dgreca – Page 1968 – Dielli

KOSOVA, NË PRAG TË ZGJEDHJEVE TË SË ARDHMES

June 9, 2017 by dgreca

*Presidenti Thaçi kërkon nga Quint-i të mos tolerojnë përzierjen e Serbisë në zgjedhjet në Kosovë/

*Ambasadori i SHBA: Ardhmëria e Kosovës është në duart e juaja/

Ambasadori Greg Delawie unnamed Ambasadori-SHBA

Kosova në zgjedhjet e 11 qershorit me 29.264 vëzhgues të akreditur/

1 Behlul Jashari

-Përfaqësues i Gazetës DIELLI akredituar nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve është korrespondenti në Kosovë Behlul Jashari/

PRISHTINË, 9 Qershor 2017-Gazeta DIELLI/ Gjithësej 29.264 vëzhgues janë akreditur për zgjedhjet e parakohshme paralamentare të së dielës së 11 qershorit në Kosovë. Komisioni Qendror i Zgjedhjeve në mbledhjen e sotme akreditoi grupin e nëntë, të fundit, të vëzhguesëve vendorë e ndërkombëtarë.Vëzhguesit janë 160 nga 8 ambasada, 301 nga 7 organizata ndërkombëtare, 8.830 nga organizata joqeveritare vendore, 3.657 nga partitë politike e 15.78 nga koalicionet pjesëmarrëse në zgjedhje, 27 nga institucione ndërkombëtare (trupa të menaxhimit të zgjedhjeve nga vende të ndryshme të botës), 1 nga 1 institucion vendor, 468 vëzhgues të akredituar që përfaqësojnë media vendore dhe 36 nga media ndërkombëtare.

Përfaqësues i Gazetës DIELLI akredituar nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve është korrespondenti në Kosovë Behlul Jashari.Mbledhja e sotme Komisionit Qendror të Zgjedhjeve në Kosovë u mbajt në Qendrën Mediale, e cila do të jetë një hapësirë për mediat e akredituara.

Ambasadori i SHBA: Ardhmëria e Kosovës është në duart e juaja

-Video Deklarata e ambasadorit Delawie për zgjedhjet/

PRISHTINË, 9 Qershor 2017-Gazeta DIELLI/ Para zgjedhjeve të së dielës së 11 qershorit në Kosovë, Ambasadori amerikan në Prishtinë Greg Delawie në një video deklartë sot theksoi se, Shtetet e Bashkuara të Amerikës do të qëndrojnë pranë jush gjatë rrugëtimit – do të vëzhgojnë proceset e votimit dhe numërimit të votave në gjithë vendin. Ambasadori i SHBA, Delawie u shpreh:Urime Kosovë. E kaluat fushatën dhe tash ju jeni gati për ngjarjen kryesore.Pas disa javësh të debatit politik të dielen ju do ta keni fjalën e fundit. Ju do të dëshmoni se qytetarët e Kosovës e përcaktojnë rrugën e ardhshme të shtetit tuaj.Shtetet e Bashkuara do të qëndrojnë pranë jush gjatë rrugëtimit – do të vëzhgojnë proceset e votimit dhe numërimit të votave në gjithë vendin. Ne poashtu do të qëndrojmë pranë vendimit tuaj demokratik gjersa përfaqësuesit tuaj të ri përballen me sfida dhe mundësi të rëndësishme në muajt dhe vitet që vijnë.Por, ky vendim varet nga ju, dhe vetëm nga ju – qytetarët e Kosovës. Pra, dilni dhe votoni! Zgjedhni udhëheqësit që nuk janë të korruptuar, zgjedhni ata që do të ju përfaqësojnë juve dhe interesat më të mira të shtetit tuaj, ata që do të punojnë shumë për të përmbushur fatin e Kosovës në zemër të Evropës.Ardhmëria e Kosovës është në duart e juaja.

Presidenti Thaçi kërkon nga Quint-i të mos tolerojnë përzierjen e Serbisë në zgjedhjet në Kosovë

-“Kjo përpjekje për të ndërhyrë në çështjet e brendshme të shtetit tonë ka kaluar kornizat e garës elektorale dhe bëhet cenim i integritetit të shtetit tonë dhe sigurisë së qytetarëve tonë”, theksoi Presidenti Thaçi/

PRISHTINË, 9 Qershor 2017-Gazeta DIELLI/ Presidenti i Republikës, Hashim Thaçi, kërkon nga Quint-i të mos tolerojnë përzierjen e Serbisë në zgjedhjet në Kosovë.Kreu i shtetit priti sot ambasadorët e vendeve të Quint-it, të SHBA-së, Greg Delavie, Britanisë së Madhe, Ruairi O’Conell, Francës, Gjermanisë dhe Italisë si dhe shefen e Zyrës së BE-së në Kosovë, Natalyia Apostolova, me të cilët bisedoi për përgatitjet për zgjedhjet në Kosovë. Me Presidentin Thaçi në takim ishin edhe Kryetarja e KQZ-së, Valdete Daka dhe Drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Kosovës, Shpend Maxhuni. Presidenti Thaçi u shpreh se të gjithë janë të përqendruar që zgjedhjet e 11 qershorit të jenë demokratike, të lira dhe të kalojnë pa asnjë incident. Presidenti Thaçi u shpreh se ndjehet i sigurt se zgjedhjet do të kalojnë mirë, megjithatë “mbetet shqetësimi për frikësimin dhe kërcënimin” e qytetarëve serbë të Kosovës nga eksponentë të shtetit të Serbisë.“Shqetësim mbetet frikësimi dhe kërcënimi i qytetarëve, veçanërisht në pjesën veriore të Kosovës, për të mos votuar të lirë”, u shpreh ai. Presidenti Thaçi kërkoi që vendet e Quintit t’i bëjnë të qartë autoriteteve të Serbisë që nuk do të tolerohet interferimi në çështjet e brendshme të Kosovës.

“Ju bëj thirrje që t’i dërgoni mesazh të qartë autoriteteve në Serbi që të mos frikësojnë apo kërcënojnë qytetarët serbë të Kosovës dhe t’i pengojnë të shprehin të lirë vullnetin e tyre politik”, u shpreh në takim Presidenti Thaçi.“Kjo përpjekje për të ndërhyrë në çështjet e brendshme të shtetit tonë ka kaluar kornizat e garës elektorale dhe bëhet cenim i integritetit të shtetit tonë dhe sigurisë së qytetarëve tonë”, theksoi Presidenti Thaçi.

Kryetarja e KQZ-së, Daka, u shpreh se KQZ ka bërë të gjitha përgatitjet që zgjedhjet të jenë të drejta.

Drejtori i Përgjithshëm i PK, Maxhuni, tha se Policia e Kosovës po bashkëpunon edhe me EULEX-in dhe KFOR-in, për të garantuar sigurinë e të gjithë qytetarëve në ditën e zgjedhjeve.Presidenti Thaçi falënderoi KQZ-në, PK-në, OSBE-në, mediat, shoqërinë civile, BE-në dhe vëzhguesit nga BE dhe nga PE, që po bëjnë çdo gjë për të garantuar proces elektoral të drejtë dhe të suksesshëm./b.j/

-Ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Prishtinë Greg Delawie: Vota juaj është thelbësore në formësimin e së ardhmes së Kosovës/

-Koalicioni i organizatave për vëzhgimin e zgjedhjeve “Demokracia në Veprim” ndanë çmimet për pesë videot më të mira të garës #AsUne nuk do të votoj për kandidatët e korruptuar/
PRISHTINË, 8 Qershor 2017 / Ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Prishtinë Greg Delawie tha sot se, “dalja në zgjedhje është tejet e rëndësishme dhe unë e ftoj secilin qytetar anekënd Kosovës të marrë pjesë në zgjedhje…”“Vota juaj është thelbësore në formësimin e së ardhmes së Kosovës”, theksoi ambasadori amerikan.
Në prag të ditës së zgjedhjeve të parakohshme parlamentare të 11 qershorit në Kosovë, sot në amfiteatrin e qytetit në Sheshin Zahir Pajaziti në Prishtinë, koalicioni i organizatave për vëzhgimin e zgjedhjeve “Demokracia në Veprim”, ka bërë ndarjen e pesë çmimeve për pesë videot më të mira që janë dërguar nga të rinjtë e që kanë spikatur mesazhet e tyre për fushatën #AsUne nuk do të votoj për kandidatët e korruptuar.
Gara kishte për qëllim të nxisë të rinjtë dhe qytetarët në përgjithësi për të dhënë këndvështrimet e tyre personale mbi atë se “përse nuk do të votonin për kandidatë të korruptuar?”.
Në garë ishin gjithsej 27 video dhe juria në përbërje prej përfaqësuesve të Demokracisë në Veprim kanë zgjedhur pesë videot më të mira të realizuara nga:
Albulena Uka, Besfort Berisha, Egzona Shabani, Faik Mziu e Tringa Alidemi.
Në hapje të kësaj ceremonie, Ismet Kryeziu nga Demokracia në Veprim, theksoi se qëllimi i iniciativës qytetare #AsUne nuk do të votoj për kandidatët e korruptuar, është që të nxisë pjesëmarrjen qytetare në procesin e votimit dhe përmes angazhimit dhe votës së tyre të refuzojnë tolerancën ndaj korrupsionit dhe kandidatëve të cilët janë të përfshirë në afera korruptive. “Kjo votë do të ndikojë në rritjen e integritetit politik për përfaqësim më të denjë dhe llogaridhënës”, ka thënë ai.
Shefja e Zyrës së BE-së njëherësh përfaqësuesja speciale e BE-së në Kosovë, Nataliya Apostolova, me këtë rast ka theksuar:
“Tё dielën ju do t’i zgjedhni pёrfaqёsuesit tuaj tё rinj nё Kuvend. Ky ёshtё njё rast kur do tё mund tё ndikoni drejtpёrdrejt nё tё ardhmen e Kosovёs, tё ardhmen e fёmijёve tuaj. Shfrytёzojeni kёtё rast. Mos lejoni qё tё tjerёt tё vendosin pёr ju. Dilni dhe votoni. Kjo ёshtё esenca e demokracisё. Vendimet mirren nga ata qё dalin tё votojnё. Vota e secilёs grua dhe secilit burrё ka vlerё”, ka thënë ajo.
Ndarja e çmimeve për pesë videot më të mira u bë nga shefja e BE-së në Kosovë, Apostolova, ambasadori amerikan në Kosovë, Delawie dhe tre aktivistë e mbështetës të zëshëm të fushatës #AsUne: alpinistja Arineta Mula dhe gazetarët e publicistët Astrit Gashi e Imer Mushkolaj.
Aktivitet e DnV-së në kuadër të fushatës #AsUne mbështeten nga USAID, Zyra e BE-së në Kosovë, Ambasada e Gjermanisë dhe Zyra Zvicerane për Bashkëpunim dhe Ministria e Punëve të Jashtme e Danimarkës, DANIDA.

Kosovë-Qeveria nuk mban mbledhjen/

-Nuk mbahet mbledhja e qeverisë së Kosovës në mungesë ministrash, para zgjedhjeve të dielen/

PRISHTINË, 9 Qershor 2017-Gazeta DIELLI-B.Jashari/ Mbledhja e qeverisë së Kosovës e paraparë të mbahet sot nuk u zhvillua për shkak të mospranisë së ministrave, të cilët do të duhej të prezantonin pikat e rendit të ditës. Ndërsa, të pranishëm ishin ministra nga LDK-ja, PDK-ja dhe parti të tjera.

Në 26 maj qeveria e Kosovës zhvilloi mbledhjen e 146-të, të 21-tën në 2017-tën, të dytën si qeveri në detyrë pasi u rrëzua në 10 maj në seancën e Kuvendit në mocion mosbesimi të propozuar nga opozita e me votat edhe të grupit parlamentar të partisë më të madhe të koalicionit qeverisës PDK .

Në Kosovë pasnesër votohet, pasi sipas Ligjit për Zgjedhjet e Përgjithshme dita kur duhet të mbahen zgjedhjet e parakohshme duhet të jetë ditë e diel, jo më herët se 30 ditë dhe jo më vonë se 45 ditë nga shpërndarja e Kuvendit.

Në Kosovë, zgjedhjet e parakohshme parlamentare të 11 qershorit 2017 do jenë të gjashtat në 18 vjet liri, të tretat në 9 vjet pavarësi, ndërsa zhvillohen tre vjet pas zgjedhjeve të kaluara të 8 qershorit 2014, që ishin poashtu të parakohshme pas vetëshpërndarjes së Kuvendit.

Në Kosovën e lirë nga qershori 1999, të parat zgjedhje parlamentare u mbajtën në 17 nëntor 2001.

Legjislatura e tretë ishte ajo që ka hyrë në histori me shpallen e Pavarësisë së Kosovës në 17 shkurt 2008.

Pas zgjedhjeve të parakohshme parlamentare në këtë pranverë, Kosova këtë vit, në vjeshtë, mban edhe zgjedhje lokale, në afat të rregullt, katër vjet pas zhvillimit të tyre në 3 nëntorin 2013.

Tash në largim pas mocionit të mosbesimit, qeveria e Kosovës, e koalicionit të dy partive më të madha, PDK e LDK, ku përfshihen edhe parti të vogëla dhe minoritetet, është zgjedhur në 9 dhjetor 2014 në Kuvendin kosovar të konstituuar një ditë më parë, gjashtë muaj pas zgjedhjeve.

Qetësia e humbur e dashurisë Ilir Meta

June 9, 2017 by dgreca

Në politikën e këtyre viteve LSI erdhi si produkt i një grindje mes elefantëve të PS-së së kohës. Por që u fuqizua nga sherret perverse midis socialistëve dhe demokratëve. Ose më saktë nga komunikimi politik i ashpër mes Sali Berishës, Nanos, Ramës etj./

RAMA META NE KONFERENCE - Kryeministri Edi Rama dhe Kryetari i Kuvendit Ilir Meta, pas nje konference te perbashket shtypi, ku kane komentuar ne lidhje me zgjedhjet lokale te 21 qershorit. /r/n/r/nRAMA AND META IN CONFERENCE - Prime Minister Edi Rama and Parliament Speaker Ilir Meta, during a press conference, where have commented for local elections on 21 June.

Nga Ilir Levonja/

5-Ilir-levonja-2-288x300-1 1) Presidenti i sapo zgjedhur i shqiptarëve. I joti, imi, yni etj… Eshtë sot fushatisti më i madh. Më nervoz, më fyes, më përbuzës. Dhe padyshim më dorëlëpirësi. Një puthaburrash gjysmë të dehur. Me pensionim nga bijtë emigrantë. Një daullexhi votash. Një xheloz hilaq. Një makth i zgjuar vringthi. Pasi nuk ia fal vetes, por edhe atyre përreth parashikimin, për një afrim të mundësh mes socialistëve dhe demokratëve. Nuk ia fal vetes që strategjia se vendi mbi të gjitha, mund të kaloj përmes tyre dhe jo atij. Ndaj sot sheiku demode shqiptar, u thotë njerëzve se kryeministri pi doping. Kurse kreu i opozitës është një kalama pa shtyllë kurrizore. Dhe ta mendosh që para pak javësh, kaq gojë mjalt para mikrofonave të reporterëve. Si ai fëmija para lëpirëseve, plot qetësi, dashuri etj…, kërkonte këtë bashkëpunim si devizë e tij dhe resortit politik familjar me emrin LSI.

2) Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë (neni 86/1) përcakton se “Presidenti i Republikës është Kryetar i Shtetit dhe përfaqëson unitetin e popullit”. Roli i tij konceptohet si faktor ekuelibri në jetën e vendit. Ai mund të cilësohet si një “mediator institucionesh dhe si një “pushtet asnjëanës”, domethënë si një pushtet që nuk përfshihet në lojën politike, por qëndron mbi palët dhe nuk kryhen asnjë funksion aktiv në përcaktimin dhe realizimin e drejtimit politik.

Ky shpjegim vjen nga webet e shtetit të shqiptarëve. Mbi rolin dhe funksionin e detyrës së presidentit të vendit. Nëse shqiptarët do kishin një kthjelltësi qytetare, mbi funksionin dhe rolin e një shtetari të lartë. Me siguri do ndjenin neveri për veten dhe presidentin e zgjedhur.

Mjafton kjo fushatë perverse. Që sheiku, baba Likja, qetësia dhe dashuria. Kjo që presidenti i VII-të, po bën për resortin e tij politik. Por me sa duket shqiptarët nuk janë të qartë në këtë pike.

3) Ilir Meta është rasti i dytë që një president bën fushatë nevrastenike. Për së pari e ka bërë Sali Berisha. Viti 1994… Ose siç e quan ai, doktori dobësia e ime. Qe një fushatë kontraverse për kohën. Për fuqizimin e rolit të presidentit. Dhe që mori një Jo të forte nga shqiptarët. Ndodhi atëhere kur PD-ja ishte në një shkëlqim gati popullor. Por që mendjet e mbushura, kujtojnë se drejtimi i një vendi është pjatë me sultjash turqie. Mjafton të të japin një lugë druri e ti mund të ngopesh. Në fakt atyre viteve nisi dhe rënia apo depresioni i shqiptarëve karshi demokracisë si sistem. Rënia e figurave emblemë. Dhe kjo u vulos me zgjedhjet parlamentare dy vite më pas. Ato të qershorit 1996. E mbaj mend si sot, shkova me time më për të votuar. Për së pari u habita se përse na e kishin shpënë qëndrën e votimit, tej në periferi, afër varrezës. tek disa depo magazi që dikur i përkisnin ndërrmarrjes së grumbullimit dhe përpunimit të duhanit. Aty më thanë, hej demokrat mos zbrit nga makina. Ke votuar. Ik, ta bëftë zoti hallall. U pamë sy më sy mëm e bir. I thashë atij zotërisë se, kësisoj hallalli të ngec në fyt. Hallall dhe një gotë dhallë dhe ec…. nuk e zgjata, por ka qënë çasti kur e kuptova se shteti, vendi, nuk bëhet me urra. Me përjashtime, përbuzje, sharje. Nuk bëhet me pabythësi etj. Por nejse, pastë fatin e atyre kohëve edhe ky, rasti i dytë…, presidenti i VII. Qoftë vet një tranzicion i përjetshëm. Ai dhe resorti i tij politik. Dhe jo, Shqipëria jonë.

4) Në politikën e këtyre viteve LSI erdhi si produkt i një grindje mes elefantëve të PS-së së kohës. Por që u fuqizua nga sherret perverse midis socialistëve dhe demokratëve. Ose më saktë nga komunikimi politik i ashpër mes Sali Berishës, Nanos, Ramës etj. Nga kultura e denoncimit nga foltoret e selive. Një kulturë vrastare që akoma vazhdon. Mjafton që liderët të denoncojnë që ky është kështu e ashtu. Dhe militantët e pasuesit më poshtë, bëjnë tifozllëk. Kjo të ndikuar edhe nga ajo mania e tipit shqiptar e marrjes nëpër gojë për njëri-tjetrin. Duke varrosur kështu një herë e mire faktin institucion. Si rrjedhojë sot në Shqipëri, të dënuar, diskriminuar, dëshpëruar, llafexhinj etj…, janë kontigjen i drejtësisë vet ata, shqiptarët, turma, populli. Me shumicë. Dhe asesi ndonjë nga politikanët. Politikanët janë kontigjent i luksit dhe akuzave. I pushtetit të përjetshëm .

LSI u fuqizua fal edhe sistemin të votimit, me këto formulat e votave në thes etj. Aq sa i gjori shqiptar nuk e kuptoi kurrë se si i përfundoi vota, që si një votues i djathtë përshembull, tek resorti i LSI-së.

LSI u fuqizua edhe nga shantazhi i tipit të baba Takut me valixhe në dorë. Nga rrjedhjet tek socialistët a demokratët.

Mjaft të të mos fuste në listë Rama. Mjaft të mos ishe në listen e Berishës. Gdhiheshe lësist’. Madje në kryesi e me deputetllëk të sigurt… Me qetësi dhe dashuri mund të pastrohej figura, dosjet, e më the e të thashë. Mund të dilje e t’i bëje karshillëk këtyre, Berishë e Ramë, me qetësi e dashuri. E tu kujtoje se sa shumë kishin humbur socialistët dhe demokratët. Ashtu si i bëri ai Lefteri i Kuçovës, Lulzim Bashës para disa ditëve. Si tha miku, ”pasi u relaksova këtu buzë detit në vilën time, e vendosa…, nga demokrat të bëhem socialist”. Dhe të varfrit fukara nga rrethinat e Kuçovës i duhet të kontribuojë për relaksin dhe vilat e Maliqiiit të nevrikosur. Jo për projektet që rregullojnë jetën e tij.

Dhe tjetra, unë nuk do kisha asgjë me LSI, sikur në këto 8 vite qeverisje me demokratët dhe socialistët të kishte marrë përsipër një përgjegjësi politike. Mbi dështimet, apo firot e mosmarrëveshjeve midis të majtëve dhe të djathtëve.

Nuk e mori. Veç gëzoi pushtet dhe mëkatet mbetën sa majtas e djathtas.

5) Bashkë me ne ka votime edhe Kosova. Pjesa veriore e kombit të shqiptarëve, Ose Dardania…. Madje ata votojnë tani afër, për 3 ditë. Të dielën më 11 qershor. Po shikoja mbrëmë në darkë televizionin e Dukagjinit. Një platformë të mirëfilltë fushate politike. Ndaj nuk kam frikë ta them se ndjeva neveri për mënyrën dhe formën e fushatës që bëhet në Shqipëri. Nuk kam frikë dhe turp ta them se ndjeva një varrosje për së gjalli si emigrant. Për faktin se një shqiptar i Kosovës, shtet prej pak vitesh, ka të drejtën e votës, kudo që jeton. Kurse një emigrant nga vendi amë, shtet me mbi njëqind vjet pavarsi, akoma nuk voton. Nga ana tjetër pashë kandidatë që flisnin me shifra, projekte nga Zvicra dhe deri Zelanda e re. Para një auditori që shtronte pyetje. Pashë kandidatë që flisnin me kohë të kufizuar. Dhe që njimend besonin në kontributin që donin të jepnin. Kurse në vendin amë, ka llafe…kohë me bollëk bythërrecash. Me urra e çurra. Një propogandë klasike dasimi, e bjerrje kombëtare.

Sepse në fushatë janë nga ai soj që vjen derë më derë e thotë, bëje për mua. Do e bësh për mua, se, e dhjesim bashkë. Nga ky soj daullexhinjësh që pasi qeverisi katër vite me Lenën dhe katër me Prenën. U tregon shqiptarëve se sa drogë merr njëri. Dhe se i paburrë është tjetri.

Ky soj, është presidenti i VII-të i vendit tonë.

ANGAZHIMI I SHTETEVE TË BASHKUARA NDAJ NATOS ËSHTË ABSOLUT

June 9, 2017 by dgreca

Nga Frank Shkreli/
Një atmosferë pasigurie në Evropë, si rrjedhim i agresionit rus në Ukrainë dhe kërcënimeve të Moskës ndaj sigurisë së vendeve në periferinë e saj — që tani janë anëtare të Aleancës së NATO-s — si dhe deklarata e Presidentit Trump, sidomos gjatë fushatës elektorale për president në lidhje me marrëdhëniet midis Shteteve të Bashkuara dhe NATOs, janë shprehur shqetësime dhe janë ngritur pyetje legjitime mbi të ardhmen e këtyre marrëdhënieve. Ç’prej ardhjes në pushtet, Presidenti Trump ka ndryshuar tonin dhe fjalorin në lidhje me NATO-n, ndërkohë që zyrtarë të niveleve të larta të administratës Trump kanë thekësuar vazhdimisht vendosmërinë e Shteteve të Bashkuara për të qenë partnere e besueshme e aleancës së NATO-s.
Në fillim të kësaj jave, ishte numri dy i Administratës Trump, pikërisht Zëvendës-Presidenti Mike Pence, ai i cili përdori vizitën e tij në entin Atlantic Council në Uashington të henën që kaloi, për të ritheksuar edhe një herë publikisht, për të gjithë ata që mund të dyshojnë ende në mbështetjen e kësaj administrate ndaj Aleancës Atantike, NATO. Gjatë një ceremonie në kryeqendrën e organizatës Atlantic Council, Zevëndës-Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Mike Pence u shpreh se, “Angazhimi ynë ndaj NATO-s është absolut”, duke shtuar se, “Shtetet e Bashkuara do të kryejnë obligimet e tyre për mbrojtje kolektive ndaj popujve të të gjitha vendeve tona aleate. Shtetet e Bashkuara janë të vendosura që të mbështesin parimin, se një sulm kundër njërit prej nesh, është një sulm kundër të gjithë neve.” Ai citohet të ketë thënë gjithashtu se “Dera e hapur e NATO-s duhet të mbetet përgjithmonë e tillë” dhe se Aleanca NATO është aq e rëndësishme sot sa ishte edhe pothuaj 70-vjetë më parë”, kur u themelua kjo orgnanizatë.
Në prani të Sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s, Z. Jens Stoltenberg dhe Kryeministrit të Malit të Zi, Z. Dushko Markoviq – përfaqsuesi i vendit më të
ri i anëtar të NATO-s — Zevëndës-Presidenti i Shteteve të Bashkuara po i referohej Nenit 5, aq të përfolur, të Traktatit të Uashingtonit i cili ka të bëjë me mbrojtjen kolektive. Sipas fjalimit të Z. Pence, të botuar në portalin e Atlantic Council, numri dy i Administratës Trump i siguroi të pranishmit se, “Një NATO e fortë është e një rëndësie tepër jetike, sidomos në këtë periudhë të vështirë” ndërkombëtare. Ai përmendi si sfida, “Përpjekjet e Rusisë për të ndryshuar me forcë kufitë ndërkombëtarë e deri tek përpjekjet e Iranit për të destabilizuar Lindjen e Mesme, përfshirë rreziqet që paraqet terrorizmi ndërkombëtar që mund të godas në çdo kohë – duket se bota sot është më në rrezik se kurrë më parë ç’prej shëmbjes së komunizmit, një çerek shekulli më parë”, u shpreh udhëheqsi i lartë amerikan
Ceremonia në Uashington përkoi me rastin e 70-vjetorit të Planit Marshall — simbolit të angazhimit amerikan në rindërtimin e Evropës së pas Luftës së Dytë Botërore — dhe me antarësimin zyrtar të Malit të Zi, si vendi anëtar i 29-të i Aleancës Ushtarake, NATO.
Në kujtim të përvjetorit të Planit Marshall, Zevëndës Presidenti Pence theksoi se, “Shtetet e Bashkuara do të vazhdojnë të ndërtojnë dhe të forcojnë lidhjet që ekzistojnë midis kombit tonë dhe kombeve të Evropës, për të mirën e brezave të ardhëshëm”, të vendeve tona. Ndërsa Kryeministri i Malit të Zi, Dushko Markoviq e cilësoi antarësimin e vendit të tij në NATO ndoshta si, “Një hap të vogël për Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e tyre, por si një ditë të madhe për Malin e Zi”, deklaroi udhëheqsi malazez. Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Jens Stoltenberg, duke përshëndetur antarësimin e Malit të Zi në NATO, u tha të pranishëmve se, vendet e Aleancës së Atlantikut Verior, “Nga të dy anët e Atlantikut, kanë punuar së bashku për një qëllim të vetëm: për ruajtjen e paqës dhe të sigurisë për popujt tanë”. Ai theksoi gjithashtu se, kjo është një lidhje unike që ka siguruar paqën për vendet tona për pothuaj shtat shekuj. Ai shprehu entuziazmin e tij për të ardhmen e Aleancës më të madhe ushtarake që ka njohur ndonjëherë historia, duke thënë se, “Sot, angazhimi ynë ndaj Aleancës NATO është më i fortë se kurrë më parë. Këtë e shohim”, shtoi ai, në “Praninë më të madhe ushtarake të Shteteve të Bashkuara në Evropë, si dhe në faktin se Evropa dhe Kanadaja po investojnë më shumë për mbrojtjen e tyre”, nenvijoi në fjalën e tij para pjesëmarrësve në ceremoninë e entit Atlantic Council, udhëheqsi i NATO-s, Z. Stoltenberg. Në një intervistë me Zërin e Amerikës në gjuhën serbe, Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s u
shpreh se, “NATO do të mbështesë Malin e Zi kundër çdo trysnie ose ndërhyrjeje nga jashtë.” “Kemi parë e lexuar shumë raporte mbi ndërhyrjen e Rusisë në Ballkanin Perëndimor. Ishim gjithashtu dëshmitarë edhe të grusht-shtetit që dështoi vitin e kaluar në Mal të Zi. Sa më përket mua, të gjitha këto nënvijojnë rëndësinë që i duhet kushtuar ndërtimit të institucioneve të forta të sigurisë dhe të mbrojtjes”, tha Z. Stoltenberg.
Ndër folësit e tjerë në ceremoninë në qendrën Atlantic Council ishte e pranishme edhe ish-Sekretarja Amerikane Shtetit, Madeleine Albright, e cila bëri një thirrje, plot emocion, në mbështetje të një roli të fortë të Shteteve të Bashkuara në arenën ndërkombëtare, ndërsa paralajmëroi se nëqoftse nuk u kushtohet vëmendje problemeve të jashtme, atëherë me ato probleme do të ballafaqohemi eventualisht, këtu mbrenda vendit tonë. Roli për të cilin foli Z.nja Albright është një rol që Amerika kishte marrë përsipër ç’prej mbarimit të Luftës së Dytë Botërore. Duke folur për sfidat botërore me të cilat përballet Amerika, Ish-kryediplomatja amerikane u tha të pranishëmve se, “Shtetet e Bashkuara janë më të forta kur kanë aleatë dhe miqë, e të cilët ndajnë me ne interesat dhe idealet.” Ndërkaq, siç duket, në një kritikë indirekte ndaj Presidentit Trump, Z. Albright tha se është me rëndësi që të mos harrojmë historinë e shekullit të kaluar.
Ndonëse jo i pranishëm në ceremoninë e Atlantic Council, Kryetari i Komisionit të Senatit që merret me Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara, Senatori republikan Xhon Mekejn, në portalin e tij e mirëpriti me këtë rast antarësimin e Malit të Zi në NATO, si “Një hap të rëndësishëm në integrimet gjithnjë e më të mëdha transatlantike, në një kohë shumë të vështirë për botën, po të merren parasyshë sfidat gjithnjë e më të mëdha me të cilat përballemi në të dy anët e Atlantikut” shtoi ai. Senatori Mekejn përmendi “Përpjekjet e reja të agresionit rus, sulmet e shpeshta terroriste dhe kërcënimet hibernetike.” Përballë këtyre kërcënimve, ka shkruar në portalin e tij Senatori Mekejn, Aleanca Transatlantike duhet të jetë e bashkuar. Senatori Mekejn përshëndeti, me këtë rast në portalin e tij edhe 70-vjetorin e përpilimit të Planit Marshall, që ai e cilësoi si triumfi i bashkpunimit transatlantik i cili shpëtoi Perëndimin. “70-vjet më vonë, angazhimi i Amerikës — në mbrojtje të botës së lirë, në mbrojtje të vlerave demokratike dhe në mbështetje të sigurisë dhe stabilitetit në Evropë – duhet të vazhdojë të jetë gjithnjë i fortë, ka thënë me këtë rast, Senatori Republikan i Shteteve të Bashkuara, Xhon Mekejn

NJE DASEM SHQIPTARE NE PARIS DHE…SHUME NGJARJE ME HAJDAR TONUZIN….

June 9, 2017 by dgreca

Hajdar Tonuzi,Mes Vatres e Legalitetit- Të pathënat për Agjentin e Sigurimit Cufe Mullaj, Vatra & Arshi Pipa, dora e zgjatur e Ramiz Alisë…Si u zgjodh Hajdar Tonuzi kryetar i legalistëve të Parisit, takimi me Mbretin Zogu i I-rë, internimi në Korsikë së bashku me Abas Ermenjin dhe Sadik Premten, pjesëmarrja në ceremoninë e varrimit, përse nuk e mbajti fjalimin Cufe Mullaj, agjenti i Sigurimit të shtetit shqiptar, shtegëtimi nga Parisi në SHBA; 9 herë, Tonuzi zgjidhet Nr. 1 i Vatrës, konflikti mes të majtëve dhe të djathtëve në gjirin e Vatrës, si u trondit Vatra pas vizitës së Ramiz Alisë dhe si u zgjodh Arshi Pipa në mungesë kryetar për 1 vit Kryetar dhe Editor i Diellit…. Izolimi i Shqiptarëve të “rrezikshëm”në Korsikë kur shkoi Hrushovi për vizitë në Paris…/

Foto 1- Kujtim nga dasma ne Paris 2- Nga takimet me Vatren, djathtas:Agim Karagjozi, zonja Xhulieta dhe zoti Pellumb Kulla/3- Foto: Hajdar Tonuzi duke mbajte raportin e arkes ne Vater.4- Me Princin Leka II ne 100 Vjetorin e Vatres./

Nga Dalip Greca/*

Pas diplomimit inxhinieri i ri, Hajdar Tonuzi, filloi punë në Paris në fabrikën e shumënjohur “RENAULT”, në zyrën e projekteve të makinerisë për automobilë. Gati për 5 vjet punoi atje dhe tani, si shpërblim, ai merr një pension simbolik nga Franca, falë punës që bëri asokohe në fabrikën “Renault”.

Në Francë, Hajdari bëri edhe dasmën.Kjo ngjarje e gëzuar e jetës së tij ndodhi në pranverën e vitit 1962. Nusja ishte një ish nxënëse e tij nga Dibra, vajzë bejlerësh, siç thotë me të qeshur Hajdari. Dasma u bë në Bonneull të Parisit, me shpenzimet e një organizate ndërkombëtare të emigrimit dhe kursimeve të tij. Ishte një ceremoni e thjeshtë, e dominuar nga shqiptarët. Hajdari ruan nga ajo ditë kujtimet më të bukura. Në arkivin e tij janë edhe urimet që mori nga shumë miq e të afërm, por veçon telegramin e urimit që mori nga vetë Mbreti Leka, me 17 prill 1962:

”I ndershmi zotni Tonuzi,

Thellësisht u gëzova për martesën tuaj e ju uroj trashëgim me plot lumtëni e të mira. Me këtë rast, si juve, po ashtu gjithë familjes suaj u dërgoj të falat e përzemërta”-Leka

Një telegram i ngrohtë urimi kishte mbërritur edhe nga adjutanti i Oborrit Mbretëror, z. Hysen Selmani:

” I dashur Hajdar Bej,

U gëzova shumë për martesën tuaj dhe miqësisht ju uroj me gjithë zemër që ta kaloni jetën me plot lumtëni e u tashëgofshi në gëzime.

Si juve po ashtu gjithë familjes tuaj të ndershme u dërgoj të falat e mija ma miqësore! I juaji-Hysen Selmani”.

Ndërkohë, jeta e Tonuzit ka edhe linjën tjetër, atë politike. Ai që në fillim ra në kontakt me nacionalistët shqiptarë që jetonin në Paris. Takoi emra të njohur, kundërshtarë të regjimit komunist të Tiranës, si:Halim Begeja, Sefedin Çollaku, Nel Çupi, por u njoh edhe me ish komunistë që nuk e kishin duruar dot diktaturën e Enver Hoxhës si Sadik Premte, të cilit agjentët e Sigurimit kishin arritur që t’i bënin tre atentate ne Paris. Megjithëse Tonuzi ishte në krahun e mbretërorëve, ai e takoi me shumë respekt udhëheqësin e Ballit Kombëtar, prof. Abas Ermenjin, i cili pat luftuar trimërisht kundër italianëve dhe gjermanëve gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe qe nga të fundit që u tërhoq nga malet e Shqipërisë, ku qe ngjitur së bashku me çetën e tij pas fitores së komunistëve. Profesori nuk i shihte me sy të mirë legalistët, por me Hajdarin u soll mirë, e respektoi si student i ri dhe si nacionalist me ide të qarta.

– Me profesorin e Ballit Kombëtar, – tregon Hajdari, – u takova në festën e 28 Nëntorit 1962, që përkujtonin shqiptarët nacionalistë në Paris. Fliste bukur profesori për flamurin dhe për Shqipërinë siç e ëndërronte ai, pa komunistë. E duartrokitëm gjatë…

Izolimi i Shqiptarëve në Korsikë kur shkoi Hrushovi për vizitë në Paris

Hajdari ka dhe një kujtim, që edhe sot e kujton si një aventurë të këndshme të asaj kohe të largët. Ishin vitet ‘60-të. Në Paris shkonte për një vizitë zyrtare Nikita Hrushovi. Shqiptarët nacionalistë që paraqisnin rrezikshmëri për ndonjë lloj atentati kundër udhëheqësit rus, qenë seleksionuar nga policia pariziene. Hajdari kujton se si kishte ardhur policia dhe e kishte marrë pa i dhënë asnjë sqarim dhe e kishte shoqëruar për në ishullin e Korsikës, ku ishin izoluar dhe shumë të tjerë. Në grupin e shqiptarëve të izoluar nga jeta pariziene ishte dhe profesor Ermenji, Hasan Lepenica, madje dhe komunsti, që i pat shpëtuar atentateve të Enver Hoxhës, Sadik Premte e të tjerë. Ishte i këndshëm në bisedë. Edhe pse nuk i pëlqente legalistët, ishte një shqiptar i mirë, që punonte për Shqipërinë dhe për mërgimtarët, të cilët dallgët e fatit i kishin përplasur në Francë, si në të gjithë botën. Një herë kishin patur dhe një përplasje në rajonin e policisë, ku legalistët ishin raportuar. Gjithçka u sqarua atëherë me një ballafaqim të vetë Hajdarit me shefin e policisë. Nga Korsika, Tonuzi ruan edhe disa fotografi, të cilat janë gjurmë të gjalla të internimit në Korsikë. Në disa prej tyre ai ka dalë edhe me profesor Abas Ermenjin.

Udhëheqës i grupit legalist të Parisit

Në moshën studentore Hajdar Tonuzi u bë udhëheqësi i legalistëve për Parisin. Kjo u arrit në një mbledhje që u zhvillua konform statutit të mbretërorëve. Edhe pse takimi është zhvilluar gjysëm shekulli më parë (mbledhja është bërë më 1957 në Paris) ai ruhet i plotë në arkivin e Tonuzit:- Nuk ishim më shumë se 24 veta në mbledhjen e parë që organizuam aty nga fillimi i vitit 1957, mbledhje, që pati si kryetar Nezir Spahiun dhe sekretar Ragip Lohjen, – kujton Tonuzi.

Pikërisht kjo mbledhje zgjodhi si kryetar të organizatës legaliste, z. Hajdar Tonuzi, atëherë student 27 vjeç, ndërsa sekretar u zgjodh Xhelal Kaca prej Mati. Pikërisht ky takim ishte denoncuar në rajonin policor dhe kryetari i sapozgjedhur përfundoi në rajon për bisedë kontrolluese dhe verifikuese. Policia kërkoi të dhëna se kush ishin, ç’organizatë kishin krijuar, kë kishin në krye, për kë luftonin, ç’platformë kishin e shumë pyetje të tjera të tilla. Me gjakftohtësi Hajdari e përballoi ballafaqimin dhe raportoi se organizata e tij mbështeste Mbretin Zog, i cili ishte dhe miku i De Golit. Pas këtij momenti, policia e kishte zbutur zërin dhe i kishte uruar aktivitet të mbarë. Madje disa ditë më pas, një epror i lartë i policisë kishte kërkuar që kryesia e organizatës, veçanërisht Hajdari si kryetar, të ndihmonin në identifikimin dhe sistemimin e nacionalistëve shqiptarë që vinin nga rajonet shqiptare, kryesisht Kosovë, Mali i Zi dhe Maqedoni.

Tonuzi ruan shumë kujtime nga takimet me Mbretin Zog dhe pjesëtarët e tjerë të Oborrit Mbretëror.

-Kur erdhi Mbreti afër Parisit, – tregon ai, – shkuam dhe biseduam me të. Por adjutanti, z. Hysen Selmani, kishte paralajmëruar se naltmadhëria ishte i sëmurë dhe nuk duhej ta lodhnin. Ishim 7 veta në grupin që shkuam për ta takuar. Edhe pse ishte i sëmurë Mbreti na respektoi dhe foli me secilin. Madje na afroi nga një cigare duhan. Hajdarit i kujtohet se në grupi ishte dhe një hoxhë. Ky, shumicën e kohës bisedoi turqisht me mbretin. Një çast, hoxha e pyeti mbretin:- A do të vijë koha që të kthehemi në Shqipëri, naltmadhëri?

Ai ia ktheu shpejt :- Unë dhe ti, jo efendi, këta çunat besoj se po…

Hajdari thotë se mbreti ishte i zgjuar. Ai e dinte se ç’thoshte. Ai e shihte se vetë nuk e kishte të gjatë, por i biri i tij dhe ne të tjerët një ditë do të shkonim në Shqipëri. U kujdesuam disa herë për shëndetin e mbretit, por kanceri e kishte vënë përpara.

Kur ndërroi jetë Mbreti Zog, ngushëllimi i agjentit t Sigurimit, Cufe Mullaj

9 prilli qe një ditë zie për mbretërorët, thotë Hajdari, i cili kujton në detaje varrimin e Mbretit, pjesëmarrjen e shumë përfaqësuesve edhe nga Gjermania, Anglia, Belgjika, Italia,Kandaja, Amerika, Egjypti, etj.Në ditën e varrimit nëna Mbretëreshë ishte shumë e lodhur, e rraskapitur nga netët e pagjumta në spital, kështu që ceremonia u reduktua. Madje desh që të lexonte një përshëndetje edhe Cufe Mullaj, agjenti i sigurimit të shtetit shqiptar, i dërguari i Mehmet Shehut dhe Kadri Hazbiut, i cili pat depërtuar në radhët e legalistëve dhe kishte ardhur nga Belgjika, si përfaqësues i legalistëve të atjeshëm, por nuk mundi për shkak të shkurtimit të protokollit.

Tonuzi tregon se agjenti i Sigurimit Shqiptar arriti të maskohej për bukuri. Ai dukej se ishte i zoti për punë agjenturore. Asnje nga ne nuk arriti që të zbulonte se nën lëkurën e tij fshihej një agjent. Kur u zbulua qe teper vonë.

– Të shtatat e Mbretit u përkujtuan me madhështi, – kujton Hajdari, i cili atë ditë, në emër të mbretërorëve të Francës mbajti fjalën e rastit, ku evokoi figurën e mbretit dhe renditi meritat e tij në themelimin dhe udhëheqjen e shtetit shqiptar, arkitekt i të cilit qe Mbreti Ahmet Zogu.

Në vjeshtën e vitit 1962, pas 6 vjetë jetë intensive, emigranti Hajdar Tonuzi, së bashku me bashkëshorten e tij do të merrnin rrugën drejt kontinentit të ri, Amerikës, ku ishin grumbulluar shumë nga legalistët që kishin qenë të shpërndarë nëpër Europë.

-Këtu jeta nisi, thuajse nga e para; të njejtat shqetësime si në Francë. Në fillim mësimi i gjuhës, i cili për çdo emigrant përbën hapin e parë orientues dhe integrues, – kujton Hajdari.

Ai nuk pati shumë vështirësi për të përparuar në kurset e anglishtes, ku u regjistrua sapo erdhi. Vuri kontaktet e para me specialistë të fushës inxhinierike, fushë ku ishte diplomuar në Francë.U njoh me inxhinierin Agim Karagjozi, kryetarin e sotëm të Vatrës, me të cilin ruan miqësi. Tonuzi e vlerëson ndihmën e pakursyer profesionale, që i dha atëherë inxhinier Agim Karagjozi. Në të njëjtën kohë, Hajdari u regjistrua në “Mechanich Institute” dhe më 1971 u diplomua edhe për “Plumbing Projecting”. Nuk i ndërpreu asnjëherë përpjektjet për integrim të plotë dhe në vitin 1974 arriti që të diplomohet edhe për profesionin tjetër që kishte të bënte me sistemin e ngrohjes, ventilimit dhe ajrit të kondicionuar. Në këtë profesion, Tonuzi punon edhe sot në zyrën e tij të projekteve në Manhattan.

Kryetari dhe arkëtar i Vatrës

Ndërkohë që vazhdon të punonte për organizatën e Legalitetit, z. Karagjozi, i propozoi të bashkëpunonte me Vatrën.

-M’u duk jo shumë normale që të isha edhe me Legalitetin edhe me Vatrën, ndaj ia thashë z. Karagjozi se unë isha me Mbretin dhe isha i zgjedhur në Këshillin e legalistëve. Por ai më tha se nuk kishte asgjë anormale, në Vatër merrnin pjesë edhe nga parti e organizata të tjera nacionaliste. Dhe kështu, shkova tek Vatra, – thotë Tonuzi. Në vitin 1966 legalisti u bë edhe vatran. Aktiviteti dinamik ra në sy të vatranëve, të cilët, me propozimin e z. Agim Karagjozi, i besuan arkën e Vatrës për degët e New York dhe New Jersey, e më pas për të gjithë Vatrën. Detyrat i kryente me përkushtim,kujtohet edhe sot: Ishte korrekt Hajdar Tonuzi!.

Gjatë vizitës së Leka Zogut në Boston më 1967, Hajdar Tonuzi ishte në delegacionin e legalistëve. Ishte një pritje madhështore kujton ai dhe e përshkruan ceremoninë dhe darkën që Vatra shtroi për Mbretin, si shumë madhështore. Fjalimet ishin të jashtëzakonshme, si nga zoti Anthony Athanas, nga kryetari i darkës, z. Kristo Thanas, ashtu dhe nga Mbreti Leka.

Në Kuvendin e Vatrës në Boston më 1967 Hajdari zgjidhet zv/ kryetar, ndërkohë që kryetar ishte Anthony Athanasi. Në numrin e e 25 tetorit të vitit 1967 të gazetës ”Dielli”, në faqen e parë botohet një portret me fotografinë e Hajdar Tonuzit. Në shkrimin ”Kush është nënkryetari ynë”, jepet njoftimi i zgjedhjes së tij zëvendës i zotit Athanas dhe përshkruhet rruga e jetës, shkollimi, aktiviteti politik etj. Pra, në një kohë shumë të shkuurtër, falë aftësive të tij Tonuzi bëhet person publik dhe përfaqësues i krahut nacionalist tek Vatra.

Edhe gjatë vitit 1968 Tonuzin e gjejmë përsëri zv/ kryetar. Këtë herë kryetar është Peter Chikos.

Si aktivitetin më madhështor për Federatën, ish zv/kryetari i Vatrës kujton vizitën e arbëreshëve, të cilët ishin ftuar nga Vatra për të kremtuar së bashku festën e Flamurit dhe përvjetorin e Diellit. Arbëreshët zbritën në Boston me 20 nëntor, në një ditë të bukur me diell pas shiut që kishte rënë deri në orën 10 para dite. Për katër ditë ata qëndruan në shtëpitë e shqiptarëve të Bostonit, u lutën shqip në kishën e shqiptarëve dhe me 24 nëntor morën rrugën drejt New York-ut, ku aktivitetet dhe vizita zgjatën deri në mbyllje të muajit. Seminari që organizoi Vatra më 28-29-30 nëntor 1969, ka qenë madhështor; ende nuk ka patur një të dytë, që të zërë vendin e tij, thotë Hajdari. Vatra aso kohe kishte për kryetar Peter Chikos. Tonuzi kujton se të gjithë krerët e Vatrës ishin së bashku në konkretizimin e atij aktiviteti shumë mallëngjyes, kur u bashkua bashkë gjaku i shprishur i Arbërit. Delegacioni arbëresh, në përbërje të të cilit kishte intelektualë të njohur, klerikë të nderuar, u prit me bujari të madhe, edhe pse arka e Vatrës ishte tepër modeste, por investimet e individëve arritën që të përballonin shpenzimet. Ishin rreth 70 arbëreshë, mes tyre dhe një grup folklorik, që i dha ngjyra e tinguj atij takimi historik. Arbëreshëve u printe shkëlqesia e Tij, Zef Pernicario, peshkopi i Dioqezës së Pianas së Arbëreshëve. Në grupin e organizatorëve të Vatrës , përveç kryetarit Chikos ishin dhe Christo Athanas, Anthony Athanas, dr. Hamdi Oruçi e të tjerë. Ky ka qenë aktiviteti më përfaqësues i diasporës shqiptare në Amerikë.

Tetë muaj pas këtij aktiviteti, më 1 korrik 1970, u nda nga jeta kryetari i Vatrës, i ndjeri Peter Chikos. Në aktivitetet që u organizuan në përkujtim të kryetarit, nënkryetari Tonuzi, mbajti peshën kryesore. Në gazetën”Dielli” Vol 60, nr. 22, që u botua me 15 korrik 1970, në faqen e parë, në vend të kryeartikullit, është vendosur fjalimi që kryetari i përkohshëm, Tonuzi mbajti në aktivitetin zyrtar të organizuar në “Pier Four”. Fjalimi ishte tepër prekës:” Të ndodhesh përpara trupit të Peter Chikos, i cili papritmas u nda nga gjiu ynë, të jeshë prej gurit mos të tronditesh dhe të mos i thush vetes:Pse fati i keq qëllon mu në zemër komunitetin tonë? Pse vdekja e tmerrshme rrëmben të riun në moshën e lulëzuar, që premtonte kaq shumë për kombin tonë, për Federatën Vatra dhe për familjen e tij?” . Elegjia që i ka thurur të ndjerit Chikos, është një poezi e gjallë, që pikon dhimbje e buron lot. Aty evokohej kontributi i kryetarit që nuk jeton më, evokohej historia e Vatrës dhe e të parëve të shqiptarëve dhe u thurej kurora lavdie pavdeksisë së atyre që vunë jetën në shërbim të kombit.

– Ishte një humbje dhe dhimbje e madhe, – tregon Hajdari, i cili për rreth gjysmë viti mbeti në krye të Vatrës. Ai kujton se Federata priti ngushëllime nga i gjithë komuniteti shqiptar, nga të gjitha organizatat dhe fondacionet, nga të gjithë klerikët e komunitetet fetare, nga “Zëri i Amerikës”, nga arbëreshët e Italisë etj. Edhe pse ishte ditë pune, në ditëvarrimin e të ndjerit, pjesëmarrja qe madhështore. Qe një gjë e mallëngjyeshme, kontribut i denjë për një burrë të denjë të komunitetit tonë, – thotë Tonuzi, që e vlerëson Peter Chikosin, si një ndër patriotët që punuan shumë për Vatrën. Edhe pse ishte i lindur në Amerikë, Peter kishte mësuar mirë gjuhën e prindërve të tij, shprehte një dashuri të theksuar për atdheun e prindërve të tij, Shqipërinë dhe punonte me krenari për Vatrën. Ai eci në gjurmët e babait të vet, Llambi Chikosi, i cili qe ndër ata burra që kontribuan për organizimin e shoqatave shqiptare, si pjesëtar aktiv i shoqatës “Besa”, ndërsa kur u themelua Vatra, ai do të zgjidhej arkëtari i parë i saj.

Në numrin pasardhës të Diellit, botohej lajmërimi që kryetari i përkohshëm i Vatrës, Hajdar Tonuzi, u drejtonte vatranëve, duke u thënë se bashkë me dhimbjen për të ndjerin kryetar, këtij i mbetej deri në zgjedhje detyra e vështirë e drejtimit të federatës. Thirrja mbyllet me këtë paragraf: “Kryetari ynë po prehet në paqe. Stolia më e bukur, që mund të bëjmë për të stolisur varrin e Tij është forcimi i Organizatës sonë. Pra në këtë rast tragjik të vdekjes së kryetarit tonë të dashur të bashkohemi sepse dhimbja, trishtimet e vdekjes, janë ato që brumosin elementin veprimtar e të vendosur për të mbajtur lart e më lart një organizatë, që është e ne të gjithëve, trashëgimi më i lumtur i racës sonë shqiptare”.

Në kuvendin e ri të Vatrës, që u organizua në janar 1971, u zgjodh kryetar i ri Barney D. Kirka, ndërkohë që zv/ kryetar përsëri mbeti Hajdar Tonuzi. Nënkryetari gëzonte respektin e palëve brenda federatës. Ai pohon se kishte dy linja brenda Vatrës: njëra që tërhiqte majtas dhe tjetra djathtas. Madje jo rrallë kishte dhe fërkime, por që kapërceheshin me dialog dhe urtësi. Madje ndonjëherë fërkimet kalonin masën, ishin të ashpra. Hajdari kujton se në Boston kishte një grupim që nuk e duronte elemintin nacionalist. Psh. njëri prej tyre, Jimy Thanas, shpesh ngrihej kundër duke thënë se këta janë mbeturina të nazifashizmit, mbeturina të zogizmit, s’kemi pse merremi me ta. Ne debatonim, debati ashpërsohej, por ndërhynte Kristo Thanas që na ulte tensionet.

– Tonuzi do të mbetej zv/kryetar i Vatrës edhe në zgjedhjet e vitit 1972, kur kryetar do të vinte Gregory L. Chiriaco, edhe në vitin 1973, kur kryetar do të zgjidhej Nick Kreshpani, edhe në vitin 1974, kur Vatra do të kishte për kryetar Kristo Thanasin. Ndërsa në Kuvendin e nëntorit të po atij viti, kur u bënë zgjedhjet e reja, Tonuzi dha dorëheqjen.

– E ndjeja veten të lodhur, – shpjegon ai dorëheqjen. Në vendin e tij u zgjodh i ndjeri Ibrahim Kulla, që ishte po nga krahu zogist.

Nga aktiviteti i Vatrës, Tonuzi nuk u tërhoq. Vazhdonte të ishte ndër anëtarët më aktivë, si në degën rajonale të New York-New Jersey, ashtu edhe në qendër. Më 1986 emri i tij ishte në Këshillin e qendrës, ndërsa më 1988, Peter Lukas, që ishte zgjedhur kryetar e afroi pranë vetes dhe Hajdari nuk kundërshtoi postin e zv/ presidentit të Vatrës.

Përplasja e vatranëve kur Ramiz Alia vizitoi Amerikën

Përplasjet brenda gjirit të Vatrës u bënë të ashpra pas vizitës së Ramiz Alisë, kujton Tonuzi, i cili pohon se pas asaj vizite pat një debat të ashpër në gjirin e Këshillit Drejtues të VATRE-s. Një pjesë nuk mund ta pranonte që ajo vizitë të pasqyrohej në faqet e Diellit. Madje u përgatit numri i gazetës, ku në faqe të pare ishte portreti i ramiz Alisë, por ai nuk u printua,e bllokuan nacionalistët me gjithë presionin e majtistëve. Ky debat u transplatua deri në kuvendin e ri, ku u bënë ndryshime.

Tonuzi, në bisedën që zhvillova me të, ndalet në një nga Kuvendet e Vatrës:-Me 1991 u zhvillua Kuvendi i Vatrës për zgjedhjet e reja. Kryetar i mbledhjes u zgjodh z. L. Cungu. Zv/ kryetari Tonuzi paraqiti raportin vjetor, nga që Peter Lukas për arsye shëndetësore nuk ishte paraqitur në Kuvend, ndërsa Harry Stoja paraqiti raportin e arkës.

Komisioni i përbërë nga Tonuzi, Ramiz Dani e Sabit Bitiçi, verifikoi kredencialet e 16 delegatëve.

Dy linja u përvijuan edhe në këtë mbledhje; ajo e nacionalistëve, që përfaqësohej nga zotërinjtë Karagjozi, Bitiçi, Oruçi, Kulla, të cilët mbështetën kandidaturën e paraqitur prej Tonuzit, që kryetar të ishte prof. Arshi Pipa. Grupi i Bostonit, reagoi ashpër. Në emër të tyre, z. Anthony Athanas, kundërshtoi, duke thënë se kështu shkeleshin rregullat e Kuvendit; nëpërkëmbej kanunorja; si mund të zgjidhej një njeri që mungonte, qoftë ky dhe Arshi Pipa! Debati qe i ashpër. U ngrit dr. Oruçi dhe u kujtoi kundërshtarëve se po me këtë metodë, pra në mungesë, ishte zgjedhur vite të shkuara, më 1974 edhe Kristo Thanas, i cili për arsye shëndetësore, nuk kishte qenë fare i pranishëm në Kuvend. Kështu edhe Prof. Pipa e kishte pranuar kandidaturën që i ishte propozuar nga z. Tonuzi dhe duhej të ligjërohej. Përsëri Tonuzi kishte postin e zv/kryetarit së bashku me dr. Gjon Buçajn, sekretar Agim rexhaj.

Profesor Pipa e mbajti vetëm një vit postin e kryetarit, post të cilin e zuri z. Agim Karagjozi në Kuvendin e 28 qershorit të vitit 1992, ku Pipa humbi me një votë më pak. Që nga ajo kohë z. Tonuzi mbajti arkën e Vatrës, detyrë që e dorëzoi më 2009.

TELASHET NGA DY PËRFAQËSIMI

Ja kështu ka kaluar jeta e Hajdar Tonuzit mes legalistëve dhe Vatrës. Jo rrallë, ky dypërfaqësim, i ka nxjerrë edhe telashe. Kështu psh. pas pjesëmarrjes së tij në mbledhjen e Madridit, ku pjesa më e madhe e organizatave dhe partive politike jashtë atdheut iu përgjigjen ftesës së Mbretit Leka, debati në Vatër qe i ashpër. Nik Kreshpani, qe ndër më kritikët: Me çfarë statusi shkove?,- i kishte kërkuar ai llogari në Këshillin e qendrës.

-Si i pavarur, – ia kishte kthyer përgjigjen Tonuzi…

-Nuk duhej të kishe shkuar, – i qe kthyer Kreshpani…

Ishte perfshi ne debat edhe Llazi Vishnja:- Nuk duhej të shkoje, Vatra nuk është Legalitet…

-Po une jam Legalist,-ia kishte kthyer Tonuzi me qetësi.

– Hë se tek Mbreti i vet shqiptar shkoi, jo tek mbreti i grekëve, – i kishte dhënë fund debatit, Kristo Thanas….

Shënim: Hajdar Tonuzi ndërroi jetë me 7 Qershor 2017 në Brooklyn,Nju Jork. Shërbimet funerale u kryen të Enjten me 8 Qershor 2017 në Qendrën Shqiptare Islame në Brooklyn, ndërsa varrimi u krye të Premten me 9 Qershor 2017.

*Kjo eshte pjesv e dyte.(Vijon nga numri i djeshem Dielli online)

KRYETARI I VATRES, DR. GJON BUÇAJ ME VATRANET NE WORCESTER

June 8, 2017 by dgreca

Kryetari i Vatrës, Dr. Gjon Buçaj me 3 dhe 4 Qershor 2017 ishte i ftuar nga dega e Vatrës në Worcester, MA. Ai shoqërohej nga zonja Nikoleta, djali Leka me nusen Frances, si dhe editor i Diellit Dalip Greca. Ishte i ftuar, mori pjese dhe regjistroi Festivalin Shqiptar si dhe veprimtarinë e Vatrës, TV Kultura Shqiptare me zotin Adem Belliu, që shoqërohej nga zonja e Tij, Mimoza Belliu.

Të ftuarit ndoqën të Shtunën dhe të dielën Festivalin Shqiptar të orgnizuar nga St. Mary’s Albanian Orthodoks Church në Worcester, MA dhe u takuan me bashkatdhetarët e vatranët. Kryetari i Vatrës u prit nga z. John Lito, kryetari i degës së Vatrës, nënkryetari Prof. Dhimitër Skënde, nga sekretari Thanas Gjika,aktivisti Franklin Zdruli etj.

Të dielën paradite, me 4 Qershor, Kryetari i Vatrës dhe editori i Diellit u takuan me bordin e degës së Vatrës në një nga mjediset e një NU Cafe’ në Chandler Str., një prej kafeneve më të frekuentuara edhe nga shqiptarët, kafe karakteristike këto në Amerikën e Veriut, me hapsirë të bollshme, me kënde studimi,kënde për muzikantë, që luajnë për klientët, kënde librash,studimi etj. Në takimin morën pjesë: John Lito, kryetar i degës; Prof. Dhimiter Skende, nenkryetar i degës; Thanas Gjika- sekretar, Olsi Gjinko, autosale & repare, mbështetës i degës; Michael Sholla, Franklin Zdruli, aktivist i njohur dhe pjese e Vatres etj.Kryetari i degës së Vatrës në Worcester John Lito i uroi mirëseardhjen Kryetarit Buçaj dhe e prezantoi me bordin e degës.

Sekretari i degës z. Thanas Gjika mes të tjerash tha se: “Federata Vatra është shoqëri atdhetare kulturore e cila në politikë mbështet politikën proshqiptare demokratike të qeverisë amerikane. Ne si degë kemi nevojë që qendra e shoqërisë Vatra të na ndihmojë për të bërë presion në Town Hall të qytetit tonë ku jemi rreth 20.000 shqiptarë që të na japë disa fonde për zhvillimin e kulturës shqiptare, sporteve, këngëve, grupet e valleve, na duhen ambjente për zyrë e aktivitete, etj. Kemi nevojë që të kemi në Town Hall një përfaqësues shqiptar, tha Gjika.

Ai tregoi edhe për mënyrën se si po afrohet dega e Vatrës me komunitetin për të shtuar radhët me vatranë të rinj. Unë, tha ai, po shkruaj për Gazetën Dielli potrete e biografi veprimtarësh të shquar të komunitetit të Worcester-it, me qëllim që të njihen, të afrohemi me ta e të shtojmë rradhët e shoqërisë Vatra.”

Kryetari John(Zhani) Lito kërkoi nga kryetari Buçaj, që të përcjellë një informacion për qëndrimet dhe veprimtaritë Vatrës në e qendër.

Kryetari Buçaj, pasi foli për Kuvendin që mblidhet me 10 Qershor në Nju Jork, sqaroi pozicionin e Vatrës në raport me partitë politike dhe tendencën e saj për të qëndruar mbi partitë, duke u mbajtur fort pas Çështjes Kombëtare,e cila qëndron mbi interesat dhe flamujt e partive politike.

-nuk është faji ynë, tha dr. Buçaj, që pozita aktuale, që ka pushtetin në Shqipëri, nuk i është afruar asnjëherë derës së Vatrës, edhe pse një përfaqësi e Vatrës, ka shkuar në Hotelin, ku ka bujtë Kryeministri Rama dhe jemi takuar me të, i kemi uruar detyren.Po ashtu Kryetari Buçaj,sqaroi edhe arsyen pse Vatra nuk u bë fasadë për samitin e Kryeministrit.

Vatra, tha dr. Buçaj, kur ka konstatuar shkelje të interesave kombëtare, nuk e ka kursyer kritikën as së majtës e as së djathtës, qoftë në Shqipëri, qoftë edhe në Kosovë. Është i njohur qëndrimi i Vatrës ndaj çështjes çame, ndaj varrezave greke në Shqipëri,qëndrimit pakompromis në integrimit e ish të përndjekurve politik, për reformën në Drejtësi, për dekriminalizimin e shoqërisë, për korrupsionin, trafikun e drogës, për problemet e pronës etj.

Gjatë takimit diskutuan dhe shfaqën mendime edhe Franklin Zdruli dhe Olsi Gjinko.

Më pas Kryetari Buçaj dhe shoqëruesit e tij u takuan me bashkatdhetarë dhe vizituan ekspozitat artistike që ishin hapur në mjediset e St. Mary’s Albanian Orthodoks Church.

Kryetari i Vatrës dr. Gjon Buçaj, i shoqëruar nga Kryetari i degës John Lito(arkëtar i Festivalit Shqiptar),dy bashkëdrejtuesit e Festivalit,Greg Steffon dhe Franklin Zdruli, si dhe sekretari Thanas Gjika, të dielën u prezantua para publikut të shumtë që ndiqte Festivalin.Z. Greg Steffon i ka uruar mirëseardhjen Kryetarit të Vatrës dr. Gjon Buçaj së bashku me shoqëruesit e tij dhe ka vlerësuar ardhjen nga Nju Jorku, për t’u bërë pjesë e festivalit.

Dr. Gjon Buçaj ka përshëndetur pjesmarëësit, ka uruar organizatorët e Festivalit dhe ka vlërsuar organizimin e përsosur dhe ruajtjen e traditave nga komuniteti shqiptar, ku brezat bashkrëndojnë të lidhur ngushtësisht me njeri-tjetrin, madje edhe me komunitetet e tjerë. Ai vlerësoi shpalosjen e traditave, kulturës, ruajtjen e gjuhës së bukur shqipe,kuzhinën shqiptare, që aq shumë u shijua edhe nga amerikanët në këtë festival 3-ditor.

Nje reportazh, qe do te publikohet se shpejti ne Dielli per Festivalin do te sjelle atmosferen festive dhe te vecantat organizative, nga te cilat duhet te mesoje Komuniteti shqiptar ne SHBA.(DIELLI)