s p – Page 1808 – Dielli

Kastro Zizo publikon albumin e tij te 6-te!

June 19, 2023 by s p

Kastro Zizo, artisti i njohur, ka publikuar albumin e tij të gjashtë në karrierë më datën 16 qershor 2023. Ky album vjen me një koncept të veçantë, duke përfshirë 6 këngë të reja në formën e EP, të shoqëruara me videoklipe korresponduese. Çka e bën kete album te vecante është se të gjitha këngët vijnë si bashkëpunime të ndryshme artistike.

Kastro, i cili eshte 39 vjec, ka bashkëpunuar me artiste të rinj dhe të konsoliduar në tregun muzikor për këtë album. Përveç kësaj, albumi vjen me 6 këngë në 6 zhanre muzikore të ndryshme, duke i eksploruar nga hip hop-i underground, pop rock-u, country pop-u, trip hop house dhe Indi pop-rock-u.

Për realizimin e albumit, Kastro ka bashkëpunuar me producentë ndërkombëtarë të njohur si Kristof Lilienthal aka Buckroll, Ayy Walker, John Aplacador, Esteban Garcia, Mohammed Ezzerrouqi dhe BigBadBeats. Kjo bashkëpunim nderkombëtar ka sjellë origjinalitet dhe frymë të re në çdo këngë.

Ky album është mbështetur nga Bashkia e Tiranës dhe xhirimet e videoklipeve janë realizuar në Tiranë dhe New York. Këngët prekin tematika sociale dhe një nga to është plagët shoqërore siç është “Alkooli”, ku Kastro bashkëpunon me talentin e ri dhe zërin e bukur të Kejsi Jazxhi.

Të gjitha këngët dhe videoklipeve janë punuar me kujdes të madh dhe kanë një përkushtim artistik të jashtëzakonshëm, duke sjellë një frymë të re në skenën muzikore. Bashkpuntoret ne projekt jane Olsi Beci, Dean Anadolli, Arber Roshi, Desantila Lika, Arber Kollcari, Vivian Mancellari etj.

Në përfundim, albumi i ri i Kastro Zizo sjell një koleksion të rrëfimeve artistike që lëvizin nga realiteti në fantazi, me një ndikim të theksuar nga bashkëpunimet ndërkombëtare dhe kombinimi i zhanreve të ndryshme muzikore. Kjo krijon një eksperiencë të re dhe të freskët për dëgjuesit.

Dita e Babait por urimi për të është ndryshe

June 19, 2023 by s p

Vajzat Loreta, Julika, Rafaela Prifti/

Ditën e Babait mësuam ta festojmë kur erdhëm në Amerikë. Nuk e njihnim këtë ditë në atdhe dhe madje as në Europë. Çuditërisht, festa e 8 marsit në Shqipëri nuk na kishte bërë të pyesnim shumë përse nuk kishte korrespondencë mashkullore. Megjithatë ne ishim edukuar me një ideal barazie në familje ngaqë ishim rritur pa parë ndarje pune midis gjinive. Fjala vjen babai kishte talent edhe në kuzhinë por kjo nuk konsiderohej “punë femrash”. Ndërkohë që secila nga ne, tri vajzat, mund të priste drutë në oborr për sobën tonë me grykë të ngushtë si edhe të zbriste në bodrumin e pallatit për të ngjitur lart një krah me dru. Përveç lojërave me emra luftarakë si topa luftash etj dhe të tjera në fushë beteja të imagjinuara me kalorës të shpejtë e kuaj, ne ishim aktive në sporte si futbolli dhe nuk ndiheshim aspak më pak se djemtë e lagjes sonë.

Megjithëse krejt e re për ne, Festa e Babait na hyri në zemër menjëherë. E diela e tretë e muajit qershor me mot të ngrohtë na ftonte të dilnim në piknik festiv në parqe, restorante, shfaqje në natyrë apo në auditore për të parë Rean në ansamblin e tipi-tapit në Greenwich Village. Ushqimet kishin prioritet e tyre sepse babai ishte i njohur për oreksin e mirë, por ne kishim dëshirë edhe t’a befasonim me dhurata të cilat i zgjidhnim me tematikë të veçantë. Në fillim, këmisha e kravata me flamur shqiptar apo me ngjyrat e flamurit, pena të bukura të bëra me porosi, bluza të stampuara, çorape me dizajno e vizatime nga udhëtimet e ndryshme, vera të posaçme ishin disa nga zgjedhjet e preferuara. Pastaj, filxhanë kafeje me personazhe nga librat e përkthyer nga babai si Princi i Vogël i Antuan Ekzyperi. Një vit gjetëm një porcelan me maçokun e famshëm në kujtim të parathënies së tij për librin Liza në Botën e Çudirave. Disa herë zgjidhnim karakteret e përrallave të tij të paraqitura në pjata qeramike si Luani tek përralla Doktor Ariu e kështu me radhë.

Krijimet e tij na pëlqenin fillimisht si histori pastaj edhe për moralin e fabulës. Për shembull, te kjo përrallë mbreti i xhunglës kishte këputur mish, një dukuri fare e rëndomtë, por mjekët rreth tij duke menduar se luani duhet të kishte një komplikim të rangut të tij elitar vinin rrotull pa mundur ta ndihmonin pacientin. Një doktor pa grada dhe tituj si Ariu e shëroi Luanin, mbretin e kafshëve, duke ju dhënë një mësim lexuesve të vegjël e të mëdhenj. Babai thoshte se përrallat janë shumë të vështira për tu shkruar sepse lexohen nga fëmijët por duhet të pëlqehen e shijohen nga të gjithë. Me kohë e kishim kuptuar se ai pyetjeve tona të shumta fëminore u përgjigjej me mjeshtëri të paparë në përralla e rrëfime të arritura artistikisht.

Përzgjedhja e një kartoline speciale apo humoristike kishte efekt në festimin tonë të përbashkët me babanë. Edhe kartolinat me muzikë e melodi të njohura e të pëlqyera prej tij ishin të preferuara sepse sillnin kujtime nga vizita dhe shëtitje turistike nëpër botë. Pjesa më e bukur e ditës ishte hapja e dhuratave dhe leximi i kartolinave, të cilat ishin produkte që nuk gjendeshin në treg sepse ishin krijuar nga vajzat e tij. Ne prisnim reagimin dhe komentet e tij, shprehjen e fytyrës dhe sidomos buzagazin. Leximi i kartolinave ishte pika kulminante, jo vetëm se aty kishim shprehur ndjenjat tona për të, por më tepër për të dëgjuar interpretimin e tij me diksion mjeshtëror. Ai dinte t’i vlerësonte të gjitha me mençuri filozofike por edhe me modesti e humor.

Urimi këtë vit është i veçantë sepse për herë të parë nuk do ta dëgjojmë të interpretuar nga zëri i babait tonë të dashur por ndihemi me fat që do lexohet nga ndjekësit e veprave të tij që gjatë këtyre ditëve kanë shprehur me aq bukuri dhe emocione vlerësimin dhe adhurimin për babanë tonë dhe për shkrimtarin Naum Prifti!

Naum Prifti përherë midis nesh

June 19, 2023 by s p

Prof. Eleni Karamitri/

Me dhimbje të thellë mësova largimin nga kjo jete të të Nderuarit, shkrimtarit të njohur Naum Prifti. E vërteta është se, të gjithë jemi në udhë për t’u larguar nga kjo botë, po të lumtur janë ata, sikurse Naum Prifti, që jetojnë përtej kohëve, me portretin fisnik dhe me veprat që lënë pas. Hapësira që lë në familje, në krijimtarinë letrare shqipe dhe në shoqëri, do na sjellë kurdoherë kujtimin e tij të paharruar, me fjalën e mençur dhe humorin elegant që e karakterizonte.

Shkrimtari Naum Prifti, me besimin ndaj Zotit, me mirësinë njerëzore që e karakterizonte, me talentin e tij, është njeriu i respektuar për shqiptarët dhe të njohurit e tij kudo që jetojnë. Dashamirësia për të gjithë të afërmit, kolegët e shoqërinë, dimensionet dalluese njerëzore të sjelljes dhe komunikimit, optimizmi që përçove kurdoherë pavarësisht rrethanave, do të të mbajnë gjallë, i dashur Naum, në mendjet dhe në zemrat e të gjithëve, me të cilët ti ndave jetën tënde dhe lëvrove krijimtarinë.

Në shenjë dashurie dhe respekti shpreh ngushëllimet më të ndiera dhe të sinqerta !

Zoti iu dhëntë forcë e kurajo bashkëshortes, Rinës dhe vajzave, Loretës, Julikës dhe Elës, për humbjen e babait të dashur.

Pushofsh në Paqe !!!

NJË KUJTIM PËR SAMI FRASHËRIN

June 19, 2023 by s p

Mid’hat Frashëri/

(Me rastin e 119 vjetorit te vdekjes, 18 qershor 1904)

N’Eren-Qoj, një nga fshatrat e bukur të Stambollit nga an’ e Ysqydarit, është një udh’ e gjerë afër stacionit t’udhës së hekurt, një udhë që vete nga deti e gjer në Merdiven-Qoj. Copa e kësaj udhe, q’është m’anë të poshtme të fshatit, është anosur me dy rradhë repe të mëdhenj, që hedhin një hije të hollë mbi pluhurin e trashë, që mbulon rrugën në verë dhe mbi baltën ngjitëse në dimër.

Duke ardhur nga deti dhe duke u ngjitur drejt veriut, udha ka një vajsimë të lehtë; më të dy anët shtëpi të bukura, brenda në kopshte dhe në vreshta, mbajnë ndënjësit e fatshëm të kryeqytetit një gjindje, që do dhe kërkon zbavitjen dhe që nuk lë t’i shkojë as ndonjë rasje për t’i dhënë udhë dëfrimit.

Kjo udhë, si shkon rajet e hekurt, zgjatet, prapë ashtu e gjerë, po drurët e anës zhduken dhe shtëpitë bëhen më të rralla; ca më tutje, duke kthyer pak më të mëngjër, kryqëzohet me një udhë tjetër që vjen nga Koz-Gataku e vete në Gjoz-Tepe. Këtu vendi formon një shesh të lartë; ca më tej, tek kryqëzohen udhët, duket xhamia e Sahrai-Xhedid; më tutje duken ca varre, varre të vjetër dhe të rinj, që gjithë tok, kanë bërë një katër kindje të gjatë.

Nga ky vend ka një pamje të bukur mbi Çamllixhe-në. Nga veriu, përmbi dhe prapa Merdiven-Qojit, unjen pëqinjt’ e gjelbër të bregut kaq të hijshëm dhe të dëgjuar të Çamllixhe-së. Sado që shumë herë kam mbetur i çuditur përpara kësaj bukurie t’atij pëqiri veshur në bar e në drurë dhe stolisur me shtëpi të hijshme, gjithnjë kam gjetur një shije të re n’atë pamje. Po tani mendja jonë s’ka prehjen e duhur për të ndier shijen e kësaj bukurie.

– Këtu, në këta varre kemi dy shqiptarë: Tahsim Hoxha dhe Sami beu. Të parit, për fat të keq nuk dimë, ku i dergjen eshtrat , sa për të dytin, ky çip dhé ia mban të mbeturat e vdirshme, nën këtë pirg balte fle gjumin e përjetshëm, – i them shokut që kam pranë.

Një grusht dhé mbulon një njeri të gjallë, plot vullnet, tërë shpresë dhe dëshirë! Një pushim i thellë tani ka zënë vendin e asaj mendjeje gjithnjë në lëvrim dhe në punë. Rrojti një herë dhe tani më s’është.

***

Më kujtohet gjithnjë një vjershë persisht, që e këndonte Sami beu me një zë të mallëngjyer:

Der gurbet egjër myrq bigjired damen-i men

Aja qi qyned kabr qi duzed qefen-i men

Tabut-i-mera der xhoj-i bylend pyzarid

Ta bad byred buj mera der vatan-i men

Shumë herë këtë vjershë e pasonte një psherëtimë, që Sami beu pothuaj se e kish për vete të tij, aq përshtypje të madhe dhe të veçantë bënte.

Si sot po e shoh: Sami beu, kur shkruante, e kish zakon që rrinte këmbë-kryq mbi një shilte të unjët; përpara mbante një fron t’unjët, ku ishin radhitur të hapura librat; libra dhe harta të hapura kish dhe më të dy anët, më të mëngjër e më të djathtë. Shkruante kurdoherë me një rregull dhe me një durim të çuditshëm, duke u ngritur gjithnjë fort herët në mëngjes.

Nganjëherë në mes të shkrimit ngrinte kokën nga karta, që mbante në dorë, se zakon’ e kish të shkruante pa pështetur kartën gjëkund dhe shkruante pastër, me një shkrim të bukur, pa fare prishje dhe ndreqje ; ahere, syt’ e zinj, që i jepnin aq bukuri fytyrës, i ngrinte, psherëtinte dhe një vjershë i delte nga goja me një zë t’unjët; veç asaj vjershe persisht, shpesh thosh dhe të tjera persisht a arabisht.

Po ish dhe një tjetër, vjershë frëngjisht, për të cilën kish një dashje të posaçme, apo dy vjersha të Viktor Hygoit:

Pourquoi devant mes yeux revenez-vous sans cesse,

O jours de mon enfance et de mon allegresse?

Ç’ishin hidhërimet dhe shpresat e djalërisë, që kujtonte Sami beu? Në ç’shpresa, në ç’projekte pritmi, në ç’ëndërrime të djalërisë kthente sytë dhe shikonte? Ç’ishin këto shpresa që s’ishin mbaruar, që kishin pritur më kot?

Kot kemi bërë shumë herë këto pyetje me veten tonë! Po Sami beu s’i kish të shumta fjalët. Atë që di është se çfarë do që të kishin qenë shpresat, ëndërrimet dhe hidhërimet e tij, ay ish gjithnjë plot durim dhe kurrë s’e njohu dëshpërimin.

Prapë ia shoh të dy syt’ e zinj plot mendime dhe ëmbëlsi, të shkëlqyeshëm, ballët e zbuluar; më të rrallë i dilte ndonjë fjalë hidhërimi nga goja, një psherëtitje e hollë; ahere pandehnja se dëshpërimi ia shtrëngonte zëmrën, po kjo pandehje shuhej shpejt, duke parë durimin me të cilin punonte, shpresat dhe projektet që bënte… Ahere më dukej se kurrë ndonjëherë dëshpërimin nuk ia njohu zëmra dhe mendja. Edhe kështu vajti gjer n’orë të fundit.

Nga një njeri plot mendje dhe punë, tani ky pirg i vogël ka mbetur!

Stamboll, 7 gusht 1910

Marrë nga: Instituti i Studimeve Historike Lumo Skendo

New York : Shkolla Shqipe “Mëso Shqip” festoi në Staten Island me një koncert fund-vitin Shkollor 2023

June 19, 2023 by s p

Nga Beqir SINA/

Shkolla Shqipe “Mëso Shqip” në Staten Island një krenari kombëtare në New York.

Slideshow: Shkolla Shqipe “Mëso Shqip” koncert në mbyllje të shkollës për këtë vit

Staten Island NYC : Të shtunën më 17 Qershor 2023, në sallën e teatrit të shkollës publike P.S. “George L. Egbert “- IS 2 në Staten Island – Nju Jork, u mblodhën fëmijë, prindër e mësues për të festuar mbylljen e suksesëshme të vitit shkollor 2022/2023.

Festa e fëmijëve shqiptar u mbajt në një prej lagjeve më të populluara me shqiptar – në Staten Island – Nju Jork, ndërsa morën pjesë dhjetra fëmijë, prindër , mësues e veprimtar të komunitetit në festën e bukur të mbylljes së vitit shkollor, të shkollës së gjuhës shqipe në këtë qytet, e cila funksionon nën kujdesin e tri shoqatave Ulqini, Ana e Malit dhe Kraja.

Aktiviteti u mbajt në teatrin e shkollës publike P.S. “George L. Egbert “, aty ku Shkolla Shqipe “Mëso Shqip” jep mësim plotësues falas për fëmijët e komunitetit shqiptar një herë në javë.

Ky koncert festiv i veçant ishte një aktivitet i fëmijëve shqiptar, një festë me të vërtet e bukur, ku pothuajse të gjithë fëmijët e Shkollës Shqipe “ Mëso Shqip”, për më shumë se një orë kanë kënduar e vallëzuar, recituar vargje nga poetet shqiptarë, dhe tekstet e librave.

Në ndërkohë që gjatë preformancave në skenën e teatrit të kësaj shkolle nëpërmjet duartrokitjeve të prindërve të tyre, mësuesve , drejtuesve të shoqatave, bashkëmoshatarve, krijuan emocione të shumta në mbylljen e këtij viti shkollor.

Shkolla Shqipe “ Mëso Shqip “ e hapur vitet e fundit në Staten Island, ka më shumë se 240 nxënës të regjistruar, ajo u ngrtitë me kontributin e prindërve, mësuesve dhe drejtuesve të këtij komuniteti nga vendorigjina e tyre Kraja ( Samih Kanaqi), Ulqini( Xhemo Lanica) dhe Ana e Malit( ish kryetari Safet Llolla & kryetari Albert Salaj).

Kjo shkollë me mësim plotësues ka një pjesëmarrje jashtëzakonisht të madhe të fëmijëve shqiptar, dhe është shkolla më e madhja në komunitetin shqiptar në Amerikë, që u mëson fëmijëve shqiptar gjuhën shqipe këngë e valle shqiptare.

Linda Sukaliqi, njëra prej mësuesve të kësaj shkolle, ka thënë se “Shkolla Shqipe “Mëso shqip” kur e nisi rrugën e saj regjistroj gati 50 nxënës, ndërsa, sot ajo numëron mbi 240 nxënës.: “E gjithë kjo punë kaq e madhe u realizua duke falenderuar mesueset, kordinatoret e 3 shoqatave: “Kraja” “Ana e Malit” dhe “Ulqini”, biznesmenve të suksesshëm, si dhe prindërve vullnetarë që gjithmonë gjenden pranë nesh për të ndihmuar në çdo aktivitet që shkolla realizon.”thotë ajo.

Me dëshirën dhe përkushtimin që i karakterizon, stafi i mësuesve, dhe kujdestarve vullnetarë të kësaj shkolle, u organizua edhe festa për Fund-Vitin shkollor tek Shkolla “Mëso Shqip” në Staten Island Nju Jork.

Koncerti festiv u hap me këndimin nga të gjitha grupet dhe pjesëmarrësve Himni Kombëtar i SHBA & Himni Kombëtar Shqiptar

Ndërsa mirëseardhjen me një përshëndetje rasti ja uruan fëmijëve për këtë festë, dhe prindërve e mësuesve tre përfaqsueset e të trija shoqatave : Melinda Gjeloshi, Venera Gjenashi & Tina Lula

Zoti Samih Kanaqi, kryetar i Shoqatës Kraja, në përshëndetjen e tij pos faleminderimeve, për mësuesit, nxënësit e prindërit e tyre, gazetarët prezent dha lajmin se Shkolla Shqipe “ Mëso Shqip” në Staten Island do të jetë falas, falë kontributit të donatoreve.

Ai tha se : “Bashkëpunimi me shoqatat e tjera është shumë i mirë dhe frytdhënës. Dëshmi e gjallë është rihapja e Shkollës Shqipe “Mëso shqip” ku u bëmë tok tri shoqata: “ Ana e Malit”, Ulqini” , “Kraja” dhe bëmë gjënë më të bukur dhe me shumë vlerë siç është Shkolla Shqipe “Mëso shqip”. Po ashtu në bashkëpunim më këto shoqata organizuam dhe disa evente të tjera, masive në komunitet si ajo me rastin e 28 Nëntorit, 17 Shkurtit, festa e Nënës dhe e Mësuesit dhe së fundi piknikun madhështor.”

Por, tha ai ne kështu të bashkuar edhe më tutje do vazhdojmë të bashkëpunojmë si tri motra, ashtu siç na ka hije dhe do bëjmë gjëra edhe më të bukura se bashku. Bashkëpunim kemi edhe me shoqatat e tjera shqiptare që veprojnë këtu në Amerikë.

“ Me këtë rast dua t’i falëndroj të gjithë ata që po kontribuojnë në mënyrë të vazhdushme që kjo shkollë të funksionojë pa pengesa dhe me sukses, dhe ne të kemi sa më shumë aktivitete të suksesshme në komunitet” tha Kanaqi.

Pas fjalimeve përshëndetse nisi koncerti me një program të pasur artistik, koncert që vazhdojë me festën e fëmijëve, me recitime poezish nga Leona Avdiu & Deen Lesheviqi dhe një performancë vokale me titull : “Mora fjalë” nga Namirah Peroviq

Grupi “Barbana” me mësuese në mësimin e këngëve e valleve shqiptare, të kësaj shkolle Nadia Hoxha dhe Hanna Demiri, që funksionon në kuadrin e Shkollës Shqip “ Mëso Shqip”, solli tri valle nga grup mosha të ndryshme : Vallja e Rugovës nga grupi I femijëve 4 deri ne 6 vjeç, “ Vallja Shota e Anes se Malit” grupmosha 7 deri ne 9 vjeç, “Vallja e Ulqinit” me femijet e grupmoshes 10 deri në 13 vjeç, dhe grupi i valleve te grupmoshave 14 deri 21 vjeç me këngën e Elvana Gjatës “Kuq e zi”

Gjatë preformacave të fëmijve u krijuan emocione të forta deri sa ngritën në këmbë disa herë pjesëmarrësit e shumtë, duke kënduar e vallëzuar, duartrokitur grupet e vallëtarve të fëmijëve, nga Shkolla Shqipe “Mëso Shqip”.

Recitim i poezisë “Shkronjat Shqipe” – Nurjena Peroviq, Anisa Ceka & Erina Gjokaj, Recital poezie : Alfabeti I Gjuhes Shqipe grupmosha 7 deri ne nente vjeç, Recital poezie : Rilinda Bardhi & Arvin Kallaba, Recitali poezie : “ Pse? O Mami shqip s’më flet” Ariana Cuca , Zyra Kuroviq & Ella Lula, Recital poezie : Adriana Kollari, Xhuliana Bogdani, Aliesandra Nikezi, Briella Tahiri, Ava Kallaba , Sofia Jahoviq, Adnan Paleviq, & Loriana Abdullahu, u duartrokitën më shumë.

Me çertifikata Mirënjohje, dhe buqeta me lule të freskta u nderuan aktivistet e këtij komuniteti Melinda Gjeloshi , Venera Gjenashi( nën kryetare e Shoqatës Kraja) & Tina Lula, Arlinda Sukaliq (mësuese e gjuhës), Merita Gjokaj ( mësuese e gjuhës) Hana Demir (mësuese vallëzimi) dhe Nadia Hoxha (mësuese vallëzimi).

Në mbyllje të këtij aktiviteti me përmasa të mëdha, grupet e grupmoshave të valltarve, mesueset, kordinatoret e 3 shoqatave: “Kraja” “Ana e Malit” dhe “Ulqini” si dhe prindërve vullnetarë që gjithmonë gjenden pranë kësaj shkolle për të ndihmuar në çdo aktivitet që shkolla realizon, sollën një emocion të fuqishëm tek të pranishmit duke u ngjitur në skenë dhe kënduar së bashku me pjesëmarrësit nën tingujt e këngës “Kuq e Zi” të Flori & Elvana Gjatës.

Shkolla shqipe “Mëso shqip” në Staten Island, me këtë aktivitet të nxënësve të kesaj shkolle që u përgatitit me shumë perkushtim dhe dashuri me rastin e festave të fundvitit nga mësueset e përkushtuara të gjuhës dhe vallëzimit tradicional shqip, e ktheu në një ditë feste, në këtë komunitet ku fëmijët për më shumë se një orë, në teatrin e shkollës publike P.S. “George L. Egbert “- IS 2 Staten Island – Nju Jork, kënduan, recituan dhe vallëzuan shqip. Një krenari kombëtare në New York. Kjo festë shënoi dhe fundvitin e këtij sesioni i cili ka punuar me shumë përkushtim që të mbajë gjallë identitetin kombëtar shqiptar në Amerikë!