Prof. Afrim Krasniqi/
Çdo mbrëmje të dy muajve të fundit, ndërsa protestat vijon rutinën e vet me mesazhe politike, ecje, reagime, dëshmi apo thirrje, – aty anash, një grup krijuesisht dhe aktivistësh, të heshtur, pa bujë apo zhurmë, por me talent dhe vendosmëri ofrojnë një nga momentet më të veçanta e më domethënëse të protestës dhe reagimit qytetar: çdo ditë një fjalë ose fjali si mesazh ndaj publikut, institucioneve, shoqërisë. E mendojnë, e krijojnë, e filmojnë të vetdijshëm se 5 min pas protestës “autoritetet” me uniformë vijnë dhe e fshijnë.
Nuk janë fotot lajm, por mesazhi. Ky i fundit, në një shoqëri më të lirë, më reaguese, më qytetare, më të formuar me kulturë politike e demokratike, më pak militante, si dhe më të ndjeshme/vetëdijshme/përgjegjshme ndaj nevojave/prioriteteve afatgjata të vetes dhe vendit, natyrisht do të ishte edhe ftese e parezistueshme për reflektim.