• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Archives for March 2026

RACIZMI NDAJ SHQIPTARËVE NË IDEOLOGJINË NACIONALISTE SERBE

March 6, 2026 by s p

Një vështrim historik në analizat e historianit austriak Oliver Jens Schmitt.

Prof.Dr.Fejzulla BERISHA/

Historia e Ballkanit është e mbushur me konflikte, rivalitete dhe tragjedi kolektive që kanë lënë gjurmë të thella në marrëdhëniet ndërmjet popujve të rajonit. Një nga këto marrëdhënie më të ndërlikuara është ajo ndërmjet shqiptarëve dhe serbëve, e cila për më shumë se një shekull është karakterizuar nga tensione të vazhdueshme politike dhe historike.

Historiani austriak Oliver Jens Schmitt, një nga studiuesit më të njohur europianë të historisë së Ballkanit, ka analizuar në mënyrë kritike zhvillimin e nacionalizmit serb dhe mënyrën se si shqiptarët janë paraqitur në diskursin politik dhe kulturor serb.

Sipas analizave të tij, në një pjesë të konsiderueshme të ideologjisë nacionaliste serbe është ndërtuar një narrativë që shpesh ka përmbajtur elemente të racizmit politik dhe kulturor ndaj shqiptarëve. Ky diskurs nuk ka mbetur vetëm në nivel teorik; ai ka ndikuar drejtpërdrejt në politika shtetërore dhe në zhvillime historike që kanë prodhuar konflikte të përgjakshme.

Nacionalizmi serb dhe krijimi i stereotipeve anti-shqiptare

Në shekullin XIX, gjatë procesit të formimit të shtetit modern të Serbia, elitat politike dhe intelektuale serbe filluan të ndërtonin një projekt kombëtar që synonte zgjerimin territorial drejt jugut dhe perëndimit të Ballkanit.

Në këtë projekt politik, territori i Kosova konsiderohej si pjesë qendrore e mitologjisë historike serbe. Megjithatë, realiteti demografik i këtij rajoni ishte i ndryshëm, sepse në Kosovë jetonte një shumicë e madhe shqiptare.

Për të justifikuar pretendimet territoriale, propaganda nacionaliste serbe ndërtoi një narrativë që shpesh paraqiste shqiptarët si një popull të huaj ose si një element të padëshiruar në këtë territor.

Në këtë mënyrë u krijua një diskurs politik që shërbente për të legjitimuar projektet e zgjerimit territorial.

Racizmi kulturor dhe propaganda politike

Në analizat historike të Ballkanit, Schmitt thekson se një pjesë e literaturës nacionaliste serbe ka përdorur stereotipe të forta negative ndaj shqiptarëve.

Shqiptarët janë përshkruar shpesh në këto narrativë si:popull i prapambetur,i dhunshëm,dhe i paaftë për organizim shtetëror.

Këto stereotipe nuk ishin vetëm paragjykime kulturore. Ato përfaqësonin një formë të racizmit politik, sepse synonin të justifikonin dominimin e një populli mbi tjetrin dhe të delegjitimonin të drejtat historike të shqiptarëve në Kosovë.

Në historinë europiane, ky model ideologjik është i njohur: përpara se të ndërmerren politika represive ndaj një populli, propaganda e paraqet atë si inferior ose si kërcënim për rendin politik.

Politikat shtetërore ndaj shqiptarëve

Diskursi ideologjik anti-shqiptar nuk mbeti vetëm në nivel propagandistik. Ai ndikoi drejtpërdrejt në politikat shtetërore.

Gjatë periudhës së Mbretëria e Jugosllavisë, shqiptarët në Kosovë u përballën me politika që synonin ndryshimin e strukturës etnike të rajonit.

Këto politika përfshinin:kolonizimin e territoreve shqiptare me popullsi sllave,konfiskimin e tokave,diskriminimin në arsim dhe administratë.

Këto masa krijuan një situatë të tensionuar që vazhdoi për dekada.

Kriza e viteve 1990 dhe politika e Milošmsheviqit

Kriza më e thellë në marrëdhëniet shqiptaro-serbe u shfaq gjatë viteve 1990, kur në pushtet në Serbi erdhi regjimi i Slobodan Milošević.

Në këtë periudhë u ndërmorën masa drastike kundër shqiptarëve në Kosovë:shfuqizimi i autonomisë së Kosovës,përjashtimi i shqiptarëve nga institucionet shtetërore,dhe vendosja e një sistemi represiv policor.

Kjo situatë krijoi një krizë të thellë politike dhe sociale që përfundoi në konfliktin e armatosur.

Lufta e Kosovës dhe ndërhyrja ndërkombëtare

Konflikti i armatosur gjatë Lufta e Kosovës përfaqëson një nga momentet më dramatike në historinë moderne të Ballkanit.

Gjatë kësaj lufte, popullsia civile shqiptare u përball me dëbime masive dhe dhunë sistematike.

Kjo situatë çoi në ndërhyrjen ushtarake të NATO, e cila kishte për qëllim ndalimin e dhunës dhe stabilizimin e rajonit.

Ndërhyrja e NATO-s krijoi kushtet për transformimin politik të Kosovës dhe për rrugën drejt shtetësisë së saj.

Reflektimi historik dhe e ardhmja e rajonit

Historia e marrëdhënieve shqiptaro-serbe tregon se ideologjitë nacionaliste dhe raciste kanë prodhuar pasoja të rënda për popujt e Ballkanit.

Prandaj, një reflektim i sinqertë mbi të kaluarën është i domosdoshëm për ndërtimin e një të ardhmeje më të qëndrueshme.

Në Europën moderne, paqja dhe stabiliteti ndërtohen mbi respektin për të drejtat e popujve dhe mbi pranimin e së vërtetës historike.

Analizat e historianit Oliver Jens Schmitt na kujtojnë se historia nuk është vetëm një rrëfim i së kaluarës, por edhe një mësim për të ardhmen.

Ideologjitë nacionaliste që kanë prodhuar racizëm dhe diskriminim ndaj shqiptarëve duhet të analizohen dhe të refuzohen në mënyrë kritike, në mënyrë që Ballkani të mos përsërisë tragjeditë e së kaluarës.

Vetëm përmes respektit reciprok, drejtësisë historike dhe bashkëjetesës demokratike mund të ndërtohet një e ardhme e qëndrueshme për popujt e këtij rajoni.

Filed Under: Analiza

Në përvjetorin e Epopesë së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës

March 6, 2026 by s p

Besarta Hamëz Jashari/

Në përvjetorin e Epopesë së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, si çdo vit më pushtojnë emocione të forta – emocione që marrin kuptim kur e di se janë ndarë dhe përjetuar nga mbarë kombi shqiptar.

Sot e nisa ditën në odën e familjes, ashtu si dikur.

Por sot aty nuk e gjeta babushin tim, siç e gjeja çdoherë… atë që më mbushte me forcë shpirtërore, që më dëgjonte e më këshillonte, atë që më jepte vetëbesim.

Në vend të tij, aty gjeta mixhën Rifatin.

Tek ai e shoh dhe e ndiej një pjesë të babushit tim. Besoj se edhe ai tek unë e sheh dhe e ndien vëllaun e tij, Hamzën – ndoshta edhe diçka më shumë.

Ne e kemi të vështirë ta përmbushim mixhën Rifatin për mungesën e madhe që bart në zemër, për mallin e pashuar për familjen.

Më kujtohet janari i vitit 1996, kur mixha Rifat erdhi ilegalisht në Kosovë dhe qëndronte në shtëpinë e pabanuar të familjes.

Ne fëmijët, duke luajtur në oborr, kishim vërejtur se në “shtëpinë e dytë” ishte një njeri “i huaj”, i cili herë pas here dilte në dritare dhe na shikonte.

Derisa në një moment ai “i huaji” doli nga shtëpia dhe erdhi tek ne… dhe e pamë se ishte mixha Rifati.

Sot, pas tri dekadash, e kujtoj atë moment dhe i kuptoj më thellë emocionet e tij.

Atëherë ai po çmallej duke i parë fëmijët e vet nga larg, pa pasur mundësi t’i përqafonte.

Sot, pas gjithë këtyre viteve, ai po çmallet me nipat e mbesat e tij… duke përmbushur mungesën e gjatë të përqafimeve.

Gëzuar Epopeja e të lavdishmes UÇK.

Lavdi

Filed Under: Rajon

Vangjush Mio, korçari që qëndisi me dritë poetike, tablotë e shpirtit të peizazhit

March 6, 2026 by s p

Albert Vataj/

Sot, kalendari i artit shqiptar ndalon me një refleksion përulës në faqen që mban emrin e Vangjush Mios, mjeshtrit që nuk hodhi thjesht ngjyra mbi telajo, por qëndisi dritën mbi shpirtin e kombit me penelata vibrante. I pagëzuar me të drejtë si “Poeti i Peizazhit”, Mio mbetet korifeu që guxoi të thyente ngurtësinë e akademizmit për t’i hapur rrugë drithërimës impresioniste në Shqipërinë e shekullit XX.

Në çdo punë të tij, ne nuk shohim thjesht natyrën, por ndiejmë frymëmarrjen e saj. Përmes një stili sa intim aq edhe universal, ai e shndërroi peizazhin shqiptar në një dëshmi të gjallë të lirisë artistike, duke i dhënë dritës së vendit tonë një “pasaportë evropiane”. Me një sy të stërholluar, ai rroku të pakatshmen: mjegullën e mëngjeseve korçare, tejdukshmërinë e kristaltë të dimrit dhe nostalgjinë e artë të vjeshtës ballkanike.

I lindur më 5 mars 1891 në Korçë, Mio shfaqi që herët një ndjeshmëri të rrallë. Edhe pse sëmundja ia ndërpreu gjimnazin, peneli i tij nisi të fliste që në vitin 1906. Rrugëtimi i tij drejt formësimit si artist kaloi përmes Bukureshtit (1915-1919), ku ai u diplomua në Shkollën e Arteve të Bukura, për t’u kurorëzuar më pas në Akademinë e Shën Lukës në Romë.

Ky udhëkryq kulturash mes Lindjes dhe Perëndimit e pajisi Mion me një teknikë solide, por mbi të gjitha me guximin për të sjellë modernitetin në një mjedis tradicional. Kthimi i tij në atdhe në vitin 1920 shënoi një gur themeli: ekspozitën e parë vetjake në Shqipëri, një akt që do të zgjonte vetëdijen estetike të kohës.

Mio nuk pikturoi thjesht Shqipërinë; ai krijoi një identitet estetik që bashkoi traditën tonë me avangardën e kohës. Duke sfiduar skematizmin, ai solli harmoninë koloristike ku ngjyrat nuk ishin thjesht pigmente, por nota muzikore në një simfoni vizuale.

Ai e çliroi pikturën nga rregullat e rrepta, duke u fokusuar te mbresa e çastit, te loja e dritëhijeve mbi ujërat e Pogradecit apo rrugicat e gurta të Korçës.

Megjithëse njihet si mjeshtër i peizazhit, sprovat e tij në nudo dëshmojnë një rebelim të heshtur artistik. Përmes trajtimit të trupit me delikatesë klasike, ai pohoi lirinë krijuese si forcën supreme shprehëse.

Kontributi i tij u shtri edhe në skenën e teatrit dhe operës, ku me realizimet për “Shatërvani i Bahçisarajt” dhe “Esmeralda”, ai i dha dramës shqiptare një frymëmarrje vizuale monumentale.

Edhe pse jeta e tij u mbyll parakohe më 30 dhjetor 1957, trashëgimia që la pas është gjigante: mbi 500 piktura, 200 vizatime dhe 80 bocete. Vepra si “Rrugicë në Korçë”, “Dimër nga fusha e Korçës” apo “Buzë liqenit të Pogradecit” nuk janë thjesht pasuri e Galerisë Kombëtare, por dritare që qëndruan hapur edhe atëherë kur regjimet tentonin të mbyllnin horizontet.

Vangjush Mio, “Piktori i Popullit”, mbetet ura lidhëse mes shpirtit ballkanik dhe ndjeshmërisë moderne. Piktura e tij është vargu që i mungonte poezisë shqipe, i shkruar me penel mbi pëlhurën e përjetësisë.

Sot, shtëpia-muze në Korçë nuk ruan vetëm relike, por mban gjallë dritën e një artisti që na mësoi se arti i vërtetë nuk vdes kurrë kur ushqehet nga dashuria për vendin dhe të bukurën.

Filed Under: Kulture

Lavdi Komandantit të Përgjithshëm, Heroit Kombëtar Adem Jashari !

March 6, 2026 by s p

Bujar Leskaj/

Natën e 4 e 5 marsit të vitit 1998, Prekazi rrethohet nga forcat e shumta ushtarake dhe policore. Ishte hera e tretë që rrethohej kulla e familjes Jashari! Betimi i Adem Jasharit: “Nëse duhet të vdesë dikush, më mirë unë, sesa Kosova ime! Do të ishte betimi i LIRISË!

Flijimi i Adem Jasharit, Komandantit Legjendar dhe 54 pjesëtarëve të familjes së tij, do të ishte simfonia e qëndresës së pamposhtur të Kosovës, rrënjët dhe maja e historisë së luftës për liri dhe bëri që Kosova të mundë frikën dhe të hapë shtigjet e lirisë dhe të ardhmërisë.

Çdo 5, 6, 7 mars, për çdo vit vëmendja e të gjithë kombit shqiptar kthehet nga Prekazi legjendar, që i dha Kosovës aq shumë. Madje dëshmoi se çmimi i lirisë është shumë i shtrenjtë, por më i çmuari.

Ademi Jashari lindi në Prekaz, më 28 nëntor të vitit 1955, një datë simbolike kjo, sepse përkon me 28 nëntorin e viti 1443, kur Gjergj Kastrioti ngriti Flamurin në Krujë dhe me datën tjetër të historisë, 28 nëntorin 1912, kur Ismail Qemali shpalosi në Vlorë flamurin e Pavarësisë të Shqipërisë. Me qëndresën, përkushtimin, luftën e tij, Adem Jashari i tejkalon përmasat e heroit kombëtar, sepse vepra dhe akti vetëflijues me gjithë familjen, janë ngjarje unikale në Histori.

Epopeja e familjes Jashari është shkruar me gërma të arta në Histori, ashtu siç është shkruar në Histori me gërma të arta edhe sakrifica e Fehmi Lladrovcit, i cili përpara se të vritej iu drejtua bashkëluftëtarëve të tij me fjalët: “Ku ka ditë më të mirë se sot për të vdekur për atdhe. Mos u frikësoni, kush e ka dekën ka për të rënë në altarin e Lirisë. Kemi për të bërë luftë, që do të futet në analet e historisë.” Lavdi familjes Jashari, UÇK-së dhe gjithë dëshmorëve të kombit, të rënë për Liri dhe Pavarësi!

Filed Under: Histori

THEMELIMI I KOLEGJIT PAN-SHQIPTAR TË KIRURGËVE

March 6, 2026 by s p

Prof. Dr. Rifat Latifi/

Është nder dhe kënaqësi e madhe për mua të kthehem sërish në këtë shtëpi të shenjtë, në Vatrën tonë, për të ndarë me ju disa nga aktivitetet që po bëjmë për të mirën e popullit dhe vendit tonë. Ju falënderoj për mikpritjen dhe që jeni bashkuar këtu sot.

Sot do t’ju flas për dy çështje të rëndësishme.

Në fillim, dua t’ju njoftoj se më 6–7 shkurt të këtij viti, në Tiranë kemi krijuar Kolegjin Pan-Shqiptar të Kirurgëve, si një ombrellë për të gjithë kirurgët shqiptarë, për të përdorur një shprehje të madhe të Nolit, të katandisur gjithandej nëpër botë. Tani do ta kemi shtëpinë tonë të madhe, dhe të gjitha degët e kirurgëve kudo ku ka shqiptarë do të jenë nën një kulm.

Sot, kur po flas para jush si kryetar themelues i Kolegjit Pan-Shqiptar të Kirurgëve, unë, si kurrë më parë, jam i mbushur me një ndjenjë të thellë shprese për të ardhmen e kirurgjisë shqiptare, mbretëreshës së të gjitha degëve mjekësore.

Për breza me radhë, kirurgët shqiptarë, kudo që kanë ushtruar profesionin e tyre, kanë demonstruar përkushtim ndaj ekselencës në kirurgji. Puna e tyre është dëshmi e qëndrueshmërisë dhe aftësive profesionale, shpesh përballë sistemeve të fragmentuara dhe komplekse të kujdesit shëndetësor, por edhe në sistemet më të avancuara të kujdesit shëndetësor në të gjithë botën.

Të frymëzuar nga rrugëtimi shembullor i kolegjeve kirurgjikale të themeluara ndër shekuj, duke filluar me të parin në botë, Kolegjin Mbretëror të Kirurgëve të Edinburgut, të themeluar në vitin 1505 nën patronatin e Mbretit James IV, si dhe nga Kolegji Amerikan i Kirurgëve, i themeluar në vitin 1913, i cili ishte edhe model për ne kur krijuam Kolegjin e Kirurgëve të Kosovës më 17 dhjetor 2018, ne jemi bërë bashkë sot në qytetin e bukur të Tiranës për të themeluar Kolegjin Pan-Shqiptar të Kirurgëve.

Ky kolegj nuk do të veprojë thjesht si një forcë kolektive për transformimin e edukimit kirurgjikal, praktikës, kërkimit shkencor dhe cilësisë së kujdesit kirurgjikal, por do të punojë edhe për të vendosur dhe zbatuar standarde etike dhe për të avokuar për cilësi të lartë në kujdesin kirurgjikal.

Ne do t’i bëjmë të gjitha këto duke ruajtur traditat tona të pasura kirurgjikale dhe duke nderuar të kaluarën, duke ndërtuar të ardhmen dhe duke përqafuar inovacionet moderne, përfshirë edhe rolin e Inteligjencës Artificiale në praktikën dhe edukimin kirurgjikal.

Kolegji do të qëndrojë si një entitet profesional i pavarur, me mision që të ndihmojë autoritetet përkatëse qeveritare dhe institucionet e akredituara për ngritjen e këtyre standardeve.

Kolegji synon gjithashtu të mishërojë parimet e programeve kombëtare të përmirësimit të cilësisë kirurgjikale të Kolegjit Amerikan të Kirurgëve, siç janë regjistrat dhe menaxhimi i kancerit, regjistrat dhe menaxhimi i traumave, regjistri i kirurgjisë bariatrike dhe programet e tjera kirurgjikale, si dhe akreditimi i qendrave të ekselencës sipas standardeve më të larta ndërkombëtare.

KPSHK do të këmbëngulë që specializantët e kirurgjisë të mos jenë thjesht vizitorë apo shërbëtorë në sallat e operacionit, por studentë të vërtetë të kirurgjisë, të cilët, pasi të përfundojnë specializimin, do të jenë në gjendje të ofrojnë kujdes kirurgjikal kompleks dhe të sigurt.

Në fund, miqtë e mi të nderuar, jam plotësisht i vetëdijshëm se udhëtimi para nesh do të jetë sfidues, por gjithashtu shumë premtues, dhe se do t’ia dalim me sukses. Ky sukses do të matet me gjenerata, jo me një apo një tjetër mandat politik, apo me një apo një tjetër drejtues të këtij kolegji.

Më lejoni të kujtoj thënien e famshme të njërit prej presidentëve të mi të preferuar të Shteteve të Bashkuara, Ronald Reagan, i cili tha:

“Nuk ka kufij për atë që njeriu mund të bëjë ose sa larg mund të shkojë, nëse nuk shqetësohet se kush i merr meritat.”

Merita për krijimin e KPSHK u takon mësuesve tanë të kirurgjisë dhe familjeve tona, të cilat na edukuan ta duam kombin tonë, pavarësisht se ku jetojmë apo ku kemi lindur. Ky është shansi ynë për të skalitur një trashëgimi të re – një trashëgimi ku ekselenca në kirurgji është e garantuar, ku kontributet tona shpëtojnë jetë dhe ku përkushtimi ynë do të ndriçojë për brezat që do të vijnë.

Tani më lejoni t’ju flas për një program tjetër të rëndësishëm dhe t’ju prezantoj Qendrën e Kosovës për Kërkime, Simulime dhe Trajnime të Avancuara, të themeluar në partneritet me Universitetin e Prishtinës dhe partnerë të tjerë ndërkombëtarë. Kjo qendër synon të bëhet qendër e përbashkët për organizatat e kirurgjisë nga Presheva në Mal të Zi, nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora shqiptare, kudo ku kirurgët dhe studentët e kirurgjisë janë të pranishëm.

Ky projekt është rezultat i bashkëpunimit mes fondacionit International Virtual e-Hospital (IVeH), të cilin shumë shqiptarë-amerikanë e kanë mbështetur, dhe Kolegjit të Kirurgëve të Kosovës (KCS). Së bashku, këto institucione kanë njohur nevojën për të zhvilluar një platformë bashkëkohore që do të mbështesë edukimin e avancuar mjekësor, trajnimin profesional dhe kërkimin shkencor në Kosovë, por edhe në rajonin më të gjerë të Ballkanit.

Investimi në këtë qendër do të thotë mbështetje për zhvillimin e kuadrit të kujdesit dhe shkencës mjekësore, në mënyrë që ai të jetë më i përgatitur, më i trajnuar dhe më i lidhur me komunitetin ndërkombëtar mjekësor.

Ne besojmë fuqimisht se, me mbështetjen e vazhdueshme të institucioneve akademike, organizatave profesionale, partnerëve ndërkombëtarë dhe secilit prej nesh, kjo qendër do të konsolidohet si një institucion kryesor për trajnim mjekësor, kërkim dhe inovacion në Evropën Juglindore dhe më gjerë.

Njëzet e tre vjet më parë vendosëm një tabelë në Qendrën e Telemjekësisë të sapohapur në Kosovë ku shkruhej:

“Dështimi nuk është opsion.”

Kjo filozofi çoi në zhvillimin e programeve të telemjekësisë në të gjithë Kosovën, në Shqipëri, në Cabo Verde në Afrikë, në Vietnam dhe në vende të tjera të botës, duke u bërë një model për telemjekësinë globale. Sot e them përsëri: “Dështimi nuk është opsion” për KPSHK.

Filed Under: Politike

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • …
  • 44
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • ROBERT LULGJURAJ – NJË KANDIDATURË QË ZGJOI, BASHKOI DHE KRENAROI KOMUNITETIN SHQIPTARO-AMERIKAN
  • Presidenti Wilson, Konferenca e Paqes, Çështja Adriatike dhe fati i Shqipërisë
  • Arbëreshët e Italisë, një histori italiane që kërkon të njihet
  • Republika në udhëkryq, kur ndryshimi i sistemit bëhet detyrim kombëtar
  • Pullat e taksës shqiptare dhe kontributi i Mirgen Shamllit në studimin e tyre
  • Kapitalizmi shqiptar dhe urrejtja komuniste…
  • At Leonard de Martino, Ati françeskan që mëkoi me dije dhe dritë, At Gjergj Fishtën, shpirtin dhe penën e shërbesës së shqiptarisë
  • ANSAMBLI I HASIT “PJETËR BOGDANI”– AMBASADOR I FOLKLORIT HASJAN DHE I KULTURËS KOMBËTARE
  • Gala Koncerti në Ohër – Festë e artit dhe bukurisë
  • Shkrimtari Arben Rogova vizitoi Vatrën
  • Rilindasi At Shtjefën Gjeçovi
  • Pse duhet ta lexojmë Andon Zako Çajupin?
  • Kujtojmë në ditën e tij të lindjes atdhetarin e shquar Sotir Peci
  • Albanian americans support the protests in Tirana
  • NJË DITË “AMBASADOR” I LIBRAVE TË MI…

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT