte nё tё gjitha fushat e jetёs, nё njё shoqёri qё kishte njё ndarje tё prerё mes “njerёzve tanё” dhe “armiqve”. Pёr tanёt ligjet , kur kishin karakter shtrёngues, zbuteshin e hynte nё lojё “kritika ndreqёse”, apo falja me premtimin pёr tё mos pёrsёritur gabimin apo fajin. Pёr “armiqtё” ligjet zbatoheshin me rreptёsinё mё tё madhe, nё vartёsi tё shkallёs sё ashpёrsisё sё zbatuesit tё rendit partiak apo policor, qё ishin tё lirё tё ushtronin nё format mё tё ndryshme dhunёn e diktaturёs. Pёr pasojё ligji i shtetit, i hartuar nё rrethin e ngushtё tё diktatorit e tё shpurёs sё tij, ishte njё subjekt i lakueshёm simbas objektit klasor mbi tё cilin ushtrohej.

Me ndryshimet epokale tё shembjes sё komunizmit si sistem nё Evropёn lindore, ajo politikё dalluese ndёrroi formё pёr t’i u pёrshtatur kushteve tё reja, nё tё cilёt duheshin pёrqafuar e pёrvehtёsuar vlerat e shoqёrive perёndimore, drejt tё cilave synonin tё pёrshtateshin elitat ish komuniste”antikapitaliste” dhe “antirevizioniste” tё cilat, duke mos qёnё mё tё besueshme, “abdikonin” nё dobi tё bijve tё tyre, tё cilёve Perёndimi, nё tё dy anёt e Atllantikut, i jepte menjёherё besimin. Kёshtu u ripёrtёri politika shqiptare, duke ruajtur gjithmonё raportin e forcave tё regjimit, madje edhe njё pjesё tё trashёgimisё ideore, materiale e politike tё tij.

Koha, nё domosdoshmёrinё e saj, shtroi para Shtetit pas komunist probleme tё reja pёr t’u zgjidhur, siç ishte rivendosja e disa tё drejtave parake, pa njohjen e tё cilave nuk mund tё bёhej asnjё hap para nё integrimin nё institucionet ndёrkombёtare. Ato qenё kthimi i pronave tё grabitura nga rendi i “çlirimtarёve” dhe dёmshpёrblimi pёr pasojat e sistemit tё dhunёs proletare mbi njё pjesё, jo tё pakёt, tё popullsisё. Qё nё fillim udhёzimet qё ishin marrё pёr sendёrtimin e tyre kishin qёnё thjesht demagogjike e pёr fasadё e pёrfundimet, mbas mё shumё se njё tё katёrt shekulli, janё gjysmake e pa shpresё nё rrugёn e zgjidhjes.

Pa u futur nё Babelin e kthimit tё pronave, dua tё trajtoj pёr tё satёn herё çёshtjen e dёmshpёrblimeve pёr vitet e punёs sё papaguar tё tё dёnuarvet tё diktaturёs qё ishin fuqia puntore mё frutdhёnёse e shumё veprave tё socializmit shqiptar. Ajo praktikё, e huajtur nga gulagёt e famshёm tё markёs leninisto-staliniane, qё ishte nё kudёrshtim me tё drejtёn penale ndёrkombёtare, kishte qёnё pёr gjysёm shekulli njёra nga burimet mё tё leverdisёshme tё njё ekonomie qё njihte vetёm dёshtime, nё sajё tё drejtimit nga njё ideologji krejtёsisht tё gabuar dhe kundёrekonomike, qё zotёronte tё gjithё jetёn e Vendit.

Nё vitin 1992 parlamenti pluralist shqiptar, me njё vendim historik tё tij, shfuqizoi nenet e dhunёs politike dhe shpalli pavlefshmёrinё juridike tё tё gjithё veprimeve shtrёnguese, siç kishin qёnё burgimet me punё tё detyruar, pushkatimet me dhe pa gjyq, internimet me afate tё pafund. Para kёsaj kthese shtrohej si domosdoshmёri morale e juridike dёmshpёrblimi i tё gjithё atyre njerёzve qё kishin pёsuar ata lloj dёnimesh e tё familjeve tё tyre. Historia e gjatё e luhatjeve tё qeverive e mungesa e vullnetit real pёr zgjidhjen e problemit duke mbajtur parasysh vёshtirёsitё objektive, por jo tё pakapёrcyeshme, qё dilnin pёrpara, sollёn njё gjёndje nё tё cilёn premtimet mbetёn vetёm nё letёr dhe ish tё burgosurit apo t’internuarit, pёr arsye objektive moshe, u ndanё nga kjo jetё pa marrё asgjё, veç ndonjё “letre me vlerё” qё pёrfundoi me vlerёn vetёm tё letrёs.

Kёtyre premtimeve tё pambajtura tё qeverive shqiptare tё kalesёs pёr njёzet vjet u duk se do t’i vinte fundi me fitoren e Rilindjes nё votimet e vitit 2013. U duk sikur problemi po vihej nё rrugёn e zgjidhjes nёpёrmjet njё ligji tё vitit 2014, nё tё cilin shkruhej e zezё mbi tё bardhё :

“Nё bazё tё buxhetit vjetor, tё vёnё nё dispozicion, fondi i dёmshpёrblimeve pёr ish tё dёnuarit nga regjimi komunist do tё ndahet nё mёnyrё proporcionale, nё njё raport prej 70% pёr tё gjithё kategorinё e subjekteve pёrfituese parёsore, tё pёrcaktuara nё paragrafin e dytё tё kёtij neni dhe 30 % pёr trashёgimtarёt e ish tё dёnuarve, qё nuk bёjnё pjesё nё kёtё kategori, me kusht qё kёsti i dёmshpёrblimit tё mos jetё mё i vogёl se 100.000 lekё dhe jo mё i madh se 1.000.000 lekё.

Me shlyerjen pёrfundimtare tё subjekteve parёsore sipas kёtij neni, i gjithё buxheti vjetor kalon pёr dёmshpёrblimet e trashёgimtarёve tё ish tё dёnuarve politikё”

Thjesht e qartё, njё model kundёrburokracie, ligji pёrcakton mёnyrёn e sendёrtimit nga ana e isitucioneve shtetёrore tё dёmshpёrblimeve tё ish tё burgosurve, madje u fol edhe pёr ata tё ish t’internuarve para vitit 1954. Duhet pranuar se nё kёta vite u bё njё punё e lёvdueshme nga ana e administratёs shtetёrore sa i pёrket dhёnies sё dёmshpёrblimeve nё njё pjesё tё mirё pёr ata qё ishin nё jetё dhe simbas parashikimit dy kёste pёr trashёgimtarёt, qё llogaritet nё 25 % tё shumёs sё pёrgjithёshme, por duke premtuar se me kohё do tё tё merrnin tё tёrёn.

Por viti i ri 2018 shёnoi njё tё paritur shumё tё hidhur pёr shpresat e tё dёmshpёrblyerve. Si njё rrufe nё qiell tё kthjellёt, mё 15 janar z. Arben Ahmetaj, ministёr i ekonomisё e financavet, njoftoi nёpёrmjet televizionit se fondet e dёmshpёrblimit “Ishin ngrirё”. Praktikisht, njё ligj i shtetit pezullohet me njё komunikim tё njё ministri, pa asnjё vendim Qeverie e pa asnjё miratim Kuvendi. Shteti ligjor pёsoi njё goditje tё fuqishme nё dёm tё pjesёs mё tё dobёt tё shoqёrisё, duke pohuar se ai tek ne ёshtё njё krijesё tepёr e brishtё, shprehje jo e njё demokracie tё qёndrueshme, por e njё demokrature, nёse mё lejohet tё huazoj termin e njё publiçisti e shkrimtari tё njohur ballkanas. Nё kёtё paçavure ёshtё detyrё parёsore e Kryeministrit Rama tё mbrojё shtetin ligjor me pёrgёnjeshtrimin e fjalёve tё papёrgjegjёshme tё ministrit tё tij. Nёse ai nuk e bёn kёtё, do tё thotё se ai ёshtё i njё mёndjeje dhe atёherё problemi bёhet edhe mё i mprehtё.

Argumentimi se “duhen pёrcaktuar trashёgimtarёt”, qё pёrdori ministri nё televizion, nuk ёshtё as bindёs dhe as pёrligjёs, sepse ёshtё absurde tё mendohet se mbas njё tё katёrt shekulli qё diskutohet ky problem e mbasi janё paguar dy kёste pёr trashёgimtarёt, ata duhen “pёrcaktuar” edhe njё herё tjetёr. Nёse do t’i besojmё fjalёve tё ministrit Ahmetaj, duhet tё pranojmё se administrata shqiptare ёshtё krejtёsisht e paaftё pёr tё ushtruar detyrёn e saj, mbasi nuk ka qenё nё gjendje, duke patur nё dorё tё gjithё dokumentet e duhura, tё pёrcaktojё se kush duhet tё pёrfitojё nga zbatimi i atij ligji. Por meqё kjo ёshtё njё mundёsi qё ka shumё pak ose aspak gjasё tё jetё e vёrtetё, arsyetimi çon nё njё tjetёr pёrfundim, qё do t’uronja me gjithё zemёr tё ishte vetёm njё hamёndje.

Qeveria bёn njё hap mbrapa nё zbatimin e ligjit pёr dёmshpёrblimet duke i kaluar nё heshtje ata fonde nё vendarritje tё tjera, pёr tё vazhduar lojёn dhjetravjeçare tё premtimeve tё pambajtura. Si nё njё rast ashtu edhe nё tjetrin pёrballohemi me njё traumё tё fortё, qё thellon hendekun ndёrmjet shtetit e qytetarёve, madje pjesёs mё tё vuajtur tё tyre. Nuk ёshtё nё nderin e njё shteti apo tё njё qeverie tё luajё me njё temё qё pёrmbledh nё vetvete jetё njerёzish tё gjymtuara ose tё prera, ёndrra tё vrara, shfaqje skllavёrie tё papranueshme nё shekullin e atomit, lot6, dhimbje, mundime e flijime tё pafund tё grave shqiptare qё i hiqnin bukёn nga goja fёmijёve pёr t’i çuar njё trastё me ushqime burrit apo vёllait qё ishte dёnuar, shpresa tё ushqyera pёr tё patur njё shpёrblim, sado tё pakёt tё kujtimit tё vuajtjeve tё prindёrve, tё gjyshёrve….

Nuk ka asnjё bazё logjike, morale e juridike diskutimi se deri nё cilin brez duhet tё paguhen dёmshpёrblimet, mbasi ёshtё qesharake dhe e turpёshme tё shtrihet nё breza dhёnia e atyre parave, sepse trashёgimtarёt janё tё gjithё njёsoj dhe borxhi i shtetit, i zgjatur kaq shumё pёr t’u paguar, nuk mund tё shkojё nё parashkrim e tё shuhet nёse vdesin bijtё e ish tё dёnuarvet.

Shpresoj qё fjalёt e ministrit tё kenё qёnё shprehje e njё lapsusi tё rastit e jo e vёrteta e hidhur e njё vendimi sa tё paligjshёm aq edhe tё padrejtё qё do tё lёshonte njё hije tё zezё mbi karakterin e ekzekutivit qё nuk ёshtё nё gjendje tё sigurojё zbatimin e ligjit tё hartuar e miratuar prej atij vetё e nё tё cilin janё parashikuar edhe mbulesat buxhetore. Njё gjё e tillё do tё çonte nё fund tё kёmbёve besueshmёrinё e njё qeverie dhe tё klasёs politike qё e shpreh atё.

Dua t’a pёrfundoj kёtё shkrim tё shqetёsuar me thёnien e njё shkrimtari politik gjerman tё shekujve 18 e 19, Ludwig Börne : “Ҫdo qeveri qё nuk bёn asnjё hap pёrpara duhet gjykuar me shumё maturi ; por njё qeveri qё bёn hapa mbrapa duhet dёnuar pa asnjё mёshirё.”

PALIGJSHMËRIA E QEVERISË NDAJ TË PËRNDJEKURVE POLITIKË

January 20, 2018 by dgreca

PALIGJSHMËRIA E QEVERISË NDAJ TË PËRNDJEKURVE POLITIKË, KËMBANË ALEARMI PËR SHOQËRINË SHQIPTARE!/

Ne preambulën e Kushtetutës të Republikës së Shqiperisë, thuhet : Ne të gjithë, populli shqiptar dhe perfaqësuesit e tij, theksojme vendosmërin për të ndërtuar një shtet të së drejtës , demokratik e social, për të garantuar të drejtat dhe liritë themelore të njeriut duke e pranuar njeherazi shtetin e së drejtës si një nga parimet më fondamentale në një shoqëri postkomuniste. Ligji “Për dëmshpërblimin e ish – të përndjekurve politike të regjimit komunist, konkretizon jo vetëm premtimin politik publik në përmbushjen e detyrimeve morale dhe ligjore që shoqëria jonë ka ndaj kësaj shtrese të nderuar, por njëherazi formaton seriozisht korpusin e ligjeve për shtetin e së drejtës që ne po ndërtojme . Mbas 27 vjet tranzicion del Ministri i Financave dhe deklaron me papërgjeshmëri dhe në kundërshtim me Kushtetutën por dhe me kërkesat e Forumeve Europiane se qeveria e tij nuk do të dëmshpërblejë trashgimtarët e të përndjekurve politikë. Urretje ideologjike apo lajthitje individuale e Ministrit. Institucionet Europiane kërkojnë një qeverisje të standartit perendimor, ku ne aspirojmë të integrohemi, larg frazeologjive të bukura letrare, larg çdo patetizmi që gjithsesi do të ishte i drejtë, më duhet të theksoj në krye të herës në këtë shkrim, se me këtë ligj plotësojmë kërkesat ligjore që garantohen në nenin 44 të Kushtetutës së Shqipërisë të vitit 1998 “Kushdo ka të drejtë të rehabilitohet dhe /ose zhdëmtohet në përputhje me ligjin në rast se është denuar për shkak të një akti veprimi ose mosveprimi të paligjshëm të organeve shtetërore”. Ne, të gjithë, shoqeria shqiptare kemi arritur në deduksionin logjik se :Regjimi komunist në Shqipëri, 1944-1990 ishte antikombetar,i paligjshëm dhe kriminal. Si i tillë ky regjim është denuar nga e gjithë shoqëria shqiptare pa të drejtë apelimi. Nga organi ligjvëns, Kuvendi i Shqipërisë , Parlamenti i parë pluralist i Republikës së Shqipërise me ligjin nr.7514 datë 30.09.1991 duke përdorur kopetencat e tij, u jep ish- të burgosurve, dhe të përndjekurve politikë, Pafajesinë, dhe e konsideron në nderin e vet që si përfaqesuesi më i lartë i popullit, në emër të shtetit juridik t”u kërkojë falje këtyre njerëzve për denimet politike dhe vuajtjet që kanë pësuar në të kaluarën “.Neni 1 i ligjit sanksionon se: “Janë të pafajshëm dhe quhen të padenuar për efekte moshe, politike, sociale dhe ekonomike të gjith personat që janë denuar për legjislacionin dhe propaganda kundër shtetit,arratisje, sabotim, pjesemarrje në organizatat politike etj.” Kjo pafajesi ,e theksoj PAFAJESI,e lidhur me nenin 18 të Kushtetutës për barazi para ligjit u jep të drejtë të dëmshperblehen në masën e parashikuar në Kodin Penal, e konkretisht në nenin 57 të tij.Për të arritur tek Kuvendi aktual që duke iu referuar Rezolutave të Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Europës dhe konkretisht Rezolutës nr.1096 (viti 1996) “Masat për të ç′rrenjosur trashgimnië e sistemeve totalitare komuniste”.Rezoluta nr.1481 ( vitit 2006) ” Domosdoshëria për denimin ndërkombëtar të krimeve të regjimeve totalitare komuniste” si dhe vendimeve të Konventes së Parë Kombëtare të Unionit Mbarëkombëtare për Integrimin e të Përndjekurve Politike dhe te Qendrës Shqiptare të Rehabilitimit të të Mbjetuarve të torturës” Për denimin e krimeve të komunizmit në Shqipëri” ,date 12.05.2006 në pikën 15 të Rezolutës të miratuar nga ky Kuvend : ” Mbeshtet hartimin e një strategjie kombëtare për eliminimin e pasojave të totalitarizmin gjysmë shekullor në Shqipëri dhe fton institucionet shtetërore të përmbushin të gjitha detyrimet ligjore lidhur me statusin e të përndjekurve politike për integrimin, arsimin,punesimin,strehimin dhe dëmshpërblimin e tyre në një kohe sa më të shpejtë”.Pra Qeveria në këtë rast s′ka bërë asgjë tjetër veçse ka përmbushur detyrimin e saj ligjor ,e theksoj detyrimin ligjor Kushtetues.
Nga ana tjetër sipas të Drejtës Ndërkombëtare bashkohore konkretisht: Deklarata e Parimeve Themelore të Drejtësise për viktimat e krimeve dhe të abuzimit me pushtetin, aprovuar me Rezolutën e Asamblesë së Përgjitheshme të OKB viti 1985 / “Viktimat kanë të drejtën për dëmshperblim të menjëhershëm për dëmin e pësuar, dhe, se shtetet duhet të përpiqen të parashikojnë kompensim financiar “. Ligji i datës 29.07.1993 nr.7748 “Për Statusin e ish – të denuarve dhe të përndjekurve politike nga sistemi komunist”, obligon shtetin demokratik që pamvarsisht nga vështiresit me të cilat ndeshet shteti dhe shoqëria shqiptare e ka detyrë dhe përgjegjësi morale e historike që të respektojë dhe të marrë masa konkrete për realizimin e së drejtës ligjore të dëmshperblimit e kompesimit këtij grupimi të madh ,të konsiderueshëm ,të orientuar historikisht e politikisht. Duke sintetizuar në një të Drejtat Kushtetuese Dispozitat ligjore në fuqi në Republikën e Shqipërise , përfshi Kodin Penal etj si dhe detyrimet nga e Drejta Ndërkombetare ,në funksion të përmbushjes edhe të detyrimeve që shtron integrimi në rradhën e shteteve demokratike europiane, Parimi i Drejtësise ka marrë në considerate edhe interesat e tjera të shoqërise ,si dhe interesin publik në tërsi duke patur synimin kryesor zvogëlimin (pa arritur dot objektivisht zerimin) e pasojave të këtyre padrejtësive përmes përcaktimit të grupimeve përfitues ,masës së dëmshpërblimit,shtrirjes në kohë të tij etj,në mënyre që zgjidhja të jetë e qëndrueshme ,efektive.Parimi i barazisë kërkon ndalimin e diskriminimit dhe trajtim të barabartë në të drejta e të gjithë viktimave .Duke qënë të vetëdijshëm se dëmshpërblimi dhe kompesimi në tërësi janë detyrime pozitive të shtetit për integrimin dhe rehabilitimin e kësaj kategorie njerzish në shoqërinë shqiptare.Pra filli kryesor i këtij ligji është respektimi i dinjitetit të barabartë të cdo personi që për shkak të burgosjes apo përndjekjes politike gjatë regjimit komunist përfiton interesin publik në tërsi duke patur synimin kryesor zvogëlimin (pa arritur dot objektivisht zerimin) e pasojave të këtyre padrejtësive përmes përcaktimit të grupimeve përfitues ,masës së dëmshpërblimit,shtrirjes në kohë ë tij etj,në menyrë që zgjidhja të jetë e qëndrueshme ,efektive. Pra filli kryesor i këtij ligji është respektimi i dinjitetit te barabarte te cdo personi qe per shkak te burgosjes apperndjekjes politike gjate regjimit komunist perfiton nga kushtetuta dhe ligjet shqiptare.Dëmshpërblimi dhe kompesimi i të burgosurve politikë duhet të jete më shumë reflektim i detyrimeve ligjore por edhe vuajtjeve të tyre ,hallet dhe problemet me të cilat ballafaqohet jeta e përditshme.

Dua të kujtoj këtu që,Ligji i Qeveris socialiste i vitit 2004,i cili me te drejte u hodh poshte nga Gjykata Kushtetuese parashikonte ta demshperblente kete kategori me nje vlere financare 30 lekë në ditë . Ligji i vitit 2007 kthehet me dinjitet dhe plotëson atë obligim moral, politik e historic e ligjor, jo vetëm thjesht ndaj shtresës së ish-të përndjekurve politike por edhe me gjerë, si dhe detyrimet ligjore ndaj Kushtetutës apo dokumentave të ndryshme ndërkombëtare Ligji nr. 9831, datë 12.11.2007 “Për dëmshpërblimin e ish të dënuarve politikë të regjimit komunist”. Është vëne në zbatim nga qeveria e nëparshme demokratike e cila për hirë të së vërtetës megjith politizimin dëmshperblej 24 .000 qytetar me dy këste. Ndryshe ndodhi me PS që është në pushtet., ajo ka dhënë 3 këste për 2000 qytetar duke bërë një diferencim klasor me arsyetimin të gjallët nënkupto të burgosurit ,e të trashgimtarët asnjë qindarkë dhe këto nga mosha po i kalojnë të 60/ . dhe në propogandën e saj qeveritare deklaron se kemi dhënë 5 këste duke përfshirë dhe 2 këstetet që i ka dhënë PD. Problemi i dëmshpërblimit duhet të mos trajtohet politikishtë por ligjërishtë se ai është një ligj detyrues kushtetues për ata qytetar që përballuan vuajtjen plumbin torturat nga një regjim diktatorial. Problem i dytë është se reth 1000 të përndjekur i kan dorzuar dokumentat mbas afatit dhe duhet të kalojnë për të u dëmshpërblyer. Dëmshpërblimi nuk është lëmoshë e qeverive por detyrim ligjor kushtetues dhe detyrues për zbatim për çdo qeveri e majtë e djathtë. I sjellim në vëmendje Ministrit të Financave mbas dekleratës që bëri dje se qeveria e tij do të propozoj heqjen e dëmshpërblimit, të trashgimtarvet, të lëxoi Kushtetutën e vendit , konventat ndërkombëtare të mbrotjes së të drejtave dhe lirive të njëriut, si dhe kodin civil që përcakton trashgimninë e qytetarit në sistemin demokratik në Republikën e Shqipërisë.

E paralajmrojmë Ministrin e financave çdo vendim politik ndaj të përndjekurve politike do të jetë fundi i turpshëm i urretjes sjuaj dhe qeverisë që ju bëni pjesë. Ne nuk ju frikëm plumbave të etërve tuaja jo u frikemi vendimeve politike staliniste të një Ministri që me këtë vemdim don të fshijnë krimet makabre të komunizmit. Urretja juaj ndaj të përndjkurve politike do te mposhtet nga paqja që ne i kemi përcjell shqiptarve nga 28 vite plurlalizem.

*Besim Ndregjoni-President i Unionit të Burgosurve dhe të Permdjekurve Politikë të Shqipërise.

LETËR E HAPUR HIRËSISË SË TIJ ANASTAS JANULLATOS

January 19, 2018 by dgreca

*Ju lutem, Hirësi, si klerik që keni marrë shtetësinë shqiptare, do t’ju lutesha që të filloni të mbani meshë përkujtimore për këto viktima të pafajshme në mos në çdo fshat të paktën në çdo qytet si Bilishti, Korça, Erseka, Përmeti, Leskoviku, Gjirokastra e Saranda./

Nga Goni Vangjel Treska/

Shumë i Përndershëm Hirësi Anastas Janullatos, tani që iu dha prej Presidentit të Republikës së Shqipërisë shtetësia shqiptare, po ju shkruaj që Ju Kryepeshkopi i Kishës Shqiptare Autoqefale Orthodokse të filloni e të mendoni edhe si shqiptar, për të kërkuar disa të drejta për popullin shqiptar, të cilat nuk i keni ndjerë më parë si detyrime morale e shpirtërore.

E kam fjalën për vlerësimin që duhet t’ju bëni krimeve antinjerëzore që kreu ushtria e rregullt e shtetit grek:

Në vitin 1878 kur dogji e shkatëroi kalanë dhe qytezën e Lëkurësit mbi Sarandë;
2. Për djegien e mijëra shtëpive dhe masakrimin e mijëra shqiptarëve në vitet 1914 dhe 1916 në fshatra të Korçës, Kolonjës, Përmetit, Gjirokastrës e Sarandës. Këta shqiptarë të pafajshëm u masakruan, vetëm sepse ata kur ushtarët grekë i pyesnin: Iste helines? (Je grek?), u përgjigjeshin: Jam shqiptar orthodoks. Këto krime janë të dëshmuara jo vetëm prej ne pasardhësve të atyre viktimave, por edhe në gazetën “KOHA” që botonte Mihal Gramenua në Korçë më 1914, në shumë relacione të misionarit amerikan Kenedy që shërbente në vitet 1913-1914 në Korçë, në revistën “YLLI I MENGJEZIT” që botuan motrat Qiriazi në Boston MA më 1917, në artikujt e z. Gani Vila, Bejtulla Destanit dhe në librin e studiuesit Kosta Papa “Barbaritë Greke në Shqipëri”, etj.

3. Barbaritë e ushtrisë greke u pasuan edhe nga barbari të tjera në krahinën pjellore të Çamrisë, e cila iu dha padrejtësisht shtetit grek kur u ndanë kufijtë më 1913. Në Çamëri barbaritë filluan më 1924 dhe vijuan deri në janar të vitit 1945, kur gjithë pjesa myslimane e asaj krahine u shfaros me pleq, fëmijë dhe nuse shtatzëna, të cilët kuptohet se nuk mund të ishin bashkëpunëtorë të pushtuesve gjermanë, si i akuzoi propaganda shoviniste greke. Këto viktima nuk janë disa mijëra, por disa dhjetëra mijëra shqiptarë të vrarë e të shpërngulur nga shtëpitë dhe tokat e tyre atërore.

Ju lutem si klerik që keni marrë shtetësinë shqiptare të filloni të mbani meshë përkujtimore për këto viktima të pafajshme në mos në çdo fshat të paktën në çdo qytet si Bilishti, Korça, Erseka, Përmeti, Leskoviku, Gjirokastra e Saranda.

Është në nderin tuaj të kërkoni që në këto qytete të Shqipërisë dhe në qytetet Filat, Margëlliç, Igumenicë, Pargë të Çamerisë të kërkoni që të ngrihen memoriale në kujtim të viktimave shqiptare që shkaktuan ushtëritë e shtetit fqinj grek.

Miqësia midis Shqipërisë dhe Greqisë do të forcohet jo duke ndërtuar vorreza e memoriale në tokat shqiptare të disa ushtarëve grekë që ranë në luftën Italo-Greke jashtë kufirit të Greqisë më 1940, që u sollën si pushtues, por duke ndërtuar memorialet për viktimat që shkaktoi ushtria greke në popullin shqiptar, si ushtri e një qeverie shoviniste. Akte të tilla bëjnë pjesë në krimet kundër njerëzimit, të cilat çdo qeveri demokratike greke duhet t’i dënojë, aq më tepër ju si Kryepeshkop i Kishës Shqiptare Autoqefale Orthodokse.

Tiranë-Athinë, nis raundi i dytë i bisedimeve

January 19, 2018 by dgreca

-Mes palëve qëndrojnë problem të hershme dhe të reja, që nga mbajtja formale në fuqi nga ana e Greqisë e ligjit të luftës, çështja came, apo dhe ajo e përcaktimit të kufirit detar mes dy vendeve./

1 Bushati Kotzia

Në qytetin e Korçës ka nisur sot raundi i dytë i bisedimeve mes ministrave të jashtëm të Shqipërisë dhe Greqisë, në përpjekje për t’i dhënë zgjidhje një sërë problemesh të mbetura pezull mes dy vendeve. Takimi i parë mes ministrit shqiptar Ditmir Bushati dhe homologut të tij grek Nikos Kotzias u zhvillua në Kretë, në muajin nëntor. Rreth atij takimi pati vetëm një deklaratë të përbashkët ku nuk u dhanë detaje, por saktësohej se “gjatë bisedimeve të cilat u zhvilluan në një atmosferë miqësore dhe konstruktive, është bërë një punë substanciale”. Të dy ministrat e konsideruan nisjen e dialogut si “një hap të rëndësishëm përpara”, duke nënvizuar se “përpjekjet për të gjetur zgjidhje afatgjata mbi problemet e trashëguara do të vijojnë”.

Edhe për takimin e Korçës që do të zgjasë deri të dielën gjithashtu nuk ka asnjë informacion, ndërkohë që në intervalet mes dy raundeve, siç deklaroi pak kohë më parë dhe kryeministri Edi Rama “bisedimet kanë vazhduar me intensitet në nivel ekspertësh”.

Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Greqisë janë shoqëruar prej kohësh me ulje ngritje të theksuara. Mes palëve qëndrojnë problem të hershme dhe të reja, që nga mbajtja formale në fuqi nga ana e Greqisë e ligjit të luftës, çështja came, apo dhe ajo e përcaktimit të kufirit detar mes dy vendeve.

Pas nisjes së bisedimeve dypalëshe, Tirana ka dhënë sinjalet e para, duke rihapur çështjen e varrezave të ushtarëve grekë të rënë në territorin shqiptar gjatë luftës italo-greke. Pak javë më parë Qeveria mori vendimin për ndërtimin e varrezës së dytë në Bularat, pas asaj të ngritur në Këlcyrë vite me parë, si pjesë e një marrëveshjeje mes dy qeverive të firmosur në vitin 2009. Në prag të Krishtlindjeve të shkuara, presidenti Ilir Meta, i dha nënshtetësinë shqiptare kryepeshkopit të Kishës ortodokse shqiptare Janullatos, një vendim i cili u prit me entuziazëm në Athinë.

Nga ana tjetër, në deklaratat e tij në shtypin grek ministri i Jashtëm Kotzias është shprehur optimist për ecurinë e dialogut. Ndërsa më parë, mohohej që Greqia të kishte ende në fuqi Ligjin e luftës me Shqipërinë, tanimë pala greke jo vetëm që e ka pranuar publikisht, por po mendon për gjetjen e modaliteteve për shfuqizimin e këtij ligji.

Edhe kryeministri Edi Rama është shprehur me nota pozitive për procesin e nisur. Pak javë më parë ai u shpreh se “me Greqinë po zhvillojmë bisedime shumë serioze. Po diskutojmë mbi gjëra që deri dje dukeshin të paimagjinueshme, me shumë për shkak të mungesës së seriozitetit dhe servilizmit qesharak politik të Tiranës ndaj fqinjëve. Që në krye të herë ne e kemi konsideruar Greqinë, së bashku me Italinë dhe Turqinë, pjesë e trekëndëshit strategjik, dhe duam që te jetë një partner strategjik i yni”, ka nënvizuar zoti Rama.(Kortezi:Zeri i Amerikes)

MANASTIRI I BOBOSHTICES DHE VARREZAT E USHAREVE GREKE

January 19, 2018 by dgreca

*A e dini se Grekët e donin Manastirin e Boboshticës varrezë të ushtarëve pa mbaruar ende lufta italo-greke?/

vendi i kishën e Shën Kollit të Grykës së Këlcyrës, u eshte ndertuar varreza greke 1 Shkurt 41 Boboshtice

1-Ne foto:Ky eshte vendi i kishës se Shën Kollit të Grykës së Këlcyrës,k u eshte ndertuar varreza greke/

2-Shkurt 1941- Boboshticën e vizitojë edhe komandanti i përgjithshëm i ushtrisë greke Aleksandros Papagosi/

Boboshtice,Ushtaret greke 1940, duke u ngjitur tek vendi i Manastirit

1-Boboshticë-25 Mars 1938.I gjithë fshati në kodrën para kambanarisë së-Manastirit të Fjetjes së Hyjlindëses pas Meshës Hyjnore për festën e Ungjillëzimit të Hyjlindëses.

2-Boboshtice- Ushtaret-greke me1940-duke u ngjitur tek vendi i Manastiri

*Në betimin ushtarak grek thuhet: “Atje, ku ka varre të ushtarit grek është tokë greke.”/

Nga Arben Llalla/

Greqia ka projektet e saj afatgjata për të ndërtuar historinë e së ardhmes, të ngritur mbi gënjeshtrën që jugu i Shqipërisë dikur i përkiste asaj, ndaj duhet t’i rikthehet një ditë. Për mos të harruar asnjëherë Greqia ëndrrën e Megalo Idesë të projektuar që më 1844 nga vllehu Joanis Koletis, në betimin ushtarak grek janë futur edhe vargjet: “Kam një motër të vërtetë, atë e quajnë Veriu i Epirit, Unë i përkasë ushtrisë së lavdishme greke, në agim do shkojë pa urdhër për të luftuar, për ta bashkuar Korçën me Greqinë. Atje,ku ka varre të ushtarit grek është tokë greke.”

Prandaj, çdo varrezë e ushtarëve grekë të vrarë gjatë luftës italo-greke më 1940-1941 ndërtohet në vende të shenjta që i përkasin shqiptarëve, të cilat më vonë do të quhen tokë greke, manastire dhe kisha greke.

Greqia ndërtoi varrezën e ushtarëve të saj, pikërisht në kishën e Shën Kollit të Grykës së Këlcyrës. Kjo ka qenë pronë e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë dhe nuk dihet përse i është marrë KOASH dhe i dhënë Greqisë për ushtarët e saj, pra nuk i përket më shqiptarëve, por ka “ndërruar” pronar dhe destinacion. Të moshuarit në Këlcyrë thonë se kur kalonin automjetet aty pranë e përshëndesnin me bori vendin e shenjtë, të tjerë grekë ndalen për t’u lutur. Dikur aty, fëmijët e zonës kalonin pushimet në kampe verore në Manastir, por sot kemi gjithë ato gropa të hapura e varre të zbrazura dhe kuti metalike me eshtra që mbushin kishën.

Vendi tjetër i shenjtë për ortodoksit shqiptar është Manastiri i Boboshticës në Korçë, ku grekët kanë ndërtuar varrezën e ushtarëve të tyre, pikërisht tek vendi i Manastirit të Fjetjes Hyjlindëse. Ky Manastir ishte piketuar për t’u bërë qendër greke qysh në luftën italo-greke më 1940. Në këtë fshat, jo rastësisht u vendos edhe shtabi qendror i ushtrisë greke për Qarkun e Korçës, ku përfshihej edhe Pogradeci. Në shkurt të 1941 Boboshticën e vizitoi komandanti i përgjithshëm i ushtrisë greke, Aleksandros Papagosi, cili u bë kryeministër i Greqisë më 1951-1955. Pra, Greqia ka projektuar shumë vjet më parë ndërtimin e një varreze të madhe për ushtarët e saj të vrarë më 1940-1941 edhe në Manastirin i Boboshticës. Fshati Boboshticë ka patur 13 kisha dhe 3 Manastire, ka qenë e banuar gjithnjë nga bullgarë, shqiptarë dhe vllehë, por asnjëherë nga grekë apo grekfolës. Gjuha e kishës deri në shpalljen e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë ka qenë si kudo greqishtja, por banorët kanë folur shqip dhe bullgarisht.

Pyetja që duhet bërë sot është: A mund të sqarojë kush opinionin publik, se cili është pronari i varrezave greke të Këlcyrës dhe vendi i Manastirit të Fjetjes Hyjlindëse sot? A është akoma KOASH-i që i administron pronat e Bashkësisë Ortodokse në Shqipërisë, në rastin në fjalë është bërë shpronësimi? Nëse është shpronësuar e ka shitur apo ia ka dhuruar pronën Greqisë? Në të dyja rastet me ç’të drejtë e ka bërë këtë dhe me vendim të cilit organ apo autoriteti kishtar? Por, edhe nëse e ka akoma si pronë, kush ua jep këtë të drejtë të tjetërsimit arbitrar të pronave kishtare, Sinodit, apo Kryepeshkopit që janë kujdestarë të përkohshëm të KOASH-it dhe do të zëvendësohen nga të tjerë, siç na mëson historia kishtare?

Kjo do të jetë sërish paradoksale, nëse është akoma KOASH-i pronar. Ç’punë ka dhe mbi cilën traditë, një kishë ortodokse e pavarur mund të administrojë apo mirëmbajë një varrezë ushtarake të një vendi tjetër?

E keqja më e vogël do të ishte që të ishte ndërtuar vetëm një mauzoleum përkujtimor, në pronë të blerë ligjërisht dhe jo një truall kishtar (nëse është falur trualli kishtar), sepse tashmë këto troje konsiderohen të humbura dhe të pushtuara, pa të drejtë rikthimi. Këto ngjarje kërkojnë hetim dhe sqarim, si nga organet tona kompetente, pasi ne nuk mund të lëmë askënd që trashëgiminë tonë kombëtare kulturore të na e kalojnë tek një komb tjetër, si dhe nga brenda Bashkësisë ortodoksët shqiptarë duhet të kërkojnë llogari për rrëmbimin e pronave të blera me gjakun e të parëve tanë.