Politike – Page 370 – Dielli

GËZIMI I TË RINGJALLURIT

April 20, 2020 by dgreca

–(Përsiatje rreth Letrës së Papë Françeskut të datës 17 prill 2020)/

Shkruan: Fra Gazmend Tinaj, ofm/

Ditë më parë Papa Françesku, në një Letër drejtuar bashkësisë së Kishës, shpalos pamjen që shquan gëzimi i Ngjalljes, i cili përbën njëmendësinë e jetës në Kishë, si një mundësi e re për t’u përballur dhe me rrethanat e pandemisë që bart Covid-19. (Shih: Papa Francesco, “Il coraggio di una nuova immaginazione del possibile”, në Osservatore romano, dt. 17. 04. 2020). Gjithë përmbajtja e Letrës merr shkas nga Gëzimi që buron nga Misteri i Mishërimit dhe i Ngjalljes së Jezu Krishtit. Një përfytyrim i një mundësie të re.

Përshëndetja e të Ringjallurit: “Gëzohuni – χαίρετε” (Mt 28, 9), është e njëjta folje me të cilën Engjëlli Gabriel i drejtohet dhe Marisë: “Gëzohu – Χαῖρε” (Lk 1, 28). Janë fjalët e para të Lajmërimit të Mishërimit që i drejtohen Marisë, që në të njëjtën kohë janë dhe fjalët e para të të Ringjallurit pas vdekjes, që Ai ua drejton grave tek varri.

Në Lajmërim, Engjëlli i Zotit zbret nga qielli dhe takon një grua, duke i sjellë Lajmin e gëzueshëm. Pas ringjalljes është vetë i Ngjalluri, që i takon dy gra tek varri dhe ua shpall Lajmin e gëzueshëm të Ngjalljes së Tij.

Në Lajmërim Maria ngjiz në kraharor Fjalën dhe bëhet djep i saj. Pas ringjalljes së Jezu Krishtit, Trupi i tij bëhet Djepi i ri, i jetës së amshuar.

Në Misterin e Lajmërimit përshëndetja e Engjëllit, zgjedhohet përmes foljes në vetën e dytë njëjës të kohës së tashme, në mënyrën urdhërore, pas ringjalljes, e njëjta folje zgjedhohet në shumës, në të njëjtën kohë dhe mënyrë, por nga numri njëjës: “ti” kalon në shumësin e bashkësisë: “ju”. Nuk mbetet pra, një përshëndetje që përfshin vetëm njërin, por bëhet domosdoshmëri e gëzimit, që përfshin të gjithë, ashtu siç përhapen rrezet e dritës, por që Rrezja e re e Dritës vjen nga Ngjallja e Krishtit, që dhuron Ditën e re, e cila nuk njeh as lindje as perëndim.

Lotët e grave, prej dhimbjes së vdekjes së Jezusit, bëhen lotët e gëzimit të ringjalljes, nga shpërthen thirrja: “Gëzohuni”. Ngjallja bëhet ngushëllim. Pra, kur mendohej se çdo gjë ka përfunduar, lind ngushëllimi dhe drita, e cila mendohej se mbaroi, bëhet dritë shprese e jete, që përflak zemrën në gëzim të Jetës se re, në Krishtin e Ngjallur.

Edhe sot në ditët tona, shkaku i lotëve përballë varreve janë të shumta, sepse duket sikur fjalën e fundit e ka virusi i quajtur: Kovidi-19, një hije e vdekjes, që nuk lejon të gëzohemi, të marrim frymë lirshëm, të përqafojmë të dashurit tanë, të përcjellim në varreza të afërmit tanë. Profetët e ditëve të sotme duket se janë virologët. Të gjithë varemi nga fjala e tyre duke pritur ndonjë fjalë shprese, që do shpallë mbarimin e këtij virusi.

Nga ana tjetër, janë ekonomistët që shpallin falimentime me përmasa të mëdha që përkthehen në varfëri dhe vdekje. Gjithçka duket, sikur guri që zë frymën e jetës në grykën e varrit, e jo vetëm që është tejet i rëndë, por thuajse nuk mund ta shmangë askush. Pesha e tij rëndon tepër në jetët tona dhe kërcënon ashpër të ardhmen. Nevojitet pra, DIKUSH që ta heqë këtë gurë (Mk 16, 3).

Pra, nuk duhet t’i harrojmë fjalët ngushëlluese të Jezusit: “Tani jeni të trishtueshëm, por prapë unë do të vij t’ju shoh e zemra juaj do të galdojë dhe askush nuk do t’ua marrë gëzimin tuaj” (Gjn 16, 22).

Gratë, simbol i nxënësve dhe i Kishës, nuk rrinë të mbyllura, nuk dorëzohen përballë pasigurisë. Ato lëvizin, shkojnë tek varri, nuk kanë frikë vdekjen dhe nuk mbyllen nga frika (Shih: Ungjilli i të dielës së II të pashkëve). Nuk ngurrojnë as nga tmerri, as nga rreziku, ose nga ndonjë urdhër i jashtëm. Kjo s’do të thotë që ato janë mospërfillëse, por janë bartëse të vajit erëmirë, që e ruan trupin nga të kalburit edhe në varr. Besnikëria e dashurisë së tyre për Dhëndrin, bëhet forca lëvizëse për t’i shkuar në takim Atij edhe në varr prej nga Dhëndri i tyre i Ngjallur, shuguron mbarë krijesën me lavdinë dhe shkëlqimin e Ringjalljes.

Sikurse edhe gratë, dishepulle të vërteta, morën me vete vajrat erëmirë, ashtu edhe Kisha është e ftuar të marrë me vete vajin erëmirë të Ungjillit për të lyer, jo trupin e Krishtit të vdekur, por plagët e Krishtit në njerëzimin e plagosur e të vuajtur (Lk 10, 34). Ky vaj nuk është vetëm shenjë balsamosjeje dhe dorëzimi ndaj vdekjes, por është vaj shërimi i trupit, i mendjes, i zemrës dhe i shpirtit, që mbjell në botën tonë Gëzimin e të Ringjallurit dhe jetën e re që i Ngjalluri solli. Vaji erëmirë është balsami që bartin gratë në varr, por Krishti i ringjallur e kthen vajin e tyre në burim të vajit të Gëzimit dhe të Shpresës së Jetës së re, vaj i cili e shndërron dhe e tejfiguron veprimin tonë. Gëzimi që vjen nga i Ngjalluri, nuk infektohet nga asnjë virus, është gëzimi i vërtetë që ushqen shpresën e sigurt në Atë i cili e mundi vdekjen dhe vdekja nuk ka më pushtet mbi të.

Janë gjithmonë aktuale fjalët e Ezekielit profet, të cilat Zoti ia drejton Izraelit (në hebraisht fjala Izrael është në gjininë femërore): “Ti kur linde […] s’qe mbështjellë me shpërgënj. Asnjë sy s’pati dhembshuri […] as s’pati mëshirë, por ditën e lindjes sate të përbuzur të hodhën përmbi faqen e dheut. Ndërsa unë po kaloja të pashë duke u zhgërryer në gjakun tënd e të thashë ndërsa ishe ende në gjakun tënd: Jeto! […] por ishe lakuriq dhe e mbuluar me turp. Kalova përbri teje e të pashë. E hodha mbi ty mantelin tim dhe e mbulova lakuriqësinë tënde; atëherë unë t’u përbetova dhe lidha besëlidhjen me ty ‑ thotë Zoti Hyj ‑ e ti u bëre e imja. Unë atëherë të lava me ujë dhe ta pastrova gjakun dhe të leva me vaj”(Ez 16, 4-9).

Kisha është Trupi mistik i Krishtit, Nusja e Qengjit. Mbarë gjymtyrët e saja të shtrira tek secili njeri, bëhen pjesëmarrëse e kësaj Besëlidhje dashurie të amshuar dhe Kisha është e thirrur të pastrojë e të lajë Trupin e Krishtit me ujë e me vaj tek secili njeri.

Sot njerëzimi ngjan në njeriun e shtrirë përdhe, të cilit Samaritani ia lidhi plagët dhe ia shëroi me vaj. Etërit e Kishës, shohin në këtë lidhje: fenë, shpresën dhe dashurinë, përmes të cilave Kisha lidh plagët e njeriut dhe njeriun e lartëson në Besëlidhjen e re të dashurisë që vjen nga Krishti i Ngjallur.

Duke ia larë me vaj e me verë plagët, njeriu lyhet, shugurohet dhe bëhet Mbret. Plaga e tjetrit është tabernakulli i pranisë së Krishtit në mesin tonë. Vera është Fjala e Zotit, Lajmi i gëzueshëm, simboli edhe i eukaristisë, i gjakut të Krishtit që i lanë mëkatet dhe lejon Shpirtin e Zotit të banojë në ne. Ky vaji i ri i dhuruar nga Dhëndri hyjnor, duhet shpërndarë në plagët e tjetrit.

Pas gjithë kësaj që po ndodh, është e nevojshme të nxjerrim dritën nga rrezet e Shpirtit të Zotit, që të kthehemi me mendje, zemër dhe shpirt të ri, të ngjizur tashmë me farën e Ringjalljes, që dhuron gjithmonë hov dhe zell të ri, e që nuk lejon asnjë lloj rastësie e improvizimi, por bindje feje të rrënjosur në Lajmin e Mirë të Ngjalljes.

Me siguri nuk do të mungojnë lajthitjet që përcjellin frikën përballë tjetrit, si të ndonjë armiku që duhet shmangur se e kërcënon jetën tonë, si i infektuar, (i gërbuluri Mt 8, 2). Do të shpikin luftëra reale apo virtuale për të thënë dhe bindur, që kjo është gjëja e duhur që duhet bërë. Do të pushtojnë çdo hapësirë publike dhe private, deri që të na mbyllin në unin tonë.

Mos është ky njeriu i ri? Jo, ne nuk jemi bijtë e territ, por bijtë e ditës dhe të dritës, të njeriut sipas imazhit dhe përngjasimit të Atij që e krijoi, e deshi dhe e dha jetën për ne. Njeriu i ri është Krishti. Kush pranon Krishtin e Ngjallur, përqafon edhe jetën e re përmes Tij në secilin person. Përgjigjja jonë si gjymtyrë të trupit të Krishtit është dashuria dhe zotimi për një qytetërim të dashurisë. Vetëm dashuria është infektimi më i përsosur që sjell jetë dhe jo vdekje. Vetëm dashuria është ajo që sjell gëzimin e vërtetë. Këtë gëzim, shpresë dhe siguri nuk do të na e marrë askush dhe asgjë nga zemra jonë. Është limfa e jetës sonë.

Në Ditën e Krishti të Ngjallur, Kisha këndon nëpërmjet psalmistit: “Zoti e bëri këtë gjë, sa mrekulli në sytë tanë (Ps 118, 23). Pra, “galdo bija e Sionit […] gëzohu me gjithë zemër bija e Jerusalemit” (Sof 3, 14).

Krishti i Ngjallur është galdimi ynë dhe shpresa e jetës së re.

“Misteri i Pashkëve është i ri dhe i vjetër, i amshuar dhe i përkohshëm, i shkatërrueshëm dhe i pashkatërrueshëm, i vdekshëm dhe i pavdekshëm. I vjetër sipas Ligjit, i ri sipas Fjalës; i përkohshëm në figurë simbolike, i amshuar në hir; i shkatërrueshëm për flinë e qengjit, i pashkatërrueshëm për jetën e Zotit; i vdekshëm për varrosjen e tij në dhé, i pavdekshëm për ngjalljen e tij prej të vdekurve. Ligji është i vjetër, por Fjala është e re, e përkohshme është figura, i amshuar hiri; i shkatërrueshëm është qengji, i pashkatërrueshëm është Zoti, i cili u flijua porsi qengji, por u ngjall porsi Hyj […] Pra, flija e Qengjit, kremtimi i Pashkëve dhe Shkrimi i Ligjit patën për qëllim Krishtin Jezus. Në Ligjin e vjetër gjithçka ndodhte duke parashikuar Krishtin. Në rendin e ri, gjithçka përkon para së gjithash, me Krishtin.

Ligji u bë Fjalë dhe nga Ligj i vjetër u bë Ligji i ri, por të dytë dolën nga Sioni dhe Jerusalemi. Rregullorja u shndërrua në hirin, figura në të vërtetën, qengji në Birin, delja në njeriun dhe njeriu në Hyjin.” (Melitoni nga Sardi, Nga “Predikimi i Pashkëve”. Në: Liturgjia e Orëve, II, f. 467).

Shkodër, 19 prill 2020

KOALICIONI i SHOQATAVE TË PRONARËVE PËRMES VATRËS KERKOJNË NDIHMËN E DEPARTAMENTIT TË SHTETIT

April 19, 2020 by dgreca

PRONARËT NËPËRMJET SHOQATES VATRA, KËRKOJNË NDIHMËN E DEPARTAMENTIT AMERIKAN TË SHTETIT. PËR TË NDALUAR KLANET E OLIGARKISË POLITIKE QË PËRVETËSOJNË PRONËN E TYRE TË TRASHEGUAR/

Për popullin Shqiptar sot në 2020, veç pandemisë covid 19, që po ikën, problemi më i madh dhe më thelbësor është problemi i pronës së trashëguar që është vjedhur dhe ngatëruar me ligjet që ka mirtura në këto 30 vjet Kuvendi i Shqipërisë.

Gazeta Dielli, vlerësohet shtyp i lirë, i pavarur nga politika, pasi redaksia e saj ka mbrojtur pa kompromis parimet themelore të lirive dhe të drejtave të njeriut. P[rmes k[saj gazete, i drejtoj këtë shqetësim që ma dërgojnë kryesia e koalicionit të shoqatave të pronarëve për Kryetarin e Shoqatës Patriotike Panshqiptare Vatra, zotit Elmi Berisha. Pronarët e ligjëshëm kërkojnë ndihmë për ta transmetuar këtë shqetësim në Departamentin Amerikan të Shtetit. Këto shqetësime mi kanë paraqitur edhe miq dhe bashkëfshatarë të mij dhe i lutem Zotit që ligji dhe e drejta të fitojë. Jam i bindur se shqetësimi për mos respektimin e pronës së trashëguar, është i njëjtë edhe për të gjithë shqiptarët në emigracion kudo ku ata jetojnë, dhe se zoti Elmi Berisha, Kryesia e Shoqatës Vatra dhe çdo njeri i ndershëm nuk pajtohet me përvetësimin e pronave nga oligarkia politike dhe klanet e tyre. Po ashtu jam i bindun se kërkesën e pronarëve, Kryesia e Vatr[s do ta përjelli në Departamentin e Shtetit do të sensibilizojë edhe personalitete të tjera.dhe do ta ndjeki problemin deri në zgjidhje

Prona fitohet me mjete të ligjeshme dhe që nuk prek të drejten e tjetrit Ndër burimet e pronës është blerja dhurimi trashëgimija natyrore e cdo personi, se njeriu për të jetue, duhet të mirembaje frutet e saja po ashtu si kujdeset për jetën dhe shëndetin e tij. Njeriu nga natyra ka dhunti dinjitet dhe fisnikëri, kur Shteti e mbron pronën private dhe pronën e komunitetit në përputhje me normat morale, që janë të shprehura në Kushtetutë dhe në normat ligjore të shtetit të së drejtës. Ligji nr 20/2020 duhet të ishte plotësuar me vërejtjet e pronarëve, pasi zgjidhja e sigurtë dhe e qëndrueshme realizohet vetëm nëpërmjet vlerësimit të origjinës së pronës dhe Kushtetutës në fuqi.

Në bindjen time mentaliteti komunist, ka drejtuar dhe komanduar në rrugë të mbrapsht, që me demagogji, duke folur për paqe dhe barazi dhe mbrojtje të shoqërisë, por me këtë ligj për pronën në realitet ka maskuar një mizori në të cilën jeta e individit shfytyrohet e lirija shkaterrohet. Zgjidhja që ka dhënë Kuvendi me ligjin nr 20/2020, që datë 16.04.2020, u miratua duke mos marrë në konsideratë Kushtetutën, kerkesat e GJEDNJ dhe arsyetimet e pronarëve, është përgjegjësi e Kryeministrit Edi Rrama. Edhe këshilltarët e tij dhe juristën në Kuvend, kanë përgjegjësi për shkatërrimin e ekonomisë, të drejtësisë dhe të stabilitetit social në Shqipëri. Sipas ankesave të shoqatave të pronarëve, ligji i fundit, Nr.20/2020, sanksionon regjistrimin në zyrën e Kadastrës edhe të pronave që janë përfituar me akte të fallsifikuara që dihet se janë NUL, që nuk kanë asnjë bazë ligjore, pa folur për detyrimet që përcakton neni 181 i Kushtetutës dhe vendimet e Gjykatës Europiane të të Drejtave të Njeriut, që ky ligj i shkel . Në formën e miratuar ligji do shtojë problemit egzistuese por vlen për momentin sa për ti raportuar BE se problemi i pronave u zgjidh.

Kryeministri Edi Rama me k[t[ ligj nuk krijon siguri të investimeve të huaja, stabilitet ekonomik dhe social të qendrueshme për të ardhmen. Në mënyrë që pronarët të mos dynden në Gjykatën e Strasburgut për shkak të këtij ligji dhe të akteve Nul që justifikon ku ligj, Gjykata Kushtetuese duhet t’a bllokojë dhe ta korrigjojë këtë ligj që ai të vijë në përputhje me kërkesat e nenit 181 të Kushtetutës në fuqi.

Nga Loro Stajka SHBA/

Në vijim ju paraqis kopjen e kërkesave të koalicionit të pronarëve drejtuar Kuvendit, që nuk u morën në konsideratë.

KOALICIONI i SHOQATAVE TË PRONARËVE

TË ZONËS TURISTIKE VLORË-SARANDË

Drejtuar:

KRYETARIT TË KUVENDIT TË SHQIPËRISË z. GRAMOZ RUÇI

KRYETARIT TË KOMISIONIT PËR ÇËSHTJET LIGJORE z. HULUSI MANJA

KRYETARIT TË KOMISIONIT TË VEPRIMTARISË PRODHUESE z.NIKO PELESHI

Tiranë, me 30.03.2020

Lënda: Kërkesë që në tryezat e komisioneve parlamentare, që do të shqyrtojnë kërkesat e Presidentit të Republikës për rregullimet konform Kushtetutës në ligjin Nr 20/2020, të jenë i ftuar 3 përfaqësues nga Koalicioni i Shoqatave të Pronarëve të zonës turistike Vlorë-Sarandë, për të argumentuar kërkesat e pronarëve të mirfilltë, për të drejtën e pronës konform Kushtetutës dhe vendimeve të GJEDNJ.

Zz. deputetë,

Presidenti i Republikës z. Ilir Meta, duke kërkuar mirëkuptimin e deputetëve, me dekretin Nr. 11457 dt 26.03.2020, i ktheu Kuvendit ligjin Nr. 20 dt. 5.03.2020 “Për përfundimin e proceseve kalimtare të pronësisë në Republikën e Shqipërisë” për plotësim konform Kushtetutës.

Presidenti në dekretin e tij është ndalur në nenet 12, 24, 33, 48, 49, 59, 60, 65, 68, 69, 71, 78 dhe 82. Vërejtjet e Presidentit. nuk janë të plota dhe nëse ato do plotësohen, e drejta e pronës konform Kushtetutës do vazhdojë të shkelet dhe situata jo vetëm që nuk do të përmirësohet ashtu siç pretendohet, do përkeqësohet në tërësi sepse ligji konsolidon anarkinë institucionale. Siç sqaroi publikisht, ish gjyqtari i GJEDNJ z. Ledio Bianku, anarkia thellohet kur ligji del mbi Kushtetutën dhe mbi vendimet e GJEDNJ dhe ky ligj është rasti konkret. Ky ligj, duke na mohuar pronën e trashëguar, na mohon atdheun dhe na fut në konflikte dhe nuk mund të justifikohet me aprovimin nga “Opinioni i Komisionit të Venecias” apo me pohimin se për këtë ligj është punuar me specialistë të huaj. Me Komisionin e Venecias diçka nuk shkon.

Komisioni Parlamentar i Ligjeve, e ka filluar procesin e konsultimit, për këtë ligj që në muajin Nëntor 2018, por shoqatat e pronarëve, që duhet të thireshin me herët u thirën në Komisionin e ligjeve me dt. 25 Shkurt 2020, d.m.th. 10 ditë përpara miratimit të ligjit dhe asnjë nga vërejtjet që i paraqitëm të detajuara nen për nen, nuk u morr në konsideratë, pasi çdo gjë ishte e vendosur.

Me vërejtjet tona, qëndrojnë në faktin se ligji, duke maskuar origjinën e pronës, krijon tituj të rinj pronësie dhe standarde të dyfishta. Sipas këtij ligji do të regjistrohen pa asnjë verifikim AMTP (aktet e marje së tokës në pronësi) edhe kur ato janë akte pa bazë ligjore ose NUL (në raport me ligjet e kohës në fuqi) dhe siç është bërë publike në media këto raste përbëjnë shumicën e AMTP-ve, në zonat turistike. Ligji nuk përcakton se cilat prona duhen të kompensohen, në mënyrë që kompensimi të përputhet me nenet 41 dhe 42 të Kushtetutës. Masa e kompensimit, sipas këtij ligji bie ndesh me vendimet e GJEDNJ. Ajo Gjykatë me vendime të përsëritura ka vendosur si dysheme çmimin jo më pak se vlera e vitit 2008. Ky ligj justifikon korrupsionin masiv, veçanërisht me pronat në zonat me përparësi zhvillimin e turizmit, ku pronarët e ligjshëm që presin nga Shteti zbatimin e detyrimeve kushtetuese. Ky ligj favorizon oligarkinë politike dhe klanet e tyre mbështetëse që kanë abuzuar dhe përvetësuar pronat tona .

Zgjidhja e shpejtë dhe më e mirë është që prona ti regjistrohet pronarit sipas dokumentave të akteve të shpronësimit nga sistemi i diktaturës, ashtu siç është bërë për zonat e veriut. Këto dokumenta janë të plota në Arkivin e Shtetit dhe ne zyrat e kadastrës. Pronarët asnjëherë nuk e kanë kundërshtuar kompensimin për pronat e tyre, që janë tjetërsuar për nevoja publike. Kompensimi nuk mund të jetë më pak se vlera e hartës 2008 sepse këtë dysheme e ka kanë vendosur vendimet e GJEDNJ.

Në mënyrë që të mos vazhdojë abuzimi me metodën e “faktit të kryer”, ky ligj, duhet të saktësojë në mënyrë të qartë se regjistrimi në ZRPP, do bëhet pas verifikimit të AMTP dhe anullimin për pjesën e paligjëshme ose totalisht të paligjëshme të aktit të AMTP. Minimalisht në zbatim të ligjit “Për kadastrën”, ASHK duhet të verifikojë AMTP, për rastet që ka ankesa nga subjektet e shpronësuar dhe siç e kemi kërkuar, Av. Shtetit nëpërmjet procesit gjyqësor me praninë e palëve të interesuara, të anullojë rastet kur akti bie ndesh me nenet 41 dhe 181 të Kushtetutës në fuqi . Kështu prona i kthehet të zotit dhe shpallen Nul, ato AMTP, që do të rezultojnë të nxjerra në shkelje të ligjeve. Kështu zgjidhet dhe shqetësimi i ngritur nga Komisioni i Venecias dhe Presidenti i Republikës, për aktet që quhen pritshmëri ose garanci juridike dhe në anarkinë dhe korrupsionin e pas vitit 1991, persona të tretë, i ka përfituar ato padrejtësisht. Në këtë rast drejtësinë e vendos Gjykata. Me këtë ligj prona zgjidhet me standarde të dyfishta dhe në shkelje të Kushtetutës. Në këto kushte pronarët do të dynden në Gjykatën e Strasburgut, ku do marrin fitimin e munguar, ashtu siç e kanë fituar ata shtetas që janë ankuar dhe në një kohë tjetër Shteti do detyrohet të kthejë me ligj dhe konform Kushtetutës, pronën e grabitur. Ne jemi të bindur që GjEDNJ, nuk mund të korruptohet apo të marri vendime me standarde të dyfishta.

Nenet 181/1 dhe 181/2 dhe nenin 41 që përcaktojnë qartë se ç’është prona dhe si fitohet prona por vendimi unifikues i GJEDNJ, Manushaqe Puto etj/2012, nuk janë cituar në asnjë nen të këtij projektligji, çka bie ndesh, me titullin, me objektin dhe me qëllimin e ligjit.

Në formën aktuale ligji konsolidon anarkinë e tuitujve të pronësisë dhe mbështet mafien e pronave që në këto 30 vjet në bashkëveprim me oligarkët e politikës ka dhunuar detyrimet kushtetuese.

Me bindje se maxhoranca ka vullnetin për të zbatuar detyrimet kushtetuese, kuptojmë se se kthimi i ligjit nga Presidenti i Republikës i jep mundësi Komisionit të Ligjeve, që duke marrë në konideratë vërejtjet tona, të bëjë çdo plotësimet që e përafron këtë ligj me kërkesat e e Kushtetutës dhe kompensimin në përputhje me vendimet e GJEDNJ. Në këtë mënyrë Komisioni Ligjeve ka mundësinë të realizojë një zgjidhje të shpejtë problemit të pronës , pa patur nevojë për fonde financiare, pasi çdo trung do marri pronën e tij sipas Kushtetutës.

Në përfundim: Me bindje se do të gjejmë mirëkuptimin tuaj, për të zbatuar Kushtetutën dhe vendimet e GJEDNJ, duke analizuar vërejtjet e Koalicionit të Shoqatave të Pronarëve të Zonës Turistike Vlorë-Sarandë, kërkojmë të vendosni që në tryezat e komisioneve parlamentare, që do të shqyrtojnë kërkesat e Presidentit të Republikës për rregullimet konform Kushtetutës dhe vendimeve të GJEDNJ në ligjin Nr. 20 dt 5.03.2020, të jenë të ftuar tre përfaqësues të pronarëve për të argumentuar nen për nen vërejtjet dhe sugjerimet tona të përmbledhura në vijim.

Në emër të Koalicionit të Shoqatave të Bregdetit

Sekretari i Koalicionit

Adrian Gjoka

gjoka.adrian@gmail.com

Mobile+ 355 68 215 2663

REAGIMET NDAJ PLANIT TRE FAZOR TË PRESIDENTIT TRUMP DHE PLANI I CUOMOS PËR TESTIMET

April 18, 2020 by dgreca

–Protestat në Miçigen, Ohajo, Karolinën Veriore, Minesota, Utah, Virxhinia dhe Kentaki,janë në krah të presidentit që po lufton për zhbllokimin e konomisë/

NGA DALIP GRECA/

Edhe dita e Premte kishte oshilacionet e veta në shifra për ecurinë e koronavirusit në Shtete e Bashkuara të Amerikës, por pozitiviteti qëndron në treguesin e lehtësimit të spitaleve dhe uljen e numrit të të shtruarëve të rinj. Statistikat e infeksionit dhe numrit të viktimave ende janë të larta. Numri i të vdekurëve regjistroi shifrën ditore 2 mijë e 535, duke e çuar numrin e të vdekurëve në 37 mijë e 158, ndërkohë që të infektuar të rinj u raportuan 32 mijë e 165, duke e rritur numrin total të të infektuarëve në 710 mijë 021. New Yorku pat një prapaktheu në ditët e këqia për numrin e viktimave, regjistroi 1 mijë e 25 të vdekur(nga 606 një ditë më parë), duke e çuar numrin e përgjithshëm të të vdekurëve në 17 mijë e 131, ndërsa shifra ditore e të infektuarëve ishte 7 mijë e 753, me një shifër totale 233 mijë e 951. New Jersey raportoi shifrën ditore të 322 të vdekur (numri i përgjithshëm i viktimave 3 mijë e 840), ndërsa të infektuar të rinj ditorë 3 mijë e 175 (shifra në total e të infektuarëve 78 mijë e 467). Massachusetts raportoi 159 të vdekur gjatë ditës së Premte, Michigani 134, Pannsylvania 120, Kalifornia 90, Ilinois 62, Florida 58, Georgia 51,Connecticut 65 etj.

***

Edhe pse kjo tablo shifrash duket e zymtë, gjithandej po flitet për hapjen e ekonomisë. Madje në disa prej shteteve ka pasur demonstrime që vënë nën presion qeveritë e shteteve. Protestat, në të cilat u është bërë thirrje autoriteteve për t’i dhënë fund izolimit janë zhvilluar në Miçigen, Ohajo, Karolinën Veriore, Minesota, Utah, Virxhinia dhe Kentaki.

Presidenti Donald Trump, i cili duket se i përkrah këto protesta, po përcjell udhëzimet që shtetet të fillojnë të hapin ekonomitë e tyre të mbyllura nga pandemia e koronavirusit.

Plani që u bë publik të enjten,dhe që u komentua gjërsisht të premten, përfshin tre faza. Ky plan u jep qeveritarëve autorizimin të marrin vendime se si shtetet e tyre do të procedojnë në javët dhe muajt e ardhshëm për një hapje graduale.

Udhëzimet ” Riapja e Amerikës” u njoftuan të enjten në Shtëpinë e Bardhë pas një komunikimi me guvernatorët e të 50 shteteve dhe u komentuan gjërsisht të premten. Presidenti u jep shteteve autoritetin të marrin vendime se si të procedojnë. Trump kishte thënë në fillim të javës se ishte autoriteti i Tij, që do të vendoste se kur do të pushonin kufizimet, por gjatë javës ai u tërhoq nga ky pretendim duke pasur kundër, jo vetëm guvernatorët, por edhe figura të njohura republikane.

“Disa shtete do të hapen më shpejt se të tjerët”, sepse nuk kanë të njëjtën situatë, argumentoi presidenti Trump, duke sjellë shembuj krahasimor.

Plani tre fazor nuk do të fillojë derisa shtetet të kenë 14 ditë rresht ulje të rasteve të koronavirusit dhe të kenë kryer testime masive si dhe të kenë siguruar aftësi spitalore për t’iu përgjigjur ndonjë goditjeje të COVID-19. Udhëzimet e mbylljes aktuale të përcaktuara nga grupi i punës i Shtëpisë së Bardhë përfundojnë më 1 maj, por disa shtete si ato të Verlindjes, kanë përcaktuar 15 majin.

Plani Tre fazor i presidentit ka patur mbështetje dhe kundërshtime. Dy mjekë nga Harvardit vlerësuan natyrën graduale të planit të Presidentit Donald Trump për rihapjen e vendit, por të dy thanë se kombi duhet të forcojë aftësitë e testimit. Barry Bloom, profesor i shëndetit publik dhe William Hanage, profesor i asociuar i epidemiologjisë, e quajtën planin “të menduar”. Hanage theksoi se problemi, që duhet zgjidhur qëndron tek Testimi.

Shumë guvernatorë kanë deklaruar se kufizimet do të përfundojnë në maj; disa janë bashkuar në aleanca rajonale për planet e rihapjes. Presidenti Trump duket se dëshiron të sigurojë të paktën një kornizë ligjore Kombëtare për mënyrën se si vendi do të rihapet, përkundër paralajmërimeve nga të gjitha anët se kapaciteti i testimit për koronavirus është ende shumë i vogël.

Një numër i guvernatorëve u shprehën se ndërsa do të merrnin në konsideratë udhëzimet e presidentit, ata do të jenë të kujdesshëm të lëvizin gradualisht.

Disa nga guvernatorët, i pari ai New Yorkut, kanë dhënë alarmin për çështjet e pazgjidhura, si mungesa e testimit në masë.

Testimet janë të domosdoshme dhe të dobishme ,- tha Guvernatori demokrat i Connecticut, Ned Lamont, të premten në TV NBC.

Guvernatorja e New Meksikos, Michelle Lujan Grisham, ndërsa pranoi sugjerimet e Shtëpisë së Bardhë, u shpreh në mënyrë figurative tek tha se “fakti i qartë thelbësor është se ne nuk mund ta vendosim karrocën para kalit.”Ajo u shpreh se ekspertët e shëndetit publik kanë paralajmëruar se New Mexico nuk ka arritur ende në pikën e sigurisë për rihapje, nëse do të vepronim para kohe, do të rrezikonim shumë njerëz.

Gjithësesi Plani “Trump” kërkon që para hapjes shtetet të përmbushin disa kritere si : rënie e rasteve të COVID-19,rënie e shtrimeve spitalore për një periudhë dy javore etj. Nëse i kanë këto, shtetet mund të fillojnë hapjen e bizneseve, restoranteve dhe shkollave në faza të ndryshme. Guvernatorët kanë fjalën e fundit se si shtetet e tyre do të rifillojnë hapjen.

Guvernatori republikan i Maryland Larry Hogan, njëkohësisht dhe kryetar i Shoqatës Kombëtare të Guvernatorëve, tha që përpara se qeveritarët të fillojnë të lehtësojnë kufizimet e vendosura për të kontrolluar përhapjen e koronavirusit, shtetet e tyre, duhet të kenë aftësinë për të testuar më shumë njerëz, si dhe të kenë aftësi për të kryer gjurmimin e kontaktit. Spitalet gjithashtu duhet të kenë pajisje të përshtatshme mbrojtëse personale për punonjësit e kujdesit shëndetësor, tha ai në një deklaratë të Premten.

Presidenti Trump duke shigjetuar në distancë guvernatorin e New Yorkut Andrew Cuomo, tha se përgjegjës për testimet janë vetë shtetet. Më herët Presidenti kritikoi qeveritarët e New Yorkut se kishin bërë kërkesa të fryra për hapsira spitalore, shtretër dhe ventilatorë, më shumë se ç’ishin nevojat. Nga ana e tij guvernatori i New Yorkut replikoi, duke ia hedhur fajin zyrtarëve të presidentit që parashikuan shifra të fryra.

Gjithësesi Guvernatori Cuomo, krahas ankesave dhe kërkesave për më shumë fonde nga Qeveria Federale dhe duke ia hedhur asaj topin në fushë për të siguruar materialet testuse, ka thënë se do të lëshoi Urdhrin Ekzekutiv, që iu drejtohet të gjithë laboratorëve publik dhe privat të NYS për të koordinuar me Departamentin e Shëndetit të Shtetit për t’i dhënë përparësi Testimit Diagnostik të Koronavirusit.

Ky veprim është pjesë e përpjekjeve të Shtetit për të shtuar testimet. Urdhri Ekzekutiv do të ndihmojë në bashkëpunimin e 301 laboratorëve dhe spitaleve në shtet, që janë të liçensuar për të kryer analiza të tilla.

Guvernatori përsëriti gjithashtu thirrjen e tij për qeverinë federale të sigurojë fonde të pakufizuara për shtetet për të ndihmuar në stabilizimin e ekonomisë dhe t’i lejojë shtetet të kryejnë funksionet e tyre për rihapjen.

GJITHMONË NË RASTE KRIZASH, E VËRTETA ËSHTË VIKTIMA E PARË

April 16, 2020 by dgreca

Nga Frank Shkreli/

Ata që më njohin dhe ata që mund të kenë lexuar, nga koha në kohë, shkrimet e mia modeste e dinë se sa për “për zemër” e kam lirinë e fjalës në përgjithësi dhe lirinë e shtypit në veçanti –mbështetjen ndaj të cilës e kam konsideruar gjithmonë, pothuaj, si një mision i jetës. Mbështetjen dhe promovimin e lirisë së fjalës, e kam si një obligim moral personal por dikur edhe si një detyrim profesional për 30-vjet pranë Zërit të Amerikës, gjatë luftës së ftohtë midis lindjes komuniste dhe perëndimit. Madje edhe në pension pas më shumë se 15-vite që jam larguar nga VOA, vazhdon të më mbetet një subjekt ky, gjithnjë, tepër i rëndësishëm për shoqërinë amerikane ku jetoj për një gjysëm shekulli, por edhe për çdo vend tjetër në botë. Është një subjekt të cilin e kam trajtuar në dyzina artikuj këto vitet e fundit. Edhe ky shkrim modest është në rrjedhën a dyzina të tjerëve më parë, ku kryesisht kam shprehur shqetësimet e mia ndaj kërcënimeve që i bëhen fjalës së lirë këtu në Amerikë, por edhe anë e mbanë botës ku liria e fjalës vazhdon të shkelet, të abuzohet dhe të mos respektohet,– përfshir edhe trojet shqiptare në Shqipëri dhe në Kosovë.

Por, këtë artikull nuk po ia kushtoj mungesës së lirisë së shtypit dhe as nuk po promovoj lirinë e fjalës në vende dikatoriale ose autoritare të njohura botërisht për shkeljet flagrante të fjalës së lirë – siç janë Rusia, Kina, Turqia, Irani, Arabia Saudite, e tjera e të tjera, por atyre që Drejtori Ekzekutiv i Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve, (KMG) me qëndër në Nju Jork, Joel Simon, i cilëson si një, “mori presionesh, fyerjesh dhe abuzimesh që dalin nga goja e Presidentit Trump”, kundër gazetarëve këtu në Shtetet e Bashkuara.

Sipas një njoftimi për shtypin të (KMG), në një raport të botuar më 16 prill i sponsorizuar nga Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve, thuhet se, “prej shumë mënyrave të ndryshme që ka përdorur Administrata Trump në sulmet e saja kundër gazetarëve, ndër më efektivet dhe më të rrezikshmet është përpjekja për të shkatërruar kredibilitetin e medias, duke minuar të vërtetën dhe konsensus-in, ndërkonë që pandemia e koronavirusit kërcënon të shkaktojë vdekjen e dhjetëra mijëra amerikanëve.”

Në raportin me titull, “Administrata Trump dhe Media” e botuar të ënjtën, me 16 prill, përgatitur nga Profesori i Gazetarisë në Universitetin e Arizonës dhe ish-kryeredaktori i gazetës the Washington Post, Leonard Downie, Jr me bashkautoren Stephanie Sugars, përfshihen intervistat me mbi 40 gazetarë dhe ekspertë të medias, akademikë si dhe zyrtarë të administratës Trump.

Në njoftimin për media me këte rast, Drejtori Ekzekutiv i Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve, Joel Simon, shprehet se, “ Gazetarët në Shtetet e Bashkuara, kryesisht, nuk i janë penguar aspak, (në kryerjen e punës së tyre) nga kritikat, fyerjet dhe presionet e përditshme që vijnë nga Presidenti Trump, por megjithëkëtë, shtoi ai, “ato kanë ndikuar në minimin e besimit të publikut tek media si një institucion publik”, gjë që sipas tij është diçka e rrezikshme, sidomos në mes të një krize shëndetësore.

Për më tepër, thekson Drejtori Ekzekutiv i Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve, kritikat e Presidentit Trump ndaj gazetarëve, “inkurajojnë dhe fuqizojnë autokratët anë e mbanë botës, të cilët janë duke shkelur liritë e medias dhe lirinë e fjalës me një ashpërsi dhe vendosmëri të paparë, në një kohë kur informacioni i vërtetë, nevojitet më shumë se kurrë.”

Në raportin e Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve, me qëndër në Nju Jork, përfshishen një numër rekomandimesh –https://cpj.org/reports/2020/04/trump-media-attacks-credibility-leaks.php#11 — për administratën Trump, përfshir nevojën për të folur publikisht në mbrojtje të lirisë së fjalës, ndërsa (KMG) i ka dërguar Shtëpisë së Bardhë edhe një letër, https://cpj.org/2020/04/cpj-calls-on-trump-to-improve-press-freedom-in-us.php, bashkangjitur me raportin Adminstrata Trump dhe Media, me të cilën i kërkohet edhe një takim në Shtëpinë e Bardhë, për të biseduar mbi këto çështje.

Ndërkaq, gjatë takimit me gazetarët në Shtëpinë e Bardhë të mërkurën, Presidenti Trump zgjodhi Zërin e Amerikës, për ta venë kësaj radhe në shënjestrën e kritikave të tij. Në raportin e transmetuar mbi këtë çështje nga Zëri iAmerikës në gjuhën shqipe, të enjtën https://www.zeriamerikes.com/a/trump-congress-voa-bennett/5374257.html, në kritikën e tij ndaj Zërit të Amerikës, Trump përmendi si shembull një postim në llogarinë e Zërit të Amerikës në Twitter, të një videoje të agjencisë Associated Press. Videoja tregonte një shfaqje dritash në Wuhan për të shënuar riahpjen e qytetit, ku COVID-19 u diktua për herë të parë. Në këtë ndërkohë, Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe njoftoi dje se kritikave të Presidentit Trump iu përgjigj Drejtoresha e Zërit të Amerikës të mërkurën në mbrëmje, duke i hedhur poshtë kritikat e Presidentit Trump, ndërsa theksoi se Zëri i Amerikës “ka diskredituar shumë nga informacionet që vijnë nga qeveria kineze dhe media e kontrolluar prej saj”. Për më tepër, Drejtresha e VOA-s, Amanda Bennett u shpreh se, “Për mbi 75 vjet, Zëri i Amerikës ka ndjekur misionin e tij për të treguar historinë e Amerikës në vende të tjera dhe për të dhënë informacion objektiv, bazuar në fakte, në vende në gjithë botën që nuk kanë qasje në këto informacione. Siç kemi thënë për një kohë të gjatë, ne përhapim (parimet) e Amendamentit të Parë (që përfshin lirinë e shprehjes dhe medias)”, citohet Drejtorja e Zërit të Amerikës, Amanda Bennett në një deklaratë për dtafin dhe median. Ajo shtoi duke thënë se, “Unë besoj në atë mision. Dhe duke gjykuar nga mënyra se si po zgjerohen audiencat tona, duke kërkuar informacion të besueshëm gjatë kësaj krize të koronavirusit, edhe bota beson në misionin tonë. Është punë e vështirë, punë e rëndësishme, ndoshta sot më shumë se kurrë më parë”, vazhdon deklarata e Drejtoreshës së Zërit të Amerikës, Amanda Bennett.

VOA në gjuhën shqipe citon gazetën New York Times të ketë shkruar në lidhje me kritikat e Presidentit Trump ndaj VOA-s, se “Akuzat drejtuar agjencisë 75 vjeçare të transmetimit, dukeshin aq të tepruara saqë disa lexues shprehën shqetësimin se hakerat mund të kishin depërtuar në rrjetet e Shtëpisë së Bardhë”.

Edhe për mua – bazuar në përvojën time 30-vjeçare me Zërin e Amerikës, kritikat e Presidentit Trump ndaj VOA-s janë aq të pakuptimta sa edhe të çuditshme për një president. Jo se VOA, në gjuhë të ndryshme të mos ketë bërë ndonjë gabim, nga koha në kohë, në lidhje me ndonjë lajm ose raportim te cilësdo natyrë qoftë. Por, çdo gjë tratohej ndryshe. Na vinte ndonjë kërkesë për ndonjë shpjegim, jo vetëm nga Shtëpia e Bardhë por edhe nga Kongresi, nga Departamenti i Shtetit e tjera ente qeveritare, përfshir ambasadat. Më kujtohet një rast kur një zyrtar i lartë amerikan po interesohej për një lajm të VOA-s nga Evropa Lindore, në periudhën e Solidaranostit. “Po interesohem, tha ai, për atë lajm jo se nuk i besojmë VOA-s, por nëqoftse jeni gabim, për arsye të besueshmërisë së madhe që gëzoni në rajon, mund të shkaktohet një luftë. Prandaj, nëqoftse ishte lajm i gabuar të kërkoni falje dhe ta tërhqini. Pas një shqyrtimi të shpejt të programeve, lajmi i VOA-s doli i sakt dhe as nuk shpërtheu ndonjë luftë, si rrjedhim. Dua të them se gjërat trajtoheshin krejt ndryshe, dikur.

Është e vërtetë se gazetarët në Amerikë nuk shqetësohen shumë për kritikat ndaj tyre, madje qoftë edhe kur ato vijnë edhe nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara, që konsiderohet njeriu më i fuqishëm në botë. Falë nderës të Madhit Zot dhe baballarëve të këtij Kombi që kanë lënë pas një Kushtetutë dhe që krijuan institucione të forta qeveritare dhe jo-qeveritare, të cilat i qëndrojnë dhe kundërshtojnë – pa frikë ndëshkimi – abuzimin me pushtet të cilitdo president ose degë qeveritare qoftë. Jo më kotë garancia e fjalës së lirë zen vend në artikullin e parë të Kushtetutës së Shteteve të Bashkuara. Nuk e luan as topi!

Por, sot më shumë se kurrë, Amerika dhe bota kanë nevojë për lirinë e medias, për mbrojtjen e lirisë së fjalës dhe për mbështetjen e të vërtetës. Bota ka nevojë për ente dhe burime lajmesh, kombëtare dhe ndërkombëtare, siç është Zëri i Amerikës, i cili që nga themelimi i tij në fillim të Luftës së Dytë Botërore, është angazhuar të thotë të vërtetën. Përgjatë ditëve të errëta të Luftës Botërore, trazirave të Luftës së Ftohtë, përballë terrorizmit, apo në krah të përpjekjeve të njerëzimit për të fituar lirinë, Zëri i Amerikës i ka shërbyer botës si shembulli i ruajtjes së parimeve të shtypit të lirë. Karta e Zërit të Amerikës përmbledh tre vlera themelore. Së pari, Zëri i Amerikës shërben si një “burim i besueshëm dhe autoritar lajmesh. të sakta, objektive, dhe gjithëpërfshirëse.” Janë këto vlera themelore të një shtypi të lirë që duhet të mbrohen nga të gjithë ata që besojnë në liri, por mbi të gjithë nga ata përgjegjësia kushtetuese e të cilëve është që t’i mbrojnë ato vlera dhe liritë bazë të njeriut – madje edhe në kohë krize, nepër të cilën po kalon sot Amerika dhe bota.

Shtjefën Kurti*

April 14, 2020 by dgreca

NJE DESHMI E PROF.DR.LAZER RADI PER I LUMI DOM SHTJEFEN KURTI /

Nji pjesë e rinisë katolike dhe e nxansave të shkollës fillore të qytetit banim pjesë në korin e kishës, njifarë “scuola cantorum”, ku mësoheshin kangë kishtare, të cilat këndoheshin në meshat solemne dhe në të kremtet fetare.

Drejtues i atij kori ishte nji klerik me emën, i quejtun dom Shtjefën Kurti, i cili kishte zbritë me shërbye në qytetin e lindjes, mbasi kishte krye me sukses studimet e nalta fetare diku jashtë dhe qe shugurue prift.

***

Dom Shtjefni nuk qe thjesht nji prift që kish veshë veladonin me predikue fenë kristiane. Jo! Nën zhgunin e priftit qe atdhetari e kët ndjenjë, në kushtet e vështira kur po instalohej regjimi i Beogradit, ai do të shfaqej haptas dhe pa asnji rezervë si njeri i shqiptarizmës. Ashtu i ri dhe entuziast, as nëpërmend s’i shkonte se veprime të tilla

shqiptarie ishin të dënueshme, dhe mund ta paguente shtrenjtë edhe aty në Mbretninë e sllavëve të jugut.

Dom Shtjefni i ri, i posardhun prej studimeve jashtë Shqipnie, nisi me folë haptas për “fe e atdhe”. Shpesh, gjatë përgatitjeve të festave, ai na mblidhte e na shpjegonte se shpirti liridashës i shqiptarve ishte gjallë; se bjeshkët ishin përplot me luftëtarë lirie; se Azem e Shote Galica bashkë me qindra trima ishin veç nji shembull, se plumbat e shkjeve mundeshin edhe me na vra, po kurrë s’do mundeshin me na zhdukë e me na nënshtrue si popull. Ai na shpjegonte se serbët po kërkonin me na mohue gjitha të drejtat, e me na kthye në nji koloni të tyne. Ata e donin Kosovën veç për pasunitë dhe begatinë e saj, për asgja tjetër…

Krahas predikimit, dom Shtjefni ishte edhe nji mjeshtër i harmoniumit. Në kujtesën time ka mbetë e freskët mënyra si ai e shartonte fenë me shqiptarizmën, si mbrenda nji ligjërate mundeshe me gjetë edhe ungjillin edhe atdheun, dhe si në mbyllje të çdo kange fetare ai gjente mënyrën me i bashkangjitë kangën patriotike. Te ai njeri unë s’mbrrita kurrë me kuptue se ku mbaronte përkushtimi ndaj fesë e ku niste dashnia për atdhe. Nuk di pse shumëkujt prej atyne që ndiqnin predikimet e tij, u pëlqente me e quejtë: Boletini me veladon.

Çdo fillimdhjetori ishin përgatitjet e festës së Shën Kollit. Kori kishte punue për ditë me rradhë, kangën e mrekullueshme kushtue atij shenjtori:

Deadati djalë dishiri

kje grabitë e çue n’gurbet

vjen Shën Kolli prej Misiri

për hava e çon n’shpi t’vet…

E ndërsa kanga jehonte, ai na nxiste me këndue me pasion dhe me zà sa ma të plotë, duke na shpjegue se fati i Deadatit ishte si fati i fëmijve të Kosovës; të cilët Zoti përmes figurës së Shën Kollit, kërkonte jo vetëm ai, po të gjithë ne, që nji ditë të ktheheshim te familja te atdheu e të ndjeheshim ma në fund si në shpinë tonë…

Mbasi ndigjonim fjalën e tij, atëherë kanga merrte edhe ma tepër zjarr e kumbim.Të gjithë ishim të angazhuem me shpirt. Entuziazmi e vrulli na përfshinte të gjithëve e na bante me u ndje me flatra. Dy vargjet e fundit të kangës përsëriteshin disa herë, fillimisht me tone të lehta e të ambla, mandej gjithçka ngjitej drejt nji shpërthimi të fuqishëm koral, i cili na krijonte përshtypjen sikur nga çasti në çast do të binin krejt muret e kishës nga rezonanca në bllok e atij kori të ekzaltuem. Nuk di pse ndjenim nji vlim në shpirt, nji dëshirë që na rrëmbente të tanëve, nji emocion të papërshkrueshëm; nuk di pse midis Deadatit, heroit të Biblës dhe çdonjenit prej ne fëmijve aty, kishte diçka të ngjashme. Nuk di pse ne duhej të ishim “gyrbetçi në tokë tonë”, pse duhej të frikeshim për kangët tona, për festat tona, për gjuhën tonë, për traditat tona!?

Në pushim të provave, të gjithë bashkë me dom Shtjefnin në krye delnim në çardakun e kishës. E kur futeshim mbrendë na pyeste:

-A i mbyllët dyert djema?

Mbasi sigurohej vetë se në kishë s’mund të futej askush na thonte:

-E tash a nuk e ndërrojmë avazin; në vend të kangës së Shënkollit le t’u kthehemi kangëve tona.Kush nuk asht dakort le ta çojë dorën?

Po ku kishte dorë që çohej! Mbas asaj pyetje të gjitha duert tona ishin të këputuna.

Kur vendosej qetësia, ai niste me i ra harmoniumit, vegël të cilën e zotnonte mjeshtërisht. Mbas hymjes, i pari ishte ai që ia niste kangës. Mbas zanit të tij ngjitesh kori i zanave tonë. Nji hov i fuqishëm dukej sikur kërkonte me i shpërthye muret, po dora e dom Shtjefnit, me at lëvizjen karakteristike vazhdimisht i qetësonte shpirtnat tanë të trazuem.

“N’kambë pra nipat e Kastriotit

me lidh besë, me lidh besë

me lidhë besë me armët ngjeshë”

Eh, sa me qejf e sa me shpirt këndohej. Eh, si na vlonte gjaku e si na regëtinte zemrakur kanga mbrrinte kulmin. Entusiazëm djaloshar: vrulle të ndrydhuna, energji të gatshme me i dhanë flakë lirisë… Kishte romantizëm dhe mister aty midis nesh.Na dukej sikur ashtu në ilegalitet po banim nji punë të madhe e të vyeme; sikur prej atyne kangëve e prej shpirtit tonë mund të gatitej çlirimi i Kosovës së shtrenjtë prej bishave serbosllave.

Natyrisht dinakëria e autoriteteve serbe, përmes hafijesh përpiqesh me depërtue jo vetëm atje ku kishte organizime fetare e shoqnore, po edhe mbrenda familjeve shqiptare. Ata ishin të interesuem me marrë vesh gjithçka, e ma mbas me gjetë mënyra e mjete me i luftue dhe shkatërrue organizimet tona. Qe e pamundun që guximi dhe veprimtaria e dom Shtjefnit mos t’u shkonte në vesh autoriteteve serbe. Ai vetë s’kishte as ma të voglin dyshim se po i shtrëngohej laku për me e kapë me “presh në dorë” e me ia gjetë rrfanën dhe me e burgosë. Në k’si rastesh, kur veprimtaria intelektuale përbante nji “rrezik për të ardhmen e mbretnisë” nuk përdorej burgu, po metodat e vjetra bizantine të eleminimit fizik të kundërshtarëve.

Shpesh regjimi gjente njerëz të paguem, me vra e me zhdukë figurat ma të njoftuna e ma me reputacion në popull.

Autoritetet lokale serbe, milicia dhe xhandarmënia, prej kohësh ndiqnin me vëmendje aktivitetin e dom Shtjefën Kurtit. Përmes nji rrjeti informatorësh e kishin vu në shenjestër emnin e tij.

Kët ia tha nji ditë nji dashamir i tij, i cili jo vetëm e vuni në dijeni, po i kallzoi me hollësi pse jeta e tij ishte në rrezik.Po dom Shtjefni s’qe prej atyne që tremben e thyhen kollaj.Ai ishte i gatshëm me pague çfardolloj takse për lirinë e Kosovës, qoftë edhe jetën po ta lypte nevoja. Edhe pse e ndjente atmosferën e kërcënimit dhe survejimit, ai vazhdonte me programin e vet si të mos kuptonte asgja. Ne fëmijët që ishim në kontakt të përditshëm me të e shifnim fytyrën e tij që bahej përditë e ma e trishtë, e ma vrazhdë, po mbetej e paepun e burrnore.Nji ndjenjë dhimbjeje nisëm me ia lexue në sy. Shumë shpejt u mor vesh se ipeshkvia kishte vendosë transferimin e tij.Po dom Shtjefni, prift i ri, qe lidhë shpirtnisht me qytetin e tij të lindjes, qe lidhë me ne, nxansat e tij, dhe ai transferim i papritun nuk ishte i lehtë dhe as thjesht nji fjalë goje për të.Ndamja me dom Shtjefën Kurtin qe e dhimbshme.

Lotët e tij mbetën ndër faqet tona po edhe lotët tonë lanë nji shije të hidhët dhimbjeje në faqet e tij.Transferimi i ngjante nji braktisjeje. Ai qe i bindun se ne kishim nevojë për të, ashtu si edhe ai kishte mjaft nevojë për ne.E kët gja ai do ta vuente si askush tjetër: largimin pa kthim prej Prizrenit!

Kështu,nji ditë u nis me krye detyrën e priftit, me shërbye në vise të tjera, ku e kishte caktue kisha e tij…

Dom Shtjefni iku, po figura e tij mbeti mes nesh.Mbetën mes nesh kangët e tij,shpirti i tij atdhedashës.Ma vonë morëm vesh se dom Shtjefën Kurtin e kishin transferue në Rumani. Shumë shpejt do të niste edhe atje bashkëpunimin me shtypin e kolonisë shqiptare të Bukureshtit, ku botoi nji varg artikujsh të randsishëm, ku me fakte të gjalla paraqitesh gjendja e Kosovës dhe vuejtjet e popullit kosovar nën sundimin serb.

Artikujt e tij, nji pjesë e të cilëve u botuen në frengjisht, banë përshtypje të madhe në opinioni ndërkombëtar për ndriçimin e së vërtetës shqiptare.

Pionerët e atdhetarisë shqiptare, ndër të cilët ban pjesë edhe dom Shtjefën Kurti, kishin mundësi krejt të pakta e rreziqe tejet të mëdha në misionin e tyne. Ata shpesh paguenin edhe me jetë idealet e tyne kombtare. E megjithatë, pa u epun ata luftonin me mbajtë gjallë frymën e lirisë dhe atdhetarinë, shpirtin rrebel të shqiptarit dhe flakën e dijes: at flakë drite, të cilës i qenë turrë mija bulshi stuhie me e shue njiherë e përgjithmonë, po që kurrë nuk ia kishin me ia mbrritë!

*Marrë nga Libri “Mjegullnaja e nji kohe të largët. (Prizreni) Fq. 196 – 202