Rafaela Prifti – Page 19 – Dielli

Winner of 2022 Booker Prize does “artistic justice to a terrible period in his country’s history”

November 4, 2022 by s p

Rafaela Prifti/

The Booker Prize is a prestigious literary award in the English speaking world given out annually by the Booker Prize Foundation, a charity whose stated aim is to “promote the art and value of literature for the public benefit”.
The 2022 Booker Prize was awarded to the Sri Lankan writer Shehan Karunatilaka for his novel The Seven Moons of Maali Almeida – one of the political satires recognized by this year’s judges. The short list of six finalists which included another Sri Lanka-born writer was announced in September. The press release stated that the selection was made from 169 novels published between October 1, 2021 and September 30, 2022 and submitted to the prize by publishers. The Booker Prize is open to works by writers of any nationality, written in English and published in the UK or Ireland.

Having lived through the decades-long civil war in Sri Lanka, Karunatilaka set out to explore the trauma of the political violence, which he saw as “a constant backdrop to daily life growing up.” At the center of his searing satire is a Sri Lankan war photographer who wakes up dead, in a purgatory like underworld populated with victims of political violence. War has been part of the island nation’s history which was occupied by the Portuguese in the 16th century then by the Dutch in the 17th century, and was ceded to the British in 1796. As Ceylon, it became independent in 1948. Its name was changed to Sri Lanka in 1972. After two decades of civil war, a cease-fire was formalized. Tensions and violence between the fighting groups have intensified yet again as neither side has withdrawn.
During interviews Karunatilaka related that in the immediate aftermath of a disastrous civil war he wondered “how processing the lingering trauma of war would feel like if the dead could speak.” With hesitation about the gruesome topic of war, he worked on the tone of the novel for years, finally opting for dark comedy that is narrated in the second person by a ghost presenting ” the afterlife as a bland bureaucracy.” The main character Maali Almeida is a photo journalist who wakes up dead. Confused and clueless as to how or why he was killed, the protagonist sets out to solve the mystery of his own murder but is told he has only “seven moons” to learn who killed him. While discovering he’s been targeted for his explosive photographs, he meets with victims of violence who populate the underworld. His second novel has drawn comparisons with magical realist works by Salman Rushdie and Gabriel García Márquez. “Karunatilaka has done artistic justice to a terrible period in his country’s history,” wrote The Guardian. Critics have called it “an instant classic” and “a stunning epic”.
Karunatilaka was born in Sri Lanka, in 1975, and grew up in Colombo, the capital, where he currently lives. He studied in New Zealand, and went on to work and live in London, Amsterdam and Singapore. He still writes ad copy and manages a bank’s website.

In 2011, he earned recognition with the publication of his debut novel, “Chinaman,” about a hard-drinking journalist who goes searching for a famous missing cricket star.
Booker Prize-winning novel The Seven Moons of Maali Almeida is published in the United States by W.W. Norton. A sister prize, the International Booker Prize, is awarded for a book translated into English and published in the United Kingdom or Ireland.

At Ilia (Katre) Nuk e Ndante Ortodoksinë nga Meshimi Shqip, Tani kjo i Takon Pasuesve të Tij

November 3, 2022 by s p

Rafaela Prifti/

Mitropoliti Ilia (Katre) (1937-2022) kreu i Dioqezës Shqiptare Ortodokse të Amerikës i kishte të pandara përkushtimin ndaj besimit kristian nga edukimi teologjik dhe meshimin në gjuhën shqipe, detyrë e cila tani u takon pasuesve të tij.

Kur At Ilia ndërroi jetë në 6 tetor 2022 në moshën 85 vjeçare, shërbimet fetare të riteve ortodokse nisën nga data 10 në kishën shqiptare të Shën Trinisë në Boston vazhduan te mesha e funeralit, e cila u transmetua nëpërmjet platformës elektronike nga kisha ortodokse greke Shën Joan Pagëzori në Las Vegas dhe përfunduan në datën 15 me një ceremoni private të përcjelljes për në banesën e fundit nga kisha greke e Shën Gjergjit në Sault Ste. Marie në varrin e familjes Katre në vendlindjen e tij në Miçigan. Udhëtimi i fundit nëpër këto vende përfaqëson një hartë të pjesshme të shërbesës dhe jetës së tij në Amerikë sepse Hirësia e tij meshonte gjithashtu në Kanada dhe në Shqipëri. Hierarkia më e lartë klerike ia bëri nderet e duhura dhe e quajti ndarjen e tij nga kjo botë “humbje të rëndë për Ortodoksinë në Amerikë.” Dielli online botoi njoftimin mortor shoqëruar me një biografi shumë të përmbledhur dhe më pas një kronikë të zgjeruar. Për ta plotësuar portretin e Atit Ilia por edhe për të menduar për orientimin e mëtejshëm për kishën, ky shkrim përqendrohet në disa momente të karrierës së tij.

Mitropoliti Ilia i Shën Trinisë së Bostonit të poshtëm (South Boston) ishte i vetëdijshëm për efektin që ka gjuha në mbrujtjen e vlerave shpirtërore dhe kombëtare. Në biografinë e tij komponenti edukativ është i pranishëm në rolin e tij si këshilltar shpirtëror i trupit studentor në Universitetin Northeastern (NEU), si drejtues e prezantues i një programi radiofonik në shqip si edhe kontribues në gazetën shqipe Drite e Vertet. Kaq shumë i jepte rëndësi gjuhës dhe aq mirë e kishte përvetësuar shqipen, ndonëse ishte lindur dhe arsimuar në Amerikë, sa i bënte besimtarët të mendonin se atë e kishte “gjuhën e parë”. Rev. At Andrew (Rubis) i Kishës së Shën Joan Gojartit në Filadelfi tregon me humor sesi e mbante të qeshurën kur shqiptarët i thoshin: “Sa mirë e ka mësuar anglishten At Ilia!”

Në një moment reflektimi mendova se është me vend që shkrimi kushtuar Hirësisë së ndjerë të jetë në shqip në vend të anglishtes. Më shumë se nderim ndaj tij është njohje e një komponenti identifikues me misionin e At Ilias, të cilën e ka shprehur me rrjedhshmëri në ceremoninë përkujtimore të 100 vjetorit të meshës në gjuhën shqipe të Imzot Nolit në Boston. (Xhirimet dhe videoklipi nga gazetari Ardian Murraj) https://youtube.com/…/UgkxdKsxsdhAJo4mx-MEgHD3yNIA-cUm9Hbg

At Ilia nuk kishte qenë në ndonjë meshë të Nolit dhe ishte takuar me të vetëm një herë, por e quante meshimin në shqip “një akt të një rëndësie të pazëvendësueshme” “aq sa ta festojmë pas 100 vjetëve,” vërente ai. Tek përkthimet e Nolit të librave teologjike origjinale nga greqishtja, ai vlerësonte jo vetëm bukurinë e veçantë të tyre në gjuhën shqipe, por edhe edukimin me ortodoksizëm të brezave të tjerë. Si fëmi ai dhe vëllai binjak, të lindur në një familje emigrante shqiptare, ishin frymëzuar nga prifti i kishës ortodokse greke Shën Gjergji në Sault Ste. Marie, në Miçigan, ku mësuan shqip dhe greqisht. Të dy u bënë priftërinj, me tituj Mitropoliti Makarios i Torontos dhe Mitropoliti Ilia i Filomelionit dhe meshuan në të dy gjuhët.

Ilia Katre ndiqte studimet në Seminarin teologjik Kryqi i Shenjtë në Brukline, Masaçusets në kohën kur Noli, pak i shtyrë në vite, meshonte në Boston. At Ilia shprehte adhurim për figurën dhe veprën e Fan Nolit, sepse “i dha jetë dhe gjallëroi si besimin ndaj fesë ashtu edhe ndjenjat kombëtare patriotike”. Vlerësimi mund të tingëlloj paksa paradoksal duke u nisur nga ndarja kishtare ku Noli mori “përsipër organizimin e kishës shqiptare nën kishën ruse,” për ta shkëputur nga Patrikana greke, ndërsa At Ilia, u hirotonis prift nga Peshkop Marku në Kishën e Trinisë së Shenjtë (Bostoni i poshtëm) në vitin 1962 dhe kur u bë vejan në vitin 2002, u dorëzua peshkop në Dioqezën Ortodokse Shqiptare të Amerikës nën Patrikanën Ekumenike dhe u ngrit në rangun e Kryepeshkopit me titullin Mitropolit në 2019. Megjithatë qysh në vështrim të parë shfaqen disa ngjashmëri që gjenden të renditura tek paraqitja e shkurtër historike që jep vetë Fan Noli në librin Fiftieth Anniversary of the Albanian Orthodox Church in America 1908-1958 (Pesëdhjetë vjetori i Kishës Ortodokse Shqiptare në Amerikë 1908-1958) ku përshkruan kushtet në të cilat u dorëzua prift nga Mitropoliti Platon në Nju Jork dhe nisi misionin shqiptar në Boston si degë e Kishës ruse në Amerikë. “Programi i tij (Nolit) ishte, së pari, të meshonte në gjuhën që kuptohej nga besimtarët, pra të përdorej shqipja në vend të greqishtes në kishat ku kishte besimtarë shqiptarë, së dyti të kishte priftërinj dhe peshkop shqiptarë në vend të atyre grekë të cilët ishin agjentë politikë të një shteti të huaj, së treti të themelohej Kisha Autoqefale në Shqipëri.” (përkthimi i autores, faqe 5) Noli e quante shkëputjen ose “emancipimin nga Patriku i Konstantinopolit absolutisht të domosdoshëm për shkak se (Patriku) ishte drejtues politik dhe fetar i grekërve nën sundimin turk.” (përkthimi i autores, ibid) Për sa i takon dy pikave të para, Mitropoliti Ilia nën juridiksionin e Patrikanës Ekumenike ishte i vetëdijshëm si për rëndësinë e meshimit në gjuhën shqipe ashtu edhe për përgatitjen e priftërinjve shqiptarë. Mesha e tij e fundit më 17 shtator 2022 ishte dita kur plotësoi një nga dëshirat e tij të shumëpritura, dorëzimin prift të At Andrew (Andrea) (Rubis) në Kishën e Shën Joan Gojartit në Filadelfi. “Ai thoshte “Përpara se të vdes dua të dorëzoj Andrean prift!” dhe ashtu u bë,” tregon At Andrew me një ndjenjë lehtësimi për dëshirën e plotësuar të Hirësisë. Dorëzuar dhjak qysh në gusht 2008, prifti Andrea tregon sesi gjatë meshës, Mitropoliti Katre i ulur në ndenjëse, dukej sikur flinte, por në përfundim të shërbesës, e merrte mënjanë At Andrew dhe i kërkonte shpjegime duke e pyetur “Përse e bëre këtë kështu?”. Kujdesi dhe vëmendja edhe ndaj hollësive në dukje të parëndësishme ishin pjesë e metodës së punës së tij. “Ai kishte zotësinë ta ndiqte mbarëvajtjen e shërbesës me detaje edhe atëherë kur ti mund të mendoje se nuk e kishte mendjen aty. Unë habitesha kur shikoja se nuk i kishte shpëtuar asgjë nga mesha,” pohon At Andrew gjatë bisedës sonë. Pa hyrë në krahasime, ai këtu shpjegon shkurt dallimin e kishës kanunore si një trup këshilltar, në të cilën një peshkop nuk mund të jetë më vete. Është referencë që lidhet me natyrën e ligjit kanunor, strukturën e organizmit dhe juridiksionin e kishës – një pikë e fortë diverguese për klerikët dhe dioqezën sot. “Edhe pse unë dhe ai kishim qëndrime të ndryshme,” thotë shumë i nderuari At Artur Liolini, Kancelar Nderi i Katedrales së Shën Gjergjit në Boston, “At Ila ishte mësues i mirë për pasuesit e tij. Ai kishte kulturë të gjerë në liturgjinë ortodokse ashtu si edhe në trashëgiminë shqiptare.”

Mitropoliti Ilia argumentonte se vlerësimi i figurave duhet të bëhet në kontekstin kohor e historik të kohës, në mënyrë të paanshme dhe me kritere objektive: “Qëndrimet e njeriut mund të shikohen vetëm në raport me rrethanat e kohës kur jetoi dhe jo jashtë atij konteksti.” Ndërsa i shikonte cilësitë e Nolit të trupëzuara në veprën e tij jetëgjatë, parësore midis tyre ishte zotësia e tij si prijës. “Noli ishte njeri i shumëanshëm, me kulturë të jashtëzakonshme dhe i hapur për mundësi të mëtejshme, që e dallon atë si drejtues. Veprimtaria e tij nuk u kufizua vetëm në Amerikë, por edhe jashtë, nuk u përqendrua vetëm në një sferë por në disa, si në atë politike, gjuhësore, fetare.” Kontributi i secilit do t’i mbetet kohës dhe brezave që vijnë por sidoqoftë mund të pranojmë se vlerësimi për Fan Nolin është në mënyrë të panshmangshme i ndërlidhur me misionin e kishës atëherë dhe çfarë mesazhi përcjell për orientimin e kishës sot. Mitropoliti Ilia e konsideronte veten pasues të Nolit kur pohonte: “Ne jemi trashëgimtarë të punës dhe veprës së tij, sidomos ne klerikët shqiptar e peshkopë që meshojmë në gjuhën shqipe. Çdo njeri në kohën e tij jep ndihmën e vet për ecurinë e kombit dhe të shtetit gjë për të cilën historia do ta gjykojë më vonë.”

Aurorja falenderon për kontaktet Michael Gregory Comptroller i Dioqezës Shqiptare, Kisha Ortodokse në Amerikë (Albanian Archdiocese – Orthodox Church in America)

Ndërrimin i Orës Mbase Për Herë të Fundit

October 31, 2022 by s p

Rafaela Prifti/

Shprehja “ndërrimi i orës” është disi e çuditshme sepse ora në të vërtetë nuk ndërrohet por të gjithë e dimë kuptimin e saj. Sot në Evropë dhe të dielën tjetër në gjithë Amerikën ora kthehet mbrapa një orë me përjashtim të Arizonës dhe Havait ku ruhet koha standarte. Ndonëse kjo mund të jetë hera e fundit përsëri mund ta pyesim veten nëse mund ta përballojmë më me lehtësi kalimin zyrtar në stinët e ftohta dhe të errëta. Sondazhet tregojnë se amerikanët e kanë mërzi “rikurdisjen” e orëve, të cilën disa madje e quajnë “tirani”. Dhe në periudhën dixhitale, siç dihet, pajisjet elektronike e bëjnë tranzicionin në mënyrë automatike. Në fillim të këtij viti Senati amerikan miratoi ligjin për orën e pandryshuar që mund të hyjë në fuqi që vitin e ardhshëm. Një orë më shumë errësirë mund ta ngarkojë gjendjen shpirtërore tek njerëzit që janë më të ndjeshëm dhe i kap plogështia në stinën e vjeshtës dhe dimrit. Si kundërpeshë, një orë më shumë gjumi ju jep mundësi të pushoni por edhe të funksiononi më mirë gjatë ditës. Mjekët këshillojnë që këtë javë të filloni të shkoni në shtrat 30 minuta më vonë se zakonisht në mënyrë që t’i jepni trupit mundësinë të përshtatet më gradualisht me ndryshimin të dielën e ardhshme dhe për të shmangur orë të tëra zgjuar në shtrat për shkak se truri ndalëson prodhimin e hormoneve të gjumit, melatonin.

Kur orët kthehen gjashtëdhjetë minuta pas kjo nuk do të thotë një orë më shumë.gjumë. Në të vërtetë mund të dalim defiçit me gjumin, të paktën në javët e para të muajit nëntor. Trupi vetëpërshtatet në mënyrë organike me dritën natyrale prandaj mund të fillojmë qysh sot ta ndihmojmë bio ritmin tonë me disa hapa konkrete. Për të mos e humbur aktivitetin e pasdites si për shembull shëtitjen pas pune apo një ecje të lehtë në park të cilin ka nisur ta kaplojë muzgu, dilni në orët e para të mëngjesit. Nëse rënia e temperaturave në agim të ditës ju pengon të bëni vrapin ose rutinën e ushtrimeve të mëmgjesit, dëgjoni një këngë ritmike dhe bëni lëvizje në vend sa për t’i dhënë vetes një kolpo. Për prindërit me fëmijë të vegjël zgjidhje të tilla mund të sjellin lehtësira për gjithë familjen. Për ata që e kanë rutinën e stërvitjes apo gjimnastikës në mbrëmje këshillohet që mos e shtyjnë vajtjen në palestër shumë vonë sepse gjendja fizike interferon me rutinën e vajtjes në shtrat. Dietologët thonë se për të mos ndryshuar orarin e të ngrënit mund të filloni të hani 10-15 minuta përpara tani në mënyrë që trupi të përshtatet brenda disa ditëve me vaktet e bukës një orë më vonë.

Këshilla të tilla praktike apo një guidë personale mund të jenë ide të thjeshta por të vlefshme në një kohë kur ngarkesat mendore, jeta sedentare dhe pasive si edhe streset e shtuara nga konsumimi i tepërt i mediave janë faktorë që çojnë në depresion mijra njerëz Për historinë e ndërrimit të orës, arbitraritetin dhe ingranimin e saj në jetën e përditshme, mund të lexoni më shumë te Dielli https://gazetadielli.com/do-you-have-time/

Mbase një mënyrë për të gjetur energji pozitive dhe aktivitete krijuese mund të jetë recitimi me zë i vjershave të preferuara tuajat apo të familjarëve, vizatime, punë dore etj. Një ide e shkëlqyer për të recituar janë vargjet legjendare të Mjedës sonë të madh te poezia Dimni që hapet me këtë panoramë të paharrueshme:

“Nëpër fushë e nëpër male,

Fryn murlani me stuhi,

O murlan, at frymë ndale,

Ndal, ti, akull mos më ngri,” …..

Vargjet që pasojnë janë nga përshkrimet më të bukura në poezinë shqiptare.

Shkencëtarët dhe politikanët nuk kanë arritur të pajtohen për kohën optimale standarte, edhe pse projekligji është miratuar. Ndërkohë ushtrimet fizike, daljet në ajër të pastër, aktivitetet dimërore, shtimi i dozës së vitaminës D dhe mendimet pozitive ndihmojnë për ta përballuar pak më lehtë tkurrjen e ditëve, ardhjen e temperaturave të ulëta dhe netët e gjata.

The Significance of a Long Study on Environmental Pediatrics and an Albanian Researcher with the Team at NYU Langone Health

October 23, 2022 by s p

Rafaela Prifti/

“The ECHO Program is intended to pilot and implement an observational study of mothers and infants that will serve as an institutional resource for future grant-funded research,” says Dr. Fjolla Hyseni Vokshi, Albanian researcher who has joined the project since 2019.

She is a certified Radiologist from the University of Kosovo Clinical Center. Beginning in 2016 and up to date Dr. Vokshi is an Official National Delegate at the European Society of Radiology, an international medical society based in Vienna, Austria. In 2012 she received her Doctor of Medicine Degree from the University of Prishtina, Faculty of Medicine. A certified physician and sonographer, she is currently with a research team at New York University Langone Health at the Division of Environmental Pediatrics while pursuing her PHD at the University of Zagreb School of Medicine. The nationwide research program focuses on how genes and the environment influence children’s health with major ramifications not only for medical science but other areas of life.

Prior to her current position with the research team at NYU Environmental Pediatrics Division, Grossman School of Medicine that began in 2019, Dr. Hyseni Vokshi has been part of several studies with NYU Langone Health as a researcher in the Department of Urology. What stands out most, in her numerous tasks as a sonographer and a well-qualified researcher, is her tenacity and undaunted drive for delivering timely, accurate and detailed interpretation of radiology data. The research program is reported to be part of a nationwide study called ECHO – The Environmental influences on Child Health Outcomes Program, that combines information from about 50,000 children and their families at about 200 locations in the United States. Dr. Hyseni Vokshi, a wife and mother of two young children, explains that the study aims to increase our understanding of the relation between the environment and its impact on children’s health and development, and its interaction with genetic information. Dr. Vokshi appreciates the scope and complexity of the project that tackles “how genes and the environment work together to influence children’s health” she says, and requires following the participants in the study for a long period of time through clinical trials, systematic reviews, meta-analyses and case reports. She condenses the program in one sentence: “Genes may affect how our bodies respond to the environment, and the environment may affect how our genes work.”

Dr. Vokshi was born in Prishtina, Kosovo and is a graduate of University of Prishtina, Faculty of Medicine. Her father, Nexhmi Hyseni, an esteemed doctor in Kosova, now retired, has been a source of inspiration to always strive towards the betterment of humanity. Throughout her years in college and residency as well as in her career, she applies a high degree of creativity, foresight and maturity, while aiming to make her father and family proud.

Dr. Vokshi considers it an honor to work under the Principal Investigator of the NYU Langone Study, Leonardo Trasande, MD, MPP, an internationally renowned leader in children’s environmental health. A lead Investigator on numerous other NIH-funded projects, Dr. Trasande is a Harvard graduate and has served on various scientific committees and expert panels. One of the lessons of the era of the pandemic has been the impact of health policies on the economy. Here Dr. Trasande has been proven right since his research has focused on identifying the role of environmental exposures in childhood obesity and cardiovascular risks, and documenting the economic costs for policy makers of failing to prevent diseases of environmental origin in children proactively. So, while the ECHO program holds important value in the medical area, its significance goes beyond the effects of the environment on children’s health and development and its interactions with genetic information. The study calls attention to the high cost of not being proactive in our health policies.

Dr. Vokshi says that she feels that her extensive knowledge of imaging and diagnostic procedures, as well as in clinical trials are an asset for the NYU Langone research team. Among a long list of tasks and responsibilities, her specific role “as a research scientist and a sonographer is to provide ultrasound imaging measurements and review measurements of abdominal protocol, kidney protocol and cardiac protocol,” she clarifies.

When asked about her motivation and interests in the topic of Environmental Pediatrics, Dr. Vokshi indicated that she is focused on “its mission to improve the health of children for generations to come. The ECHO Program is intended to pilot and implement an observational study of mothers and infants that will serve as an institutional resource for future grant-funded research leveraging existing bio specimen and questionnaire data.” With regard to the timeline of the study, Dr. Vokshi explains that “the ECHO program proposes to address the longitudinal impact of pre-natal (before birth) peri-natal, and post-natal (after birth) and continue until adulthood environmental exposures on pediatric development and health outcomes with high public health impact.”

Dr. Vokshi is a dedicated healthcare provider at heart who at this point in her career is “primarily interested in experimental research applied to the broad array of early environmental influences on child development and health.” She is also very passionate about the upcoming “technological advancements that will further revolutionize patient care.” Still in her thirties, she has contributed and co-authored numerous articles for the medical journals and has been part of the Kosovo delegation at various conferences. While pursuing her doctoral degree at the University of Zagreb, School of Medicine, Dr. Vokshi has joined the program at New York University Langone Health at the Division of Environmental Pediatrics as a sharp minded well accomplished Albanian physician and sonographer.

Dr. Vokshi sets the goals high and then puts all of her determination and efforts toward reaching them. She feels that she can do it all here.

Vatra Jep Mbështetje të Fortë për Cështjen e Popullsisë shqiptare në Luginën e Preshevës në Takimin Historik me Përfaqësuesit Politik Gjatë Vizitës në Amerikë

October 18, 2022 by s p

Rafaela Prifti/

Për shqiptarët e Luginës së Preshevës muajt e ardhshëm mund të jenë “shansi i fundit” për t’ju njohur të drejtat e tyre por për t’ju përgjigjur momentit faktori shqiptar si edhe bashkatdhetarët në Amerikë “duhet të jenë të bashkuar me mendje dhe zemër.”

Në takimin e mbrëmshëm me delegacionin e Luginës së Preshevës të cilin Kryetari i Vatrës e quajti “historik” zyrtarët e Vatrës garantuan “se do të jenë në krah të tyre duke qenë të harmonizuar me strategjinë kombëtare të Vatres dhe në një vijë me politikën e jashtme amerikane.” Nga ana e tyre pjesëtarët e delegacionit u fokusuan te “përfshirja e cështjes së të drejtave të shqiptarëve të Luginës së Preshevës në dialogun Kosovë Serbi si mënyra e vetme për ta lëvizur shtetin serb,” thanë ata. Të pranishmit vleresojnë se muajt e ardhshëm janë një periudhë shumë kritike gjatë të cilës angazhimi i administrates amerikane është në rendin e ditës.

Shaip Kamberi, Deputet në Parlamentin serb dhe Kryetar i Partisë për Veprim Demokratik, Ragmi Mustafa, Kryetar i Partisë Demokratike Shqiptare, Nagip Arifi, Kryetar i Komunës Bujanoc, Ragmi Mustafi, Kryetar i Këshillit Kombëtar Shqiptar i Luginës së Preshevës thanë se përbëjnë “diku rreth 80 për qind të fuqisë elektorale të popullsisë shqiptare” për shkak të ekzistencës së disa partive të vogla dhe grupimeve të tjera në Luginë. Kjo është vizita e tyre e dytë në Amerikë në një hapësirë katërmujore. Faton Bislimi nga Lidhja Qytetare Shqiptaro-Amerikane përmblodhi vizitën e kësaj radhe dhe atë të qershorit në kontekstin e synimeve dhe pritshmerisë për të ardhmen e afërt. Krahasimi i gjendjes së tanishme të shqiptarëve të Luginës së Preshevës me terrorin fizik dhe psikik të shtetit serb mbi popullsinë shqiptare në Kosovë në vitet ’90, është i qartë për shqiptarët e Kosovës, tha Kryetari i Vatrës, Elmi Berisha

“Ekzistojnë tri marrëveshje në letër të cilat nuk respektohen dhe nuk zbatohen nga autoritetet serbe. Ky realitet ilustron nga njëra anë dobësinë e Brukselit për të imponuar marrëveshjet e nënshkruara nga pala serbe ndërkohë që zbulon hipokrizinë e shtetit serb kur vjen fjala tek standartet për pakicat etnike, por cka është me rëndësi është evidentimi i rëndësisë së angazhimit të autoriteteve amerikane,” tha deputeti Shaip Kamberi.

Situata në komunat Preshevë, Bujanoc dhe Medvegj të cilat historikisht i takonin vilajetit të Kosovës deri në ndryshimin e kufijve në fillim të shekullit të 20 në kohën kur këto territoret shqiptare u shkëputen dhe iu dhanë Serbisë, është sot shumë e rëndë, thanë anëtarët e delegacionit. “Këto komuna me shumicë shqiptare po përjetojnë zbrazje me ritme të shpejta në dy dhjetëvjecarët e fundit, nga koha pas luftës së Kosovës e deri më sot,” vërejti Ragmi Mustafa, Kryetar i Partisë Demokratike Shqiptare në Preshevë. “Demoralizimi i popullsisë nuk kryehet me tanksa, mitroloza e autoblinda por nëpërmjet pengimit të pjesëmarrjes në organet shtetërore, mosnjohjes së diplomave të universiteteve të Kosovës, fshirjes nga regjistri civil që sjell humbjen e pronës, letrave të identidetit nderkohë që rreth 75 për qind e popullsisë së aftë për punë është e papunësuar,” tha ai.

“Në arenën e re politike të krijuar nga lufta në Ukrainë,” tha Nagip Arifi, Kryetar i Komunës Bujanoc, “është hapur një mundësi e re. Në muajin tetor në marrëveshje me Bashkimin Evropian dhe OSBE-në ka filluar regjistrimi i popullsisë në komuna.” Ndërkohë përfaqësuesit ndërkombetar vecanërisht autoritetet amerikane janë të gatshëm të na degjojnë, vërejti ai, duke e cilësuar vizitat në Shtetet e Bashkuara në hapësirën katërmujore “shpresëdhënëse”. Por, njëherit theksoi se koha është e kufizuar. Ndër faktorët e jashtëm, agresioni rus në Ukrainë e ka vështiresuar disi lojën e dyfishtë të Vucicit për të luajtur me evropianet dhe sanksionet ndaj Rusisë ndërkohë që është aleat historik i Putinit.”

“Pjesa më e vështirë e rajoneve ku jetojnë shqiptarët sot është Lugina e Preshevës që përballet me një shtet që përdor levat serbe për destabilizim e rajonit,” tha Shaip Kamberi. Anëtarët e delegacionit thanë se përballë situatës së rënduar, e vetmja zgjidhje është angazhimi i administratës amerikane për cështjen e të drejtave të shqiptarëve, temë e cila e diskutua në takimin me të dërguarin e posacëm të administratës amerikane, Escobar. Dhe pa humbur kohë duhet filluar me përfshirjen në dialogun Serbi Kosovë, tha Ragmi Mustafi, Kryetar i Këshillit Kombëtar Shqiptar i Luginës së Preshevës. Cështja e të drejtave të pakicave është e garantuar nga Bashkimi Evropian dhe Kosova ka ndarë fonde të vecanta për këtë si edhe i ka mbështetur vizitat e tyre në Amerikë por kjo nuk mjafton, tha ai.

Deri tani trajtimi i popullsisë shqiptare në Luginë e Preshevës nuk është vendosur si pikë e dialogut Prishtinë Beograd ndërsa ka gjendja e shqiptarëve aty është në pikë shumë kritike. Për t’a sjellë në qendër të vëmendjes temën e popullsisë shqiptare në Luginën e Preshevës kemi pasur takime me kongresistin Jim McGovern i Komitetit të Marrëdhënieve të Jashtme dhe grupin shqiptar në Kongres, tha Faton Bislimi I Lidhjes Qytetare Shqiptaro Amerikane e cila është zë dhe pjesë e rëndësishme e cështjes kombëtare të shqiptarëve në Uashington. “Një seancë dëgjimore,” tha Faton Bislimi do jetë pjesë e fushatës, dhe paralelisht synojmë të krijojmë një bazament institucional enkas për këtë cështje në Amerikë.”

“Vatra do t’ju ketë partnerë në strategjinë kombëtare të hartuar në koordinim me vijën e politikës së jashtme të Shteteve të Bashkuara dhe vendet amë,” tha Kryetari i Vatrës Elmi Berisha. Ky ishte mesazhi që përcollën përfaqësuesit e Vatrës në takim Agim Rexha, Nazo Veliu, Pashko Camaj të cilët shprehen me radhë përkrahjen si Vatranë dhe si shqiptarë.

Për shqiptarët e Luginës së Preshevës muajt e ardhshëm mund të jenë “shansi i fundit” për t’ju njohur të drejtat e tyre. Por për t’ju përgjigjur momentit faktori shqiptar si edhe bashkatdhetarët në Amerikë “duhet të jenë të bashkuar me mendje dhe zemër,” sic tha Ipeshkvi i Kosovës, pjesëmarrës në takimin e mbrëmshëm, Imzot Dodë Gjergji.