Prof. Afrim Krasniqi/
E dini? Në Tiranë ka mëse dy muaj protesta e reagime qytetare/brezi i ri, por mungon një reagim nga “elitat” e emëruara akademike, universitare dhe publike. Kjo është e rëndësishme sepse shoqëria jonë duhej të kishte kuptuar tashmë se një shoqëri që nuk kultivon mendimin kritik, argumentin dhe respektin për mendimin të Tjetrit brenda saj ka një problem serioz me formimin qytetar, kulturën e saj politike dhe natyrisht edhe me cilësinë e demokracisë.
Të dhënat e V-Dem për Shqipërinë tregojnë një rënie të dukshme vitet e fundit të rolit publik kritik të akademikëve dhe botës universitare ndaj politikave qeveritare. Treguesi nuk mat kufizimet apo lirinë për të folur, por diçka po aq domethënëse: sa dëgjohet realisht zëri kritik i universiteteve dhe botës akademike në debatin publik.
Kur universiteti hesht, ekspertiza relativizohet dhe konformizmi shpërblehet, shoqëria humbet një nga mekanizmat kryesorë të vetëkorrigjimit. Ndoshta edhe këtu duhet kërkuar një pjesë e shpjegimit për krizën morale dhe etike të përfaqësimit, normalizimin e antivlerës dhe varfërimin e debatit publik në Shqipëri. Ajo që na mësojmë librat dhe përvoja historike është se demokracia nuk matet vetëm me të drejtën për të folur, por edhe me guximin e aftësinë për të menduar ndryshe dhe peshën/vemendjen që shoqëria i jep këtij mendimi.