Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Z. KRYEMINISTËR: KUSH I PERSEKUTOI KLERIKËT QË UA VENDOSE PORTRET ATY KU SOT KE VENDOSË EKZEKUTORËT?

by

Letër nga SHBA për Kryeministrin e vendit tim zotit Edi Rama/

Nga Muharrem Xhydollari ( Hudenisht)/

Zoti Kryeministër, /

Kur juve së bashku me të ndjerin Ardian Klosi, muarët nisjen për tu futur në polititkë, tek një pjesë e mirë e popullit u ngjall pak shpresë, sepse juve jo vetë se ishit të rinjë (pa komplekse) vinit nga familje me biblioteka dhe do të vinte në ndërgjegjen tuaj që Shqipëria duhej të dekomunistizohej por jo teorikisht sic po bëni juve sot, por me një praktikë që mbarë populli shqiptar ta kuptonte dhe ta shihte mirë se po largohej e keqja që i kishte skllavëruar për gjysëm shekulli dhe përfundimisht do ti shkëputej këtij konfuzioni politik të tranzicionit post diktatorial. Rruga që muarët për ta përshkruar të la vetëm. Këtë nuk e deshëm, por ajo ndodhi.

Zoti Kryeministër, ju bashkangjitëm slloganit “bashkëvuajtes e bashkëfajtor”. Kjo do të ishte e papranueshme mbasi edhe vet ju duhet ta dinit se i hipur në dy kuaj lumi nuk kalohet. Vuajtësit nuk u muarën nga fajtorët që sëbashku ti bënin vendimet sesi duhej të ndertohej demokracia apo si do të vendosej drejtësia. Qeveria nën drejtimin tuaj për ti treguar botës perëndimore se do të ishte kundra asaj diktature cnjerëzore, Atit të Shenjtë do ti ekspozonit portretet e viktimave të komunizmit në horizontin e kryeqendrës Shqiptare. Këto veprime perëndimi ti quajti marifete dhe kërkoi prej jush që Shqipërinë, këtë vend të shumëvjuatur, ta dekomunistizoje. Me reforma të guximshme do të shkëputeshe përgjithmonë nga e kaluara masakruese dhe do ta shëroje popullin tënd nga sëmundja e kolerës komuniste.

Tani e besojmë përse nuk e bëre, që sot të vendosje në horizontin e sipërshënuar portretet e vrasësëve të viktimave ndërkohë edhe njëherë e faktove vetë përse Evropa të kishte përbuzur dhe ti dipllomacisë së perëndimit i the se për inat të vjerrës shkove të flije me mullixhiun.

Për të crrënjosur komunizmin, merrje modelin gjerman dhe do të kuptoje sesi u shkul nazizmi edhe shumë më shpejt komunizmi, diktatura këto që botës I shkaktuan ato plagë që do të duhet shumë kohë për shërim. Duhet të mendojmë se ishte ajo Gjermania që juve e rreshtuat me humbësit kur ajo doli më e fituara. Këtë ajo, Gjermania e arriti si rezultat i atyre reformave trimërore dhe të domosdoshme për kombin e tyre. Këtë praktikë të Gjermanisë juve nuk e bëtë por mendohet dhe as mund ta bënit dot sepse akoma keni inxhinierët dhe specialistët që ndërtuan muret e ferrit dhe ata nuk mund të projektojnë dhe të ndërtojnë parajsën. Ata, komunistët nuk dalin dot nga ferri ku i ka futur mizoria që vet e kanë ndërtuar. Dekriminalizimin ju mund ta eliminoni me dekomunistizimin mbasi ky i fundit është burimi i së parës. Atëherë, do të sillje atë që kërkon Brukseli me Washingtonin, atë pra Drejtësinë. Atë që ju vet e nëpërkëmbni, mbasi e dini shumë mirë pasi të vendsoni drejtësi do humbisni pushtetin.

Zoti Kryeministër, humbe pushtetin, por vetëm vendos drejtësinë se vetëm atëherë do të zesh vend në histori. Ndryshe nuk do të kesh ndryshim prej pararendësve të tu. Ka ardhur koha të “zbrazësh thesarin e mendjes” (f.k) natyrisht po e pate. Pozicionohu me të moralshmen dhe jo me të kundërtën sic ndodhesh sot. Edhe kur të “qartësohen ujrat, atëherë mat thellësinë” (m.k).

Përshëndetje,

Muharrem Xhydollari ( Hudenisht)

6.11.2019

OTHER NYC ELECTION RESULTS – 2019 BALLOT QUESTIONS

by

Prepared by Rafaela PRIFTI/

In 2019 NYC Election, the Board of Election had rolled out early voting (October 26-November 3) and had provided brand new electronic tablets, in anticipation of the 2020 primary at the end of April and the general election next November. On the first page of the city ballot were the candidates for local offices. The only citywide race was for public advocate, where the Democratic incumbent Jumaane D. Williams of Brooklyn faced Councilman Joseph Borelli, a Republican from Staten Island. There were the District Attorney’s race in Queens and a few judges’ positions, in some districts. The five ballot questions were on the second page. The issue was that each one comprised several proposed changes to the City Charter, altogether 19 proposals. 

For example, Question Nr. 2 which covered the Civilian Complaint Review Board that asked the voter to decide whether to empower the Board to conduct its own inquiries into police officers’ statements, also deals with four other changes to the Board’s makeup and operations, a Yes-or No vote applied to all five issues. The same approach applied to four other proposed revisions of the City Charter. If each measure is tied to several more and the voter slightly disagrees with one part of the question, then the decision of voting ‘all or nothing’ needs to be made at the expense of fairness. New Yorkers voted YES on all five:

  • YES on Question 1: Elections, namely bringing ranked-choice voting to primary and special elections for Mayor, Public Advocate, Comptroller, Borough President, and City Council; and extending the amount of time between vacancy of office and the special election.
  • YES on Question 2: Civilian Complaint Review Board, including reforms like increasing the number of members from 13 to 15 and giving the City Council and Public Advocate more say in the appointments; setting a minimum headcount budget that’s at least 0.65 percent of the NYPD’s budget for police officer headcount; more transparency from the Police Commissioner when he/she makes decisions about police discipline; and more power for the CCRB executive director to issue subpoenas and to investigate false statements given by officers during probes.
  • YES on Question 3: Ethics and Government, such as lobbying reform; creating a mayoral office for the director of the Minority and Women Owned Small Business Enterprise program; having the City Council approve the mayor’s appointment for Corporation Counsel; preventing Conflicts of Interest Board employees from participating in local political campaigns; and giving the Public Advocate and Comptroller one appointment each to the COIB.
  • YES on Question 4: City Budget, which will create a “rainy day fund” for NYC; set minimum budgets for the Public Advocate and Borough Presidents; require the Mayor to provide non-property tax revenue estimate in April (versus June); and require the Mayor to submit a revised budget modification to the Council within 30 days of making changes to the financial plan.
  • YES on Question 5: Land Use, which will give more information and time to Borough Presidents and Community Boards when they review development projects under Uniform Land Use Review Procedure.

A sample ballot was made available on the New York City Board of Elections website; clicking “Ballot Information” on the top right; and, on the next page, clicking “View Sample Ballot.” Each question, as well as comments in support of and opposition to each one, were posted on the Campaign Finance Board’s website. Each question is more than 100 words long. For English speakers, the questions total more than 950 words. The questions are also printed in Spanish, an addition of 1,200 words. To get all those words — more than 2,100 of them — on a single ballot page, they were printed in tiny, seven-point type, according to a Board of Elections spokeswoman.

Question 1: Elections

The main proposal creates ranked-choice voting for primary and special elections, starting in 2021. Instead of voting for just one candidate, voters would be asked to rank up to five candidates in order of preference.

Under this system, if no candidate gets at least 50 percent of the vote, the lowest-performing candidate is knocked out. If your first choice is eliminated, your vote goes to your next highest-ranked candidate. This process continues until one candidate gets at least 50 percent of the vote. Supporters say these changes empower voters and encourage candidates to compete for broader swaths of support. Critics said the new system might confuse voters.

The other main changes being proposed are extending the length of time before a special election can be held, and requiring that City Council districts be redrawn before candidates start their efforts to get on the ballot.

Question 2: Civilian Complaint Review Board

It allows the review board to investigate and potentially prosecute officers suspected of lying during a review board investigation. Currently, the board recommends those cases to the Police Department’s Internal Affairs Bureau for further action.

In both instances, disciplinary matters are ultimately decided by the police commissioner; that would not change under this proposal. Police reform advocates support this move. Even some staunch supporters of law enforcement favor it.

People debating this question have also focused on two other changes covered in the ballot issue. One would give the review board’s executive director the power to authorize subpoenas. Currently, the board issues subpoenas through a vote of its board members, usually at monthly meetings. The other would require the police commissioner to send a written note to the review board whenever he or she deviates from disciplinary recommendations made by the board or departmental judges.

Supporters of the changes say they would reshape the Police Department’s culture and improve investigations. Opponents including the Police Benevolent Association, the labor union representing officers, say they would have “a chilling effect on law enforcement that will make the city less safe.”

Question 3: Ethics and Government

If approved, it will extend the ban applied to officials lobbying their former agency colleagues to two years. Currently, there is a one-year ban on this type of activity when people leave public service. It would also restrict campaign activities for members of the New York City Conflicts of Interest Board, who act like referees on local ethics matters. The board members would, for example, be barred from participating in local campaigns. Supporters say the changes would bolster the public’s confidence in the board. Others question whether they would unfairly restrict the First Amendment rights of some city employees.

Question 4: City Budget

This proposal would allow the city to employ a “rainy day” fund. State approval would still be required to create the fund. The city is currently barred from creating this type of fund, though mayoral administrations have found creative ways to squeeze money from one year’s budget for use in another year. Critics, like the Libertarian Party, say a fund would discourage tax cuts or simply operate as a slush fund for lawmakers. Supporters, including the fiscally conservative Citizens Budget Commission, said the move would provide the city with financial stability. The other main proposal here would set minimum funding levels for the offices of public advocate and borough presidents.

Question 5: Land Use

Every inch of New York City is controlled by one zoning rule or another. To deviate from them, a person or business needs permission from the City Council. It also helps to get the local community board’s backing. If this proposal is approved, developers seeking that kind of approval would have a summary of their plans sent to the local community board earlier in the review process. The proposal would also extend the length of time during the summer when community boards can respond to those plans.

Numerous good government groups favor this, saying community boards play an important role in urban planning. And the extra time in June and July is needed, they argue, because the boards are run by residents who often do not meet in the summer.

Some critics say that it does not include funding for professionals to assist with the analysis of community boards.

KERKOHEN DY METRA VEND PER BUSTIN E ANTON ÇETES….

by

Nga Nue Oroshi/

Edhe pas 24 vjetësh të kalimit në amshim Prishtina nuk gjenë dy metra vend për Monumentin e Profesor Anton Çetta/

Sot në Prishtinë është dashur të këtë festë dhe të gjithë shqiptarët së bashku pa dallim feje, krahine apo ideje ta vendosin Monumentin e profesor Anton Çettës para Institutit Albanologjik në Prishtinë.Por fatkeqësia është se një pjesë e elitës politike shqiptare që është në ikje së bashku me kryetarin e Komunës së Prishtinës ShpendAhmetin e penguan këtë festë për profesor Anton Çettën.Edhe sot e kësaj dite Prishtina nuk gjenë një vendë për ta vendosur kolosin e kulturës traditës dhe pajtimit kombëtar profesor Anton Çetta.Kjo ide fillimisht ka ardhurë si fryt i dy shoqatave shqiptare “Trojet e Arbrit” dhe dhe “BISHZ-në” Zvicërr.

Këto dy Shoqata më datën ,7 qershor 2014 në Zvicërr organizuan një akademi shkencore në Solothurn të Zvicrrës ku ju kushtua jetës dhe veprës së profesor Anton Çettës dhe pas kësaj akademie shkencore të dy shoqatat dolën me propozimin e përbashket që Instituti Albanologjik në Prishtinë të merr emrin e professor Anton Çettës si dhe Monumenti i professor Anton Çettës të vendoset para Institutit Albanologjik në Prishtinë. Fatkeqësisht kjo kërkesë e jona tash e pesë vjet u injorua. Tash e pesë vite me radhë është duke shkuar lëmsh lufta në mes të orjentimit perëndimor pro evropian që dëshiron ta ketë Monumentin e profesor Anton Çettës në Prishtinë dhe orjentimit aziatiko-karpatian që janë duke e bllokuar këtë projekt kombëtar.

Edhe pse çdo gjë ishte gati që të vendoset gurëthemeli i Monumentit në oborrin e Institutit Albanologjik në momentin e fundit drejtuesit e Institutit Albanologjik e kundërshtuan këtë ide duke mos e lejuar vendosjen e Monumentit të profesor Anton Çettës.Ndërkohë që Shpend Ahmeti dhe Komuna e Prishtinës edhe pse e kishin lëshuar lejen fillimisht për vendosjën e monumentit ata i hëngren fjalët e tyre dhe e anuluan vendimin e tyre.Kështu që Prishtina e cila ka një hapësirë të madhe nuk po ka mundësi të gjej dy metra vend për të vendosur monumentin e Profesor Anton Çettës në Prishtinë. Vërtetë është tragjike se deri në çfarë shkalle ka ardhur humbja e vetëdijës kombëtare dhe deri në çfarë shkalle janë ardhur një pjesë e politikanëve të Kosovës sa që të kontestohën veprimtarët kombëtar shqiptar vetëm që me veprimtarinë e tyre kanë bërë pajtimin e kombit. Shpend populli ta trogoj vendin në zgjedhjet e 6 tetorit 2019, njëra ndër këto arsye se pse të gjuajtën nga politika është edhe ky rast i bllokimit të vëndosjes së Monumentit te profesor Anton Çettës në Prishtinë.

Ne do të presim edhe disa muaj se çka do të ndodhë me vendosjën e këtij Monumenti nëse neglizhohen punët ashtu siç janë duke shkuar përseri do te thirrën shqiptarët nga të gjitha trojet etnike shqiptare dhe në mënyrë solemne do ta vendosim Monumentin e profesor Anton Çettës para Institutit Albanologjik në Prishtinë.

Shpesh e mendoj se si ka mundur ai drejtor i Instutit Albanologjik, ta vendos nënshkrimin për të mos u vendosur Monumenti i profesor Anton Çettës para Institutit Albanologjik në Prishtinë.

Mos qofsha në lëkurën e juaj!Kurse at Gjergj Fishta do t´iu thoshte:”Ore te shkretë, ore të mjerë që u ka marrë koka erë.”

FJALA NË SIMPOZIUMIN KUSHTUAR AT GJERGJ FISHTËS

by

NGA FRANK SHKRELI/

                                    Kisha Katolike Shqiptare në Nju Jork,/  Salla Nëna Tereze, 2 Nëntor, 2019/- Përshëndetje…Falënderimet e mia bashk organizatorëve të këtij simpoziumi,  Shoqatës Shqiptaro-Amerikane “Skendërbej” dhe Kishës Katolike, Zoja e Shkodrës –ku 50-vjetë më parë kam hedhur hapat e parë drejtë pjekurisë.   

Një falënderim i veçant i shkon famullitarit Dom Pjetër Popaj, i cili në frymën më fishtjane, që është e mundur, gjithmonë vepron – pa dallim feje a krahine — bazuar në fjalët që na kanë lënë trashëgimi At Gjergj Fishta: “Vërtetë ne kemi Bajram e Pashkë, por Shqiptarinë e kemi bashkë”.  Të gjithë jemi krenar me Ju, Dom Pjetër!

Historia moderne ka shënuar rolin e ish-Presidentit Ibrahim Rugova në marrëdhëniet e Amerikës me Kosovën në veçanti, por edhe në marrëdhëniet shqiptaro-amerikane në përgjithësi.  Historia e fillim shekullit të kaluar, ka vulosur përgjithmonë rolin që ka luajtur Peshkop Fan Noli në takimin me Presidentin Wilson, në mbështetje të Shqipërisë. 

Por shumë pak njerëz dinë për vizitën tre mujore të At Gjergj Fishtës në Amerikë në vitin 1922.  Historia zyrtare shqiptare, me sa kam parë, nuk e përmend këtë vizitë, as rolin që ka luajtur At Gjergj Fishta në njohjen diplomatike të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara.

Falë urrejtjes, harresës dhe anashkalimit zyrtar të At Gjergj Fishtës, për pothuaj një shekull nga regjimi komunist – përfshir edhe 30-vjet-post-komunizëm — pak njerëz mund të dinë kontributin e çmueshëm që Gjergj Fishta ka dhënë në atë që sot e quajmë “lobim”, në mbrojtje të interesave kombëtare.

Vizita e Fishtës në Amerikë kishte dy objektiva: një, që të “kujdesej për interesat e Shqipërisë”, lobim pra për njohjen diplomatike të Shqipërisë nga Washingtoni, sipas porosisë së Imzot Luigj Bumçit, Kryetar i delegacionit shqiptar në Konferencën e Paqës në Paris.  Objektivi i dytë ishte që Fishta të takohej edhe me personalitetet më të dalluara të diasporës shqiptare të asaj kohe në Amerikë.   Sipas të gjitha gjasave takimi me komunitetin shqiptaro-amerikan kishte shkuar shumë mirë për Fishtën, sa që në një letër që i kishte dërguar atij Faik Konica nga Bostoni, i shkruante Fishtës, ndë të tjera: “I Shkëlqyer mik, Ju falem nderit për letrën e bukur që më dërguat.  Kini lënë ndër shqiptarët e këtushëm një kujtim lartësie dhe drite, që ka shuar gjithë moskputimet e shkuara”. 

Provinciali i Kuvendit Françeskan në Shqipëri në atë kohë, At Pal Dodaj shënon në librin përkujtimor, “At Gjergj Fishta – 1871-1940”, se në një letër të datës 8-V-1922, dërguar atij nga At Gjergj Fishta prej Washingtonit, Fishta flet për veprimtarinë e tij lobiste në favor të njohjes diplomatike të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara dhe për takimet që kishte zhvilluar me Senatorë katolikë amerikanë, me ndihmën e françeskanit të njohur amerikan Godfried Shilling, i cili në atë kohë thuhet se gëzonte influencë të madhe në qarqet diplomatike të Washintonit. 

Fishta shkruan: “Këtu në Washington kam kontaktue me nji senator katolik, siç të kam shkrue (29.4. 1922), dhe i jam lutë me u interesue pranë Qeverisë së Tij, për njohjen e Shqypnisë si Shtet i Pamvarun”, thuhet në letrën e Fishtës.  “Ai ka folë sot me Senatorin e Partisë Republikane, Henry Cabot Lodge…”, (politikan me autoritet i asaj periudhe dhe mbështetës i madh i rolit amerikan në punët botërore), “i cili më tha se njohja e Shqypnisë asht e mundshme, prandej Qeveria e Tiranës, t’a paraqesi kërkesën e Saj me shkrim në Nensekretariatin e Shteteve të Bashkueme t’ Amerikës”, porosit Fishta në letrën e tij drejtuar At Pal Dodajt. 

Në faqen tjetër të letrës, sipas Dodajt, Fishta është shprehur se, “Ndërkaq, vizita eme në Washington ka pasë, si përfundim, njohjen e Shqypnisë prej anës së Shteteve të Bashkueme të Amerikës.   Të gjitha përpjekjet e maparshme të Qeverisë sonë, si edhe ato të (Federatës Panshqiptare) “Vatra”, s’kanë pasë sukses…Kjenë Senatorët katolikë — të cilëve ua pata paraqitë çashtjen, sidomos, nga pikëpamja fetare—ata, të cilët, me ndërhymje të veta siguruan njohjen zyrtare të Shqypnisë nga Qeverija amerikane”, citohet letra e At Gjergj Fishtës dërguar nga Washingtoni, At Pal Dodajt. 

Kjo deklaratë e Fishtës përputhet me vizitën e tij në Washington dhe me të dhënat e Departamentit Amerikan të Shtetit lidhur me datën e njohjes zyrtare të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, tre muaj më vonë.   Sipas Zyrës së Historianit të Departamentit Amerikan të Shtetit, me anë të një telegrami që mban datën 25 Korrik, 1922, Sekretari Amerikan i Shtetit në atë kohë, Charles Evans Hughes, informon Komisionerin Amerikan në Shqipëri, Maxwell Blake se në datën 28 Korrik , 1922 ai mund t’i, “Dorëzojë Ministrit të Jashtëm të Shqipërisë njoftimin me shkrim për njohjen de jure të Shqipërisë, nga ana e Shteteve të Bashkuara.”   

Sipas Zyrës së Historianit të (DASH) njohja zyrtare e shtetit shqiptar nga Washingtoni u pasua me vendosjen e marrëdhënieve diplomatike midis dy kombeve tona, më 4 Dhjetor, 1922, kur Përfaqsuesi i Jashtzakonshëm dhe Ministri Fuqiplotë i Shteteve të Bashkuara në Tiranë, Ulysses Grant-Smith i paraqiti letër-kredencialet Qeverisë së Shqipërisë në Tiranë, pikërisht me 4 Dhjetor, 1922, thekësohet në tekstin e Zyrës së Historianit të (DASH). 

Besoj se At Gjergj Fishta meriton sado pak kredi nga historia për njohjen zyrtare të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara, bazuar në ato që dijmë në lidhje me vizitën e tij në Amerikë ndërsa nevojiten më shumë hulumtime për ato që nuk dimë ende për këtë vizitë.

Thonë se njerëzit e mëdhej të një Kombi vlerësohen më shumë pas vdekjes se kur janë gjallë.   Fatkeqsisht, kjo nuk ka ndodhur me At Gjergj Fishtën, madje as sot 30-vjet mbas shembjes së-komunizmit.

Një bashkohas i tij, At Benedikt Dema është shprehur pas vdekjes së At Gjergj Fishtës se “Shqypnia do të nisë me e çmue ma tepër At Fishtën, kur në raste në të cilat Kombi kërkon e lyp ndërmjetësimin e nevojshëm të autoritetit e të veprimtarisë së tij”.  Duke marrë parasyshë situatën politike anë e mbanë trojeve shqiptare, besoj se kjo është koha dhe tashti është momenti, për ndërmjetësimin e autoritetit dhe të vlerave të At Gjergj Fishtës.

Fatkeqsisht, Atdheu i At Gjergj Fishtës nuk vepron më me entuziazmin e idealeve që ishin programi i jetës së tij: “Për të vendosur themelet e patundura të idealizmit kombëtar, për të prirë në luftime në mbrojtje të interesave të Kombit, për t’i gërshetue kunora lumnije racës mijëvjeçare shqiptare, gjakut të derdhun e flijeve të vuajtuna të Kreshnikëve të Kombit”, ka shkruar Benedikt Dema, duke shpresuar njëkohësisht se shqiptarët, si Komb i qytetëruar, do të dijnë t’i çmojnë njerzit e mëdhej të tij, duke i ndërtuar këtij gjeniu, atij Ati të Atdheut, një përmendore të pashlyeshme, “një shenjë të përherëshme e të denjë, për një komb të përparuem”.

Të nderuar: Sot, me 2 Nëntor shënohet, si çdo vit, Dita Ndërkombëtare për t’i dhënë fund pandëshkueshmërisë së krimeve kundër gazetarëve.  Fishta, përveç të tjerash, ishte edhe gazetar e publicist.  Sot, në këtë ditë, bëjmë thirrje për lirinë e plotë të fjalës së lirë për At Gjergj Fishtën dhe që t’i jepet fund dhunës psikologjike ndaj kujtimit të tij.

Fatkeqisht, At Gjergj Fishta trajtohet sot nga një gjysëm censurë: lejohen botimet e veprave të tija, por zyrtarisht nuk pranohet nga institucionet shtetërore.  

 Pa At Gjergj Fishtën pra, pa vlerat kombëtare dhe pa idealet e lirisë që ai përfaqëson, Shqipëria nuk është e përparuar dhe, rrjedhimisht, pa At Gjergj Fishtën nuk është as Shqipëria as Kosova që duam!   Pa Fishtën edhe rruga e Kombit shqiptar drejt Evropës është e pamundur.  Gjithnjë bëjmë pyetjen se kur do t’i vijë radha At Gjergj Fishtës që, zyrtarisht, të zejë vendin që meriton dhe që i takon në historinë dhe në kulturën e Kombit shqiptar?  Uroj që ky simpozium të jetë një hap i vogël drejt këtij objektivi madhor për të ardhmen e Kombit Shqiptar. 

Si një shënim post scriptum – dy lajme të mira për Fishtën.  Një, kohët e fundit është përkthyer Lahuta e Malcis në frëngjisht, duke iu bashkuar kështu përkthimeve ekzistuese në anglisht, italisht dhe gjermanisht.  Dhe dy, për të qenë i korrekt, pasi gjatë viteve kam qenë shumë kritik ndaj autoriteteve të Tiranës në lidhje me Fishtën — lajmi tjetër i mirë është se gjatë një ceremonie në Lezhë, me rastin e 148 vjetorit të lindjes së Poetit Kombëtar, Ministrja e Kulturës e Republikës së Shqipërisë dhe Kryetari i Bashkisë Lezhë, kohët e fundit, njoftuan se, më në fund, është marrë vendimi zyrtar për restaurimin e shtëpisë së At Gjergj Fishtës!  Lajm shumë i mirë, megjithse i vonuar.  Me padurim presim realizimin e këtij projekti!

U falemnderit!