Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

ȄSHTȄ KOHA TȄ JEMI TȄ BASHKUAR DHE JO TȄ NDARȄ

by

ȄSHTȄ KOHA TȄ JEMI TȄ BASHKUAR DHE JO TȄ NDARȄ

Tȅ nderuar kandidatȅ pȅr kryetarȅ tȅ PD, ju lutem ndȅrpriteni kȅtȅ farsȅ zgjedhore

Dr.Vili Minarolli

Ish antar i Kryesisȅ  tȅ PDSH

Ish Kryetar i Degȅs tȅ Tiranȅs

Nȅ PDSH po zhvillohet njȅ fushatȅ pȅr  zgjedhjen e Kryetarit tȅ partisȅ, njȅ muaj pas ditȅs tȅ votimit dhe pa u pȅrfunduar proçesi i çertifikimit tȅ zgjedhjeve nga KQZ. Shkaku ȅshtȅ  se ndonjȅ pȅrfaqȅsues i huaj i akredituar nȅ vend dhe ndonjȅ institucion ndȅrkombȅtar nxituan tȅ uronin fituesin. Pȅr kȅtȅ  arsye kȅrkohet dorȅheqja e kryetarit tȅ Partisȅ me justifikimin  se nuk arriti tȅ fitonte zgjedhjet, duke  e lidhur me njȅ preçedent tȅ para 13 viteve kur kryetari i partisȅ qȅ qeveriste vendin dhe administronte zhvillimin e zgjedhjeve dha dorȅheqje pas humbjes. Duket qȅ rasti nuk ȅshtȅ i njȅjtȅ. Kam shkruar disa postime nȅ FB pȅr kȅtȅ situatȅ duke shprehur mendimin se mȅ parȅ  tȅ analizohen  shkaqet e “humbjes” dhe tȅ metat  e drejtimit nga ana e kryetarit tȅ partisȅ dhe mȅ pas tȅ kȅrkohet zȅvȅndȅsimi i tij , nȅqoftȅse ai  ȅshtȅ shkaku i humbjes.Kryetari Basha  iu drejtua KK me njȅ pyetje tȅ thjeshtȅ: “Nȅqoftȅse ju mendoni se zgjedhjet janȅ humbur, unȅ jap dorȅheqje, por nȅqoftȅse zgjedhjet janȅ vjedhur , atȅhere tȅ gjithȅ bashkȅ tȅ evidentojmȅ  masakrȅn zgjedhore dhe pastaj tȅ merremi me veten tonȅ”.

Pavarȅsisht  se asnjȅ nuk u shpreh pȅr humbjen e zgjedhjeve, KK i partisȅ  vendosi qȅ PD tȅ fillonte fushatȅn  pȅr zgjedhjen e kryetarit tȅ partisȅ ose rikonfirmimin e atij qȅ ȅshtȅ nȅ detyrȅ. Nga qȅndrimi i disa prej ish drejtuesve tȅ PD, nxitȅs dhe frymȅzues tȅ fushatȅs pȅr zgjedhjen e kryetarit, m’u krijua mendimi se largimi i kryetarit Basha  do ishte edhe njȅ larje borxhi pȅr mos zgjedhjen e tyre si kandidat pȅr tȅ qȅnȅ deputet. Dhe aktualisht kemi katȅr kandidatȅ nȅ garȅ qȅ po i prezantohen çdo ditȅ antarȅsisȅ tȅ PD nȅ qytete tȅ ndryshme tȅ vendit.Pȅr mendimin tim tȅ kȅrkosh pȅr tȅ drejtuar PD duke  mos qȅnȅ asnjȅherȅ  as antar i njȅ seksioni apo i njȅ strukture drejtuese tȅ saj nga kryetar seksioni e mȅ tej edhe pse mund tȅ jesh katapultuar( siç ka ndodhur nȅ shumȅ raste) nȅ KK apo edhe nȅ kryesi , ȅshtȅ njȅ pretendimi i tepruar pȅr tȅ mos thȅnȅ papȅrgjegjshmȅri. Tȅ kȅrkosh tȅ zgjedhesh kryetar, pasi gjatȅ gjithȅ fushatȅs, duke qȅnȅ jashtȅ çdo kontributi, ke pritur humbjen e partisȅ me qȅllim  qȅ tȅ kȅrkosh tȅ marrȅsh kreun, kjo mbetet nȅ vlerȅsimin e çdo antari qȅ do tȅ votojȅ. Megjithatȅ secili nga kandidatȅt ka tȅ drejtȅn e tij dhe nȅ fund edhe unȅ si antar i thjeshtȅ i PD do i uroj pȅr fitoren e tij.

Nga sa kam dȅgjuar , tȅ gjithȅ kandidatȅt e rinj parashtrojnȅ , atȅ qȅ e quajnȅ platformȅ dhe ka tȅ bȅjȅ  me drejtimin e partisȅ nga ana e tyre. Tȅ gjithȅ kanȅ tȅ njȅjtat premtime tȅ shprehura me fjalȅt: “Unȅ di si fitohet”, “Unȅ kam njȅ platformȅ dhe program tȅ qartȅ”,” Unȅ nuk do tȅ bȅj gabimet e kryetarit nȅ detyrȅ”etj. Po asnjȅri , duke analizuar gabimet e kryetarit tȅ partisȅ pȅr rezultatet e drejtimit 8 vjeçar tȅ tij, nuk i jep pȅrgjigje pyetjes: Si do tȅ vepronte ndryshe  kur do tȅ ishte ndodhur nȅ tȅ njȅjtȅn situatȅ qȅ tȅ siguronte fitoren? PD do i duhet tȅ ndeshet pȅrsȅri me kundȅrshtarin e tij politik, i cili tashmȅ ka krijuar njȅ makineri tȅ frikshme elektorale, pasi ka futur nȅn sqetullȅn e tij çdo segment tȅ shtetit, me anȅ tȅ sȅ cilȅs  arrin tȅ fitojȅ çdo zgjedhje dhe tȅ gjunjȅzojȅ çdo kundȅrshtar. Nȅ platformȅn apo programin e secilit kandidat pȅr kryetar pȅrsȅritet i njȅjti sllogan: “Do tȅ fitojmȅ duke hapur partinȅ, pȅr tȅ gjithȅ tȅ larguarit.”  Po pyetja ȅshtȅ se a ka qȅnȅ e mbyllur  dera e partisȅ pȅr atȅ qȅ ka dashur tȅ jetȅ antar i saj?  Sepse kur flasim pȅr “hapje” na vinȅ nȅ mendje preçedentȅt e kaluar, kur ata qȅ u larguan me dȅshirȅn e tyre, madje pastaj emigruan prej disa viteve( partitȅ janȅ bashkime vullnetare individȅsh), ndonjȅ tjetȅr qȅ krijoi njȅ parti , kundȅrshtare me PD, apo ndonjȅ qȅ nuk e ka ditur as ku bie  dera e PD( siç jo pak  herȅ kam qȅnȅ dȅshmitar), janȅ emȅruar antarȅ tȅ kryesisȅ, janȅ vendosur nȅ listȅn fituese tȅ partisȅ pȅr deputetȅ dhe atȅ ditȅ qȅ nȅ zgjedhjet e rradhȅs ky favor i pamerituar dhe i pajustifikuar  nuk u pȅrsȅrit, del kundra dhe krijon parti kundȅrshtare. Dhe pastaj kur kȅrkohet hapja bȅhet fjalȅ pȅr  po kȅta individȅ qȅ kȅrkojnȅ tȅ marrin po ato favore qȅ  i kishin para se tȅ largoheshin apo t’ju kundȅrviheshin partisȅ. Pȅrvoja ka treguar qȅ riardhjet e tilla vetȅm kanȅ zhgȅnjyer antarȅsinȅ dhe kanȅ sjell humbjen e votave nȅ njȅ fushatȅ elektorale.Po tȅ jetȅ fjala  pȅr kȅtȅ lloj hapje, mȅ mirȅ tȅ quhet partia e mbyllur. 

Nuk ia lejoj vetes as tȅ mbȅshtes as tȅ kritikoj veprimet e Kryetarit L.Basha pȅr drejtimin e partisȅ.Nganjȅherȅ kam dashur t’i jap ndonjȅ mendim(jo kȅshillȅ) duke i shkruar personalisht,  si njȅ detyrim thjesht moral dhe pa  patur asnjȅ pretendim  qȅ t’i merrte nȅ konsideratȅ. Por duke i ndjekur ngjarjet dhe veprimet  nga jashtȅ, jo gjithnjȅ kam miratuar veprimet e tij.Pȅr shȅmbull nuk e kuptova krijimin e Kȅshillit pȅr pȅrzgjedhjen e kandidaturave  pȅr deputetȅ, duke i lȅnȅ shkak zgjedhjeve preferenciale dhe eleminimeve subjektive, kur  ekzistojnȅ strukturat pȅrgjegjȅse sipas statutit . Nuk gjej asnjȅ justifikim nȅ vendimmarrjen e tij duke shmangur strukturat pȅrkatȅse, siç ishte hartimi i listȅs tȅ  deputetȅve nȅ zgjedhjet e vitit 2017 me persona qȅ jo vetȅm ranȅ preh e joshjeve  nga ana e kundȅrshtarit politik dhe u bȅnȅ njȅsh me tȅ nȅ veprime tȅ hapura antikushtetuese, por u evidentuar edhe pȅr njȅ formim tȅ mangȅt moral, intelektual dhe kulturor. Shprehja e lirȅ e mendimit nȅ forumet e partisȅ, dȅgjimi dhe marrja nȅ konsideratȅ e tyre edhe kur  janȅ tȅ ndryshme nga mendimi i kryetarit, respektimi dhe zbatimi e rregullave , mbledhja e forumeve sipas statutit,sigurojnȅ funksionimin  e brendshȅm tȅ demokracisȅ nȅ parti.

Pa dashur ta justifikoj zotin Basha, unȅ pȅrsȅri po i kthehem  problemit qȅ ka tȅ bȅjȅ me pyetjen qȅ shtrova mȅ sipȅr. Kȅto ditȅ tȅ fushatȅs pȅr kryetar kam dȅgjuar qȅ e pȅrbashkȅta e tyre ȅshtȅ kritikat ndaj veprimeve dhe vendimeve tȅ kryetarit nȅ detyrȅ. E drejta e tyre. Duhet tȅ vihen nȅ dukje tȅ metat dhe gabimet pȅr tȅ dhȅnȅ siguri pȅr mos pȅrsȅritje nga ai qȅ do tȅ zgjidhet. Po nga asnjȅ nuk kam dȅgjuar si do tȅ vepronte ai ose ajo po tȅ ishin nȅ atȅ rol.Sepse vitin tjetȅr nȅ zgjedhjet e rradhȅs secili prej tyre mund tȅ ndodhet nȅ tȅ njȅjtat pozita.

Unȅ do tȅ shpreh mendimin tim  pȅr disa nga ato  “gabime” qȅ pȅrmendin konkuruesit e tjerȅ.

Zoti Basha kritikohet pse braktisi Çadrȅn dhe pranoi bashkȅadministrim e zgjedhjeve nȅ vitin 2017, ndȅrkohȅ qȅ kishte deklaruar se zgjedhje me E.Ramȅn kryeministȅr nuk do tȅ bȅnte. Me sa mȅ kujtohet atȅ kohȅ pati njȅ angazhim tȅ madh ndȅrkombȅtar qȅ opozita tȅ merrte pjesȅ nȅ zgjedhje, si detyrim i funksionimit tȅ njȅ shteti pluralist. Emisarȅt e ndryshȅm ndȅrkombȅtar garantuan pȅr zgjedhje tȅ drejta, ndoshta  ushtruan edhe presion ndaj kryetarit pȅr ta konsideruar mospjesmarrjen  si njȅ standart jo demokratik dhe e “detyruan” Kryeministrin tȅ lȅshonte disa ministri, si shprehje e tolerancȅs nga ana e tij.Ndȅr to edhe Ministrinȅ e Brendshme , por jo Drejtorin e Pȅrgjithshȅm tȅ Policisȅ, siç bȅri edhe sȅ fundi kur e largoi ministrin Lleshaj, pȅr “tȅ ulur gjakrat”, por jo tȅ shkarkonte atȅ qȅ ishte pȅrgjegjȅsi kryesor i vrasjes tȅ njȅ tȅ pafajshmi nga ana e policisȅ. Dhe pasqyra mȅ e qartȅ e atyre zgjedhjeve ishte dosja  339, pȅr tȅ cilȅn heshtȅn jo vetȅm  garantuesit ndȅrkombȅtar pȅr zgjedhje normale, por edhe organet ligjzbatuese tȅ “Drejtȅsisȅ tȅ reformuar”. Kjo ishte garanci pȅr deformimin nȅ zgjedhjet e ardhshme.

E njȅjta histori nȅ zgjedhjet lokale tȅ vitit 2019.Opozita , por edhe populli tashmȅ ishin tȅ bindur se partia shtet do i tjetȅrsonte me tȅ gjitha mȅnyrat  vullnetin e zgjedhȅsve, prandaj ishte e vendosur tȅ mos merrte pjesȅ nȅ zgjedhje dhe kishte siguruar mbȅshtetjen popullore pȅr protesta.Kȅtȅ rradhȅ opozita kishte mbȅshtetjen e Presidentit qȅ nuk pranonte zgjedhje jo demokratike pa pjesmarrjen e opozitȅs.Por edhe nȅ kȅtȅ rast nxituan tȅ shfaqen burokratȅ tȅ huaj qȅ edhe mȅ parȅ kishin mbȅshtetur disa veprime nȅ dȅm tȅ interesit kombȅtar shqiptar, qȅ e  kȅrcȅnuan opozitȅn pȅr ta shpallur organizatȅ terroriste  nȅ rast tȅ organizimit tȅ protestave!! Dhe si duket edhe  nga vendimi i fundit i shpalljes “non grata” tȅ ish Presidentit dhe ish Kryeministrit nga insitucioni nga vinte ky zyrtar, deklarimi i tij nuk dukej tȅ ishte  thjesht njȅ kȅrcȅnim.Lobimi kundȅr opozitȅs si duket kishte kohȅ qȅ praktikohej nȅ kȅtȅ institucion dhe tȅ ardhurat nga tregȅtia e narkotikȅve kishin kohȅ qȅ shpȅrndaheshin lart e poshtȅ.Opozita i kȅrkoi popullit ( jo vetȅm demokratȅve) tȅ  refuzonte pjesmarrjen nȅ farsȅn e zgjedhjeve moniste tȅ tipit tȅ kohȅs tȅ diktaturȅs .Votimi u refuzua masivisht dhe sot kemi njȅ pushtet lokal copȅ copȅ qȅ ka si funksion tȅ vetȅm shpȅrndarjen nȅ mȅnyrȅ preferenciale tȅ  asistencȅs sociale pȅr njerȅzit e varfȅr. Por edhe  e pȅrdorur si bastion manipulimi pȅr çfardo proçesi zgjedhor.

Ç’farȅ do kishin zgjedhur  si veprim  kandidatȅt e sotȅm pȅr kryetar nȅ rastin e kȅtij kȅrcȅnimi nȅ emȅr tȅ njȅ institucioni kaq tȅ lartȅ dhe tȅ rȅndȅsishȅm ?

Tashmȅ ishte krijuar bindje e palȅkundur se  me kȅtȅ parti shtet nuk ishte e mundur qȅ vullneti politik i votuesve tȅ mos deformohej. Mbȅshtetja qȅ i jepej partisȅ shtet nga ndonjȅ pȅrfaqȅsues diplomatik apo  organizȅm ndȅrkombȅtar,mungesa e vullnetit pȅr tȅ dȅnuar parregullsitȅ e zgjedhjeve tȅ kaluara, gllabȅrimi nȅ dritȅ tȅ diellit i tȅ gjitha institucioneve kushtetuese dhe jo, tregonte njȅ ambjent jo tȅ duhur pȅr tȅ realizuar zgjedhje normale nȅ vend. Nga ana tjetȅr   Shqipȅria nȅ raportet ndȅrkombȅtare dhe organizmat qȅ monitoronin  plotȅsimin e kushteve pȅr hapjen e negociatave me BE, prezantohej si njȅ narko shtet, qȅ drejtohej nga njȅ autokrat qȅ i kishte gllabȅruar tȅ gjitha institucionet ligj zbatuese, qȅ funksiononte prej disa viteve pa gjykatȅ kushtetuese dhe tȅ lartȅ, me  njȅ parlament formal dhe antikushtetues ( nȅ kushtetutȅ parlamenti  funksionon me 140 deputetȅ), qȅ miratonte çdo projekt tȅ qeverisȅ jo vetȅm pa u diskutuar, por edhe pa u lexuar nga ligjvȅnȅsit, me njȅ sistem drejtȅsie ku u ricikluan pothuaj tȅ gjithȅ pȅrfaqȅsuesit e drejtȅsisȅ tȅ kohȅs tȅ diktaturȅs,qȅ kishin dhȅnȅ dȅnime  nȅ cȅnim tȅ lirive dhe tȅ drejtave tȅ njeriut, me njȅ polici qȅ bashkȅpunonte hapur me krimin e organizuar, ku krimi i organizuar kishte fushȅ tȅ lirȅ veprimi nga mbȅshtetja e politikȅs, ku vetȅ kodi zgjedhor kishte hapsira pȅr manipulim dhe deformim tȅ votȅs dhe shumȅ mangȅsi qȅ nuk krijonin asnjȅ mundȅsi pȅr zgjedhje normale. Nȅ kȅto kushte kur rrezikoheshin pȅrsȅri zgjedhjet, futet nȅ lojȅ pȅrfaqȅsuesja e Presidentit tȅ SHBA-sȅ dhe pȅrfaqȅsuesi i BE. Ata dolȅn nȅ rolin e garantit ose mȅ shqip  i dhanȅ besȅn opozitȅs shqiptare qȅ do tȅ siguronin tȅ gjitha kushtet pȅr zgjedhje normale.Ȅshtȅ e njohur  nocioni i Besȅs pȅr ne shqqiptarȅt si njȅ normȅ  shumȅ e rȅndȅsishme morale, qȅ nuk mund tȅ shkelet. Aq mȅ shumȅ kur kjo garanci jepej nga pȅrfaqȅsues i njȅ vendi qȅ pȅr çdo shqiptar ȅshtȅ simbol i demokracisȅ dhe drejtȅsisȅ.Dhe u sajua i ashtuquajturi Kȅshilli Politik pȅr hartimin e njȅ kodi zgjedhor qȅ do tȅ garantontȅ zgjedhje normale. ( Nuk e pȅrmend zgjedhje tȅ lira dhe tȅ ndershme se pȅr ato as qȅ bȅhet fjalȅ).A mund tȅ quhet gabim i kryetarit pjesmarrja nȅ kȅtȅ Kȅshill ,qȅ u krijua dhe ishte nȅn mbikqyrjen e pȅrfaqȅsues tȅ Presidentit tȅ SHBA-ȅs?

PD filloi pȅrgatitjen pȅr zgjedhjet duke i kushtuar kujdes zgjedhjes tȅ kandidatȅve pȅr deputetȅ, duke caktuar si drejtuesit politik tȅ qarqeve njerȅz me integritet moral dhe me eksperiencȅ politike  dhe duke krijuar njȅ koalicion tȅ gjȅrȅ me parti tȅ djathta dhe tȅ qendrȅs, pȅr tȅ maksimalizuar votȅn . PD nuk bȅri koalicion para zgjedhor me LSI-nȅ dhe unȅ e quajta veprim shumȅ tȅ drejtȅ dhe logjik.

Fushata e kryetarit Basha pȅr mendimin tim ishte  njȅ fushatȅ shumȅ paqȅsore, aspak negative, bashkȅbiseduese me qytetarȅt, qȅ ngjallte shpresȅ dhe mobilizonte  antarȅsinȅ e  PD dhe tȅ opozitȅs pȅr njȅ fitore  tȅ saj.

Por me sa duket gjithçka luhej nȅ prapaskenȅ.

Ndȅrsa Kȅshilli politik vazhdonte punȅn me pengesat qȅ paraqisnin herȅ pas here pȅrfaqȅsuesit e pushtetit, pȅrfaqȅsuesja e Presidentit amerikan  deklaroi publikisht se i kishte kȅrkuar Kryeministrit nȅ detyrȅ qȅ nȅ qeverinȅ e ardhshme tȅ mos e pȅrfshinte deputetin Tom Doshi si antar kabineti. Ȅshtȅ i njohur fakti se Tom Doshi ndonȅse i zgjedhur deputet qȅ nga viti 2005 dhe madje nȅ zgjedhjet e vitit 2013 apo 2017 edhe drejtues politik i qarkut tȅ Shkodrȅs, asnjȅherȅ nuk ka qȅnȅ antar i kabinetit tȅ zotit Rama dhe nuk ȅshtȅ bȅrȅ publike  ndonjȅ dȅshirȅ apo ambicje  e tij pȅr tȅ qȅnȅ ministȅr nȅ kabinetin e Kryeministrit Rama. Tom Doshit, si njȅ biznesmen i madh i ka interesuar tȅ fitojȅ tendera publikȅ qȅ i ndan qeveria pȅr klientȅt e saj, siç ȅshtȅ edhe vete zoti Doshi dhe leje ndȅrtimi pȅr tȅ ndȅrtuar pallate dhe qendra biznesi. Kȅtȅ kusht tȅ ambasadores unȅ e lexova si njȅ liçencȅ pȅr kreun e qeverisȅ pȅr tȅ pȅrdorur çdo mjet dhe formȅ pȅr tȅ fituar zgjedhjet dhe pȅr tȅ qeverisur vendin edhe pȅr njȅ mandat tȅ ri.

Dhe ai i pȅrdori tȅ gjitha format antiligjore dhe anti demokratike me tȅ cilat rezultoi fitues dhe  ambasadorja e shpalli fitues  ende pa dalȅ rezultati zyrtar. Pȅr mendimin tim zgjedhjet ishin pȅrfunduar pa u bȅrȅ votimet dhe dita e votimin ishte thjesht formale dhe  njȅ fasadȅ pȅr vȅzhguesit e  huaj dhe deklarata qȅ u lexua tȅ nesȅrmen ndoshta edhe mund tȅ ishte  e parapȅrgatitur.

Pyes kandidatȅt pȅr Kryetar tȅ PD se si do tȅ kishit vepruar ju nȅ kȅtȅ rast? 

Nȅn trusninȅ e pȅrfaqȅsues tȅ Presidentit tȅ SHBA-sȅ dhe nȅ rezidencȅn e saj, antarȅt e Kȅshillit Politik firmosȅn  njȅ marrȅveshje qȅ do tȅ funksiononte si Kod Zgjedhor duke patur miratimin e tȅ gjitha forcave politike. Pȅr ironi tȅ fatit marrȅveshja u pȅrshȅndet nga eprori mȅ i lartȅ  i ambasadores nȅ DASH dhe nga zyrtarȅt e lartȅ tȅ BE. Disa ditȅ mȅ pas kreu i qeverisȅ edhe pse fillimisht e kishte pranuar marrȅveshjen, ia “grisi nȅ fytyrȅ” kȅtȅ marrȅveshje iniciuses tȅ “kȅshillit” dhe garante tȅ firmosjes dhe urdhȅroi parlamentin kukull tȅ  bȅnte nȅ mȅnyrȅ tȅ rrufeshme ndryshime Kushtetuese nȅ interes tȅ fitores sȅ tij. Pȅr çudi nuk u tha asnjȅ fjalȅ nga  organizatorja dhe garantuesja e marrȅveshjes dhe  institucioni  drejtues i saj . 

PD krijoi njȅ strukturȅ pȅr tȅ mbrojtur votȅn me persona tȅ zgjedhur, jo kriminelȅ dhe as tȅ shpallur nȅ kȅrkim, por persona publikȅ me reputacion profesional  dhe me integritet. Nȅ pȅrplasjen e parȅ me krimin e organizuar qȅ po “mblidhte vota dhe votues ” pȅr partinȅ shtet para ditȅs tȅ votimit , u pa qartȅ qȅ gjithçka ishte e organizuar dhe e mbȅshtetur nga politika pȅr tȅ mos patur asnjȅ pengesȅ pȅr tȅ “rrȅmbyer “ çdo votȅ  tȅ qytetarȅve pȅr tȅ cilȅt kishin informacione nga struktura tȅ mirȅ organizuara se do votonin kundȅr.Grupe kriminale me persona me preçedente kriminalȅ, gjoja tȅ shpallur nȅ kȅrkim, po qȅ shȅtisnin tȅ lirȅ dhe tȅ armatosur  pȅrpara policisȅ tȅ shtetit, kishin marrȅ pȅrsipȅr tȅ ushtronin presion dhe terror ndaj qytetarȅve , pȅr t’i detyruar tȅ votojnȅ pȅr partinȅ shtet. Nȅ njȅ rast tȅ vetȅm, grupi i mbrojtjes tȅ votȅs  njoftoi policinȅ e shtetit pȅr veprimtari tȅ njerȅzve  qȅ po vepronin nȅ kundȅrshtim tȅ ligjit dhe nȅ prezencȅ tȅ 15 efektivȅve tȅ Policisȅ tȅ Shtetit ( tȅ partisȅ)  qȅ qȅndruan sehirxhinj sipas urdhȅrit tȅ shefave tȅ tyre , u zhvillua njȅ betejȅ  me armȅ zjarri qȅ rezultoi me njȅ  viktimȅ dhe  disa tȅ plagosur. 

Drejtori i Policisȅ  nȅ  funksion tȅ detyrȅs sȅ tij shtrȅmbȅroi arsyet e kȅsaj ngjarje dhe i vetmi i penalizuar ȅshtȅ njȅ ish ushtarak shȅmbȅllor qȅ pȅrdori armȅn me leje pȅr vetmbrojtje.

Disa ditȅ mȅ parȅ kȅsaj ngjarjeje, njerȅz me preçedentȅ kriminal dhe tȅ shpallur nȅ kȅrkim,por tȅ afȅrt me drejtues tȅ pushtetit lokal dhe tȅ partisȅ nȅ pushtet dhe nȅ shoqȅrinȅ e tyre, nȅ mes tȅ qytetit tȅ Kavajȅs, u futȅn nȅ  ambjentet e brendshme tȅ zyrȅs tȅ PD dhe plagosȅn drejtuesin e opozitȅs nȅ detyrȅn e tij, me armȅ zjarri qȅ e mbanin pa leje . Policia e shtetit (  e partisȅ) nuk veproi dhe garantuesit e huaj tȅ fushatȅs nuk e vunȅ re dhe “nuk patȅn asnjȅ informacion” pȅr kȅtȅ ngjarje.

  Megjithatȅ edhe pas kȅsaj, strukturat e PD nȅ qarqe ishin tȅ vendosur tȅ mos lejonin  format  antiligjore tȅ deformimit tȅ votȅs, siç ishte  blerja e votȅs  me listȅ pagesash, detyrimi pȅr t’u marrȅ votuesve kartat e idenditetit qȅ tȅ mos kishin mundȅsi tȅ votonin dhe pȅr t’ua dhȅnȅ ato besnikȅve tȅ tyre. Prandaj tashmȅ rezulton qȅ disa votues kanȅ  votuar  shumȅ herȅ, gjȅ qȅ ȅshtȅ e parȅndȅsishme pȅr organin e ankesave pranȅ KQZ dhe pȅr ata qȅ  i mbyllȅn zgjedhjet njȅ ditȅ pas asaj tȅ votimit. U kapȅn  makina qȅ shpȅrndanin  ushqime nga punonjȅs tȅ pushtetit lokal, u fotografuan kryetar  tȅ pushtetit lokal duke shpȅrndarȅ  leje legalizimi, u evidentuan lista e pagesave qȅ u bȅnȅ nȅ prag tȅ votimeve, pȅr personat e dȅmtuar nga  tȅrmeti i vitit 2019, me marrjen e premtimit tȅ votȅs,po pȅr kȅtȅ qȅllim u  dyfishua pȅr disa familje tȅ pavendosura asistenca sociale, por nȅ asnjȅ rast tȅ denoncimit me fakte dhe prova  nuk veproi asnjȅ  organ i “Drejtȅsisȅ tȅ Reformuar”, qȅ u bȅ i mundur me  njȅ fond tȅ taksapaguesit amerikanȅ dhe u realizua nga  fondacioni “Shoqȅria e Hapur” e multimiliarderit amerikan Soros.

Njȅ portal i pavarur, Lapsi.al, njoftoi se njȅ listȅ emȅrore  me tȅ dhȅna sensitive tȅ disa qindra mijra qytetarȅve tȅ Tiranȅs, pronȅ dhe nȅ garancinȅ  e shtetit, “kishte rȅnȅ nȅ duart” e partisȅ nȅ pushtet dhe  me anȅ tȅ njȅ strukture tȅ super tȅ madhe qȅ paguhej ilegalisht, tȅ quajtur Patronazhistȅ,kishte pȅrpunuar nȅ mȅnyrȅ fshehtȅ zgjedhȅsit dhe jepte informacione tȅ hollȅsishme mbi preferencat e tyre politike, duke shprehur mendime pȅr formȅn  e presionit apo joshjes qȅ duhej  pȅr t’i marrȅ votȅn. Skandali plasi dhe SPAK, organ i ri i “drejtȅsisȅ tȅ Reformuar”  urdhȅroi pronarȅt e portalit tȅ dorȅzonin tȅ dhȅnat nȅ vend qȅ tȅ drejtoheshin tek shteti qȅ i kishte dhuruar kȅto tȅ dhȅna njȅ partie politike. Vetȅm ndȅrhyrja e Strazburgut e detyruan “Drejtȅsinȅ e Reformuar” tȅ tȅrhiqej nga ky veprimi ndaj gazetarȅvȅ, qȅ pȅrligjte antiligjin. Asnjȅ fjalȅ nga garantȅt e zgjedhjeve sikur kjo tȅ kishte ndodhur nȅ njȅ vend tȅ pazhvilluar dhe tȅ panjohur tȅ globit.PD e denoncoi dhe nuk e di se ç’do kishin bȅrȅ tjetȅr kandidatȅt tanȅ pȅr kryetarȅ tȅ partisȅ .

Ndonȅse  nȅ periudhȅ pandemie e shoqȅruar me viktima tȅ panumȅrta nȅ muajt janar dhe shkurt, fushata e opozitȅs po zhvillohej me pjesmarrje masive dhe pa respektuar masat e vendosura nga Komitetit i ekspertȅve( i partisȅ shtet). Kreu i qeverisȅ duke patur tȅ gjitha burimet e shtetit nȅ dispozicionishin , formalisht i bȅnte kȅto takimi nȅ pȅrputhje me kȅrkesat. Megjithȅ penalizimet qȅ ishin nȅ fuqi, nuk u morȅ asnjȅ masȅ pȅr tȅ ndaluar grumbullimet masive, ndonȅse nuk pati asnjȅ rritje tȅ numrit tȅ infektimeve. Por pȅr çudi, dy javȅ para ditȅs tȅ votimeve “Komiteti  i ekspertȅve( i partisȅ)” shpalli ndalimin e ardhjes pȅr tȅ votuar tȅ emigrantȅve nga Greqia dhe Maqedonia e Veriut. Edhe kjo ishte pjesȅ e planit pȅr tȅ fituar zgjedhjet nȅ mȅnyrȅ tȅ pandershme. Nȅ kȅtȅ fushatȅ nuk pati asnjȅ vizitȅ tȅ drejtuesve tȅ forcave politike sidomos tȅ partisȅ nȅ  pushtet, kur zakonisht organizoheshin takime me emigrantȅve pȅr t’i ftuar tȅ votonin nȅ atdhe. Si dukej partia shtet ishte informuar se emigrantȅt pȅr shkak tȅ premtimeve tȅ pambajtura, nuk do  votonte pȅr qeverinȅ aktuale. Njȅ javȅ para votimeve kryetari i partisȅ socialistȅ tȅ shqiptarȅve nȅ Greqi , njȅkohȅsisht pronar i njȅ linje autobuzash Greqi- Shqipȅri, njoftonte  antarȅt e partisȅ  por edhe jo vetȅm ata, se kȅtȅ rradhȅ  nuk do tȅ udhȅtonin falas me autobuzȅt e tij pȅr nȅ atdhe pȅr tȅ votuar, siç ishte bȅrȅ tashmȅ e zakonshme, sepse  ishte e ndaluar hyrja pȅr shkak tȅ pandemisȅ.  Megjithatȅ  disa emigrantȅ erdhȅn spontanisht dhe pȅr asnjȅ nuk  u respektuar ndalimi dyjavor i tyre i njoftuar.

Opozita e kundȅrshtoi kȅtȅ masȅ tȅ Komitetit tȅ ekspertȅve(partisȅ), qȅ mȅ parȅ kishte deklaruar se ishte nȅ rolin e kȅshilluesit tȅ qeverisȅ e cila mȅ pas merrte vendimin pȅrkatȅs.  Edhe nȅ kȅtȅ rast  garantuesit  ndȅrkombȅtar tȅ zgjedhjeve normale heshtȅn. Pa as mȅ tȅ voglin dyshim opozita u pre nȅ besȅ nga indiferenca dhe pse jo nga njȅanȅsia e atyre qȅ kishin dalȅ garant. E vetmja ndȅrhyrje e tyre ishte pȅrsȅritje çdo ditȅ e togfjalȅshit:”Mos e shisni votȅn.” Dhe me kȅtȅ thȅnie, dukej se plotȅsohej  detyrimi i tyre si garant i zgjedhjeve.  Zhvillimi i ngjarjeve tregoi se shitblerja e votȅs ishte fenomeni  mȅ i pakȅt qȅ solli tjetȅrsimin dhe e votȅs dhe deformimin e vullnetit tȅ votuesve.

Nuk mund ta quaj gabim tȅ kryetarit dhe drejtuesve tȅ opozitȅs qȅ u shprehȅn  entuziast nȅ pȅrfundim tȅ ditȅs tȅ votimit,pȅr shkak tȅ entuziazmit dhe mbȅshtetjes mbarȅ popullorȅ qȅ patȅn gjatȅ fushatȅs. Por atȅ qȅ e shpreha si mendim mȅ sipȅr, se rezultati i zgjedhjeve ishte paravendosur, vazhdoj ta kem.  E sigurtȅ qȅ kishin arritur fitoren,  me tȅ gjitha parregullsitȅ e vrejtura , opozita  nuk e mendonte se  votimet ishin mbyllur para ditȅs tȅ votimit. Megjithatȅ partia shtet, pȅr tȅ qȅnȅ e sigurtȅ e pȅrdori edhe proçesin e numȅrimit pȅr tȅ vazhduar deri nȅ fund ndryshimin e vullnetit tȅ zgjedhȅsve kryesisht duke nxjerrȅ tȅ pavlefshme njȅ numȅr tȅ paparȅ fletȅ votimi qȅ rezultonin me votȅ kundȅr. Ata zbatuan njȅ parim qȅ  e ka origjinȅn nȅ shtetin e parȅ tȅ diktaturȅs komuniste: “Nuk ka rȅndȅsi si votojnȅ njerȅzit, rȅndȅsi ka kush numȅron votat.”

Kandidatȅt pȅr kryetarȅ e quajnȅ jo tȅ drejtȅ vendimin e PD dhe tȅ kryetarit Basha pse mori pjesȅ nȅ zgjedhje. 

PD nuk e mendonte se  Besa si  kod moral i shqiptarit nuk ȅshtȅ i tillȅ edhe pȅr tȅ huajt. Pȅr mȅ tepȅr nuk mendonte  se kundrejt nesh si popull qȅ kishim vuajtur njȅ nga diktaturat mȅ tȅ egra dhe ishim tȅ etur pȅr demokraci, mund tȅ funksiononte  sentenca se “politika nuk ka moral”. Nȅqoftȅse PD ose opozita nuk do tȅ merrte pjesȅ nȅ zgjedhje, jo vetȅm qȅ do tȅ zhgȅnjeheshin demokratȅt dhe mbarȅ shqiptarȅt qȅ kȅrkonin ndryshimin, por E.Rama i kishte bȅrȅ gati disa muaj mȅ parȅ  partitȅ”opozitare” tȅ drejtuar nga ish nȅnkryetar tȅ PD dhe  drejtues e deputetȅ tȅ saj tȅ zȅmȅruar me partinȅ qȅ u dha emȅr,  qȅ t’i prezantonin zgjedhjet si pluraliste dhe me standarte pȅr ndȅrkombȅtarȅt.

Pjesmarrja nȅ zgjedhje i tregoi PD, popullit shqiptar , pȅrfaqȅsuesve tȅ huaj dhe organizatave ndȅrkombȅtare qȅ kishin dȅshirȅn tȅ shikonin  ç’farȅ ndodhi realisht,  se makineria e manipulimit tȅ zgjedhjeve asnjȅherȅ nuk do tȅ, nuk do tȅ mundȅsojȅ realizimin e zgjedhjeve nȅ pȅrputhje me standartet qoftȅ edhe minimale  demokratike.

Dhe mund tȅ vazhdoja  me shumȅ argumenta tȅ tjera, por le t’ja lȅmȅ atyre qȅ me guxim dhe vendosmȅri po vazhdojnȅ tȅ denoncojnȅ masakrȅn zgjedhore qȅ iu bȅ jo vetȅm opozitȅs, po edhe qytetarȅve tȅ vendit tonȅ. Mendoj po ashtu se ofertat pȅr bashkȅqeverisje janȅ konsumuar tashmȅ dhe janȅ thjesht gracka tȅ partisȅ shtet pȅr tȅ ulur efektin negativ tȅ zgjedhjeve tȅ manipuluara. Sipas asaj qȅ u tha njȅ ditȅ pas ditȅs tȅ votimin pȅr rezultatin e zgjedhjeve pa pȅrfunduar proçesi, rezulton qȅ PS i ka fituar zgjedhjet, ka numrin e nevojshȅm tȅ deputetȅve pȅr tȅ formuar qeverinȅ dhe  ȅshtȅ fare pa kuptim  dhe pa njȅ preçedencȅ  nȅ politikȅn ndȅrkombȅtare tȅ bashkȅqeverisjes me opozitȅn. Nȅ rast  tȅ mos marrjen parasysh tȅ parregullsive , siç edhe po rezulton me qȅndrimin e njȅanshȅm tȅ  institucionit tȅ KAS-it, opozita , pavarȅsisht se i konsideron kȅto zgjedhje antiligjore dhe vullnetin e votuesve tȅ deformuar, ȅshtȅ e detyruar tȅ marrȅ pjesȅ nȅ parlamentin e  ardhshȅm pȅr tȅ bashkȅbiseduar me qytetarȅt qȅ e votuan , por jo vetȅm si edhe  pȅr tȅ pȅrmbushur detyrimin e saj demokratik tȅ oȅrfaqȅsimit politik tȅ gjysmȅs tȅ popullsisȅ tȅ vendit. Por pa hequr dorȅ  nga angazhimi i saj pȅr tȅ organizuar protesta paqȅsore si dhe tȅ gjitha format ligjore dhe tȅ domosdoshme tȅ funksionimit tȅ njȅ shoqȅrie demokratike.

Kjo ȅshtȅ arsye qȅ u shpreha se fushata pȅr zgjedhjen e kryetarit ishte shumȅ e parakohshme dhe panevojshme dhe njȅ mȅnyrȅ e kamufluar e nxitur nga partia shtet pȅr tȅ kaluar nȅ heshtje  atȅ qȅ ndodhi nȅ tȅ vȅrtetȅ me votimet e fundit. Nȅ vend qȅ antarȅsia dhe strukturat e partisȅ tȅ merren me zgjedhjen e kryetarit,pȅr tȅ kȅnaqur tekat dhe ambicjet e sȅmura  tȅ disa ish drejtuesve karieristȅ, tȅ nxitur edhe nga instiktet e hakmarrjes  qȅ gjithnjȅ e kanȅ parȅ partinȅ si njȅ mjet pȅr pȅrfitime personale dhe poste tȅ pamerituara, ajo duhej tȅ fokusohej nȅ njȅ angazhim tȅ plotȅ, pȅr tȅ pȅrballuar tȅ keqen e pȅrbashkȅt  nȅ evidentimin dhe denoncimin e asaj makineri  qȅ ka krijuar partia shtet  pȅr tȅ fituar çdo proçes zgjedhor. Cilido nga kandidatȅt, qȅ mendon se mund tȅ drejtojȅ PD, do tȅ ndeshet njȅ ditȅ me  kȅtȅ makineri dhe do jetȅ nȅ tȅ njȅjtȅn pozitȅ si edhe kryetari aktual.

Tȅ nderuar kandidatȅ pȅr kryetarȅtȅ PD,  ȅshtȅ koha pȅr bashkim dhe jo ndarje.Prandaj ndȅrpriteni kȅtȅ farsȅ zgjedhore tȅ nxitur nga ata qȅ  duan ndarjen dhe zvogȅlimin tonȅ.Kam bindjen dhe sigurinȅ e plotȅ qȅ antarȅsia  e PD, e pjekur politikisht, do ju jetȅ mirȅnjohȅs pȅr veprimin tuaj.Nȅ tȅ kundȅrt do tȅ keni vetȅm ndȅshkimin e saj.Partia nuk ȅshtȅ pronȅ e kryetarit, ȅshtȅ pronȅ e atyre qȅ i japin frymȅ dhe jetȅ, e antarȅsisȅ tȅ saj. Partia demokratike lindi si njȅ forcȅ  e lirisȅ dhe demokracisȅ  nȅ kȅtȅ vend dhe  do tȅ mbetet si e vetmja shpresȅ pȅr tȅ realizuar kȅto aspirata mbarȅpopullore.

Komuniteti shqiptaro Amerikan në Staten Island mblodhi fonde për Marko Kepin dhe ish Kongresistin Amerikan Vito Fosella

by

Nga Keze Kozeta Zylo/

Në zyrën e Marko Kepit, Shqiptaro Amerikanët vinin grupe grupe për të mbështetur kandidaturën e Marko Kepit për Këshilltar në Bashkine e Nju Jorkut si dhe për ish Kongresistin Amerikan Vito Fosellën, kandidat per president në Staten Island, New York. 

Marko Kepi ka qenë me dekada në krye të organizatës së mirënjohur “Rrënjët shqiptare” dhe pikerisht me këtë organizatë kanë dalë në pah tiparet e një lideri të vërtetë.  Marko Kepi në fjalën e tij përshëndetëse tha midis të tjerash se: “Ne duhet ta mbështesim kandidaturën e ish kongresistit Vito Fosella, pasi ai e ka mbrojtur shumë kauzën tonë kombëtare.  Ai është një lider i vërtetë dhe në se ne fitojmë do të punojme fort së bashku për Staten Island ku jetojmë dhe punojmë si dhe për Nju Jorkun për një vend më të mirë dhe më të sigurtë”.

Marko Kepi ka ardhur në moshë shumë të re, por ai nuk ka harruar rrënjët nga vjen si dhe shpreh një mirenjohje të pakufishme për Amerikën që e priti.  Për këto arsye ai u regjistrua në Marine Corp të Shteteve të Bashkuara të Amerikës për të demonstruar dashurinë dhe vlerësimin e tij për një vend që i dha atij dhe familjes kaq shumë Liri dhe mundësi. 

Ai është diplomuar nga John Jay, Kolegji i Drejtësisë Penale, drejtimi në Shkenca Politike dhe Histori, dhe fitoi per Master Ekzekutiv i Administrimit të Biznesit (EMBA) nga Kolegji Wagner.

Marko Kepi së bashku me ekipin e tij mblodhi më shumë se çdo organizatë tjetër në Diasporë fonde për t’ju ardhur në ndihmë familjeve shqiptare që u dëmtuan rëndë nga tërmeti i 26 nëntorit të 2019ës.  Ai mblodhi 1.6 milionë dollarë për të pa strehët.  

Kongresisti Amerikan Vito Fosella në fjalën e tij përshëndetëse shprehu mirënjohjen e pakufishme për të gjithë komunitetin shqiptar të cilët janë një forcë aktive dhe e konsiderueshme në Staten Island dhe Amerikë.  Unë kam shumë miq shqiptarë dhe ndihem krenar pasi shoh çdo vit se si komuniteti juaj po rritet veçanërisht intelektualisht, pasi midis jush ka disa avokat, doktor, mesues, inxhinier, profesor, sportist, artist, politikan, biznesmenë të cilët e bëjnë qytetin tonë dhe më të bukur dhe më me vlerë, do të shprehej ish kongresisti Fosella para kamerave për TV “Alba Life”.  

Z.Fosella tha se gjithmonë e dënoj genocidin serb ndaj shqiptarëve të Kosovës., kur ishja në Kongres e kam ngritur me force zërin kundër genocidit serb, por për ta njohur më mirë situatën më duhej të shkoja dhe t’i takoja direkt popullin e Kosovës.  Unë shkova dy herë në kampet e refugjatëve gjatë luftës në Kosovë dhe pashë me dhimbje njerëzit e vuajtur, torturat që kishin ushtruar serbët ndaj popullit të pafajshëm të Kosovës, fëmijët me lot në sy, pleqtë të shpërngulur nga trojet e tyre. Këto takime në kampin e refugjatëve do të ngelen përgjithmonë në memorjen time.  Populli shqiptar ka një vend të veçantë në zemrën time.  

Vito John Fossella Jr. ka lindur më 9 mars 1965 dhe është një politikan republikan amerikan nga shteti i New York-ut i cili më parë përfaqësonte rajonin e 13-të të kongresit të shtetit në Dhomën e Përfaqësuesve të SH.B.A.-së për gjashtë mandate, nga 1997 në 2009 duke shërbyer si republikan i vetmuar nga New York City. Z. Fossella ka lindur në Staten Island, në një familje që përfshinte disa politikanë. Z.Fossella fillimisht mori detyrën në 1997, pasi fitoi një zgjedhje speciale të mbajtur për të zëvendësuar Susan Molinarin në dorëheqje.

Plot shqiptarë dhe aktivistë të njohur si z.Mundija, Jasin Gjoka, Agron Damzi etj të cilët kishin ardhur për të mbështetur Marko Kepin dhe kongresistin Vito Fosella u shprehën me fjalë miradie dhe po punojnë që të fitojnë, që siç tha studenti i shkëlqyer Gjoka po shkojmë derë me derë për të siguruar votat.

Z.Mundija dhe Gjoka janë në ekipin e z.Marko Kepi që po kandidon si këshilltar për në Bashkinë e Nju Jorkut. 

Ata u shprehën optimist për fitoren e tyre!

Vëllezër dhe motra shqiptarë ju ftoj të votoni Marko Kepin këtë bir të Kombit dhe le të bëjmë histori si shqiptarë në Staten Island!

29 Maj, 2021

Staten Island, New York

Takim me Konsullin e Përgjithshëm të Kosovës, Ambasador Frymëzim Isufaj

by

Nga Keze Kozeta Zylo/

Konsullata e Përgjithshme e Republikës së Kosovës në Manhattan gjithmonë ka qenë si shtëpia jonë e dytë për shkollën Shqipe “Alba Life” në New York./

Pas lehtësimit të masave nga pandemia botërore për shkak të Covid 19-të, themeluesit dhe drejtuesit e Shkolles Shqipe “Alba Life” patën një takim të frytshëm me Konsullin e Përgjithshëm të Republikës së Kosovës në Manhattan Ambasador Frymëzim Isufaj. 

Ndonëse prania e tij është ndjerë si për stafin e Shkollës Shqipe Alba Life po ashtu dhe për nxënësit në festimin e Ditës së shenjtë të Flamurit Kombëtar si dhe të Pavarësisë së Kosovës, takimi fizikisht dhe për të biseduar më shumë rreth mësimit të Gjuhës Shqipe në Diasporë dhe  çështjeve të tjera ishte i domosdoshëm.

Ne u mirëpritëm ne hyrje të derës ngrohtësisht nga kolegja jonë e nderuar znj.Vlera Sela Thaqi e punësuar pranë Konsullatës se Kosovës si dhe diplomatja Albesjana Iberhysaj. 

 Ambasadori Frymëzim Isufaj vlerësoi lart punën e drejtuesve dhe mësuesëve të shkollës Shqipe “Alba Life” si dhe përkushtimin maksimal ndaj çështjes së mësimit të gjuhës shqipe në Diasporë.  Vazhdimisht ka qenë preokupimi ynë për të bashkëpunuar me shkollat shqipe kudo ku janë në Diasporë dhe me sa mundemi të shpërndajmë abetaret dhe librat shqip ndër shkolla.  Ne bashkëpunojmë me ministritë përkatëse për shpërndarjen e librave dhe për të qenë më pranë jush. Ne duhet të organizojmë ekskursione dhe vizita midis nxënësve të Diasporës dhe Atdheut për të njohur më mirë dhe më thellë historinë e Mëmëdheut tonë.  Unë kam qenë shumë i emocionuar kur dëgjoja nxënësit e Shkollës Shqipe “Alba Life” pasi ata interpretonin poezi në shqip për Atdheun, Flamurin, Kombin, Adem Jasharin në festimin e Ditës së Flamurit që u realizua në Online.  Ishte kënaqësi shumë e madhe për mua dhe ju inkurajoj ta vazhdoni këtë punë dhe mos u ndalni kurrë në misionin kombëtar. Shpresoj që të hapen klasat nëpër shkolla në muajin shtator dhe do t’ju vizitojmë dhe marrim takime direkte me nxënësit dhe mësuesit. 

Ambasadori Isufaj vlerësoi lart gjithë Diasporën që në momentet më të rëndësishme historike ka qenë pranë Kombit.  Ne ndihemi shumë krenar me Diasporën që asnjëherë nuk i harron rrënjët e saj. 

Me mjaft dashamirësi dhe plot inkurajim përshëndeti dhe diplomatja Albesjana Iberhysaj duke diskutuar më shumë rreth punës me nxënësit për t’ju  mësuar gjuhën shqipe dhe për të mos u ndalur kurrë në këtë mision atdhedashës.

Z.Qemal Zylo themelues dhe drejtues i Shkollës Shqipe “Alba Life” që operon në të gjitha lagjet e Nju Jorkut falënderoi përzemërsisht Ambasadorin Isufaj.  Ai shprehu mirënjohjen për mikpritjen e tij dhe gatishmërinë për të mbeshtetur shkollat shqipe si dhe pjesemarrjen e tij në Online në festimin e Ditës së Flamurit dhe të Kosovës.  Ne gjithmonë kemi pasur lidhje të vazhdueshme me Ambasadorët e Kosovës në Manhattan dhe në Washington dhe e kemi ndjerë nga afër mbështetjen e tyre morale dhe me libra sipas mundësive. Konsullata e Përgjithshme e Republikës së Kosovës në Manhattan gjithmonë ka qenë si shtëpia jonë e dytë. Eshtë kënaqësi të bashkëpunojmë së bashku si shqiptarë dhe të ndihmojmë njeri tjetrin, pasi na lidh Kombi dhe gjuha shqipe. Ne kemi ardhur disa herë në aktivitetet që ka organizuar Konsullata dhe i kemi mbuluar dhe si media “Alba Life”, të fundit kanë qenë me Ambasadoren Teuta Sahatqija e cila organizonte herë pas here festat kombëtare.  Gjejmë rastin ta falënderojmë pasi siparin e 10-të Vjetorit të Kosovës në Diasporë e hapi me aktivitetin madhështor të realizuar nga nxënësit e Shkollës Shqipe “Alba Life”.  Z.Qemal Zylo foli gjithashtu dhe për unifikimin e abetareve midis dy vendeve, të librave të mësimit shqip pasi njëkohësisht po punon dhe si anëtar i Kryesisë së Këshillit Koordinues të Arsimtareve në Diasporë. Ndonëse shumë gjëa nuk janë të lehta, por në bashkëpunim me mësueset e përkushtuara ne ja kemi dalë me plot sukses dhe do ta vazhdojmë këtë mision kombëtar pa u ndalur asnjëherë.   

Në fund bëmë një fotografi të përbashkët si kujtim pranë Konsullatës së Përgjithshme të Kosovës dhe takimit me Konsullin e Përgjithshëm të Kosovës z.Frymëzim Isufaj.

28 Maj, 2021

Manhattan, New York

TË PRISHËSH NJË MONUMENT KULTURE

by

 Nga Agim Xh. Dëshnica/

 Shembja  barbare, papritur natën e Teatrit Kombëtar  me ndihmën e policëve të dhunshëm, të Edvin Rames te fshehur pas shpines  së shkatërrimtarit të Tiranes Erion  Veliajt, na kujton pushkatimet në mesnatë me urdhër të atyre që rrafshuan me dinamit ndërtesën neoklasike të Bashkisë  edhe të Kafe Kursalit, të kohës së paraluftës, më te bukurat në Sheshin Skëndërbe; shkatërrimet e monumenteve te kultures, si Pazari i Vjetër në Tiranë me vlera historike e turistike; hedhjen për tokë me dinamit të Bezistenit në Shkodër, – treg  i gjerë, i mbuluar me çati, ku shiteshin mallra e këmbeheshin monedha të  vendeve ballkanike.   Na kujton edhe shembje, mbyllje kishash,  xhamish e  teqesh  të vitit 1967;   shkallmimin  aty nga vitet 70,  e qyteve si Berati të shpallur formalisht qytet muze. 

Çdo shtëpi ka veçanësitë e saj. Qindra syresh krijojnë një qytet me tërë vlerat dhe historinë e tij. Si gjithmonë, trashgimtarët, pas rrënimesh për shkaqe nga më të ndryshmet, përpiqen të mirëmbajnë vjetërinë e bukur, krahas ndërtimeve moderne në zona të veçanta, si vazhdim të jetës në kohëra të reja. Historia për qytetet e vdekur është e mjegullt, shpesh e sajuar sipas hamendjeve. Për mrekulli, Berati i lashtë, pas dëmtimesh të qëllimshme në vitet e një sistemi të huaj, siç qe socialimi, mundi të mbërrinte në kohët tona, si një dëshmitar i gjallë i ndodhive tragjike, mjerisht vetëm me tri lagje, Mangalemin, Goricën e Kalanë, edhe këto të prekuara nga ndërtime të gabuara. Asnjë popull dhe asnjë shtet në botë nuk prish monumentet e veta të kulturës, sipas manisë perverse të një njeriu, pra: “nuk prish shtëpi të bëjë kasolle!” Nga një revistë italiane mësohet se, pasi armët e Luftës së Dytë Botërore heshtën, shumë qytete të rrënuar u ringritën siç qenë më parë. Turistët amerikanë me origjinë nga këto vende, befasoheshin, kur ktheheshin atje dhe gjenin pallatet klasike, kafet, parqet e rrugët e kohëve të bukura të rinisë së tyre.

Në Shqipëri, në mbarim të luftës, pas largimit të trupave pushtuese gjermane, kudo u ndje fryma dhe pesha e një jete të re; për disa – e lumtur, ndërsa për mjaft të tjerë – e panjohur, e dhunshme dhe e frikshme. 

Shtatëmbëdhjetë vjet më pas, me një vendim të paqartë të qeverisë, Berati u shpall qytet muze. Pra, shteti i ri tashti e tutje do të kujdesej për mirëmbajtjen e shtëpive dhe të qytetit në tërësi, të njohur për lashtësinë dhe bukuritë e rralla. Do të kujdesej për Kalanë me dramat tragjike, për shtëpitë e bardha e dritaret si mijëra yje mbi lumë e urë, për xhamitë e kishat, për zejtarinë, legjendat e këngët. Por, ç’ndodhi në të vërtetë? Pas ngritjes së fabrikave, ardhjes nga rrethet e tjerë të nëpunësve dhe punëtorëve, qyteti u mbipopullua dhe mori pamjen e një qendre industriale pa të ardhme. Si një akt hakmarrës i pakuptimtë, qysh në vitet e para u bë rrënimi i Sarajeve të Pashallarëve në qendër të qytetit dhe hedhja në lumë e shumë elementëve arkitektonikë! Sot, ashtu të shkallmuara, ato dëshmojnë për hijeshinë e hershme dhe për marrëzinë e diktaturës. Pas vendimit që e shpalli atë qytet muze, qendra e tij me sheshe, pazare e një varg dyqanesh, u shemb dhe u tjetërsua! Ndërtesa neoklasike e hotelit Kolombo u rrafshua për një lulishte! Edhe Shkolla qytetëse, ku dikur mbërrinte Felbani (treni) austriak Shkodër-Berat, u hodh përtokë! Xhamitë, medreseja, teqetë e kishat u mbyllën, disa u shembën! Po atë fat patën edhe lagjet e tjera. Emrat e vjetër, që dëshmonin historinë, u ndryshuan. Mbijetuan vetëm përmendorja e Dëshmorëve të Kombit dhe busti i Babë Dudë Karbunarës, të përuruar qysh në vitet ’30. Kalimtarët, në hyrje të parkut të madh, kundër natyrës së qytetit, haseshin me bustin e Stalinit, kurse heroi ynë kombëtar Skënderbeu, përfaqësohej vetëm, gjë që ndodh edhe sot, nga një përkrenare e bardhë, pa kurrfarë vlere artistike, sipër një shkëmbi. 

Gjithsesi, njëra nga lagjet vazhdoi të mbronte emrin Murat Çelepi. Ky emër i shqiptarit Kara Murat-Çelepi, mytesarif i Sanxhakut me qendër në Berat, mbeti i pashlyer nga kujtesa, dhe emri i ri zyrtar “Çlirimi” përdorej vetëm nga postierët dhe policët. Karrocierët e pajtoneve, para se të hiqeshin nga qarkullimi, thërrisnin “Hajt, Çelepi!”. Dikur kjo lagje e mbuluar nga një gjelbërim i plotë, shtrihej nga hyrja e Beratit deri në urën e Goricës, me shtëpi në shpatin e Kalasë dhe në zonën fushore buzë Osumit. Ajo kujtohej për disa shkolla, për Kullën e Sahatit, për puset e çesmat, për xhamitë, teqetë e tyrbet, për parkun plot me lule, për ndërtesat monumentale e për bahçetë, që kufizoheshin me fushat e fshatrave përreth. Njëra nga mëhallët e saj, afër lumit dhe përballë Shpiragut, njihej me emrin Sarajet. S’dihet as sot, se si ato saraje madhështore të Omer Pashës, me rojtarë e shërbyes të shumtë, u përfshinë nga flakët e një zjarri të madh dhe u kthyen në gërmadha brenda mureve të lartë. Në atë vend të braktisur, me një portë të zymtë, nuk u ndërtua asnjë shtëpi. Për një kohë të gjatë, askush nuk guxonte ta blinte atë tokë të mbuluar nga hithra e ferra, ku lëvrinin gjarpërinj e hardhuca. Gjyshet shamibardha pëshpërisnin, se atje, kur binte nata, shfaqeshin xhindet e bukura, që endeshin si hije poshtë e lart me veshje të ndritshme dhe hidhnin valle. Çdo njeri, që besonte rrëfimet me xhinde të gjysheve, nëse kalonte natën nëpër sokak, përbri mureve gjysmë të rrënuar, s’kthente sytë anash, por shpejtonte hapat. Edhe emri Sarajet, seç kishte diçka të frikshme. Në atë mëhallë të pastër me sokakët e gjerë, shtruar me gurë të sheshtë, kalonin lehtë e lehtë, kuaj e karroca, biçikleta, vetura dhe kamionë. Njëri prej sokakëve fillonte nga porta e bejlerëve Vokopolas, vijonte përmes shtëpive të mësuesve, tregtarëve dhe zejtarëve të njohur beratas. Pak më thellë, djathtas, ndodhej shtëpia e Ibrahim Buharasë, më vonë e Vexhi Buharasë. Në fund të një rrugice të vetmuar majtas, lartësohej një portë e rëndë me dy kanata druri nën harkun e gurtë. Në çastet kur ajo qe e hapur, dukej një pjesë e shtëpisë së bardhë e të madhe e gjyshit tim Sulejmanit, me prejardhje nga Roshniku. Sipas kujtimeve, ai qe një burrë i pashëm, shtatlartë, me sy e flokë gështenjë, i respektuar nga të gjithë, herë – herë i rreptë, por i matur e bujar. Thuhej, se shtëpia e tij qe themeluar aty nga viti 1750, fare afër Osumit. Ajo ngrihej ngjitur me muret e Sarajeve. Rreth motit 1880, Sulejmani aso kohe oficer me gradën kapiten, e bleu atë dhe shtoi një pjesë të dytë sa e para. Në përfundim të punimeve, u ruajt pamja e bardhë beratase me shumë dyer e dritare, në të katra anët, me të dyja pjesët në harmoni të plotë. Në anën lindore gjyshi u kishte falur shërbyesve, që merreshin me punë të ndryshme në shtëpinë e madhe dhe në bahçe, një shtëpi përdhese, me disa kthina, me oborr, pus e kopsht. Nga oborri kryesor, dy dyert e gjera të çonin në mjediset e ndërtesës së bardhë, që e shihte diellin tërë ditën. E freskët në verë ajo, e ngrohtë në dimër. Pjesa e dytë, e ndërtuar me mjeshtëri, ashtu si e vjetra në krahun e djathtë, qe vepër e shkëlqyer arti. Atje, miqtë kalonin nëpërmjet katoit, ku lidhnin kuajt. Pastaj, nëpër shkallët e brendshme, ngjiteshin në dhomën e pritjes, që njerëzit e shtëpisë e quanin “dhoma me bojë”. Aty binin në sy tavanet me rombe ngjyra-ngjyra, figura zogjsh, zambakësh e trëndafilësh, gdhendur në kanatat e derës, të kamareve dhe musandrave. Në dhomë shkëlqente gjithçka: muret, vatra me rrasa guri gri, daullja e saj e bardhë dhe dyshemeja e mbuluar me qilim persian. Llampadarët në tavan dhe disa shandanë shumëdegësh mbi dyshemé, plotësonin ndriçimin natën, kurse ditën gjashtë dritare me perdet hapur tërhiqnin rrezet e diellit nga lindja e perëndimi. Në katin e dytë ndodheshin edhe dy hamame, si edhe dhoma e gatimit, (açillëku, apo kuzhina), e ndriçuar nga një baxha konike nën çatinë me katër gërshanëza e strehë të gjera. Në një kënd të saj shihej hambari i drunjtë dhe mokrra e gurtë për bluarjen e drithit. Më tej, pas një dere, kalohej në një mjedis, ku renditeshin furra për të pjekur bukët e tavat, larësja e enëve, rrobalarësja me një korridor të zgjatur, që kthehej në anën jugore për tharjen e teshave. Hapësira mbi tavan shërbente si depo. Në pjesën e dytë të shtëpisë, brenda një dere të gjerë me dy kanata ngjyrë kafe, shtrihej hajati i gjatë e i gjerë i mbuluar me pllaka guri të gdhendura imët. Në të djathtë ndodhej kthina e kafesë me nime për miqtë, ku shërbehej nëpërmjet një dollapi rrotullues të vendosur në murin e hajatit. Kafetë zbrisnin me tabaka nga kuzhina, nëpërmjet një shkalleje të fshehtë me kapak sa një derë. Në fund të hajatit hapej dera tjetër për në odën e freskët, që përdorej gjatë muajve të verës. Majtas, përsëri pas një dere, ndodhej qilari i errët e i ftohtë pa asnjë dritare, me voza druri, me shtëmba e qypa të mëdhej për zahiretë e dimrit. Një shkallë rrethore e brendshme me parmak, të hipte lart në sallonin e gjerë me piktura e katër dyer. E para, për dhomën ku flinte gjyshi, e dyta për dhomën me bojë të miqve, e treta – tek e zjarrit, e katërta – për dhomën e bibliotekës me nime në krahun jugor, që përçonte rrezet e diellit përmes tri dritareve të mëdha. Një zgjidhje e mençur e ustallarëve të panjohur. Nga oborret dukej kalaja, mali i Goricës dhe më tej, shpesh, kur shkrepte dielli i mëngjesit, shfaqej në lartësi madhështor mbi re mali i Tomorit. Në fund të pusit, herë pas here shiheshin ngjala që ndaheshin nga tufa në lumë, pas shtegtimit të gjatë nga deti i Sargaseve dhe mbërrinin në puset e mëhallës së Sarajeve. Në orë të caktuara dëgjoheshin kambana nga Kulla e Sahatit pranë xhamisë e çesmës dhe zëri i myezinit nga minarja. Në oborr kryheshin jo rrallë rite fetare. Në raste festash e dasmash ushtonin këngët qytetare beratase të shoqëruara me def e saze. Në ato çaste hareje, kur hëna qe e plotë, dukej sikur zbriste mbi kullat e muret e Kalasë dhe dëgjonte e kënaqur ato këngë të paharruara.

 Bahçeja u ngjante oazeve të përrallave arabe, me palma, kopshte, lulishte e zogj. Anës bahçesë nxitonte rrjedha e rremës, që kthehej më sipër nga lumi me anën e një sfrati me trungje e degë drurësh. Deri në kohët e vona ai pellg i pastër, ku laheshin të rinjtë, quhej “te trarët.” Dy ledhet e rremës i lidhte një urë druri. Pranë saj sillej rrotull me kërkëllima çikriku me kova teneqeje, që hidhte me gurgullimë ujë në vijën që vadiste perimet e u bënte mirë edhe pemëve. Kalimtarët, tek kalonin përtej rremës, deri në kohët e shqetësuara të pasluftës, ndaleshin dhe sodisnin pamjet e pemëve me fruta gjithfarësh, si fiq, kumbulla e rrush të bardhë e të zi në hardhitë, që kacavireshin në kavakët e lartë; mes tyre – arra, lajthi, bajame, mana, ftonj, shegë, kajsi e zerdeli. Në një kënd të ngrohtë afër murit dukeshin zgjojet e bletëve. Në kohë pranvere e gjatë verës nëpër bregun tej rremës, vraponin fëmijët e mëhallës me pipëzat e borijet prej druri të njomë. Disa hidheshin topçe në rremë dhe ndiqnin rosat. Ato zhyteshin nën ujë dhe shfaqeshin larg mbi sipërfaqe. Në freskinë e blerimit, tok me cicërimat e zogjve, ndiheshin edhe xhi-xhi-të e gjinkallave në trungjet e pemëve. Bletët, fluturat e pilivesat fluturonin lule më lule. Ndërkohë, ndihej mërmërima e uturima nanuritëse e Osumit me ajrin e pastër nga kodrat nën lartësitë e malit Shpirag, që shtrihej si i fjetur nën diell e re.

Gjysh Sulejmani në ditë të kremte priste në atë shtëpi, madje edhe në bahçe, në një qoshk apo në verandë të mbuluar, për kafe, drekë a darkë, miq nga qyteti e fshati, zyrtarë, ushtarakë, doktorë, e mësues, si Babë Dudë Karbunara, Xhelal Koprencka, Sulo Resuli, Baki Gjebreja, Ibrahim Buharaja dhe shumë të tjerë nga mëhalla, të njohur në gjithë krahinën. Aty bisedohej edhe për çështje të mëdha, siç qenë hapja e shkollave shqipe dhe ngritja e flamurit në Berat e në Vlorë.

Çfarë ndodhish ndoqën njëra – tjetrën në rrjedhën e kohës në atë shtëpi të rrallë për nga bukuria, vlerat artistike dhe historia e saj? 

Ajo u ndërtua nën pushtimin osman.

U gëzua, kur lindi djali, Xhevdeti, që do të shquhej më vonë si patriot.

Kremtoi në kohën e Pavarësisë. 

U dhunua nga rebelët më 1914, me kërcënime, zënka, sharje e qortime ndaj gjyshit për gjuhën e flamurin shqiptar nga myftiu i Tiranës Musa Qazimi, por nuk u prek.

U vlerësua nga albanologët austriakë në kohën e Austro-Hungarisë.

Festoi në vitin e Kongresit të Lushnjës.

U gëzua më kot në ngjarjet e qershorit dhe u braktis nga djali i vetëm i arratisur mal më mal në dhjetorin e shqetësuar dhe mbeti në duart e motrës së tij me të shoqin telegrafist, i njohur në gjithë prefekturën. 

Në një mëngjes të atyre ditëve ndodhi diçka e papritur. 

Trokitën në portën e madhe dhe hynë me vrull në oborr një togë xhandarësh me teneqe vajguri në duar. Dilni jashtë, thirri kapteri, se kësaj shtëpie do t’i vëmë zjarrin! Për një çast ai u step, kur pa atë shtëpi aq të bukur. Halla mbylli dyert nga brenda, doli në dritare dhe thirri: 

– Po të jeni burra, digjeni! Asnjë njeri nuk del nga kjo shtëpi! 

Kapteri u hutua edhe më, teksa atje ia behën me vrap tërë ata burra e gra nga mëhalla. Atëherë, me urdhrin e kapterit, xhandarët morën teneqetë me vajguri dhe u larguan për të mos u kthyer më.

Në kohën e Luftës italo-greke, me urdhër të Bashkisë, u vendosën në katin e parë të shtëpisë zyrat e komandës së një reparti ushtarak italian, që kishte fshehur kamionët e luftës me topa e mitroloza në sokakët e lagjes Murat Çelepi. Shpesh herë oficerët dilnin në oborr për të soditur në qiell dyluftimin e ajrorëve anglezë e italianë mbi fushën e Otllakut. Halla, e shqetësuar për shtëpinë, u fliste oficerëve të hynin brenda. 

Pasi ikën italianët, në qytet erdhën trupat gjermane. Një ditë në oborr u pa një ushtar gjerman pa pushkë dhe pa helmetë, me kapelen me strehë në duar. Halla doli e trembur në dritare. Gjermani me duar e me kapele bënte shenjë drejt bahçesë. U kuptua se kërkonte të merrte ca kumbulla te një pemë e rritur vetiu buzë rremës, kokrrat e tharta të së cilës njerëzit e shtëpisë nuk i mblidhnin kurrë. Ato piqeshin, binin në rremë dhe i rrëmbente me vete rryma e ujit. Merr, merr sa të duash! – ia bëri me shenjë halla ushtarit gjerman. Pas pak, ai mori dhe u kthye, e falënderoi hallën dhe u largua drejt urës me dërrasa, tek e priste një shoku i tij. 

Një ditë tjetër halla pa një ballist, që kishte mundur të ngjitej te një nga kavakët dhe po hante nga rrushi i verdhë i pjekur mirë. O djalë, i bërtiti ajo, kjo bahçe ka zot! Hë, moj hallo, ia ktheu ballisti, s’u bë kiameti, më shumë se një vesh rrush nuk ha dot unë! Ja, mbarova! Zbriti poshtë ai dhe, duke qeshur, kaloi urën e u zhduk.

Kur Shqipëria u çlirua prej “armiqve e tradhtarëve”, siç shkruhet edhe sot nga akademikët e thinjur dhe nga gazetarët e rinj, erdhën ditë të papara ndonjëherë. 

Në kohën e hapjes së tokave të reja, aty nga orët e para të mëngjesit, një zyrtar njoftoi se, sipas vendimit të Komitetit të Partisë dhe të atij Ekzekutiv, bahçeja qe shtetëzuar për t’u mbjellë me grurë e misër. Halla, aktiviste e guximtare e luftës, u lodh më kot t’i bindte shefat, që pemët të mos i pritnin. Pa kaluar as tri ditë, dhjetë punëtorë me sharra e sëpata në duar e me një përgjegjës në krye, u futën në bahçe dhe i prenë pa mëshirë pemët e ëmbla të gjyshit. Përfytyroni për disa çaste rrëzimin e kavakëve të lartë, ku pati hipur ballisti për një veshak rrush, këputjen e dhimbshme dhe harlisjen mbi parcelat e perimeve të hardhive me lloj – lloj rrushi, shembjen e zhurmëshme të arrës vigane me degët e gjelbra si direkë anijesh, plandosjen e mënit të lartë, përmbysjen e kumbullave, të fiqve e të pemëve të tjera me fruta gjithfarësh! 

Merreni me mend dëshpërimin dhe fyerjen e hallës! 

Më pas i erdhi radha tragjedisë së shtëpisë së regjistruar nga etnografët si monument kulture! 

U panë në oborr disa ustallarë. Mos vallë kishin ardhur për mirëmbajtjen e saj? Përgjegjësi mbante në duar një letër të bardhë, tek shkruhej urdhri i qeverisë për ta rrafshuar shtëpinë. Atëherë halla nuk jetonte më. S’mund ta mbronte dot me vetmohim. Po edhe trashgimtarët e saj ishin të pafuqishëm. Me lot në sy e jetoi dhimbjen edhe nipi i tyre, shkruesi i këtyre radhëve, me punë larg Beratit. Punëtorët, të ngjashëm me xhelatë kohësh barbare, e nisën rrafshimin me kazma, lopata, sharra, sëpata e sqeparë, ganxha e qysqi. Pra, bënë rrafsh me tokën një nga shtëpitë më të bukura të lagjes Murat Çelepi, tok me historinë e saj dhe artin e mjeshtrave të panjohur! U goditën e u hodhën në tokë muret e gurtë rrethues, porta e madhe me hark! U shembën tavanet dhe çatia e gjerë, dhomat me oxhakë e llampadarë, nimet e shkallët, furra e qilari me qypa, hajati e konaku i kafesë, biblioteka… Gjithçka – me vrull revolucionar! Përse, vallë, u shfaros ajo mrekulli bujare!? Mister!

Ndoshta në arkivin e Kinostudios “Shqipëria e Re” ruhet edhe sot ndonjë film dokumentar, për atë shtëpi të bardhë, tek u strehua e sigurt Margarita Tutulani, e tek më vonë fshehën kokën rreth tridhjetë hebré dhe ushtarë të sfilitur italianë të arratisur nga kampi gjerman i robërve të luftës. Disa foto të asaj shtëpie në prag të rrënimit rrëfejnë për hijeshinë e saj në ditët e fundit të jetës. Një etnografe e vonuar, në kërkim të veprave monumentale për studime shkencore, ashtu si policët që mbërrijnë disa orë pas krimit, gjeti në atë lagje një rrafsh të pastruar nga mbeturinat e një ndërtese të zhdukur pa nam e nishan, si nga ndonjë bombardim i egër. 

Tashmë trualli i rrafshuar i saj ka mbetur shkretë. Nuk dëgjohen më atje zërat e një brezi të tërë njerëzish me kulturë, që lindën, u rritën, banuan dhe shërbyen në arsim, në shëndetësi dhe ekonomi. Pipëzat e gajdat prej druri të njomë të pranverës heshtin. Nuk ndihen as cicërimat e zogjve, as kënga e kaposhit mbi degët e fikut në oborr, as kakarisja e pulave, as xhi-xhi-të e gjinkallave në trungje pemësh, as kërkëllima e çikrikut e llapashitja e krahëve të rosave në rremë. Nuk fluturojnë më bletët e fluturat lule më lule, as pilivesat mbi ujë. Rrezet e ngrohta të diellit e ajri i pastër i Shpiragut më kot kërkojnë dritaret varg të shtëpisë së bardhë dhe kurorat e blerta të pemëve. Askush s’e merr me mend, se ku ndodhej ajo shtëpi zemërgjerë si vetë madhësia e bardhësia e saj. Në atë mëhallë të ngrohtë u rrafshua edhe shtëpia e dijetarit dhe poetit Vexhi Buharaja, edhe shtëpitë e mësuesve, tregtarëve dhe të zejtarëve të njohur të qytetit. Nuk dëgjohet më uturima nanuritëse e lumit, as kambana nga Kulla e Sahatit e hedhur në tokë bashkë me çesmën, pranë xhamisë në lagjen Murat Çelepi. 

Eshtë për të ardhur keq, kur ndonjë  që merret me studime të monumenteve të kulturës, i qan hallin Pëmetit për zonat historike, që nuk janë mbrojtur si duhet, në një kohë, kur qyteti i vet i lindjes, jeton një gjendje të dhimbshme për shkak të shkujdesjes së atij vetë dhe zyrtarëve përgjegjës të sotëm, që mburren me librushkat për turistët.

Në troje të harruara të Beratit të tanishëm shihen vetëm disa shtëpi përdhese. Kalldrëmet e sheshta dhe shtëpitë e hijshme të mëhallës janë zhdukur. Pamjet e dikurshme përtej mureve e mbi pemët e bahçeve të dhunuara kanë humbur trishtueshëm. Janë shlyer edhe nga kujtesa. Diku pranë tyrbes së Baba Aliut të shenjtë, prehet gjyshi i urtë. Ai nuk e di seç është bërë me shtëpinë e vet të bukur, ku gëzoi dhe u hidhërua gjatë jetës. Edhe hëna, teksa ulet mbi muret e Kalasë, ashtu e zbehtë, mallkon e qan. Vetëm mrekullia e Zotit ka shpëtuar nga shfarosja shegën, mjaltë të ëmbël e plot lëng të fshehur në një kënd, pranë murit, që dikur rrethonte shtëpinë dhe bahçenë. Shega, qysh nga koha e gjyshit, rrit kokrra të shëndosha, duke dëshmuar, ashtu siç ndodh shpesh pas një masakre se jeta   vazhdon…    Kështu  do të ndodhë edhe me Teatrin Kombëtar, tashmë rrënojë e heshtur, nëse  Shoqata për mbrojtjen e tij do të shtojë rradhët duke kërkuar me vendosmëri në protesta ringritjen e ndertesë së artit dramatik, ashtu siç ishte me kulmin e hijshëm. Atëherë në skenën plot  me kujtime aktorësh artistë, do të ringjallen, Hamleti, Laerti, Otello, Shekspiri e Noli, ndërsa në sallën e gjerë, do të shpërthejnë duatrokitjet e munguara…

“Non grata”? – jo Sali Berisha por simbolika e Tij

by

Shkruan: Dr. Zekri PALUSHI-Australi/ * 

Më parë se të komentoj pak për Sanksionimin Amerikan ndaj Prof. Dr. Berishës, -po flas shumë pak për ish-presidentin Donald Trump, -që Partia Demokratike Amerikane (e Majtë), iu vërsul pa mëshirë, për 4 vjet, pa ju nda asnjë minut, për ta dëbuar, nga Shtëpia e Bardhë. -Pse? Sepse  që në fillim, ata vunë re se presidenti Trup, qe NDRYSHE nga Elita, dhe nuk ju bindëte asaj. -Ai ishte një patriot i devotshëm, që kishte në shpirt Amerikën, dhe popullin Amerikan,-punonte pa u lodhur, për përmirësimin e jetës së popullit të tij, -urrente socializmin, dhe donte të mbronte me ç’do kusht vlerat e civilizimit perëndimor.   Për kto vlera, Ai u ba presidenti ma i dashtun, dhe popullor, në historinë e Amerikës. Prandaj, -si asnjë herë më parë, -forcat e Majta në Amerikë, nën udhëheqjen e Demokratëve, mobilizuan forcat ma të errta aleate, brenda dhe jashte vendit, per t’luftue kundra presidentit te tyre,- Donald Trump, -që n’realitet, ishte zgjedhur në mënyrë demokratike, me votën e lirë të shumicës së popullit! 

      Nuk po ndalem në urrejtjen pathologjike, fabrikimet, dhe fantazitë e të Majtëve, -që sic thoshte Pjetër Arbnori, “ato janë specialista, jo socialista”,veç po citoj, çfarë Trump përsëriti disa herë, gjatë asaj periudhe: “In reality, they’re not after me, they’re after you, I’m just in the way”, -këtë thënie, unë po e pershtatas në Shqip, Në realitet, ato s’janë duke më ndjekur mue, ato janë duke ju ndjekur juve, unë veçse ju kam dalë në rrugë.

A nuk ngjanë historia e Trump, pak-a-shumë me atë të Sali Berishës? -që pas 8 vitesh, -në qetësinë, dhe ngrohtësinë e Tij familjare, -papritmas, -fill pas “fitores” së PS, dhe Edi Ramës, -administrata e Biden, e shpallë ‘persona non-grada’, -që do të thotë se Berishës i ndalohet hyrja në Amerikë, -punë e madhe, -po kush ka sot qejf e vullnet, që t’vizitojë Amerikën e Biden, -një herë rregullatori i Demokracisë Botrore, -e sot, “Cerdhe Grenzash” komuniste,-ku edhe ish-presidenti i USA,-Donald Trump, me 75 milion votues, -në vendlindjen e tyre, -për Partinë Demokratike, dhe Administratën e Bajden, -janë “persona non-grata”.

Ç’do minut që kalon, nga dita e zgjedhjet presidenciale të 2020, -po bahet ma e lehtë për të  kuptuar se ç’far, në të vërtetë ndodhi me ato “zgjedhje”,cuditërisht, përgjigjen ma të mirë, e të sakt, e jep -Molly Ball, me artikullin e saj me titull “How close we came”, të botuar në Shkurt 2021, nga Time Magazine.Ajo, si një nga protagonistet,- me një krenari të dukshme, sqaron hollsisht, pa frikë, apo pendim, të gjitha llojet e manipulimeve, mashtrimeve, fallsifikimeve,….., të ndërmarra, me qëllimin e vetëm, -ZHDUKJEN e Trump.

Nuk ashtë qëllimi im ktu për të analizue këtë artikull, (që shpresoj se mediat Shqiptare, tashmë e kanë komentuar), -por, unë po analizoj vetëm në një rrjesht, që thotë: Aty qe një grusht shteti, por “ajo ishte e gjitha për t’mirën tuaj”. Me këtë, ato duan të thonë se: “ne bamë një grusht shteti dhe ju duhet ta pranoni atë”. Sot-e-asaj-dite, -mbi 25.000 ushtarë të përzgjedhur të Gardës Nacionale Amerikane, ruajnë pa pushim Godinën e Kongresit, – (CAPITOL Building)! Pse bahet kjo, dhe nga kush kanë frikë demokratët?

Fatkeqësisht Amerika,-vendi i Shtatores së Lirisë, -bastion i lirisë, dhe demokracisë, -shpresa e njerëzimit botnor, ka ra plotësisht në duart e komunistve. Fitorja e Biden, ka qenë një katalizator i Lëvizjes Socialiste Botnore, dhe një shpresë e madhe për arritjen e qëllimit të tyre përfundimtar: “The Great Reset,”  (Re-Fillim i Madh), në lidhje me këtë, -një nga liderët e Forumit Ekonomik të Botës,- WEF (World Economic Forum), -Ida Auken, një politikane Daneze, ish-ministre e Ambjentit, në vitin 2016, publikon artikullin “Welcome to 2030”, -në essence të të cilit thuhet: Miresevini në vitin 2030, kur s’do të kemi asnjë pasuri, s’do të kemi privacy, por jetën do ta bajmë ma mirë se kurrë…”!!!

Cuditërisht, -në kto kohë, kaq të vështirë për botën në tërsi, dhe Amerikën në veçanti, -administrata e Biden, gjene kohë të mjaftueshme për tu marrë me “korrupsionin” imagjinar të Sali Berishës, -një “korrupsion” krejt i pa-ransishëm, -dhe pa asnjë peshë në krizën aktuale, -kur USA, po ecën drejt vet-shkatrrimit. Bile në këtë situatë të jashtzakonshme, -unë do të thosha se, as korrupsioni i vërtetë i familjes së Biden s’do të kishte asnjë randsi.

Megjithatë, -formulimi i tekstit të sanksionimit Amerikan ndaj Berishës, duhet të provokojë të gjithë popullin Shqiptar, -pa dallime politike, e fetare, për një reagim tepër serioz. Ai tekst, i shkruar me një stil mafioz/Big Brother,- godet randë, dhe ofendon ç’do Shqiptar të ndershëm, e patriot, në trojet Shqiptare, apo diasporë. 

Në koment dhe përgjigje të ktij teksti, detyrohem të flas pak për familjen e Biden. 

Joe Biden, -e mbane vehten si “njeri i shtresës së mesme,” -por aktualisht, ai asht një multi-milioner. Ka fillue karrjeren politike si senator i Partisë Demokratike, nga viti 1973 deri në vitin 2009, me një rrogë vjetore nga 42.500 deri në 174.000 dollar në vit, dhe nga viti 2009-2017, si zëvends-president, ai u pagua afërsisht 230.000 dollar në vit. Pra si u ba ai një multi-milioner?

Nga ana tjetër, si mund ta justifikojë Partia Demokratike, seleksionimin e tij për president, kur ato, kanë ditë fort mirë gjendjen e tij mendore dhe fizike, -si mund ta justifikojnë ato që sot, president i USA, dhe Botës së Lirë, asht një person që s’orjentohet aspak në kohë e hapsirë, s’din se po kandidonte për senator apo për president, -gjatë fushatës elektorale presidenciale, u vunë re mungesat e tij në fushata, dhe mediat, -por edhe kur shkonte, në t’shumtën e ditëve, i mbyllte kto fushatat nga dreka,-te gjithë i mbajmë mend mitingjet e tij, pa prezencë njerëzish, mbajmë mend fushatat e tij, pa tifoza/ndjekës, mbajmë mend konferencat e shtypit pa gazetar, apo me gazetarë që s’banin pyetje. Një herë, ai e quajti vehten “Gaffe-machine” (makinë gafash). Kto ditë në një konferencë shtypi, ai nuk mbajti mend as emrin e Secretarit të Shtetit për Mbrojtjen,- Lloyd Austin. Po kështu, një ditë tha një gja, krejt të pa-besueshme, se: ‘kushdo që merr me pak se 400.000 dollar, nuk do t’paguaj as një cent (penny) në taksa”. S’po zgjatem me gafat e tij t’pa fundme, që turpërojnë atë, familjen e tij, Partine Demokratike, dhe të gjithe popullin e Amerikës, dhe krenarine e tyre të dikurshme, -por po flas pak për djalin e tij, -Hunter Biden, epiqendra e korrupsionit familjar, që ndodhet nën investigime të Departamentit të Drejtësisë. 

Ne vitin 2013, Hunter Biden, së bashku me baben e tij, Joe Biden, (atëherë ish- zevends president),-udhtëuan për një vizitë zyrtare, në Beijing të Kinës, me aeroplanin Air Force Two, -atje Hunter Biden u takua me bankierin Jonathan Li. Ndërkohë që Hunter e paraqiti këtë takim, si “takim për një kafe”, – vetëm 12 ditë pas ktij takimi, autoritet Kineze, aprovuan  Fondin e Ekuitetit Privat, Partneret BHR (Bohai Harvest RST)-Shangai, ku Jonathan Li ishte Shef Ekzekutiv, ndërsa Hunter Biden ishte një nga drejtorët e ktij Bordi,-me 10% pjesë. Gjatë 6 vjetve të shkuara, kjo kompani ka pas rreth 2.5 miliard fitime. (Mësohet se në Prill të 2020, Hunter ka dhanë dorëheqjen nga ky bord?). Një biznesmen tjetër Kinez, i ka “dhuruar” një diamant, me vlerë 80.000 dollar, -(sipas pohimit të ish-gruas së tij). 

Nga viti 2014 deri në pranverën e vitit 2019, -Hunter Biden, qëndroj në Bordin e Kompanisë ma të madhe të Gazit në Ukrahinë, Burisma, -edhe pse në t’vërtetë s’pati asnjë kualifikim t’përshtatshëm, apo dijeni rreth prodhimit, transportit, shperndarjes, operimeve financiale të komplikuara të Gazit Natyral, – ai mori rreth 850,000 dollar nga kjo kompani, dhe t’mos harrojmë se gjatë asaj kohe, Joe Bide mbulonte Marrdhënjet USA-Ukrahinë!

Gjithashtu, James Biden, vëllai i Joe Biden, ashte nën investigime, të FBI, rreth biznesit Americore, që merret me drejtimin e spitaleve rurale.

Në këtë kontekst, -s’mund të la pa përmendun pak, edhe George Soros. -Ai, gjatë 3 muajve të fushatës së zgjedhjes presidenciale, dha 28.3 milon dollar, në favor te Joe Biden, -po kështu, Soros nuk u kursye për të dhanë miliona dollar, gjatë muajve Janar-Shkurt tek Super PACs (Political Action Commity), në ndihmë të Joe Biden, dhe kanditatëve demokratik për në Senat, -përfshi edhe 5 milion për Pro-Biden Priorities USA, dhe 7 milion per magjorancen e senatit (sigurisht,të Partia Demokratike).

Kto janë pra, pak fakte që tregojnë për korrupsionin e Familjes Biden, dhe influencën absolute të Soros, mbi presidentin, dhe Shtëpinë e bardhë. -Po kshtu, tashma nuk asht secret, dhe dihet nga të gjithë se Soros-i, asht edhe udhëheqsi shpirtror i Partisë Socialiste Shqiptare,- në kodin gjenetik të së cilës qëndrojnë krimet, korrupsioni, droga, prostitucioni, urrejtja për atdheun dhe dinjitetin njerëzore, urrejtja ndaj patriotizmit, historisë, kulturës dhe traditive origjinale kombëtare, -vlera që ma së miri mëshirohen në personin e Sali Berishës,-një njeri karizmatik, me intelekt të jashtzakonshëm, kurajo e mendime të qartë, të mbështetura në një arsyetim të thellë e llogjik. Ai zotron një personalitet të veçantë, dhe ka një karakter të fortë, e tepër krenar, që si shet me ia dhanë të gjithë botën. Këtë e dinë shumë mirë, të gjith njerëzit e ndershëm, që s’janë të prekur nga sëmundja auto-imune socialiste,-qofshin kto edhe socialist, që vazhdojnë ta duan Shqipërinë. 

Figura e Sali Berishës, dinjiteti, patriotizmi, dhe vlerat e tij njerëzore, nuk mund të humbin, minimizohen, apo poshtrohen nga asnjë lloj manipulimi, sado i sofistikum që të jetë,-e në këtë rast, duhet t’ju japim “kredit”  socialistve (anti)Shqiptar, për imagjinatën e tyre, dhe aftësitë e jasht-zakonshme që kanë, për krijimin e situateve në disfavor të Shqiptarve, -pa harruar në këtë rast, edhe ndihmën e babait të tyre shpirtror, -Soros, që për mendjen e tij, tepër djallezore, “meriton” çmimin Nobel.

E kam njoft Sali Berishën prej vitesh, -dukshëm, (edhe pse ishte një antar partie i asaj kohe, – i pranum jo për bindjet e tij politike, por për aftësitë e tij të jashtzakonshme profesionale),  -e urrente komunizmin. Rreth ksaj, me kujtohen shumë raste, -kur jo rrallë, në bisedat tona te shpeshta, Ai artikulonte në mënyrë tepër intelektuale, paknaqësitë e tij, ndaj atij sistemi,-aq sa një herë, kur me një ftyrë të buzeqeshur, po fliste në lidhje me vdekjen e diktatorit, i thashë: “a mos je duke më provokue, e don me m’shti në burg?” -asht fjala për vitet 80-90). 

Kshtu pra, nuk që aspak surprizë për mue, -kur ai, u vu plotësisht në dispozicion te Lëvizjes Demokratike Shqiptare, -duke sakrifikuar kështu shumë gjana, -ndër to, profesionin, dhe jetën e Tij familjare që e kishte aq të mirë, të qetë dhe harmonike. 

Që në ditët e para te ksaj Levizje, -kur gjanat hala ishin ne mjegull, dhe rreziku ishte teper i madh, – Ai “korruptoj” shume shoke e miq,- perfshi edhe mua, ne Levizjen Demokratike,  dhe me nje vullnet  te jashtzakonshem, e trimeri, punoj me mish-e-me-shpirt, per çlirimin e Shqiptareve nga skllaveria komuniste. Kto vlera, PATRIOTIZMI, trimeria, ndershmeria, dhe qendrim i tij teper kurajoz, e dallojne Sali Berishen, dhe perkrahesit e tij te shumte, nga socialistet dhe perkrahesit e tyre te papergjegjshem. 

 Vlerat e Sali Berishes, dhe urrejtja e Tij, ndaj socializmit, njifen fort mire edhe nga Administrata e Biden, -dhe bash per kto vlera, shqetesohet, – jo aq shume administrata e Biden, se sa vete Soros, -i cili don qe me ç’do kusht, ti jape fuqi te pa-kufishme PS, dhe Edi Rames, (qe nga ana mentale, s’ndryshon shume me Biden), ne favor te agjendes se tij, qe tashma t’gjith Shqiptaret e dine. -Kjo pra, asht e vetmja arsyja, qe zyrtaret e Joe Biden-Soros, e shpallin Udheheqesin Shpirteror te Kombit Shqiptar, -Sali Berishen,- ‘persona non-grata’. 

Pra jemi ne kohen qe George Orwell e pat parashikue heret, –Ne kohen e Mashtrimit Universal, tregimi i se VERTETES do te bahet nje Akt Rrevolucionar, (“In time of universal deceit, telling the Truth will become a Revolucionary act”), -dhe kshtu u ba. Pra, kjo duhet te ALARMOJE ne shkallen ma te larte, te gjithe ato, qe hala perdorin qelizat trunore. 

Po e mbylli kete shkrim me nje pyetje per te gjith ato qe kan lexue njoftimin e Sekretarit te Shtetit Amerikan,-Antony Blinken: “The sanction of Albania’s former leader for “significant corruption” is being cast as part of a drive by the new U.S administration to fight corruption and promote democracy worldwide…,”  -pra, ne lidhje me kto fjale akuzuese, a nuk tingllon teper aktuale thanja e Joseph Goebbles: “Akuzo  anen tjeter, per çfar ju jeni fajtor,” (“Accuse the other side of that which you are guity”). 

*Opinionet qe shprehen ne kete artikull jane te autorit dhe jo te redaksise te gazettes”Dielli”. E publikojme per hir te respektimit te mendimit te lire. Dr. Zekri Palushi me banim ne Australi eshte bashkepunetor i Gazetes Dielli per rubriken shendetsore.