• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

PO ME OSO KUKËN E ME MALËSORËT ÇKA KINI?!

July 10, 2023 by s p

Nga Frank Shkreli

A person standing at a podium with a flag behind him

Description automatically generated with medium confidence

Diskursi i pagdhendur politik ndër-shqiptar i javës që kaloi ishte i pa-precedentë në shumë pikëpamje dhe i shëmtuar gjithashtu për vet faktin se si mund të kishte një komunikim të tillë midis shqiptarësh. Tallje me heroizmin e Oso Kukës dhe ofendim i malësorëve.  Gjatë vizitës së tij në Mal të Zi, Kryeministri i Shqipërisë u tallë me heroizmin e Oso Kukës dhe nga Prishtina, Deputeti i Kosovës, Xhavit Haliti duke komentuar– në një intervistë televizive — në lidhje me mos-takimin e Kryemistrit të Republikës së Kosovës Albin Kurti me Kryeminisitrin e Shqipërisë, Edi Rama – u shpreh pak a shumë se vendimi i  Kurtit për të mos u takuar me Kryeministrin Rama – ishte një reagim prej “malësori”, sipas parlamentarit të njohur të Kosovës.  Unë nuk e di se çfarë kishte ndër mend Haliti me “reagim prej malësori”, por dua t’i sjellë në kujtesë parlamentarit të Kosovës se në fillim të 1980-ave, ishin pikërisht këta “malësorë” me reagimin e tyre prej “malësori”, që ishin në krye të demonstratave anti-serbo-jugosllave nepër rrugët e Washingtonit, para Kongresit e Shtëpisë së Bardhë, për të kundërshtuar politikat gjenocidale anti-shqiptare sllave në Kosovë.  Këtë fakt e vërtetoi edhe patrioti i madh shqiptaro-amerikan, Xhim Xhema në një fjalim shkurtin që kaloi në Prishtinë, me rastin e 15-vjetorit të Shpalljes së Pavarësisë së Republikës së Kosovës – parlamentar i të cilës është sot Haliti me shokë. Malësorët shqiptaro-amerikanë nuk duan as nuk presin ndonjë shpërblim për këtë, sepse ua kanë lenë amanet të parët si detyrim për të mbrojtur trojet. Por, shqiptaro-amerikanët, në tërësi dhe malësorët në veçanti nuk presin ofendime për veprimtarinë e tyre patriotiko-historike në mbrojtje të të drejtave të shqiptarëve në fund të shekullit të kaluar, sidomos këtu në Amerikë. Jo vetëm nepër rrugët e qyteteve amerikane, por edhe nepër korridoret e diplomacisë dhe në zyrat e niveleve më të larta qeveritare të Shteteve të Bashkuara, ishin shqiptarët nga trojet shqiptare nën Mal të Zi, ata që u prinin demonstratave anti-jugosllave në Washington.  Mbrojtja e të drejtave të shqiptarëve në Kosovë në fund të shekullit të kaluar ishte një reagim normal “prej malësori”, e këtij komuniteti, sidomos në Nju Jork dhe në Detroit. Prej malësorëve, sidomos atyre në Amerikë, vetëm të mira ka parë Kosova këto 50-vitet e fundit, I nderuar Haliti.

Më duhet t’i kujtoj Z. Haliti dhe brezit të tij se kur malësorët e komunitetit shqiptaro-amerikan – në krye me udhëheqës të këtij komuniteti, si patrioti Xhim Xhema, demonstronin për të siguruar mbështetjen e Shteteve të Bashkuara për çeshtjen e Kosovës dhe të drejtave të shqiptarëve anë e mbanë Ballkanit Perëndimor, brezi i tij në Kosovë, i kishte kthyer sytë dhe të gjitha shpresat për zgjidhjen e çeshtjes së Kosovës, tek regjimi i Enver Hoxhës.

Unë nuk dëshiroj të polemizoj me askënd, e sidomos jo me personalitete të larta shqiptare, pasi fatbardhësisht, përpiqem të mos jetoj në botën e tyre të mendimit politik. Por, këto dy raste të javës që kaloi, tregojnë se sa e pa informuar (ose Zot ruajna sa e djallëzuar) është bota shqiptare sot përball historisë së vërtetë të një pjese të Shqipërisë e të shqiptarëve,  pikërisht për arsye të historiografisë sllavo-komuniste të regjimit të Enver Hoxhës që gjithnjë, zyrtarisht dominon dhe që refuzohet të korrektohet, më shumë se tre dekada pas shembjes së Murit të Berlinit

Sidoqoftë, nëse dikush dëshiron të dij se kush ishte Oso Kuka dhe cili ishte heroizmi i tij, por edhe për rolin e malësorve dhe reagimet e tyre “prej malësori”, siç u shpreh deputeti Haliti – u ftoj të lexoni Lahutën e Malësisë të Poetit Kombëtar, At Gjergj Fishtës, vepër homerike e Kombit Shqiptar.  Aty Gjergj Fishta i ka kushtuar 5 vjershat e para të Lahutës, pikërisht Oso Kukës dhe Vraninës, por edhe rolit dhe luftërave të malësorëve gjatë historisë në mbrojtje të Shqipërisë dhe të Kosovës. gjatë shekujve. 

Dihet se një shumicë e politikanëve aktualë shqiptarë, anë e mbanë trojeve shqiptare, janë edukuar në frymën ideologjike enveriste, sllavo-aziatiko-komuniste – një frymë kjo që mbizotëron, në përgjithësi, edhe sot politikën dhe kulturën shqiptare, për fat të keq. Në trojet tona nën komunizëm pas Luftës së Dytë Botërore, Gjergj Fishta dhe Lahuta e Malëcisë ishin të ndaluar rreptësisht. Për më tepër, po t’përmendesh Fishta në komunizëm, njerzit e pësonin keq, në të dy anët e kufirit shqiptar. Siç tregojnë edhe komentet plot mllef, inate e tallje të javës që kaloi, antagonizmat ndaj At Gjergj Fishtës janë aqë të theksuara ende në botën shqiptare, sa që të bindin se sa e efektshme paska qenë propaganda sllavo-komuniste gjysëm shekullore kundër tij, e që ende vazhdon sot, ndonëse me mënyra të tjera më të sofistikuara. 

Si lexues i rregullt i Lahutës së Malcisë të At Gjergj Fishtës, bashkohem sinqerisht me At Danjel Gjeçajn – botuesin e Lahutës së Maësisës në vitin 1958, duke u bërë thirrje bashkatdhetarve kudo, e sidomos politikanëve aktualë:  “Lexoje me dashni Lahutën…Shfletoje me kujdes Lahutën e Homerit të kombit tand…Ndigjoje me vemendje Fishtën dhe fletët e Lahutës…Studjoje me peshim Lahutën dhe më në fund, Ruaje Lahutën sepse është ma fort e jotja se e Fishtës”, ka këshilluar At Daniel Gjeçaj.  Sepse, “Bërthama dhe thelbi i nji kombi” nuk shuhen për derisa nga shqiptarët të këndohet Lahuta, për derisa nga ata të ndiqet heroizmi i Oso Kukës dhe urtija e Marash Ucit, vendosmënia e Ali Pashës, bashkimi i Lidhjes së Prizrenit, trimënia e Drangojve legjendarë në Bigë të Shalës, fytyrat historike në Rrzhanicë…dashunija e vetmohimi i Pater Gjonit, guximi e burrnia e Ded Gjo Lulit, fisnikia e virtyti burrënor i Tringës…”, ka porositur ai.  Vet At Gjergj Fishta ishte i bindur se në veprën e tij, ai i kishte lënë Kombit të vet një “Pomendore”:

“Veç se po moj Zanë Shqyptare

Krah m’krah bashk na tue këndue

Ndërtue kemi ‘i pomendore

Rrfe as mot mos m’e dërmue”.

Rrfeja as moti, ndoshta jo nuk e dërmojnë Lahutën e Gjergj Fishtës as protagonistët e saj të Kombit, por shqiptarët vet po e “dërmojnë”, duke mos e përfillur, duke e tallur e duke e injoruar.  Po “dërmohet” nga ata që nuk dinë se në Lahutë, gjënden fatet e kombit se Lahuta Malësisë pasqyron historinë e shqiptarëve, pa të cilën nuk mund të shkruhet as historia e kombit.  Për më tepër, Lahuta është shtylla e traditave kombëtare pa të cilat, eskpertë të ndryshëm janë shprehur se nuk se mund të realizohet një qytetërim i përparuar shqiptar, as një zhvillim dhe shtet-ndërtim modern — në përpjekjet shekullore të shqiptarëve për tu bërë pjesë e botës, në të cilën jetojmë.

Traditat e trashëguara stërgjyshore, aq mjeshtërisht të gërshetuara në Lahutë, si nderi, besa, burrënia dhe mikpritja, jo vetëm që nderojnë emrin shqiptar ndër shekuj, por ato radhisin shqiptarët në rendin e kombeve më të përparuara të botës.  Në Lahutën e Malëcisë, At Gjergj Fishta, nepërmjet protagonistëve të Lahutës, i këndon popullit shqiptar, nderit dhe lirisë së fisit e të Kombit.  Vazhdon të jetë një burim i pashterrshëm atdhedashurie, trimërie dhe vlerash kombëtare – që aq shumë mungojnë sot ndër shqiptarët — por edhe një vepër që sipas At Danjel Gjeçajt — redaktorit të Botimit të dytë të Lahutës së Malcis në Romë, në vitin 1958 – “Përtërinë fuqitë e ligshtueme t’ushtarëve të lodhun, naltëson moralin e ramë, shton uzdajën në fitoren vendimtare, përforcon dashuninë për Atdhe, ngjall heroizmin dhe trimënon zemrat e molisuna”.

Lahuta e Malëëcisë është epopeja kombëtare, “pomendarja”, nga e cila mund të mësojnë shumë politikanët e sotëm shqiptarë – sidomos sa i përket atdhedashurisë – është një përmendore e përjetshme që do të kujtohet brez pas brezi, sepse ajo ka dalë nga vet populli, pa marrë parasysh trajtimin anti-kombëtar të regjimit komunist të Enver Hoxhës ndaj At Gjergj Fishtës, por edhe përball talljeve të kohëve tona me protagonistët kryesorë të Lahutës së Malësisë dhe rolit të malësorëve në historinë e Shqipërisë dhe të Kosovës.

Megjithë talljet me protagonistë të Lahutës së Malësisë dhe të rolit të malësorëve ditët e fundit nga politikanë të Prishtinës e Tiranës,  Gjergj Fishta, atëherë dhe sot, prapseprap, u bën thirrje shqiptarëve e sidomos liderëve të tij, të ndjekin shembullën e heroizmit të kreshnikut shqiptar Oso Kuka e të vdesin si ai, para se të lejojnë copëtimin e vendit.  

Çdo komb tjetër do të krenohej me At Gjergj Fishtën, dhe protagonistët e veprës së tij si Oso Kuka dhe malësorët, por jo klasa e sotëme politike shqiptare në të dy anët e kufirit shqiptaro-shqiptar.  Megjithkëtë, Lahuta e Fishtës mbetet si gurrë vlerash kombëtare që dalin nga toka dhe nga zemra shqiptare, një burim që nuk shterret kurrë, një burim i pashterrshëm vlerash që mbeten për tu zbukuruar nga brezat, megjith përpjekjet mizore për të minimizuar vlerat e veprës së tij— për të mos thënë përpjekjet zyrtare aktive çoroditëse për t’a zhdukur veprën dhe influencën e Gjergj Fishtës në Atdhe. 

Indiferenca zyrtare politike, akademike dhe historike ndaj At Gjergj Fishtës është një nënçmim, një tallje dhe dhunim ndaj historisë së Kombit. Çonju të Vdekur.  Zgjohu Gjergj Fishta. Megjithkëtë, mos vajto ma Lahutë, por kendo:

 “Merr Kaçel njiherë lahutën

E na e thuej nji kangë shqyptare

S’mbajmë na zi pa na qitë fare!”

Shqipëria, Kosova dhe Kombi shqiptar duhet të shpëtohen, patjetër, megjithëse sot ushtarët e At Gjergj Fishtës dhe protagonistët e Lahutës së Malësisë janë të pakët në numër!

Frank Shkreli

A group of men standing at podiums

Description automatically generated
A person in a suit and tie

Description automatically generated
A person with a mustache and a book

Description automatically generated

Filed Under: Komente Tagged With: Frank shkreli

Peisazh…

July 10, 2023 by s p

Astrit Lulushi/

Tokë shqiponjash, kreshta të famshme, ku shpatet e gjelbërta me pyje të dendur vështrojnë detin e kripur, ku shtëpia e balozit të urryer hap gojën; një shkëmb afër çahet, një humnerë e madhe pa fund shtrin nofullat e saj të gjera dhe hap një shteg të gjerë.

Jo në errësirë të plotë fillon rruga e parë; vezullim i hollë i dritës së lë pas shkëlqim të dyshimtë si i diellit në eklips bie atje dhe mashtron vizionin. Një dritë e rrallë që është dita e përzier me natën shfaqet në agim herët ose në muzg të vonë prej nga shpërndahet e bollshme në rajone të zbrazëta, ku njerëzit kthehen e të tjerë nxitojnë të largohen. Nuk është puna të shkosh; vetë rruga i tërheq poshtë. Ashtu si dallgët rrëshqasin mbi anijet e padëshiruara, edhe flladi në rënie në zbrazëtirën e pangopur, dhe asnjëherë hijet shtrënguese nuk lejojnë një hap prapa. Brenda humnerës, lumi i pamasë, rrëshqet pa probleme me rrjedhën e qetë heq shqetësimet; dhe, që të mos ketë fuqi për të ndjekur shtegun, me dredha të shumëfishta merr rrugën e ngadaltë, edhe pse endacak, me ujërat e paqëndrueshme herë tërhiqet në vetveten, herë shtyn përpara me dyshim nëse duhet të kërkojë bregun e detit ose burimi i tij.

Pellgu i përroit të ngadaltë qëndron këtu; shkaba shuan etjen, atje kukuvajka sjell ulërimë nxjerr britmën e saj dhe tingëllon oguri i trishtuar i bufit të tmerrshëm.

Gjethet dridhen, të zeza nga nata e zymtë ku gjumi i plogësht ngjitet pas qerpikut të varur, uria e trishtuar shtrihet me nofullat e tretura dhe turpi, shumë vonë, fsheh fytyrën e rënduar nga faji. Kërcell i tmerrshëm atje, frikë e zymtë dhe dhimbje kërcëllimë. Sëmundje dhe luftë e hekurt. Fiton më i madhi a më i gjati. Pa gonxhe livadhesh të gëzueshme me pamje të gjelbëruar, pa valë misri të pjekur në erën e butë; asnjë korije nuk ka degë frutash; shkretëtira shterpë e fushave të rrëmujshme shtrihet e gjitha e zhveshur dhe toka e rrëmbyer në përtacinë e pafund – fundi i trishtuar i gjërave, pasuria e fundit e botës.

Ajri varet i palëvizshëm dhe natën e zezë pjellë mbi një botë të plogësht. Të gjitha gjërat janë me pikëllim të çoroditur dhe më keq se vetë vdekja është vendbanimi.

Ç’të them për atë që sundon mbi mbretërinë e errët? Ku ulet ai, duke qeverisur me mesazhe dhe shetitje nëpër rrugë, i rrethuar me njerëz të heshtur nga frika, e kohëve te rrëfyera, që nuk u ndahet.

Foto: ATSH

Filed Under: Reportazh Tagged With: Astrit Lulushi

MEDIA SHQIPTARO-AMERIKANE NË PEISAZHIN MEDIATIK AMERIKAN

July 10, 2023 by s p

“USALB TV”, TELEVIZIONI I SHQIPTARËVE TË NEW YORK-UT/

Gjergji Kovaçi, themeluesi i Televizionit “Usalb Tv” në një rrëfim ekskluziv dhënë editorit të gazetës “Dielli” të Vatrës në New York, Sokol Paja, shpjegon për audiencën e gjërë shqiptaro-amerikane historinë e televizionit “Usalb Tv”, televizioni si arkiv dhe memorie digjitale e komunitetit, televizioni si trashëgimi mediatike, kulturore e kombëtare e mërgatës shqiptare në Amerikë.

HISTORIKU I “USALB TV”

Që në vitin 2010 kur u zhvendosa në USA dhe lashë pas një karrierë artistike prej 40 vjetësh përpos vështirësive si çdo fillim i vështirë i një jete të re, unë fillova të mendoj më saktë të ëndërroj se si mund të ndërtoj një mjet komunikimi mes artit, komunitetit shqiptar në Amerikë dhe kulturës kombëtare. E vetmja mënyrë ishte hapja e një kanali televiziv për komunitetin tonë. Eksperienca ime e gjatë televizive i ka zanafillat që në shtetin Grek pasi kam punuar në dy nga kanalet televizive Omegas dhe Macedonia. Në 7-8 mars të vitit 2017 mbas një sërë vështirësish teknike dhe informative “Usalb Tv” mori jetë në një nga organizimet e festës aq të dashur të mësuesit dhe të nënës që unë dhe bashkëshortja ime Valbona Kovaçi kishim dy vjet që organizonim aktivitete kulturore dhe patriotike për komunitetin shqiptar në New York.

TELEVIZIONI SI PJESË E PANDARË E KOMUNITETIT SHQIPTAR

Televizioni është një pjesë e pandarë e komunitetit shqiptar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Risitë që solli “Usalb Tv” për komunitetin shqiptar në New York, Brooklyn, State Island, New Jersey, Connecticut, Philadelphia, Boston e Westchester ishin të shumë të larmishme me ndjekjen e të gjitha aktiviteteve komunitare, intervistave ekskluzive e sidomos emosioneve të posaçme si: emisionin IN & OUT ALBANIA. Që kur u themelua, “Usalb Tv” kishte për qëllim që televizioni të ishte s amë afër komunitetit ku intervistat e bashkatdhetarëve, ndarja e sukseseve dhe eksperiencave të vështirësive të ndryshme, pjesëmarja masive në 4-5 eventet më të rëndësishme të komunitetit shqiptar në çdo vit i jepte mundësi shqiptarëve të bëheshin bashkë dhe të kalonin disa orë të bukura nën shoqërinë e muzikës dhe këngëtarëve të ardhur nga Shqipëria enkas për t’iu bërë festat e bukura bashkatdhetarëve tanë. Krijova një ekip pune duke ndarë eksperiencën time dhe televizioni mori rrugën e suksesit si televizion i komunitetit dhe për komunitetin e kombin tonë.

TELEVIZIONI SI MEMORIE E AKTIVITETEVE TË MËRGATËS SHQIPTARE NË AMERIKË

Media ka një efekt dhe rol të jashtëzakonshmë në ruajtjen dhe përcjelljen e trashëgimisë e kulturës kombëtare. Televizioni “Usalb Tv” që në fillim e ka vijuar këtë besnikëri fanatike të ruajtjes e promovimit të vlerave kombëtare. Kamerat e “Usalb Tv” janë gjendur kurdoherë në çdo cep të New York e shteteve përreth për të pasqyruar ngjarjet e komunitetit, për të intervistuar figurat politike, publike dhe artistike të ardhur nga Shqipëria e Kosova për të mësuar të rejat e shkëmbimeve, marrëdhënieve e mbarëvajtjeve midis dy kombeve miq e aletaë. Një ndër intervistat më mbresëlënëse ka qënë ajo e ish Presidentit Bujar Nishani në Manhattan. Në vitin 2019 duke marrë shkas dhe nga audienca masive që pati televizioni “Usalb Tv”, vendosëm të sjellim guzhinën tradicionale shqiptare në fokusin e kamerave tona dhe sa ishte ruajtur tradita shqiptare në komunitet. Ndërthurja e brezit të vjetër që mundohej t’ia kalonte stafetën e kuzhinës tradicionale dhe brezit të ri që tashmë bën pjesë dhe në komunitetin amerikan ishte magjia dhe suksesi i këtij emisioni komunitar. Kamerat tona depërtuan në brendësi të familjeve shqiptare për të mësuar gatimet tradicionale të secilës krahinë që ajo familje i përkiste.

USALB TELEVIZION

“Usalb Tv” është një kanal mediatik shqiptar që trasmeton të gjitha aktivitetet e bashkëtdhetarëve tanë, diasporës shqiptare në Amerikë-Kanada por jo vetëm kudo ku ka shqiptarë jemi të pranishëm me sinjal dhe mbulim mediatik satelitor. “Usalb Tv” gjithashtu organizon dhe shumë aktivitete kombëtare, sociale, shoqërore e kulturore. “Usalb Tv” ka transmetim 24 orë, bën pjesë në paketën e gjithë kanaleve shqiptare të “TV ALB” tek nr.33 i kanaleve, si edhe në kanalin e YouTube Usalb Televizion, ku mund të shihni një pjesë nga aktiviteti i këtij televizioni. Vendodhja është në Brooklyn NY. Administrohet nga Gjergji Kovaçi, prej 6 vitesh. Karriera e tij si krijues fillo para 40 vitesh ku ka qenë valltar, koreograf pranë Ansamblit “Skenderbeu” në Korçë si edhe as.regjisor prej 3 vitesh në një nga emisionet në kanalin Televiziv Omega, Selanik, Greqi.

Filed Under: Politike Tagged With: Gjergji Kovaçi

Shkencëtari që u bë i famshëm pa rendur pas famës

July 10, 2023 by s p

Rafaela Prifti/

John Goodenough, (Xhon Gudinaf) i cili fitoi çmimin Nobel në vitin 2019 në moshën 97 vjeçare, mposhti shumë vështirësi në jetë dhe arriti të jepte aq shumë për shkencën dhe njerëzimin. Shpërblimin nuk e kërkoi kurrë në reklamimin e vetes dhe marrjen e çmimeve, por vetëm te arritjet shkencore. Në kohën e sotme kur vetëreklama dhe marketingu nuk njohin kufi, ai është shembulli që tregon se reklama dhe madhështia e njeriut janë dy gjëra të ndryshme. Edhe nëse nuk ju kanë rënë rasti ta njihni apo nuk e keni dëgjuar emrin Xhon Gudinaf, produktet e punës së tij i keni në duar për çdo ditë.

Bateritë mund të jenë një artikull të cilit nuk i kushtojmë shumë vëmendje por pa to jeta jonë e përditshme dhe e gjithë bota moderne nuk do të ekzistonte. Ato janë në qendër të kërkimeve dhe hulumtimeve shkencore në laboratorë të firmave të mëdha industriale, universiteteve dhe natyrisht sektorit komercial. Qysh nga viti 1800 kur Alessandro Volta shpiku baterinë e parë, njerëzimi ka qenë në kërkim të baterive që janë të sigurta, të fuqishme, të lehta, punojnë shpejt dhe nuk janë të kushtueshme. Materialet e përdorura për anodën, katodën dhe elektrolitet përcaktojnë sasinë dhe shpejtësinë e joneve që përbën në thelb fuqinë e baterisë. Roli i John Goodenough (Xhon Gudinaf) në përditshmërinë tonë është i pakontestueshëm. Nobelisti për baterinë me jone litiumi ndërroi jetë në moshën 100 vjeçare. Në 2019 John ishte bashkëfitues i Çmimit Nobel në Kimi për rolin kyç në arritjen e shpikjeve që çuan te bateritë e rikarikueshme të cilat janë të kudogjendura në pajiset elektronike dhe hibride. Atë vit ai ishte 97 vjeç dhe hyri në histori si njeriu më i moshuar që ka fituar çmimin prestigjioz. Përpara se të përzgjidhej si laureat, Dr. Goodenough ishte relativisht i panjohur në qarqet akademike dhe nga gjigandët komercial që e shfrytëzonin punën e tij. Në laboratorin e Universitetit Oxford ai pati sukses në krijimin e baterisë që më vonë pushtoi botën me telefonat e dorës, dhe tableta kompjuterike, veç pajisjeve që shpëtojnë jetë si defibrilatorët kardiologjik dhe automjeteve elektrike si Tesla, që çojnë në zbutjen e efektit të ndryshimit të klimës.

Për sa i takon historikut të baterive, ecuritë teknologjike kanë ndodhur hap pas hapi dhe në sajë të një numri të madh shkencëtarësh dhe teknikësh për vite me radhë. Por Dr. Goodenough është ai që ka krijuar hallkën lidhëse në kimi, fizikë dhe inxhinieri në shkallën molekulare. Ai nuk mori përqindje të pagesave për punën e tij në fushën e Teknologjisë së baterive veç rrogës së gjashtë dhjetëvjeçarëve si shkencëtar dhe pedagog në MIT ( Instituti i Teknologjisë Masaçusets) në Oksford dhe Universitetin e Teksasit. Ai madje nuk rezervoi as të drejtat ekskluzive dhe ua jepte patentat e shpikjeve kolegëve si dhe i dhuronte donacionet që fitonte për kërkime dhe bursa. Edhe pasi arriti moshën 90 vjeçare Goodenough ishte aktiv në punën e tij për një “superbateri”. Ai thoshte se kjo do të bënte të mundur ruajtjen e energjisë së erës, atë diellore dhe bërthamore që do të revolucionalizonte rrjetin elektrik dhe transportin.

Jetën e tij e përshkruan në librin me kujtime “Dëshmitar i Madhështisë” “Witness to Grace” (2008) I ardhur në jetë si fëmi i padëshiruar i një profesori të teorisë së fesë në Yale University dhe një nëne me të cilën nuk e pati kurrë lidhjen mëmë-bir, atë e dërguan në një shkollë private në moshën 12 vjeçare. Vuante nga disleksia, dhe iu desh që më shumë durim dhe punë të jashtëzakonshme të kapërcente vështirësitë për të lexuar. Studioi Latinisht, Greqisht dhe u specializua në shkencat matematikore në Yale dhe pastaj në fushën e meteorologjisë prej nga vazhdoi në degën e fizikës ku u doktorua nga University of Chicago (Universiteti i Çikagos) 1952. Gjatë atij dhjetëvjeçari ishte pjesë e ekipit të MIT – nismëtar për memorien kompjuterike (RAM), shkruhet në nekrologjinë e tij. Në vitet 70 shkoi në Oksford ku jepte mësim dhe njëherit filloi hulumtimet për teknologjinë e baterive në laboratorin e kimisë. Duke përmirësuar vetitë e baterive me litium si elektroda negative, ai arriti të përdorte me sukses jonet e litiumit duke krijuar bateri të rikarikueshme që mundësonte përdorimin e tyre në sfera të reja dhe më shtrirje të gjerë që nga pajisjet elektronike e mjekësore deri te automjetet dhe rrjeti i komunikacionit.

Shkencëtarët e quajtën “bateria që shpëtoi botën”. Sipas nekrologjisë të publikuar në shtyp, për këtë shpikje nuk pati interesim fillimisht, madje Oksfordi nuk pranoi të lëshonte patentën për këtë zbulim të tij. Por ndërkohë në Japoni dhe Zvicër po dilnin me sukses teknologji që kombinonin litiumin me grafit karboni. Në 1991 Sony ishte kompania e parë që e kuptoi vlerën fitimprurëse dhe potencialin për shumë aplikime të zbulimit të Goodenough. Laboratorët e zvogëluan madhësinë e baterisë rimbushëse e cila hyri në prodhim masiv duke sjellë një revolucion në telefonat mobilë si edhe në rrjetin e komunikacionit.

Xhon Gudinaf u lind në Gjermani në 25 Korrik 1922. Ishte i dyti nga katër fëmijët e Ervin dhe Helen Goodenough. Kur Xhoni ishte foshnjë, familja u kthye në Amerikë pasi babai përfundoi studimet në Oxford dhe filloi punë si pedagog në Yale. Në nekrologjinë e tij thuhet se marrëdhëniet me prindërit ishin të ftohta. Për shkak të problemeve nga disleksia, Xhon konsiderohej nxënës i dobët. Studimet rigoroze dhe standardet e larta mësimore në Groton School në Masaçusets dhe Yale i dhanë një bazë të fortë disipline në jetë. Doli me rezultate të shkëlqyera në shkollën e mesme dhe fitoi bursë për Yale. Në 1943 u mobilizua në Forcat Ajrore Ushtarake. Pas luftës, iu dha bursë nga qeveria amerikane për të studiuar fizikë në Universitetin e Çikagos. Mori shkallën e parë shkencore në 1951 dhe një vit më vonë doktoraturën. Ka shkruar tetë libra dhe mbi tetëqind artikuj në revista dhe buletine shkencore. Ai ishte 100 vjeç kur ndërroi jetë në 25 qershor në Austin, Teksas.

May be an image of 1 person

See Insights and Ads

Create Ad

All reactions:

44

Filed Under: Opinion Tagged With: Rafaela Prifti

Fotoreportazh nga Biel Bienne i Zvicrës eveniment sportiv i organizuar nga Unioni i Klubeve Shqiptare të Futbollit në Zvicër dhe FC Besa mikëpritese

July 10, 2023 by s p

UKSHFZ dëshmoi, se të bashkuar, do të jemi më të fort edhe më të suksesshëm

Nga Kosova kishin ardhur enkas për këtë ngjarje të madhe sportive, z.Agim Ademi, kryetar i Federatës së Futbollit të Kosovës, drejtori sportiv nga FFK Muharrem Sahiti si dhe Lulzim Berisha. Përpos musafirëve nga Kosova, në këtë ditë sporti, kishin ardhur edhe sportistë të sporteve të tjera. Legjenda e futbollit të shqiptarëve në Zvicër, z.Milaim Rama, futbollisti i parë shqiptarë në kombëtaren e Zvicrës dhe shumë musafirë të tjerë.

Biel/Bienne, 10 korrik

E diela e datës 09 korrik, do të mbahet në kujtesën e secilit veprimtarë, që jeton e vepron në Zvicër. Ata sportistë, musafirë nga Kosova, dashamirës të sportit dhe bashkatdhetarë nga katër anët e Zvicrës, që ishin prezent në një eveniment sportiv edhe ate me të gjitha ngjyrat sportive në futboll, dëshmuan, se me një unitet ia dalim mbarë. Në fillim të këtij reportazhi, duhet theksuar dhe është për të vlerësuar edhe ate shumë, se thuajse në çdo lojë që është zhvilluar, nuk ka pasur rrahje mes veti apo edhe sharje. Pak me rezerva thuajse çdo dashamirës i sportit ka pritur, që gjysëmfinalet apo finalja do të jetë pak më e ashpër, siç jemi mësuar të shohim, apo normal që ndodh nëpër shumë turnire, por vërtet ishte për mrekulli, pas çdo ndeshje, ekipet u ndashin duke u përshëndetur. Edhe pse ishte e diele, ditë pushimi, edhe pse ishte shumë nxehtë, mbi 30`C, edhe pse ishte ditë që veçse në disa kantone të Zvicrës kanë filluar pushimet verore, ekipet janë përgjigjur pozitivisht, dashamirës të sportit, për ta përcjellur dhe përkrahur këtë ngjarje të madhe sportive. Jemi mësuar të shohim turnire të ndryshme në Zvicër, por kjo ishte diçka më tjetër, edhe pse ishin që të gjitha të mira, por kjo ishte medalje e organizimeve në futboll, sepse mbante një emërtim të veçant e shumë të nderuar, Union, bashkim të klubeve shqiptare. Siç dihet, në këtë union janë bashkuar 26 klube të futbollit të shqiptarëve në Zvicër dhe kanë krijuar Unionin e Futbollit Shqiptarë në Zvicër. Për këtë historikë nuk do të ndalem, sepse është e njohur thuajse nga çdo sportë dashës. Kësaj here, garuan 11 ekipe, prej 14 sa ishin paraqitur.

E diela e 9 korrikut në fushën e FC Besa në Biel Bienne u zhvillua me shumë sukses Kupa e Diasporës për Klubet e Futbollit Shqiptar në Zvicër. Ndeshjet u zhvilluan në stadium të madh me nga 11 lojtarë. Dashamirësit e futbollit patën rastin të shihnin klubet e ligave të ndryshme, duke filluar nga liga e parë FC Kosova Zürich, FC Besa Liga e 2 interregjionale, Dardania Lausanne, FC Prishtina Bern, FC Iliria Solothurn dhe shumë klube të tjera. Është për të përshëndetur, se ky Union po gjenë përkrahje edhe nga Federata e Futbollit të Kosovës. Nga Kosova kishin ardhur enkas për këtë ngjarje të madhe sportive, z.Agim Ademi, kryetar i Federatës së Futbollit të Kosovës, Drejtori sportiv nga FFK Muharrem Sahiti si dhe Lulzim Berisha. Përpos musafirëve nga Kosova, në këtë ditë sporti, kishin ardhur edhe sportistë të sporteve të tjera. Legjenda e futbollit të shqiptarëve në Zvicër, z.Milaim Rama, futbollisti i parë shqiptarë në kombëtaren e Zvicrës, Erzen Rrustemi kampion i peshave të rënda në boks, Luan Rudaj, Ridvan Murati, aktor me përmasa ndërkombëtare dhe shumë të tjerë.. Edhe nga të parët e futbollit të Kosovës, por edhe nga të pranishmit u vlerësua se Unioni i Klubeve Shqiptare të Futbollit në Zvicër dhe FC Besa mikëpritëse dëshmuan për organizim shembullor, që do ja kenë lakmi edhe në atdheun tonë. Duhet falënderuar edhe ate maksimalisht shtetin pritës, Zvicrën, që po na mundëson të organizohen edhe aktiviete sportive në fusha profesionale. Ky besim para shtetit zviceran ka ardhur, padyshim, nga imazhi i mirë i shqiptarëve që jetojnë në Zvicër dhe Zvicra siç dihet për thuajse të gjithë shqiptarët është ardheu i tyre i dytë. Në këtë rast, ju lumtë FC Besa për organizimin dhe pritjen e musafirëve. Ku kishte pije të freskëta dhe ushqim cilësor. Në çdo detaj ishte për tu vlerësuar dhe kishin fjalët më të mira të mundshme nga të pranishmit. Evenimentin sportiv e nderuan edhe disa personalitete që ishin prezent dhe ne siguruam nga një prononcim të shkurtërt nga ata:

Gjenis Haxhimehmeti, sekretar i Ambasadës së Kosovës në Zvicër:

„Falënderova në emrin tim dhe të ambasadorit dhe gjithë stafit tonë për ftesën që na kanë bërë. Këto organizime janë shumë të mira. Diaspora shqiptare e ka treguar veten dhe po e tregon edhe sot e kësaj dite, se është shumë e lidhur me vendin e të parëve dhe kurrë nuk do të shkëputen. Gjthashtu, falënderojmë edhe shtetin mikëpritës Zvicrën e cila na ka dhënë mundësi, që të ushtrojmë çdo të drejtë në këtë shtet. Padyshim, se çdo mërgimtarë i është falëndeues Zvicrës dhe popullit të saj. Ky takim sportiv i organizuar nga UKSHFZ është për të përshëndetur me fjalët më të mira të mundshme dhe duhet edhe më shumë të përkrahet, sepse është një bashkim i klubeve. Aty ku ka bashkim, kurrë nuk do të mungojnë sukseset. I përgëzoj të gjithë që kanë kontribuar në këtë eveniment shumë të rëndësishëm.

Agim Ademi, kryetari Federatës së Futbollit të Kosovës:

„ Me shumë kënaqësi kemi ardhur nga Kosova. Ne kemi një mërgatë të fuqishme. Kemi një mërgatë që e ka dëshmuar veten nëpër periudha të ndryshme, se është gjithmonë afër atdheut. Kemi talentë të shumtë edhe në futboll. Edhe ne si federatë u kemi dhënë hapësirë e do ti japim edhe në të ardhmen të gjithë talentëve që të kontribuojnë në përfaqësuesen e Kosovës. Kam fjalët më të mira për këtë organizim. Mezi se po presim, që të luhet edhe ndeshja kryesore mes fituesit të ekipeve nga Zvicra dhe asaj nga Gjermania me të parin e Kosovës në Prishtinë brenda këtij viti. Kemi parë ndeshje të mira dhe shiheshin edhe lojtarë shumë cilësor. Respekt për organizatorët“.

Feti Demolli kryetar i UKSHFZ:

„Ju falënderoj juve dhe gjithë ata që kanë kontribuar për t`u organizuar kjo ngjarje e madhe e futbollit. Falënderoj stafin e FC Besa për të gjitha dhe gjithë stafin tim. Është nder dhe kënqësi për ne që të kemi edhe musafirë nga Kosova, të parin e futbollit të Kosovës, z.Agim Ademi si dhe drejtorin sportiv të FFK-së, z.Muharrem Sahiti. Falënderoj sponzorët, sportistët, tranjerët, referët, mediat, me një fjalë që të gjithë. Padyshim, një falënderim i përzemërt shkon edhe për miqtë tanë zviceran, që na kanë mundësuar që të gjitha kushtet, që të zhvillohet turniri ashtu si do të duhej. Jemi munduar e do të mundohemi edhe në të ardhmen, që të jemi edhe më të organizuar. Kemi punuar shumë dhe ja arritëm që ta përfundojmë këtë turnir të sivjetëm shumë mirë. Ekipi nga Zvicra dhe ai nga Gjermani do të luajnë në tetor në Kosovë, konkretisht në Prishtinë dhe po besoj se do të kemi përkrahje edhe nga Kosova, që ate ditë ta kemi festë. Mërgata ishte e do të mbetet gjithmonë me atdheun. Një respekt i veçantë për gjithë drejtuesit e ekipeve si dhe futbollistët, që treguan lojëra super të mira dhe mbi të gjitha fer play. Kjo është kulmi i suksesve”.

Rini Dauti, zëvendës kryetar i Unionit:

Ne mundemi, jemi dhe do të jemi të bashkuar. Mendojmë për gjeneratat e reja që po vijnë, sepse po jetojmë në shtetin e mundësive, që nuk na pengojnë në suksese, por përkundrazi, na ndihmojnë. E dijmë, se sa futbollistë shqiptarë luajnë nëpër klube të Zvicrës, por edhe në kombëtare. Respekte.“

Musli Saiti, sekretar dhe editor i Syti Tv:

“Ju falënderoj edhe juve që keni ardhur nga Cyrihu. Të falënderoj edhe për punën që e ke dhënë në fushën e gazetarisë edhe ate profesionale jo më pak se mbi 20 vjet. Kam pasur rastin të takoj e të lexoj shkrime e shkrime për diasporën tonë. Të nderuam edhe me një mirënjohje për punën që e ke bërë. Shumë faleminderit. Ka pasur shumë punë, por jemi krenarë se ia dolëm mirë. Kishim musafirë nga Kosova, të parin e federatës së futbollit të Kosovës dhe drejtorin e përfaqësueses së Kosovës në futboll, ku i falënderojmë përzemërsisht për ardhjen e tyre por edhe për mbështetjen. Falënderoj që të gjithë që kanë kontribuar që të dalim të gjithë së bashku mirë. Falënderoj edhe Feti Demolli kryetar i UKSHFZ, stafin e FC Besa me kryetar Petrit Krasniqi, përfaqësues të ambasadë së Shqipërisë dhe të Kosovës, yllin e futbollit shqiptarë, z.Milaim Rama, babain e futbollistëve të mëdhenj që na kanë krenuar e po na krenojnë të Granit dhe Taulant Xhakës, z.Ragip Xhaka. Falënderoj edhe stafin e TV Syri me qendër në Solothurn të Zvicrës, që gjithë ditën me kamera e fotoaparata kanë qëndruar, për të përcjellur çdo detaj në këtë turnir të madh dhe të veçant. Ishte një ngjarje e madhe sportive dhe besoj se nuk do të harrohet nga të gjithë të pranishmit. Jemi munduar që t`ia dalim mirë dhe me ndihmën e të gjithëve ia dolëm mirë dhe kjo tregoi se të bashkuar dijmë dhe mundemi. Siç e patë edhe vet, nuk ka patë sjellje jo sportive. Emocionet janë normale, por të del nga binaret e mirësjelljes nuk kemi pa. Kjo është për të përshëndetur. Ju lumtë djema për lojrat që i keni treguar. Urime ekipit fitues. Shihemi në tetor në Prishtinë. Emision të gjatë dhe për më shumë detaje do të shihni së shpejti në TV Syri ku kemi siguruar edhe bashkëbisedime me shumë personalitete që ishin prezent. Nder edhe njëherë, që ishe në mesin tonë dhe shpresoj, se edhe përvoja jote, do na duhet për vitin tjetër“.

Drejtori sportiv nga FFK Muharrem Sahiti:

„Me shumë kënaqësi kemi ardhur në këtë ngjarje të madhe sportive. Përshëndes dhe uroj organizatorët që të mos ndalen. Kam fjalët më të mira të mundshme. Gjithashtu, pash shumë të rinjë, që kishin vullnet për futboll, fëmijë që janë lindur e po rriten në Zvicër, por që po i njohin futbollistët dhe neve që kishim ardhur nga Kosova. Kjo më gëzoi shumë, se prindërit shqiptarë, po punojnë shumë, që të mos ketë shkëputje nga vendi i të parëve. Zoti e bekoftë diasporë tonë.

Milaim Rama, ish futbollisti i parë shqiptarë që ka luajtur për kombëtaren e Zvicrës:

„Siç e keni parë edhe vetë, kishte lojëra shumë të mira dhe shiheshin edhe talentë të rinjë. Kjo të gëzon shumë, se mërgata jonë kishte e do të ketë talent. E përgëzoj organizatorin, vërtet ishte një organizim shumë i mirë. Të gjitha ekipet mbi të gjitha treguan lojëra cilësore dhe fer play. Zvicra si gjithmonë na ka dhënë mundësi që të jemi si në atdhe. Besoj shumë, se këto organizime edhe në të ardhmen, do ti motivojnë edhe më shumë të rinjtë tanë që të merren me sport. Ky unitet i klubeve shqiptare është për të përshëndetur dhe përkrahur. Kam fjalët më të mira të munshme. Suksese e ju lumtë.“

Ragip Xhaka, babai i Granit e Taulant Xhakës:

„Falënderoj përzemërisht presidentin e Unionit të Klubeve Shqiptare të Futbollit në Zvicër dhe stafin që më kanë ftuar. Me shumë kënaqësi erdha. Takova shumë miq nga Kosova dhe gjithë Zvicra. Pamë ndeshje të mira. Kemi një diasporë të fuqishme. E përgëzoj organizatorin dhe mikëpritësit nga FC Besa“.

Skender Thaqi, ish menaxher FC Besa për dy mandate dhe njëherit veprimtarë i dalluar:

„U dëshmua edhe njëherë, se i gjithë stafi i FC Besa dinë të pres musafirët për një ngjarje të madhe sportive. E përgëzoj stafin e Unionit të Klubeve Shqiptare të Futbollit në Zvicër për organizimin. Kemi kaluar një ditë shumë të mirë. Duke takuar shumë miq që moti si kisha takuar dhe duke përcjellur edhe ndeshje të mira futbolli. Këto organizime dhe shumë të tjera i duhen diasporës sonë, sidomos brezit të ri. Kemi një diasporë të fuqishme dhe fati është i joni që jemi në Zvicër, në këtë shtet që na ka mbështetur me të gjitha mundësit. Ne u jemi mirënjohës. Mu kujtua, kur pata filluar në FC Besa, duke kontribuar që kishim vetëm një ekip dhe ngadal e sigurt korrëm suksese. Sigurisht se kishim vështirësi, por ia dolëm që ti japim shumë forcë. E sot, kemi një FC Besa shumë të fortë dhe që ka reputacion të mirë edhe para miqve tanë zviceran. Po shihet edhe mikëpritja e gjithë stafit të FC Besa. Për çdo lavdëratë. Vlerësoj shumë edhe prezencën e të parit të FFK-së, pastaj edhe të babait të Granit e Taulant Xhakës dhe shumë veprimtarëve të tjerë. Kështu të bashkuar kemi mundësi të realizojmë edhe shumë projekte të tjera të mira, sepse kemi profesionistë të fushave të ndryshme“.

Petrit Krasniqi, kryetar i FC Besa:

„ Ju falënderojmë që keni gjetur kohë për t`na nderuar. Falënderoj kryetarin e UKSHFZ dhe gjithë stafin e tij, që sivjet na besuan neve që ti mirëpresim për këtë organizim. Më lejoni t`ju jem mirënjohës gjithë stafit të FC Besa, që vërtet janë angazhuar që të gjithë, që të dalim me sukses. Besoj, se edhe ia kemi dalur. Falënderoj edhe miqtë tanë zviceran, që gjithmonë i kemi afër dhe falë tyre, ne kemi suksese. Jeni duke e parë edhe vet, na kanë mundësuar të gjitha kushtet. Ishte një ngjarje e madhe sportive dhe shpresoj se edhe në të ardhmen, sikur këtu të kalojmë edhe nëpër kantone të tjera. Ne kishim një ekip të mirë që shkoi në finale, por fati nuk ishte në anën tonë që të fitojmë sivjet këtë kupë. Mbi të gjitha si ekipi jonë, por edhe të gjith ekipet treguan se dijmë të luajmë dhe dijmë të respektohemi. Do të jemi së bashku edhe në organizime të tjera“.

Rafet Ademi, veprimtarë i kahershëm i kauzës kombëtare;

„ Shkurt e shqip jam kënaqur. Edhe pse ishte shumë nxeht, kur shihja këtë organizim të bukur, më vinte freski shpirtërore. Plot e plot ekipe, plot e plot, sportistë, sa rini të mirë që kemi. Më la shumë përshtypje që nuk dëgjova sharje. Se shpesh nëpër turnire nga nervoza edhe shahen futbollistë, apo edhe rrahen. Kjo ishte ditë e madhe. E përgëzoj mikëpritsin dhe stafin e UKSHFZ, që kishte organizuar perfekt. Kemi një mërgat të artë dhe presim suksese. Nuk është koha e gjeneratës sime, që punonim e jepnim për tu bërë shtet. Tani kemi dy shtetet tona dhe me përkrahjen e tyre, do të jemi edhe më të fortë. E ky shtet ku po jetojmë, na ka dëshmuar se e kemi mikun e përbetuar. Ne u jemi falëndeues Zvicrës dhe popullit të saj. Bashkatdhetarë të të gjitha trevave shqiptare, sepse na bashkon flamuri. Të punojmë për gjeneratë e re edhe ma shumë“.

Adi Hebibi, 9 vjeçar që donte të luante edhe ai ku kishte marrë topin për të luajtur dhe bënte foto me shumë personalite që ishin prezent:

“Pse nuk po muj me lujt edhe unë? A guxoj ta bëj shqiponjën aty te flamuri kuq e zi? Pse nuk po organizohet një turnir edhe për neve që jemi ma të vegjël? Sa mirë shqip po dëgjoj këngë për Adem Jasharin. A krejt shqiptarë janë këta që po luajnë a? Sa mirë që po luajnë. Shqiptarë paska plot Xherdan Shaqira e Granit Xhaka. A i shohim edhe këta nëpër televizione? Si mundem ta mar edhe unë një T-shirt të ekipit Kosova, Albania dhe Luginës së Preshevës? Unë po du me e përcjell ekipin e Luginës së Preshevës, sepse Albania e Kosova janë më të mëdhaja, Lugina e Preshevës nuk është edhe aq e madhe. Po du me fitu Lugina e Preshevës dhe pastaj me u përmend ma shumë edhe në Zvicër. U kënaqa sot. Ma dhanë edhe mua një medalje në qaf. Mora edhe nënshkrime nga presidenti i FFK-së, nga futbollisti i mirënjohur, Muharrem Sahiti, Milaim Rama legjenda, babai i Granit Xhakes, nga presidenti i UKSHFZ. A shkojmë me e pa finale në Kosovë? A organizohet edhe vitin tjetër?. Shumë e shumë pyetje të tjera na bëri Adi. Adi dhe shumë të rinjë të tjerë, falë edhe këtyre organizimeve, po i japin edhe më shumë energji shpirtërore për krenarinë se jemi shqiptarë. U ndanë edhe disa mirënjohje, ku në mesin e tyre u nderua edhe Dr.sc.Dashnim HEBIBI, për kontribut në art, kulturë dhe sport, që mbi 20 vjetë ka përcjellur dhe shkruar për shumë aktivitete të ndryshme për të mirën e kombit tonë, jo vetëm në Zvicër, por edhe në gjithë diasporën tonë. Edhe shumë e shumë të shkruash, prap është pak, nga ajo që pamë në këtë ditë të shënuar sportive. Edhe gjysëm finalet ishin të mira dhe me shumë meritë, në finale u takuan FC Kosova/ Cyrih dhe FC Besa/ Biel. Fjalë të mira meritojnë edhe referët që ndajtën drejtësi në fushë në mënyrë shumë profesionale dhe me një mirëkuptim të veçant. Pas një ndeshje shumë të mirë dhe me shumë emocione, fitues doli FC Kosova nga Zürich, duke e mundur FC Besa me rezulat 2:1. Loja ishte fer play dhe la mesazh të mirë për të gjithë, se triumfoi futbolli. Kampione e Kupës së Diasporës 2023 dhe më e mira nga ekipet shqiptare të futbollit në Zvicër, FC Kosova, pranuan kupën dhe medaljen nga i pari i FFK-së, z.Agim Ademi. Krejt në fund ekipet fituese morën edhe foto kujtimi. Vlenë të përmendet edhe kontributi nga Shoqëria Kulturo Artistike Albakult me qendër në Bern, që me disa valle me veshje kombëtare i dhanë hijeshi artistike këtë evenimeti sportiv. Kryesia e Unionit të Klubeve Shqiptare të Futbollit falënderoi, musafirët nga Kosova të parin e FFK, Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe Diasporës, stafin e klubit Besa, ekipet pjesmarrëse, mediat, sponsorët dhe të gjithë të pranishmit. Ky eveniment sportiv vërtet le për të dëshiruar dhe besuar, se edhe në vitet që do të vijnë, do të jetë mirë e më mirë dhe jetëgjatësia e saj do të jetë, sa të jetoj shqiptaria në Zvicër.

Përgaditi: Dashnim HEBIBI

Foto: Adi HEBIBI

Filed Under: Sport Tagged With: Dashnim Hebibi

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 1774
  • 1775
  • 1776
  • 1777
  • 1778
  • …
  • 2980
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Beqir Derhemi, një emër në zanafillën e Televizionit Publik Shqiptar
  • Bashkë me pranverën, çelin edhe lulet e shkollave shqiptare në diasporë
  • Vittore Carpaccio nga Panteoni i Harruar në premierë dokumentari në Nju Jork
  • Rruga “Skënderbeu” në Bronx, një simbol i gjallë i krenarisë, unitetit dhe trashëgimisë shqiptare
  • Një komb pa kujtesë nuk ka themele
  • Kush ishte gazetarja shqiptaro- amerikane që u shpall “non grata” nga qeveria komuniste
  • Një vepër e rrallë në ikonografinë shqiptare, Shën Kristofori me kokë qeni
  • NJË ZË I RI SHQIPTARO-AMERIKAN NË UASHINGTON NË SHËRBIM TË KUJTESËS HISTORIKE TË VIKTIMAVE TË KOMUNIZMIT
  • Patronimet kolektive me -aj , si identitet shqiptar i Malësisë së Madhe
  • SHANI PNISHI – NJË ZË I NDËRGJEGJES KULTURORE NË NDËRPRERJEN MES ATDHEUT DHE DIASPORËS
  • Mitrush Kuteli, figura e shquar që jetoi mes dy botëve
  • Shqipëria në Balkanfila XXI me identitet, përfaqësim dhe arritje
  • HOMAZH PËR LEGJENDEN DINAMOVITE
  • EMRI I ROBERT LULGJURAJ MBËRRIN NË ZYRËN OVALE TË PRESIDENTIT TRUMP
  • Franz Kafka dhe kushti i brendshëm i lirisë, një thirrje për zgjim nga vetë ndërtimi i robërisë

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT