Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

25 vjet dhe është vetëm fillimi…

by

1 leonora1 meshe2 antoni1 meshe2 bisede3 antoni ok

Nga Leonora Laçi/Pukë-16-korrik 2017/E nisa me këtë frazë motivuese, si mesazh premtues për të ardhmen, këtë e pash të shkruar në një nga afishimet në oborrin e kishës katolike të Pukës, dhe po e vendosi si kryeartikull sepse vërtetë ishte vetëm fillimi, pse-n do e gjeni në brendësi të këtij shkrimi.

Me datën 16 korrik isha në Pukë për të ndjekur nga afër meshën dhe festimet e jubileut të 25 vjetorit të hapjes së Kishës Katolike në Pukë dhe ardhjen e Motrave të Nanës Terezë ( tashmë shenjtresh) në Pukë.Ndonëse meskorriku, kjo e diele ishte e freskët. Sa herë udhëtoj për në Pukë kam kënaqësi, aq më tepër kur shoh që në Pukë po bëhen përparime e punime infrastrukturore, dhe rinia pukjane po shkollohet në universitete të ndryshme, pasi vetëm nëpërmjet dijes e arsimimit mund të përparoj një vend.

Ndërkohë që mesha e 25-vjetorit ishte në 17:00 të pasdites, përfitova nga rasti që të gjendesha në Kishën e Kçirës, për herë të parë, ku ndoqa meshën e predikimin e orës 11:00. Kisha ishte e rrethuar nga gjelbërimi dhe pemëtari.

Teksa zbrisja në Kishën e Kçirës, më zunë sytë një tabelë ku shkruante “Rruga At Paulin Markgjokaj u lind në 26 shtator 1908 në Kçirë, vdiq me 30 korrik 1975 në Vjenë të Austrisë”.

Me të mbërritur në oborrin e Kishës, që për mua ishte hera e parë që e vizitoja, shoh të shkruar se: “Kjo Kishë u dhurua nga Dom Anton Kçira”, gëzimi ishte i dyfishtë, ndërkohë që Dom Anton Kçira pas dy dekadave u gjend në atë kishë tashmë duke mbajt meshë dhe predikim, e unë isha  dëshmitare e kësaj ngjarjeje.

Dom Antoni ishte i ftuar nga Dom Giovani Fiocchi, famullitar i Kishës katolike ne Puke për të kremtuar 25 vjetorin jubilar të hapjes së Kishës Katolike aty dhe ardhjen e Motrave të Nanes Terezë.

Dom Antoni shprehet se: “Pata fatin te predikoja në këtë Kishë dhe u ndjeva i emocionuar nga pritja dhe respekti qe treguan banoret të cilët mbushën stolat e Kishës dhe  se një prift i mirë dhe puna e tij del në pah me besimtarët që shkojnë në Kishë,  merita e kësaj i takon dom Giovanit”.

Dom Giovani, prifti italian i cili flet një shqipe perfekte, shërben prej 18 vitesh në Pukë dhe ka bërë një punë admiruese jo vetëm për përçimin e fjalës së Zotit por dhe si një shembull sesi duhet punuar dhe shfrytëzuar natyra dhe te mirat e saj për banoret vendas, i cili kishte krijuar punishte për përpunimin e produkteve vendase.

Në fjalën predikuese përveç meshës, Dom Antoni tha: “Shume prej jush jeni dëshmitaret e territ dhe dëshmitaret e dritës. Dëshmitaret e territ, koha e komunizmit pa fe e pa Zot, vuajtjet e juaja te pashpjegueshme te cilat nuk ka fjalë që mund t’i përshkruaj. Dëshmitarët e dritës jeni ju te rinjtë që keni jetuar demokracinë. Në kohen kur unë erdha në Kçirë në 1994, këtu vendi ishte i shkretë, e tani me punën e palodhur te dom Giovanit dhe juve, kjo zonë po lulëzon dita ditës.

Pas meshës Dom Giovani na qoi në punishtet ku bëheshin prodhimet vendase.

Pasdite ndoqëm meshën në ora 17:00, ku Dom Antoni u takua me Nuncin Apostolik Charls Braun, Ipeshkvin e Sapës Mons.Simonin, përfaqësues të klerit mysliman e besimtarë.

Pas meshës solemne u zhvillua dhe një aktivitet artistik. Dom Giovani u shpreh:- “Se duhet të shërbej ky 25 vjetor për të ngritur një pyetje të madhe se a ka Puka nevoje për një Kishe te madhe ?! Si dhe duhet punuar në këtë drejtim që të tjera përvjetore ta gjejnë popullin besimtar katolik te Pukës me kishën e re”.

Homazh për poetët

by

Në 40 vjetorin e rënies/

reshat-kripaNga Reshat  Kripa*/U vranë poetët. Përse u vranë? Mos vallë kishin kryer ndonjë krim? Jo. Ata shkruanin vetëm vargje. Shkruanin për lirinë, për atdheun, për dashurinë. A mund të vritet poeti pse shkruan vargje? Një gjë e tillë ndodhte në shtetin që pretendonte se luftonte për  lumturinë e qytetarëve të vet, në shtetin që thoshte se luftonte për të drejtat e njeriut, në shtetin ku po krijohej “njeriu i ri” i socializmit që do të bëhej varrmihësi i këtij kombi. Megjithatë ata mbijetuan. Mbijetuan me vargjet e tyre. Mbijetuan me idealet e tyre.

Ata kishin një pasion, një dëshirë të madhe për të shkruar. Donin të shkruanin atë që mendonin, atë që ëndërronin. Por jetonin në një kohë ku sistemi totalitar mbyste mendimin e lirë që në lindjen e tij. Për t’ia arritur kësaj ai kishte shpikur një formulë po kaq totalitare të letërsisë dhe artit për t’ia kundërvënë mendimit të lirë, formulën e të ashtuquajturit “realizëm socialist”, një formulë absurde që ndrydhi talentet e mëdha dhe u hapi rrugën veprave standarde pa asnjë vlerë.

Vilsoni dhe Genci ranë më 17 korrik të vitit 1977 rrëzë një përroi në Librazhd. Më duket sikur ende dëgjoj hapin e rëndë të gardianit që kontrollon qelitë dhe më shfaqen mijra të burgosur politikë që i kanë provuar mbi shpinat e tyre tmerret e atyre qelive. Vështroj dhe para syve më dalin dy vizione: djajtë dhe engjëjt, vampirët dhe preja, xhelatët dhe viktimat dhe bëj karahasimin. Nga njëra anë terri, ndërsa nga tjetra drita.  Nga njëra anë ferri, ndërsa nga tjetra parajsa.

Lexoj një poezi të Vilsonit:

Saharaja s’di të ëndërrojë,

Ajo bluan gurrë në mendt e saj,

Saharaja s’ka këngë të këndojë,

Saharaja s’ka as lot të qajë!

“Eksperti letrar” Myzafer Xhaxhiu shkruante:

Këto si dhe vjersha të ndryshme, fragmente të shkëputur nga libra të ndryshëm, flasin qartë për një tendencë nihiliste, pesimiste, flasin për mërzitjen, për vdekjen. Mohojnë jetën, kuptimin e punës së dobishme.

Ndërsa “eksperti” tjetër Koçi Petriti vazhdonte:  Vjersha ka frymë pesimiste, nihiliste, mohon gjithçka që lidhet me aktivitetin e njerëzve. Simbolika e bën atë një alegori me një përmbajtje reaksionare.

Lexoj edhe një poezi të Gencit:

E sa gjurmë mbetën kësaj ane,

(E sa miq ka pritur ky oxhak…)

Këtu rrodhën këngë partizane,

Diku rrodhën disa pika gjak!

Por për “eksperten” Diana Çulli këto vargje tingëllonin ndryshe:  Oxhaku ruan diçka të shtrenjtë. Kjo diçka nuk përcaktohet. Gjithashtu vargu “Diku rrodhën disa pika gjak” është i errët sepse autori, nëse e ka fjalën për kohën e Luftës Nacional-çlirimtare, në atë kohë nuk kanë rrjedhur vetëm disa pika gjak.

Dhe kjo poete, më vonë, do të fitonte famë, ndoshta edhe për “meritë” të kësaj ekspertize, madje do të zgjidhej edhe deputete e parlamentit shqiptar. Për më tepër, Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, e drejtuar nga një “ish i burgosur politikë” do ta propozonte për çmimin Nobel. Paradokset do të vazhdonin edhe më tej. Dy “ekspertët” e Vilsonit do të vazhdonin të lartësoheshin, madje njeri prej tyre do të dekorohej edhe nga Presidenti i Republikës, siç duket, edhe ai, për meritë të kësaj ekspertize. Kjo është Shqipëria e sotme ku në të njëjtin stan bashkëjetojnë ujqërit me dhëntë. A është e mundur?

Para syve më dalin vargjet e shquara të poetit të madh rus Mikhail Lermontov:

U vra poeti! – rob i nderit –

Ndër shpifje e thashetheme u shtri,

Me etje hakmarrjeje prej vrerit,

U mposht krenar me plumb në gji.

Në shpirt poetit s’iu durua,

Dhunimin e turpshëm kur e pa,

Përkundër fyerjes u çua,

I vetëm si më parë…dhe ra!

Kështu ranë dhe poetët tanë. Ranë për të mos u harruar kurrë, për t’u lartësuar si një memorial madhështor në piedestalin e martirëve të këtij kombi.

* Anëtar i Kryesisë Kombëtare dhe i Degës së Tiranës së Shoqatës

Antikomuniste Demokrate të Shqipërisë

 

 

Historia e Zbardhur-Sigurimi: Veprimtaria agjenturore e Alfred Ashikut dhe Jak Kodhelit

by

Dosjet hetimore dhe gjyqësore të ” armiqve” të pushtetit Jani Temo, Sehit Haruni e Kol Duli ” Element me botëkuptim të vjetër, kane mbaruar studimet në Itali”/1 alfred AshikuNga Agustin MIRAKAJ/Në vitet e para pas Luftës së Dytë Botërore, ndër drej timet prioritare të punës së pushtetarëve në Shqipëri ishte shtypja e çdo qëndrese dhe eliminimi me çdo kusht i kundërshtarëve të regjimit komunist. Për këtë u angazhuan të gjitha hallkat e pushtetit, por veçanërisht strukturat e Divizionit të Mbrojtjes së Popullit, Organeve të Sigurimit të Shtetit, Prokurorisë dhe Gjykatave Ushtarake.

2 ashiku

Pas shtypjes së kryengritjes të Malësisë së Madhe dhe më gjerë, janar 1945; kryengritjes së Postribës, shtator 1946; Gjyqit Special në Tiranë, mars – prill 1945; zbulimit dhe dënimit të drejtuesve dhe pjesëtarëve të organizatave “Bashkimi Shqiptar” dhe “Bashkimi Demokratik”, janar – shkurt 1946; gjyqit ndaj grupit të deputetëve të Organizatës “Nacional Demokratike”, shtator 1947; shuarjes së përpjekjeve për qëndresë të armatosur të Muharrem Bajrakatarit ( Kukës), Mark Gjon Markajt ( Mirditë), Mirakajve të Pukës, krerëve të Tropojës, Dibrës e Dukagjinit; një valë tjetër e goditjeve të organeve të diktaturës vazhdoi edhe gjatë gjithë vitit 1948, duke patur në fokus kundërshtarët e regjimit komunist, sidomos ata që ishin evidentuar si miq dhe bashkëpunëtorë të përfaqësuesve të misioneve anglo – amerikane në Shqipëri, por duket qartë përparësia e goditjes edhe ndaj shtetasve të huaj që për arsye të ndryshme banonin në Shqipëri.

Proceset hetimore – gjyqësore ndaj personave të arrestuar përfundonin me dënime të ashpra, që, përveç likuidimit të kundërshtarëve politikë dhe rezistencës së tyre, synonin edhe të ngjallnin frikë në shtresat e caktuara që ishin të pakënaqura nga regjimi komunist.

Në vijim të këtij dossieri do të publikojmë për lexuesin e “Gazeta shqiptare” profilet biografike dhe akuzat e formuluara nga organet e diktaturës ndaj gjashtëdhjetë e një personave të arrestuar gjatë vitit 1948; dyzetë e nëntë shtetas shqiptarë, nëntë shtetas rusë ( rusë të bardhë), një shtetas gjerman, një austriak, një italian dhe një shtetas francez ( me origjinë shqiptare). Për këtë dossier përgjithësisht janë shfrytëzuar dokumente arkivore të Arkivit Qendror të Shtetit Shqiptar, përkatësisht Fondi 492 ( Prokuroria e Përgjithshme), vitet 1947 – 1948. Jemi përpjekur të ruajmë gjuhën e dokumentit arkivor, sidomos në pjesën e formulimit të akuzave, që duket qartë se një pjesë e tyre janë të fabrikuara nga Organet e Sigurimit të Shtetit, me qëllimin e vetëm për të shtuar masat e dënimit ndaj atyre që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit komunist në Shqipëri.

II. Alfred Ashiku, Jani Temos, Jak Kodheli, Sehit Haruni dhe Kol Duli

Më 15 shkurt 1948, Drejtoria e Sigurimit të Shtetit i dërgon për kompetencë dhe veprim Prokurorisë së Përgjithshme një kopje të procesverbalit të të pandehurit Alfred Ashiku dhe një fletë akuzë të veprimtarisë së tij zhvilluar kundër pushtetit popullor.

Alfred Ashiku akuzohej se ka pasur lidhje të ngushtë me anglo – amerikanët, dhe në kohën kur u shtetëzuan farmacitë u prek dhe si i tillë u vu në shërbim të anglo – amerikanëve.

Ka patur lidhje me Thoma Stefanin, Smithin, Robinsonin, Votrouzin, Richadson, Palmer etj.

Kur është pyetur se si është njohur me të sipërpërmendurit, ka pohuar se rastet kanë qenë kur shkonte për t’u dëfrye në Dajt e gjetkë. Ndërsa, sipas të dhënave të strukturave të Sigurimit të Shtetit, ai frekuentonte Misionin Anglez dhe aty është njohur dhe ka formuar lidhjet me ata.

Alfred Ashiku nuk kishte folur në procesin e hetuesisë, duke preferuar më mirë vdekjen sesa të sqaronte pozitën e tij në të kaluarën dhe, si rrjedhim, procesi i tij ishte shumë i thatë.

Kishte bërë pjesë në Partinë Social – Demokratike dhe si i tillë kishte qenë i ngarkuar që të punonte së bashku me Dhori Xibinakun me të gjithë elementët e lëkundur.

Në lidhje me zgjedhjet elektorale të 2 dhjetorit 1945, ka thënë se këto shkuan në favor të Frontit nga çështja e presioneve dhe që mbas tyre qeveria do të merrte masa arrestimi për të gjithë ata që nuk do të votonin.

Ka patur lidhje me Maliq Bushatin dhe në kohën e okupacionit gjerman Alfredi ishte lejuar të mbante me vete revolver, mbasi kishte patur miqësi të madhe me disa autoritete të larta gjermane.

Rrethi i tij shoqëror ka qenë i përbërë nga kundërshtarë të regjimit komunist, si Mark Gurashi, Tika Texha, Lik Toptani, Rakip Strazimiri, Felatun Vila, Sara Blloshmi, Simon Pogu, Prof. Janko Hambicek, Suat Asllani, Haki Karapici, Agostin Bonati Dr. Irfan Pustina etj.

Alfredi ka patur lidhje me farmacistët që përbënin grupin kundërshtar që lidhej me organizatën e Grupit të Deputetëve.

Në grupin e Alfred Ashikut, sipas deklarimeve të njërit prej të implikuarve bënin pjesë edhe këta persona: Enver Sazani, Fadil Kotona, Pasholli, Tomini Noçka, Papadhopulli etj. Lidhjet me organizatën i mbanin nëpërmjet Enver Sazanit dhe Dr. Irfan Pustinës.

Në lidhje me këto akuza, i pandehuri Alfred Ashiku nuk kishte pranuar duke mbajtur një qëndrim të prerë mohues. Kjo kishte bërë që ai të evidentohej si person që e urrente pushtetin komunist, çka presupozonte masë dënimi më të ashpër ndaj tij.

Më 27 janar 1948, Drejtoria e Sigurimit të Shtetit do t’i dërgonte për kompetencë e veprim Prokurorisë së Përgjithshme procesverbalin e të pandehurit Jak Kodheli dhe të Jani Temos, si edhe fletë akuzat për aktivitetin e tyre kundërshtar ndaj pushtetit komunist.

1) Jani Temos ishte nga Tunis i Afrikës, me nënshtetësi franceze dhe me origjinë shqiptare: babën e kishte nga Korça dhe nënën nga Oçishti i Devollit.

2) Në maj 1940 kishte ardhur në Shqipëri për një vizitë miqësore pranë farefisit familjar Korçë e Oçisht, ku për shkak të fillimit të luftës midis Francës dhe Italisë dhe asaj Italo – Greke, kishte ndenjur gati 17 – 18 muaj.

3) Ka ikur nga Shqipëria në fundin e 1941- shit me ndërmjetësin e të kunatit të tij Ernest Jast, atashe i Konsullatës Zvicerane në Tunis, i cili i dërgoi formalitetet e nevojshme.

4) Pasi shkon në Tunis, në maj ose qershor 1944, inkuadrohet vull- netarisht në radhët e ushtrisë Angleze në Armatën e VIII- të dhe vjen në Itali.

5) Bashkë me Armatën ka shkuar deri në Italinë e Veriut dhe, kur Armata filloi të kthehej përsëri për në Italinë e Jugut, ilegalisht ka braktisur ushtrinë Angleze duke u nisur për të ardhur në Shqipëri.

6) Mënyra me të cilën kishte ardhur në Shqipëri konsiderohej nga Organet e Sigurimit tepër e dyshimtë: “Tue qenë ushtar i Armatës së VIII- të në Loreta, ka hipur në një tren që vinte nga Gjermania me të internuar, ku ishin dhe disa shqiptarë, me pretekstin se ishte mërzitur dhe për të bërë një vizitë ( mbas vizitës së sipërme prej 18 muajsh). Gjatë rrugës, megjithëse mbante devizën e ushtarit anglez, mundi të kalojë dhe erdhi deri në Bari pa u kapur”.

7) Kur mbërriti në Bari, bashkë me katër shqiptarë u paraqit në Misionin Shqiptar atje, por nuk kallëzoi identitetin e tij të vërtetë, por u paraqit si i internuar me të tjerët, nga frika se mos e dorëzonin tek anglezët.

8) Mbas më se një muaji që ka qëndruar pranë Misionit Shqiptar në Bari, më 6 ose 8 gusht 1945 erdhi në Shqipëri me aeroplan, duke zbritur në Tiranë.

9) Këtu pajiset me leje- qëndrimi dhe shkon në Korçë pranë farefisit. Rri pak kohë pranë tyre dhe pastaj fillon të punojë kamarier; më parë me disa privatë në Korçë, pastaj në klubet sindikale punëtore në Korçë dhe në Durrës dhe më pas hyn në UNRA, tek anglezët, nga të cilët kishte ikur në Itali, kur ishte ushtar.

10) Në UNRA i kërkon punë drejtoreshës së personelit Mis Neelyt, e cila, pasi e pyeti kush ishte etj., e mori menjëherë në punë dhe në fund, kur u largua me dëshirën e tij për të shkuar në Tunis, i dha dhe fletë lavdërimin për shërbimin që kishte bërë sa kohë që punoi me ta.

11) Në hetuesi, Jani Temos nuk kishte pranuar të kallëzojë pyetjet që i bëheshin nga oficerët e sigurimit dhe kishte mohuar akuzat që formuloheshin prej tyre për qëllimin e largimit të tij nga anglezët ( në Itali), mbi qëllimin për të cilin kishte ardhur në Shqipëri, për lidhjet e tij si informator me UNRA- n etj.

“What does it mean to be Shqiptar?”

by

1 Jam krenarBY EDUARD BUCAJ/A couple of years ago in NYC, a young Albanian teenager posed the question, “What does it mean to be Shqiptar?” At first, the reaction for some might be, “this is silly, and he couldn’t be serious!” The teen went on to say that he meets different Albanians all the time (in NYC that certainly isn’t unusual) and everyone has a different idea of what it means to be a Shqiptar, but what’s the truth? The fact is that many Albanians today do NOT know what it really means to be Shqiptar and/or many have forgotten! The first question one should ask is: what have your parents taught you? What do you know about our history? We can blame communism, capitalism, or better yet, today’s internationalism, or even more accurately, parental-ism or lack thereof. It doesn’t matter where you’re from; Albania, Kosova, or any of the diaspora; USA, Europe, East or West, the epidemic is the same result!

1 eduard gjonHow has this happened? Who or what is responsible for this tragic identity crisis phenomenon? So many different views plagued us, even during the recent elections in Albania! After the last couple of decades of freedom from an oppressive dictatorial government, Albania suffered so much corruption as in many other emerging democracies, but also accomplished many noteworthy milestones. Nonetheless, the Albanian people, from all regions, have spoken just as this young teenager: “What does it mean to be a Shqiptar?” Hence, the last TWO overwhelming wins of Socialists in Albania! As a Cham (ethnic southern Albanian from Çameria) or a Dardan (ethnic northern Albanian from Kosova) it is clear we have a common cross to bear involving suffering of the worst kind; invasion, genocide, rape, mass murder, displacement, and today’s political oppression/corruption. For Albania, the suffering has been subtle, but systematic by our own poisoned hand!

With that, we are a very complex people; that’s an understatement but a fact. We come from different regions, speak different dialects, fight and survive different enemies and circumstances. Yet with all these differences we remain the same at our core; with our culture, our language, and most importantly our values! Like eagles, each one is a ‘potential’ leader soaring high and powerfully with unmatched sharpness and strength. But what does it mean to be a Shqiptar? This teenager went on to say, these Albanians say this and those say that, etc….Therefore, if so many have forgotten what it means to be a Shqiptar, it’s time to set the record straight!

We cannot know or do everything, but only with a simple common desire that there is good probably in everyone, which should give us all hope for the future. People are not born bad, but how and where they are raised has a definite effect on how they end up. Where there is an absence of good in some people or an instruction of the opposite, there lies the corrosion.

What does this have to do with our question; what does it mean to be a Shqiptar? Well, when one studies history carefully, you will find there has always been a set of common beliefs or values of the Albanians in some way, shape or form regarding a Creator-God and the universal laws of nature. The ‘Greek’ gods we know were actually Pelasgian Gods, nonetheless, every Shqiptar gave gifts, tribute, and homage to some superior being that appealed to the individual, but did everyone believe? The foreign communistic ideology and its atheist faith have done harm to society in general, but more specifically to the Shqiptar identity! Why? In Albania, during one of the most heinous communist dictatorships, the regime exterminated religious clerics, intellectuals, and patriots and transformed the Albanian mentality. This does not mean if you are an atheist, you are a bad person, but the moral code of the communist was set out to destroy the very core values that made up the fabric of these ancient stubborn people who refused to be defeated by any means over the ages. In six month’s Kosova will

celebrate its 10th Independence Anniversary which could not have been made possible without the many patriots, intellectuals, and her religious clerics. They had to unite with a common purpose. Many Kosovar Albanian families were in blood feuds for decades, but for the sake of the nation they had to come together to fight off the evil foreign (Slavic) communists. In an unprecedented event, these Albanians, despite their own pride, came together in the tens of thousands in a mass forgiveness ceremony for the good of the nation, which eventually led to Kosova’s independence. Is the mission over? What have we done to move toward Cameria’s independence or the other forsaken lands? Have we arrived? NO! Instead we are comatose with an independence and imaginary freedom, while many still remain chained as slaves to this ideology by fighting one another for position and status despite the fact that our adversaries continue to attack us on all fronts (North, East, West, South) and more tragically from within! This foreign communist ideology has affected many Albanian people (regardless of their party lines affiliation) and is threatening even our greatest ally, USA!

We must look at our heroes and heroines and not necessarily our leaders of today to analyze what it means to be a Shqiptar or a Shqiptare, respectively. Albanians tend to be warm and at times very hot people who are emotionally charged, full of vigor, energy, and passion, hence their successful accomplishments, large and small throughout the ages, everywhere. Typically, an authentic Shqiptar, regardless of region, religion, political views, immigrant or non-immigrant background, is “traditional.” Tradition is sacred, it’s passed down from generation to generation. After all, Albanian is one of the oldest Indo-European languages making it and its native speakers primordial. Our civilization is constantly moving and changing, or as the internationalists call it, ‘evolving’, throughout the eons, Shqiptari or Shqiptarja have been passionately fighting zealously to keep their identity alive. Despite the many barbaric ravages from the Roman conquest by the West into Illyrian lands, to the Slavic invaders from the North, and the relentless Orient Ottomans from the East and the very successful cunning Greeks from the South, it is amazing the Albanian language and its people still exist today. The most indispensable part of this ancient tradition is the family and their BESA. The basic fundamentals of the family structure are the most sacred tradition of all, and one’s Besa. It is the respect of one’s own family code of honor, loyalty, and love that transcends the advancement of a culture and its civilization throughout the ages. Eventually, as the family grows larger into clansmen, then into various tribes, it becomes a nation rich in slightly different traditional dresses, idioms, etc., but the core values remain the same. Because people are human beings you will have exceptions to these values, however for the most part, the pure common denominator for all Shqiptars is the inclination to one’s family, unity! Aren’t we then one big family? Yes!

Throughout our history it’s been proven that many of our adversaries have been trying to destroy us, be it through war, assimilation, or undoubtedly the most effective: evil ideology that pins brother against brother. Today’s selfie ideology of me, myself, and I have plagued our people to the point where our kids have to ask, “What does it mean to be a Shqiptar?” Shame on us all for allowing this to happen!

Twenty-five years ago, Albania could only dream of the opportunities we have currently. Rather, the toxic brainwashing persists today!

Being Shqiptar means being a good person, a good spouse, a good parent, a good child, a good neighbor, a good student, a good Christian, a good Muslim, a good soldier…banu besnik!

“What can you do to promote world peace? Go home and love your family.” – Saint Mother Teresa

GJENOCID ME MASKEN “REVOLUCION IDEOLOGJIK E KULTUROR”

by

Nga Fritz RADOVANI: Pjesa e XIX/

Hysni Kapo, Enver Hoxha, Mehmet Shehu and Ramiz Alia (far right). Gani Xhengo
Hysni Kapo, Enver Hoxha, Mehmet Shehu and Ramiz Alia (far right).
Gani Xhengo/

NE FOTO:ENVERI- KËTA DY I RREGULLOJ UNË, TI RAMIZ, MERRU ME SHKODREN !/

 1966, Amerikani Harold Uajzberg tha: “Vrasësi tipik e shikon veten si ndonjë hero.”

1967 Asht viti i shfaqjës së haptë të surratit të përbindshit antishqiptar, antikatolik terrorist, i fundamentalistit aziatik Enver Hoxha, me pasuesin e vet skilën Ramiz Alia.

  • N. S. Hrushov ka shkrue: “Pikrisht kështu, ka kenë tek né në kohen e Stalinit.

Ai zhdukte gjithë kuadrot e hershme e populli thërriste: ‘Rroftë Stalini!’. Liderat shqiptarë nisen nga idea se Populli asht turmë. Ai duhet mbytë në frikë, tue e nënshtrue me kërcënime. Kështu vepron edhe Mao Ce Duni.”

  • Komunistët kudo ku kanë marrë pushtetin, kanë inaugurue terrorizmin në masë si mjet qeverisje.

Mbas fjalimit “programatik” të 6 Shkurtit 1967, PPSh dhe personalisht vet Enver Hoxha, udhëzon, drejton dhe kontrollon punën e organeve të Sigurimit të shtetit. Çdo vendim del nga Byroja Politike e KQ të PPSh, shpërndahet në rrethe dhe zbatohet nga komitetet e partisë, që kanë në varësi Sigurimin e shtetit dhe organizatat terroriste.

  • Vetë terroristi Enver Hoxha, në “veprën” e tij nr. 19, tregon se kryesore per té asht depersonalizimi i njeriut, tue e çveshë até nga “e drejta me besue në Zotin”, me arrijtë me e ba instrument të sigurimit të shtetit në sherbim të PPSh, për shpartallimin dhe varrosjen perfundimtare të Identitetit Kombtar, shemtimi ma i madh i këtij “Revolucioni” që edhe sot “dr. prof dhe akademikët e RPSSh”, nuk e konsiderojnë endè Gjenocid i mirfilltë kunder Shqiptarëve.
  • 6 SHKURT 1967, Enver Hoxha në “Fjalimin Programatik” të tij, për thellimin e “Revolucionit socialist” mbi bazen e “mësimeve të panderprera proletare të PPSh”, synon në të gjitha fushat e jetës politike, shoqnore, historike, kulturore dhe arsimore, me ba “spastrimin” e shoqnisë Shqiptare nga të gjitha “mbeturinat e vjetra”, në këte rrugë:

■Dhunimi i identitetit kombtar, tue fillue nga Gjergj Kastrioti – Skenderbeu, i cili nga “dr.prof e akademikët” quhet “Skënderbeu Gjergj Kastrioti” (Fjalori Enciklopedik Shqiptar, Botim i Akademisë së Shkencave të RPSSh, Tiranë 1985 fq. 964), vazhdohet: “Heroi Kombëtar i shqiptarëve, strateg e burrë shteti i madh që udhëhoqi luften për pavarësi kunder pushtimit osman,…një nga figurat e shquara të historisë së shek. XV…”

■Dhunohet e drejta zakonore Shqiptare, ku perfshihet “Kanuni i Skenderbeut”, “Kanuni i Lekë Dukagjinit”… që ruejten kenien e Popullit Shqiptar nder shekuj, si komb, gjuhen dhe kulturen e tij. Pasuen brez mbas brezi tiparet Shqiptare: Besë, Burrni, Bujari.

■Dhunohet Nderi i Shqiptarit, qё ruen dhe trashigon vlerat e Familjes Shqiptare.

■Dhunohet në Vaun e Dejës, në vitin 1969 edhe Kisha ku asht kunorzue Heroi ma i madh i Kombit Shqiptar, pikrisht në pragun e 500 vjetorit të vdekjes së Tij. Thëmelet e saj janë e vetmja dëshmi e vjetersisë së saj. Veprat e artit e afreskit u shkatrruen…

■Dhunohet Opera e “Skenderbeut”, me zhdukjen e kompozitorit Prenkë Jakova.

■Dhunohet “Kanuni i Skenderbeut” me dënimin me vdekje të Don Frano Illisë (1968).

■Dhunohet në Kuvendin e Françeskanëve Troshan, vepra e artit, pikturë me vaj per Gjergj Kastriotin, e cila, vidhet nga Galeria e Arteve në Tiranë, me leje nga shteti.

■Dhunohet Dokumenti origjinal i Shpalljes së Pavarësisë Kombtare në 1912.

■Dhunohet edhe “Kushtetuta e RPSh” e hartueme nga vetë shteti komunist në vitin 1946.

■Dhunohet gjuha Gegnishte Shqipe me një “kongres” turpi dhe “Drejtshkrimi” në 1972.

■Dhunohen letersia dhe artet, arrestohen dënohen dhe vuejnë nder burgje e kampe shfarosje ata që mendohet se në kokë, ruejnë të tjera ide nga ata socialiste e komuniste.

■Dhuna në letersi e arte merr trajtën e plotë të “realizmit socialist” mbas plenumit të KQ të PPSh në qershorin 1973, kur vendoset edhe “spastrimi” i teksteve shkollore nga disa “mbeturina” të letrarëve dhe shkrimtarëve të Gjuhës Gegnishte Shqipe të Veriut.

■Dhunohet shkolla Shqiptare mbas fjalimit të Enver Hoxhës, me 7 mars 1968, per “revolucionarizimin e mëtejshëm të shkollës”, aprovohet rruga “revolucionare” me ligj nga plenumi i VIII i KQ të PPSH, në qershor 1969, ku shenohet: “Qellimi perfundimtar i shkollës nuk është marrja e diplomës e mbarimi i universitetit, por për t’i shërbyer atdheut e socializmit ku të jetë nevoja. Në qender të të gjithë procesit mësimor-edukativ të shkollës, si shtyllë e paluajtshme kurrizore u vendos boshti ideologjik marksist-leninist.” “Dr. prof. e akademikët” e dijnë ma mirë se unë, se “ku kishte nevojë PPSh.., dhe kush varej nga ajo.. ”, mbasi shumica vazhdojnё “me i krye ato detyra” edhe sot…

■Dhunohet e drejta e “Shtetit të Pavarun” nga PPSh dhe tirani kriminel E.Hoxha.

■Dhunohet e drejta Kushtetuese…e mbrojtjes së të “pandehurit” nga avokati.

■Dhunohen të drejtat civile të qytetarëve që perfshihen në “Luften e kllasave”, tue humbë të gjitha të “drejtat e liritë njerëzore dhe qytetare”.

Ata u përkasin vetëm “atyne” me “të drejtat socialiste”. Si pasojë:

■Dhunohet e drejta me vazhdue shkollat e nalta pa u “aprovue” nga PPSh.

■Dhunohet e drejta e mbrojtjes së titujve “dr. prof, akademik, jurist,” …nga ata që janë perfshi në “luften e kllasave”…

■Dhunohet e drejta e krijimit të familjes pa miratimin e PPSh…

■Dhunohet e drejta e punës private dhe në administraten shtetnore per arsye biografije.

■Dhunohet e drejta e punës në arsim dhe asaj krijuese në art e kulturë.

■Dhunohet e drejta e punës kooperativiste për klerikët katolik.

■Dhunohet e drejta e perkthimeve për me trashigue në kulturen kombtare veprat e kulturës botnore. Arrestohen dhe dënohen randë perkthyesit Prof. Nikoll Dakaj, Prof. Mark Dema etj. Dënohet kangtari Lukë Kaçaj, se reciton “Lahuten e Malsisë”.

■Dhunohet e drejta e pronës private dhe trashigimia nga prind të “deklasuar”.

■Dhunohen dokumentat e Gjendjes Civile per qellime “shpifje” nga shteti.

Zhduken nga Sigurimi fletët e regjistrave të paravitit 1944.

■Dhunohet e drejta e trashigimit të Tokës dhe pronës paluejtshme nga pronarë që janë të “deklasuar”, të pushkatuem etj., ose kulakë. “Ato prona i merr shteti !”

***

■Dhunohen të gjitha ligjët që u caktuen në “Statutin e Kishës Katolike”, që edhe ky, u aprovue nga Kuvendi Popullor i RPSh, me datën 30 korrik 1951, nga Dr. Omer Nishani.

■Me 6 shkurt 1967 terroristi Enver Hoxha, shpallë haptas “Lëvizjen kunder Fesë”…

■Prof. At Zef Valentini S.J. shkruen me 1954: “Tue kenë me arsim shumë të ngritun, katolikët shqiptarë gjithmonë u patën ngjallë zili disave. Vrasësi antikatolik Hoxha e pranonte këte tue i ba nder katoliçizmit, por katoliçizmi dhe në veçanti kleri katolik ishin pengesa ma e madhe per triumfin e komunizmit.”

■Tirani anadollak Enver Hoxha persëritë: “Çka thotë partia bën Populli!”…Asnjë veprim tjeter nuk ka të drejtë askush me ba, vetem até “çka thotë PPSh!”… Po PPSh kush ishte? – Enver Hoxha me kriminelët e tij, të byrosë politike…Hysni Kapo, Ramiz Alia, Kadri Hazbiu dhe i zgjedhuni nga kriminelët e Spanjës Mehmet Shehu, si specialist masakrash per dhunimin e të drejtave të njeriut, per me detyrue njerzit “mos me Besue në Zotin”, dhe me eleminue Klerin Katolik Shqiptar perfundimisht, tue zbatue ligjet e Gjenocidit komunist.Duhej luftue deri në zhdukje botkuptimi fetar me luftë kunder institucioneve fetare që ruenin Fenë në zemren dhe mendjen e Popullit.

■Ishin pikrisht Ato Kulla… që ishin ngritë që në Shekullin e Parë të Epokës mbas Krishtit, nga Shen Pali në Durrës ku, “rinia revolucionare”, në shembullin e “gardistëve të kuq”, të Mao Ce Dunit vuni “Fletë Rrufenë” e parë.

■Kryetari i Kishës Katolike Imz. Errnesto Çoba, me 1 Qershor 1966, kur ishte vendosë me u mbyllë Kisha e Zojës 1000 vjeçare tek Kalaja e Shkodres, i kishte shkrue një leter Enver Hoxhës, ku shenon: “Na jemi të gatshem të bajmë sakrifica per mbarëvajtjen e Atdheut, kjoftë edhe me jeten tonë!”…(Arkivi i Min. Mbrend. 1998).

■Enver Hoxha shpallë “Shtetin e Parë Ateist në Botë”…me dekretin 4337: “Shteti nuk njeh asnjë fé dhe inkurajon zhvillimin e propagandës ateiste, për të krijuar të njerëzit botkuptimin shkencor e materialist” Artikulli 37 i Kushtetutes RPSSh, 1976.

■Me 19 mars 1967, mbyllen perfundimisht Kishat Katolike tue fillue me Kishen Katedrale të Shkodres. Njëheri fillon edhe dhunimi i vorrezave nder Kisha të Atyne klerikëve që kishin vdekë edhe para vitit 1900 dhe 1944.

■Prill 1967: Me porosi të KQ të PPSh dhe të terroristit EHoxha, tek Dosja 2291. Arkivi i Ministrisë së Mbrendshme, prokurori i pergjthshëm Lefter Goga, urdhnon:.. “Hetuesit mund të përdorin torturat më shnjerëzore deri në vdekje të burgosurëve, pa asnjë përgjegjësi penale ndaj të pandehurëve që mund të vdesin në duart e tyre në hetuesi.”

■Shqipnia e viteve 1944 – 1991 asht i vetmi vend në Botë që me “Revolucionin apo Gjenocidin komunist të vitit 1967”, ka krye Vetvrasje Kombtare perfundimtare!

  • Shqiptari përjetoi jetën e të pambrojtunit të dërmuem nga diktatura komuniste dhe të sulmuem nga bishat të egra të pyllit. Shqipnia e Gjergj Kastriotit Skenderbeut, Shqipnia Evropjane, shpallët me Kushtetutë: “Shteti i Parë Ateist në Botë”. Rrugët e përgjakuna të Shkodres Heroike prap njomën me Gjakun e Martirëve të Kishës Katolike.
  • Don Shtjefën Kurti, vetëm se Pagëzoi një fëmijë: Pushkatohet. “Revolucioni Ideologjik Kultural” i tipit kinez, edhe njëherë përmbytë Popullin Shqiptar në llomin e ideologjisë komuniste, tue mos lanë asnjë Kishë Katolike në Shqipni.

■Gjithsejt mbyllen 2169 objekte kulti.

  • At Pjetër Meshkalla, me datën 5 Prill 1967, i tregon haptas drejtuesve terroristë të Shtetit komunist, se: “…Ajo që kërkoni me ba ju asht vetëm kjo: Pjesa e friksueme me kërcnime, presione, premtime e pushime nga puna, pëson torturën ma të madhe, sëpse, i lidhun nga kafshata e bukës, shtërngohët me mohue me gojë Ate që beson; dhe kështu, fushata që po bahët, synon me formue një brezni pa kurajo civile, pa burrëni, oportuniste, servile, tue prishë karakterin e Shqiptarit në dam t’Atdheut.”(Nga letra e dergueme M. Shehut).
  • 25 PRILL 1993 Edhe konkluzioni asht dhanë nga Miku i Madh i Popullit Shqiptar:

PAPA GJON PALI II ka thanë: “Ajo që ka ngja në Shqipni, të dashtun Vëllazën dhe Motra, nuk asht pa kurrë në historinë e njerëzimit…” (Sheshi Skenderbeu Tiranë)

            Vazhdon Pjesa e XX dhe e fundit…

Melbourne, Korrik 2017.