Nga dr. Sadik Elshani/

Dita e Verës është një festë e lashtë pagane që në vazhdimësi është festuar nga shqiptarët. Është një festë e gëzueshme që shënon mbarimin e dimrit dhe ardhjen e ditëve të ngrohta në Shqipëri. Nuk është vetëm një ditë që shënon ndërrimin e stinëve, por është edhe në ditë që sjell shpresë, energi të reja, ngrohtësi, përtrirje, bashkon njerëzit në një atmosferë të gëzueshme e festive. E tillë ishtë dita e shtune, 14 mars, në Philadelphia ku u organizua festimi i Ditëss ë Verës. Këtë vit ndoshta festimii i kësaj ditë ishte edhe më i hareshëm, sepse po vinte pas një dimri të gjatë me ditë shumë të ftohta e plot borë. Shumë bashkatdhetarë të gëzuar ishin tubuar në mjediset e brendshme dhe të jashtme të “Kafe Dajti”. Tryezat ishin të mbushura plot me ushqime tradicionale shqiptare: byrekë, petulla, bakllava, ëmbëlsira të ndryshme.

Kuptohet, Dita e Verës nuk mund të festohet pa ballokumet e famshme të Elbasanit. Ishin të ekspozuara edhe produkte ushqimore:  ullinj e vaj ulliri, reçele pemësh të ndryshme, si dhe produkte artizanale, instrumente popullore. Organizatorët kishin siguruar edhe këndin e lojërave për fëmijë. Zoti Haki Çollaku, dibrani krenar, në një kënd kishte sjellur “Odën dibrane”, ku ishin ekspozuar pamje nga krahina e Dibrës, instrumente popullore të zonës dhe produkte artizanale të asaj ane. Në raste të tilla nuk mungon as kënga e vallja shqiptare. Bashkatdhetarët e gëzuar kaluan së bashku ca çaste të hareshme, të lumtur që tani po na vijnë ditë më të ngrohta me gjithë atë forcën shpërthyese të stinës së pranverës. Festa të tilla e bashkojnë dhe e forcojnë më tepër komunitetin tonë, sjellin energji pozitive – kur festohet së bashku kënaqësia është më e madhe, çastet janë më të lumtura. Në kuadër të këtij manifestimi u organizua edhe një mbrëmje festive me muzikë e ushqime shqiptare.

Kjo veprimtari e bukur e plot hijeshi u organizua fal angazhimit të gazetares e veprimtares së palodhur të komunitetit tonë, zonjës Eva Dori në bashkëpunim me pronarët e “Kafe Dajt”, amviset duararta shqiptare, sipërmarrësit shqiptarë, numri i të cilëve cdo ditë është duke ushtuar. “Kafe Dajti” është një kafe – restorant ku shërbehen kryesisht ushqime tradicionale shqiptare dhe që nga hapja në nëntorin e vitit të 2024 është bërë një pikë mjaft e frekuentuar nga bashkatdhetarët. Është bërë edhe një qendër ku herëpashere organizohen edhe mbrëmje muzikore festa të ndryshme: festimi i Ditës së Shën Valentinit, Festës së Pavarësisë së Kosovës Ditës së Verës, etj. Shumë bashkatdhetarë e shfrytëzojnë këtë lokal për festat e tyre familjhare. Duhen përgëzuar pronarët e këtij lokali për gatishmërinë e tyre për t’i shërbyer komunitetit në forma të ndryshme.

---

---

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 15 Mars 2026

Gazeta hungareze “Új Ifjúság” ka botuar, me 23 prill 1968, në faqen n°9, intervistën ekskluzive të Mbretëreshës Geraldinë në Madrid me reporterin e gazetës gjermane “Neue Post”, të cilën Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar : 

Dëshmia e gruas së Zogut

Epoka e mbretërve tashmë ka perënduar; ata po zhduken ngadalë në humnerën e historisë. Nganjëherë gazetarët i nxjerrin nga mërgimi i tyre, kur duan të shkruajnë diçka “që ende e intereson lexuesin”. Në një gazetë perëndimore hasëm intervistën e mëposhtme me një mbretëreshë të internuar me origjinë hungareze, Geraldinën, ish-mbretëreshën e Shqipërisë, e lindur kontesha Apponyi, e cila sot jeton në Spanjë.

Kush është kjo grua dhe si jeton ajo sot ? Le të kujtojmë pak ngjarjet historike. Shqipëria për më shumë se një mijë vjet ka qenë nën sundime të ndryshme. Pas luftërash të pafundme dhe të rënda, në vitin 1922 Ahmet Zogu, një udhëheqës me prejardhje nga një familje e vjetër shqiptare, arriti të marrë pushtetin në duart e tij. Fillimisht u vetëshpall (në fakt është zgjedhur) president i republikës, pastaj në shtator të vitit 1928 u kurorëzua si Mbret i Shqipërisë me emrin Zogu I. Ai sundoi për dhjetë vjet e gjysmë, derisa në pranverën e vitit 1939 italianët pushtuan Shqipërinë dhe Mbreti Zog, së bashku me bashkëshorten e tij, u detyrua të shkojë në mërgim.

Çfarë shkruajnë sot gazetat për këtë mbretëreshë në ekzil ?

• Ajo ka një pasuri tmerrësisht të madhe.
• Është e varfër si miu i kishës dhe mbahet nga fisnikët që jetojnë në mërgim.
• Në Los Gavillanes, pranë vilës së Fabiolës, mbretëreshës së Belgjikës, ndodhet vila e saj luksoze.

Në të vërtetë, Geraldina jeton në Madrid. Dhe reporteri e përshkruan kështu takimin e tij me të :

Adresa e saj nuk gjendet në librin e telefonit, por në postë, kundrejt disa qindra pesetash, megjithatë ma treguan. Kopshti përpara shtëpisë, e lyer me ngjyrë rozë, është mjaft i pa mirëmbajtur. Qepenat janë të ulura; duket se mbretëresha nuk e pëlqen diellin.

— Çfarë të bëj, a të bie thjesht ziles ? Ndoshta është më mirë të telefonoj, mendova me vete.

U dëgjua një zë i thellë dhe i ngjirur i një gruaje.

U prezantova dhe pastaj pyeta nëse mund të flisja me Madhërinë e Saj, mbretëreshën.

Meqë nuk e kuptova në çfarë gjuhe foli zëri i mëparshëm, fola në anglisht dhe mora përgjigje po në anglisht :

— Këtu flet Mbretëresha e Shqipërisë.

— Uau ! Një mbretëreshë në linjë! Papritur nuk dija si të reagoja. Belbëzova diçka nga hutimi dhe pastaj i shpjegova se doja të flisja me të.

— Nuk më pëlqen të jap intervista — u përgjigj këtë herë në gjermanisht, por me një shqiptim të pastër hungarez. Nuk jam interesante. Dhe mbi të gjitha nuk më pëlqen të merrem me politikë.

— Ju siguroj se nuk do të flasim për politikë. Por do të doja të njihesha me një mbretëreshë.

— Dhe çfarë prisni nga kjo ? Mirë pra, nuk ka gjë, ju pres në orën pesë pasdite.

Vrapova shpejt në dyqanin më të afërt të luleve dhe zgjodha një tufë me lule pranverore. Vajza shitëse e luleve u habit shumë kur shkrova se lulet duhej të dërgoheshin në adresën e një mbretëreshe. Ndoshta mendoi se edhe unë isha mbret.

Mbretëresha Geraldinë është përshkruar në mënyra të ndryshme. Thuhej se ishte një grua me pamje të ashpër dhe me syze. Një zonjë e dëshpëruar, e keqe dhe grindavece. Por që kur fola me Geraldinën në telefon, nuk besoja se ajo ishte e tillë.

Kur i rashë ziles, derën e hapi një grua e re spanjolle dhe më çoi në një dhomë të thjeshtë, por të rregulluar me shumë shije. Nuk prita gjatë. U dëgjuan hapa gruaje që po afroheshin dhe Geraldina hyri brenda. Me shikimin e parë kuptova se ajo nuk i ngjante Liz Taylorit, por më tepër Lil Dagoverit. Por ajo kishte padyshim temperamentin e Marika Rökk. Manikyrin e thonjve e kishte saktësisht në të njëjtën nuancë me buzëkuqin e saj.

— Ju lutem, uluni zotëri. Çfarë do të pini, një vermut apo më mirë një sheri ?

Ajo nxori vetë gotat nga bufeja antike.

— Si duhet t’ju drejtohem ? Jam në siklet : “Lartmadhëria Juaj” apo “Lartmadhëria Juaj Mbretërore” ?

— A nuk mendoni se “Madame” është plotësisht e mjaftueshme ?

Pastaj ajo vuri re me kënaqësi se unë nuk pi duhan.

— Nëse më lejoni, Madame, do ta filloj me një pyetje paksa të guximshme. Si jetoni, nga çfarë jetoni dhe si e shihni të ardhmen ?

— Po bëni shumë pyetje. Do të përgjigjem shkurt. Për të ardhmen dëshiroj vetëm një gjë : paqe dhe qetësi. Gjithmonë kam frikë se po më ndjekin, se edhe nga këtu do të duhet të largohem përsëri.

Madame flet ngadalë ; më pëlqen që bën kaq shumë gabime në të folur.

— Do të doja të jetoj aq sa ta shoh Lekën, djalin tim, të martohet dhe të ketë shumë fëmijë të bukur. Shpresoj… — dhe Geraldina buzëqesh e lumtur.

— Pra dëshironi të bëheni gjyshe. Dhe mendoni se djali juaj mund të bëhet mbret dhe ju përsëri mbretëreshë një ditë ?

— Djali im është dy metra i gjatë. Sot është njëzet e tetë vjeç dhe pas vdekjes së të atit, në vitin 1961, në hollin e një hoteli në Paris, në prani të tridhjetë patriotëve shqiptarë të mërguar, ai mori simbolikisht fronin shqiptar. Ai e përforcoi këtë me një betim, duke premtuar se do të mbrojë integritetin territorial të Shqipërisë. Natyrisht, e di se e gjithë kjo ishte vetëm një skenë si në operetë. Shqipëria nuk do të jetë më kurrë një mbretëri dhe gjithmonë do të mbetet nën sundimin komunist. Por ne thamë se nuk do të bënim politikë ! — buzëqeshi me një buzëqeshje paksa dinake.

— Sa për mua, nuk mendoj kurrë të jem një mbretëreshë që sundon. Sepse, e dini — shtoi ajo me besim — është diçka tjetër të sundosh pranë një bashkëshorti mbretëror. Kur munda të ulesha pranë burrit tim, e pranova me mirënjohje që populli shqiptar më kishte dashur aq shumë mua, një konteshë hungareze. Por të sundosh ? Gjithmonë sundojnë burrat, sepse nëse gratë do të bashkoheshin, do të arrinin shumë në politikë. Ato madje mund ta shpëtonin edhe çështjen e paqes në botë.

Sipas revistës “Neue Post”

Ishte  një ditë marsi jo si të tjerat,  këtu në zemrën e kulturës e artit italian, në Firence, Toskana, Itali. Ishte dita e fundit e javës, e Diel. Mirësisht u shoqërua me rreze  dielli që po zgjonin limfën në dejet e gjallesave. Ishte një ditë që gjallëroi hareshëm, gëzueshëm, shqiptarët mergimtar nga krahina e Toskanës, nga vëllezerit e motrat tona, të ardhur nga Kosova martire, nga shqiptarët e Maqedonisë së Veriut, nga Çamëria e krahinat e ndryshme të maleve tani kësul bardha të rrethinave të Ulqinit, Podgoricës, Tuzit, arbëresh nga e gjithe Italia e të ftuar të shumtë.  Ishte data 8 Mars 2026.

      U mblodhëm, u bashkuam pikërisht këtë ditë,  në këto mjedise të gjelbërta e arkitekturë peisazhesh mrekulluese për të marrun pjesë në manifestimin ‘’Kushtrimi i Lirisë,, përkujtmore e artistike  për të nderuar, respektuar me përulësi, sakreficat ma të shejta, ma therroret të të gjithë atyre që flijuan jetën në themelet e lirisë, të familjes Jashari nga Prekazi i Kosovës në datat 5, 6 dhe 7 Mars 1998. 

               Aty ndodheshin  vetëm 60 burra, gra, nuse dhe fëmijë,  nga këto 57 ishin pjestar të familjes së madhe Jashari. Ato u rrethuan në befasi nga 600 policë e ushtar Serb të armatosur gjer në dhambë.  Sa kaq filloi e ashpër lufta erë baroti, krisma pushkësh, mitralozësh, bombash,  dhamb për dhambë, bajonetë për bajonetë, tytë për tytë, trup me trup, për jetë a vdekje. Beteja e përgjakshme, dritare në  dritare, çati në çati, nga oborri në oborr, zgjati 36 orë, britmash, thirrjesh besa  besë. Së fundi gjithëçka u la me gjak heronjsh e heroinash,  u kthyen në gërmadha shtëpitë, avllia e gjithëçka. Nga kjo betejë me e përgjkshme se kurrë,  ma heroikja se asnjë herë tjetër, fatmirësisht u gjet e gjallë nën këto gërmadha të njomura me gjak familjarësh vetëm  Besarta Hamzë Jashari. Deshmitarja e vetme e një tmerri me një fund tragjik, të një beteje ma se heroike e legjendare ku u flijuan dëshmorët e parë të një lufte heroike që sapo kishte filluar me pjesmarrjen mbarë kombëtare.

             Ishte amaneti i tyre, ishte besa e tyre e lidhur në  ato tre shtëpi  rrethuar me një avlli, ishtë ai heroizëm që zgjoi idene këtij  manifestimi  madhështor teje emocionues, zgjim shkulmesh dhe ndjenash atdhedashurie. Ky arriti të organizohej ma së miri nga Petrit Aliaj, President Nderi i Federatës,  Dr.  Ninfa Pema, Sekretare e saj  dhe kryetari i komisionit për Mediat, Prof. Ndue Shabaku, të Federatës Kombëtare të Shoqatave Shqiptare në Itali –  FNAI. Gjithashtu punuan pa pushim, me të gjitha energjitë fizike e mendore, për rreth dy muaj, vëllezërit Sami e Valon Kabashi, Artan Bakiasi  dhe Erzen Mazreku të shoqatës ‘’Adriatiku,, në Firence.

         Salla shumë e madhe, me karriket blu, u mbush plotë e përplotë, ku siç thuhet, nuk kishe ku hidhshe mollën. Dallgë emocionesh, shkulme krenarie shqiponjash, solli zani i ambël, i kthjellët i gazetarit të R.T. K. Faton Salihu, oratori, drejtuesi i programit të manifestimit.  

               Pastaj të gjithë në kambë kënduan  hymnin kombëtar. Në tribunë, me plisin e bardhë në kokë u ngjit Kryetari i  FNAI-it  Granit Muçaj. Ai me një ligjeratë emocionuese, ku heroizmi, krenaria kombëtare, kujtesa për sakreficat kulmore të familjes Jashari, banë që dëgjuesit e shikuesit t’a ndiqnin me shumë kujdes dhe vemendshmëri.  Pastaj përshëndeti të pranishmit Ambasadorja e Kosovës në kryeqytetin Italian, Roma, Z. Anila Shala.

    Kur oratori ftoi në foltore, Lulëzim Adem Jasharin, pjesmarrësit u ngritën në kam me duartrokitje  të fuqishme. Gjatë ligjerimit të djalit të heroit legjendar Adem Jashari, bulëzuan mendimet e shtruara gjithë  urtësi, mençuri e flakërima heroizmi e patriotizmi mbarë kombëtar. Pas tij fjalën e mori Nënkryetari i Kuvendit të Kosovës, Ardian Gola ku theksoi ndër të tjera se lufta për çlirmin e Kosovës përfshiu mbarë kombin shqiptar, si dhe luftëtar nga Roma, Stambolli dhe Bukureshti.  Pastaj foli Luljeta Çobani, përfaqsuse e Ambasadës të Shqipërisë në Milano ku përgëzoi pjesnmarrësit, përfaqësuesit nga Kosova Maqedonia e Veriut, arbëreshët dhe organizatorët e këtij manifestimi mbarë kombëtar.  Alfred Bider vëllai i dëshmorit italian i cili ra heroikisht për çlirimin e Kosovës, Françesko Bider. Ai përshëndeti të pranishmit dhe theksoi vlerat e shumta të luftës për çlirimin e Dardanisë. Me shumë  vëmendje, rrespekt dhe  mirënjohje u degjua fjala e gazetarit të televizionit  Shqiptar shqiptar Marin Mema. Pastaj ju afrua mikrofonit në foltore Z. Valon Kabashi përfaqësues i shoqatës ‘’Adriatiku.,, i cili përshkroi mjaft qartë betejën në Prekal me dashuri, krenari, dhimbje, por edhe me drithma emocionesh.  

                      Ishin të pranishëm në këtë manifestim ngjyra flamujsh, kostumesh kombëtare nga mbarë shqipëria natyrale dhe atdhetar zemër zjarr nga  të gjitha moshat. Duhet të shkruajm me shumë respekt, dashuri vellazërore për të qenurit midis këtij manifestimi madhështor, mbreselanes e vrullshmëri ndjenjash atdhetare Z. Adnan Azizi, Deputet i Kuvendit të Maqedonsë të Veriut sëbashku me Zëvendësministrin e Kulturës dhe Turizmit të Republikës të Maqedonisë së Veriut. Sadet Sulejmani. Gjithashtu na nderoi me pjesmarrjen e tij edhe Zëvendës Persidenti i lagjes 5,   Rifredi  në Firences, Franko Muzi. Dr. Alket Veliu ishte i pranishëm në manifestimin ‘’Kushtrimi i Lirisë,, si presidenti i  Fondacionit ‘’Çamëria,,  Në mes pjesmarrësve të shumtë ishte edhe Ornela Radovicka, drejtuese e Qendrës Albanologjike  në Frasnite, Kalabri,  Itali.

    Emocione të pa përshkrueshme me rrëmbime duartrokitjesh të vazhdureshme ngjallën, krijuan, grupi artistik i fëmijëve të shkollës shqipe ‘’Zëri i Atdheut,, të Rexhe Milias, me president Z.  Shaban Muça. Vallet e nxanësve veshur me kostume kombëtare u luajtën me plotë artë dhe elegancë, me shpirt atdhedashuri, e me mjaft mjeshtri.  Grupi i valleve të shkollës shqipe  me emrin  e dy vëllezërve ‘’Adem e Hamëz Jashari,, nga qyteti i Peruxhias me president  Abdulla Bufi, shoqëruar nga prindër dhe mësuse, një ndër ato edhe dibrania, libërshkruesja Emrie Skuka Mera. Njëra nga vajzat e kësaj shkolle recitoi një poezi ku shprehu me plotë art dhe dhimshuri akte heronjesh. Pastaj një grup  nxanësish  luajti dy valle kosovare me veshje kostumesh kombëtare teje emocionuese.  Muzika dhe arti i të vallzuarit lëvizjet e shkathta, prekën ndjeshëm telat ma të holla të harpes të  nndjenjave të shikuesve të shumtë.

‘’Ansambli i kangëve e valleve shqiptare,, me drejtor Jetmir Rexhepi të Republikës të Maqedonisë të Veriut u paraqit me kostume të larmishme popullore. Kangëtar të rinj me zanin e tyre melodioz, rrëmbyen vullnetshëm emocionet e pjesmarrësve në manifestim. Ato treguan, shprehën, vlerat qe mbart arti i të  kënduarit e vallzuarit  në forcimin e ndërgjegjes kombëtare si shtylla edukimi dhe zhvillimi. Vallet e luajtura me mjeshtri, dinamikë, njekohesisht me plotë levizje elegante rrëmbyen shikimet dhe vëmendjen e gjithë të pranishmëve në sallë. Kostumet popullore të përdorura nga breza të shumtë shqiptaresh zbukuronin vallatrët, duke ju dhanun një shkëlqim fytyrash e trupi gadi si nje madhështi hynjore. Shoqërimi i tyre me flamuj kombëtar sillnin një rrezatim të fuqishëm, drithërim  emocionesh, njëkohesisht  shprehnin lulëzimin e kësaj pasurie të madhe mbarë kombëtare.  

  Të pranishëm ishin kameraman dhe gazetar të Radio Telivizionit të Kosovës me drejtor Rilind Gërvalla. Ato filmuan  gjithë manifestimin, ku mbizotroi ngjyra e kuqe e kostumeve dhe shqiponja dykrenare në flamuj. Ato  i jepnin tribunës së çfaqjeve një bukuri joshëse, sigurisht edhe ekraneve të televizioneve të shikuesve të shumtë .  

         Me plotë shkathtësi, korrektësi e profesionalitet, filmuan gjithë veprimtarinë kulturore e artistike edhe  radio televizioni ‘’Koha,, me pronar Amir Abdiu dhe drejtor teknik Adnan Selmani nga Republika e Maqedonise të Veriut. Misioni i tyre ishte   transmetimi direkt i gjithë veprimtarinìsë të zjarrtë, ‘’Kushtrimi i Lirisë.,, ujvara emocionesh e shatravane ndjenjash krenarie kombëtare. Ato e realizuan të gjithën me shumë sukses duke çuar  peshë  zemrat e mijëre  e mijëra shikuesve brenda dhe jashtë kufijve të shtetit të tyre. 

    Shtegëtuamm disa orë në kohët e lavdishme të së  djeshmes e të së sotmes, amanete legjendash  të Mujos e Halilit. Jetuam dashuri të drithshme për jetën duke andërruar e realizuar lirinë tonë, të fëmijëve dhe brezave që do të vijne plotë dritë, dashuri mamëdhetare. Gjithë këto që gëzojm sot janë arritur me mundime dhe sfilitje prometeriane, me flijime jetësh të shumta e sakrifica të tejskajshme. Të ruajm lirinë, amanetin e famijes Jashari me komandantin legjendar Ademin, duke zhvilluar ekonominë, kulturën, ruajtur traditat dhe punuar e jetuar sëbashku siç i ka hije shqiptarit.

     Firence më, 09.03.2026                 Mergimtari  Dr. Selman  Meziu

Nga Keze Kozeta Zylo/

“Në një tokë të huaj, ju bëheni një copëz Atdheu për fëmijët tanë. Dhe për këtë, mirënjohja jonë është e pafund dhe përgjithmonë.” Qemal Zylo

Në mjediset tejet komode në “Nicotra’s Ballroom”, Hilton Hotel në Staten Island, z. Qemal Zylo, themelues dhe drejtues i TV dhe Shkollave Shqipe “Alba Life” Ambasador i Kombit, një aktivist i shquar për 30 vite në Diasporë, organizoi një festë-spektakël në Ditën e Shenjtë të Mësuesit dhe të Gruas. Rreth 250 pjesëmarrës erdhën plot respekt dhe dashuri për këtë ditë të shenjtë kombëtare të Mësuesit dhe festuam së bashku me krenari.

Shkollat Shqipe “Alba Life”, rrjeti më i madh i shkollave në diasporë, janë në vitin e 19‑të dhe të suksesshme. Ato nderojnë çdo kontribut të mësueseve dhe njëkohësisht përkujtojnë Martirët e Gjuhës Shqipe.

Sa martirë mësues u helmuan, u dogjën, u varën për GJUHËN SHQIPE nga patrikanatet e zeza greke, serbe dhe turke! Mësueset e “Alba Life” mbjellin fara në kopshtin e Gjuhës Shqipe që mund të mos i shohim gjithmonë të rriten, por që lulëzojnë në jetët tona përgjithmonë.

Me dashuri u urua edhe për Ditën e Gruas, pasi çdo grua është një kujtesë e fuqisë, mençurisë dhe bukurisë së shpirtit femëror. Ajo është nënë që rrit me dashuri, motër që mbështet, mësuese që udhëzon, mike që qëndron pranë, punëtore që sfidon çdo ditë vështirësitë me forcë dhe dinjitet. Programin e moderoi me kulturë dhe art sopranoja e shquar botërore nga Dibra, e vetmja shqiptare e punësuar në Teatrin e Shkupit në Maqedoninë e Veriut dhe ish‑udhëheqëse artistike e Shkollave “Alba Life”, Deshira Ahmeti.

Përshëndetje e Z. Qemal Zylo me rastin e Festave të 7–8 Marsit, 2026

Të dashur pjesëmarrës në këtë mbrëmje argëtuese sa spektakolare aq edhe familjare, të organizuar nga TV dhe Shkollat Shqipe “Alba Life” – Ambasador i Kombit,

Sot përkulem me respekt dhe mirënjohje të thellë para çdo mësuesi, që me zemër të madhe dhe shpirt të palodhur mban gjallë dritën e dijes në zemrat e fëmijëve tanë.

Po me aq përulje jam për nënat, gratë dhe motrat tona që festojnë Ditën Ndërkombëtare të Gruas dhe ju uroj atyre këtu dhe anembanë botës ta gëzojnë përjetësisht! Një duartrokitje për të gjitha zonjat që na kanë nderuar me ardhjen e tyre këtu në sallë.

Si themelues i Shkollave Shqipe në New York, e ndiej çdo ditë peshën dhe bukurinë e misionit tonë: të ruajmë gjuhën, kulturën dhe identitetin shqiptar larg atdheut. Dhe ju, mësuese të dashura, jeni forca që e bëni këtë mision të mundur.

Pas çdo shkronje të mësuar, pas çdo poezie të recituar, pas çdo fjale shqip të thënë me krenari, pas çdo vallëzimi tradicional qëndron përkushtimi, durimi dhe dashuria juaj e pakushtëzuar. Ju nuk jepni vetëm mësim — ju mbillni rrënjë, ndërtoni ura dhe ndizni shpresë.

Ju falënderoj dhe ju shpreh mirënjohjen e pafund mësueseve të vitit akademik 2025–2026 që mësojnë shqip në të gjithë Shtetin e Nju Jorkut dhe online:

Staten Island: Entela Muda, Elona Shkreta, Brooklyn: Fatlinda Bajcinca Gashi, Rozeta Hyseni

Bronx: Helena Ujkaj, Erinda Isufaj, Migena Lelaj, Queens: Nazelie Djaloshi, Genta Cakaj Albany: Ida Mazzitto, Online: Gresila Basha

Tre mësuese të nderuara të “Alba Life” u vlerësuan me mirënjohje nga Asambleisti Charles Fall

Me propozim të Drejtorisë së Shkollave “Alba Life”, sot u nderuan me Mirënjohje të Veçantë tre mësueset e vitit akademik 2025–2026:

Mësuese Elona Shkreta

E ardhur nga Tirana, e licencuar nga shteti amë dhe sot mësuese në shkollën publike amerikane. Ka punuar me profesionalizëm, përkushtim dhe besnikëri prej disa vitesh në Shkollën “Alba Life” në Staten Island, që është edhe fidanishtja e shkollave “Alba Life”. Klasat e saj kanë qenë gjithmonë të pranishme dhe numri i nxënësve ka ardhur në rritje.

Mësuese Fatlinda Gashi Bajçinca Gashi

E ardhur nga Prishtina, me një karrierë të shkëlqyer si Drejtore në Komunitetin Europian dhe mësuese me master në Prishtinë. Klasa e saj e të rriturve në Brooklyn është shtuar në numër falë seriozitetit, përkushtimit, durimit dhe profesionalizmit. Në vitin 2026 u dallua në gjithë Nju Jorkun për numrin e lartë të studentëve. Besnikëria ndaj Gjuhës Shqipe e nderon këtë zonjë.

Mësuese Helena Ujkaj

E ardhur nga Korça, me një karrierë të pasur në mësimdhënie, me master dhe profesionalizëm të lartë. Punon me atdhedashuri, durim dhe përkushtim në Misionin Kombëtar në Bronx. Puna e saj shihet qartë në numrin e lartë të nxënësve, kujdesin për Gjuhën Shqipe, dashurinë e tyre dhe të prindërve. Bashkëpunimi i saj në këtë mision e nderon dhe i shprehim mirënjohjen tonë.

Falënderime të veçanta

Me mirënjohje të thellë i shprehim falënderimet tona Asambleistit z. Charles D. Fall, Zëvendëskryetar i Mazhorancës në Asamblenë e Shtetit të Nju Jorkut. Inkurajimi dhe vlerësimi i tij kanë shumë rëndësi për mësuesit tanë, të cilët punojnë pa u lodhur për të ruajtur gjuhën, kulturën dhe edukimin brenda komunitetit tonë.

Mbështetja e tij forcon misionin tonë. Në emër të komunitetit tonë shkollor, e falënderojmë përzemërsisht!

Falënderim shkon edhe për z. Fitim Shabani, shefi i kabinetit të Assemblyman Charles Fall.

Po ashtu ju transmetoj përshëndetjen e Ambasadores Dr. Suela Janina në Kombet e Bashkuara, e cila më ka dërguar në pamundësi për të ardhur sot në këtë mbrëmje, pasi në të njëjtën kohë zhvillohet edhe një event tjetër në Kombet e Bashkuara ku ajo përfaqëson Republikën e Shqipërisë.

Falënderoj 4 artistët e shquar që do të na argëtojnë sot: si Dëshira Ahmeti, Valbona Peraj, Hajro Ceka, Agim Gerbeshi, grupin muzikor Ceka, DJ Odise Salillari, që është një nga bashkëpunëtorët dhe kontribuesit më të vjetër të “Alba Life”. Falënderoj sopranon e shquar Deshira Ahmeti Kerliu, ish‑drejtuese artistike për disa vite dhe sot moderatore e kësaj mbrëmjeje.

Falënderoj kameramanët Eddie dhe Aaron Suka të studios së shquar dhe medias “Alba Pro”, me pronar Amir Suka, fitues i 5 çmimeve Emmy, njëkohësisht drejtor dhe bashkëpunëtori ynë më i ngushtë prej shumë vitesh i TV “Alba Life”. Falënderoj bashkëpunëtorin e TV “Alba Life” z. Valon Gerbeshi, si dhe zonjushën Klodiana Serraj, që i është bashkuar kohët e fundit TV “Alba Life”.

Nderoj të gjithë mësuesit në sallë që janë pjesëmarrës në këtë aktivitet dhe ju lutem të çohen në këmbë dhe le t’i përshëndesim me një duartrokitje.

Na nderojnë sot me pjesëmarrjen e tyre z. Liman Koxha, pronar i restorantit “Sahara”, dhe znj. Drenusha e Bajram Breshaj, pronarë të nderuar të TV “ALB”, që kanë qenë gjithmonë mbështetës të TV dhe Shkollave “Alba Life” dhe gjithë diasporës. Falënderoj zonjën Beslira Kambe, prind i përkushtuar i Shkollave Shqipe “Alba Life”, që na ndihmoi me dekoracionin dhe rezervimin e një tavoline. Po ashtu falënderoj ata që rezervuan nga një tavolinë si: Mikeljan Agolli, Violeta Likollari, Lumturi Jenisheri, Fatlinda Mashkulli, Tina Lecevic, Suada Saliu Gashi, Besa Lushaj, Albana Sata, Elsa Hoxha e të tjerë.

Në këtë ditë të shenjtë, sipas traditës së mrekullueshme të “Alba Life” për 19 vjet radhazi, ju dhurojmë mësueseve të këtij viti akademik nga një buqetë me lule në shenjë respekti dhe mirënjohjeje.

Ftoj mësueset që janë prezent sot: Entela Muda, Elona Shkreta, Fatlinda Bajcinca Gashi, Rozeta Hyseni, Helena Ujkaj, Erinda Isufaj, Migena Lelaj, Kozeta Zylo dhe Dr. Valbona Zylo Watkins, si dhe Valbona Peraj, Drejtuese Artistike e “Alba Life”, Deshira Ahmeti Kerliu, ish‑Drejtuese Artistike, si dhe dy ish‑mësueset në Shkollën “Alba Life” në Bronx që marrin pjesë në këtë mbrëmje: znj. Mehrije Shala dhe Davida Hasanaj, për t’i nderuar me nga një tufë me lule.

Duke e mbyllur këtë përshëndetje, ju uroj:

Gëzuar Ditën e Shenjtë të Mësuesit dhe Festën e Grave!

Programi vazhdoi me ndarjen e luleve nga z. Zylo për të gjitha mësueset dhe artistet, dhe një foto me të gjitha mësueset!

Nxënësja brilante e Shkollës Shqipe “Alba Life” Ambasador i Kombit në Bronx, Eliona Shala, interpretoi këngën: “Oj Kosovë, sa fort të dua!”

Nxënësja tjetër e mrekullueshme dhe plot talent në Shkollën Shqipe “Alba Life” në Staten Island, Bora Alikaj, interpretoi poezinë “Çamëria”.

Pjesëmarrësit me plot entuziazëm, dashamirësi u argëtuan me këngëtarët e shquar Dëshira Ahmeti, Hajro Ceka, Valbona Peraj, Agim Gërbeshi, të shoqëruar nga muzikantët Samy Ceka dhe DJ inxh. Salillari.

Aktiviteti, si dhe intervistat e marra nga Klodiana Serraj, do të transmetohen së shpejti në kanalet televizive në paketën digitale TV “ALB”.

Sokol Paja/

New York, 8 mars 2026 – “Thinking of You” instalacioni i artit publik i njohur ndërkombëtarisht dedikuar të mbijetuarave të dhunës seksuale, nga artistja konceptuale Alketa Xhafa Mripa u prezantua në New York në Dag Hammarskjöld Plaza hyrja publike drejt selisë së Kombeve të Bashkuara gjatë sesionit të 70-të të Komisionit të OKB-së për Statusin e Grave. Me pjesëmarrjen e veprimtarëve të çështjes kombëtare, aktivistëve, atdhetarëve, mediave shqiptare e dhjetëra shoqatave shqiptare në New York e me gjërë, shpirtërisht takimi u shndërrua në një moment të thellë reflektimi e solidariteti me të gjithë të mbijetuarit e dhunës seksuale. Rrëfimet rrëqethëse të të mbijetuarve të luftës, dhunës e abuzimit na ftojnë që të mos ndalojmë së kërkuari drejtësi për viktimat dhe ndëshkim për dhunuesit.

Artistja konceptuale Alketa Xhafa Mripa në fjalën e saj theksoi se vendosja e “Thinking of You” aty ku zërat e publikut takohen me pushtetin global, i vendos historitë e të mbijetuarve drejtpërdrejt në sferën e vendimmarrjes ndërkombëtare. Në këtë mënyrë, ajo vazhdon traditën e gjatë të këtij sheshi si një vend i aktivizmit moral, dhe jo i vëzhgimit pasiv. Hapja e kësaj ekspozite në International Women’s Day ka një kuptim të thellë. Ndërsa kjo ditë feston arritjet e grave, ajo është gjithashtu një kujtesë se lufta për barazi, siguri dhe drejtësi vazhdon. Sipas artistes Alketa Xhafa Mripa për shumë gra në mbarë botën, kjo mbetet ende një ditë proteste, qëndrese dhe kërkese për t’u dëgjuar. Një veprim i thjeshtë—dhurimi i një fustani, varja e tij në telat e rrobave—një imazh i zakonshëm shtëpiak u shndërrua në një akt publik kujtese, rezistence dhe kujdesi. Të mbijetuarit dolën përpara. Shoqëria filloi ta pranojë të vërtetën e tyre.

Dhe së bashku filluam një proces shërimi, u shpreh ajo. Më tej artistja Alketa Xhafa Mripa theksoi se secili prej këtyre fustaneve përfaqëson një qenie njerëzore me një histori si ajo e gruas së parë: një histori e dhimbjes së përjetuar, e dinjitetit të mbrojtur dhe e drejtësisë që shumë shpesh është vonuar.

Unë e vendos Thinking of You në këtë hapësirë si një ofertë dhe si një kujtesë: se paqja nuk mund të ekzistojë pa njohjen e plotë të jetës dhe përvojës së të mbijetuarve, dhe se përgjegjësia fillon me pranimin, u shpreh ajo.

Ambasadori Blerim Reka në fjalën e tij theksoi se “më shumë se 20,000 gra dhe burra shqiptarë të Kosovës u përdhunuan nga ushtria dhe policia serbe, dhe askush nuk u ndëshkua. Prandaj “Thinking of You” është një kujtesë dhe një mendim për të gjitha këto viktima të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë, ku Serbia kreu gjenocid kundër shqiptarëve. Dhe askush nuk u soll para drejtësisë, dhe askush nuk u dënua! Drejtësia ndërkombëtare mbetet e heshtur, ndërsa këto viktima vazhdojnë të kërkojnë drejtësi. Drejtësia e vonuar është drejtësi e mohuar” theksoi Ambasador Reka.

Në këtë aktivitet solidariteti e ndërgjegjësimi mbajtën fjalime të guximshme, prekëse dhe shumë emociunuese edhe znj.Aissata Camara, Komisionere e Zyrës së Kryetarit të Bashkisë së NYC-së për Çështjet Ndërkombëtare, znj. Tessa Dikker, zëdhënëse në Misionin e Mbretërisë së Holandës në Kombet e Bashkuara, Ambasadore Suela Janina, Përfaqësuese e Përhershme e Republikës së Shqipërisë në Kombet e Bashkuara, znj.Djellza Pulatani, presidente e shoqatës F’Oda, znj.Vasfie Krasniqi Goodman, e Dërguara e Posaçme e Presidentit të Republikës së Kosovës dhe një të mbijetuar të dhunës seksuale gjatë Luftës së Kosovës, z.Ramadan Nishori një i mbijetuar i dhunës seksuale gjatë Luftës së Kosovës dhe Tatiana Mukanire, një e mbijetuar nga Republika Demokratike e Kongos.

Instalacioni “Thinking of You” u krijua fillimisht në Prishtinë në vitin 2013, ku një stadium futbolli u mbush me mijëra fustane dhe funde të dhuruara në solidaritet me rreth 20,000 gra dhe vajza kosovare që u përdhunuan gjatë konfliktit të 1998–1999. Rrobat janë dhuruar si nga të mbijetuar të dhunës seksuale në kohë lufte, ashtu edhe nga mbështetës të njohur publikë, përfshirë stilisten e modës Diane von Furstenberg, ikonën feministe Gisèle Picot, laureatin e Çmimit Nobel Denis Mukwege dhe ambasadorin e UNICEF Martin Bell, duke theksuar mesazhin e solidaritetit dhe përgjegjësisë së përbashkët për të vepruar, thuhet në njoftimin e organizatorëve. Shqiptarët e Amerikës treguan dhe një herë solidaritet, aktivizëm e ndjeshmëri të lartë ndaj një plage kombëtare që ende kërkon drejtësi.