Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

“Gjergj Kastrioti Scholarship Fund”

by

Endrit Topalli/

Fondi i bursave Gjergj Kastrioti Scholarship Fund vazhdon të dëshmojë se investimi në arsim mbetet një nga shtyllat më të forta për ndërtimin e një të ardhmeje të qëndrueshme për komunitetin shqiptaro-amerikan. Në një mbrëmje të mbushur me emocione, mirënjohje dhe vizion për të ardhmen, komuniteti u mblodh për të festuar një moment historik: 10-vjetorin e Natës Gala dhe njëkohësisht 26-vjetorin e themelimit të fondit, një rrugëtim i gjatë i ndërtuar mbi sakrificë, punë vullnetare dhe besim në fuqinë transformuese të arsimit.

Që nga krijimi i tij, Gjergj Kastrioti Scholarship Fund ka pasur një mision të qartë — të mbështesë studentët e rinj në ndjekjen e studimeve të larta dhe të krijojë ura të forta midis brezave. Ky mision u reflektua edhe këtë vit, ku u arrit një nga sukseset më të mëdha në historinë e fondit: ndarja e 175.000 dollarëve bursa për 30 studentë, një investim konkret që jo vetëm lehtëson barrën financiare të familjeve, por edhe frymëzon të rinjtë të ndjekin ambiciet e tyre akademike dhe profesionale.

Mbrëmja gala u pasurua nga fjalimi keynote i Pjetër Vuli, i cili solli një mesazh motivues për rëndësinë e ruajtjes së identitetit dhe fuqizimit përmes dijes. Një moment veçanërisht prekës ishte edhe fjala e studentit përfaqësues Mateo Delaj, i cili ndau përvojën e tij personale dhe ndikimin e drejtpërdrejtë që bursat kanë pasur në rrugëtimin e tij akademik, duke kujtuar të pranishmëve se çdo kontribut i komunitetit përkthehet në mundësi reale për brezat e rinj.

Në këto 26 vite aktiviteti, fondi ka arritur të japë mbi 500.000 dollarë bursa, një arritje që pasqyron përkushtimin e vazhdueshëm të bordit drejtues dhe mbështetjen e palodhur të komunitetit. Puna e boardit — Steve Lucaj, Endrit Topalli, Franko Sallaku, Val Vulaj Karana, Nora Micakaj, Laura Lleshaj, Eftiola Greco, Davina Nika dhe Klesti Cela — ka qenë vendimtare në rritjen dhe konsolidimin e fondit, duke e kthyer atë në një institucion të respektuar filantropik.

Një nga objektivat më ambicioze të viteve të fundit është krijimi dhe zgjerimi i fondit të endowment-it. Synimi i Gjergj Kastrioti Scholarship Fund është të arrijë 1 milion dollarë të investuara në këtë fond afatgjatë, i cili do të sigurojë një burim të qëndrueshëm për bursat e së ardhmes. Deri më sot janë mbledhur rreth 400 mijë dollarë, një hap i rëndësishëm drejt garantimit që studentët shqiptaro-amerikanë të kenë gjithmonë mbështetje nga komuniteti, pavarësisht sfidave ekonomike apo ndryshimeve të kohës. Ideja pas endowment-it është e thjeshtë por e fuqishme: të krijohet një trashëgimi që vazhdon të japë fryte për brezat që vijnë.

Ndërsa fondi shënon më shumë se dy dekada e gjysmë aktiviteti, historia e tij është një dëshmi e fuqisë së bashkimit dhe vizionit afatgjatë. Nga bursat e para modeste deri tek gala e 10-të jubilare dhe rritja e qëndrueshme e endowment-it, Gjergj Kastrioti Scholarship Fund vazhdon të mbetet një shembull i gjallë se si komuniteti mund të ndërtojë një të ardhme më të fortë përmes arsimit, solidaritetit dhe investimit në rininë shqiptaro-amerikane.

Gazeta “Shqiptari i Italisë”

by

Prof. Selam Sulejmani/

Gazeta “L’albanese d’Italia” (Shqiptari i Italisë), doli për herë të parë më 23 shkurt 1848 dhe përbën një nga gurët themelorë të shtypit të Rilindjes Kombëtare Shqiptare. Ajo u drejtua nga figura e shquar arbëreshe Jeronim De Rada, poet, publicist dhe ideolog i çështjes kombëtare shqiptare.

Roli dhe rëndësia

Kjo gazetë kishte për qëllim:

-Mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve;

-Paraqitjen e fakteve historike për identitetin dhe autoktoninë shqiptare;

-Informimin e opinionit italian dhe evropian mbi çështjen shqiptare;

-Forcimin e ndërgjegjes kombëtare tek arbëreshët dhe shqiptarët në trojet etnike.

-Nëpërmjet artikujve me argumente historike, gjuhësore dhe kulturore, gazeta u bë një tribunë e rëndësishme politike dhe kulturore gjatë periudhës së Rilindjes.

Konteksti historik

Shtypi arbëresh lindi si nevojë jetike për ruajtjen e identitetit kombëtar të komuniteteve shqiptare të vendosura në Itali që nga shekulli XV, veçanërisht pas vdekjes së Gjergj Kastrioti Skënderbeu. Emigrimi masiv i shqiptarëve drejt Italisë solli krijimin e një diasporë të organizuar, e cila ruajti gjuhën, zakonet dhe traditat përmes shkollave, kishave dhe më vonë – përmes shtypit.

Ndikimi në Rilindjen Kombëtare

“L’albanese d’Italia” kontribuoi në:

-Konsolidimin e mendimit politik shqiptar;

-Lidhjen e çështjes shqiptare me lëvizjet kombëtare evropiane të vitit 1848;

-Përhapjen e ideve për arsimimin në gjuhën shqipe;

-Krijimin e një platforme intelektuale për bashkimin kombëtar.

Kjo gazetë mbetet një dëshmi e hershme e angazhimit të diasporës arbëreshe në shërbim të çështjes shqiptare dhe një kapitull i rëndësishëm në historinë e shtypit shqiptar.

KONSULLATA E REPUBLIKËS SË KOSOVËS NË SHTUTTGART SHËNOI DITËN E PAVARËSISË SË REPUBLIKËS SË KOSOVËS DHE PËRURIMIN E HAPËSIRAVE TË REJA TË KONSULLATËS

by

Prof. dr. Musa Ahmeti

Center for Albanian studies/

Më 22.02.2026, Konsullata e Republikës së Kosovës në Shtuttgart shënoi Ditën e Pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe përurimin e hapësirave të reja të Konsullatës në Shtuttgart, pra ishte një fstë e dyfishtë e eorganizuar me kujdes dhe pofeionalizëm të lartë.

Me këtë rast morën pjesë një numër i madh bahkëatdhetarësh, të pëfaqësuar në tri gjearata të ndyshme, si penonist nxënës e student, dhe punëtor e krijues e studiues të profesioneve e fushave të ndryshme. Të panishëm ishin edhe përfaqësues të shoqatave shqipatare të Baden Wuternbegut, diplomat dhe mysafir të tjerë.

Përmes kësaj pritjeje u përcollën urimet për të gjithë qytetarët e Republikës së Kosovës me rastin e 18-vjetorit të Pavarësisë, ndërsa u shpreh mirënjohje e thellë për të gjithë ata që sakrifikuan jetën për lirinë e vendit. Dhe Lavdi e përjetshme të rënëve për liri.

Konsulli zori hmdi Bërbatoviërsa u shprehi mirënjohje e thellë të gjithë atre që sakrifikuan jetën për lirinë e vendit. Lavdi e përjetshme të rënëve për liri konsuli, z. Hamdi Bëbatovci në fjalën e ij përshënetëse, teksoi s 17 Shkurti përfaqëson sakiicën dhe përpjekjen shumëvjeçare ë popullit të Kosoëvës ë liri,. Ai vlerësoi në mënyrë të veçantë rolin e pazëvendësueshëm të mëgatës shqiptare në forcimin dhe mbështetjen e Shtetit të Kosovës, si dhe sprehu mirënjohje pë shtetet mike, në veçnati për Gjrmaninë, për përkrahjen e vzhdueshme. Zoti Hamdi Bërbatoci heksoi në vijimse 17 Shkurti është një datë që na bashkon të gjithëve, një ditë krenarie dhe mirënjohjeje për të gjithë brezat që sakrifikuan dhe punuan për lirinë e shtetin tonë.

Ne kemi pë obligim, që këtë sakrificë ta ruajmë, respektojmë dh ta transmetojmë të bezat që vinë, poashtu, nëpërmes të institucioneve të shtetit të Repuklikës së Kosovës, ti tregojmë botës, se jemi të zotët e vendin tonë dhe dimë e mundemi të qevrisim duke respektuar ligjin dhe duke rujatur e kirjuar demokracinë. Pataj ai, theksoi se, sot jemi mbledhur për të shënuar dy ngjarje të rëndësishme: Ditën e Pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe përurimin e hapësirave të reja të Konsullatës sonë në Shtuttgart. Në këtë rrugë të gjatë e me sakrifica për kombin tonë, të bërjes së lirisë e të shtetit, Mërgata jonë ka luajtur një rol vendimtar, duke qenë një nga shtyllat qendrore të saj – Andaj në emër të Qeverisë së Republikës së Kosovës ju falënderoj nga zemra për gjithëve për kontributin tuaj. Kjo ditë nuk është vetëm një festë, por edhe besimi në të ardhmen e Kosovës si shtet demokratik, i zhvilluar dhe i integruar në familjen evropiane.

Në të njëjtën kohë, përurimi i këtyre hapësirave të reja shënon një hap të rëndësishëm në shërbim të mërgatës sonë në Baden-Württemberg, si një nga qendrat kryesore të shqiptareve në Gjermani dhe përtej kësaj. Këto ambiente janë më shumë se zyra administrative, kjo hapësire është shtëpi e përbashkët dhe një vend ku do të : gjeni mbështetje, dhedo të merrni shërbime profesionale dhe bashkëpunim të sinqertë. Angazhimi ynë është që Konsullata të jetë sa më pranë jush, duke ofruar shërbime cilësore dhe duke forcuar lidhjen tuaj me atdheun. Duhet theksuar se Konsullata e Republikës së Kosovës në Shtutgart renditet ndër konsullatat me numrin më të madh të shërbimeve konsullore të ofruara, duke mundësuar në shumë raste kryerjen e shërbimeve edhe pa termin dhe brenda një kohe shumë të shkurtër. Ambientt eja ë konusllatës ihin rreduar me një shije të veçnë duke qenë sa modrne poehe duke uajtur vlerat tradicionale hqiptare.

Gjithashtu, udhëheqësi i Konsullatës, z. Berbatovci, theksoi se pavarësisht këtyre arritjeve, mbetet ende punë për t’u bërë. Një ndër prioritetet është mësimi plotësues i gjuhës shqipe në Baden-Württemberg. Me këtë rast, ai u bëri thirrje të gjithë prindërve që, për hir të gjeneratave të ardhshme, të mos hezitojnë t’i dërgojnë fëmijët e tyre në mësimin plotësues të gjuhës dhe kulturës shqiptare, sepse asgjë nuk na bashkon më shumë se gjuha dhe kultura jonë e bukur shqipe.

Aktualisht, në Baden-Württemberg janë 25 shkolla (klasa) shqipe, me rreth 500 nxënës dhe 20 mësues. Megjithatë, ky nivel nuk është i mjaftueshëm, duke pasur parasysh numrin e madh të shqiptarëve që jetojnë në këtë Land. Ceremonia u pasurua me një performancë artistike nga grupet e valleve “Besa” – Heilbronn dhe “Kosova” – Fellbach, të cilët sollën një atmosferë festive me valle tradicionale shqiptare.

Për të pranishmit u organizua edhe një koktej rasti, duke krijuar mundësi për bashkëbisedim ndërmjet përfaqësuesve institucionalë, diplomatëve dhe komunitetit shqiptar në Gjermani. konsuli, z. Hamdi BëRbatovci, flënderoj koreografean e shoqërsië Kulturore BESA të heilbronnit. zonjën Greta Bojaj Rrafshi për organizimin programit artistik, veçanërisht të valleve tradicionale shqiptare si dhe të gjithë nxënësit, dhe pjstarët tjerë, të cilët me këngë e valle dhe recitimet e tyre e bënë festën e Pavarësisë më të veçantë.

“SKËNDERBEU SHQIPJA QË NDALOI PERANDORINË OTOMANE” E AUTORËVE ITALIANË: ALDO DIOMEDES DHE CLAUDIO DI GIÁ

by

Hysen S. Dizdari

Studiues i historisë dhe filatelisë/

Në muaj shkurt të këtij viti u botua në italisht nga shtëpia botuese italiane “Edizione Pergamena” një vepër e re me rëndësi historike për kombin shqiptar me titull: “Skënderbeu , Shqipja që frenoi Perandorinë Otomane “. Kjo vepër është shkruar nga dy autorë të shquar italianë: Aldo Diomedes dhe Claudio Di Giá. Ajo që të bie në sy që në fillim të kësaj vepre është puna e madhe kërkimore e shkencore e dy autorëve nëpër arkivat e bibliotekat italiane dhe evropiane si në Romë, Napoli, Firence, Bari, Venecia, Vjenë , Berlin, Paris etj.

Kjo vepër e tyre është mbështetur në burime të rëndësishme arkivore, dokumentare e historike, por edhe në një bibliografi të pasur me veprat e autorëve shqiptarë dhe të huaj kushtuar Skënderbeut si: Marin Barleti, Dhimitër Frangu, Gjon Muzaka, Fan Noli, Kristo Frashëri, Giammaria Biemi, Franz Babinger etj.

Autorët e shquar, Aldo Diomedes dhe Claudio Di Giá, sjellin para publikut italian, shqiptar e evropian një vepër të re, të shkruar me dashuri dhe me dije, një histori të heroit tonë kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeut, ndryshe nga autorët e tjerë italianë e të huaj, duke e parë Skënderbeun jo vetëm si hero i kombit shqiptar, por edhe si hero të kombit italian dhe si hero edhe të kombeve të Evropës. Pësmes luftës së tij 25 vjeçare, Skënderbeu e mbrojti jo vetën vendin e tij, Shqipërinë, nga pushtimi i ushtrisë otomane, por edhe vendet fqinje, midis tyre edhe Italinë, po dhe Evropën. Me të drejtë dy autorët theksojnë se Skënderbeu është hero i kombeve të Evropës.

Ja me sa përkushtim, dashamirësi e fisnikëri shkruhet në hyrjen e librit: “Skanderbeg shqipja që frenoi Perandorinë Ottomane” (faqe -3), në formë “dedikimi”:

“Juve o popull shqiptar që jeni mbartës të emrit të Gjergj Kastriotit Skënderbeut, jo vetëm në librat e historisë, por në gjak dhe në shpirt. Ju jeni mbrojtësit e flakës së tij. Nuk keni pasur nevojë as për këtë libër, as për ndonjë tjetër, për të njohur madhështinë e heroit tuaj. E keni mbajtur në jetë gjatë shumë shekujve heshtjeje, duke murmuritur gjestet e tij në këngët e baballarëve tuaj dhe të gjyshërve tuaj. E keni sjellë me vete nëpërmjet Adriatikut, duke e bërë zemrën dhe shpirtin e komunitetit tuaj në mërgim. E keni bërë tuajën kurajën e tij, Shqiponjën e tij e bëtë simbol të qëndrueshmërisë suaj të paepur. Juve, që jeni trashëgimtarët e gjallë të tij, jua dedikoj këtë vepër jo si një leksion, por si një homazh të përulur dhe të thellë të një miku italian, që duke parë përtej detit tonë të përbashkët, ka parë dritën e një gjiganti, dhe ka mbetur i mrekulluar.

Edhe gjithë atyre që, në Itali e në Shqipëri, e takojnë për herë të parë këtë emër nëpërmjet faqeve të këtij libri.

Ky libër nuk është vetëm një tregim i betejave të kohëve të vjetra. Është një ftesë për një udhëtim për zbulimin e një prej figurave më të jashtëzakonshme që Kontinenti ynë ka dhënë. Ju uroj që të zbuloni, ashtu siç kam zbuluar unë, që historia e Skënderbeut nuk është vetëm kronikë e një luftëtari, por mishërim i idealeve që nuk njohin kufij si lufta për liri, mbrojtja e shtëpisë së vet, dinjiteti i një populli që refuzoi të dorëzohet.

Shpresoj që në përfundim të këtij udhëtimi, do të keni mundësinë që ta dashuroni dhe respektoni atë, jo vetëm si hero i një kombi, por si një simbol universal i gjithë atyre gjërave që shpirti njerëzor mund të kryej përballë mundësive të pamundura. Si italian e shkrova këtë libër i shtyrë nga ndjenja e detyrës dhe admirimit. Detyrës që të kontribuoj në vendosjen e një heroi kaq madhështor në vendin që i takon në pantheonin evropian.

Admirimin për një njeri që nuk ishte vetëm Babai i Atdheut shqiptar, por edhe mbrojtës, që në një moment të errët të historisë, mbrojti pikërisht kufirin tonë bregdetar. Historia e tij i përket Shqipërisë, por trashëgimia e tij shpirtërore është pasuri e mbarë Evropës. Urojmë që Shqiponja e tij të fluturojë gjithmonë lart në kujtesën e përbashkët, duke bashkuar brigjet tona me një përqafim e respekt vëllazëror.”

Vepra e dy autorëve italianë, Aldo Diomedes dhe Claudio Di Giá, e ndriçon në rrafshe të ndryshme dhe në mënyrë mjaft të plotë historinë e Skënderbeut, që nga marrja peng në oborrin e sulltanit, çlirimi i Krujës më 28 nëntor 1443, luftën e betejat e tij fitimtare mbi ushtrinë otomane, marrëdhëniet e tij me Mbretërinë e Napolit, Venedikun dhe Papët e Romës. Në ketë vepër dy autorët kanë analizua mirëfilli dhe strategjinë që përdori Skënderbeu për t’i arritur fitoret në betejat kundër ushtrisë otomane shumëfish më të madhe, në forca dhe mjetet më moderne të shek. XV. Vepra “Skënderbeu Shqiponja që ndaloi Perandorinë Otomane” përmban 15 kapitujt të cilët e shpalosin historinë e Skënderbeut në një varg të dhënash e faktesh:

Kapitulli -1:Shqipëria e princave. Familja Kastrioti dhe sistemi osman i vasalitetit.

Kapitulli -2: Peng në Edirne. Jeta e Gjergjit të vogël në oborrin e sulltanit.

Kapitulli- 3: Shkëndija e kthimit. Lidhja e pa ndërprerë me atdheun e tij..

Kapitulli -4: Çlirimi i Krujës. Rrëfimi pothuajse mitik kthimi i tij.

Kapitulli -5: Përkrenarja e Dragoit. Heqja dorë nga islami dhe kthimi në krishterim dhe përkrenarja ikonike.

Kapitulli -6 : Lidhja e Lezhës kryevepra diplomatike.

Kapitulli -7: Lufta në male. Një analizë e detajuar e taktikave të tij.

Kapitulli -8: Rrethimi pa fund. Rrethimi epik tri herë i Krujës.

Kapitulli -9: Përplasje titanësh.

Dueli i tij personal me gjeneralët e ushtrisë osmane.

Kapitulli -10: Ndihma nga Roma. Marrëdhënia me Papët.

Kapitulli -11: Miqtë dhe armiqtë. Marrëdhënia me Venedikun dhe ndihma e mbretërisë Napolit.

Kapitulli -12: Një Mbret pa kurorë. Roli i tij si udhëheqës i pa diskutueshëm.

Kapitulli -13 :Beteja e fundit. Vdekja e tij nga sëmundja.

Kapitulli -14: Pas Skënderbeut. Rënia e qëndresës dhe shtegtimi në Itali.

Kapitulli -15: Përse u “harrua “ ai. Një analizë përse figura e tij ra në margjinat e historiografisë evropiane.

Përfundim: SHQIPONJA ENDE FLUTURON!

Populli shqiptar në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoninë e Veriut, në Mal të Zi, në Itali, e kudo në Evropë, në SHBA, në Kanada e në Australi u është shumë mirënjohës dy autorëve të shquar italianë të kësaj vepre: ALDO DIOMEDES dhe CLAUDIO DI GIÁ, për punën e tyre të çmueshme kërkimore dhe shkencore, për ta sjellë para publikut italian, shqiptar, evropian e botëror këtë vepër me vlerë, kushtuar heroit tonë kombëtar, Gjergj Kastriotit Skënderbeut. Më mban shpresa se brenda vitit 2026 kjo vepër do ta shohë dritën e botimit edhe në gjuhën e Atdheut të Skënderbeut, në gjuhën shqipe, dhe do studiohet e do të shfrytëzohet si burim i rëndësishëm për njohjen e mëtejshme të jetës dhe të veprimeve të Skënderbeut.

KANDIDAT PËR KËSHILLIN BASHKIAK NË LEWISVILLE, TEXAS, ADRIAN DOKO: “SHQIPTARËT JANË SHEMBULL I INTEGRITETIT, FAMILJES DHE UDHËHEQJES”

by

Intervistoi: Sokol Paja/

1. CILA ËSHTË PLATFORMA ELEKTORALE E ADRIAN DOKOS? PSE DUHET TË VOTOJË ELEKTORATI PËR JU?

Platforma ime është e thjeshtë: të mbrojmë cilësinë e jetës në Lewisville dhe ta planifikojmë të ardhmen me përgjegjësi. Lewisville po rritet shumë shpejt dhe familjet e ndiejnë çdo ditë: më shumë trafik, shqetësime për sigurinë, kosto më të larta dhe frikë reale që qyteti mund të humbasë karakterin dhe ngrohtësinë që e bëjnë “shtëpi”. Unë kandidoj me katër përparësi kryesore:

Komuniteti dhe familja në radhë të parë: vendimet e qytetit duhet të bazohen te nevojat reale të banorëve—lagje të sigurta, shërbime të mira dhe një komunitet i bashkuar.

Siguri publike dhe rrugë më të mençura: rrugë më të sigurta, qarkullim më i rregullt dhe hapa praktikë që përmirësojnë reagimin e emergjencave.

Rritje e zgjuar, jo mbingarkesë ndërtimesh: zhvillimi duhet të jetë i balancuar, transparent dhe të mbrojë lagjet dhe bizneset lokale.

Udhëheqje e përgjegjshme dhe përballueshmëri: kujdes me taksat dhe buxhetin, stabilitet financiar dhe mbrojtje për pensionistët dhe familjet me të ardhura fikse.

Njerëzit duhet të votojnë për mua sepse nuk po kërkoj një titull. Po kërkoj mundësinë për të shërbyer. Si biznesmen në Lewisville prej shumë vitesh, kam mësuar të dëgjoj njerëzit, të menaxhoj buxhetin dhe të zgjidh probleme me qetësi e përgjegjësi. Dhe një pjesë e madhe e frymëzimit tim vjen nga komuniteti ynë—sidomos nga Qendra Kulturore Shqiptaro-Amerikane dhe Albanians for America, të cilat më kanë dhënë energji, besim dhe motivim për të hyrë në shërbimin publik.

2. CILI ËSHTË ANGAZHIMI JUAJ POLITIK NË TEKSAS DHE NË ZONËN KU KANDIDONI DHE NJË THIRRJE PËR SHQIPTARËT QË T’JU MBËSHTESIN?

Angazhimi im është për zgjidhje lokale, jo për politikë partiake. Në Këshillin Bashkiak vendosen gjëra që ndikojnë përditë: siguria publike, rrugët, zhvillimi urban, buxheti dhe shërbimet e qytetit. Unë kandidoj për Lewisville City Council, Place 3, që do të thotë se përfaqësoj gjithë qytetin, jo vetëm një lagje. Fokusi im është shumë praktik: rrugë më të sigurta dhe zgjidhje reale për trafikun, zhvillim i balancuar që mbron lagjet, transparencë dhe komunikim i qartë nga Bashkia, disiplinë financiare dhe përballueshmëri për familjet dhe pensionistët. Kjo fushatë është bipartiake dhe e bazuar te komuniteti. Në nivel qyteti, rezultatet vijnë kur njerëzit punojnë bashkë, jo kur ndahen me etiketa.

Për shqiptarët në Teksas dhe kudo në Amerikë: zëri ynë ka peshë. Ne e dimë ç’do të thotë punë, sakrificë dhe shërbim. Qendra Kulturore Shqiptaro-Amerikane dhe Albanians for America e kanë treguar se kur jemi të bashkuar, bëhemi më të fortë. Prandaj, i ftoj bashkëkombasit: vullnetarizohuni, kontribuoni, ndani mesazhin dhe dilni të votoni. Le të tregojmë se shqiptarët janë shembull i integritetit, familjes dhe udhëheqjes.

3. KANDIDIMI DHE RËNDËSIA E POZICIONIT KU KANDIDONI. KU E BAZONI SUKSESIN E GARËS TUAJ?

Këshilli Bashkiak është një nga pozicionet më të rëndësishme lokale sepse prek drejtpërdrejt jetën e përditshme: sigurinë, rrugët, zhvillimin ekonomik, buxhetin dhe mënyrën se si rritet qyteti. Këto nuk janë politika “në letër”—janë vendime që njerëzit i ndiejnë menjëherë. Suksesin e kësaj gare e bazoj te: marrëdhëniet e ndërtuara prej vitesh me banorët e Lewisville, përvoja ime e shërbimit dhe angazhimit komunitar, qasja “dëgjo më parë” dhe bashkimi i njerëzve rreth zgjidhjeve dhe një fushatë me energji të fortë nga poshtë-lart, ku mbështetja e Qendrës Kulturore Shqiptaro-Amerikanebdhe Albanians for America ka qenë një forcë e vërtetë motivimi dhe frymëzimi.

4. NJË SHQIPTAR QË KANDIDON PËR NJË POZICION TË RËNDËSISHËM SI ZË I FUQISHËM QYTETAR—CILAT JANË NDJESHMËRITË TUAJA?

Ndjeshmëritë e mia vijnë nga vlerat shqiptare të BESA-s (mbajtja e fjalës), familja, puna e palodhur dhe respekti për komunitetin. Jam thellësisht i vetëdijshëm se kur një shqiptar hyn përpara në shërbimin publik, nuk ka të bëjë kurrë vetëm me një person – kjo pasqyron sakrificat e prindërve, krenarinë e një komuniteti dhe shembullin që japim për brezin e ardhshëm. Unë jam i ndjeshëm ndaj: drejtësisë dhe përfshirjes për të gjithë banorët, mbrojtjes së familjeve nga kostot në rritje dhe kushtet e pasigurta, sigurimit që qeveria e qytetit të mbetet transparente dhe e përgjegjshme, sigurimit që rritja të mos fshijë identitetin e lagjeve.

Dhe ndiej një përgjegjësi të fortë për të përfaqësuar Qendrën Kulturore Shqiptaro-Amerikane të vendosur në Lewisville, qytetin të cilit do t’i shërbej, me dinjitet – duke treguar se ne kontribuojmë jo vetëm përmes biznesit dhe punës, por edhe përmes lidershipit dhe shërbimit qytetar.

5. SI PO SHKON FUSHATA? CILA ËSHTË STRATEGJIA PËR FITORE, MARRËDHËNIE PUBLIKE DHE BINDJEN E ELEKTORATIT “GRI”?

Fushata po ecën mirë—po ndërtojmë ritëm me takime direkte, pjesëmarrje në evente komunitare dhe komunikim të vazhdueshëm me banorët. Strategjia jonë është e bazuar te besimi: Derë më derë dhe biseda në lagje: të dëgjojmë banorët dhe të fitojmë mbështetje familje pas familjeje. Angazhim me biznese lokale dhe komunitetin: të jemi aty ku njerëzit takohen dhe flasin për problemet reale. Mesazh pozitiv dhe me zgjidhje: pa negativitet—vetëm hapa praktikë dhe përgjegjësi. Koalicion i fortë komunitar: shumë mbështetës nuk janë “politikë”, por duan që qyteti të shkojë në drejtimin e duhur.

Elektorati “gri” kërkon sinqeritet dhe stabilitet. Ne i bindim me tema që prekin jetën reale: siguri, trafik, zhvillim i mençur dhe përballueshmëri. Dhe e bëjmë me respekt, sepse në një qytet, sot mund të mos biesh dakord me dikë, por nesër e ke komshi. Për PR-in, besueshmëria është gjithçka—dhe këtu vërtet dua të theksoj se mbështetja dhe frymëzimi që vjen nga Qendra Kulturore Shqiptaro-Amerikane dhe Albanians for America e ka forcuar shumë mesazhin dhe energjinë e fushatës.

6. KUSH ËSHTË ADRIAN DOKO?

Unë jam bashkëshort, baba, sipërmarrës dhe banor i Lewisville. Familja ime ka drejtuar Parma Pasta Pizza në Lewisville për më shumë se 25 vjet, duke u shërbyer mijëra fqinjëve. Kjo përvojë të mëson empati, përgjegjësi dhe si të dëgjosh. Profesionalisht, kam punuar në role që kërkojnë planifikim, siguri dhe lidership, duke përfshirë: Kryetar (Komiteti i Inovacionit) për Planin e Vizionit Lewisville 2035. Me punë që lidh inovacionin me përfitimin publik të botës reale. President i AUVSI Lone Star chapter 501 c6 (Association for Uncrewed Vehicles International), Organizata më e madhe jofitimprurëse e dedikuar për avancimin e sistemeve autonome.

Udhëheqës (FAAST) i Ekipit të Sigurisë së Administratës Federale të Aviacionit. Pilot i çertifikuar nga FAA dhe edukator i komunitetit i fokusuar në siguri. Role udhëheqëse në iniciativat e aviacionit, sigurisë dhe teknologjisë me punë që lidh inovacionin me përfitimin publik të botës reale. Themelues i Imperial Aerial, një firmë konsulence hapësinore e specializuar në lëvizshmërinë ajrore dhe mbledhjen e të dhënave ajrore duke përdorur sensorë dhe ngarkesa të ndryshme për të ofruar zgjidhje për industrinë. Hobitë e mia sillen rreth vullnetarizmit në komunitet dhe projekteve që i ndihmojnë të rinjtë të shohin mundësi në të ardhmen. Motoja ime është: “Qëndrimi juaj përcakton lartësinë tuaj”. Njerëzit që më njohin do të thoshin se cilësitë e mia janë qëndrueshmëria, afrueshmëria dhe një etikë e fortë pune e formuar nga familja ime dhe e përforcuar nga vlerat e komunitetit shqiptar.

7. CILA ËSHTË PREJARDHJA JUAJ FAMILJARE? HISTORIA E EMIGRIMIT NË SHBA.

Historia e familjes sime është historia e zakonshme e emigrantëve: Babai im, Mentori, erdhi në Paterson, New Jersey në vitin 1968 për të ndërtuar një jetë të lirë dhe më të mirë përmes punës së palodhur. Prindërit e mi u larguan nga Ohri, Maqedonia e ish-Jugosllavisë gjatë një periudhe shumë të vështirë, duke kërkuar siguri, dinjitet dhe mundësi. Vlerat që Amerika përfaqëson. Si shumë familje emigrantësh, ne filluam me shumë pak, por punuam pa pushim. Pastaj hapëm Tony’s Pizza në River Street, ku vendi ynë ndihmoi bashkatdhetarët tanë të gjenin vende pune dhe vendbanim. Biznesi i restoranteve u bë më shumë sesa një mjet jetese – u bë një urë lidhëse me komunitetin. Ne u koordinuam me Fondin e Përbashket Shqiptare nën udhëheqjen e Faik Istrefit dhe drejtuam autobusët për të mobilizuar komunitetin tonë për demonstrata paqësore për çlirimin e Kosovës në Uashington DC dhe New York. Amerika nuk na dha vetëm mundësi, por na dha një vend ku të përkasim.

Kjo është arsyeja pse shërbimi publik ka rëndësi për mua. Kjo fushatë është mënyra ime për të nderuar sakrificat e prindërve të mi dhe për t’i treguar brezit të ardhshëm – veçanërisht shqiptaro-amerikanëve – se ne mund të kontribuojmë në çdo nivel: në biznes, në udhëheqjen e komunitetit dhe në poste të zgjedhura. Dhe gjithmonë do ta njoh rolin e Qendrës Kulturore Shqiptaro-Amerikane të Teksasit dhe të “Shqiptarët për Amerikën” në atë udhëtim – duke i bashkuar njerëzit tanë, duke inkurajuar përfshirjen qytetare dhe duke na kujtuar se të bashkuar, ne mund të arrijmë çdo gjë. Bashkimi bën fuqi! www.adriandoko.com