Rafael Floqi – Page 24 – Dielli

Trump ndërron mendim për Obamacare ?

November 13, 2016 by dgreca

1 Rafael Floqi

Nga Rafael Floqi/

Duket sikur tani po flitet për “Reveil not repail “ (Rishqytim dhe jo shkallmim), ndonëse Presidenti i zgjedhur amerikan Donald Trump ishte shprehur për të kundërtën. Tani ai po thotë se është i hapur që të lenë të paprekura disa pjesë të ligjit të shëndetësisë, të njohur si “Obamacare”. Por si qysh? Pse tani ky ndryshim?

1-trump-obama

A do të ketë një Trumpcare , apo “he don’tcare”?

Për gjashtë vitet e fundit, asnjë ligj nuk është përmendur më shumë se do të zhbëhej, apo do të bëhej menjëherë kurban i GOP-së, sesa Aktit i Kujdesit të Përballueshëm Shëndetësor, ACA. Fitorja masive republikane e swmartës,duket se rrezikon ta eliminojnë atë, duke i vënë kështu në rrezik sigurimet e më shumë se 20 milionë amerikanëve .

Megjithatë, sipas një raporti qeveritar,premiumet e Obamacare janë të vendosur të ngrihen në qiell mesatarishtme 22% në vitin 2017, bazuar tek plani mjekësor mesatar “Plani i argjendtë,që merret si tregues mesatar. Dhe kjo rritje çmimesh shihej si goditja më e fundit e gozhdës në arkivolin e Obamacare.

Kompanitë e Sigurimevekanë rritur çmimet dhe kanë zvogëluar transaksionet e shkëmbimeve, duke u përpjekur për të frenuar humbjet nga sigurimi i personave me sëmundje ekzistuese. Numri i nënshkruarve për vitin 2017 po shqyrtohen nga afër ngaKompanitë e Sigurimeveqë duan të shohin të regjistrohen sa më shumë konsumatorë të rinj dhe të shëndetshëm. Plani i argjendtë – mbi të cilin janë bazuar subvencionet federale – do të kushtojë mesatarisht $ 296 në muaj në vitine ardhshëm. “Kjo shifër është e bazuar në çmimet që janë të nevojshme për siguruar një person 27-vjeçar në 39 shtetet që përdorin shkëmbimet federale të HealthCare.gov, plus katër shtete të tjera dhe Washington D.C. që kanë sigurimet e tyre shtetërore. Ndërsa gjatë vitit 2016 siç pohonte CNN rritja kishte qenë mesatarisht 7.2 %.

Rritja premiumevedo të thotë edhe se Obamacare do të jetë më e shtrenjtë edhe për qeverinë federale,sepse ajo do të duhet të ofrojë subvencione më të mëdha. Por programi prapë se prapë. kushton më pak, sesakishte vlerësuar fillimisht Zyra e Buxhetit të Kongresit. Nga ana tjetër, ka edhe më pak njerëz të regjistruar ndaj dhe Kompanitë e Sigurimevenuk i kanë ulur çmimet. Të rinjtë që supozohej të inkuadroheshin në Obamacare po i shmangen asaj, dhe ata janë kail më mirë, të paguajnë gjobat (prej rreth 370 dollarësh), se ta regjistrohen me këto premiume të larta.
Rritja e çmimeve nuk është problemi i vetëm Obamacare-së për vitin e ardhshëm. Kompanitë e Sigurimeve kanë nisur, gjithashtu, të kufizojnë shërbimet.Një çështje tjetër për konsumatorët është,se ata nuk do të mund të zgjedhindot mjekun dhe spitalinqë u pëlqen. Për të mbajtur shpenzimet e ulëta , Kompanitë e Sigurimeve kanë ngushtuar rrjetet e ofruesve të mjekëve të regjistruar në planet PPO. Kështu kur konsumatorët arrijnë në përfundimin se ajo që ofrohet nuk është një plan i mirë, atëherë ata kanë vetëm dy mundësi: ose të heqin dorë nga planet e tyre, ose të mbeten të pasiguruar.
“Ndërsa Obamacare po kalon nëpër një tronditje të madhe, shumica e ekspertëve thonë se kjo është një periudhë tranzicioni. Ndërsa ata, nuk presin që shkëmbimet të dështojnë, ata thonë se ligji duhet të rishikohet për të forcuar programin e rregullimit të riskut, që mbron Kompanitë e Sigurimeve nga sigurimi i më shumë të sëmurëve paraekzistues,duke e bërë kështu më të vështirë për njerëzit të regjistrohen edhe pasi regjistrimet të mbyllen”, pohonte në numrin e së premtes “Washington Post”.Rreth 10.4 milionë njerëz qenë regjistruar në planet e Obamacare gjer më 30 qershor dherreth 10 milionë pritet të regjistrohen gjer në fund të vitit. Pjesa e amerikanëve e pasiguruar ka rënë në një numër rekord,duke u ulur me 8.6%. Ndërsa regjistrimet (enrollments) pritet të rriten me një mesatare prej 9% me rreth 11.4 milionëpersona në vitin 2017, thanë zyrtarët e administratës.

Por çdo të sjellë “epoka “Trump” ?

Gjatë javës së fundit të fushatës së tij, presidenti i zgjedhur DonaldTrump u zotua për shfuqizimin shpejt të ligjit të vitit 2010-të kujdesit shëndetësor,kjo do të ndodhte, sapo ai të thërriste Kongresin në një seancë të veçantë. “Ne do ta bëjmë atë, dhe ne do të bëjmë atë shumë, shumë shpejt. Pasi ky ligj është një katastrofë, “thoshte ai.
Të mërkurën, Kryetari i Dhomës së Kongresit, Paul D. Ryan (Wis.) dhe republikanët e tjerë në Kongres shprehën rishtas vendosmërinë e tyre, për t’i dhënë fund këtij akti. Ryan vuri në dukje se,pas disa përpjekjesh të pafrytshme, për ta hedhur në votim në dhomën e Kongresit, dhe një përpjekje të madhe për anulimin e tij, i nisur qysh prejnjë viti, qe bllokuar nga Presidenti Obama, “tani që ne kemi Trumpin president do të kishte sukses, pasi ai ikishtenxitur ata që ta bënin këtë gjë sa më shpejt.”

Rrëzimi i ligjit të 2010-s ka qenë një prej zotimeve më të hershme të republikanit. Mesa duket, gjërat kanë ndryshuar disi dhe Trump thotë se do të mbajë në fuqi nenet që u ndalojnë kompanive të sigurimit mohimin e mbulimit për sëmundje paraekzistuese.
Ai i tha “WallStreetJournal” se favorizon gjithashtu pjesën që lejon të rinjtë të përfitojnë sigurime nga policat e prindërve të tyre.“Këto janë dy shtylla të ligjit. Më pëlqejnë shumë”, deklaroi ai.

Trump këmbëngulte gjatë fushatës që “Obamacare” duhet të shfuqizohet dhe të zëvendësohet me diçka shumë më pak të shtrenjtë. Administrata amerikane kishte njoftuar se paketa e sigurimit shëndetësor për kategori të caktuara klientësh do të rritet 25 përqind vitin e ardhshëm. Por siç duket ky ndryshim i qëndrimit Trump , ka të bëjë me arsye strategjike dhe legjislative.

“Sipas ligjvënësve dhe analistëve të politikës shëndetësore, meqë GOP ka shumicën në dy dhomat e Kongresit, shkruante “NewYorkTimes ”ka të ngjarë të përdornin kryesimin e Kongresit, për të ndryshuar aspektet kritike të statutit, që përfshijnë: shpenzimet federale, të cilat ashtu si subvencionet,kanë ndihmuar miliona punëtorë dhe shtresën e mesme amerikane që të përballojnë planet shëndetësore”.

Por analistët thonë se rruga politike se si mund të bëhet çmontimi e pjesëvee ligjit, lidhet edhe me fushën e sigurimeve, e do të varej dhe nga rruga se si do të bëhet institucionalizimi i një vargu metodash konservatore në kujdesin shëndetësor.
DonaldTrumpe kishte bërë pjesë kryesore të fushatës, shfuqizimin dhe zëvendësimin e Aktit Kujdesit të Përballueshëm Shëndetësor, e njohur ndryshe, si Obamacare.Fjalët e tij “ReplaceandRepeal”, që i entuziazmonin mbështetësit e vet , tani që ai fitoi presidencën me një shumicë republikane në Dhomën e Kongresit dhe në Senat, duket, sikur do të realizoheshin shpejt dhe anulimi i Obamacare mund të ishte shumë më i lehtë.

Por kjo duket kështu, vetëm në pamje të parë. Përkrahësit më të flaktë ACA-së kanë nisur një kundërsulm, për ta nxitur opozitën për ta kundërshtuar përmbysjen e ligjit, i cili ka përmirësuar mbulimin,duke e bërë atë më të përballueshëm për disa kategori të siguruarish.AffordableCare Akt, i miratuar në pranverën e vitit 2010, praktikisht pa mbështetjene GOP-së, është një ligj 2000-faqesh,i cili pat çuar në ndryshimetmë të gjera,të bëra ndonjëherë në sistemin e kujdesit shëndetësor qysh prej një gjysmë shekulli.

“Mezgjedhjen e Trump, atij do t’i vijë fundi,” thotë LarryLevitt, zëvendës president i FondacionitKaiserFamily. Mendoj se nuk ka pasur ndonjë ndryshim me përfitim publik që do të ketë qenë aq i madh sa ky. I vetmi ndryshim tjetër i rëndësishëm i bërë nga Kongresi për një politike të madhe shëndetësore, ka qenë zgjerimi i mbulimit të Medicare në vitin 1989”.
Sfida tani është për republikanët, dhe ka të bëjë me përpjekjen për të siguruar një konsensus më të gjerë rreth asaj, se si do ta trajtojnë Obamacare dhe se me çfarë do ta zëvendësojnë atë. ”
Udhëheqësi i shumicës në Senat,MitchMcConnell (Ky.), një nga kritikët më të zëshëm të ACA, nuk pranoi të përcaktonte detajet e procedurave që republikanët do të përdorin për ta shfuqizuar ligjin. Por, në një konferencë për media të mërkurën, për të festuar fitoren që ruajti shumicën e republikane në Senat, ai tha: “Se i gjithikyproces sapo ka nisur.”

“Repealandreplace” sa e vështirë!

Kongresi ka mundësi në janar të përdorë procesin e pajtimit të senatit – që kërkon vetëm 50 vota – për të dërguar një projektligj për shfuqizimin e ligjit në Shtëpinë e Bardhë. Edhe pse ligjvënësit GOP-së e dinë dhe kuptohet se Obama do t’ia vërë veton këtij legjislacioni, “kjo do të ishte një lëvizje strategjike,” thotëTeviTroy, një kritik i ACA, ish-zëvendës sekretar i shëndetit dhe shefi ekzekutiv i Institutit Amerikan për Politika Shëndetësore. “Kjo do t’u duhej, sa për procedurë, për të paraqitur një kërkesë Kongresit,për tapasur mundësi që kështu t’u hapej rrugë procedurave ligjore.”, citonte Washington Post.
Në këtë mënyrë ky projekt-ligj nuk do të haste një kalvar dy-vjeçar pranimi. Kjo gjë do t’i jepte mundësi dhe një hapësirë frymëmarrjerepublikanëve në Kongres, për të hartuar dhe miratuar ligjin e ri zëvendësues.
Por pavarësisht se GOP,ka 51 vende në Senatine ri, është e paqartë, nëse ajo do të jetë në gjendje të grumbullonte 60 votat e nevojshme, për të kapërcyer dhe miratuar planin alternativ të ACA-s, papasur ndonjë rrjedhje votash.
Fushata e Trumpitgjer tani, nuk ka dhënë detaje,me përjashtim në një grup idesh konservatore mbi kujdesin shëndetësor, që ai i pat skicuar si kandidat qysh në fillim. Aty përfshihet: konvertimi iMedicaid nga një program për mbulimin e kërkesave të amerikanëve me të ardhurave të ulëta me grante vjetore të shteteve. Gjithashtu propozohetse mund t’u lihej mundësia individëve që të zbresin koston e sigurimeve nga taksat e tyre.
Edhe pse ende pa detaje konkrete, analistët e buxhetit të Kongresit dhe ekspertë të jashtëm të zbatimit të politikave shëndetësore, kanë vlerësuar ndikimetnegative të mundshmenë buxhet nga një çmontim i pjesshëm i ACA, duke e zëvendësuar atë pjesërisht me politikate reja shëndetësore të Trumpit.

Në konferencë e tij të parë pas zgjedhjeve, sekretari i shtypit i Shtëpisë së Bardhë, Josh Earnest, tha se nuk ka pasur hapa të veçanta nga presidenti ose ndihmësit e tij për të planifikuar,si do të mbështeten politikat me të cilat pasardhësi i tyre nuk është dakord. “Kjo administratë do të vazhdojë t’ujapë një mbështetje të fortë njerëzveqë të shkojnë në HealthCare.gov, e të zgjedhin opsionet që janë në dispozicion, dhe të nënshkruhen për kujdesin shëndetësor”, ka thënë Earnest.
Zyra e Buxhetit të Kongresit parashikonte se, gjatë dekadës së ardhshme, shfuqizimi i ligjit do të shkaktonte një rritje deficiti me 353 miliard $, ndërsa numri i njerëzve me sigurime do të binte me rreth 24 milionë.

Që diçka duhet bërë është e qartë, madje edhe HillaryClintonsë fundi bënte thirrje për ndryshime në planin e kujdesit shëndetësor, por jo për shfuqizimin i tij. Madje dhe Presidenti Clinton pat pranuar që ObamaCare ishte “një katastrofë” , gjë që kishte përgënjeshtruar më pas.

Mesa duket, ka qenë takimi me Obamën të enjten, ai që e ka shtyrë Trumpin të ndërrojë mendim përsa i takon zëvendësimit të plotë të aktit të kujdesit shëndetësor.
Në një intervistë tjetër, të dhënë këtë herë për CBS, Trump u shpreh se do të përpiqej që të ruajë disa pjesë të paketës së Obamës, ndërsa të tjerat do të zëvendësoheshin, për t’u ofruar kështu amerikanëve kushte sa më të mira me më pak para.

JohnMcDonough, profesor në Shkollën e Harvarditpër Shëndet Publik, i cili pat punuar intensivisht në krijimin e ACA, si një nga ndihmësite fundit të senatorit të ndjerë, Edward M. Kennedy (D-Mass.), thotë se: “Nëse GOP do të arrinte ta shfuqizonte ligjin, dhe më pas Kongresi nuk do të ishte “në gjendje të binte dakord për dy vjet me radhë për ligjin e ri që do t’ia zinte vendin e atij, atëherë do të kishim një skenar makthi pa fund”.

Për kë do të votojnë shqiptarët e Amerikës?

November 6, 2016 by dgreca

Dhe një digresion për Suzanna Shkrelin/

Nga Rafael Floqi/

Kjo është një pyetje e ligjshme në këto momente kur pak na ndan nga data e zgjedhjeve. Si në çdo komunitet emigrantësh ka një farë dyzimi për vetë faktin e të qenit si komunitete të lidhur si me jetën në Amerikë në atdheun e dytë ashtu edhe me ndikimin amerikan për vendin e lindjes Shqipërinë e Kosovën. Por kësaj here dilema e shqiptaro amerikanëve është edhe ajo mes vetë amerikaneve, midis ndryshimit dhe vazhdimësisë të politikave: midis të panjohurës dhe të njohurës, por edhe mes bindjeve të tyre si qenie politike si nënshtetas amerikanë me interesa dhe nevoja të përmirësimit të jetës së përditshme e sidomos të klasës së mesme.Në këto ditë prag zgjedhjesh në mungesë të një sondazhi të mirëfilltë mes shqiptarësh, bëra një sondazh të thjeshtë mes miqve të mi me të cilët ndodhesha së bashku në një veprimtari të fondacionit studentor të bursave “Skënderbeu”. Miqtë e mi në fjalë ishin intelektualë dhe aktivistë të çështjes kombëtare nga të gjitha trojet shqiptare. Nuk po i përmend emrat, pasi ndonjëri prej tyre mund të ndërroj mendim, deri në ditën e zgjedhjeve, por mendoj se mjaft nga përcaktimet e tyre rezonojnë qëndrimet e shqiptaro- amerikanëve.

Miqtë e mi do ti përcaktoja si të tillë: demokrati besnik, patrioti demokrat, republikani i zhgënjyer nga Trump, republikani besnik, dhe një person pa të drejtë vote.

Sot ndër shumë shqiptarë në SHBA ende kanë një “pëlqim sentimental” për Hillary Clinton, për shkak të rolit të presidentit Clinton pati për ndërhyrjen e SHBA në Kosovë, por megjithatë shqiptarët janë gjithashtu të ndarë në preferencat e tyre, pasi në to peshojnë çështjet e rëndësishme individuale dhe lokale dhe interesa jetikë.

Shqiptarët si dhe amerikanët janë të ndarë mes republikanëve dhe demokratëve. Duke e njohur komunitetin do të ishte naive të besonim se të gjithë do të votonin të gjithë për një kandidat apo për një tjetër. Votuesit shqiptarë gjenden në të dyja kampet – të organizuar në qytetet e tyre – për dyshen Trump-Pence dhe për Clinton-Kaine mjafton të shohësh tabelat e vendosura në oborret e tyre apo në makina.

We own Clintons.

“ Po ne i detyrohemi Clintonëve”. Një djalosh i ri i sapo diplomuar si farmacist i pranishëm në tryezë, kur ra fjala për zgjedhjet, tha një shprehje në anglisht, që ndoshta është proverbiale për qëndrimin e shumicës së shqiptarëve në këto zgjedhje. “We own Clintons”. Që përkthyer lirshëm do të thotë Clintonët janë tanët. Nuk besoj të ketë një statujë për Hillary Clintonin diku por në Sarandë gjendet.

“Shqiptarët i kanë mbështetur gjithnjë Clintonët dhe kanë arsye të mirë për ta bërë këtë,” tha ai. Simpatia e tyre lidhet me veprimin e Bill Clinton për të mbrojtur shqiptarët e Kosovës nga represioni i ashpër i Serbisë nën sundimin e Sllobodan Millosheviçit në vitin 1999, kur shqiptarët në Kosovë kërkonin pavarësi. Shumë shqiptarë besojnë se Hillary e ka çuar përpara trashëgiminë e mbështetjes së Kosovës gjatë mandatit të saj si Sekretare e Shtetit në administratën e Barack Obamës.

I vetëdijshëm për këtë mbështetje, Bill Clinton, i shoqëruar nga kongresmeni i Nju Jorkut Eliot Engel, një mbështetës i çështjeve shqiptare dhe Mark Gjonaj, një politikan shqiptaro-amerikan në Asamblenë e Shtetit të Nju Jorkut, zhvilluan në Nju Jork në prill për të bërë fushatë te shqiptarët për zgjedhjen e “Hillary për Presidente”. Në tetor 2015, Clintonët mbajtën dy evente për mbledhje fondesh në Nju Jork dhe Connectikat të organizuara nga filantropët dhe biznesmenët shqiptarë.

Trump dhe Shesheli

Mbështetës i votimit kundër Trump ishte një miku im aktivist i lëvizjes për të drejtat e shqiptarëve më Mal të Zi. Faktet që mbështetës të Sheshelit dalin në rrugë në favor të Trump edhe me gjithë përgënjeshtrimin e fushatës së tij ai i mbetej besnik qëndrimit jo të pabazuar që përmendte dhe analisti Veton Surroj në koment të fundit për këtë temë.

“Çështja se a do të zgjidhet presidenti (Trump) apo presidentja (Clinton) kësaj here ka të bëjë edhe më shumë me jetët tona se zakonisht, sepse përzgjedhja që do të bëhet nuk është mes dy kundërshtarëve tradicionalë ideologjikë, njëri pak në të majtë të qendrës tradicionale, tjetri pak në të djathtë të qendrës tradicionale. Kësaj here, përzgjedhja është mes një kandidateje të traditës politike amerikane dhe të një kandidati që i përket një tradite tjetër. Atë traditë nuk do kërkuar në Amerikë, është lehtë e identifikueshme në fqinjësinë e afërt të shqiptareve. Ajo traditë quhet Vojislav Sheshel.” . Këtu ka dhe spekulime bazuar në stilin populist, por krahasimi përtej konspiracionit qëndron.

Miku im më theksoi edhe reagimin e një sërë shoqatash shqiptare nga komuniteti që kërkuan që fushata e Trump të distancohej nga mitingjet e Sheshelit në Serbi. Ai ishte e mendimit që duhej të mbështetej Clinton për të ruajtjen e së njëjtës platformë dhe qëndrimi të mirënjohur në favor të shqiptarëve.

“Para luftës në Kosovë të gjithë ne e dimë se Jugosllavia ishte shteti më i afërt nga Lindja për SHBA, kush më garanton mua se me Trump nuk ndryshon qëndrimi”. Në fakt këto dyshime janë theksuar edhe nga teori konspirative të pranisë të këshilltarëve serbë të Trumpit. “Donald Trump nuk ka pasur nevojë të investojë shumë mund intelektual për të gjetur platformën e tij politike Ai sillet sikur ta kishte lexuar dr. Sheshelin, pohoi miku im.

Për hir të Shqipërisë do të votoj për Clintonin

Ai është një mësues shqiptar historie nga Tirana i konvertuar në protestant dhe ai ende mendon se parimet morale të republikanëve duhet të mbeten. Ai është kundër martesave gay dhe disa qëndrimeve të demokratëve.

“Unë jam për një parti republikane e fortë dhe për një líder si tipi i Reganit. Ai e njeh mirë sistemin elektoral amerikan. Që kur isha në moshë të re në Shqipëri dhe ndiqja TV italian, RAI , shpjegon ai mbaj mend fjalimin e Reganit “Z Gorbacov shembe këtë mur, dhe mendoja dhe pse isha i ri se ai do t’ia arrinte të rrëzonte komunizmin dhe ia arriti”. Ai në zgjedhjet parake republikane mbështeste Kasich si një konservator ekonomik, me politika liberale në ekonomi, por profili dhe sjellja e Trumpit binte ndesh me imazhin e tij për moralin dhe për liderin dhe parimet e tij morale.

Tani ai thotë se po zgjedh të keqen më të vogël po voton për Clinton, me gjithë gafat e mëdha qe ka bërë dhe skandalet e emaileve. Ai nuk beson që Tump është aq i përgjegjshëm sa të ketë butonat e armëve bërthamore në dorë .

“Nuk më mbetet gjë tjetër, veç të votoj për Clintonit”, shpjegon ai qëndrimin e tij. Pasi ajo është zgjidhja më pro Shqipërisë”.

Me gjithë qëndrimet e ndryshme të gjithë janë patriotë. Dhe është pikërisht ky republikan i zhgënjyer një nga organizatorët e një mbledhje fondesh në një restorant shqiptar për kandidaten demokrate Suzanna Shkreli ku shqiptaro amerikanët mblodhën gati 30 mijë dollarë.

“E kam të vështirë ta kuptoj guximin e saj , por ajo na pohoi se është e moderuar dhe se do t’i kundërshtonte dyja partitë për të luftuar për një agjendë që do të bënte që familjet e Miçiganit të ecnin përpara. “Unë kaloj ditë pas dite në gjykatë duke luftuar për të drejtat e fëmijëve dhe grave dhe ti e kupton se duhet të marrësh guximin për të mbrojtur njerëzit në zonën tënde elektorale. Unë e di se njerëzit dhe votuesit janë te lodhur nga fryma partiake, janë te lodhur nga një kongres i rrënuar janë të lodhur nga përfaqësuesi i tyre qe luftoi për interesat e veçanta te lobeve te caktuara dhe duan dikë si unë që të luftojë për interesat tyre”, më citoi ai platformën elektorale të Suzanës duke shtuar se ajo

i dukej se përputhej dhe me mendimet e tij.

Dilemat e një republikani besnik dhe dëshira për ndryshim

“Unë nuk e mbështeta Trumpin në zgjedhjet parake thotë një aktivist i njohur shqiptaro- amerikan i çështjes kombëtare, isha për Cruz, por në moshën time është vonë të ndryshosh. Amerika ka nevojë për ndryshim, Clinton në këtë rast është statuskuoja. Natyrisht politika e jashtme amerikane nuk mund të lidhet vetëm me emrin e një personi, shton ai. A nuk ishte Bush që shpalli pavarësinë e Kosovës” argumentoi, duke se më thënë në konfidencë se ai nuk mund të ndërronte kahet ai i mbetej besnik zgjidhjeve të tij :”Unë kam qenë dhe mbetem me LDK-në me PD në Shqipëri dhe me republikanët në Amerikë”.

“Ti nuk mund ta dish seç është ndryshimi nëse nuk ke rriskuar për ta provuar atë ka thënë Ajnshtanji, shton ai që është një lexues i mirë librash. Trump është për ndryshim. Mua nga na tjetër nuk më pëlqejnë dinastitë, dhe shton, jam takuar dhe kam darkuar me dy presidentët Bush, George W Bush mund të ishte një njeri i mirë për të pirë një birrë , por jo për të sjellë ndryshime për Amerikën”, bën ai krahasimin me Hillary-n.

Por nga ana tjetër ne si lobistë shqiptaro amerikanë kemi patur sukses po të kemi lobimin për Kosovën me të dy krahët në kongres dhe senat, të njëjtën rrugë pat ndjekur edhe Joseph Dioguardi me Ligën Shqiptaro-Amerikane se duhet mbështetur dy krahët e politikës, dhe pse Kongresi nga një herë është më i rëndësishëm sesa vetë Presidenti, duhet ruajtur tradita. Ne jemi mbështetur dhe nga John McKain dhe nga Joe Biden, duhet lobuar në të dy krahët.

Dhe natyrisht dhe ai përmend si fakt mjaft pozitiv kandidatin e Suzanna Shkrelit dhe pse demokrate në distriktin tetë, këtu në Miçigan . “ Për mua fakti që një shqiptaro amerikane në moshë të re merr përsipër këtë kanditim është mjaft domethënës dhe i guximshëm, Kjo edhe në mos fitoftë është një shembull se ne shqiptarët mund të arrijmë gjithçka”.

“Dhe nuk më pëlqejnë ato reklamat negative të kundërshtarit të saj republikan që e akuzon atë për politika tejet liberale. A mund të jetë liberale kjo deklaratë e saj se ne duhet të ruajmë vendet e punës, duke votuar kundër marrëveshjeve që mbyllin vendet e punës vendet e Mike Bishop kundërshtari i saj votoi për Fast Track Act që do ta dëmtonte sektorin e manifakturës këtu ne Miçigan ne nuk mund te jemi ne anën humbëse këtyre marrëveshjeve tregtare”. A nuk del ajo këtu kundër vendimit të Obamës. Dhe qëndrimet e saj liberale janë më shumë sociale. Unë marr shume pyetje nga njerëzit se duan një përfaqësues të mbrojë Social Security dhe Medicare, unë do ta bëj këtë do të luftoj çdo përpjekje për të mos lejuar privatizimin e social security apo kthimin e saj një voucher sistem, këto i thotë dhe Trump.

Diskutimet për zgjedhjet kalojmë pastaj tek problemet e emigracionit dhe natyrisht një miku i unë që ende nuk rregulluar statusin e tij, i cili s’ka mundësi të votojë, ai natyrisht mbështet Clintonin për perspektivën e rregullimit të statusit të tij. Ai s’voton dot por i druhet deportimeve që mund të fillojnë Trump sapo të marrë pushtetin. Në fakt ai është personi më i interesuar për rezultatin e zgjedhjeve. Po të kishte mundësi ai do të votonte që sot.

“Që nё 100 ditët e para në detyrë, Hillary do të prezantojë njё reformë gjithëpërfshirëse qё u hap rrugë emigrantëve drejt shtetësisë së plotë . Ajo do të trajtojë çdo njeri me dinjitet, duke rregulluar vizat e vonuara tё familjeve, mbështetur nё respektimin e ligjit, mbrojtjen e kufijve tanë dhe sigurinë kombëtare, duke i sjellë miliona punëtorë ekonomisë amerikane. Do t’i japë fund ligjit t ndalimit 10 vjeçar pёr ri-hyrjen nё SHBA qё i detyron familjet, sidomos ato anëtarët e së cilës kanë shtetësi amerikane, të jetojnë tё ndara pёr njё kohё tё gjatё”, dhe ai na nxit të gjithëve të votojmë për të.

Natyrisht dhe shqiptarët nuk janë ndryshe nga fqinjët e mi që i kanë mbushur oborret e tyre me pankarta pro Clinton apo pro Trump, por si komunitet ne kemi një të metë ne flasim shumë por nuk votojmë. Duhet që shqiptarët më 8 Nëntor të dalin më shumë në votime të votojnë dhe të bëhen faktor me votën e tyre që politikanët të mos i kërkojnë ata, vetën për mbështetje financiare, por të jenë faktor edhe me vota që edhe të zgjedhurit e tyre, ta kuptojnë se vota e tyre nga një herë vlen më shumë se dollarët e tyre, dhe ta ushqejnë brezin e ri që të angazhohet në politikë ashtu si prokurorja “e rreptë” dhe e re, Susanna Shkreli.

Sfida është e madhe kësaj radhe dilemat më të mëdha. Në një sondazh të fundit Clinton prin me vetëm 2 %, dhe votuesit e Trumpit duken më entuziastë se ata të Clintonit nga votuesit e Clinton 25 votojnë pro saj dhe të tjerët pse janë kundër Trump ndërsa ndër ata të Trump 48 janë pro tij dhe të tjerët kundër Clintonit. Natyrisht këto zgjedhje janë më të përfolurat, sa thuhet se nuk votohet pro kandidatëve, por kundër kandidatëve kundërshtarë. Shqiptaro amerikanët dihet se nga do të anojnë… Pavarësisht dilemave një është e sigurte se demokracia amerikane është dhe mbetet e konsoliduar, dhe nuk ka vend për teori konspiracioni pas 8 Nëntorit.

S’ka “Apokalips now”, nëse Trump s’pranon rezultatin

October 25, 2016 by dgreca

1 Rafael Floqi

Nga Rafail Floqi/Michigan/

1-trump-12

Të gjithë ata që nuk janë të lumtur, që nuk ka më debate presidenciale, le të shohin anën pozitive të saj. Të paktën, të shtunën mbrëma mund të shihnim në emisionin Saturday Night parodinë e debatit live, ku paraqitej Alec Baldwin “si një Donald Trump i paparë ” dhe Kate McKinnon si Hillary Clinton,me një të zgërdhirje ngjitëse.

Luftëtarët komike i përshëndeti në debatin e tretë dhe final të së mërkurës, drejtuesi i emisionit, Tom Hanks në rolin e moderatorit të Fox News, Chris Wallace. Nuk po ndalemi këtu në performancën e aktorëve, por sic thonë “Shakaja thelbi i së vërtetës”. Nuk është tamam kështu por edhe unë po spekuloj pak.

Në fakt, debati i vërtetë e më i përfoluri ishte ai rreth momentit, kur Trump tha nuk angazhohej për të pranuar rezultatin e zgjedhjeve, edhe pse Hanks, si Wallace u angazhua me ca spekulime,( si puna ime), duke i thënë sozisë së Trump.

Wallace: “Z. Trump, është bërë shumë e qartë tani se ju me siguri do të humbisni.”

Dhe Trump si Baldwin, i thotë me plot gojën “Korrekt!”.

Wallace: “Tani, kur të bëhen zgjedhjet, a do t’i pranoni rezultatet e zgjedhjeve, apo jo?”

Trump: “Unë do ta shikoj qëndrimin tim në atë kohë, sepse, sinqerisht, kjo garë është krejt e manipuluar. Bile dhe media. Përditë sa shoh lajmet të gjithë gazetarët të përpiqen të më paraqesin mua si më të keqin….

Vërtet, kjo satirë përpiqet ta kalojë me humor këtë pohim, por jehona e tij ka shqetësuar opinionin publik amerikan, më shumë sesa humori i së shtunës mbrëma. Pasi krijoi trazira kur Trump tha në debatin e fundit presidencial të mërkurën se ai nuk do t’i pranonte rezultatet e zgjedhjeve. E si gjithnjë, më vonë Trump u tërhoq, duke rënë dakord për të pranuar rezultatet dhe duke rezervuar të drejtën për të sfiduar ligjërisht një rezultat të “diskutueshëm”.

Reagimi pas kësaj deklarate ka qenë mjaft intensive. Associated Press e hapte artikullin e saj në lidhje me debatin, duke thënë se Trump kërcënon “të përmbysë një shtyllë themelore të demokracisë amerikane.” David Gregory i CNN-it tha se me komentet e tij, Trump “po minon demokracinë tonë, dhe se kjo gjë është një mënyrë të shprehuri jashtë traditës së demokracisë amerikane të garave presidenciale.” Profesori i së drejtës të ligjit zgjedhor Rick Hasen nga Universiteti i California – Irvine pohonte në bllogun e tij,” Se Trump mund ta ketë planifikuar ose ka më shumë të ngjarë, ai është vetëm duke e bërë një lojë gambiti si në shah. Sipas www.merriam-webster.com/dictionary, gambit është një lëvizje kur sakrifikohet një figurë për të pasur më shumë avantazh në pozicionet e ardhshme. Kjo nuk është shaka. Demokracia jonë është një gjë e brishtë e cila varet nga pranimi i rregullave të lojës, shtonte ai.

“Është e qartë, nuk është për të qeshur, kjo është një gjë mjaft serioze, por dhe mungesa e vullnetit si ai i Trumpit për të respektuar rezultatet e zgjedhjeve është e parashikuar për politikën amerikane.

Por, çfarë mund të ndodhë në të vërtetë, nga pikëpamja thjesht juridike nëse vjen 8 Nëntori dhe Donald Trump refuzon të pranojë rezultatet e zgjedhjeve?

Sinqerisht, jo qameti, në varësi të rrethanave, ka shumë të ngjarë të mos ndodhë ndonjë gjë e madhe. Trump mund të paraqesë padi, dhe të kundërshtojë rezultatet nëpër shtetet e ndryshme. Ai mund edhe t’i organizojë mbështetësit e tij që të protestojnë në rrugë. Megjithatë, në shumicën e situatave, Kushtetuta e SHBA është shumë e qartë për të caktuar se kush i ka fituar zgjedhjet.

Ballafaqimi, Bush kundrejt Gore në vitin 2000 na jep një shembull të rrallë të asaj që mund të ndodhë, në qoftë se vota popullore në një shtet është shumë, shumë e ngushtë. Por shanset për të pasur një situatë si ajo e Floridës tani janë të largëta. Në fakt, sondazhet e fundit tregojnë një kryesim të Clinton me nga 4 deri në 11 pikë para Trumpit. Megjithatë, ne jemi ende dy javë larg ditës së zgjedhjeve dhe sondazhet mund të jenë zhgënjyese.

Por, le të analizojmë skenarët e mundshëm.

Nëse Hillary Clinton fiton votën popullore dhe votat e Kolegjit Zgjedhor, nuk ka dyshim se ajo do të bëhej Presidente, sidoqoftë edhe nëse Trump pranon, ose refuzon rezultatet e zgjedhjeve. Kjo gjë sanksionohet në Amendamentin XII-të të Kushtetutën e SHBA, të ratifikuar nga shtetet amerikane qysh në 1804 ku thuhet:

“Personi që ka numrin më të madh të votave për President, do të jetë President, në qoftë se përveç numri i tillë ka edhe shumicën e të gjithë numrit të zgjedhësve të Kolegjit të quajtur vota elektorale; dhe në qoftë se asnjë person nuk e ka një shumicë të tillë, dhe një nga personat që kanë numrin më të madh të votave, nga të tre personat e listës së atyre që votuan për President, Dhoma e Përfaqësuesve e zgjedh menjëherë, me votim, Presidentin.”

Pra, nëse Clinton fiton 270 ose më shumë nga 538 vota elektorale, atëherë me të vërtetë aty s’ka vend për kundërshtim për Trumpin, dhe Clinton do të fitonte. Nëse Trump nuk do ta pëlqente këtë rezultat, ai mund të dërgonte mbështetësit e tij të protestonin në rrugë ose të ndërmerrnin veprime ligjore, megjithatë gjykata do të vepronte në përputhje me Kushtetutën dhe do të vendoste në favor të Clinton-it.

Por çfarë ndodh nëse Trump fiton votën popullore dhe Clinton fiton votën elektorale? Në këtë rast, nga ana ligjore, Clinton do të ketë më shumë gjasa të fitojë, dhe për këtë kush të dojë mund të verë bast pavarësisht, edhe sikur, Trumpi do të protestonte. Megjithatë, me siguri, sipas Kushtetutës të SHBA-së, Presidenti nuk zgjidhet me votim popullor mbarëkombëtar, por përcaktohet nga kolegji zgjedhor. Kjo ka ndodhur plot tri herë në historinë amerikane: Në zgjedhjet: Hayes ndaj Tilden në 1876, në ato Harrison ndaj Cleveland të 1888, dhe, natyrisht, Bush ndaj Gore në vitin 2000. Sigurisht, përballja Bush ndaj Gore ishte disi më ndryshe. Në Florida, bordi i zgjedhjeve raportoi se Bush fitoi me 48.8 për qind – gjë e cila shkaktoi një rinumërim automatik, sipas mandatit statutor. Kjo u pasua një rrëmujë e tërë e cila çoi më pas me vendimin e Gjykatës së Lartë së SHBA, e cila në fund të fundit, i dha fitoren presidentit George w. Bush pasi ishte kryer rinumërimi në Florida.

Pra, në qoftë do të ishim në një situatë ku vota popullore në një shtet do të ishte aq e afërt sa ç’ishte Florida, ju mund të vini bast se Trump do të ndërmerrte të gjitha veprimet ligjore. Pasi ai mund edhe të kishte ndonjë mundësi për të qëndruar në këmbë. Dhe ky rast, pak a shumë do të ishte si ai që ndodhi në rastin Bush ndaj Gore, gjykatat do të vendosnin nëse do të ndërhynin, edhe në këtë rast po me ato kompetenca si në atë rast.

Megjithatë, në përgjithësi, një barazim i tillë është statistikisht një mundësi e largët, por gjithçka ndodh. Në qoftë se në ndonjë shtet do të kishte barazim mes Trump dhe Clinton, ligji i shtetit do të përcaktonte procedurat, se çfarë do të ndodhte më pas – e me shumë gjasa do të kishte ndonjë lloj rinumërimi. Sipas ligjit federal 3 U.S.C. Neni 5, shtetet e bëjnë vetë caktimin përfundimtar të fituesve të përzgjedhur. Nëse ka ndonjë pyetje gjatë procedurave të atij shteti për emërimin e zgjedhësit apo ndonjë rinumërim, kjo do të mund të përfundonte përsëri në gjykatë.

Por çfarë ndodh, nëse as Trump as Clinton nuk do fitonte 270 votat elektorale të kolegjit?

Edhe për këtë Kushtetuta, ka një përgjigje. Dhe procesi do të ishte pak a shumë ky si ky:

“Nëse asnjë kandidat nuk merr shumicën e votave të Kolegjit zgjedhor, Dhoma e Përfaqësuesve do ta zgjidhte Presidentin nga 3 kandidatët presidencialë të cilët kanë marrë më shumë nga këto vota në zgjedhje. Çdo delegacion shteti ka një votë. Senati do të zgjidhte zëvendëspresidentin nga 2 kandidatët për nënpresident me më shumë vota më zgjedhore. Çdo senator do të hidhte një votë për zëvendëspresidentin. Në qoftë se Dhoma e Përfaqësuesve nuk arrin të zgjedhë Presidentin në Ditën e Inaugurimit, atëherë zëvendëspresidentin i zgjedhur shërben si president i përkohshëm, derisa bllokimi të zgjidhet në Dhomën e Kongresit.

Kështu, ndërsa Trump mund të thonë se ai nuk do t’i pranonte rezultatet e zgjedhjeve, ai madje edhe mund të punësonte edhe një ekip juristësh për të luftuar për të, megjithatë, sipas të gjitha gjasave, procesi demokratik amerikan do të përcaktonte se kush fitonte, dhe pse Trump nuk do ta pranonte rezultatin.

Çështja është se Kushtetuta Amerikane ka një procedurë të caktuar për, pothuajse, çdo situatë të mundshme. Sigurisht, ka gjithmonë përjashtime dhe rrethana të paparashikuara ose (mundësi shumë të koklavitura) për shembull si ndonjë mashtrim në shkallë të gjerë të votuesve. Dhe për këtë ju nuk mund të vini dot bast, edhe nëse kjo ndodhte, kjo gjë do t’i jepte mundësi Trump-it për të venë në pikëpyetje rezultatet e zgjedhjeve.

Dhe në rast se Trumpi do të fitonte nuk do kishte një mundësi të tillë, pasi dhe këto opsione vlejnë dhe për Clintonin, edhe pse ajo nuk është deklaruar.

Në fund të fundit, cilido nga kandidatët të hyjë në Shtëpinë e Bardhë janarin e ardhshëm, kjo fushatë do të jetë e pazakontë dhe për t’u mbajtur mend, për vetë kandidatët dhe për gazetarët që po e mbulojnë atë, dhe për aktorët e së shtunës mbrëma, por megjithatë një gjë është e garantuar se nuk do të ketë “Apocalips now”.

“Siç duket popullariteti nuk duhet të jetë shkalla e vlerësimit për zgjedhjen e politikanëve, shkruante aktori dhe regjisori i filmave i viteve 40-50-të, Orson Welles, Në qoftë se do të varej nga popullariteti, Donald Duck dhe Muppets do të kishin zënë vende në senat”.

E kjo gjë, sot edhe mund të vihet në dyshim pse siç duket ai se pat njohur një farë, Donald Trump.”

Çamëria-genocidi i mohuar dhe “koka e strucit në rërë ” e Greqisë

October 14, 2016 by dgreca

Është e vërtetë që diplomacia është arti i të mundshmes dhe urtësia duhet të paraprijë në arritjen e kompromiseve, por kur pala tjetër nuk lë asnjë shteg për kompromis, kur mohon jo vetëm interpretimin, por dhe realitetin historik, nuk i lejohet kryetarit të Parlamentit shqiptar Ilir Meta të kërkojë, as më shumë dhe as më pak sesa Bashkimi Evropian/

Nga Rafael Floqi/

Një banderolë gjatë ndeshjes Shqipëri-Zvicër që kujtonte gjenocidin grek në Çamëri shkaktoi një reagimin të menjëhershëm te diplomacisë greke, ndërsa letra e fundit e komisionarit Hahn i pat dhënë zjarr një histerie të paparë diplomatike greke kundër çështjes çame. E në këtë kohë, kur siç duket ka ardhur momenti që e vërteta historike të dalë në shesh dhe alibia greke s’po mban më, deklaratat e krye parlamentarit Ilir Meta në takim me kryeministrin Cipras për përkëdhelje plagësh, nuk i shërbejnë kësaj fryme të re.

“Natyrisht, si të gjithë fqinjët, në historinë e marrëdhënieve tona kemi disa plagë, por nuk janë këto që dominojnë marrëdhëniet tona. Ato dominohen nga interesat e përbashkët, dhe dihet që një plagë edhe kur e përkëdhel, prapë e lëndon. Por unë besoj që ne me urtësi dhe me vullnet pozitiv, jo vetëm që do t’i japim një hov të ri marrëdhënieve të gjithanshme shqiptaro-greke, sepse kjo është një kërkesë e qytetarëve tanë, por dhe t’i trajtojmë në mënyrë konstruktive sipas edhe përkatësisë evropiane që na takon të gjitha çështjet e mbartura nga e kaluara.“ i tha Meta Ciprias. Dhe pse në pamje të parë kjo deklaratë mund të shihet në përputhje me stilin paqësor, në dukje të Metës për politikën e brendshme, ajo nuk mund të jenë premisë edhe për zhvillimet të reja të dyanshme pozitive mes dy shteteve, por veç për ruajtjen e status quosë.

Por pse kjo vizitë në këtë moment? Po ta shohësh cekët kjo duket si karshillëk i një rivaliteti të mbuluar mes tij dhe kryeministrit Rama i cili vizitoi Beogradin këtë javë.

Por ndërsa Rama ka deklaruar në Serbi dhe ka synuar që Kosova të njihet si shtet, Meta po përpiqet me politikën “ urtë e butë, e do të thosha dhe “bosh tiganin”, të qetësojë më tepër fqinjët, se sa të hapë premisa për një zgjidhje të problemeve që vërtet ekzistojnë në mes vendeve.

Greqia është mjaft e shqetësuar, pasi pas kaq kohësh mbulimi në hi, i çështjes çame po del në pah. Mohimi ka qenë një parim strategjik i politikës së jashtme greke, dhe fakti i kohëve të fundit që komisionari Hahn e përmendi drejt për drejt, ishte befasues dhe shkaktoi reagimin e ministrit të jashtëm grek dhe të gjithë spektrit politik opozitar në Greqi.

Por a është çështja çame vetëm një çështje që mund të mbulohet apo të bishtnohet? Apo ka dhe shumë probleme të tjera mes dy shteteve që e kanë burimin qysh 100 vjet parë, në kohën e Venizellosit dhe të gjenocidit grek në të gjithë Jugun e Shqipërisë?

Pse diplomacia shqiptare duhet të heshtë për to? Pse pala greke i kishte vënë si kusht palës shqiptare të diskutoheshin problemet e vetëm të 50 vjetëve të fundit, dhe pala shqiptare e pranoi këtë si të mirëqenë?

I ashtuquajturi “Ligji paradoksal i luftës” edhe pse i kërkuar nga pala shqiptare dhe i miratuar në zbatim nga palët greke, pa dyshim, të krahëve politikë hidhet pas krahëve sa herë kërkohet nga pala shqiptare. Pse?

Shqiptarët që kanë shkuar të kërkojnë depozitat e gjyshërve të tyre në Bankën Kombëtare greke, marrin një përgjigje mashtruese se pas shpalljes së ligjit të Luftës janë bërë zero të gjitha kontot e vjetra. Por kur u thua se avokatët kanë vërtetuar llogaritë bankare dhe se personi që ka vënë paratë ka qenë shtetas amerikan, llogaritë dalin se ekzistojnë.

Pra problemi i abrogimit të luftës nuk është vetëm çështja çame me gjithë prioritetin që ka, por edhe e drejta e pronës dhe pasurive të shqiptarëve në Greqi, çka është një nga çështjet e të drejtave të njeriut, dhe kjo nuk ka si të maskohet me gjoja vendime të gjyqeve greke dhe të gjoja kolaboracionizmit me gjermanët të çamëve. Mund të ketë pasur bashkëpunëtorë me gjermanët mes çamëve siç ka pasur edhe mes grekëve. Por kurrsesi nuk mund të fajësohet e të dëbohet një popullsi e tërë.

Ndërkohë të barazosh kërkesat e shqiptarëve me ato të grekëve siç bëri kryetari i parlamentit Ilir Meta gjatë vizitës së tij 3 ditore në Athinë me ftesë të Presidentit të Parlamentit të Greqisë z. Nikolaos Voutsis, në rastin më të mirë është miopi e plotë diplomatike dhe mohim i interesave të shqiptarëve, ndërsa kërkesa e mefshtë e bërë për të satën herë, për heqjen e ligjit të luftës, do të harrohet sërish pasi të mbarojë vizita.

Gjatë vizitës së fundme në Shqipëri nga ministrit të Jashtëm Grek Kotzias u bënë në fakt disa propozime apo një letër, “no paper” lidhur me çështjet për t’u diskutuar mes palëve dhe u duk sikur do kishte një farë hapje për të diskutuar edhe çështje që gjer atëherë ishin tabu. Por sot i ndodhur para presionit të opozitës greke z Kotsias shprehet se ato ishin pika vetëm për shqyrtim.

Zgjidhja e çështjes çame nuk është thjesht kthimi i pronave, por rikthim i dinjitetit. Atij dinjiteti që iu mor me përdhunë qindra-mijëra çamëve nga hordhitë e Napolon Zervës, por që fatkeqësisht po vazhdon edhe sot A mund ta besojmë këtë, ndërsa vetë ai nuk pranon as ekzistencën e çështjes çame e jo më diskutimin për zgjidhjen e saj?

Madje, reagimet e ditëve të fundit po tregojnë se Greqia jo vetëm nuk dëshiron as ta njohë dhe as ta dëgjojë më çështjen çame, duke e cilësuar jo-ekzistente, por arrin edhe të dërgojë letër në formë kërcënimi për komisionarin e BE-së, z. Hahn, vetëm, sepse e përmendi këtë çështje.

Sipas ministrit të Jashtëm grek Kotzias në letrën drejtuar komisionarit Johanes Hahn lidhur me atë që Greqia e quan “keqinterpretim” të këtij të fundit lidhur me çështjen jo-ekzistente midis Greqisë dhe Shqipërisë nënvizohet fakti se për “Greqinë nuk ekziston çështje çame”

“Greqia nuk ka diskutuar çështjen” çame “nuk është duke negociuar me palët e treta vendimet e gjykatave greke ndaj atyre që bashkëpunuan me pushtuesit gjermanë. Ministria e Jashtme ndihet i detyruar për të hedhur poshtë, edhe një herë, ata që argumentojnë se “Ministria e Punëve të Jashtme ka sqaruar. Greqia ka propozuar një diskutim mbi një sërë çështjesh të pazgjidhura me autoritetet shqiptare, por jo çështjen çame.

Për më tepër, Ministria greke sqaroi, atë që diplomacia shqiptare e kish fshehur, “çamët janë përmendur vetëm “një herë” në një jo-letër, që është lëshuar në bisedimet dypalëshe me Shqipërinë. Sipas Ministrisë, termi është përdorur një herë në jo-letër, ku thuhet se “në asnjë mënyrë nuk ketë në Greqi të drejta për të ashtuquajturit çamë”.

“Jo të drejta për të ashtuquajturit çamë”. E shkruar e zezë mbi të bardhë.

Dhe kjo nga Nikos Kotzas gjyshi i të cilit Kostandin Kotzias nga viti 1934-1936, ka qenë kryetar i bashkisë së Athinës, më 1936 ministër në qeverinë Metaksas, në vitin 1950 deputet dhe më 1951 kryetar i bashkisë së Athinës. Kostandinos Kotzas ishte pro Gjermanisë naziste, ai kishte marrëdhënie të ngushta familjare me ministrin e propagandës Joseph Goebbels. Që nga viti 1934 e deri 1940 Konstandin Kotzias ka vizituar disa herë Gjermaninë naziste ku është takuar me krerët e lartë të saj. Ai gëzonte mbështetjen e qeverisë së Hitlerit për rrëzimin e kryeministrit Joani Metaksas dhe zgjedhjen e tij si kryeministër. Ky plan u zbuluan nga Joani Metaksa, me fillimin e luftës italo-greke, Kotzias iku për në Turqi i shoqëruar nga diplomatët nazist. Në biografinë e tij ministri i jashtëm i Greqisë, Nikos Panajotis Kotzias e fsheh faktin se ka gjysh Kostandin Kotzias i cili ishte pronazizmit gjerman.

Nga ana tjetër,në këtë kohë të ngarkuar të marrëdhënieve shqiptaro-greke për zgjidhjen përfundimtare të Çështjes Çame, delegacioni shqiptar përbëhet nga një shumicë deputetësh me kombësi greke.

Metën e shoqëron deputeti i Partisë Socialiste, Fatmir Toçi, bashkëshortja e të cilët është greke, Vangjel Tavo, deputet i LSI-së, i cili është me kombësi greke, Vangjel Dule i mirënjohur si antishqiptar, vlleh me kombësi greke, kryetar i PBDNJ, deputeti i PS, Anastas Angjeli me kombësi greke, deputeti i PD, Gjergji Papa, gjithashtu me kombësi greke.

Deri këtu nuk ka asgjë të keqe, por pse të mos integronte edhe ndonjë deputet të PDIU-së. Nëse greket kërkojnë ta fshehin çështjen çame ne nuk kemi pse t’i fshehim çamët.

Nuk kishte si të pritej ndonjë deklaratë zyrtare rreth Çështjes Çame apo pronave të shqiptarëve në Greqi, të cilat janë të sekuestruara prej vitit 1940 me dekret të Mbretërisë së Greqisë, shkruante z. Lalla. Dhe kështu ndodhi dhe është habi se ka qenë pikërisht Meta kur ka qenë kryeministër që e ka parashtruar për herë të parë në bisedime me grekët çështjen çame. Çfarë ka ndryshuar tek z Meta ?

Në letrën që ministri Kotzias i referohet z. Hahn, ku kërcënon se: “Nëse Komisioni do të miratojë argumentet nacionaliste të atyre që këmbëngulin për rikthimin e një problemi jo-ekzistent, kjo do të frymëzonte irredentizmin, duke kthyer në shumë pjesë të kontinentit evropian, çështjet e zgjidhura në mënyrë të pakthyeshme pas Luftës së Dytë Botërore”.

Politika greke me mohimin e kësaj çështjeje e ka kaluar radhën shpesh herë. Këtu kemi të bëjmë me çështje të së drejtave të njeriut dhe jo çështje ndryshimesh kufijsh. Çështje të së drejtës së pronës edhe të banorëve të tjerë shqiptarë që nuk janë me origjinë nga Çamëria si edhe të gjithë çamëve për të lëvizur lirisht.

Por për kreun e Partisë për Drejtësi Integrim dhe Unitet, Shpëtim Idrizi letra e Shefit të Diplomacisë greke, komisionarit Hahn për çështjen çame, ishte e mbushur me kërcënime e pohime flagrante të shkeljeve të drejtave të njeriut. “Çështja çame do të ekzistojë derisa të ketë jetë e frymë dhe shqiptari i fundit, nip e stërnip Çamërie.

Nga ana tjetër Shqipëria me trajtimin e çështjes çame nuk ngre të ashtuquajturat “border dispute” si Sllovenia ndaj Kroacisë, megjithatë problemi çam është një problem i të drejtave të njeriut dhe si i tillë është në juridiksionin e Komisionarit Hahn për ta shqyrtuar.

Por kësaj here referenca e Ilir Metës me “urtësi “ do të hidhet poshtë dhe do të harrohet.Është e vërtetë që diplomacia është arti i të mundshmes dhe urtësia duhet të paraprijë në arritjen e kompromiseve, por kur pala tjetër nuk lë asnjë shteg për kompromis, kur mohon jo vetëm interpretimin, por dhe realitetin historik. Prandaj, madje dhe në emër të integrimit, flamurin e së cilës thotë se e mbart LSI-ja, nuk i lejohet kryetarit të Parlamentit shqiptar , Ilir Meta të kërkojë, as më shumë dhe as më pak sesa Bashkimi Evropian.

Për sa i përket përkëdheljes së plagëve duhet t’i kujtoja Metës atë që thoshte Horaci se “është fals turpi i të marrëve që kërkojnë të mbyllin plagët që nuk janë shëruar”.

ANALIZA- Vrasjet në Dallas dhe dhuna e paragjykimit

July 11, 2016 by dgreca

Nga Rafael Floqi ,Michigan.USA/

Vrasjet masive te 5 policëve në Texastë bëjnë të mendosh për një thënie të shfaqur së fundi në rrjetet sociale, një paragjykim social- urban sa i dhimbshëm dhe i vërtetë ku thuhej “ Kur ndodh një vrasje masive ,nëse autori është i bardhë thuhet është me probleme mendore , nëse është me ngjyrë është kriminel dhe nëse është mysliman është terrorist”.

Por fatkeqësisht, ende nuk është gjendur ndonjë përgjigje e gatshme për mënyrën se si mund t’i jepet fund këtij cikli të gjakderdhjesh, këtyre imazheve zemërvrasëse të Luizianës, Minesotës dhe Teksasit e një vendi në vështirësi e të dëshpëruar, me kaq shumë dhimbje për të zbutur, me kaq inat për të pastruar shpirtin dhe kaq padrejtësi për t’u përballur. Pasi paragjykimet ende vrasin.

Amerikanët edhe pse kanë cekur Jupiterinende nuk kanë një zgjidhje për mënyrën se si duhet ta përjetojmë atë çka ka ndodhur, për nxitimin me të cilin ne tregojmë me gisht fajtorin. Marrja e mendimeve te drejta është vendimtare, dhe një me shpresë të vërtetë për te gjetur një rrugëdalje . Marrja e vendimeve të gabuara do të na çojë gjithnjë më larg mundësive për zgjidhje.

Pra, larg një debati publik që na ndan në tribu të ndryshme dhe interesa ndërluftuese, të gjithë ne pothuajse duam të njëjtën gjë, qe vrasjet të pushojnë dhe çdo amerikan të ndjehet i respektuar dhe i sigurt.

Ne kemi mosmarrëveshje rreth asaj se si tëgjejmënjë zgjidhje, por kjo zgjidhje që nuk pranon tituj acarues gazetash a televizionesh si te faqes se pare të The NewYork Post “(Luftë Civile”)

Duke reflektuar mbi thënien e fillimit,realiteti është më shumë më i larmishëm dhe më i dhimbshëm se kaq . Se terroristi i në Orlando në lokalin Pulse ishte sa homoseksual i frustruar dhe terrorist i vetëshpallur se vrasësi snajperi i Dallasit kishte rekord penal te pastër dhe madje veteran i Afganistanit ndoshta me post traumatikdisorder dhe tani del se ishte vetëm karpentier i dëbuar nga lufta për ngacmime seksuale dhe me çrregullime mendore. Baza është një çrregullim etiketimet janë të ndryshëm.

Snajperi filloi me të shtëna që vranë pesë oficerë dhe dërguar turma protestuese përpiqej për t’u larguar. Ajo përfundoi kur skuadra robot e vrau personin e armatosur, pasi negociatat dështuan. Hetuesit identifikuar sulmuesit vdekur si 25-vjeçar MikeaXavierJohnsonnga Mesquite, Texas, një veteran që kishte shërbyer në Afganistan. Policia tha se ata e kontrolluan shtëpinë e tij të premten pasdite dhe e gjetën materiale për bërje bombash, jelekë balistike, pushkë, municion dhe një ditar personal të taktikave luftarake. Hetuesit janë duke analizuar informacionin, thuhet në një deklaratë e policisë. Krye bashkiaku i Dallasit, Mike Rawlings tha të premten pasdite se hetuesit thanë që Johnson ishte “snajperi i vetëm në këtë incident”, duke konfirmuar atë që zyrtarët federalë kishte thënë për CNN. “Kjo ishte një snajper i lëvizshëm cili kishte shkruar manifeste se si qëllonte duke u zhvendosur dhe kjo ishte ajo çka ai bëri , “tha Rawlings në një konferencë shtypi..”

Por edhe pse të shtënat vdekjeprurëse shpërthyen në Dallas pas videos që tregonte dy burra afrikano-amerikanëu qëlluannga policia në Luiziana dhe Minesota.Por ky akt dhe veprimi i bërë tregon paramendim dhe nuk tregon se u nxit si protestat nga debatet mbi eksesin e përdorimin të forcës ngapolicia.Qitësi kishte deklaruar se desh të vriste policëtëbardhë .Ky ishte incidenti më vdekjeprurës kundër forcave ligj zbatuesetë SHBA-së qysh nga 11 shtatori, 2001. Vetëm dy civilë janë lënduar, tha se zyra e kryebashkiakuttë Dallas-it.

“Ne kemi hapur disa llogore separatizmi dhe jemi vendosur nëpër pozicionet tona” tha MalikAziz, zëvendës shefi i policisë së Dallasit, në një intervistë me CNN të premten. “Ditët si e djeshmja apo ajo e një ditë më parë – nuk duhet të ndodhin. Por, e dhe kur te ndodhin le të tregohemi qenie njerëzore. Le të jemi burra dhe gra të nderuara dhe të ulemi në një tavolinë dhe të themi: “Si mundëm ta lejojmë që një gjë e tillë të ndodhi përsëri?” Dhe duhettëjemi të sinqertë në zemrat tona “.

“Ne jemi duke dështuar në të gjitha anët për ta zgjidhur këtë gjë “, përfundoi ai, duke shprehur një ndjenjë të shqiptuar një zëri,si nga zyrtarët publikë zezakë dhe të bardhë, demokratë dhe republikanë, në fjalimet e tyre të paraqitura me te njëjtin fjalor.

Të veçuar, dhe të ndarë: i sa herë i kemi dëgjuar këto fjalë dhe variante të tyre, një raport për Amerikën si një mallkim nga një paragjykim i pashmangshëm .Ne nuk mund të vazhdojmë të biem në të njëjtat kurthe të vjetra partiake, të së drejtës për të mbajtur armë apo kontrollit të armëve . Dy ngjarjet me tështëna masive dëshmuan se në Orlandou qëllua me armën e shërbimit dhe dyti qe një veteran me armë me leje.

Amerikanët nuk mund të vazhdojnë tënxjerrin konkluzione të nxituara, lidhje të gabuara .të paparashikueshme. Madje , ka pasur një përsëritje zërash se pas vrasjeve të pesë policëve në Dallas natën esë enjtesqëndronte dhe se ky ishte fryti dhe faji i lëvizjes “BlackLivesMatter”.(Jetët e zezakëve vlejnë) dhe se thirrjet kundërsjelljes së keqe të policisë të barazoheshin me veprimet e mira tësaj.

Ky ishte një interpretim me dashje selektiv i ngjarjeve. Ai injoron faktin se snajperi i ka vepruar vetëm, jo si emisar i ndonjë grupi dëmtuar. Ato injoronin faktin sesi protesta në Dallas ka filluar paqësore dhe me qetësi kjo e ajo vazhdoi deri u dëgjuanshtëna nga jashtë. Njerëz me ngjyrëdhe të bardhë qëndruan së bashku. Civilë dhe policët qëndruan së bashku. Këta policë ishin aty pikërisht për shkak se ata qenë informuari mbi demonstratënishin sjellë aty të planifikuar përmbarëvajtjen e saj. Ata ishin bashkëpunues dhe , jo armiq.

“Ne kemi parë policë duke bërëfotografi me protestuesit, duke i mbrojtur ata duke iruajtur ata, duke u siguruar që të largoheshin në ndonjë pikë në një tjetër,” kujton Aziz.

“Ne jemi duke i lënduar njerëzit , tha shefi i policisë së Dallasit, DavidBrown, gjatë një konference shtypi të premten në mëngjes. “Profesioni ynë po është ai që po lëndon.”Ai është vete me ngjyrë Pra, shumë oficerë në Dallas, dhe në vende të ndryshme me një rekord të mirë. Ai iu lut të gjithëve për të kujtuar se këta burra dhe gra, në Dallas dhe në vende të tjera “, fjalë për fjalë ai tha se ata rrezikojnë jetën e tyre për të mbrojtur demokracinë tonë.”

Ne duhet të jemi zemërçelur , gjakftohtë e shumë të sinqertë,të mos tkurremi nga shëmtiae hedhur syve nga teknologjia dhe mediat sociale – nga pamjet e policisë qëbëjnëshoshë me plumba Sterling Alton në Baton Rouge, Luisiana, të martën dhe të PhilandoCastileqë vdiq nga gjakderdhja. pranë të dashurës së tij, DiamondReynolds, të mërkurën në FalconHeights,Minnesotta. Reynolds vazhdonte t’ i thoshte “zotëri” policit i cili qëlloi Castillan me armë dukshëm në drejtim të brenda të makinës, ku edhe ajo dhe vajza-e saj 4-vjeçare, Dae’Anna,qe ulur. Ky ishte një portret i dhimbshëm shokues i mosbesimit dhe pafuqisë.

Të premten në mëngjes, Reynolds u shfaq në CNN dhe këmbënguli se historia e saj nuk ishte e izoluar. “Ishte për të gjitha familjet që kanë humbur njerëzit,” tha ajo.”Ajo gjë që ka ndodhur në Dallas, ajo nuk ishte për shkak të asaj që rrodhi ngaMinesota,” vazhdoi ajo. “Kjo është më e madhe se Philando. Kjo është më e madhe se TrayvonMartin. Kjo është më e madhe se SandraBland. Kjo është më e madhe se të gjithë ne. ”

Duke reflektuar mbi vdekjen Castilla-s, Guvernatori MarkDayton i Minesotës pyeti: “A do të kishte ndodhur kjo, nëse ata pasagjerë do të kishin qenë të bardhë? Unë nuk mendoj sepo “. Po aq sa është e vërtetë se nuk do të kishte pasur jehonë dhe demonstrata nëse personi i vrarë nga policia nuk do të ishte me ngjyrë.

Por kjo nuk fsheh faktin që Philando ishte ne listën e policisë që kishte kryer një vjedhje një ditë më parë aq sa është fakt se Sterling Alton po i drejtonte armën policisë dhenuk mbulon atë se ka më shumë të vrarë në mes të të vetë afro amerikanëve, sesa të vrarë nga policia dhe s’kemi parë njeri të protestojë për këtë . Edhe pse ka një president me ngjyrë Amerika nuk është ende zgjuar nga shkuara e saj e jo e largët.Ka vetëm një shkak këtu paragjykimi.

Por racizmi nuk është vetëm i bardhë , duhet thënë. Mos besimi është i dyanshëm. Këtu është e keqja . Reagimi i policisë mund të ketë qenë krejtësisht i anshëm i dënueshëm , i nxitur nga instinkti i mbrojtjes së jetës dhe koha e shkurtër e vendimmarrjes . Vërtet duhen marrë hapat e duhur , në drejtësinë penale, në trajnimin e policisë, në shkolla, në diskursin publik – në mënyrë sesi secili prej nesh të kërkojë në ditët tona sa më shumë paqe që të jetë e mundur,madje edhenë fushatën elektorale dhe kjo vlen për të gjithë Amerikën.

Ndër zgjedhjet e rëndësishme që e jemi duke bërë. Ka zëra që kërkojnë të ndezin zjarre . Ka edhe të tjerë që nuk e bëjnëkëtë gjë .përkundrazi. Zëvendës shefi i policisë Aziz, i cili është gjithashtu me ngjyrë, duke iu referuar rasteve në mbarë Amerikën, të shprehjes se forcës së tepruar të policisë, tha: “Ne duhet të mbajmë përgjegjësitë tona , ndaj dhe ne kemi një sistem të drejtësisë penale për të.”Por, me rëndësi të barabartë, “duhet një dialog i vërtetë me komunitetin “.

Të veçuar dhe të ndarë: këto fjalë më kumbojnë përsëri. A janë ato mallkimi i Amerikës . A duhet të jenë ato fatii amerikanëve .Dialogu duhet të fillojë nga të dy anët. Unë do të desha të shihja edhe manifestime në favor të policëve të vrarë “Pasi dhe jetët e policëvekanë vlerë”.