• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

When America Falls Silent: The Strategic Costs of Dismantling VOA

July 4, 2026 by s p

For millions, VOA was a beacon of hope and a window into America that no other institution could replicate.

BY ELEZ BIBERAJ*

https://afsa.org

U.S. Secretary of State James Baker speaks to the Albanian people in 1991. When U.S. Secretary of State James Baker congratulated the Albanian people on throwing off decades of communist rule in Tirana’s Skanderbeg Square on June 22, 1991, Chief of VOA’s Albanian Service Elez Biberaj, second from right, served as his translator. VOICE OF AMERICA

The United States is confronting the consequences of relinquishing one of its most enduring instruments of soft power a year and a half after the Trump administration dismantled the Voice of America (VOA). That decision, part of an effort to shut down the U.S. Agency for Global Media (USAGM), silenced an institution that had delivered independent, fact-based journalism into some of the world’s most contested information environments and, through that work, embodied and conveyed America’s democratic principles.

The U.S. retreat from the global information contest has eroded its capacity to shape global understanding and ceded influence to competitors who weaponize information. The damage has been profound, lasting, and corrosive to U.S. credibility and long-term national interests. At a time when information itself has become a strategic battleground, the costs of this retreat are too high to ignore, and a course correction is now essential.

For someone who spent more than four decades at VOA, the dismantling has been painful to watch—not out of institutional sentiment, but because of what the United States has forfeited: a trusted voice capable of explaining America accurately and with integrity, advancing its foreign policy objectives through credible reporting, and reaching strategic audiences at the very moment such engagement is most needed.

Inside the Voice

I witnessed VOA operate at defining moments in modern history: the collapse of communism and the emergence of democratic systems in the former Soviet Union and Eastern Europe, the wars in the Balkans, the Orange and Rose Revolutions, and Russia’s invasion of Ukraine. In each of these periods, VOA proved its worth. It delivered objective news and information, provided an unfiltered window into America’s democratic discourse and institutions, and explained U.S. policy in ways that helped foreign publics understand the stakes of U.S. engagement. Today’s global information landscape—marked as it is by disinformation, distortions of U.S. actions, rapid technological change, and rising authoritarianism—makes the need for such a voice clear. If VOA did not exist, it would need to be invented.

The Trump administration justified its action by asserting that VOA was politically biased, unaccountable, and vulnerable to foreign influence. No independent investigation or systematic content analysis was conducted; assertion replaced assessment; and unsubstantiated allegations stood in for evidence. Senior officials claimed that VOA had broadcast anti-American news and suggested that future reporting should reflect positively on the United States.

This framing fundamentally misunderstands journalism, treating accuracy and transparency as disloyalty and conflating the essential distinction between independent reporting and political control of VOA. By equating editorial independence with political defiance, the administration undermined an institution that had served presidents of both parties precisely by maintaining its nonpartisan integrity and fulfilling its statutory mandate.

My own experience contradicts the claims of systemic bias and foreign political influence. As director of VOA’s Eurasia Division, responsible for coverage of Russia, Ukraine, the Caucasus, and the Balkans, I oversaw journalism grounded in rigorous editorial standards and constant internal scrutiny. As acting director of VOA in 2020, I had direct visibility into the work of all regional divisions. Had systemic bias or foreign influence existed, it would have been immediately apparent. VOA had robust internal checks; U.S. embassies monitored our broadcasts; and VOA journalists themselves would not have tolerated political manipulation. Like any large news organization, VOA occasionally made mistakes, but these were isolated and swiftly corrected through established editorial processes—evidence of a journalistic culture, not institutional bias.

The absence of deliberation behind the decision to shutter VOA was equally troubling. There was no consultation with Congress, the foreign policy community, or American experts in international broadcasting. No one asked the essential question: What happens the day after? What replaces VOA’s reach, credibility, and influence?

For decades, VOA was one of the most cost-effective assets in America’s global engagement. With a budget of roughly $250 million, modest by national security standards, it reached hundreds of millions of people weekly in 48 languages. Its mandate, enshrined in the VOA Charter, was straightforward: to provide accurate, objective, and comprehensive news; represent America’s diversity and values; and present U.S. policies clearly and responsibly. This dual mission was often misunderstood by critics, but it was precisely what made VOA effective. It was not propaganda; it was high-quality journalism practiced in full view of the public, and its credibility was the foundation of its influence.

The consequences of dismantling such a vital institution are visible across every part of the world where U.S. interests are at stake.

Case Studies

Iran offers one of the clearest illustrations of what has been lost. For years, VOA’s Farsi language programming provided Iranians with comprehensive, multiplatform coverage that combined daily news, in-depth analysis, live call-in shows, and reporting on human rights and U.S. policy debates. That breadth and consistency created a trusted alternative to state-controlled information and enabled millions of Iranians to follow and understand U.S. actions in real time.

Since the February 28 start of the Iran War, in particular, the absence of sustained, authoritative reporting by VOA in Farsi and other languages has allowed narratives promoted by U.S. adversaries to dominate foreign public discourse. Despite a scramble to restore some programming, the result bears little resemblance to VOA’s earlier presence: It reaches fewer audiences, lacks the depth and continuity that once defined VOA’s reporting, and cannot counter the volume and velocity of state-driven anti-American narratives.

In Russia, where VOA once provided clarity and a trusted alternative to state propaganda, Kremlin-controlled media now dominates the information space unchallenged. After the Russian government forced VOA to close its Moscow bureau in 2022, we were still able to reach Russians on digital platforms. Now, however, with the termination of VOA broadcasts altogether, reliable information about the U.S. is much harder for ordinary Russians to access, and the loss extends far beyond U.S. policy explanation.

The U.S. retreat from the global information contest has eroded its capacity to shape global understanding and ceded influence to competitors.

VOA offered what no domestic outlet could safely provide: sustained coverage of Vladimir Putin’s authoritarian system, including the shrinking space for political opposition, pressure on independent media, pervasive corruption, and the manipulation of elections and public institutions. It reported on the harassment, imprisonment, and murder of opposition figures such as Alexei Navalny and Boris Nemtsov—stories state media distorted or ignored. With the silencing of VOA, Russians lost one of the few outlets that helped them understand the political forces shaping their own society.

In Ukraine, VOA’s silence has been especially damaging. VOA’s Ukrainian Service provided verified reporting during a period of profound national crisis, offering something no domestic outlet could fully replicate: clear explanations of U.S. policy, debates within Washington, and the broader Western response to Russia’s aggression. By silencing VOA, the United States eliminated one of the few trusted sources capable of conveying U.S. intentions directly to Ukrainian citizens at a moment when their survival depends on sustained U.S. and European Union engagement.

Across the Balkans and the Caucasus, the loss of VOA’s reporting has opened information vacuums that authoritarian and illiberal actors have moved quickly to fill. In Serbia and Bosnia, Russian-backed outlets and local partisan media now shape public perceptions of the United States with almost no counterweight, amplifying disinformation that VOA’s fact-based journalism once routinely challenged. In Georgia, where democratic institutions remain fragile and politics are sharply polarized, the absence of a trusted U.S. broadcaster leaves citizens more exposed to anti-American messaging and conspiracy theories pushed by Moscow and its proxies. Armenia, caught between geopolitical pressures and domestic instability, faces a similar surge of external propaganda. In all three cases, VOA’s disappearance has weakened the broader information environment that underpins democratic resilience.

The same dynamics have appeared in other regions where information is tightly controlled, media ecosystems are fragile, or U.S. policy is routinely refracted through state-backed competitors. The circumstances differ, but the result is similar: Without a credible U.S. presence, adversaries’ interpretations gain greater traction. Although VOA has resumed limited programming to China, the loss of full-scale coverage has left Chinese audiences with no alternative to state-controlled accounts of the United States. In the Middle East and Africa, the end of VOA’s broadcasts has enabled regional state media and well resourced external actors to set the terms through which U.S. actions and intentions are understood, with few authoritative alternatives available. Across these regions, the role once played by VOA has been overtaken by Russian, Chinese, Iranian, and other state-backed outlets.

The Most Urgent Step

The cumulative effect of VOA’s silence is a widening vacuum in the global information space. The United States is no longer a consistent participant in the conversation about its own intentions, values, and actions. Adversaries are now setting the terms of debate and, in many cases, deciding which audiences matter most and how those audiences should view American power and purpose. Addressing that trend requires a deliberate shift in course and a renewed commitment to sustained engagement.

The most urgent step is a targeted restoration of VOA operations in core strategic theaters. At the same time, the United States must pursue a broader reform effort grounded in strategy rather than politics, reaffirming the principles that have long defined VOA’s credibility: editorial independence, accuracy, objectivity, comprehensive reporting, and a clear presentation of U.S. policy and the full diversity of U.S. perspectives. These are not obstacles to effectiveness; they are its foundation.

A bipartisan commission composed of experienced foreign policy and national security practitioners, prominent journalists, and regional experts should be established to review VOA’s operations and articulate a renewed mission aligned with today’s geopolitical challenges and global information demands. What must emerge is a revitalized, digitally agile, and strategically focused VOA, protected by strong guardrails that ensure its editorial independence.

For generations, VOA was a uniquely trusted instrument of American soft power, its strategic value recognized across administrations and parties. During his visit to VOA on its 40th anniversary in February 1982, President Ronald Reagan described VOA as “the ultimate weapon in the arsenal of democracy” and praised it for remaining “faithful to those standards of journalism that will not compromise the truth.”

Nearly three decades later, President Barack Obama marked VOA’s 70th anniversary by describing it as “a beacon of truth” that helps people “make informed decisions about their lives and their futures.” That bipartisan understanding has not faded: On January 14, 2026, the House of Representatives voted 341-79, a veto-proof majority, to restore VOA funding—a contemporary reaffirmation of VOA’s enduring mission and value.

For millions, VOA was a beacon of hope and a window into America that no other institution could replicate. Its silence has eroded the nation’s capacity to communicate clearly, credibly, and consistently with audiences that look to the United States not only for reliable information, but also as a benchmark for democratic norms, the rule of law, and press freedoms; as a model of cultural openness and pluralism; and as a counterweight to authoritarian governance.

Restoring America’s voice is now an urgent strategic imperative, not a discretionary choice.

*Elez Biberaj retired from the Voice of America in December 2023 after a 43-year career. From 2005 to 2023, he served as director of VOA’s Eurasia Division, overseeing broadcasts to Russia, Ukraine, the Caucasus, and the Balkans. From June to December 2020, during President Trump’s first term, he served as acting director of the Voice of America. He holds a PhD in political science from Columbia University.

Filed Under: Analiza Tagged With: Dr. Elez Biberaj

10-VJET MË PARË NDËRROI JETË HYSEN BIBERAJ

August 10, 2021 by s p

A person in a suit and tie

Description automatically generated with low confidence

Nga Frank Shkreli/ 10-vjetë më parë ndërroi jetë Hysen Biberajt — një burr i njohur i Malësisë së Gjakovës dhe një patriot i dalluar i komunitetit shqiptaro-amerikan prej disa dekadash – përfaqsues i një brezi atdhetarësh shqiptarë anti-komunistë që, fatkeqësisht, nuk janë më. Fjala ë e rastit shtë mbajtur ditën e varrimit më 10 gusht, 2011.  Ai u varros në lagjën Ferfeks të shtetit Virxhinia, jo larg Uashingtonit, i përcjellurnë jetën e amëshuar nga qindra bashkatdhetarë dhe miqë amerikanë të familjes të ardhur nga shtete të ndryshme të SHBA-ave. Gjatë ceremonisë përkujtimore, Frank Shkreli, një mik i ngusht i Hysenit dhe i familjes Biberaj e kujtoi mikun e tij me këto fjalë: “E nderuara familja Biberaj, të afërm, miq e dashamirë të Hysenit dhe të familjes. Jemi këtu për t’i dhënë lamtumirën e fundit një burri malësor, i cili kurr nuk iu përul rrethanave të vështira dhe asnjëherë nuk iu nënshtrua padrejtësisë dhe hipokrizisë. Hysenin e kam njohur për pothuaj 40-vjetë më parë, pasi isha njoftuar me të birin, Elezin në universitetin Lehman në Nju Jork, në fillim të 70-ave.  Ç’prej asaj kohe deri më sot, Hyseni – megjithëse unë nga Shkreli i Malësisë së Madhe e ai nga Tropoja e Malësisë së Gjakovës — ai më bëri pjesë të pandarë të familjes së tij mbasi ai due familja u shpërngulën nga Nju Jorku në Uashington, kur i biri i tij Elez Biberaj filloi punën në Zërin e Amerikës.  Për këtë e falenderoj nga zemra. Si shumë prej nesh, pjesën më të madhe të jetës së tij, Hyseni e kaloi jasht Ardheut. Me të ardhur në Amerikë, Hyseni iu përvesh punës së rëndë për të rritur 8 fëmij, me përpjekjedhe mundime të pa-ndërprera e me cilësi të rralla ndershmërie, ndërkohë që posedonte një vizion pothuaj të përpikët, duke e bërë familjen e tij një shembull të pashoqtë, jo vetëm për botën shqiptare, por edhe për vendin e adaptuar – Amerikën. Nuk e besoj se mund të gjëndet ndonjë familje tjetër shqiptare me më shumë diploma universitare e post-universitare se familja e Hysen Biberajt.  Përgjegjës për këtë fakt ishte vet Hyseni, i cili i ndihmonte, i këshillonte e bile i shtynte fëmijtë e vet– djemë e vajza – të vazhdonin shkollën e të kryenin universitetin. Si rrjedhim, familja Biberaj ka në mesin e saj autorë e publicistë, bisnismenë, avoketën e llogaritarë.

Meritat e kësaj familjeje janë të mëdha.  Dje, ish-ambasadori i parë amerikan në Shqipëri, Zoti Rajerson, i cili erdhi për të shprehur ngushëllimet e tija familjes për humbjen e babait e gjyshit të tyre, në bisedë e sipër u shpreh se Amerika i ka borxh Hysen Biberajt për kontributin që ka dhënë familja e tij për këtë vend. Ai ra dakord se edhe Shqipëria dhe i gjithë kombi shqiptar i ka borxh kësaj familje për kontributin e dhenë për lirinë e demokracinë që shqiptarët gëzojnë sot në Ballkan.

Megjithëse pa ndonjë shkollë të madhe, Hyseni e dinte mirë historinë e kombit tonë.  Ai i njihte mirë, pasi kishte qenë dëshmitar, vuajtjet e papërshkrueshme të popullit tonë gjatë dekadave të shekullit të kaluar nën komunizëm – një histori kjo burgimesh, internimesh, ekzekutimesh publike dhe vrasjesh të fshehta në burgjet e Enver Hoxhës dhe të komunizmit jugosllav.

Hyseni ishte gjithmonë i informuar mirë pasi ndiqte me kujdes lajmet mbi zhvillimet aktuale në trojet tona due ishte gjithmonë i gatëshëm për të biseduar në lidhje me to. Më kujtohet se gjatë torturave çnjerzore e masakrimeve kundër shqiptarëve të Kosovës nga ana e forcave kriminale të regjimit terrorist të Millosheviçit, Hyseni shpesh shprehte mërzinë e madhe dhe ankohej se pse botës nuk i vinte keq due pse nuk reagonte rreth krimeve që po ndodhnin në Kosovë dhe pyeste se si ishte e mundur që nuk revoltohej ndërgjegjëja e të gjithë shqiptarëve ndaj këtyre krimeve.

Atdhedashurinë Hyseni e kishte traditë në familje e farefis. Çdo gjë dhe çdo aktivitet që ndërmirrte Hyseni – duke filluar nga përkujdessja për familjen që ishte prioriteti numër një për të – e deri tek nismat për të ndihmuar shqiptarët në nevojë, siç ishte ndihma e tij për viktimat e përmbytjeve në rrethin e Shkodrës vitin që kaloi – Hyseni i bënte me qëllimin më të lartë altruistik dhe për hir të  naltësimit të emërit të mirë të kombit të vet.

Hyseni nuk i kurseu askujt mbështetjen dhe përkrahjen e tij.  Gjatë viteve në Amerikë, ai bëri me qindra garanci për emigrantët shqiptarë të shpërndarë anë e mbanë rrugëve të Evropës, sidomos në Itali. Kushdo i kërsiste në derë të Hysen Biberajt, aty gjente ngushëllim e ndihmë miqësore e mikpritje shqiptare, bile në shumë raste edhe për të panjohurin – një frymë miqësore këjo mikpritjeje që ka dalluar kombin tonë nga të tjerët me shekuj dhe një veti kjo që ka lartësuar moralin e tij në jetën dhe veprimtarinë e përditshme.

Hysen Biberaj ishte simbol i gjallë i brezit të tij që, fatkqesisht, po zhduket dal nga dalë – brez ky që jetën e vet e jetonte duke u bazuar në ndihmën e Zotit dhe në vlerat e virtytet e pastra që dallojnë kombin tonë – urtësinë, nderin e burrëninë dhe të cilët e donin dhe vendosnin interesat e Shqipërisë dhe të Kombit mbi ato personale.

Gjatë dekadave të fundit, shtëpia e Hysenit këtu në Virxhinia, afër Uashingtonit, ishte si të thuash një ndalesë e detyrueshme e udhëheqësve më të lartë shqiptarë nga të gjitha trojet si dhe pjesëtarë të ajkës kulturore e artistike të kombit që vinin për vizita zyrtare në Uashington. Si anëtar të familjes që më konsideronte, unë isha gjithmonë i ftuar në shtëpinë e Hysenit kur kishte vizitorë të tillë. Më kujtohet se në raste të tilla, Hyseni fliste pak, por fjalët e tija ishin të peshuara mirë dhe të matura, e në frymën më miqësore.

Megjithëse e ndiente veten të kënaqur në shoqërinë e përsonaliteteve të tilla – atij i shkonte biseda sidomos me Presidentin e Kosovës Ibrahim Rugova – gjatë një periudhe që po shkruhej historia moderne e Kombit – Hyseni mbi të gjitha ishte shembull si bashkshort, si prind dhe si gjysh.  Për festën e Bajramit dhe për raste familjare, në shtëpinë e tij, paraqitej dhe shfaqej një skenë e lumnueshme kur të gjithë fëmijt viheshin në rend për të përshëndetur gjyshin. Fëtyra e Hysenit pasqyronte një kënaqësi të mendjes dhe të shpirtit.

Skena të tilla shpesh më kujtojshin traditën tonë, kur dikurë mblidheshim rreth votrës në frymën më të shëndoshë të dokeve tona, kur rreth zjarmit të votrës mblidhej e gjithë familja e në krye të votrës rrinte i zoti i shtëpisë.  Jam i sigurt se nipat e mbesat e Hysenit, dashtë e pa dashtë, janë influencuar nga shembulli dhe parimet e të zotit të shtëpisë – këtij burri fisnik e të ndershëm.

Kështuqë trashëgimia e Hysenit, megjithse në dhe të huaj dhe larg Tropojës së tij të dashur — për familjen e tij dhe për të gjithë ne që e kemi pasur fatin e mirë për ta njohur – do të jetë një kujtim dhe një dëshmi e gjallë që lëshon rreze njerëzie ndaj vlerave më të mira të Kombit tonë, për dekada në të ardhmen.

Hyseni ndërroi jetë pasi ka përmbushur me ndërgjegje të plotë dhe me nder të gjitha detyrimet e tija ndaj familjes dhe ndaj Atdheut.  Prandaj kujtimi i tij do të mbetet i gjallë, jo vetëm në zemrat e familjes së tij, në zemërat e miqëve, shokëve e dashamirsëve të tij – por mbi të gjitha edhe në historinë e qendresës anti-komuniste shqiptare.

Fatkqesisht, me Hysenin sikur po mbyllet një periudhë historike e një brezi që vështirë se mund të zevendësohet leht. Hyseni ishte jo vetëm simbol, por edhe një anëtar krenar i këtij brezi, brez i cili mbi të gjitha donte të mbante lartë –para botës –nderin e Shqipërisë etnike, brez ky i cili tërë jetën punoi për rivendosjen e drejtësisë dhe lirisë për mbar Kombin shqiptar. Ishte ky një brez i pas Luftës së Dytë Botërore që e kishte kuptuar se komunizmi ndërkombëtar do t’i sillte Kombit shqiptar dëme të papërshkrueshme, pasojat e të cilit nuk do shlyhen për një kohë të gjatë.

I dashur Hysen – të qoftë e lehtë toka e lirë e këtij vendi të madh e bujar, për të cilin vetë, fjalë të mira fole gjithmonë. Të falendroj nga zemëra për dashuninë dhe miqësinë ndaj meje dhe familjes time. Qoftë i përjetëshëm kujtimi i yt dhe i Madhi Zot të dhashtë qetësi në jetën e pasosur.

Familjes së dashur Biberaj dhe mbarë farefisit këtu dhe anë e mbanë trojeve tona – shprehjet më të gjalla me ndjenja përdhimtimi — me urim që këte dhimbje tua këthejmë në gëzime mbas sodit.”

*Fjala e mbajtur (nga Frank Shkreli) në varrimin e Hysen Biberajt më 10 gusht, 2011 në Virxhina, afër Washingtonit. Ribotohet në 10-vjetorin e vdekjes së tij.

Hysen Biberaj

                                                      

A picture containing person, person, indoor, people

Description automatically generated

Filed Under: Opinion Tagged With: Dr. Elez Biberaj, Frank shkreli, Hysen Biberaj

Amerika dhe Shqipëria: Nga armiq të papajtueshëm te partnerë strategjikë

March 31, 2021 by dgreca

Nga Dr. Elez Biberaj/ Drejtor i Drejtorisë së Euroazisë-Zëri i Amerikës/

Pjesë nga Fjala në Konferencën për 30 Vjetorin e Rivendosjes së Marrëdhënieve SHBA-Shqipëri, organizuar nga Instituti Shqiptar i Studimeve Ndërkombëtare- 31 mars 2021/

Administratat e njëpasnjëshme amerikane kanë ndjekur një politikë të pandryshueshme ndaj Shqipërisë. Vizioni i Amerikës për Shqipërinë ka qenë që ajo të jetë një vend i qëndrueshëm, i begatë dhe demokratik ku të respektohen plotësisht normat dhe proceset demokratike. Shqipëria është trajtuar si pjesë e rëndësishme e konceptit të Uashingtonit për ndërtimin e një Evrope të pandarë dhe të lirë. Hartuesit e politikave amerikane e kanë bërë të qartë se është në interesin kombëtar të Shteteve të Bashkuara ta shohin Shqipërinë pjesë të komunitetit Euro-Atlantik.

Shtetet e Bashkuara kanë qenë nxitësi më i rëndësishëm dhe më me ndikim për demokratizimin e Shqipërisë, duke dhënë mbështetje të konsiderueshme diplomatike, politike, ekonomike dhe ushtarake. Uashingtoni ishte forca kryesore shtytëse për çlirimin dhe pavarësimin e Kosovës nga Serbia dhe për pranimin e Shqipërisë në NATO. SHBA luajtën gjithashtu një rol kryesor në zgjidhjen e konfliktit etnik në Maqedoninë e Veriut, çka ka çuar në një përmirësim të dukshëm të statusit të shqiptarëve atje. 

Po ashtu, gjatë tre dekadave të fundit, Shqipëria, si dhe shqiptarët në Kosovë, Maqedoni dhe Serbi, kanë qenë në qendër të një vëmendjeje të konsiderueshme nga ana e Uashingtonit. Përfaqësuesit shqiptarë kanë pasur qasje relativisht të lehtë te politikanët amerikanë. Ata kanë gëzuar mbështetje dypartiake në Kongresin amerikan dhe senatorë e kongresistë të shquar kanë qenë mbështetës të çështjeve shqiptare. Presidenti Joe Biden ka pasur kontakte të shumta personale me udhëheqësit shqiptarë dhe është njohes i mire i çështjeve shqiptare, veçanërisht i çështjes së Kosovës.

Ndërsa kanë ofruar mbështetje për forcimin e qëndrueshmërisë dhe begatisë së Shqipërisë, Shtetet e Bashkuara nuk kanë ngurruar të vënë në dukje hapur dështimet e procesit të demokratizimit – shkelja e normave demoratike, përpjekjet e ekzekutivit për të kontrolluar institucionet e pavarura, sulmet ndaj medias, parregullsitë zgjedhore dhe dështimi për të luftuar korrupsionin e përhapur. Politikëbërësit dhe përfaqësuesit amerikanë shpesh janë zhgënjyer me paaftësinë ose mosgatishmërinë e politikanëve shqiptarë për të gjetur gjuhë të përbashkët në çështjet e mëdha, për të respektuar zotimet e tyre dhe për t’i mbështetur deklaratat me veprime konkrete. Ekziston një hendek i madh midis deklaratave retorike të mbështetjes për reformat thelbësore tepër të nevojshme dhe angazhimit aktual ndaj reformave. Shtetet e Bashkuara kanë bërë kritika të sinqerta ndaj rrëshqitjes prapa, e megjithatë kanë qenë të angazhuara fort për ta ndihmuar Shqipërinë të përballet me këto sfida.

Shtetet e Bashkuara dhe Shqipëria kanë krijuar një marrëdhënie të fortë dhe të gjallë.

Është e natyrshme që në raste të tilla si 30 vjetori i rivendosjes së lidhjeve, vemendja të përqendrohet tek aspektet pozitive të tyre. Por është gjithashtu e rëndësishme të theksohen disa çështje që, nëse nuk trajtohen nga shqiptarët, mund t’i vënë në provë serioze këto marrëdhënie.

Si çdo marrëdhënie dypalëshe, edhe ato mes Amerikës dhe Shqipërisë duhet të ushqehen vazhdimisht dhe jo të merren si të mirëqena apo të shihen si diçka statike dhe të përhershme. Mbi të gjitha, mbështetja e Amerikës nuk është një e drejtë e natyrshme e shqiptarëve. Në themel të marrëdhënieve janë vlerat e përbashkëta demokratike dhe angazhimi i Shqipërisë për demokracinë, sundimin e ligjit dhe qeverisjen e mirë. Ndërtimi i një demokracie funksionale në Shqipëri mbetet një objektiv i rëndësishëm i politikës së jashtme amerikane. Veprimet që minojnë praktikat demokratike jo vetëm që mund të minojnë marrëdhëniet, por mund të sjellin një ndryshim në qëndrimet e SHBA dhe, në rastin më të keq, një rishikim thelbësor të lidhjeve mes dy vendeve.

Vitet e fundit, Shqipëria ka përjetuar një rrëshqitje të konsiderueshme prapa në rrugën e demokracisë dhe një autoritarizëm në rritje, duke e bërë atë një nga vendet më jofunksionale dhe më të korruptuara në Evropë. Sistemi politik i Shqipërisë në thelb është prishur dhe vendi është shndërruar në një shtet njëpartiak, autoritar, me Partinë Socialiste në fuqi që kontrollon pushtetin në të gjitha nivelet.

Polarizimi politik, korrupsioni i përhapur në radhët e zyrtarëve publikë dhe atyre në poste të larta, krimi i organizuar dhe kultura e mosndëshkimit kanë pasur një kosto të madhe dhe vazhdojnë të paraqesin një kërcënim ekzistencial për demokracinë e Shqipërisë. Pikërisht institucionet që kanë rëndësi të dorës së parë për të luftuar korrupsionin – zyrtarët qeveritarë, anëtarët e parlamentit, politikanët, gjykatat dhe gjyqtarët, prokurorët dhe policia – janë ato që po e minojnë fushatën kundër korrupsionit.

Politikanët dhe biznesmenët e fuqishëm kanë kapur shtetin dhe, si rrjedhojë, pasuria dhe qasja tek pushteti janë përqendruar në duart e një grupi të vogël. Natyra gërryese e modelit kleptokratik të qeverisjes së Shqipërisë është tepër serioze.

Prishja e bashkëpunimit midis qeverisë dhe opozitës dhe mosgjetja e gjuhës së përbashkët për çështjet e rëndësishme është thjesht e papranueshme për një anëtar të denjë të NATO-s dhe për një vend që synon të anëtarësohet në Bashkimin Evropian.

Presidenti Joe Biden ka deklaruar se nxitja e demokracisë do të jetë një përparësi kryesore për administratën e tij. Qendrimet dhe veprimet e qeerisë dhe të opozitës ka të ngjarë të bëhen objekt i një vëzhgimi të shtuar nga ana e Shteteve të Bashkuara. Vështirë që administrata amerikane të mbetet e pavëmendshme ndaj politikave dhe veprimeve të cilat minojnë normat, vlerat dhe institucionet demokratike.

Në vitin 2016, forcat kryesore politike shqiptare pranuan që sistemi i drejtësisë ishte jofunksional dhe ranë dakord për një reformim thelbësor të këtij sistemi, më rrënjësori në ndonjë vend ish-komunist. Por shqiptarët kurrë nuk u dolën për zot reformave. Ata bënë përpjekje të përbashkëta për të minuar, manipuluar dhe zvarritur ndryshimet për sa kohë të ishte e mundur. 

Shqipëria po hyn në vitin e pestë të këtyre reformave. Ndërsa skalionet më të larta të sistemit gjyqësor janë hequr si rezultat i procesit të verifikimit, zbatimi i reformave ka qenë i ngadaltë dhe selektiv, duke çuar praktikisht në një kolaps institucional dhe duke kërcënuar parimin themelor të sistemit juridik – qasjen tek drejtësia. Mund të thuhet se operacioni kirurgjikal i drejtësisë mbase ka qenë i suksesshëm, por pacienti mbetet në komë.

Shqipëria ka nevojë për një përmbyllje. Kostoja e dështimit për të zbatuar plotësisht këto reforma themelore është thjesht tepër e madhe për shoqërinë shqiptare. Shtetet e Bashkuara u kanë kushtuar burime të mëdha këtyre përpjekjeve të reformës dhe presin që Shqipëria të bëjë pjesën e vet.

Zgjedhjet e prillit 2021 janë një provë për pjekurinë demokratike të Shqipërisë dhe për marrëdhëniet SHBA-Shqipëri. Ky është një moment historik dhe dështimi mund të ketë me pasoja të rënda.

Edhe pse hapja e fushatës është shoqëruar me një retorikë të ashpër, shqiptarët kanë një mundësi për ta kthyer vendin e tyre në një rrugë të qartë demokratike. Nëse zgjedhjet janë të besueshme, me rezultate të pranueshme nga lojtarët kryesorë, ato do të hapnin mundësi të reja dhe do të shpalosnin potencialin e madh që kanë shqiptarët. 

Përkundrazi, një proces zgjedhor sërish me të meta dhe i manipuluar ka të ngjarë të pengojë stabilitetin politik të vendit, të sinjalizojë një përkeqësim të mëtejshëm të praktikave demokratike dhe të ndërlikojë marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara dhe me Bashkimin Evropian. Pamundësia për të mbajtur zgjedhje të pastra do të forconte dyshimet për besueshmërinë dhe angazhimet demokratike të elitave shqiptare.

Por vetëm zgjedhjet nuk janë shpëtimi për sfidat e mëdha të Shqipërisë, edhe nëse ato mbahen në përputhje të plotë me standardet më të larta ndërkombëtare. Periudha paszgjedhore duhet të pasohet nga një konsensus patriotik, një marrëveshje ndërpartiake veprimesh konkrete dhe të qëndrueshme për të trajtuar deficitin demokratik të Shqipërisë, për të kapërcyer hendekun e tanishëm politik dhe për të përcaktuar një rrugë të qartë të ecjes përpara.

Shtetet e Bashkuara kanë qenë të drejtpërdrejta në mbështetjen e tyre për demokracinë e Shqipërisë dhe në kritikat ndaj dështimeve demokratike. Duke pasur parasysh marrëdhëniet e veçanta midis dy vendeve dhe mendimin tepër të favorshëm që shqiptarët kanë për Amerikën, asnjë vend tjetër më mirë se sa Shtetet e Bashkuara nuk do të mund ta ndihmonte Shqipërinë në rrugën e saj demokratike. Amerika ka fuqinë, besueshmërinë dhe aftësinë për të ushtruar ndikim pozitiv dhe për të ndihmuar shqiptarët të krijojnë një të ardhme që ushqen një proces politik gjithëpërfshirës, sundimin e ligjit dhe një qeverisje efektive dhe të përgjegjshme.

Por edhe pse mbështetja amerikane mbetet me rëndësi kritike, shtysa për ndryshim të vërtetë duhet të vijë nga brenda. Në fund të fundit, varet nga udhëheqësit shqiptarë se sa do të jenë në gjendje të marrin përgjegjësinë dhe të zhvillojnë një strategji të qartë për të ndërtuar një demokraci funksionale, për të cilën kombi shqiptar ka ëndërruar aq shumë.

Filed Under: Featured Tagged With: Amerika dhe Shqipëria, Dr. Elez Biberaj, Nga armiq të papajtueshëm, te partnerë strategjikë

DR ELEZ BIBERAJ KTHEHET NË POZICIONIN E TIJ

December 11, 2020 by dgreca

-SI DREJTOR I SEKTORIT TË EUROAZISË TË ZËRIT TË AMERIKËS-

                  Nga Frank Shkreli/

Të nderuar lexues – lajmet e fundit nga Zëri i Amerikës, thonë se Drejtori në Detyrë i Zërit të Amerikës, Dr. Elez Biberaj njoftoi në një email për stafin, të martën që kaloi, se do të kthehej në pozicionin e tij si drejtor i sektorit të Euroazisë në Zërin e Amerikës pasi të vinte drejtori i ri, i posa emëruar në atë detyrë nga Shefi i Agjencisë Amerikane për Media Globale.  Korrikun që kaloi, ishte pikërisht shefi ekzekutiv i Agjencisë Amerikane për Media Globale (USAGM) Michael Pack — i emëruari i Presidentit Donald Trump në këtë detyrë — ai që pat emëruar Dr. Elez Biberaj Drejtor në Detyrë i Zërit të Amerikës. Frank Shkreli: Elez Biberaj emërohet Drejtor i Përgjithëshëm i “Zërit të Amerikës” | Gazeta Telegraf

Elez Biberaj

                                                     Elez Biberaj

Në mesazhin e tij ketë javë me të cilin njoftoi stafin e Zërit të Amerikës se do të këthehej në pozicionin e tij si Drejtor i sektorit të Euroazisë në Zërin e Amerikës, Dr. Biberaj la të kuptohej se gjashtë muajt e kaluar kanë qenë periudha më sfiduese në historinë e fundit të Zërit të Amerikës, njofton VOA.

“Gjashtë muajt e kaluar kanë qenë mbase periudha me sfidat më të vështira në historinë e dekadave të fundit të Zërit të Amerikës. Për fat të keq, Zëri i Amerikës dhe USAGM kanë patur përplasje të shpeshta gjatë kësaj periudhe. Disa zyrtarë të agjencisë shkelën rregulla, protokolle dhe procese, që unë i konsideroj si të paprekshme dhe ishin mospërfillës ndaj dëmit që veprimet dhe vendimet e tyre patën tek operacionet dhe misioni i Zërit të Amerikës. Përpjekjet për të shkelur pavarësinë e gazetarëve të Zërit të Amerikës vunë në rrezik besueshmërinë tonë të fituar me shumë mund, në një kohë kur demokracia në shkallë globale ka bërë hapa pas dhe kur në mbarë botën janë shtuar kërcënimet ndaj vlerave dhe rolit të Amerikës si mbartësja e vlerave morale”, shkruan ndër të tjera Dr. Biberaj në mesazhin e tij drejtuar stafit të Zërit të Anmerikës. 

Bashkangjitur mund të lexoni dhe botoni mesazhin e plotë të Drejtorit në Detyrë të Zërit të Amerikës, Dr. Elez Biberaj, drejtuar stafit të Zërit të Amerikës mbi vendimin, këtë javë, për tu kthyer në pozicionin e tij si Drejtor i 

Sektorit të Euroazisë në Zërin e Amerikës.

8 dhjetor 2020

Kolegë të nderuar,

Koha gjatë së cilës kam qenë Drejtori juaj në Detyrë po përfundon. Ju mund të keni parë artikuj në shtyp ku njoftohet se Shefi Ekzekutiv i Agjencisë Amerikane për Median Globale (USAGM), Michael Pack, do të sjellë një drejtor të ri të Zërit të Amerikës. I uroj drejtorit të ri sukses në përmbushjen e misionit të Zërit të Amerikës.

I jam thellësisht mirënjohës zotit Pack për mundësinë për të shërbyer, po ashtu edhe ish-zyrtarit të USAGM, André Mendes, që më rekomandoi për këtë detyrë të rëndësishme.

Kur u emërova Drejtor në Detyrë, u zotova se do të bëja çmos për të respektuar Kartën e Zërit të Amerikës dhe për t’iu përmbajtur standardeve më të larta të gazetarisë. Kam bërë çdo përpjekje për ta përmbushur këtë zotim, duke mbrojtur integritetin editorial të Zërit të Amerikës dhe murin që e ndan atë nga ndërhyrjet e mundshme politike. Së bashku me kolegë të tjerë në poste drejtuese, kemi marrë masa për të forcuar procedurat editoriale, në mënyrë që raportimet tona të jenë të bazuara në fakte, të ekuilibruara dhe pa paragjykime.

Gjashtë muajt e kaluar kanë qenë mbase periudha me sfidat më të vështira në historinë e dekadave të fundit të Zërit të Amerikës. Për fat të keq, Zëri i Amerikës dhe USAGM kanë patur përplasje të shpeshta gjatë kësaj periudhe. Disa zyrtarë të agjencisë shkelën rregulla, protokolle dhe procese, që unë i konsideroj si të paprekshme dhe ishin mospërfillës ndaj dëmit që veprimet dhe vendimet e tyre patën tek operacionet dhe misioni i Zërit të Amerikës. Përpjekjet për të shkelur pavarësinë e gazetarëve të Zërit të Amerikës vunë në rrezik besueshmërinë tonë të fituar me shumë mund, në një kohë kur demokracia në shkallë globale ka bërë hapa pas dhe kur në mbarë botën janë shtuar kërcënimet ndaj vlerave dhe rolit të Amerikës si mbartësja e vlerave morale.

Unë kam bindjen se Zëri i Amerikës ka nevojë të ngutshme të mbrojë fort pavarësinë e tij editoriale të sanksionuar me ligj, pa presione politike, dhe në të njëjtën kohë, të respektojë standardet e veta për një gazetari me cilësi të lartë në mbështetje të lirisë dhe demokracisë. Vetëm atëherë Zëri i Amerikës mund të shërbejë me të vërtetë si një zë i Amerikës dhe të çojë përpara në mënyrë të efektshme objektivat tona të politikës së jashtme, të nxisë vlerat tona demokratike dhe të shërbejë si model i një shtypi të lirë për pjesën tjetër të botës.

Ky nuk është një mesazh lamtumire. Sapo drejtori i ri i Zërit të Amerikës të fillojë punën, unë do të kthehem në pozicionin tim të mëparshëm si Drejtor i Drejtorisë së Euroazisë. 

Ka qenë një nder dhe privilegj të drejtoja Zërin e Amerikës gjatë kësaj periudhe të trazuar, por historike. Dëshiroj të shpreh falenderimet e mia të përzemërta për të gjithë, për mbështetjen, profesionalizmin dhe përkushtimin tuaj në misionin tonë fisnik.

Me respekt,

Elez Biberaj

Filed Under: Komente Tagged With: Dr. Elez Biberaj, Frank shkreli

MESAZH I DR.ELEZ BIBERAJ, DREJTOR NE DETYRE I ZERIT TE AMERIKES

December 11, 2020 by dgreca

8 dhjetor 2020/

Kolegë të nderuar,/

Koha gjatë së cilës kam qenë Drejtori juaj në Detyrë po përfundon. Ju mund të keni parë artikuj në shtyp ku njoftohet se Shefi Ekzekutiv i Agjencisë Amerikane për Median Globale (USAGM), Michael Pack, do të sjellë një drejtor të ri të Zërit të Amerikës. I uroj drejtorit të ri sukses në përmbushjen e misionit të Zërit të Amerikës.

I jam thellësisht mirënjohës zotit Pack për mundësinë për të shërbyer, po ashtu edhe ish-zyrtarit të USAGM, André Mendes, që më rekomandoi për këtë detyrë të rëndësishme.

Kur u emërova Drejtor në Detyrë, u zotova se do të bëja çmos për të respektuar Kartën e Zërit të Amerikës dhe për t’iu përmbajtur standardeve më të larta të gazetarisë. Kam bërë çdo përpjekje për ta përmbushur këtë zotim, duke mbrojtur integritetin editorial të Zërit të Amerikës dhe murin që e ndan atë nga ndërhyrjet e mundshme politike. Së bashku me kolegë të tjerë në poste drejtuese, kemi marrë masa për të forcuar procedurat editoriale, në mënyrë që raportimet tona të jenë të bazuara në fakte, të ekuilibruara dhe pa paragjykime.

Gjashtë muajt e kaluar kanë qenë mbase periudha me sfidat më të vështira në historinë e dekadave të fundit të Zërit të Amerikës. Për fat të keq, Zëri i Amerikës dhe USAGM kanë patur përplasje të shpeshta gjatë kësaj periudhe. Disa zyrtarë të agjencisë shkelën rregulla, protokolle dhe procese, që unë i konsideroj si të paprekshme dhe ishin mospërfillës ndaj dëmit që veprimet dhe vendimet e tyre patën tek operacionet dhe misioni i Zërit të Amerikës. Përpjekjet për të shkelur pavarësinë e gazetarëve të Zërit të Amerikës vunë në rrezik besueshmërinë tonë të fituar me shumë mund, në një kohë kur demokracia në shkallë globale ka bërë hapa pas dhe kur në mbarë botën janë shtuar kërcënimet ndaj vlerave dhe rolit të Amerikës si mbartësja e vlerave morale.

Unë kam bindjen se Zëri i Amerikës ka nevojë të ngutshme të mbrojë fort pavarësinë e tij editoriale të sanksionuar me ligj, pa presione politike, dhe në të njëjtën kohë, të respektojë standardet e veta për një gazetari me cilësi të lartë në mbështetje të lirisë dhe demokracisë. Vetëm atëherë Zëri i Amerikës mund të shërbejë me të vërtetë si një zë i Amerikës dhe të çojë përpara në mënyrë të efektshme objektivat tona të politikës së jashtme, të nxisë vlerat tona demokratike dhe të shërbejë si model i një shtypi të lirë për pjesën tjetër të botës.

Ky nuk është një mesazh lamtumire. Sapo drejtori i ri i Zërit të Amerikës të fillojë punën, unë do të kthehem në pozicionin tim të mëparshëm si Drejtor i Drejtorisë së Euroazisë. 

Ka qenë një nder dhe privilegj të drejtoja Zërin e Amerikës gjatë kësaj periudhe të trazuar, por historike. Dëshiroj të shpreh falenderimet e mia të përzemërta për të gjithë, për mbështetjen, profesionalizmin dhe përkushtimin tuaj në misionin tonë fisnik.

Me respekt,

Elez Biberaj

***

December 8, 2020

Esteemed Colleagues,

My time as your Acting Director is coming to an end. You may have seen articles in the press reporting that USAGM CEO Michael Pack is bringing on a new VOA Director.  I wish the new Director success in fulfilling VOA’s mission. 

I am profoundly grateful to Mr. Pack for the opportunity to serve, and to former USAGM COO André Mendes for recommending me for this important assignment. 

When I was appointed Acting Director, I pledged that I would do my best to honor VOA’s Charter and adhere to the highest journalistic standards. I have made every effort to fulfill that pledge, protecting VOA’s editorial integrity and upholding the firewall.  My senior colleagues and I have also taken measures to strengthen editorial procedures to ensure that our coverage is fact-based, balanced, and bias free.

The last six months have perhaps been the most challenging period in VOA’s recent history. Regrettably, this period was characterized by an adversarial relationship between VOA and USAGM.  Some agency officials failed to respect rules, protocols and processes that I considered inviolable, and displayed an indifference to the disruptive impact their actions and decisions had on VOA’s operations and mission.  Attempts to trample VOA’s journalistic independence threatened to undermine our hard-won credibility at a time of global democratic backsliding and increased international threats to America’s values and moral leadership. 

I strongly believe that it is imperative that VOA uphold its legally mandated editorial independence, free of political pressure, while at the same time live up to its own standards of producing high quality journalism in support of freedom and democracy.  Only then can VOA truly serve as America’s voice and effectively advance our foA close up of a sign

Description automatically generatedreign policy objectives, promote our democratic values, and serve as a model of a free press for the rest of the world.

This is not a note of farewell.  Once the new VOA Director begins work, I will be returning to my previous position as Director of the Eurasia Division.

It has been an honor and a privilege to be at VOA’s helm during this tumultuous but historic period.  My heartfelt thanks to everyone for your support, professionalism and dedication to our noble mission.

Respectfully,

Elez Biberaj

Filed Under: Opinion Tagged With: Dr. Elez Biberaj, Drejtor i zerit te Amerikes

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Kur braktisja e mendimit e shndërron të keqen në normalitet, çdokohja e alarmit të Hannah Arendt
  • Apologjia e Sokratit – një mësim i madh i historisë
  • DURRËSI, VATERLOJA E LUFTËS ÇEZAR – POMPE
  • “NATO, Samiti i Tiranës sprovë fisnikërie për RSh”!
  • AACL BOARD OF DIRECTORS’ PUBLIC DECLARATION ON THE SITUATION IN ALBANIA
  • Njoftim Mortor për Manika Koci Malota
  • Dëshmi nga arkivat: Analiza gjeo-statistikore e popullsisë rurale dhe urbane të Shkodrës (1912)
  • Francezët në Korçë, nga Miss Edith Durham
  • Historic Albanian American Audio Recordings from the Louis M. Prifti Audio Archive, Archbishop Theofan Stilian Noli, Harvard Symposium Collection
  • ENIGMA E STATUJES SE MERMERTE PA KOKE
  • Arkitektura e pushtetit dhe Shqipëria e qytetarëve të harruar
  • Pushteti i skandaleve, protesta e qytetarëve
  • KONSTITUIMI I INSTITUCIONEVE KUSHTETUESE TË REPUBLIKËS SË KOSOVËS – PARAKUSHT PËR FUNKSIONIMIN E SHTETIT DHE PËRFAQËSIMIN NDËRKOMBËTAR
  • Hobi që ruan kohën: Arkivat familjare, ephemera dhe kujtesa e përditshme
  • Sotir Gjika, Italia, Fuqitë e Mëdha dhe çështja shqiptare

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT