Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

VATRA TELEGRAM NGUSHËLLIMI HARRY BAJRAKTARIT PËR NDARJEN NGA JETA TË BASHKËSHORTES LISA BAJRAKTARI MILICAJ

by

I dashur miku ynë i shtrenjtë Harry

E nderuar familja Bajraktari e Milicaj

Me dhimbje të madhe e keqardhje të thellë mësova lajmin e largimit nga jeta të bashkëshortes suaj të shtrenjtë e të paharruar Lisa Bajraktari Milicaj. Në emër të Federatës Pan- Shqiptare të Amerikës VATRA, të gazetës Dielli, në emër të të gjithë vatranëve e të familjes sime ju përcjell ngushëllimet tona më të sinqerta e më të dhimbshme për humbjen e bashkëshortes suaj të dashur e të shtrenjtë.

Zoti ju dhashtë forcë e kurajë për të përballuar dhimbjen dhe vuajtjen për humbjen e Lisës, njeriut tuaj të çmuar të zemrës.

Të gjithë bashkë si vatranë jemi pranë jush, familjes, farefisit, miqve e dashamirësve tuaj në këto momente trishtimi, zie e lamtumire pa kthim. Në këto çaste të vështira për ju të gjithë, lutemi me shpirt që Zoti t’ju japë fuqi e ngushëllim për ta përballuar këtë dhimbje, ndërsa kujtimi dhe mirësia e Lisës të mbeten përherë të gjalla në jetën dhe zemrat e të gjithë atyre që e njohën dhe e deshën shumë.

Qoftë i përjetshëm nderimi dhe kujtimi i saj!

Shpirti i saj u bëftë dritë në Parajsë.

I pikëlluar thellë

Pranë jush dhe me nderime

Kryetari i VATRËS

Dr.Elmi BERISHA

May she rest in eternal peace, and may her memory always remain a blessing…

by

Harry Bajraktari/

It is with profound sadness that we share the passing of our beloved Lisa Milicaj Bajraktari—a devoted wife, mother, grandmother, daughter, and sister.

Her loss has brought immeasurable sorrow to the Bajraktari and Milicaj families, as well as to all those who knew and loved her.

We thank all of you for your condolences and for keeping Lisa and our families in your thoughts and prayers. Throughout her life, Lisa remained deeply devoted to her family, to America 🇺🇸, and to the Albanian cause 🇦🇱.

May she rest in eternal peace, and may her memory always remain a blessing.

Funeral Arrangements

Friday, July 31, 2026

Wake and Visitation: 3:00 p.m.–9:00 p.m.

Pleasant Manor Funeral Home

575 Columbus Avenue

Thornwood, New York 10594

Phone: (914) 769-4404

Saturday, August 1, 2026

Church Service: 9:00 a.m.

Our Lady of Shkodra

361 West Hartsdale Avenue

Hartsdale, New York 10530

Burial: 12:30 p.m.

Washington Memorial Park Cemetery

855 Canal Road

Mount Sinai, New York 11766

In the Bajraktari Family Garden

With respect,

Harry Bajraktari and the Bajraktari family; her daughter, Nicolette Bajramaj, and grandson, Theodore Jack Bajramaj; her son, Paul Daka; her mother, Lena Milicaj; her brothers, Luke and Nick Milicaj; and the family of her father, Jak Milicaj.

***

Me dhimbje të thellë ju njoftojmë për ndarjen nga jeta të bashkëshortes, nënës, gjyshes, bijës dhe motrës sonë të dashur, Lisa Milicaj Bajraktari.

Humbja e saj ka sjellë pikëllim të pamasë për familjet Bajraktari dhe Milicaj, si dhe për të gjithë ata që e njohën dhe e deshën.

Ju falënderojmë të gjithëve për ngushëllimet, fjalët e mira dhe lutjet tuaja për Lisën dhe familjen tonë. Gjatë gjithë jetës së saj, Lisa ishte thellësisht e përkushtuar ndaj familjes, Amerikës 🇺🇸 dhe çështjes shqiptare 🇦🇱.

Shpirti i saj u prehtë në paqe dhe i përjetshëm qoftë kujtimi i saj.

Ceremonitë mortore:

E premte, 31 korrik 2026

Homazhe dhe pritje ngushëllimesh: 3:00 p.m.–9:00 p.m.

Pleasant Manor Funeral Home

575 Columbus Avenue

Thornwood, New York 10594

Phone: (914) 769-4404

E shtunë, 1 gusht 2026

Shërbimi kishtar: 9:00 a.m.

Our Lady of Shkodra

361 West Hartsdale Avenue

Hartsdale, New York 10530

Ceremonia e varrimit: 12:30 p.m.

Washington Memorial Park Cemetery

855 Canal Road

Mount Sinai, New York 11766

Në parcelën familjare Bajraktari

Me respekt,

Harry Bajraktari dhe familja Bajraktari; vajza e saj, Nicolette Bajramaj, dhe nipi i saj, Theodore Jack Bajramaj; djali i saj, Paul Daka; nëna e saj, Lena Milicaj; vëllezërit e saj, Luke dhe Nick Milicaj; si dhe familja e babait të saj Jak Milicajt.

KUR AMERIKA I ZGJATI DORËN SHQIPËRISË

by

28 Korrik 1922 – KUR AMERIKA I ZGJATI DORËN SHQIPËRISË

                               Një miqësi që i ka qëndruar besnike historisë 

                                  Nga Frank Shkreli

image.png

Në historinë e kombeve ka data që nuk janë vetëm kronologji. Ato janë busulla morale, që u kujtojnë brezave se cilët kanë qenë miqtë e tyre në kohët më të vështira. Për Shqipërinë, 28 korriku 1922 është njëra prej këtyre datave. Atë ditë, Shtetet e Bashkuara të Amerikës njohën zyrtarisht shtetin shqiptar, duke kurorëzuar një politikë që kishte filluar disa vite më parë me mbështetjen vendimtare të Presidentit Woodrow Wilson për mbrojtjen e pavarësisë dhe tërësisë territoriale të Shqipërisë.  Për një komb të vogël, ende të brishtë dhe të kërcënuar nga ambiciet e fqinjëve grabitqarë, kjo njohje nuk ishte vetëm një akt diplomatik. Ishte një deklaratë besimi se Shqipëria kishte të drejtën të ekzistonte si shtet i lirë dhe sovran.

Historia e marrëdhënieve shqiptaro-amerikane nuk fillon dhe nuk mbaron me dokumente zyrtare. Ajo është ndërtuar mbi ideale, mbi sakrifica dhe mbi njerëz që besuan se liria dhe dinjiteti i kombit shqiptar meritonin të mbroheshin. Nga Frank Shkreli – 4 Korrik, 2026, 250-vjet Amerikë: një miqësi që ndryshoi përgjithmonë historinë e shqiptarëve | Gazeta Telegraf.  Ndër ta, një vend të veçantë zë Federata Pan-Shqiptare “Vatra”, e themeluar në Boston në vitin 1912. Nën udhëheqjen e Fan S. Nolit, Faik Konicës dhe patriotëve të tjerë shqiptaro-amerikanë, “Vatra” u bë zëri më i fuqishëm i Shqipërisë në Shtetet e Bashkuara. Gazeta “Dielli”, organi i saj, informoi opinionin amerikan, sensibilizoi politikën e Uashingtonit dhe mbrojti pa pushim të drejtat e Kombit shqiptar. Pa këtë angazhim të diasporës shqiptare në Amerikë, historia jonë diplomatike do të kishte qenë shumë më e vështirë.  Frank Shkreli: Me Dr. Elez Biberajn në Tiranë në çastin kur u thye vet-izolimi komunist, mars 1991 | Gazeta Telegraf

Kur Presidenti Woodrow Wilson kundërshtoi copëtimin e Shqipërisë në Konferencën e Paqes në Paris, ai nuk po mbronte vetëm një territor në Ballkan. Ai po mbronte një parim: se kombet e vogla nuk duhet të bëhen viktima të pazareve politike të fuqive të mëdha.  Njohja zyrtare e Shqipërisë më 28 korrik 1922 ishte vazhdimësi e këtij parimi. Një shekull më vonë, historia ka folur qartë. Shtetet e Bashkuara kanë qenë pranë Shqipërisë në momentet më vendimtare të saj: në mbështetjen për demokracinë pas rënies së komunizmit — Frank Shkreli: Kështu e gjetëm Shqipërinë e Enver Hoxhës dhe të Ramiz Alisë, 30-vjet më parë | Gazeta Telegraf — në anëtarësimin në NATO —Frank Shkreli: Kështu e gjetëm Shqipërinë e Enver Hoxhës dhe të Ramiz Alisë, 30-vjet më parë | Gazeta Telegraf në reformat institucionale dhe, mbi të gjitha, në ndërhyrjen historike për t’i dhënë fund spastrimit etnik në Kosovë — Frank SHKRELI/Kur në Kosovë ndërroi epoka | Gazeta Telegraf

Këto nuk janë episode të rastësishme. Janë hallka të së njëjtës histori miqësie.  Edhe sot, kur demokracitë perëndimore përballen me sfida të reja, kur lufta është rikthyer në Evropë dhe kur propaganda autoritare përpiqet të zbehë besimin tek institucionet demokratike, Shqipëria nuk mund të ketë asnjë mëdyshje për orientimin e saj strategjik. Ky orientim nuk është thjesht gjeopolitik.  Është zgjedhje qytetërimore.  Miqësia me Shtetet e Bashkuara nuk duhet matur vetëm me marrëveshje ushtarake apo vizita zyrtare. Ajo matet me përkushtimin tonë ndaj vlerave që Amerika ka mbrojtur historikisht: lirinë, demokracinë, shtetin e së drejtës, respektin për dinjitetin njerëzor dhe përgjegjësinë e institucioneve ndaj qytetarëve. Frank Shkreli: Zëri i Amerikës, një faqe e lavdishme në marrëdhëniet amerikano-shqiptare | Gazeta Telegraf

Në këtë përvjetor duhet të kujtojmë edhe një të vërtetë tjetër.

Asnjë aleancë nuk është e përjetshme vetëm sepse ka ekzistuar gjatë. Ajo duhet të forcohet përmes besimit reciprok dhe përmes seriozitetit të partnerëve. Shqipëria ka detyrimin moral dhe politik ta ruajë këtë marrëdhënie si një nga pasuritë e saj më të çmuara kombëtare. Ky është edhe një detyrim ndaj brezave që sakrifikuan për lirinë, ndaj patriotëve të “Vatrës”, ndaj Fan Nolit e Faik Konicës, ndaj shqiptarëve të Amerikës që nuk reshtën kurrë së mbrojturi interesat kombëtare dhe ndaj të gjithë atyre që besuan se vendi ynë e kishte vendin natyrshëm në familjen e kombeve demokratike. Frank Shkreli: Roli i diasporës në marrëdhëniet shqiptaro-amerikane | Gazeta Telegraf

Në fund të fundit, historia nuk është vetëm kujtesë.  Ajo është përgjegjësi.  Dhe përgjegjësia jonë sot është të ruajmë, të forcojmë dhe t’ua lëmë brezave këtë miqësi shqiptaro-amerikane po aq të fortë sa e trashëguam.  Prandaj, në këtë 104-vjetor të njohjes zyrtare të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara, nderimi më i mirë që mund t’i bëjmë historisë është të mbetemi besnikë ndaj vlerave që e bënë të mundur atë histori. Miqtë e sprovuar nuk kujtohen vetëm në përvjetorë; ata nderohen çdo ditë me qëndrime, me vepra dhe me besnikëri ndaj idealeve të përbashkëta. KOMUNITETI SHQIPTARO-AMERIKAN NË 100-VJETORIN E MARRËDHËNIEVE SHQIPËRI-SHBA DHE VLERAT E PËRBASHKËTA – Dielli | The Sun

Në këtë 28 korrik, kur kujtojmë njohjen zyrtare të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, nuk mund të anashkalojmë edhe sfondin e pazakontë politik në të cilin vjen ky përvjetor.  Për pothuaj  dy muaj tani mijëra qytetarë shqiptarë të të gjitha moshave, kanë protestuar në mënyrë të vazhdueshme, duke shprehur pakënaqësinë jo vetëm ndaj qeverisë, por edhe ndaj klasës politike shqiptare të këtyre 35-viteve, në tërësi. Protestat kanë artikuluar kërkesa për më shumë llogaridhënie, luftë kundër korrupsionit dhe reforma politike, ndërsa një pjesë e protestuesve kanë shprehur mosbesim ndaj të gjithë establishmentit politik.  Në këtë kontekst, përvjetori i marrëdhënieve shqiptaro-amerikane merr një domethënie edhe më të thellë.  Partneriteti historik me Shtetet e Bashkuara nuk është vetëm kujtim i së kaluarës, por edhe një kujtesë e vazhdueshme se demokracia nuk matet vetëm me zgjedhje periodike, por me forcën e institucioneve, sundimin e ligjit, respektimin e të drejtave të qytetarëve dhe përgjegjshmërinë e atyre që qeverisin. Pikërisht këto janë vlera që kanë frymëzuar marrëdhëniet shqiptaro-amerikane për më shumë se një shekull.

Nëse historia e 28 korrikut 1922 dëshmon se Shqipëria fitoi besimin e një prej demokracive më të mëdha të botës –Shteteve të Bashkuara të Amerikës — sfida e sotme mbetet që ky besim të justifikohet çdo ditë nga vetë shteti shqiptar.  Nderimi më i mirë për këtë përvjetor nuk janë vetëm ceremonitë dhe fjalimet, por përkushtimi për ndërtimin e një Shqipërie ku qytetari të ndihet i dëgjuar, ligji të jetë i barabartë për të gjithë dhe demokracia të mos mbetet vetëm një aspiratë, por një realitet i përditshëm.   Frank Shkreli: Protestat dhe fundi i një epoke politike në Shqipëri, një domosdoshmëri e kohës | Gazeta Telegraf

Frank Shkreli

image.png

Woodrow Wilson: “Asnjë popull nuk duhet të detyrohet të jetojë nën një sovranitet që nuk e dëshiron”.

Një këndvështrim psikologjik mbi vetminë, identitetin dhe jetën në diasporë

by

Eni Feruli

Clinical Psychologist & Drug Therapist/

Në punën time si psikologe klinike, takoj njerëz që kërkojnë mbështetje për një ndjenjë që, në pamje të parë, duket e vështirë të shpjegohet: vetminë.

Paradoksi është se shumica prej tyre nuk përballen me mungesa të dukshme. Kanë ndërtuar një karrierë, kanë krijuar familje, kanë një rreth shoqëror dhe kanë arritur një stabilitet ekonomik në vendin ku kanë zgjedhur të jetojnë. Nga jashtë, jeta e tyre duket e plotësuar. Megjithatë, pyetja që dëgjoj më shpesh është: “Pse ndihem kështu? Pse ndihem emocionalisht i lodhur, pa motivim ose me një trishtim që nuk arrij ta shpjegoj?”

Nga këndvështrimi psikologjik, vetmia nuk është mungesë njerëzish. Ajo është mungesë e lidhjes së vërtetë emocionale. Një njeri mund të jetë i rrethuar nga familja, miqtë dhe kolegët, por të ndihet thellësisht i vetmuar nëse nuk ndihet i kuptuar, i pranuar dhe emocionalisht i lidhur me të tjerët.

Për shumë emigrantë, kësaj ndjenje i shtohet edhe një sfidë tjetër: konflikti i identitetit. Jeta në diasporë kërkon të ndërtojmë një version të ri të vetes, pa humbur atë që kemi qenë. Shpesh krijohet ndjesia e të jetuarit mes dy botëve: nuk ndihesh më plotësisht pjesë e vendit që ke lënë pas, por ende nuk ndihesh plotësisht pjesë e vendit ku jeton.

Identiteti ynë nuk ndërtohet vetëm nga profesioni, arritjet apo adresa ku banojmë. Ai ndërtohet nga historia jonë, gjuha, kultura, kujtimet dhe ndjenja e përkatësisë. Kur kjo përkatësi lëkundet, mund të shfaqen boshllëk emocional, ankth, mungesë motivimi dhe simptoma depresive, edhe kur jeta, në dukje, është e suksesshme.

Në të njëjtën kohë jetojmë në një epokë ku teknologjia na ka dhënë mundësinë të jemi të lidhur me të gjithë botën. Kemi më shumë kontakte se kurrë më parë, por kjo nuk do të thotë se kemi më shumë afërsi emocionale. Komunikimi është bërë më i shpejtë, por jo domosdoshmërisht më i thellë.

Asnjë mesazh nuk mund të zëvendësojë një përqafim. Asnjë emoji nuk mund të shprehë ngrohtësinë e një dore që të mbahet në një moment të vështirë. Asnjë bisedë në ekran nuk mund ta zëvendësojë plotësisht praninë e dikujt që të dëgjon me vëmendje, të kupton pa paragjykim dhe të bën të ndihesh i sigurt.

Teknologjia është një mjet i jashtëzakonshëm për të na afruar, por nuk mund të zëvendësojë marrëdhëniet njerëzore. Njeriu nuk ka nevojë vetëm të komunikojë; ai ka nevojë të ndihet i parë, i dëgjuar, i kuptuar dhe i rëndësishëm për dikë. Pikërisht këto lidhje përbëjnë një nga shtyllat më të rëndësishme të mirëqenies psikologjike.

Sfida e kohës sonë nuk është të heqim dorë nga teknologjia, por të mos lejojmë që ajo të zëvendësojë afërsinë njerëzore. Të gjejmë kohë për biseda të vërteta, për praninë, për dëgjimin dhe për marrëdhëniet që ushqejnë shpirtin.

Ndoshta pyetja më e rëndësishme nuk është: “Sa njerëz kemi në jetën tonë?”, por: “Me sa njerëz ndihemi vërtet të lidhur?”

Sepse, në fund, njeriu nuk kërkon vetëm të jetë pjesë e një bote të madhe. Ai kërkon të ndiejë se përket, se është i kuptuar dhe se nuk është vetëm.

Më 28 korrik 1922, Shqipëria u njoh zyrtarisht nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe nisi marrëdhëniet diplomatike

by

Akademia e Shkencave e Shqipërisë kujton sot një moment historik të rëndësishëm në marrëdhëniet ndërkombëtare të vendit: njohjen zyrtare të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe vendosjen e marrëdhënieve diplomatike në vitin 1992.

Ky akt ndodhi vetëm pak vite pas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë më 1912, duke shënuar një hap vendimtar për konsolidimin e shtetit të ri shqiptar në arenën ndërkombëtare. Njohja nga SHBA-të përfaqësonte një mbështetje të fuqishme për sovranitetin e vendit dhe një garanci për rrugëtimin e tij drejt afirmimit ndërkombëtar.

Në dhjetor të vitit 1922, ambasadori i parë amerikan në Shqipëri, Grant-Smith, nisi punën e tij në Tiranë, duke vendosur themelet e marrëdhënieve diplomatike shqiptaro-amerikane.

Ky moment u bë simbol i miqësisë dhe partneritetit strategjik që do të zhvillohej më tej ndërmjet dy vendeve, duke shënuar një kthesë të madhe në historinë e shtetit shqiptar, duke hapur një kapitull të ri të bashkëpunimit politik, ekonomik dhe kulturor me një nga fuqitë më të mëdha botërore.

Që prej asaj kohe, marrëdhëniet shqiptaro-amerikane kanë qenë të mbështetura mbi vlera të përbashkëta të lirisë dhe demokracisë, duke kontribuar në forcimin e shtetit shqiptar dhe integrimin e tij në botën demokratike.

Akademia e Shkencave e Shqipërisë nderon sot kujtimin e këtij akti historik, duke vlerësuar rëndësinë e tij për rrugëtimin e vendit drejt konsolidimit shtetëror dhe integrimit ndërkombëtar.

www.akad.gov.al