• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

“MAT DY HERË E PRE NJË HERË “

August 6, 2014 by dgreca

Nga Fadil LUSHI/Tetove/
Në këtë shkrim të radhës nuk do të vihemi në rolin e fallxhorëve politikë, por as në rolin e disa opinionistëve a analistëve që në vijimësi shkruajnë me porosi a me pagesë. Besojmë se ende nuk “ka ardhë vakti” që të na pëshpëritin në vesh njerëz që nuk e kanë “hallin”? Dikur moti një “shehërli” kishte angazhuar një “katundar” që t’ia ndërtonte pullazin e shtëpisë. Për këtë arsye kishte blerë trarët me gjithë dimensionet e duhura dhe ia kishte sjellë “mjeshtrit”. Çuditërisht ishte larguar shpejt pa dhënë udhëzime shtesë. Pas disa ditësh ishte kthyer për të parë se deri ku “kishin vajtur” punët. I habitur nga “vendndodhja e gabuar e katundarit”, ai kishte parashtruar pyetjen: “Pse nuk gjendesh në pullaz” !? Kurse “katundari” ishte përgjigjur: “Hë, i preva trarët para se t’i mas dy herë”! “Po mirë, ç’bën tani”? “Jam duke vizatuar ujkun”. “Shehërliu” ia ktheu: “Kur të përfundosh ujkun…, të lus, po pate durimin, të vizatosh edhe një sorrë, për mua”! Ky ia ktheu: “ Po ç’të duhet ty sorra”!? “Të m’i hajë mendtë e mia, ndërsa ujku të të hajë ty të tërë, me gjithë salltanetet e tua”!? Pastaj që të dy u larguan nga “vendndodhja”. “Shehërliu”, i zemëruar tej mase, mori rrugë nga veriu, gjegjësisht në të “djathtë” , ndërkaq “katundari” shkoi nga jugu, respektivisht në të “majtë”.
Se “katundari” e kishte vizatuar sorrën (me urdhër dhe me porosi të “shehërliut”), shpjeguesi i kësaj fabule (nuk dihet se kush ka qenë) asnjëherë nuk siguroi asnjë të vetmen provë. Të gjithë ata që e njohin mirë vërtetësinë e kësaj fabule paksa politike, thonë se “katundari mjeshtër” nuk ishte përnjëmend kokëbosh, aq sa “shehërliu” ishte një paragjykues i papërmirësueshëm dhe një njeri i shkujdesur. “Katundari” këtë gabim e kishte bërë me qëllim (ishte një hakmarrje), mbasi fare mirë mbante në mend atë vakinë a meselenë me qengjin qëkur ia kishte shitur këtij “sherxhi shehërliut”, i cili pasi e rropi qengjin, e tregtoi lëkurën dhe ia dha lekët “katundarit”. Të gjithë ata që e njohin për së afërmi këtë “mesele”, thonë se nga ky “aksham pazari”, “shehërliu” kishte dalë përfitues i dyfishtë.
Moralin e dyfishtë të kësaj fabule shumë herët e kanë njohur rrobaqepësit, sidomos ata të cilët kohë pas kohe i qepnin “kostume mbretërore” Ahmet Zogollit dhe bashkëpunëtorëve të tij. Ata detyroheshin që fillimisht dy herë ta masin stofin dhe njëherë ta prisnin…, se po të gabonin dëboheshin nga oborri mbretëror. Këtë filozofi a logjikë – “mat dy herë e pre një herë”- o nuk e kuptuan, o e shtrembëruan disa politikanë shqiptarë këtej pari në Republikën e Maqedonisë dhe ca të tjerë të tillë që vepruan në Shqipëri dhe në Kosovë. Dhe kur e anashkaluan këtë logjikë ata formuan parti politike. Toptan këto parti politike ishin jetëshkurtra për faktin se që në fillim u mungoi platforma politike, u munguan ofertat, disave u mungoi vizioni dhe ajo filozofia e politikëbërjes afatgjatë.
Sot e gjithë ditën e Perëndisë, gjithandej flitet e përflitet për një nismë rreth formimit të një partie të re politike shqiptare, këtu në hapësirat e Shkupit, Tetovës apo edhe në ndonjë fshat. Mandej lakohen edhe emra të ndryshëm të ish-politikanëve të “dështuar”, të disa biznesmenëve, ish-diplomatëve dhe të ca politikanëve aktualë në detyrë, të cilët mund të jenë në krye të partisë. Këtë iniciativë asnjeri nuk mund ta mohojë e as ta kontestojë, aq më tepër kur dihet se kjo është një e drejtë kushtetuese e gjithsecilit shtetas të këtij nënqielli. Por ama, inicuesit e kësaj nisme (pavarësisht se kjo ide (s’) është fisnike, e qëlluar a edhe e ngatërruar) duhet të kenë parasysh se e gjithë kjo nuk mund të bëhet në kurriz a në emër të protestave, kjo ide nuk mund të jetë pjellë e procesit gjyqësor “Monstra”, nuk mund të jetë prodhim i të dënuarve shqiptarë nga Tetova, “Bit Pazari”, nga Kërçova, Gostivari, Struga apo edhe nga ndonjë vendbanim tjetër shqiptar. Në parim, kjo nismë do të ishte jokorrekte dhe joproduktive, sidomos në aspekt human. Një është e vërtetë, nismëtarët që në fillim do të dështojnë…, do ta humbasin rrugën e drejtë që të shpie në realizimin e kësaj ideje. Nëse të gjithë ata që janë kureshtarë ta njohin për së afërmi këtë nismë dhe nëse nuk i besojnë kësaj “shkarravinës” sime, atëherë le t’i referohen historisë që llafos kohën kur gjithsecili filloi të formojë parti të re politike shqiptare…, në kohën e “pluralizmit” dhe tranzicionit të pafund, të bezdisshëm dhe shterp.
Dikur moti “një politikani i kishte shkuar mendja ters” me çka edhe kishte “ikur” nga partia politike, nga ajo parti që i kishte “blerë këpucë allafrënga”. Thonë se ishte paksa i çuditshëm, megaloman dhe i katandisur. Nuk i donte njerëzit që e donin dhe e respektonin dhe, e kundërta, i donte ata që nuk e donin. Dhe ditën që braktisi partinë “gjeti vend në strehën dhe hijen e tij”. Shquhej për nga makiavelizmi i tij i tepruar, me atë mosrespektimin e vijës së kuqe, me anashkalimin e hierarkisë politike të partisë…, jo se këtë e bënte qëllimisht, por mbase nuk dallonte ngjyrat, ishte thjesht daltonist…, por ama derisa qëndronte pranë “kryeminderit” të lidershipit të partisë, nuk të krijonte përshtypjen se ky ishte ai që luante rolin e opozitarit dhe rebelit të brendshëm, brenda strukturave dhe në veçanti brenda kuvendit dhe kryesisë qendrore. Miqtë e tij shumë vonë e kuptuan se ishte një inatçor kokëfortë, një politikan i shkujdesur, një politikan që e donte dhe e adhuronte partinë, por që nuk i respektonte udhëheqësit e saj. Ai nuk “kërkonte status” të veçantë, përkundrazi pretendonte ta zaptonte po edhe ta uzurponte udhëheqjen e partisë, të cilën e konceptonte si ato plakat që i shkojnë rreth e rrotull “liqenit (ortak) duke tjerrë lesh arapi”!? E gjithë kjo i nxori një mijë e një telashe, njësoj si ajo “puna e qengjit që pa pyetur bariun, lë kopenë dhe shkon drejt e në gojë të ujkut”!? Të gjithë ata që kishin ndërtuar autoritetin e partisë sidomos ata që i blenë kostume politike, me plot gojën thanë se ishte një “politikan me sjellje prej shpellari”. Edhe ky formoi parti politike…, por ama nuk i eci zari.
Thënia “Mat dy herë e pre një herë” mos është vallë më shumë se një filozofi dhe një pragmatizëm!!

Filed Under: Opinion Tagged With: “MAT DY HERË, E PRE, Fadil Lushi, NJË HERË “

Heshtja nuk është më flori : Zogu-Floriri-Fullani

August 6, 2014 by dgreca

Nga Sulejman GJANA/
“Mbreti vodhi floririn dhe paret e shqiptarëve” është ky refreni që republikat në radhë (dikatoriale, socialdemokrate dhe kriptokomuniste) kumbonin herë me zë “në akuta” e herë me zë belbacak, për 70 vite më radhë.
“Historianët”, “politologët”, “politikanët”, “filozofët”, “intelektualët” dhe shumica e krijesave të komunizmit alla-shqiptar të formuar në “shkollat” dhe “universitetet” enveriste, kanë mbajtur iso. Kori i mjeranëve.
Por sot nuk është më një këngë kundra mbretërisë së Ahmet Zogut, por një kaba qaramane që të bezdis veshin kur e ridëgjon për të satën herë sidomos nga goja e atyre që vazhdojnë t’i shërbejnë ideologjisë, kastes, rrjeteve dhe klaneve që shkatërruan shqipërinë dhe themelet e identitetit të kombit tonë. Ndërsa heshtja e këtij soji të pasoj sharlatanësh dhe manipulatorësh kundrejt krimeve që i bënë komunistët dhe neokomunistët pasurisë së Shqipërisë dhe Shqiptarëvet, është shurdhuese dhe e pa tolerueshme. Sot duhet kthyer shikimi pas…
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Rast ky unikal në botë ku “vjedhja” ndodh me vendim të organeve përkatëse, me proces-verbal dhe akte konform dispozitave ligjore. Aq më tepër kur floriri i “vjedhur” shpenzohet (po me proces-verbal dhe dokumentacion të arkivuar) në shërbim të të “vjedhurit”…
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Enveristet vodhën floririn (madje edhe atë me vlerë numizmatike) nga “bejleret dhe agallaret” e Mbretërisë Zogiste. E më pas e derdhën këtë flori në statuja prej bronzi, shtepi prej parafabrikati, statura prej allçie, bunkera të çimentuar dhe… në depozita bankare në Zvicer e gjetke. Madje binjakëzuan edhe lekun me dinarin dhe…floriri shqiptar mori rrugën Tiranë-Beograd. Më pas erdhën titanët, bijtë e enveristëve, kriptokomunistët, bijtë e bllokut që e çuan floririn, devizat dhe lekun shqiptar në zgrip. Terapia e shock-ut ishte vepër e një biri që babain e kishte kokekëmbë bllokmen.
Nëse Shqipëria kishte akumuluar një sasi marramendëse pasurie gjatë 11 viteve të Mbretërisë, çfar pasurie duhet të ishte akumuluar gjatë 45 viteve të diktaturës komuniste dhe pse nuk dëgjohet zëri i sharlatanëve për vjedhjen e kësaj pasurie dhe për shpenzimin e saj në dëm të Shqiptarëvet?
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Sudja dikur deklaronte shkallëve të pallatit ku ‘merrte e jepte para me thase’ : “nuk e dini ju se ne jemi komunistë, skemi lidhje me të deklasuarit” (vetëkuptohet, kur Sudja ishte “Shën Sudja e shqiptarëve të ’97-ës). Rrapush Xhaferi mbante mbi tavolinë paret e shqiptarëve dhe nën të, portretin e Enverit. Edhe ai i bëri rrush e kumbulla paret e shqiptarëve.
Nëse Shqipëria dhe Shqiptarët kishin fituar lirinë dhe kishin përqafuar armikun kapitalist dhe ekonominë e tregut, përse u lejua edhe njëherë “shtetëzimi” i pasurisë së akumuluar për 5 vjet dhe pse nuk dëgjohet zëri i sharlatanëve për vjedhjen e kësaj pasurie dhe për shpenzimin e saj në dëm të Shqiptarëvet?
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Në fillim të mijëvjeçarit të ri, mushkat e Krrabes mbartnin mbi shpinë floririn e shqiptarëve dhe thesari i shtetit u zhduk “pa nam, pa nishan”…dhe sigurisht pa fletë-dalje por me garancinë e mbylljes së çështjes dhe të…gojëve!
Nëse krimi i shumëfishtë që lidhet me të njëjten vepër penale e zbeh objektin parësor të krimit (pra kur sasia që e shkaktoi krimin humbet rendësinë dhe vlerën e saj) duke rritë shkallën e dënimit, pse nuk dëgjohet zëri i sharlatanëve për vjedhjen e kësaj pasurie dhe për shpenzimin e saj në dëm të Shqiptarëvet?
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Sot kemi mbërritur tek i fundit që s’po njeh fund. Fullani…i Bankës së kusarëve me kollarë të ngjyrosur sipas ngjyrës së siglës që merr-e-jep pushtet. Partitë politike ‘më të mëdha’ në vend, po kërkojnë tí japin ‘share’ aksioneve politike të Fullanit sa majtas aq edhe djathtas. Në fund të fundit janë në të drejtën e tyre demokratike të artikulimit të qëndrimeve politike, por…kabaja qaramane dhe heshtja shurdhuese vazhdojnë…
Refreni: Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”…
Frengjishtja ka një shprehje idiomatike “maison de tolérance” (shtëpi publike, bordello)… Prej këtej në shqip mund të thuhet troç fare: “në shëpinë publike nuk mund të flitet për moral”.
Dhe shtëpitë publike të djeshme e të sotme vazhdojnë avazin: “Mbreti Zog ka vjedhur floririn dhe paret e shqiptarëve”… Sepse “e përdala të bën të përdalë”- thotë populli ynë.
Në këto rrethana, për të mos u përballur nesër as me ndonjë kaba qaramane as me një heshtje shurdhuese të sharlatanëve, Fullani do të bënte mirë të jepte dorëheqje.
Ndërsa refreni do të vazhdojë derisa populli shqiptar të zgjohet nga gjumi dhe heshtja në të cilat e kanë vënë melodia e saj.
* Kryetar i Partise Levizja e Legalitetit

Filed Under: Opinion Tagged With: : Zogu-Flori, Heshtja, nuk është më flori, ri-Fullani, Sulejman Gjana

“STOP” vrasja e fjalës së lirë dhe kërcënimet ndaj gazetarëve!

August 4, 2014 by dgreca

Nga Asllan Dibrani/
“Disa njerëz në Kosovë nuk e shohin lirinë e fjalës si një ideal abstrakt, por më shumë si një mjet i kërcënuar, po që shkruan dhe publikon realitetin e hidhur? Ndjeshmëria ma e theksuar po ndihet të temat politike qe i përket publicistikës ,korrupsioni, hajnisë ,hapjes se dosjeve mbi të bërat e bashkëpunëtoreve të UDB-ës dhe ish regjimeve mbi popullin e Kosovës. Janë në thumb kritike dhe të censuruara, apo edhe krejt të ndaluara nëse trajton tema të çështje politiko-shoqërore të ditës etj, siç ju ndodhi këto ditë edhe gazetarëve konkretisht, kryeredaktorit të gazetës “Bota Sot ”Idriz Morina dhe gazetari tjetër të kësaj të përditshmeje Nehat Shaqirit!
Tërësia e shkrimeve që trajtojnë çështje politiko-shoqërore të kohës në shtypin e përditshëm atë periodik ose në botime të veçanta, sot po ndihen si të rrezikshme për një pjese të klasës politike.
Në fushën e publicistikës “Gazetaria” e mirëfilltë,dhe gazetarët e shkëlqyeshëm janë dritarja dhe sinjali ma i mire për mbrojtjen e vendit nga kasaphana e matrapazëve politik, që me politiken e tyre janë duke e rrezikuar vendin me një rezistencë të re, kërcenim ndaj fjalës së lirë . Të përzihet politika në punën e gazetarëve është barazi me përzierjen e punës se gjykatësit, në punën e shkencëtarit apo mjekut, dentistit,artistit etj . Qeveria dhe njerëzit e zhytur nuk duhet t’i frikësohen realitetit ,dhe gazetarëve të vet, publicistëve të vet , dhe krijuesve të vet pa marrë parasysh se cilit krah politik i përkasin përbrenda kornizave kombëtare. Gazetarët duhet privilegjuar e jo ndëshkuar! Ligjvënësit e parlamentit të Kosovës duhet të skuqen para popullit të vet, që foltoret e “Parlamentit” i kanë shndërruar në (qërim hesapesh në gara), se kush kenë po e akuzon ma shumë , se kush kenë po e shanë ma shume, se kush po e shet ma shume vendin , se kush po mbjell ma shumë ekstremizëm dhe zhbërje të kombit . A thua pran këtyre skenave dhe këtij barbarizmi të mbyllet goja dhe shprehja e lirë ?. A thua të heshtet e kaluara e bashkëpunëtoreve ,që akoma i kanë duart e përgjakura me neve qe na burgosen ,vranë dhe shantazhuan për qefin e Beogradit!!!???… -A thua është në rregull t’i diktohet gazetarit se për cilin institucion të shkruan mirë, e për cilin keq?A thua të heshtet kërcënimi që ju bë kryeredaktorit të ” Botes sot” zotit Idriz Morinës, një gazetar i shkëlqyeshëm , që në thumb kritike ka ta mbroj shtetin nga partizanët bizantin te barbarizmit dhe krimit te organizuar!. Ta mbrojmë, apo ta gjykojmë gazetar të devotshmërisë dhe të guximshëm që trajton temat e ndryshme, po edhe ato me karakter politik, qofshin pozitiv apo negative. Ky tregon realitetin dhe e publikon artikullin në gazetë. Nëse pala ka arsye demontimi ,dil mbroje veten apo edhe demanto shpifësin kush do që të jetë? A thua kërcënimi i poshtëshënuar nuk është një argument i mjaftueshëm për ta shqetësuar opinionin tonë. Sjellim ma poshtë citatin e të shprehurit nga kërcënuesi ndaj kryeredaktorit të “Botes sot”:
-“Nuk ka rëndësi se sa kanë gabuar të tjerët, as ata që e kanë botuar listën që në vitin 1999, as ata që e kanë risjellë në media në vazhdimësi për shumë vite, me rëndësi është, se “Bota sot”, stafi i saj është pritur që të bie në këtë pikë. “Ne këtu, bash këtu ju kemi pritur, s’ka rëndësi se çfarë ka ndodhur më parë! Tash ju do të paguani”!

Kjo mjafton që ta kuptojmë shtruar se për çka bëhet fjalë? Këtu ka të bëjë me listën e agjenteve të UDB-ës jugosllave,para lufte dhe pas saj .Të zbulohen vrasësit dhe të shpallen përgjegjës para popullit teëshume vuajtur.

-Për mua nuk ka rëndësi si e ka emrin kërcënuesi. E rëndësishme është heshtja dhe jo aftësia jonë si shoqëri dhe shtet për të mbajtur të kërcënimin e fjalën së lirë, informimin e drejtë dhe gjithçka tjetër që s’u shkon për shtati grupeve kriminale.
E vërteta dhemb pastaj ta qojmë deri në fund . Nga këtu bashkërisht si shoqëri ti themi “STOP” kërcënimeve ndaj gazetarëve dhe të jemi në mbështetje të gjithë atyre që e luftojnë të keqën në shoqërinë kosovare.
Vet emërtimi i etikes gazetar, ka kuptimin e drejtë për ruajtjen e fjalës së lirë ndaj abuzuesit i cili donë të ushtroj shtet policor me kodin e aprovuar penal gjegjësisht nenet kontestuese sipas kutit të tyre. Sot gazetarit, po i imponohet ta luaj rolin e policit, të spiunit dhe të një njeriu demagog një krahi politik qoftë edhe kriminal!!!???…
Reportazh-karikaturë Gusht 2014- Karikaturë e ilustruar nga autori Asllan Dibrani,simbolizim i vrasjes së fjalës së lirë?

Filed Under: Opinion Tagged With: "STOP", asllan dibrani, dhe kërcënimet, ndaj gazetareve, vrasja e fjalës së lirë

Mos po perëndon dielli i shqiptarëve ? Jo!

August 4, 2014 by dgreca

Nga Fahri XHARRA/
Kur dielli ikë, çdo gjë ikë !
Jemi apo nuk jemi ata që me dekada kemi trokitur ne dyert e shtetëve te cilivizuara për të pasur pak mirësi për ne, për popullin tonë të shkapërderdhur? Neve aspak nuk na takon që të nderhyjmë në punët e të tjerëve.Jemi ende në gëzhojen tonë dhe gjithësesi duhet ta ruajmë vetëvehten e të mos biejmë pre e ndikimeve mashtruese rajonale.
Iku drita dhe erdhi terri , i ulur jam. Nuk po mund të shoh rrugën time.
Cilët bij të trathëtuan
Dhe të doqnë dhe të shuan ?
Dhe të lan’, o Shkab’ e ngratë
Pa fole, pa zog, pa shpatë? ….. Iku ngrhtësia , i ulur jam në të ftoftë të cilin vetëm eshtrat e mi po e ndiejnë.
Pa fole, pa zog, pa shpatë? .. Iku ushqimi i shpirtit , dhe unë vuaj për atë që dikur e kishe ( gjer më sot) Më humbi bukuria e nënës ,është terr nuk po e shoh.
Populli im , o i dashur popull, po t” bi ngjuj e t”lus me za, ta shpetojme , cka mund t” shpetohet, sepse kohe ma shume nuk ka…… klithë poeti në këtë muzg kombëtar..
Dhe disa minuta para se dielli të humbet në pafundësinë e tij , i mahnitur nga bukuria e tij dhe me dro se a do ta shoh përsëri . Bukauria e qiellit ndërron me të madhe e unë ulur mendoj :
Ç’thot’ ajo e ve e gjorë,
-Mbretëreshë pa kurorë-
Faqe-çjerrur, lesh-lëshuar,
Shpirt e zëmër përvëluar;
Gjysm’ e vdekur: “O Shqiptarë,
Nënës mos ia bëni varrë!”……. Ka disa ditë që mediet shqipfolëse na vërshuan më një krim të tmerrshëm, ku shihet L. M. duke e ther në fyt adoleshentin diku në Siri. Ish punëtori fizik i Kampit të Bonstillit. Ai u bë heroi i ditës nga mediet shqiptare pa e vra asnjë armik të shqiptarëve, përkundrazi kërcënonte çlirimtarin tonë SHBA-të. (G. M.)…..
…..Nëpër xhamitë e Kosovës, Maqedonisë e Shqipërisë, ku predikojnë hoxhallarë me mjekra e pa mjekra, i përgatitën të rinjtë trushpërlarë të bëjnë krime, vazhdojnë t’i mbështesnin lukuninë e vrasësve edhe tash. Lufta fetare e grupeve shqiptare në Siri e Irak mbështetej edhe nga ndonjë mjeran i tipit të Lutfi Hazirit, i cili për të neutralizuar kritikët e kësaj lufte mesjetare bëlbezonte: ata që luftojnë në Siri, bëjnë të njëjtën gjë që bënin dikur shqiptarët në luftën e Spanjës!(G.M.) .. Shiko çfarë djallezie nga Dukagjini (Dugi) dëshiron që ta relativizoj gjestin e L.. Ky llum i (Dukagjini) shoqerisë civile i cili neve të tjerëve na zen njerëz primitv është i interesuar që populli i tij të jetoj në mjerim e skëterrë sepse vetem në të tilla gjendje ai dhe lloji i tij mund të jetojnë duke themeluar e udhëhequr mijëra e mijëra OJQ në emër të luftës kundër dukurive negative.. Por.dihet botërisht se rekrutimi i mercenarëve islamikë në Kosovë është bërë nëpër xhami që qeveriseshin nga Bashkësia Islame e Kosovës, ndërsa qeveria jonë e mbështeste pa rezerva këtë grup zyrtarësh të BIK-ut, duke shpërfill me arrogancë grupin e hoxhallarëve shqiptarë që e predikonin tolerancën në mes të feve dhe vëllazërinë e gjakut, pavarësisht fesë së ndryshme.

Qan e lutet Nën’ e mjerë,
Kërkon vatrën edhe nderë,
Do lirinë dhe atdhenë,
Si ç’e pat me Skënderbenë,
Bijt’ e besës thërret pranë.
Kur i thirri dhe s’i vanë?……. “Perendimi e ka pranuar pavaresine e Kosoves , por jo vendet arabe. Sikur Izraeli te kishte patur aq ndikim atehere pse nuk e cfrytezoji ndikimin e vet ne pengimin e saj? Nese dikush beson ne ndikimin e Izraelit , gabim e ka. Kosova nuk eshte pranuar si etille fale shteteve arabe dhe muslimane ,dhe jo Izraelit Arabet e kane mbajtur qendrimine Serbise e jo Izraeli “ ( Mohamed Nabhan i Palestinës)).
Ka pesëmbdhjetë vite që ne kemi lejuar që nepër xhamitë tona dhe ambiente të tjera sociale të predikohet në mënyrë të papenguar dhe sistematike fanatizmi fetar islamik, që do të thotë predikimi sipas të cilit ka vetëm një mënyrë të drejtë dhe të lejuar të të jetuarit, e ajo është mënyra salafiste ( radikalizmi islamik) dhe të gjitha të tjerat janë të gabueshme dhe të pamoralshme, se shiitët janë devijant të poshtër të islamit, se hebrenjtë janë popull i mallkuar, se amerikanët janë djaj, se gratë duhen nënshtruar e përbuzur, se xhihadi është forma më e lartë e përkushtimit fetar, se të gjitha të këqijat e shoqërisë vijnë nga mungesa e fesë, e plot gjëra të ngjajshme, krejtësisht të paqëndrueshme. Ky lloj predikimi tanimë i ka arritur efektet e veta: prodhimin e militantëve, si puna e Muhaxherit dhe shokëve të tij.(Blerim Latifi)
Cilët bij të trathëtuan
Dhe të doqnë dhe të shuan..
Qan e lutet Nën’ e mjerë,
Kërkon vatrën edhe nderë,
Do lirinë dhe atdhenë,
Si ç’e pat me Skënderbenë,….” Viktima më të mëdha të këtij manipulimi janë padyshim të rinjtë kosovarë, të cilët të kapluar nga frika e paperspektives bijnë lehtë pre e propagandës fetare.
Pyetja: Si funksion mekanizmi i kësaj propaganda tek të rinjtë?
Latifi: procesi i prodhimit të një fanatiku, qoftë ky fetar, ose fanatik i një ideologjie tjetër, kalon nëpër tri faza.
1) Faza e parë, faza e shpërlarjes së trurit
Në këtë fazë personit të kapur nga mekanizmi i propagandës i shpërlahet truri, që do të thotë i hiqet e gjithë dija dhe edukata e fituar më parë nga familja, shkolla e rrethi social.
Kjo bëhet përmes etiketimit të kësaj edukate si “e gabuar”, “e rrejshme”, “e pamoralshme”, “në kundërshtim me parimet e Zotit”, e të tjera.
2) Pas shpëlarjes së trurit fillon faza e dytë, faza gjatë të cilës në trurin e zbrazur injektohet dogma e re dhe modeli i ri i sjelljes
Papritur një djalosh që deri dje e keni parë me xhinse rrugëve të Prishtinës a Prizrenit, tash e shihni duke u mburrur me tunikën e tij arabe. (M.L)
… “ Flakët ishin përhapur nga të gjitha anët, duke shtënë tmerr në të zotërit dhe ata që shihnin, kur një grua fort e re dhe e tmerruar, me duart kryqëzuar, erdhi tek unë dhe duke qarë, më tha: “Aman Kapiten djalin tim se po digjet!” M’u drodhën mishrat në këtë dëgjim po ç’mund të bëja? “Nuk u porositëm të nxirrnit gjënë e gjallë?! – i thashë.
E mjera grua! Fatzeza nënë. Këpuste leshrat dhe bërtiste si e prishur menç: djalën dhe djalën!…Atëherë shpirtmiri dhe trimi Abdyl Mersini, i cili kishte edhe ai një djalë të vogël lënë në shtëpi të tij, lëshohet me rrezikun e jetës në mes të flakëve dhe hyn në dhomë, rrëmben djalin dhe ia sjell të dëshpëruarës nënë. Burrëria e Abdylit më mbushi plot gaz dhe e putha në ballë! E gjora nënë rrëmbeu djalin dhe as kujtonte që po i digjej shtëpia”.(Antikat kombëtare”, Mihal Grameno,)
Sa kërkon e sa të duhen?
Burrat nga detyra s’ndruhen!
Trim i mirë do të japë,
S’kursen jetën as paratë; …. Por Kim Mehmeti mendon ndryshe “Më në fund, vetëdija për përkatësinë kombëtare është çështje individuale dhe shikuar nga ky këndvështrim, kthimin e tyre në gjirin kombëtar e shoh vetëm si të drejtë individuale. Andaj, nuk jam i prirë që këtë proces të mundshëm ta ngre në shkallën e ndonjë heroizmi me përmasa mbarëkombëtare. Njësoj siç nuk e kam trajtuar si tradhti edhe atë që ka ndodhur dikur dhe që është duke ndodhur edhe sot: që shqiptari ta mohojë përkatësinë e tij etnike! Dhe, nuk dua që këtë rikthim të disa shqiptarëve ortodoksë në gjirin kombëtar ta vulgarizojmë, duke i pritur ata me daulle e dekorata. Pra, dua që këtë dukuri ta lëmë aty ku e ka vendin: në rrafshin e vetëdijes individuale.”
:”O Shqiptarë,
Nënës mos ia bëni varrë!”
Mbahu, Nëno, mos kij frikë ,edhe pse…..Duke folur për Shkupin, gjatë promovimit të librit të tij ‘Shkupi’, shkrimtari Kim Mehmeti u shpreh, midis tjerash, se islami e ka shpëtuar shqiptarinë. Ndërkaq, duke folur për atë se si kanë arritur shqiptarët ta ruajnë identitetin, Mehmeti tha se kjo është arritur përmes islamit.
“Absolutisht, matematikisht, mund të dëshmohet, edhe nëpërmjet asaj që e thash ma parë, se islamizmi e ka shpëtuar shqiptarinë në disa vise shqiptare, absolutisht! Unë ua dëshmoj me këtë: ortodoksët shqiptarë nuk i keni, katolikët shqiptarë nuk i keni në Shkup. I keni vetëm shqiptarët myslimanë”, tha Mehmeti.Kim Mehmetit “Vetëm në oborret e xhamive, e ndjejnë veten te sigurt, vetëm aty ende nuk është zgjatur gjithaq dora policore “…..
Përkundër të gjithave , edhe nata pa diell do të jetë e shkurtër….. Në mes tuaj kam qëndruar,E jam duke përvëluar,Që t’ju jap pakëz dritë,Natën t’jua bëj ditë.(thoshte Naimi)
Do të perëndoj për të humburit, sepse janë të destinuar për prishje, ndërsa për shqiptarët që kanë dashuri për komb, Atdhe dhe që kultivojnë paqen, dashurinë dhe mirëkuptimin midis njerëzëve është kohë e ringjalljejes dhe e dekontaminimit nga kalldrëmet mesjetare! Shqiptarët stuhit i patën vazhdimësi, por i tejkaluan pikërisht atëherë kur askush nuk e priste! Ne jemi popull i zgjedhur, këtë e dëshmon më së miri ëndërra e Shën Palit, që ishim të paracaktuar, përgëzuar dhe shenjtëruar nga Perëndia i gjallë! na inkurajon Erton Gashi.
. O Zot ! une isha zgjedhur te behesha viktima e nje kohe te rebeluar.e nje kohe kryeneqe dhe e disa njerezve te cmendur ,te cilet nuk kishte askush guxim as fuqi ti ndalte. .S,guxoja te arratisesha nga vendi ku isha strehuar .Fusha nga do ecja ishte e mbjellur me vdekje.I thash vetes me zerin qe me dridhej,, ,,qendro e patrembur, mos u dorezo para fatkeqesise!!.Nuk e dua me trishtimin ,e kurre nuk e kam dashur dhunen e as urrejtjen .Dua te jetoj si dua une e jo si thua ti Dua ti dua te gjithe qe me duan .sepse .,,Te jetosh e vdekur me mesin e te gjalleve qenka shume e rende ,,.DUA te jetoj ne mesin e te gjalleve sepse jam e gjalle .( nga Mimi Qiraxhiu )
Dhe dita e diellit shqiptar rifillon.

Filed Under: Opinion Tagged With: dielli, Fahri Xharra, i shqiptareve, Jo, Mos po perëndon

Ndërtimet në Kosovë

August 4, 2014 by dgreca

Nga arch. Ylber Vokshi-Ylli/Prishtinë /
“Nuk ka ligj në rruzullin tokësor që do të më detyron të punoi me humbje ose që do të më ndalon të punoi,nëse i respektoi të gjitha ligjet aktuale në shtetin tim dhe normat e standardet e fushë së ndërtimit”. Po e theksoi një thënie të një eksperti të fushës së ndërtimit,të cilën ma kishte ngulfatur në kokë para katër dekadash,kur e kisha filluar karrierën time profesionale,si arkitekt i ri atëherë para 36 vite në Gjakovë. Se plotësisht kishte pas të drejtë këtë e tregoi koha e pas luftës së vitit 1999. E kundërta e kësaj thënie u zhvillua në tërë Kosovën,u ndërtua në mënyrë speciale,pa u respektuar asnjë ligj apo rregull teknike,natyrisht duke marrë në konsideratë fazën dy-tre vjeçare të rindërtimit pas luftës.
Nga këndvështrimi i sodit është tragjike ajo se çka ka ngjarë në Kosovë me ndërtimet,me pasoja të rënda të pa kthyeshme,pasi kishim filluar që të mësohemi,se për të ndërtuar një objekt duhet respektuar disa rregulla ligjore dhe teknike,që konsistojnë së fundi me marrjen e lejes së ndërtimit. Të punuarit me disa rregulla teknike është obliguese për sigurinë e objekteve,ashtu kërkohet dhe veprohet në tërë botën e civilizuar,të cilës kemi menduar se i takojmë. Duhet kuptuar njëherë e përgjithmonë,se për të jetuar dhe vepruar në një qytet e posaçërisht në kryeqytet të shtetit,duhemi të iu nënshtrohemi – përmbaheni disa rregullave civilizuese,që përfshijnë organizimin dhe respektimin e disa rregullave urbane e të jetuarit në qytet,të cilat pak kush i respekton sot në Kosovë.
Posaçërisht në kryeqytet dhe disa qytete tona,ma në fund filloi të veproi pushteti ligjor edhe në fushën e ndërtimit,që shumë pjesëmarrëseve në ndërtim nuk po iu konvenon,pasi ishin mësuar të punonin në mënyrën e vetë të jashtëligjshme,me krijimin e monopoleve lokale korruptive e tjera. Nuk duhet përjashtuar edhe mundësin e përzierjes së kompetencave që në raste të tilla ngjajnë. Një ndryshim radikal dhe i shpejt i veseve tona e mundëson ketë,e dëmton në një mas procesin,por ndryshimet janë të domosdoshme,të pa evitueshme,në të gjitha aspektet si hapësinore,urbane dhe arkitektonike.
Shqetësimet e ndërtimtarëve janë me vend,brengosës me gjendjen e krijuar së fundmi në sektorin e ndërtimtarisë dhe prodhimit të materialit ndërtimor,që vlerësohen si kritikë dhe të pa përballueshëm. Kështu u tha në një konferencë për media të organizuar nga Oda Ekonomike e Kosovës dhe Shoqata e ndërmarrjeve ndërtimore dhe prodhuesve të materialeve ndërtimore. Ndërtimtarët nuk po kanë guxim të emërtojnë shkaktarët e vërtet të kësaj situate të krijuar,e që jemi të gjithë ne,nga qeveritë e kaluara,komunat, projektantët,ndërtuesit e pjesëmarrësit tjerë në procesin e ndërtimit. Të gjithë ne i kemi përgjegjësitë sipas hierarkisë funksionale,të cilat që pesëmbëdhjetë (15) vite nuk i kemi përfillur,duke mos menduar në pasojat me të cilat tani jemi të detyruar të ballafaqohemi për të sanuar sadopak situatën e krijuar.
Problemin kryesor askush nga ndërtimtarët nuk e përmendë,e ai është mënyra se si është lejuar dhe ndërtuar në Kosovë. I tërë procesi i ndërtimeve ka qenë në një far forme ilegal. Është lejuar nga pushteti qendror dhe ai lokal që të ndërtohet në mënyrë klandestine,pa kontroll (mbikëqyrje) shtetëror,pa siguri të objekteve,ku humbësit ma të mëdhenj po rezultojnë banorët të cilët janë detyruar të blejnë apo ti shfrytëzojnë këto objekte dhe hapësira të ndërtuara.
Si pretekst për reagim këto ditë,Shoqata e Ndërtimtarëve apostrofon disa çështje të cilat edhe kanë mundur të korrigjohen,nëse do të kishte bashkëpunim në mes të organeve vendimmarrëse në të dy nivelet shtetërore. Ë kamë bindjen personale se shumica e ndërtimtarëve në këto vite janë detyruar të “bashkëpunojnë” me pushtetet lokale e tërësisht në damë të qytetarëve,pasi zyrtarisht nuk i kanë paguar shtetit,duke ndërtuar në shumicën e rasteve pa leje.
Atë që me vite e kamë theksuar dhe potencuar në shkrimet dhe paraqitjet e mija publike,është se “ngopja e tregut” si dukuri normale në këto procese do të na gjejë tërësisht të pa përgatitur. Në tërë Kosovën kemi ndërtuar pa planifikim hapësinor dhe urban,si në nivelin qendror ashtu edhe në nivelin lokal. Këto sugjerime të mija nuk janë trajtuar seriozisht as nga vendimmarrësit kosovar e as nga specialistët e fushës,të cilët as që kanë dashur të trajtojnë problematikën e ngopjes së tregut me banesa seriozisht,edhe se një fenomen i tillë më parë i kishte goditur tregjet e shteteve të regjionit,e së fundit edhe atë shqiptar në Shqipëri.
Nuk janë fare fajtor pushtetet aktual të komunave,ky është rezultat i tërë asaj se si kemi lejuar të ndërtohet në tërë Kosovën. Kjo mënyrë e ndërtimit i ka konvenuar vetëm një numri shumë të vogël njerëzish në pushtet dhe biznese. Kjo qartë nënkupton se tërë kohën e pas luftës kemi lejuar të ndërtohet pa planifikim urban,dhe nuk është fare çudi përse sot kemi ardhur në ketë situatë krize për ndërtimtarët. As legjislacioni i kaluar, edhe se ka pasur mangësi evidente, nuk ka qenë shkaktar i kësaj gjendje në të cilën kemi arritur,e që të parët në lëkurën e vetë do ta ndiejnë ndërtimtarët.
Kaptin e veçantë,e posaçme,është se si është ndërruar në mënyrë radikale legjislacioni i fushës së ndërtimit nga Qeveria e Kosovës. Me arsyetime të pa qëndrueshme së kinse me reformimin e sistemit legjislativ do të kemi ndryshime pozitive në fushën e ndërtimit, çka realiteti ynë po e demanton,ende pa u mishëruar me këto ligje të reja që na u “imponuan” nga miqtë tanë. Dorën në zemër ka shumë çështje progresive në këto ligje,por duhet të jemi realistë dhe ato ligje të ia përshtatim mentalitetit tonë dhe infrastrukturës mendore të jonë si dhe aftësive dhe mundësive tona tipike ballkanike.
Lidhur me Ligjin e Ndërtimit,kam dhanë shumë sugjerime konstruktive në nivelin ministror (MMPH),në nivelin e dëgjimit publik në komisionin parlamentar të Kuvendit të Kosovës si dhe me shkrime publike në shtypin e shkruar kosovar,para se ai të aprovohet (prill 2012). Për fat të keq e të gjithë neve vërejtjet,sugjerimet e mija nuk janë përfillur dhe ai ligj është bërë ekzekutiv në korrik të vitit 2012 . Ngjashëm ka ngjarë edhe me Ligjin për Planifikim Hapësinor dhe Ligjin për Trajtimin e Ndërtimeve pa leje në gusht të vitit 2013. Janë këto ligje që kanë krijuar “konfuzitet’ edhe ma të madh në fushën e ndërtimit,pasojat e të cilave së fundit do ti paguajnë vetë banorët e Kosovës.
Ashtu si janë të konceptuar këto ligje nuk do të duheshin të ishin problematik për ndërtimtarët,pasi parimi “heshtja është pranim” (neni 4 pika 1.6) dhe neni 31 pika 3, skajshmërisht i favorizon kërkuesit e lejeve ndërtimore të vazhdojnë të ndërtojnë si deri me tani,pasi dikasteret e urbanizmit në komunat tona,as për së afërmi nuk janë të përgatitura teknikisht e as me kuadro në ketë lami,për dhënien e lejeve dhe kontrollin e punëve ndërtimore,sipas ligjeve të reja që janë aprovuar në Kuvendin e Kosovës. Ka edhe shumë çështje tjera që janë diskutabile në këto ligje,por sot është e tepërt për ti aktualizuar edhe një herë pasi ato, me “forcë”, të pa justifikuar teknikisht janë bërë ekzekutive,për atë edhe janë pritur këto probleme që ju po i potenconi.
Kërkesat tjera të ndërtimtarëve si efikasiteti i Drejtorive Komunale të Urbanizmit,aplikimi i lehtësirave mbi taksat komunale,sigurimi i kuadrit të nevojshëm profesional e të tjera,konsistojnë me kërkesa reale,të cilat organet shtetërore janë të obliguar ti plotësojnë,por assesi nuk janë të ndërlidhura me “krizën” që e ka kapluar sektorin e ndërtimit,e për të cilin ju po ankoheni. Por ju jeni njeni nga fajtorët kryesor,për gjendjen e krijuar në ndërtimtarinë kosovare, me të cilën mburreshim në vitet e tetëdhjeta të shekullit të kaluar.
E pasi po alarmohet opinioni i gjerë për situatën e krijuar në fushën e ndërtimit,të cilën e kemi bërë vet ne e askush tjetër,shtrohet pyetja e logjikshme,cilët investitor të huaj do të investonin në Kosovë,ku aspak nuk ka siguri që nga fillimi i investimit me ndërtimin e kapaciteteve prodhuese,pa marr parasysh a është ai investitori huaj apo shqiptar nga diaspora,a keni menduar për ketë zotëri ndërtimtar ndonjëherë ?. Mirë e thotë populli i ynë “së pari duhemi me e pastruar oborrin në shtëpinë tonë e pastaj …”

Prishtinë arch. Ylber Vokshi-Ylli
04.08.2014 arkitekt i pavarur
ylberv1@yahoo.com

Filed Under: Opinion Tagged With: Ndërtimet në Kosovë, Ylber Vokshi-Ylli

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 730
  • 731
  • 732
  • 733
  • 734
  • …
  • 868
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Antonio Bellushi (1934, Frasnitë – 19 qershor 2024) mbledhës i zellshëm dhe studiues i pasurive etnokulturore e gjuhësore të Arbëreshëve dhe Arbërorëve
  • Jetimi që nxori zbuluar shtetin…
  • Qyteti antik 2400-vjeçar i Çukës së Aitoit
  • Dita e Veteranëve, përkujtojmë shqiptarët që shërbyen me nder në Ushtrinë e SHBA
  • Lëvizjet e popullsisë shqiptare jashtë kufijve shtetërorë dhe vendosja e saj në Shqipëri: Një analizë historiko – hartografike dhe socio – ekonomike
  • “DUA”, propozimi zyrtar i Kosovës për Oscar në kategorinë “Filmi më i mirë ndërkombëtar”
  • 1928 / URA E ZOGUT MBI LUMIN MAT — RRËFIMI EKSKLUZIV I ERWIN SCHNITTER, INXHINIERIT ZVICERAN QË DREJTOI PUNIMET PËR NDËRTIMIN E SAJ
  • NIKOLLA NAÇO (1843–1913) – ATDHETARI QË E VURI PASURINË, DIJEN DHE JETËN NË SHËRBIM TË SHQIPËRISË
  • MURI I BERLINIT RA, POR MURET POLITIKE DHE IDEOLOGJIKE MIDIS SHQIPTARËVE VAZHDOJNË TË QËNDROJNË
  • Dy “Qemalët” e mëdhenj që themeluan dy shtete mbi rrënojat e një perandorie
  • THANK YOU to the City of St. Petersburg and Chief Anthony Holloway for Supporting Albanian School VATRA!
  • A egzistonte koncepti i kombit në kohën e Skënderbeut?
  • Dardane Halimi: “ALB Connection was created to give every Albanian-owned business in America a voice and visibility”
  • KRIJIMI I NJERIUT TË RI: NGA IDEOLOGJIA KOMUNISTE TE KULTURA E PËRFITIMIT NË SHQIPËRINË E SOTME!
  • Transpozimi poetiko-dramatik i veprës “Trungu ilir” të Sabri Hamitit

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT